«Πῶς τὸν εἶδες τὸν ἀδερφό σου; Ἔλειψε πολὺ καιρό, ἔ Ἀδαμαντίνη; Ὁ πατέρας μου εἶπε πὼς εἶναι μεγάλη ἡ συγκίνηση τοῦ φαντάρου, ὅταν ἐπιστρέφει στὸ σπίτι του. Τοῦ ἀνέφερα αὐτὸ ποὺ μοῦ εἶπες στὸ τηλέφωνο, ὅτι τὸ κράτος ἀσκεῖ στοὺς στρατιωτικοὺς παράνομη πίεση, γιὰ νὰ παραλάβουν τὸ νέο δελτίο ὑπηρεσιακῆς ταυτότητας, ποὺ ὅμως πάνω θὰ ἀναγράφει τὸν… προσωπικὸ ἀριθμό! Ὁ πατέρας μου ἀπάντησε ὅτι πρόκειται γιὰ τὸ ἑβραϊκὸ πρότυπο, ὅπου μερικοὶ “διάβολοι” θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν τὴν “κακῶς ἐννοουμένη” ἐξουσία τους στοὺς πολλοὺς ἀθώους, γιὰ νὰ τοὺς τραβήξουν ὅλους μαζί τους, στὴν ἄβυσσο!»
«Δόξα τῷ Θεῷ, εἶναι καλά! Ὅταν ἔφυγε ὁ ἀδερφός μου γιὰ νὰ παρουσιαστεῖ στὸν Στρατό, ἔβλεπα τὸ κρεβάτι του ἄδειο, καὶ ἀπὸ τὴν λύπη ἡ καρδιά μου ἔλιωνε! Μέχρι νὰ τὸ συνηθίσω, μοῦ πῆρε λίγο καιρό. Μὲ τὸ ποῦ βγῆκε τώρα, τοῦ φαίνεται σὰν νὰ γύρισε ὁ κόσμος ἀνάποδα· πῶς νὰ πάρει στὰ σοβαρὰ ὅσα διαβάζει στὸ διαδίκτυο γιὰ… “ἐξωγήινους”; Ὅτι δηλαδὴ τὸ θέμα μπῆκε στὶς… “σοβαρὲς” συζητήσεις; Ἀλλὰ θὰ μοῦ πεῖς, ἡ Ἀμερικὴ ἔχει πάψει ἀπὸ καιρὸ τὰ “σοβαρά”, ἀφοῦ εἶναι τὸ… “ἠχεῖο” τῶν Ἑβραίων! Γλυκερία, ὁ ἅγιος Πορφύριος εἶχε πεῖ ξεκάθαρα, ὅτι ζωὴ σὲ ἄλλον πλανήτη ΔΕΝ ὑπάρχει! Ὁ ἅγιος Παΐσιος μᾶς εἶχε προειδοποιήσει, πὼς ὅταν κάποιοι θὰ μιλᾶνε γιὰ “ἐξωγήινους”, θὰ ἐννοοῦν τοὺς δαίμονες! Τώρα εἶπα στὸν ἀδερφό μου καὶ ὅσα συζητούσαμε στὸ σπίτι τελευταῖα, γιὰ τὸν πρώην ἀξιωματικὸ τῶν Ἔς- Ἔς, καὶ ἀργότερα ἐπικεφαλῆς τῆς ΝΑΣΑ, ποὺ εἶπε κάποτε πὼς τὸ τελευταῖο χαρτὶ ποὺ θὰ ἔπαιζαν, θὰ ἦταν μία… ψεύτικη εἰσβολὴ τῶν “ἐξωγήινων”, στὴν Γῆ! Ἡ ὁποία ΝΑΣΑ πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες δήλωσε, πὼς συνεχίζει νὰ στηρίζει τὴν “δέσμευση” τοῦ προέδρου τῆς Ἀμερικῆς γιὰ… “ἀνοιχτὴ ἐπιστήμη”, ὡστόσο προειδοποίησε τὴν ἐπιστημονικὴ(!) κοινότητα, πὼς πρέπει νὰ εἶναι “προετοιμασμένη” γιὰ τὴν ἀνακάλυψη μορφῶν ζωῆς “ἐντελῶς διαφορετικῶν(!)” ἀπὸ αὐτὲς τῆς Γῆς. Ἡ μεγάλη ἀπορία τοῦ ἀδερφοῦ μου ἦταν, ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΧΕ ἡ ἱστοσελίδα τῆς ποδοσφαιρικῆς ὁμάδας του, νὰ κάνει ἀφιέρωμα στὴν δημαγωγικὴ ταινία ποὺ ἑτοιμάζουν στὴν Ἀμερικὴ οἱ ἀσεβεῖς; Μία ἱστοσελίδα ὅπου διαβάζει κανεὶς μόνο ἀθλητικά, διαφήμιζε τὴν δήλωση τοῦ γνωστοῦ σκηνοθέτη: “Ἡ ἡμέρα τῆς ἀποκάλυψης γιὰ τοὺς ἐξωγήινους πλησιάζει”! Εἶχε μάλιστα καὶ τὴν φωτογραφία ἑνὸς “ἱπτάμενου δίσκου(!)” πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια πολλῶν… ἐπιστημόνων, ποὺ τὸν κοιτοῦσαν “κοκκαλωμένοι”! Ἡ ἐπίσημη ἀνακοίνωση ἔθετε τὸ ἐρώτημα, ἄν οἱ ἄνθρωποι ἦταν ἕτοιμοι νὰ ἀντιμετωπίσουν μία τέτοια… “ἀλήθεια”, φανερώνοντας μὲ αὐτὸ, ὅτι ἡ ταινία θὰ ψεύδεται. Μέσα σὲ ὅλα, στὸ δημοσίευμα ὁ ἀδερφός μου διάβασε καὶ γιὰ… “πιὸ σκοτεινὴ ματιὰ στὸ θέμα τῶν ἐξωγήινων”, “κοσμοϊστορικὴ ἀποκάλυψη”, “μυστικὲς ἐπιχειρήσεις” καὶ “ἀνεξήγητα περιστατικά, ποὺ προκαλοῦν ἀνησυχία γιὰ τὸ τί μπορεῖ νὰ σημαίνει μία πιθανὴ ἐπαφὴ μὲ ἕναν ἐξωγήινο πολιτισμὸ”… Δὲν εἶναι παράξενο, μία σελίδα μόνο μὲ ἀθλητικά, νὰ μιλάει γιὰ τὸ “κλίμα ἀγωνίας ποὺ χτίζει ἡ ταινία, γύρω ἀπὸ μία πιθανὴ παγκόσμια ἀποκάλυψη, ποὺ θὰ ἀλλάξει γιὰ πάντα τὸν τρόπο ποὺ βλέπουμε τὸ σύμπαν”;».
«Γιὰ ὅλα αὐτά, οἱ γονεῖς μου εἶπαν τρία πράγματα. Πρῶτον, οἱ δημοσιογράφοι ποὺ τρέφονται μὲ τὴν ΣΑΠΙΛΑ τοῦ διεφθαρμένου συστήματος, δηλαδὴ τὰ ΣΑΠΡΟΦΥΤΑ, θὰ καλύπτουν τὸ θέμα ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ, δηλαδὴ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ καὶ ΑΝΕΥΘΥΝΑ, ἐπιβάλλοντας μάλιστα στοὺς ἀνθρώπους κάποιον ψυχικὸ κορεσμό, ὥστε οἱ ψευδο-ἐπιστήμονες καὶ οἱ διαβολο-πολιτικοί, ἁπλῶς νὰ παρακολουθοῦν τὸ “νερὸ ποὺ θὰ μπαίνει στὸ αὐλάκι”. Δεύτερον, τώρα μὲ τὸ δαιμονικὸ παραμύθι τῶν “ἐξωγήινων”, θὰ παρακολουθήσουμε τὸν τρόπο ποὺ ὀργανώνεται ἡ ἀνηλεὴς πλύση ἐγκεφάλου στοὺς ἀνθρώπους, ἀπὸ τὸ ἀσυνείδητο ἑβραϊκὸ ἐμπόριο. Τὸ θέμα εἶναι καινούργιο, καὶ τὰ μάτια μας εἶναι “καθαρὰ” ἀπὸ τὶς παρόμοιες εἰκόνες καὶ τὰ σχόλια, ποὺ δῆθεν “ἀνατρέπουν τὰ πάντα”! Θὰ “καμαρώσουμε” πῶς τὸ διεφθαρμένο σύστημα ἅπαν, ἀπροκάλυπτα θὰ κινεῖται ἐναντίον μας σὰν τὸ ἁρπακτικό! Ὅλες αὐτὲς οἱ ἑταιρείες ποὺ “ἐμπιστευόμασταν” ὥς τώρα, ἤ τουλάχιστον νομίζαμε ὅτι “ἐνδιαφέρονταν” γιὰ τὸν πελάτη ἤ τὸν πολίτη, θὰ βγάλουν τὸ “προσωπεῖο”, δείχνοντάς μας ὅτι κινοῦνται ἀπὸ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΧΕΡΙ. Τὸ ὅτι ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ, θὰ τὸ βλέπουμε ἀπὸ μεριὲς ποὺ δὲν φανταζόμασταν ποτέ, ὅτι θὰ “ξέπλεναν” μισάνθρωπες ἰδέες, δόλιες, παρουσιάζοντάς τες ὡς… “στοιχεῖα πολιτισμοῦ”! Στὴν οὐσία θὰ γίνουμε θεατὲς στὴν “συναρμολόγηση” καὶ “νομιμοποίηση” μιᾶς κατασκευασμένης πραγματικότητας, ποὺ γιὰ “ἀληθινοὺς ἥρωες” θὰ προωθεῖ ἀληθινοὺς δαίμονες! Εἰδικὰ οἱ νεώτεροι καὶ τὰ παιδιά, ὡς περισσότερο τρωτοὶ στὶς ἐρεβώδεις ἐπιδρομὲς τῶν βανδάλων, θὰ νοιώσουν τὴν ὑπαρξιακὴ ἀνασφάλεια στὸ πετσί τους, σμιλεύοντας αὐτὸ μέσα τους, τὴν δουλοπρέπεια μπροστὰ στοὺς ἰσχυρούς! Τρίτον, μὲ τὴν παγκόσμια παρωδία τῆς “ἐξωγήινης ἀπειλῆς”, πᾶνε ΝΑ ΑΧΡΗΣΤΕΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ! Σκεπάζοντας οἱ θεομάχοι τὶς κοινωνίες μὲ τὸ “δαιμονικὸ σκότος”, ἀπὸ τὶς “πληροφορίες” ποὺ τάχα θὰ ἀλλάζουν ἐκ διαμέτρου τοὺς κανόνες τῆς ζωῆς, θὰ “ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΝ” πὼς πλέον ἡ λογική μας δὲν… θὰ χρησιμοποιεῖται πουθενά(;), ἀφ’ ὅτου τὰ πάντα θὰ “ἐπανακαθορίζονται” ἀπὸ μία… “ἄγνωστη βαρύτητα”! Ὁπότε ὁτιδήποτε παράλογο καὶ ἀπάνθρωπο, θὰ βαφτίζεται ὡς νέα “φυσικὴ” τάξη πραγμάτων καὶ θὰ ῥιζώνει! Οἱ γονεῖς μου πιστεύουν πὼς μέσα ἀπὸ τὰ θεάματα μὲ “ὑπερανθρώπους”, οἱ διαβολάνθρωποι ἔχουν προκαλέσει στοὺς ἀνθρώπους σύγχυση μεταξὺ πραγματικότητας καὶ φαντασίας, ὥστε οἱ μωρόπιστοι μπροστὰ στὰ ψηφιακὰ τεχνάσματα τῆς ψεύτικης “εἰσβολῆς”, ἀπὸ φόβο νὰ παραδώσουν ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ τὴν ἐλευθερία τους, χωρὶς κὰν νὰ τὸ σκεφτοῦν!».
«Ἐδῶ νὰ ποῦμε, πὼς ἡ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ προσωπικὴ ἀνάπτυξη “ἐκθειάζει” τὸν φόβο, ὡς τὴν “κινητήρια δύναμη(!)” ποὺ μᾶς ὡθεῖ τάχα νὰ βροῦμε καινούργιες λύσεις! Κάτσε νὰ δεῖς πῶς τὸ ἄκουσα ἀπὸ κάποιο παιδὶ στὸ σχολεῖο… Ἔλεγε, “Ὀφείλω νὰ ἔχω ἀνοιχτὸ μυαλό καὶ νὰ σκέφτομαι καινοτομικά, γιὰ τὸ τί μπορῶ νὰ κάνω. Στὰ ἀδιέξοδα πάντα ὑπάρχει… ΛΥΣΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ!”. Ἐπίσης ὡς πυξίδα συμπεριφορᾶς, πολλὰ παιδιὰ ἐμπιστεύονται τὴν “ἐνσυναίσθηση” τῆς προσωπικῆς ἀνάπτυξης, ὅπου ἕνα “ὑγιὲς” ἐπίπεδο ἐγωκεντρισμοῦ θεωρεῖται “εὐφυΐα”, ὅπως καὶ τὸ νὰ μπορεῖς νὰ μπεῖς στὴν θέση τοῦ ἄλλου· νὰ ἔχεις… “ἀναπτύξει” δηλαδὴ τὸν ἑαυτό σου τόσο, ὥστε νὰ ἔχεις τὴν ἱκανότητα νὰ ἀντιλαμβάνεσαι τοὺς λόγους ποὺ φέρεται κάποιος, ὅπως φέρεται, ἔχοντας τὴν “ἐπίγνωση” πὼς σὲ δεδομένες συνθῆκες, ὅλοι κάνουν ὅ,τι καλύτερο μποροῦν. Νὰ μὴν βιάζεται δηλαδὴ ὁ “ἐνσυναίσθητος” νὰ κρίνει τὸν ἄλλον, ὑπὸ τὴν ἔννοια πὼς μόνο ὅταν ὁ ἄλλος γνωρίζει καλύτερα, τότε θὰ πράττει καὶ καλύτερα. Ἐμεῖς γνωρίζουμε πὼς ἐνῶ ἡ “ἐνσυναίσθηση” φαίνεται ὡς “στοιχεῖο πολιτισμοῦ”, εἶναι καλοστημένη αἱρετικὴ παγίδα ποὺ προκαλεῖ ἐσωτερικὲς συγκρούσεις, διασπῶντας ἔτσι τὴν ἑνότητα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Ὅσο ὁ —ἐκ πεποιθήσεως— ἐγωκεντρικὸς “ἐνσυναίσθητος” μέσα του κομπάζει, πὼς ὀφείλει τὴν “κατανόηση” καὶ τὴν “συμπόνοια” πρὸς ὅσους δὲν φτάνουν τὶς δικές του δυνατότητες, καὶ πὼς ὁφείλει νὰ κάνει μαζί τους “ὑπομονή”, ἡ νομιζόμενη ὡς “ἀνωτερότητά του” εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἀλαζονικὴ ὑπερηφάνεια! Εἶναι μεγάλη εὐλογία, Γλυκερία, ποὺ οἱ ἐνορῖτες συζητᾶμε τρόπους ἀναχαίτισης κάθε διδασκαλίας πλανεμένης, ἡ ὁποια ἐξωθεῖ σὲ βίο διεφθαρμένο. Μακάρι ὅλες οἱ ἐνορίες, νὰ εἶχαν ἱερεῖς σὰν τὸν πατέρα Θεόγνωστο, καὶ νὰ ἄκουγαν τὸ κήρυγμά του! Οἱ συμμαθητὲς μας ποὺ εἶναι μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, δὲν γνωρίζουν πὼς μὲ τὴν πτώση τῶν πρωτοπλάστων, κάθε ἄνθρωπος γεννιέται αἰχμάλωτος τοῦ διαβόλου, τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας. Στὴν ὁποία ἁμαρτία περιπλέκεται μὲ τὴν ΥΠΟΚΙΝΗΣΗ τῶν δαιμόνων, ἀλλὰ καὶ τὴν ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ τοῦ ἑαυτοῦ του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ῥίζα τῶν ἀδυναμιῶν τοῦ ἀνθρώπου, ὁ θάνατος ποὺ βρίσκεται στὰ χέρια τοῦ διαβόλου, ἀπὸ ὅπου φύεται ἡ ΑΥΤΟΠΡΟΒΟΛΗ, ὁ ΕΓΩΙΣΜΟΣ, τὸ ΜΙΣΟΣ, ἡ ΖΗΛΕΙΑ καὶ τὰ ὅμοια. Ὅταν προδίδουμε τὸν Χριστό, ἁμαρτάνοντας, ἕνα μέρος τῆς προσωπικότητάς μας συμφωνεῖ καὶ συνεργάζεται μὲ τὶς προτροπὲς τῶν δαιμόνων, ἕνα δεύτερο μέρος διαφωνεῖ ἀλλὰ πληγώνεται, καὶ τὸ τραῦμα τοῦ πνευματικοῦ θανάτου τὸ κάνει νὰ ὑποφέρει, καὶ ἕνα τρίτο μέρος, κυριεύεται ἀπὸ ΠΑΝΙΚΟ καὶ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ὅσο νοιώθει πὼς ἀπειλεῖται νὰ ἀποκαλυφθεῖ ἡ ἐνοχή του. Δηλαδὴ μόλις οἱ δαίμονες καταφέρουν νὰ μᾶς στρέψουν πνευματικά, κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἀρχίζουμε νὰ συμπεριφερόμαστε πρὸς τοὺς άλλους ἐπιθετικά! Προσπαθοῦμε νὰ ἀποκρύψουμε ταχυδακτυλουργικὰ κάθε ἔλλειψή μας, μήπως βρεθοῦμε ἐκτεθειμένοι σὲ ἐπίθεση, ὅπως προσπαθοῦμε νὰ διατηροῦμε καὶ ἕνα σιωπηρὸ αἴσθημα ὑπεροχῆς, πάνω στοὺς ἄλλους. Ἡ ἐσωτερικὴ σύγκρουση, γίνεται ἀπὸ τὶς ἐνδοψυχικὲς δυνάμεις ποὺ ἡ μία πολεμάει τὴν ἄλλη. Ἡ ἐκ διαμέτρου ἀντίθεση μεταξὺ τῆς βαθύτερης πρόθεσης, καὶ τῆς ἐξωτερικῆς συμπεριφορᾶς, φαίνεται στὶς ἀντιφατικὲς στάσεις ποὺ υἱοθετεῖ ὁ “ἐνσυναίσθητος”· καὶ ΘΕΛΕΙ νὰ κάνει ὑπομονὴ μὲ αὐτὸν ποὺ βλέπει ὡς “κατώτερό του”, ἀλλὰ καὶ ταυτόχρονα ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ νὰ κάνει ὑπομονή μαζί του, καὶ αὐτὸ τὸν θυμώνει! Ὅσο οἱ ἐσωτερικὲς συγκρούσεις δὲν θεραπεύονται ἀπὸ τὴν χριστιανορθόδοξη συγχώρηση καὶ μετάνοια, μέσα στὴν ψυχὴ θὰ συγκρούονται σφοδρὰ δυνάμεις ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ! Σὺν ὅτι οἱ ἔντονες τάσεις πρὸς δύο ἀλληλοαναιρούμενες κατευθύνσεις θὰ εἶναι ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ, καὶ ἡ ὅλη σύγκρουση θὰ παραμένει ἀσυνείδητη… Ἡ ἀθεράπευτη ἁμαρτία εἶναι “καταναγκασμός”, δηλαδὴ μία πραγματικὴ τυραννία γιὰ τὸν ἄνθρωπο! Εἶναι ἀξιέπαινος ὁ πνευματικός μας ποὺ μᾶς ἐξοπλίζει μὲ τὴν Πατερικὴ Διδασκαλία, γιὰ νὰ μὴν ὑποτασσόμαστε στὸν θάνατο, ἀλλὰ νὰ τὸν νικᾶμε!».
«Γι’ αὐτὸ οἱ γονεῖς μου μιλᾶνε γιὰ τὴν σύγχυση μεταξὺ πραγματικότητας καὶ φαντασίας, ποὺ ἔχουν προκαλέσει οἱ διαβολάνθρωποι. Ὁ Πνευματικὸς Νόμος ποὺ μᾶς δίδαξε ὁ Ἰησοῦς, εἶναι σαφῆς: ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΕΑΥΤΟΝ! Ἡ φράση ἀπὸ μόνη της ὁρίζει τὶς ὑποχρεώσεις μας, ποὺ θὰ κρίνουν τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς μας, καὶ τὴν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς μας. Ὅλα τὰ προβλήματα ξεκινᾶνε ἀπὸ τὴν ἰδεατὴ εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ μας, ποὺ πλάθουμε στὸ μυαλό. Ἀδαμαντίνη, ἀπὸ μόνη μου δὲν μποροῦσα νὰ σκεφτῶ πὼς ὅποτε ἔνοιωθα διχασμένη γιὰ κάτι, στὴν οὐσία πρόδιδα τὸν ἑαυτό μου. Κάθε φορὰ ποὺ πληγωνόταν ἡ ὑπερηφάνειά μου, ἤ διαψεύδονταν οἱ ἐγωιστικὲς προσδοκίες μου, ψυχραινόμουν μὲ ὅποιον “θρυμμάτιζε” τὴν τέλεια εἰκόνα μου ποὺ ἔτρεφα, ἀλλὰ τὸ ἔκρυβα, καὶ ὑποκρινόμουν πὼς ὅλα ἦταν ἐντάξει. Μόλις ἄκουσα ἀπὸ τὸν πατέρα Θεόγνωστο, πὼς ἡ ὑποκρισία εἶναι τὸ “προσωπεῖο” ποὺ φορᾶμε, γιὰ νὰ ἐξασφαλίζουμε στὴν ἁμαρτία τὴν… αὐτοπροστασία ποὺ τῆς χρειάζεται, ξαφνιάστηκα! Ὅμως εἶχε δίκαιο· ἐξ ἀρχής, ἡ προδοσία οἰκοδομεῖ ὅλο τὸ σύστημα τῆς ὑποκρισίας, ἡ ὁποία φανερώνει ὅτι ἀναδιπλωθήκαμε ἀτομικιστικὰ στὸν “ἑαυτούλη μας”, μὲ τὴν ἀρνητικὴ συνέπεια τῆς ἐπιθετικότητας πρὸς τοὺς ἄλλους… Ἐνόσω ὁ ἐνδοψυχικὸς πόλεμος μένεται, καὶ οἱ διασπασμένες ἐσωτερικὲς δυνάμεις μας “ἀπωθοῦνται” πεισματικὰ μεταξύ τους, φορῶντας τὸ “προσωπεῖο” φαινόμαστε “καλοί”, καὶ διασώζουμε τὴν ψευδὴ εἰκόνα μας· ἀποφεύγοντας τὸν ἀνοιχτὸ πόλεμο μὲ τὸν “ἀντίπαλο”, ἡ ἐπιθετικότητα μπορεῖ νὰ γίνεται μὲ ὑποκριτικὴ “δεξιοτεχνία”, ἀφανῶς καὶ μὲ ἀσφάλεια… Μόλις διασπαστεῖ ἡ ἑνότητά μας μὲ τὸν πλησίον, ἀφυπνιζόμαστε μέσα στὸ κράτος τῆς κακίας, καὶ κυριευόμαστε ἀπὸ τὴν ἐμπρόθετη ἁμαρτία. Δηλαδὴ τὸ ἰδιάζον τῆς προδοσίας, ἔγκειται στὴν ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΑΜΑΡΤΙΑ ἐκ προθέσεως… Καλὰ ἔκαναν λοιπὸν οἱ γονεῖς μας καὶ οἱ τόσοι συμπολῖτες μας, καὶ πῆγαν νὰ συμβουλευτοῦν τὸν Γέροντα Γαβριήλ, τὸν Ἡγούμενο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Τὰ πράγματα εἶναι ἐπικίνδυνα δύσκολα στὴν Πατρίδα μας, ὅπως καὶ σὲ ὅλον τὸν κόσμο, καὶ τὰ λόγια τοῦ Γέροντα μᾶς συγκλόνισαν, καὶ μᾶς ὑπενθύμισαν τὸ ἱερὸ χρέος μας! Ἀπὸ “τὸ κεφάλι βρόμισε τὸ ψάρι”, δηλαδὴ ἄρχισε ἡ προδοσία τοῦ Χριστοῦ! Ὁ Πατριάρχης παγίδευσε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο στὶς κακοδοξίες, καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος παγίδευσε τόσους πολλοὺς Μητροπολῖτες. Δὲν δεχόμαστε ὁ δικός μας Μητροπολίτης, νὰ παγιδεύσει καὶ ἐμᾶς τὸν λαό του στὰ διαβολικὰ φρονήματα! Ἦταν ὀρθότατη ἡ ὁμόφωνη ἀπόφαση τῶν ἐνοριῶν, ὅσο περνάει ἀπὸ τὸ χέρι μας, νὰ ΛΗΞΕΙ Η ΕΠΑΡΑΤΗ “ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ” ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ τοῦ Μητροπολίτη! Ὁ Γέροντας Γαβριήλ μᾶς ταρακούνησε γερά, ἀλλὰ μᾶς χρειαζόταν! Μόνο οἱ ἀφοσιωμένοι κληρικοὶ μποροῦν νὰ κρατήσουν τὸ Γένος τῶν Ῥωμιῶν, στὸ ὕψος ποὺ τοῦ πρέπει, καὶ ὁ Γέροντάς μας ἀπέδειξε ὅτι εἶναι πραγματικὸς ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΑΣ!».
«Ἡ ἀναγεννητικὴ καὶ θεραπευτικὴ ἀποστολὴ τοῦ ῥωμαίικου μοναχισμοῦ, εἶναι ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ! Γι’ αὐτὸ ἔχει τόσους ἀδίστακτους πολέμιους. Πλέον ὅλος ὁ κόσμος τῆς μητροπολιτικῆς ἐπικράτειας ξέρει, πὼς ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ πατοῦσε ὁ Μητροπολίτης μας τὸ πόδι του στὰ περισσότερα Μοναστήρια, “τὸ χορτὰρι… δὲν ξαναφύτρωνε!”. Μόνο στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, δὲν περνοῦσαν οἱ φοβέρες τοῦ Μητροπολίτη. Ἴσως ἄργησε νὰ γίνει αὐτὴ ἡ ἀθρόα, ἱστορικὴ λαοσύναξη στὸ Μοναστήρι, ἀλλὰ μὲ τὰ αἱρετικὰ φρονήματά του ὁ Μητροπολίτης, μᾶς ἔφτασε τοὺς πιστοὺς στὰ ὅριά μας! Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ διέπραξε τὸ ἀδιανόητο ἔγκλημα νὰ μοιράσει τὴν αἱρετικὴ Καινὴ Διαθήκη, ὅλοι προσέχαμε τὶς κινήσεις του, ἐπειδὴ ξέραμε ὅτι θὰ συνέχιζε νὰ πολεμάει ἀδιάντροπα τὴν Πίστη μας. Ὁ πατέρας μου, Γλυκερία, πῆγε καὶ τοῦ εἶπε πὼς κάθε θεωρία, εἴτε φιλοσοφικὴ εἶτε θρησκευτική, ἀντίθετη μὲ τὰ ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεώς μας, εἶναι ἐχθρική, καὶ πὼς ὅλοι οἱ κατὰ τόπους ἐνορῖτες ἀρνούμαστε τὶς αἱρετόφρονες πεποιθήσεις του. Ὁ Μητροπολίτης τὸν ἀγριοκοίταξε καὶ στὴν οὐσία τὸν ἔδιωξε, ἐπειδὴ ὅπως ἔχει διαπιστωθεῖ, διώκει τοὺς πιστούς, δὲν τοῦς ἀγαπάει! Ἀγαπάει μόνο τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ τέτοια ἀγάπη δὲν εἶναι σωστή, ἐπειδὴ δὲν ἀποβλέπει στὴν σωτηρία τους. Οἱ λυκοποιμένες ΑΠΟΣΥΝΘΕΤΟΥΝ μέσα μας την ΡΩΜΑΝΙΑ! Εἶναι “τὸ ἅλας ποὺ ἐμωράνθη”, ἀλλὰ ἡ ἀποστολὴ αὐτοῦ τοῦ “ἅλατος” εἶναι ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΣΗΨΗ. Ὁ ἐπερχόμενος παγκόσμιος σκοτισμὸς ποὺ δρομολογήθηκε, μὲ τοὺς λεγόμενους “ἒξωγήινους”, ἐπιβάλλει νὰ συντελέσουμε ὅλοι μας ὥστε νὰ ληφθοῦν μέτρα ἄμυνας, προκειμένου νὰ τεθεῖ φραγμὸς στὴν διαφθορὰ τῶν συνειδήσεων, πρὸς σωτηρία τῶν ἀφελῶν θυμάτων».
«Καὶ ὁ δικός μου πατέρας ἔπιασε τὸν Μητροπολίτη, καὶ τοῦ εἶπε πὼς εἴμαστε Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι, καὶ πιστεύουμε στὴν ἑρμηνεία τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, γιὰ νὰ οἰκοδομήσουμε τὴν ζωή μας· ἀλλὰ ὁ ἀρχιποιμένας κοιτῶντας τον προκλητικὰ μὲ κυνισμό, εἶπε κάμποσα γιὰ… “πρόοδο” τῆς κοινωνίας… Ἐπειδὴ ὅμως σὲ ὅσους ἀνακατεύουν τὴν ψευτιὰ καὶ τὴν δολιότητα στὶς δουλειές τους, ὁ Κύριος τοὺς στέλνει τὴν ὀργή Του, ἦταν ὀρθότατη ἡ ἀπόφαση τῆς τοπικῆς κονωνίας μας, νὰ περπατᾶμε μὲ περισσότερη σοβαρότητα στὸν δρόμο τῆς σωτηρίας, καὶ ΝΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΡΙΖΙΚΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΜΑΣ ἀπὸ τὸν αἱρετίζοντα Μητροπολίτη. Ἀδαμαντίνη, ἔχεις εὔκαιρες τὶς σημειώσεις ποὺ κράτησε ὁ πατέρας σου, ἀπὸ τὶς νουθεσίες τοῦ Γέροντα Γαβριήλ; Θὰ ἤθελα νὰ ξανάκουγα τὰ λόγια του! Ὁ Γέροντάς μας ξέρει νὰ λέει τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους!».
«Ἐδῶ τὰ ἔχω ὅλα, καὶ ἔχω τελειώσει καὶ τὸ καθαρογράψιμο. Πραγματικά, δὲν ξέρω ποῦ νὰ πρωτοκοιτάξω! Ξεκινάω: “Ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες ἀνθρώπων, ποὺ λαμβάνουν θέση ἔναντι τῶν καυτῶν προβλημάτων τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ μία εἶναι τῶν λεγομένων “καλῶν” Χριστιανῶν ποὺ… σιωποῦν, καὶ ἔτσι ἡ ἠθικὴ λασπουριὰ ξεχείλισε καὶ ἔφτασε ὥς τὰ πεζοδρόμια, μὲ δρὰστες πολλοὺς κατώτερους καὶ ἀνώτερους κληρικούς. Ὅμως ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ἐνεργεῖ μέσῳ τῶν παιδιῶν Του, μὲ τὸ φτυάρι τῆς ἠθικῆς ἐξουσίας ποὺ τοὺς δίνει ὁ Θεός, γιὰ νὰ πετάξουν τὴν λασπουριὰ μακριὰ ἀπὸ τὸν περίβολο τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ νὰ ἀντιδρᾶ κατὰ τοῦ κακοῦ κάθε πιστός, ὁ ὁποῖος ἔχει τίμια τὴν συνείδησή του ἔναντι τοῦ Θεοῦ, καὶ αἴσθημα εὐθύνης, σημαίνει ἠθικὴ ὑγεία, πνευματικὴ εὐρωστία, πραγματικὴ ζωντάνια, καὶ εὐλογημένο ἀπὸ τὸ Πανάγιο Πνεῦμα ἡρωισμό. Διότι ἡ κρίση καὶ ἡ κατάκριση τῶν παντοίων ἀθλιοτήτων, ἰδιαιτέρως τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν νὰ εἶναι τὸ φῶς καὶ τὸ ἅλας τῆς γῆς, δὲν στοιχειοθετεῖ ἁμάρτημα, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ὡς καθῆκον ἁγιογραφικῶς κατοχυρωμένο· δεδομένου ὅτι ἀπὸ αὐτὴν τὴν σωστικὴ ἐνέργεια, ἀπουσιάζει τὸ προσωπικὸ στοιχεῖο τῆς ἐμπάθειας καὶ ἡ δόλια προαίρεση. Αὐτοὶ οἱ “καλοὶ” Χριστιανοὶ ἁμαρτάνουν, ὅταν βλέπουν μὲ ἀπάθεια τὸ κακὸ νὰ διαβρώνει τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, μέλη τῆς ὁποίας ἀποτελοῦν καὶ οἱ ἴδιοι. Για αὐτὴ τὴν παράδοξα μοιρολατρικὴ νοοτροπία τους οἱ χλιαροὶ Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται μόνο γιὰ τὴν “ψυχούλα τους”, θὰ κατακριθοῦν ἀπὸ τὸν Κύριο. Εἶναι οἱ δειλοί, ποὺ εἴτε λόγῳ ἰδιοσυγκρασίας, εἴτε ἀπὸ ἄγνοια τοῦ τί σημαίνει καθῆκον καὶ ὑποχρέωση ἀπέναντι στὶς ἀλήθειες τῆς Πίστεως, δὲν προσφέρονται γιὰ τὸν ἔλεγχο τοῦ κακοῦ· ὅταν μάλιστα αὐτὸ ἐνσαρκώνεται ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς, καὶ φοβοῦνται τὶς συνέπειες τῆς σύγκρουσης μαζί τους. Ἔτσι ἀδυνατοῦν νὰ εἶναι καὶ οἱ δειλοί, δημόσιοι κατήγοροι τῆς ἠθικῆς ἀσχήμιας ποὺ προκαλεῖται, καὶ —τὶ ντροπή!— ὑποστέλλουν τὴν σημαία τοῦ ἀγώνα πρὸς κάθαρση, ῥίχνουν τὴν ἀσπίδα τῆς ἄμυνας κατὰ γῆς, καὶ κομματιάζουν μπροστὰ στοὺς ἐχθροὺς τὸ σωστικὸ δόρυ τους, τρεπόμενοι σὲ φυγή, ἤ δίνοντάς τους “γῆν καὶ ὕδωρ”! Ὁ Ἀπ. Παῦλος διδάσκει πὼς τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τοῦ κάθε Χριστιανοῦ, καὶ μάλιστα ἑνὸς τιμίου κληρικοῦ, εἶναι ὁ ἠθικὸς ἡρωισμός. Ὁ πραγματικὰ καλὸς Χριστιανὸς μάχεται στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ πυρὸς μὲ θάρρος καὶ γενναιότητα, διότι στὴν ἀντίθετη περίπτωση, γιγαντώνεται τὸ θράσος καὶ ἡ ἀναίδεια τῶν παλιανθρώπων ῥασοφόρων ἤ μή, ποὺ ἀνοίγουν πληγὲς στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς κοινωνίας, τὴν ὁποία ῥυπαίνουν ἐλεεινά, ὅταν μάλιστα εἶναι ἀνώτεροι κληρικοί”».
«Πὼ πώ! Ὥς τὴν ὥρα ποὺ ἄκουσα αὐτὸν τὸν ἀληθινὸ Χριστιανὸ νὰ μιλάει, μὲ ἐνοχλοῦσε ἡ ὑποκρισία τῆς κοινωνίας, ἀλλὰ δὲν ἤθελα νὰ δῶ καὶ τὸν χλιαρὸ ἑαυτό μου ὡς συνυπεύθυνο. Μάλιστα διαβάζοντας τὰ “Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν”, μὲ ἐνοχλοῦσαν τὰ ὅσα περιφρονητικὰ διάβαζα γιὰ ἐμᾶς, χωρὶς νὰ ἀναλογίζομαι τὸ δικό μου μερίδιο εὐθύνης… Περίμενε νὰ βρῶ τὴν σελίδα στὸ τηλέφωνό μου, ποὺ οἱ Ἑβραῖοι ἀναφέρονται στὰ ἀποτελέσματα τῆς ἠθικῆς δειλίας μας: “Ὁ ῥόλος τῶν Φιλελευθέρων οὐτοπιστῶν θὰ λήξει ὁριστικά, ὅταν τὸ πολίτευμά μας θὰ ἀναγνωριστεῖ. Ἕως τότε θὰ μᾶς παρέχουν καλὲς ὑπηρεσίες. Γι’ αὐτὸ θὰ ὠθοῦμε τὰ πνεύματα νὰ ἐφευρίσκουν παντοειδεῖς φανταστικὲς θεωρίες, νέες καὶ δῆθεν προοδευτικές, διότι ὑποτάξαμε αὐτοὺς τοὺς βλακοχριστιανοὺς μὲ πλήρη ἐπιτυχία, διὰ τῆς λέξεως “πρόοδος”· δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας ποὺ νὰ βλέπει ὅτι κάτω ἀπὸ τὴν λέξη αὐτή, κρύβεται πλάνη σὲ ὅλες τὶς περιστάσεις ποὺ σχετίζονται μὲ ὑλικὲς ἐφευρέσεις, ἀφοῦ ἡ ἀλήθεια εἶναι μία καὶ μόνη, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει πρόοδο. Ἡ πρόοδος, ὡς ψευδὴς ἰδέα, χρησιμεύει στὸ νὰ ἐπισκοτίζει τὴν ἀλήθεια, γιὰ νὰ μὴν τὴν γνωρίζει κανείς, ἐκτὸς ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ θεοῦ [ἐννοεῖ τὸν σατανᾶ] καὶ τοὺς φύλακές της”».
«Ὅσο γρηγορότερα συνειδητοποιήσει τὴν τεράστια εὐθύνη του ὁ καθένας μας, Γλυκερία, τόσο γρηγορότερα θὰ ἀνακάμψουμε οἱ Ῥωμιοί! Φυσικὰ μᾶς βαρύνει καὶ τὸ τραγικὸ γεγονός, πὼς ὑποτιμήσαμε τὴν ζημιὰ ποὺ μᾶς προκαλεῖ ἡ δεὐτερη κατηγορία τῶν Χριστιανῶν, ποὺ μᾶς εἶπε ὁ Γέροντας Γαβριήλ. Ἄκου: “Ὑπάρχει καὶ ἡ κατηγορία τῶν ἰδιοτελῶν, τῶν χαμερπῶν συμφεροντολόγων ποὺ κυκλώνοντας τὸν Ἐπίσκοπο τοῦ τόπου, μὲ ὅλα τὰ “καλούδια του”, κολακεύουν τὶς ἀδυναμίες του, παραβλέπουν τὶς κακοήθειές του, καὶ συγχωροῦν τὶς ἀντιευαγγελικὲς καὶ ἀντικανονικὲς πράξεις του, “αἰσχροῦ κέρδους χάριν”, ὅπως γράφει ὁ Παῦλος. Αὐτοὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ δώσουν γιὰ τὸν κολακευόμενο Ἐπίσκοπο —ποὺ γι’ αὐτοὺς εἶναι ἡ πηγὴ τῶν ἀγαθῶν—, καὶ τὴν ψυχή τους στὸν διάβολο, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Ἰούδας. Αὐτοὶ εἶναι οἱ περισσότερο ἀποκρουστικοὶ καὶ κατάπτυστοι, εἶναι τὸ προστυχότερο ὑλικὸ ἀπὸ τὸ ὁποῖο προέρχονται οἱ προδότες καὶ ὑβριστὲς τῶν θρησκευτικῶν, ἠθικῶν καὶ κοινωνικῶν ἀξιῶν, μὲ τὶς ὁποίες ὅμως προλαμβάνεται ἡ γενικευμένη σήψη ἀτόμων καὶ λαῶν. Εἶναι οἱ σκώληκες ἐκεῖνοι ποὺ παρασιτοῦν εἰς βάρος τῆς ἀρετῆς, καὶ οἱ ὁποῖοι τρέφονται ἀπὸ τὸ διεφθαρμένο σῶμα τῶν ἐξουσιαστῶν, καὶ ἀπὸ τὰ περιττώματα τῆς βλακείας καὶ τῆς πυκνωμένης κακότητας τῶν ὀργάνων τοῦ διαβόλου· ὀργάνων ποὺ σὲ αὐτοὺς βρίσκουν συνεργάτες καὶ δούλους πρὸς κακοποίηση τῆς ἀλήθειας, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ χάσουν τὴν “χύτρα”. Ἡ βούληση τοῦ “ἀφεντικοῦ” εἶναι καὶ δική τους βούληση, προκειμένου νὰ ἀπολαμβάνουν τὸν δεσποτικὸ “μισθό”, κατ’ αὐξομοίωση, ἀναλόγως τῶν αἰσχρῶν ὑπηρεσιῶν τους πρὸς ὁποιονδήποτε διεφθαρμένο Ἐπίσκοπο, ποὺ βρίσκεται ὑπὸ εὐαγγελικὴ κατάκριση καὶ κανονικὴ ἐπιτίμηση. Προτιμοῦν λοιπὸν οἱ τύποι αὐτοὶ νὰ ἐγκληματοῦν, ἀπολαμβάνοντας εὔνοιες καὶ ὑλικὰ ἀγαθά, παρὰ νὰ ζοῦν ἀνενόχως, στερούμενοι τὸν μισθὸ τῆς προδοσίας.”».
«Ὅταν δὲν προλαμβάνεται ἡ γενικευμένη σήψη ἀτόμων καὶ λαῶν, ποιά εἶναι ἡ κατάληξη; Σοῦ τὴν διαβάζω ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα”, γιὰ νὰ ντραποῦμε μαζί: “Γιὰ νὰ παραπλανήσουμε τοὺς πλέον ἀνήσυχους γιὰ τὰ πολιτικὰ ζητήματα ἀνθρώπους, θὰ προτάξουμε τὰ δῆθεν νέα ζητήματα, τὰ βιομηχανικὰ ζητήματα [τὴν ὑλιστικὴ κατανάλωση]. Ἄς ἐξαντλοῦν τὴν προσοχή τους πάνω σὲ αὐτά. Οἱ μᾶζες θὰ συγκατατίθενται νὰ παραμένουν ἀδρανεῖς, νὰ ἀναπαύονται ἀπὸ τὴν δῆθεν πολιτικὴ δραστηριότητά τους (στὴν ὁποία τοὺς εἴχαμε συνηθίσει ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, ὥστε μέσῳ αὐτῶν νὰ παλεύουμε μὲ τὶς κυβερνήσεις τῶν Χριστιανῶν), μὲ τὸν ὅρο νὰ ἔχουν νέες ἀσχολίες. Γιὰ νὰ μὴν κατορθώνουν τίποτα μέσῳ τῆς σκέψης τους, θὰ τοὺς ἀποτρέπουμε ἀπὸ αὐτὴν μέσα ἀπὸ τὶς διασκεδάσεις, τὰ τυχερὰ παιχνίδια, τὶς τέρψεις, τὰ πάθη, τοὺς οἴκους ἀνοχῆς… Μέσω τοῦ τύπου μετά, θὰ προτείνουμε διαγωνισμοὺς τέχνης, ἀθλητισμοῦ κτλ. Τὸ ἐνδιαφέρον τους θὰ ἀποτρέψει ὁριστικὰ τὸ πνεῦμα τους ἀπὸ τὰ ζητήματα, γιὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀναγκαζόμαστε νὰ παλεύουμε ἐναντίον τους. Χάνοντας σιγὰ σιγὰ τὴν συνήθεια τοῦ νὰ σκέφτονται ἀπὸ δική τους πρωτοβουλία, θὰ καταλήξουν νὰ μιλᾶνε συμφωνῶντας μὲ τὶς ἰδέες μας· διότι θὰ εἴμαστε οἱ μόνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ προτείνουμε νέες κατευθύνσεις τῆς σκέψης, μέσω τῶν προσώπων τοῦ τύπου, τὰ ὁποῖα πρόσωπα δὲν θὰ φαίνεται πουθενὰ ὅτι εἶναι συνυπεύθυνα μὲ ἐμᾶς”».
«Ἔτσι ὅπως διαβάζουμε, μοῦ δίνεται ἡ ἐντύπωση πὼς παρακολουθοῦμε τὴν διαδρομὴ τοῦ λαοῦ μας. Καὶ ποῦ καταλήγουμε; Στὴν τρίτη κατηγορία τῶν Χριστιανῶν. Ἄκου: “Ἔπειτα ἀπὸ αὐτοὺς ἀκολουθεῖ ἡ κατηγορία τῶν τελείως ἀδιάφορων οἱ ὁποῖοι, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου βάλλεται πανταχόθεν, ἐνῶ οἱ ἀξίες μας καταπατοῦνται, ἐνῶ τὰ σημάδια εἶναι ἐνδεικτικὰ τῆς σοβούσης ἠθικῆς κρίσεως στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς κοινωνίας, ἐξ αἰτίας τῆς φθοροποιοῦ δράσεως τῶν μικροβίων τῆς ἀπιστίας, τοῦ ὑλισμοῦ, καὶ τῆς νεοειδωλολατρείας, μένουν τελείως ἀδιάφοροι πρὸς τὸ δρᾶμα, καὶ ἀγνοοῦν τὴν ψυχικὴ τρικυμία πλήθους πιστῶν ποὺ ἀναρωτιοῦνται, τί θὰ ἀπογίνουμε; Καὶ εἶναι δυστύχημα διότι μεταξὺ αὐτῶν συγκαταλέγονται κληρικοί, ἀλλὰ καὶ λαϊκοὶ θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι περιβληθέντες τὴν ἱερὴ τήβεννο, ὅπως καὶ τὴν παιδευτικὴ ἐξουσία, ἐφησυχάζουν ἀπολαμβάνοντας εἰρηνικότατα τὰ ὑλικὰ ἀγαθά. Καμία ἀνησυχία, καμία ἐκδήλωση λύπης γιὰ τὸ κατάντημα τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὸ ἀπότοκό της, τὴν καλπάζουσα ἐγκληματικότητα. Οὐδεμία θέση καὶ φωνὴ διαμαρτυρίας κατὰ τοῦ ἀφρίζοντος κακοῦ, οὐδεὶς ἔλεγχος κατὰ τῶν σπόρων τῆς ἀπιστίας, τοῦ πρακτικοῦ ὑλισμοῦ καὶ τῆς διαφθορᾶς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων. Ἀπἀθεια, ἠθικῆς ἀναισθησίας προϊόν. “Ἐς κόρακα”, λοιπόν, τὰ καθήκοντα καὶ οἱ ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἰησοῦ! Ὡς πρὸς τὴν κατηγορία τῶν φαύλων, αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὴν στρατιὰ τῆς ἀντίπερα ὄχθης, ἡ ὁποία βάλλει κατὰ τῆς Ἐκκλησιας τοῦ Χριστοῦ ὡς Σώματος ἑνωμένου μὲ Αὐτόν, ἐπειδὴ ὑψώνεται ὡς ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ ἀντίθεση πρὸς τὸ σῶμα τοῦ θανάτου, καὶ τὴν κεφαλή του· δηλαδὴ τὴν ἁμαρτία καὶ τὸν σατανᾶ. Ἑπόμενο εἶναι νὰ ὑπάρχει ἀντιδικία, καὶ ἕνας ἀέναος πόλεμος μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους, μεταξὺ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἅδη, μεταξὺ τῶν παιδιῶν τοῦ φωτὸς καὶ τῶν παιδιῶν τῆς νύχτας. Ἔχοντας ἔτσι τὰ πράγματα, δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε φυσικό, τὰ ὄργανα τοῦ διαβόλου νὰ ἐλέγξουν τὸν ἴδιο τὸν διάβολο. Πῶς τὰ ὄργανα τοῦ διαβόλου νὰ ἐλέγξουν τὴν πᾶσα κακία, ἀφοῦ αὐτὴ εἶναι φυσικὸ προϊόν του; Τὸν ἔλεγχο ἄσκησαν, ἀσκοῦν, καὶ θὰ ἀσκοῦν θαρσαλέως τὰ μεγάλα καὶ ἅγια ἀναστήματα τῶν Προφητῶν, Ἀποστόλων καὶ Πατέρων, καὶ ὅλων ἐκείνων ποὺ ἔχουν συλλάβει τὸ νόημα τῆς ζωῆς, καὶ πιστεύουν στὴν ὕψιστη σκοπιμότητα καὶ τὸ ἄφθαρτο τῶν αἰωνίων ἀξιῶν· ἐκεῖνων τῶν ἀνθρώπων ποὺ δὲν ἔχουν πάθει πώρωση, καὶ ζοῦν γιὰ νὰ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ὁ ἁγιασμός μας καὶ ἡ θεμελίωση τῆς βασιλείας Του ἐντὸς ἡμῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ βιώνοντας τὶς αἰώνιες ἀξίες τοῦ Ἀληθοῦς, τοῦ Ἀγαθοῦ καὶ τοῦ Ὡραίου, ἀντιδροῦν σὲ κάθε ἄρνηση καὶ ἀσχήμια, ὡς εὐγενεῖς καὶ δίκαιες ὑπάρξεις μέσα στὸν κόσμο τῶν ἀντιθέσεων καὶ τῶν ἀνομιῶν, διότι ἔτσι θὰ ὑπάρχει διαρκῆς εἰρήνη καὶ κοινωνικὴ ἰσορροπία. Πολλὲς φορὲς τὸ κακὸ ἐνσαρκώνουν ὄχι μόνο λαϊκοὶ ἀλλὰ καὶ κληρικοί, ὄχι μόνο μοναχοὶ καὶ διάκονοι, ἀλλὰ δυστυχῶς, καὶ Ἐπίσκοποι. Τὸ κακὸ ἐλεγχόμενο ἀπὸ τὸν ἁπλὸ πολίτη ἤ μοναχό, κατὰ λόγον ποὺ παραχωρεῖ ἡ ὀρθόδοξη πίστη καὶ ἀρετή, θὰ ἀντιδράσει μὲ πολλὴ λύσσα καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα ποὺ διαθέτει λόγῳ τῆς θέσης του. Ὄχι θὰ ἀντιδράσει ἁπλῶς, ἀλλὰ φανατισμένα! Μὲ συνδυασμένα ὅπλα, δυνατῆς ἰσχύος πυρός, μὲ ὅπλα παρμένα ἀπὸ τὸ ὁπλοστάσιο τοῦ σατανᾶ, πρὸς ἐξόντωση τῶν φορέων τῆς Ἀλήθειας· τῆς Ὁποίας τὸ στόμα εἶναι καυστικὰ ἐλεγκτικὸ τῆς πάσης ἀνομίας. Ὅσοι εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὸ κατάντημα τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ λογοδοτήσουν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἴσως ὅμως καὶ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ”».
«Ἀδαμαντίνη, ἡ χριστιανικὴ ἑνότητα εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἔργο τοῦ σατανᾶ εἶναι κάθε αἱρετικὴ διάσπαση. Ὅταν ἕνα μέρος τῆς Ἐκκλησίας προδίδει τὸν Χριστό, καὶ ἔχει κοινωνία μὲ τὰ πονηρὰ ζιζάνια, τοὺς δόλιους ἐργάτες τῶν αἱρέσεων, ἀκόμα καὶ τὸ συσσίτιο ποὺ προσφέρει στοὺς φτωχούς, συγκαταλέγεται στὴν “ἐπιθετικότητα” πρὸς τὸ ὑγιὲς μέρος τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ τὸ μετατρέψει κι αὐτὸ σὲ ζιζάνιο. Πάντως ΔΕΝ προσφέρεται ἀπὸ ἀγάπη! Τὸ “ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα”, εἶναι δόγμα τῶν σκανδαλοποιῶν. Ἡ ὑποκρισία ποὺ οἰκοδομεῖ ἡ προδοσία, εἶναι τὸ “προσωπεῖο” τοῦ προδότη γιὰ νὰ διασώζει τὴν εἰκόνα τοῦ “καλοῦ Μητροπολίτη”, καὶ ἀποφεύγοντας τὸν ἀνοιχτὸ πόλεμο, ἡ ἐπιθετικότητά του νὰ γίνεται μὲ ὑποκριτικὴ “δεξιοτεχνία”, ἀφανῶς καὶ μὲ ἀσφάλεια… Ὁ Ἀπ. Παῦλος δὲν ἀφήνει περιθώρια ἀμφιβολίας, πὼς “καὶ ἐὰν διαθέσω ὅλα τὰ ὑπάρχοντά μου γιὰ νὰ θρέψω μὲ ψωμιὰ τοὺς φτωχούς, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμα μου γιὰ νὰ καῶ, δὲν ἔχω ὅμως ἀγάπη, δὲν ὠφελοῦμαι τίποτε ἀπὸ τὶς θυσίες αὐτές. Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὴν ἀγάπη, εἶναι μεγαλόψυχος, ἀνεκτικὸς καὶ μὲ πλατειὰ καρδιά· γίνεται εὐεργετικὸς καὶ ὠφέλιμος· ἡ ἀγάπη δὲν φθονεῖ, δὲν ξιππάζεται καὶ δὲν φέρεται μὲ ἀλαζονεία καὶ προπέτεια· δὲν φουσκώνει ἀπὸ οἴηση καὶ ὑπερηφάνεια· δὲν πράττει τίποτε τὸ ἄσχημο, δὲν ζητάει τὰ δικά της συμφέροντα, δὲν ἐρεθίζεται ἀπὸ θυμὸ καὶ ὀργή, δὲν σκέφτεται ποτὲ κακὸ κατὰ τοῦ πλησίον, οὔτε λογαριάζει τὸ κακὸ ποὺ ἔπαθε ἀπὸ αὐτόν. Δὲν χαίρεται, ὅταν βλέπει νὰ γίνεται κάτι ἄδικο, καὶ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ!”. Ἀφοῦ ὁ δικός μας Μητροπολίτης βρίσκεται στὴν ἀντίπερα ὄχθη καὶ βάλλει κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, πραγματικὰ ἀναπαύομαι ποὺ οἱ πιστοὶ ὅλων τῶν ἐνοριῶν τὴν Κυριακή, θὰ δείξουμε στὴν Ἱστορία τῆς Πατρίδος μας, ὅτι γνωρίζουμε τί σημαίνει καθῆκον καὶ ὑποχρέωση ἀπέναντι στὶς ἀλήθειες τῆς Πίστεως!».
«Ὁ ἄνθρωπος εἶναι προορισμένος νὰ ζεῖ μέσα στὸ Ἁγιοτριαδικὸ Φῶς, στὴν αἰωνιότητα. Ὄντας μέσα σὲ αὐτὸ τὸ Φῶς, εἶναι ΟΝΤΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ! Αὐτὴ τὴν ἀποστολὴ ἔχει νὰ ἐπιτελέσει στὴν Μητρόπολή του, κάθε πανσεβάσμιος Ἀρχιερέας. Νὰ διδάξει στὸ ποίμνιό του πὼς ἡ τήρηση τῶν θείων ἐντολῶν, σημαίνει μυστικὴ κοινωνία καὶ ἕνωση μὲ τὸν Τριαδικὸ Θεό. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ ὡς λαὸς τῆς Μητροπόλεώς μας ἀποφασίσαμε, ὅτι θέλουμε στὸ πρόσωπο τοῦ Μητροπολίτη μας νὰ βλέπουμε τὸν ΕΥΣΕΒΗ ΠΑΤΕΡΑ καὶ τὸν ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΠΟΙΜΕΝΑ ΜΑΣ, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τὴν Κυριακή θὰ καταλύσουμε κάθε φεουδαρχικὴ καὶ ἐξουσιαστικὴ ἀντίληψη γιὰ τὴν ἀρχιερωσύνη! Τὸν Μητροπολίτη τὸν διαλέγει ὁ λαός! Εἶναι ΔΙΚΗ ΤΟΥ εὐθύνη, ὡς Φρουρὸς τῆς Πίστεως, ποὺ διατελεῖ. Ὅταν ὅμως ὁ λαὸς βλέπει ὅτι γιγαντώνεται τὸ θράσος καὶ ἡ ἀναίδεια τῶν παλιανθρώπων ἀνωτέρων κληρικῶν, ΑΠΑΙΤΕΙ ἀπὸ αὺτοὺς νὰ ὑπογράψουν ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥΣ! Τὴν Κυριακὴ θὰ πάρουμε τὸ φτυάρι τῆς ἠθικῆς ἐξουσίας ποὺ μᾶς δίνει ὁ Θεός, γιὰ νὰ πετάξουμε τὴν ἠθικὴ λασπουριά! Πόσο χαίρομαι, Γλυκερία! Μετὰ ἀπὸ τὴν θεία Λειτουργία, ΟΛΟΙ ΜΑΖΕΜΕΝΟΙ ἔξω ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως, ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ, γιὰ νὰ πάρουμε τὴν παραίτηση τοῦ Μητροπολίτη ἀπὸ τὸν ἀρχιερατικὸ θρόνο του, ὑπογεγραμμένη! Φυσικὰ ὁ πατερας μου τοῦ ἔχει δώσει ἀντίγραφο ἀπὸ τὶς νουθεσίες τοῦ Γέροντα Γαβριήλ, καὶ τὸν ἐνημέρωσε ὅπως χρειαζόταν, γιὰ νὰ καταστήσει σαφῆ τὴν εἰλημμένη ἀπόφαση τῶν πιστῶν! Προσωπικὰ ἔχω συγχωρήσει τὸν Μητροπολίτη ἐξ ὅλης καρδίας μου, ἔστω κι ἄν αὐτὸς διέπραξε τὴν μεγάλη κακία τῆς προδοσίας τοῦ Χριστοῦ, καὶ βεβαίως ποὺ μᾶς μισεῖ! Νομίζω πὼς φεύγοντας τότε ἀπὸ τὴν λαοσύναξη στὸ Μοναστήρι, ὅλοι εἴχαμε συνειδητοποιήσαμε μὲ τὶς νουθεσίες, πόσο μικρὴ εἶναι ἡ ἀπόσταση ὥς τὴν προδοσία, γιὰ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανούς. Εἶναι τόσο ἰσχυρὴ ἡ ῥοπή μας πρὸς τὴν ἁμαρτία, καὶ τόσο μεγάλος ὁ πόλεμος τῶν φθονερῶν δαιμόνων καὶ τῶν διεφθαρμένων ὀργάνων τους, ποὺ λίγο ἄν δὲν προσέξουμε —ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει—, φτάνει γιὰ νὰ χάσουμε τὸν δρόμο μας! Τὸ νὰ ἐκτοπίσουμε τοὺς παράγοντες ποὺ γεννᾶνε τὴν προδοσία τῆς Πίστης, εἶναι μονόδρομος, προκειμένου οἱ Χριστιανοὶ νὰ ἀνακτήσουμε τὸν ἔλεγχο τῆς Πατρίδας μας. Εἶμαστε οἱ νόμιμοι κληρονόμοι τῆς Ῥωμανίας, καὶ θὰ προσφέρουμε τὴν ζωή μας γιὰ νὰ τὴν δοῦμε νὰ ξαναζωντανεύει!».
«Καὶ ἐγὼ τὸν ἔχω συγχωρήσει· μόνο ἔτσι θὰ μπορῶ μὲ “καθαρὰ μάτια”, νὰ βλέπω τὰ δικά μου σφάλματα καὶ νὰ διορθώνομαι. Ὁ πατέρας Θεόγνωστος εἶπε πὼς ἡ Ῥωμανία θὰ ἀρχίσει νὰ παίρνει καὶ πάλι τὶς πρῶτες “ἀνάσες της”, ὅταν μέσα στὴν ἐνορία, καθένας μαθαίνει νὰ ζεῖ στὴν κοινωνία μὲ τὸν Χριστό, καὶ μὲ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς του. Ὅταν δηλαδὴ ἐργαστεῖ ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία, ὥστε ἡ κάθε ἑνορία της νὰ γίνεται τόπος σωτηρίας γιὰ τὸν καθένα. Ἀφοῦ “ὅσα ποιοῦμε” σὲ κάθε ἐλάχιστο ἀδελφὸ τοῦ Χριστοῦ, ἀναφέρονται σὲ Ἐκεῖνον, ἡ Χριστοκεντρικὴ τοποθέτηση μέσα στὴν ἀδελφικὴ κοινωνία εἶναι ἔκφραση μιᾶς ζωῆς, ποὺ θεμελιώνεται στὴν ἕνωση μὲ τὸν Χριστό, μὲ τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Στὴν Ὀρθοδοξία δὲν ὑπάρχει ἡ ἀγωνία τῶν κοινωνικῶν συστημάτων· μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ ὀρθόδοξος πιστὸς εἰσέρχεται στὴν ἐν Χριστῷ κοινωνία, τὴν κοινωνία τῶν “τέκνων τοῦ Θεοῦ”, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀνθρώπινο κατασκεύασμα, ἀλλὰ εἶναι θεόδοτη, καὶ ταυτίζεται μὲ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ἐκκλησία. Ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας, συνεπῶς, δὲν ἀγωνιζόμαστε οἱ πιστοὶ νὰ δημιουργήσουμε κοινωνία, ἀλλὰ καλούμαστε νὰ εἰσέλθουμε στὴν “ἡτοιμασμένην” κοινωνία ἀπὸ καταβολῆς κόσμου! Προϋπῆρχε τῆς Δημιουργίας στὴν αἰώνια βούληση τοῦ Θεοῦ, ὅπως προαιώνιο εἶναι τὸ Σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν σωτηρία μας».
«Πρέπει νὰ δουλέψουμε ὅλες οἱ ἡλικίες, γιὰ νὰ γίνει ἡ κάθε ἐνορία μας “ὀχυρὸ” κατὰ τῆς Φραγκιᾶς, καὶ κατὰ τῆς κάθε προτεσταντικῆς νοοτροπίας ποὺ εἰσχώρησε στὴν ῥωμέικη ζωή μας· ἀρχῆς γενομένης τῆς προσωπικῆς ἀνάπτυξης. Πρέπει οἱ Ῥωμιοὶ νὰ ἀνακαταλάβουμε τὰ “ὑψώματα” τῆς Πίστης μας, καὶ συγκεντρώνοντας ἔτσι ὅλη τὴν ἐσωτερικὴ δύναμή μας, νὰ ἀποκρούσουμε τὴν ἑβραϊκὴ παραφροσύνη. Ὅπως ὁ Ἰούδας, ἔτσι καὶ οἱ Ἑβραῖοι πρόδωσαν τὸν Κύριο, καὶ ὡς λαὸς “αὐτοκτόνησαν”, ἀναλαμβάνοντας νὰ “καλλιεργοῦν” τὸν θάνατο. Πίσω ἀπὸ τὸ “προσωπεῖο” τῆς ὑποκρισίας καὶ τῆς κιβδηλίας, ὕφαιναν ἐπιθετικὰ τοὺς δαιμονικοὺς ἱστούς τους ἀφανῶς καὶ μὲ ἀσφάλεια, ἀφαιμάσσοντας ὅλους τοὺς λαούς παντοιοτρόπως. Μιλῶντας τώρα τὴν γλῶσσα τῆς βαναυσότητας καὶ τῆς θηριωδίας, οἱ Ἑβραῖοι θέλουν νὰ ὑποτάξουν ὅλους τοὺς λαοὺς στὸν ἀριθμὸ τοῦ θηρίου, ὁ ὁποῖος θὰ δηλώνει τὴν ὑποτέλεια στοὺς Ἑβραίους, καὶ τὴν αἰώνια ὑποτέλεια στὸν σατανᾶ! Ξεκινῶντας τὶς παγκόσμιες προετοιμασίες γιὰ τὴν ψεύτικη εἰσβολὴ τῶν “ἐξωγήινων”, θέλουν νὰ τοὺς “παραδώσουμε” τὴν ἱερὴ ἐλευθερία μας γιὰ νὰ ζοῦμε στὰ στρατόπεδα συγκέντρωσης, “παραχωρῶντας” τὴν Πατρίδα μας σὲ μία κοινωνία μίσους ποὺ θὰ κυβερνάει ὁ διάβολος. Ὅμως ποτὲ κανεὶς δὲν εἶπε γιὰ “πατρίδα”, τὴν κόλαση. Πατρίδα εἶναι ὁ Παράδεισος, γιὰ τὸν ὁποῖο ἄν χρειαστεῖ, οἱ Ἕλληνες θὰ δώσουμε ἀκόμα καὶ τὸ αἷμα μας!».
«Οἱ πολὺ καλὲς “ὑπηρεσίες” ποὺ τοὺς παρεἶχαν οἱ Φιλελεύθεροι οὐτοπιστὲς(!), ἦταν νὰ διαδίδουν τὴν ἑβραϊκὴν θεωρία, πὼς ἐπειδὴ εἴμαστε πολλοὶ οἱ ἄνθρωποι πάνω στὸν πλανήτη, δὲν θὰ φτάνει τὸ φαγητὸ γιὰ “ὅλους”, ὁπότε παγκοσμίως θὰ μᾶς ἔβρισκε ἐπισιτιστικὴ κρίση. Νωρίτερα διἀβασα πὼς μέσα ἀπὸ τὶς δαιμονικὲς θεωρίες, ἔρχεται ἡ “πρόοδος”, δηλαδὴ ἡ πλάνη ποὺ ἐπισκοτίζει τὴν ἀλήθεια. Ἄκου Ἀδαμαντίνη, τί γράφουν στὰ “Πρωτόκολλα”, καὶ συνδύασέ τα μὲ ὅσα εἴπαμε: “Ἡ ἀνάγκη τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου ἐξαναγκάζει τοὺς Χριστιανοὺς σὲ σιωπή, καθιστῶντας τους ταπεινωμένους ὑπηρέτες μας. Οἱ πράκτορές μας γιὰ τὸν τύπο, θὰ συζητᾶνε μαζί του κατ’ ἐπιταγήν μας, γιὰ ὁτιδήποτε δὲν θὰ ἦταν ἐνδεδειγμένο νὰ τυπώσει ἀπ’ εὐθείας σὲ ἐπίσημα ἔγγραφα· θὰ λάβουμε τὰ μέτρα ποὺ θὰ κρίνουμε πρόσφορα, καὶ θὰ τὰ παρουσιάσουμε στὸ κοινό, ΩΣ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟ. Κανεὶς δὲν θὰ ἔχει τὸ ΘΡΑΣΟΣ νὰ ἀπαιτήσει τὴν ἀκύρωση σὲ ὅ,τι ἔχει ἀποφασιστεῖ, ἐφ’ ὅσον μάλιστα θὰ παρουσιάσουμε τὸ γεγονὸς ὡς πρόοδο. Ἄλλωστε ὁ τύπος θὰ ἑλκύει ἀμέσως τὴν προσοχὴ πάνω σὲ νέα ζητήματα (ἔχουμε συνηθίσει τοὺς ἀνθρώπους νὰ ζητᾶνε πάντα κάτι νέο, ὅπως ξέρετε). Κάποιοι ἠλίθιοι, ποὺ φαντάζονται τοὺς ἑαυτούς τους ὡς ὄργανα τοῦ πεπρωμένου, θὰ ἐπιληφθοῦν πάνω σὲ αὐτὰ τὰ νέα ζητήματα, χωρὶς νὰ ἀντιλαμβάνονται ὅτι δὲν ἐννοοῦν τίποτα ἀπὸ ἐκεῖνα, γιὰ τὰ ὁποῖα θὰ συζητᾶνε. Τὰ ζητήματα τῆς πολιτικῆς δὲν εἶναι προσιτὰ σὲ κανέναν ἄλλον, πλὴν ἐκείνων ποὺ τὴν ἔχουν δημιουργήσει πρὶν ἀπὸ πολλοὺς αἰὼνες, καὶ οἱ ὁποῖοι τὴν διευθύνουν. Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ παρατηρεῖστε ὅτι ἐπιζητῶντας τὴν γνώμη τοῦ πλήθους, διευκολύνουμε τὴν ἐκπλήρωση μόνο τῶν σκοπῶν μας, ἐπειδὴ δὲν ἐπιζητοῦμε τὴν ἔγκριση τῶν πράξεών μας, ἀλλὰ τῶν λόγων μας, ποὺ ἔχουμε ἀνακοινώσει στὴν μία ἤ τὴν ἄλλη εὐκαιρία. / Ὅταν θὰ ἔρθει ἡ βασιλεία μας, οἱ ῥήτορές μας θὰ συζητήσουν τὰ μεγάλα προβλήματα ποὺ προκάλεσαν τὸ μεγάλο ἐνδιαφέρον στὴν ἀνθρωπότητα [τὰ μεγάλα προβλήματα=οἱ “ἐξωγήινοι”], καὶ τὴν καθοδήγησαν τελικὰ στὸ σωτήριο πολίτευμά μας. Ποιός θὰ ὑποπτευθεῖ τότε, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ προσχήματα εἶχαν ἐπινοηθεῖ ἀπὸ ἐμᾶς, σύμφωνα μὲ πολιτικὸ σχέδιο ποὺ γιὰ πολλοὺς αἰῶνες δὲν μάντευε κανείς;”. Τώρα μὲ τὸν πόλεμο ποὺ ξεκίνησαν οἱ Ἑβραῖοι, προφανῶς θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν ἐσκεμμένη ἐπισιτιστικὴ κρίση στοὺς λαούς, γιὰ νὰ τοὺς ταπεινώνουν καὶ νὰ τοὺς ἐξαναγκάζουν σὲ σιωπή! Ὅλα αὐτὰ γίνονται γιὰ τὴν “πρόοδο”, δηλαδὴ τὰ… στρατόπεδα ἐργασίας(!), γιὰ τὰ ὁποῖα ὅμως προαπαιτεῖται ὁ προσωπικὸς ἀριθμός! Οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ ἐπιχείρησαν —κατ’ ἐπιταγήν τῶν Ἑβραίων— πολλὲς φορὲς νὰ μᾶς τὸν παρουσιάσουν ὡς “ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟ”, γιὰ τὸ ὁποῖο ὅμως οἱ Ἕλληνες εἴχαμε τὸ… “θράσος” νὰ τὸ ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ! Τώρα θὰ μᾶς ἑλκύουν τὴν προσοχὴ στοὺς “ἐξωγήινους”, ἀλλὰ χωρὶς οἱ Ἑβραῖοι νὰ ἐπιζητοῦν τὴν “ἔγκριση τῶν πράξεών τους”, μέσα στὴν δική μας Πατρίδα. Ἀδερφή, ξέρεις τί βλέπω ἐγώ; Ὅτι τὸ ὑποκριτικὸ “προσωπεῖο” τῶν “καλῶν” ἔχουν καὶ οἱ πολιτικοί, ὥστε νὰ ὀργανώνουν ἀφανῶς καὶ μὲ ἀσφάλεια τὴν ἐπιθετικότητά τους, ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ! Ὁ πατέρας μου εἶπε, πὼς ἡ στυγνὴ ἀξίωση τῶν πολιτικῶν, νὰ συγχύσουν τὰ σαφῆ ὅρια μεταξὺ τῆς ὑπακοῆς τῶν στρατιωτικῶν, γιὰ τὶς ἀνάγκες τῆς προστασίας τῆς Πατρίδος, καὶ τῆς ὑπακοῆς τους στὸ σατανικὸ θέλημα κάποιων, ἀποσκοπεῖ στὸ νὰ περάσουν τὰ προσωπικὰ δεδομένα τῶν στρατιωτικῶν, σὲ λίστες τῶν ὑπόδουλων τοῦ θηρίου τῶν Ἑβραίων! Εὐτελίζοντας ἔτσι τοὺς ἔνστολούς μας! Εἶπε καὶ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἄμυνας, ΕΠΑΨΕ πλέον νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἄμυνα τῆς Πατρίδος μας, καὶ ἀνυπομονεῖ νὰ ἐκθέσει ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΑΣ στοὺς πρώτους διαθέσιμους κινδύνους! Ἐγὼ θὰ ἔλεγα τὸ ἴδιο μὲ τὸν Γέροντα Γαβριήλ· οἱ πολιτικοὶ εἶναι οἱ σκώληκες ἐκεῖνοι ποὺ παρασιτοῦν εἰς βάρος τῆς ἀρετῆς, καὶ οἱ ὁποῖοι τρέφονται ἀπὸ τὸ διεφθαρμένο σῶμα τῶν ἐξουσιαστῶν, καὶ ἀπὸ τὰ περιττώματα τῆς βλακείας καὶ τῆς πυκνωμένης κακότητας τῶν ὀργάνων τοῦ διαβόλου· ὀργάνων ποὺ σὲ αὐτοὺς βρίσκουν συνεργάτες καὶ δούλους πρὸς κακοποίηση τῆς ἀλήθειας, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ χάσουν τὴν “χύτρα”!».
«Οἱ Ἑβραῖοι δὲν κρύβουν ὅτι ἐλέγχουν τὶς ἐκλογές, καὶ τοποθετοῦν ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ στὴν θέση τῶν πρωθυπουργῶν. Ὁ πατέρας μου λέει, πὼς ὅσο εἶναι ἐχθροί μας οἱ Ἑβραῖοι, ἄλλο τόσο εἶναι ἐχθροί μας καὶ οἱ “ἐπιβεβαιωμένοι” ὑπάλληλοι τους! Οἱ Ἑβραῖοι δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ διατάζουν τοὺς στρατιωτικούς μας, νὰ παραλάβουν τὸν ἀριθμὸ τοῦ θηρίου! Ὅσο γιὰ τὸν ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ, ἔγινε ὁ μεγαλύτερος κλεφταράς, ποὺ πέρασε ποτὲ στὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία! Μπῆκε στὶς στρατιωτικὲς ἀποθῆκες καὶ πλιατσικολόγησε τὶς πολεμικὲς προμήθεις τοῦ Ἔθνους, γιὰ νὰ στείλει ὁ μακρυχέρης προδότης, τὰ λάφυρα στὴν Οὐκρανία, δηλαδὴ στοὺς ἴδιους τοὺς ἐχθρούς μας! Ντροπή του! Οἱ στρατιωτικοὶ ἀρχηγοὶ ὄφειλαν νὰ μὴν τὸν ἀφήσουν νὰ σηκώσει τὰ μάτια του στὸν πολεμικὸ ἐξοπλισμό μας. Ἀνήκει στοὺς Ἕλληνες, καὶ προορίζεται ΜΟΝΟ γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Ἱερῆς Πατρίδος μας. Ὅλοι βλέπουμε ὅτι ὁ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ἀλλὰ ἐκεῖνα τῶν ἐχθρῶν μας! Ὁπότε ΟΛΟΙ οἱ Ἕλληνες ἔχουμε νὰ τοῦ ποῦμε, ὅτι ΣΕ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΕΣ καὶ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ἐντολὲς, ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΜΕ! Οἱ ἐντολὲς τοῦ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ εἶναι ὅ,τι χειρότερο γιὰ τὴν ἐθνική μας ἀσφάλεια, ὅ,τι χειρότερο γιὰ τὴν ἐθνικὴ μας ὑπερηφάνεια, καὶ ὅ,τι χειρότερο γιὰ τὴν ἐγγύηση ὅτι θὰ συνεχίσουμε νὰ εἴμαστε Ἕλληνες! Κάθε ἡμέρα μᾶς μπλέκει ὅλο καὶ περισσότερο στὸν πόλεμο τῶν ἀντιχρίστων, ὥστε νὰ μᾶς χαρίσει στοὺς Ἑβραίους, οἱ ὁποῖοι μᾶς μισοῦν θανάσιμα, καὶ πασχίζουν ἐδῶ καὶ αἰῶνες νὰ μᾶς ἐξοντώσουν! Ἄν παραστεῖ ἀνάγκη νὰ πολεμήσουμε οἱ Ἕλληνες, θὰ τὸ κάνουμε, καὶ μὲ μεγάλη μας χαρά, ἀλλὰ θὰ πολεμήσουμε μὲ τοὺς δικούς μας ὅρους! Εἶναι βέβαιο ὅτι οἱ Ἕλληνες θὰ δηλώσουν τὴν παρουσία τους στὸν πόλεμο, ἀλλὰ ἕτσι ὅπως τὸν ἐννοοῦσαν οἱ πρόγονοί μας ἐδῶ καὶ αἰῶνες. Θὰ ὑπερασπιστοῦμε τὰ Πάτρια Ἐδάφη ἀπὸ ὅσους τὰ λυμαίνονται, μὲ πρώτους τοὺς σατανόφιλους πολιτικούς! ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ! Ὁ τρόπος γιὰ νὰ προασπίσουμε τὸ Ῥωμαίικο Γένος μας, θὰ εἶναι νὰ ἀρνηθοῦμε σθεναρὰ ὁποιαδήποτε ὑπακοὴ στὶς ἀνθελληνικὲς ἐντολές τους, ἐπειδὴ ὁ μισελληνισμός τους εὶναι πλέον σὲ ὅλους μας ὁρατός. Ἤ μήπως δὲν ἔδειξαν πόσο ἀδίστακτοι εἶναι, εἴτε γιὰ νὰ μᾶς ἐμβολιάσουν, εἴτε γιὰ νὰ πεινάσουμε διὰ τῆς βίας; Εἶναι τόσο πωρωμένοι, ὅσο καὶ οἱ ἑωσφορικοὶ ἐγκέφαλοι ποὺ τοὺς ἐξουσιάζουν. Ἔχουν ἐντολὴ νὰ ὁδηγήσουν τὸν λαό μας στὴν ὁριστικὴ συντριβή, ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς πλέον ΠΑΨΑΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΩΣ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΥΣ! Σὲ τόσο κρίσιμες καταστάσεις ποὺ ζοῦμε τὰ τελευταῖα χρόνια, δὲν χάνουν εὐκαιρία νὰ μᾶς μαχαιρώνουν πισώπλατα τοὺς Ἕλληνες, παίρνοντας ὅπως ὅλοι οἱ παρανοϊκοὶ εὐρωπαῖοι τύραννοι, τὶς ἴδιες ἑβραϊκὲς ἐντολὲς γιὰ σύνθλιψη τῶν λαῶν τους! Ὅμως ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ, καὶ Ἀρχηγός μας εἶναι Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ! Ἀρχηγοῦ παρόντος, πᾶσα ἀρχὴ παυσάτω! Ἀπὸ ἐδῶ καὶ τὸ ἑξῆς, ἡ ἔκφραση τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀφοσίωσής μας πρὸς τὴν Ἱερὴ Πατρίδα, εἶναι ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ, καὶ νὰ τοῦ χαλᾶμε ὅλα τὰ ἀντίχριστα σχέδια, ξέροντας ἔτσι ὅτι ἀντιστεκόμαστε στὰ ἑβραϊκὰ σχέδια! Θὰ πολεμήσουμε, ἐπειδὴ ἔχουμε ΙΕΡΟ ΧΡΕΟΣ! Θὰ πολεμήσουμε μέσα στὴν Πατρίδα μας, πρὸς δόξαν Θεοῦ, γιὰ νὰ νικήσουμε τοὺς ἑωσφοριστὲς Ἑβραίους! Ὁ Κολοκοτρώνης εἶχε πεῖ: “Πάνω ἀπὸ ὅλα τὰ φῶτα, εἶναι τὸ φῶς τῆς θρησκείας μας. Τὰ πρωτεῖα στὸν σταυρό, καὶ δόξα αἰώνιος στοὺς σταυρωμένους γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὸ Γένος!”
3 καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.
4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, 5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,
6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· 7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. 8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.
9 ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· 10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.
3 Καὶ ἐὰν διαθέσω ὅλα τὰ ὑπάρχοντά μου γιὰ νὰ θρέψω μὲ ψωμιὰ τοὺς φτωχούς, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμα μου γιὰ νὰ καῶ, δὲν ἔχω ὅμως ἀγάπη, δὲν ὠφελοῦμαι τίποτε ἀπὸ τὶς θυσίες αὐτές. 4 Ἐκεῖνος, ποὺ ἔχει τὴν ἀγάπη, εἶναι μεγαλόψυχος, ἀνεκτικὸς καὶ μὲ πλατειὰ καρδιά· γίνεται εὐεργετικὸς καὶ ὠφέλιμος· ἡ ἀγάπη δὲν φθονεῖ, ἡ ἀγάπη δὲν ξιππάζεται καὶ δὲν φέρεται μὲ ἀλαζονεία καὶ προπέτεια· δὲν φουσκώνει ἀπὸ οἴηση καὶ ὑπερηφάνεια· 5 δὲν πράττει τίποτε τὸ ἄσχημο, δὲν ζητάει τὰ δικά της συμφέροντα, δὲν ἐρεθίζεται ἀπὸ θυμὸ καὶ ὀργή, δὲν σκέφτεται ποτὲ κακὸ κατὰ τοῦ πλησίον, οὔτε λογαριάζει τὸ κακὸ ποὺ ἔπαθε ἀπὸ αὐτόν. 6 Δὲν χαίρεται, ὅταν βλέπει νὰ γίνεται κάτι ἄδικο, χαίρεται ὅταν βλέπει τὴν ἀλήθεια νὰ ἐπικρατεῖ. 7 Σκεπάζει ὅλες τὶς ἐλλείψεις τοῦ πλησίον καὶ δὲν τὸν διαπομπεύει γι’ αὐτές· σχηματίζει εὐμενῆ πεποίθηση ὑπὲρ τοῦ ἀγαπημένου εἰς ὅλα· καὶ ὅταν βρίσκεται ἐνώπιον παρεκτροπῶν τοῦ πλησίον ἐλπίζει, ὅτι ἀπὸ ὅλες αὐτὲς θὰ διορθωθεῖ αὐτός· σὲ ὅλα δείχνει ὑπομονὴ γιὰ τὸν πλησίον. 8 Ἡ ἀγάπη δὲν ξεπέφτει ποτέ, ἀλλὰ μένει πάντοτε βέβαιη καὶ ἰσχυρή, ἀκόμη καὶ μετὰ τὸν θάνατον μας. Εἴτε προφητεῖες ὑπάρχουν τώρα ὡς χαρίσματα τοῦ Πνεύματος, θὰ καταργηθοῦν· εἴτε χαρίσματα γλωσσῶν ὑπάρχουν, καὶ αὐτὰ θὰ παύσουν· εἴτε γνώση ὑπάρχει θὰ καταργηθεῖ καὶ αὐτή. 9 Θὰ καταργηθοῦν ὅλα αὐτὰ στὴν μέλλουσα ζωή. Διότι τώρα μερικῶς καὶ ἀτελῶς γνωρίζομεν καὶ μερικῶς προφητεύομεν. Στὸν βίο αὐτὸ ἡ γνώση μας εἶναι περιορισμένη, καὶ οἱ προφῆτες μέρος μόνο τῶν μυστηρίων τῆς θείας σοφίας μᾶς ἀποκαλύπτουν. 10 Ὅταν στὸν μέλλοντα βίο ἔλθει τὸ τέλειο καὶ μᾶς δοθεῖ ἡ τέλεια γνώση, τότε τὸ μερικὸ καὶ ἀτελὲς θὰ καταργηθεῖ. (Α΄Κορ. 13, 3-10)
τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
—Ο ΙΟΥΔΑΣ, ΩΣ ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΝΟΧΙΚΟΣ ΑΡΧΕΤΥΠΟΣ, τοῦ μεγάλου Ἕλληνα μελετητῆ, θεολόγου καὶ ἐκκλησιαστικοῦ συγγραφέα, Ἰωάννη Κορναράκη.
Πιὸ κάτω βρίσκεται τὸ δέκατο τρίτο κεφάλαιο τῶν Πρωτοκόλλων τῆς Σιῶν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζουμε αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες.
ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΗΣ ΣΙΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ: ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
