Ὅποιος σιωπᾶ δείχνει ὅτι συναινεῖ...

«Ἀνατολή, ὅταν δημιούργησε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο, δὲν τὸν ἔκανε νὰ φυτρώνουν στὸ κορμί του τρίχες ὅπως στὰ ζῶα, οὔτε πούπουλα καὶ φτερὰ ὅπως στὰ πτηνά, οὔτε καλύφθηκε μὲ λέπια…

Ὅπως στεκόταν ὁ Καλλίστρατος στὴν πύλη τοῦ σχολείου, ἀπὸ μακριά, κοιταχτήκαμε. Καταλαβαίνοντας πὼς μὲ περίμενε, ἔνοιωσα δυσφορία, καὶ προτίμησα φεύγοντας, νὰ κάνω πὼς ἦταν “ἀόρατος”. «Ἰωάννη! Γιατὶ μὲ διαβάλλεις;».Μόλις εἶδα πὼς…

«Θυμᾶμαι πήγαινα στὴν ἕκτη Δημοτικοῦ, ὅταν ἔμαθα πὼς ἡ Κερασιὰ εἶχε καὶ δεύτερο ὄνομα, Ματρώνα. Ἡ Κερασιὰ τότε πήγαινε στὴν τετάρτη». Ἔχοντας περάσει τρεῖς μῆνες μετὰ ἀπὸ τὸν ἄδικο χαμό…

«Εἶναι ὀδυνηρὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ σκέφτεται καὶ αἰσθάνεται, νὰ ἔχει γνώση τοῦ ὡραίου παρελθόντος τοῦ Γένους του, νὰ μελετάει τὶς σελίδες μιᾶς ἱστορικῆς ἐποχῆς ποὺ ὁ ἄνθρωπος, κομμάτι τῆς…

Ὅσο παρακολουθοῦσα τὴν Κλειὼ νὰ ἑτοιμάζει τὸ τσάι μας, στὴν κουζίνα τοῦ σπιτιοῦ της, ἡ σκέψη μου γύρισε δύο χρόνια πρίν, στὴν γνωριμία μας ὅταν ξεκινούσαμε τὸ Γυμνάσιο. Τὸν μπαμπά…

Μιὰ ποὺ τὴν τελευταία ὥρα στὸ σχολεῖο, εἴχαμε κενό, μᾶς εἶπαν ὅτι μποροῦμε νὰ φύγουμε γιὰ τὰ σπίτια μας. Ἡ πληροφορία γιὰ τὸ “ἀκραῖο” συμβὰν μέσα στὴν τάξη μου, διέρρευσε…

«Ἀπὸ τὰ πράγματα ποὺ μοῦ προκαλοῦν τὸ μεγαλύτερο ἐνδιαφέρον, εἶναι, ὅταν παρατηρῶ κατάματα τὴν ψυχή μου, νὰ τὴν τσακώνω νὰ κινεῖται σὲ ἕνα ἐπίπεδο κατώτερο τῶν δυνατοτήτων μου. Αὐτὸ μοῦ…

Τὴν ἡμέρα ποὺ γνωριστήκαμε, Στράτων, εὐχαρίστησα τὸν Χριστὸ ποὺ μοῦ ἔστειλε ἔναν ἀγωνιστή, γιὰ φίλο!», εἶπα νοιώθοντας ψυχικὴ παρηγοριά. Ἀπὸ τὰ λίγα ποὺ εἴπαμε στὴν πρώτη συζήτησή μας ἔμαθα, πὼς…

«Τὸν ἐκβιασμὸ ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ διευθυντής, ὅτι ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ ἔκανε τὴν ἐγγραφή μου στὸ σχολεῖο ἦταν νὰ ἔχω τὴν νέου τύπου ταυτότητα, τώρα θὰ τὸν βλέπει…

«Ἔτσι ποὺ λές, ἡ ἡμέρα τοῦ Ἁγιασμοῦ στὸ σχολεῖο θὰ εἶναι πολλή σπουδαία γιὰ τὸ Γένος μας! Δικάζοντας τοὺς προδότες, μὲ τὴν κατηγορία τῆς ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ…

«Παπποῦ, ἐμεῖς θὰ πᾶμε στὸ δωμάτιο».«Εἶναι μεσημέρι, θὰ παίζετε καὶ θὰ γελᾶτε σιγά, ἐντάξει ἀγόρια;», εἶπε, κοιτάζοντας τοὺς δίδυμους στὰ μάτια.Πολὺ μὲ βόλευε ποὺ τὰ μικρότερα ἀδέλφια μου θὰ μὲ…

«Τὶς ἡμέρες ποὺ ἔλειπες, συνέχισα νὰ διαβάζω γιὰ τὴν Ῥωμανία. Στὴν ῥωμαίικη οἰκογένεια, ὁ ἕνας θυσιάζεται γιὰ τὸν ἄλλον...». Χρειαζόμουν μία παύση γιὰ νὰ πάρω μία βαθειὰ ἀνάσα. Τοὺς τελευταίους…

Ὅπως ἀδειάζαμε ἡ καθεμία τὸ ποτήρι μὲ τὸ νερό, μὲ τὴν Μιχαηλία κοιταχτήκαμε μέσα ἀπὸ τὰ ποτήρια, καὶ βάλαμε τὰ γέλια. Εἴχαμε φάει ὄρθιες μερικὰ κουλουράκια, ποὺ ἦταν σερβιρισμένα γιὰ…

«Παπποῦ! Κοίτα τί βρῆκα! Τὸ θυμᾶσαι αὐτὸ τὸ χαρτί;». Μόλις ὁ παπποῦς φόρεσε τὰ γυαλιά του καὶ ἄρχισε νὰ διαβάζει, τὸ βλέμμα του φωτίστηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῆς συγκίνησης. Τὸ…

Πῆρα στὸ δωμάτιό μου τὴν Θεοπίστη, γεμάτη χαρά, ἀφοῦ εἶχα νὰ τὴν δῶ ἀπὸ τότε ποὺ ἔκλεισαν τὰ σχολεῖα. Εἶχε πάει μὲ τὴν μαμά της καὶ τὰ ἀδέλφια της στὸ…

Μόλις τελείωσα μὲ τὸ πλύσιμο τῶν πιάτων καὶ τῶν ποτηριῶν, ποὺ εἶχε χρησιμοποιήσει νωρίτερα ὁ “λόχος”. Ὁ παπποῦς συνέχιζε νὰ διαβάζει, δίπλα ἀπὸ τὴν “θάλασσα” μὲ τὰ χαρτάκια ποὺ εἶχαν…

«Δηλαδή, Ἐρασμία, χθὲς εἴχατε στὸ σπίτι σας τὸν πατέρα Ὀνήσιμο ὥς τὸ ἀπόγευμα; Εἶστε πολὺ τυχεροί!».«Ναί, καὶ μετὰ τὸν πῆραν κάποια ἄλλα πνευματικοπαίδια του, γιὰ νὰ τὸν πᾶνε στὴν Μονή.…

Μόλις ὁ πατὴρ Κῦρος μοῦ διάβασε τὴν συγχωρητικὴ εὐχή, εἶδα ὅτι δὲν εἶχε ἔρθει ἄλλος γιὰ ἐξομολόγηση. Ἤθελα νὰ ἔλεγα μαζί του δύο λόγια, γιὰ νὰ τοῦ ἐκφράσω τὴν ἀγωνία…

Μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια ἀτένιζα καὶ πάλι τὴν ἀπέραντη θάλασσα, κάτω ἀπὸ τὴν κληματαριά τῶν συγγενῶν μας στὰ εὐλογημένα Ψαρᾶ, καὶ ἡ καρδιά μου πλημμύριζε ἀπὸ συγκίνηση. Τὰ συναισθήματα ἀγάπης…

«Εἶχες δίκαιο γιὰ τὶς κάμερες-κατασκόπους, Ζωσιμᾶ! Ὄντως, στήνονται παντοῦ, καὶ τὸ πρᾶγμα ἄρχισε νὰ ξεφεύγει...», εἶπα τραβῶντας τὶς καρέκλες στὸ γραφεῖο μου, γιὰ νὰ καθήσουμε. Ὅταν μίλησα τὸ πρωὶ μὲ…

Εἶμαι πολὺ χαρούμενη, ποὺ οἱ γονεῖς μου βρῆκαν στὸ διαδίκτυο τὸ βιβλίο τοῦ ὁσίου Κοσμᾶ Φλαμιάτου, σὲ ψηφιακὴ μορφή, καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐκτύπωσαν, μπορῶ νὰ τὸ μελετήσω μὲ τὴν ἄνεσή…

Ἔχοντας διαβάσει για ἀκόμα μία φορὰ τὸ παμπάλαιο γρᾶμμα ποὺ εἶχε φτάσει στὰ χέρια μου, καθόμουν καὶ τὸ κοιτοῦσα, συγκλονισμένος ἀπὸ τὴν πιὸ βρόμικη κηλίδα τῆς ἐποχῆς μας, τὸν ΠΟΛΕΜΟ!…

Μὲ τὸ ἐξεταστικὸ βλέμμα τῆς μεγάλης ἀδελφῆς, ἡ Συντύχη περίμενε νὰ δεῖ τὶς ἀντιδράσεις μου. Μόλις συναντηθήκαμε στὴν κουζίνα, τώρα ποὺ ἐπιστρέψαμε ἀπὸ τὸ σχολεῖο, τὸ σκυθρώπιασμά μου φανέρωνε τὴν…

«Θεωνᾶ!».Κάποιος καλοῦσε τὸ ὄνομά μου ἀπὸ τὰ... οὐράνια, καὶ γιὰ νὰ τὸν ἐντοπίσω, σήκωσα τὸ κεφάλι πρὸς τὸ τέλος τῆς τετράψηλης πολυκατοικίας. «Ἔρχεσαι πάνω; Ἤ ἔχεις δουλειά;».Μετὰ ἀπὸ ἐμένα, ὁ Ἰορδάνης…

«Τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἁγία Ἀνθία τὴν διδάχθηκε ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου! Ὅμως παρ’ ὅλες τὶς δυσκολίες ποὺ ὑπῆρχαν στὴν χριστιανομάχο Ῥωμη γιὰ νὰ ζεῖ κανεὶς χριστιανικά,…