«Ὅσοι ἀγαπᾶμε τὸν Χριστό, τὴν Ἐκκλησία, Διονύσιε, ἔχουμε τὴν Παναγία μαζί μας, καὶ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἀγωνίστηκαν καὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη μας! Ἄν εἴμαστε Χριστιανοὶ καὶ πονᾶμε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, κοντὰ στὸν ἀγῶνα ποὺ κάνουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας, πρέπει νὰ ἀγωνιζόμαστε καὶ γιὰ τὸ Σῶμα Του! Ἀλλιῶς, σὲ λίγο δὲν θὰ μποροῦμε νὰ ἐκκλησιαζόμαστε σὲ μεγαλοπρεπεῖς ναούς, ἐπειδὴ θὰ βρίσκονται σὲ χέρια αἱρετικῶν!».
«Θὰ ζητᾶμε τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, παπποῦ, γιὰ νὰ μᾶς φωτίζει καὶ νὰ μᾶς δίνει δύναμη!», εἶπα φτιάχνοντάς του τὰ σκεπάσματα. Ἡ ἀσθένειά του τὸν ταλαιπωρεῖ, καὶ οἱ ἀντοχές του μειώνονται μὲ τὸν καιρό. «Ἡ ἀνοχὴ πάνω στὰ ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἐνοχὴ καὶ ἔγκλημα! Πλέον οἱ Χριστιανοὶ προσέχουν πολύ, γιὰ νὰ μὴν τοὺς ἐξαπατήσει κανείς, μὲ κανέναν τρόπο! Πολλοί συνειδητοποίησαν πὼς ὅσες φορὲς κάποιος Ἀρχιερέας παρεκκλίνει ἀπὸ τὶς γραμμὲς τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κηρύττει κάτι ποὺ εἶναι ἀσυμβίβαστο μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη, ὁ λαὸς ὄχι μόνο πρέπει νὰ διαμαρτύρεται γιὰ τὴν παρεκτροπή, ἀλλὰ καὶ νὰ διακόπτει κάθε πνευματικὴ σχέση μὲ τὸν παρεκτρεπόμενο Ἀρχιερέα! Οἱ ταραγμένες ψυχὲς ἔχουν ἀνάγκη τὶς “πρῶτες βοήθειες” ποὺ παρέχει ὁ Ἰατρὸς τῶν ψυχῶν, Ἰησοῦς Χριστός, μέσα στὸ Νοσοκομεῖο-Ἐκκλησία· καὶ γιὰ τὴν ἴασή τους μετὰ νὰ ἐννοήσουν, πὼς προϋπόθεση τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ τῆς Θεολογίας, εἶναι ἡ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. Ὁ κληρικὸς ποὺ θέλει νὰ εἶναι μαζὶ καὶ πολιτικὸς ἄρχοντας, εἶναι “μίξις ἄμικτος καὶ ΤΕΡΑΣ ΑΛΛΟΚΟΤΟΝ” —ὅπως εἶπε ὁ ἅγιος Νικόδημος—, καὶ δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ μεταφέρει τὴν ψυχικὴ ἀλλοφροσύνη του στοὺς ναούς, γεμίζοντάς τους μὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ταραχὴ τοῦ κόσμου!». Παλαίμαχος ἀγωνιστὴς τῆς Πίστεως, ὡς πρωτοπρεσβύτερος, ὁ παπποῦς, εἶχε ἄπειρες ἐπιτυχέστατες βολὲς κατὰ τῆς Μασονίας, μέσα ἀπὸ τὰ ἄρθρα του σὲ τοπικὲς ἐφημερίδες. Ἐξ ἀφορμῆς πεπλανημένων προκαταλήψεων καὶ ἀστήρικτων θέσεων συγκεκριμένου ἐκκλησιαστικοῦ(!) παράγοντα, ὁ ὁποῖος ἀρθρογραφοῦσε… ὑπέρ τῆς Μασονίας(;), μὲ ὑπερβολικὸ ζῆλο ὁ παπποῦς ἄρχισε νὰ μάχεται ὑπερ τῶν αἰωνίων ἀληθειῶν μὲ παρρησία καὶ σαφήνεια, ἄνευ φόβου καὶ ἄνευ πάθους, ὥστε ἐκθέτοντας τὰ πορίσματα τῶν ἐρευνῶν του, νὰ ἀναδείκνυε τὴν πνευματικὴ ῥωμαλεότητα τῆς Ὀρθοδοξίας μας. Γνωρίζοντας ὁ ἴδιος πὼς στοὺς κόλπους τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, βρίσκεται καὶ δρᾶ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς ἡ σκοτεινὴ ὀργάνωση τῶν Μασόνων, ἔθεσε ὡς σκοπὸ τῆς ζωῆς του τὴν βοήθεια τῆς Μάνας Ἐκκλησίας, καὶ τὸ ξεσκέπασμα τῶν ἀρχῶν ποὺ ἀντίκεινται στὴν διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Μὴ ἀνεχόμενος(!) ὁ συγκεκριμένος “ἐκκλησιαστικὸς παράγοντας”, νὰ δυσφημεῖται ἡ Μασονία, προσπαθοῦσε νὰ γεφυρώνει τὰ χάσματα, καὶ νὰ ἐπουλώνει τὶς πυορροῦσες πληγὲς τῆς Μασονίας, “ῥαίνοντάς τες μὲ ἄνθη”, ἐπιδεικνύοντας —ὡς συνήγορος τῶν Μασόνων, ἀπὸ ὅλο τὸ ὕφος καὶ ἀπὸ τὴν φραστικὴ διατύπωση—, τὶς ἰδέες του ὑπὲρ τῆς Μασονίας. Ἔχοντας ἀντιμετωπίσει στὸ παρελθὸν ἄπειρες ἄδικες κρίσεις καὶ διωγμούς, ὁ παπποῦς συνέχιζε νὰ ἀποκαλύπτει στοιχεῖα ἐναντίον τῆς μοχθηρῆς διδασκαλίας τοῦ διαβόλου, ἡ ὁποία ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἀντιβαίνει στὴν ὀρθόδοξη πίστη μας, ἐκθέτει ἐπικίνδυνα τοὺς πιστοὺς ἀπέναντι στὴν συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας. “Ὅταν ἡ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ, ἡ Ἑκκλησία ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ καὶ νὰ ἀναχαιτίζει τοὺς λυμεῶνες τῆς πίστεως”, θυμᾶμαι νὰ μοῦ λέει ὁ παπποῦς, ἀπὸ χρόνια. Ἐπειδὴ τοῦ κήρυκα τῆς ἀνομίας, ὁ παπποῦς τοῦ εἶχε θίξει τὴν μασονικὴ εὐαισθησία, αὐτὸς θέλησε νὰ ἐπωφεληθεῖ ἀπὸ τὴν περιπέτεια τῆς ὑγείας τοῦ παπποῦ καὶ γιὰ νὰ τὸν ἐκμηδενίσει, ἄρχισε νὰ τὸν πολεμάει μὲ καταιγισμὸ ἀδικαιολόγητων μηνύσεων καὶ συκοφαντικῶν διασυρμῶν. Προφανῶς ὑπολόγιζε πὼς ὁ παπποῦς δὲν θὰ εἶχε πλέον τὶς δυνάμεις γιὰ νὰ βροντοφωνάζει, πὼς ἡ Μασονία ἔχει ἀντιχριστιανικὸ χαρακτῆρα, καὶ πὼς ὅσοι δέχονται ὁλόψυχα τὴν ἀδικία, τὴν πλάνη καὶ τὴν ἀπάτη τοῦ μιαροῦ σατανᾶ, στὴν αἰωνιότητα θὰ τιμωρηθοῦν. Ἀκόμα καὶ τώρα, ποὺ ὅλα εἶναι ἕτοιμα γιὰ τὸ πολὺ δύσκολο χειρουργεῖο ποὺ θὰ κάνει στὸ ἐξωτερικό, ὁ καλός μου παπποῦς ἐπαναλαμβάνει ὅ,τι διατράνωνε πάντα, ἐνώπιον ὅλων: “Χίλιες φορὲς διάκος μὲ τὸν Χριστό, παρὰ Πατριάρχης ποὺ ποδοπατάει θείους καὶ Ἱεροὺς Κανόνες! Γνωρίζω ὅτι μὲ περιμένει, εἴτε ἔρημος, εἴτε ἐξορία, εἴτε θάνατος, ἀλλὰ ἐγὼ ΤΑ ΟΠΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΔΙΔΩ! Χίλιες φορὲς ἐξόριστος στὶς ὑπόγειες φυλακές, παρὰ ἄθλιος ῥασοφόρος ποὺ κηρύττει τὸ ψεῦδος!”. «Παπποῦ, μὲ τόση λάσπη ποὺ σὲ πολεμᾶνε οἱ “νυχτοκόρακες”, νομίζουν ὅτι θὰ καταφέρουν νὰ ἐκριζώσουν τὸ “δέντρο τῆς Πίστης”, ποὺ πότιζες μὲ τὸ “αἷμα σου”, καὶ μὲ τὰ ἐκμαυλιστικά λόγια τους, νομίζουν ὅτι θὰ μπορέσουν νὰ προσβάλλουν τὶς ἑλληνο-χριστιανικὲς παραδόσεις μας, ποὺ ἐχθρεύονται. Κι ὅμως, ἔχω τὴν ἀπόλυτη βεβαιότητα ὅτι δὲν θὰ νικήσουν οἱ πολλοί, ἀλλὰ οἱ λίγοι ποὺ θὰ μείνουν μὲ τὸν Χριστό! Μὲ τὸν ἀδερφό μου, καταλήξαμε, πὼς ἀφοῦ οἱ πεπτωκότες ἔφτασαν νὰ πετάξουν λάσπη ἀκόμα καὶ πάνω σὲ ἐμᾶς τοὺς δύο, ἐπειδὴ ἐξηγοῦμε στοὺς φίλους μας, τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΑΘΗΤΗ, ἀπτόητοι, θὰ ἐκλάβουμε τὴν ὕπουλη ἐπίθεση ὡς τὸ πρῶτο μας… “ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΤΙΜΗΣ”! Ἀποφασίσαμε νὰ ἀγωνιστοῦμε καὶ ἐμεῖς ἕως θανάτου, ὑπὲρ τῆς Ἀλήθειας, γνωρίζοντας πὼς καὶ ὁ Θεὸς θὰ πολεμήσει ὑπέρ μας! Θὰ παλέψουμε μέχρι τέλους, γιὰ νὰ δοῦμε μία Ἐκκλησία ὑψηλὴ καὶ Ἀγία, ὅπως τὴν δίδαξαν οἱ Πατέρες μας! Σοῦ τὰ λέω αὐτὰ πρὶν φύγεις γιὰ τὸ ἐξωτερικό, γιὰ νὰ μὴν λυπᾶσαι».
«Δὲν θὰ λυπᾶμαι, Διονύσιε! Θὰ χαίρομαι, ὅπως χαιρόταν ὁ Ἀπ. Παῦλος ποὺ ἦταν δεμένος, μέσα στὴν φυλακή! Μάλιστα, θὰ σοῦ πῶ τὶς σκέψεις μου, μέσα ἀπὸ τὰ δικά του λόγια: “Θὰ χαίρομαι γνωρίζοντας πὼς μὲ τὴν πρόοδο τοῦ Εὐαγγελίου, θὰ αὐξάνονται οἱ θλίψεις μου· κάτι ποὺ θὰ ἀποβεῖ σὲ μεγάλη πνευματικὴ ὠφέλεια καὶ σωτηρία διὰ τῆς προσευχῆς σας, διὰ τῆς Χάριτος καὶ τῶν δωρεῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ Ὁποῖο μᾶς δίνει ὁ Χριστός. Ἡ πρόοδός μου αὐτὴ καὶ ἡ αἰώνια σωτηρία μου, εἶναι σύμφωνη μὲ τὴν σφοδρὴ καὶ φλογερὴ προσδοκία, τὴν προσμονὴ καὶ ἐλπίδα μου, ὅτι σὲ τίποτα δὲν θὰ ντροπιαστῶ. Ἀλλὰ ὅπως πάντοτε, ἔτσι καὶ τώρα, μὲ κάθε παρρησία καὶ ἀφοβία θὰ δοξαστεῖ ὁ Χριστός, μὲ τὸ σῶμα μου ποὺ βασανίζεται, εἴτε μέσα ἀπὸ τὴν ζωή μου, εἴτε μέσα ἀπὸ τὸν θάνατό μου. Ἄλλωστε γιὰ ἐμένα ὅλη ἡ ζωή μου εἶναι ὁ Χριστός, ἀφοῦ ζῶ ἐν Χριστῷ καὶ ὁ Χριστὸς ζεῖ μέσα μου. Ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ πεθάνω εἶναι κέρδος, διότι διὰ τοῦ θανάτου θὰ ἐπιτύχω τὴν πλήρη ἕνωσή μου μὲ τὸν Χριστό. Ἄν ὅμως τὸ νὰ συνεχίσω τὴν σωματικὴ ζωή, καὶ νὰ ἐργάζομαι γιὰ τὸ Εὐαγγέλιο, φέρνει πνευματικὸ καρπὸ στοὺς πιστούς, τί νὰ προτιμήσω δὲν ξέρω*”. Γιέ μου, δὲν πρέπει νὰ ἀφήσουμε οἱ Χριστιανοὶ τὴν Ἐκκλησία νὰ περιέλθει στὰ καθάρματα, καὶ τὰ ἀποφώλια τέρατα! Ὁ ἅγιος Νεκτάριος εἶχε πεῖ, πὼς “ὁ θυμὸς τῶν φρονίμων ἐξεγείρεται κατὰ τῆς κακίας, τῆς ἀδικίας, τοῦ ψεύδους, τῆς ἀπάτης, καὶ γενικὰ κατὰ ἐκείνων ποὺ ἐργάζονται τὴν πονηρία”. Διαμαρτυρόμενος ὁ λαός, κατὰ τῶν ἀναξίων Ἀρχιερέων, ΔΕΝ ἀσεβεῖ! Ὁ εὐσεβὴς λαὸς εἶναι ὁ ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ! Τὰ μηνύματα ποὺ προσπαθοῦσα νὰ μεταφέρω σὲ ὅλα τὰ ἐγγόνια μου, μὲ τὴν ζωή μου, συμπυκνωμένα, θὰ σοῦ τὰ πῶ πάλι διὰ τοῦ στόματος τοῦ Ἀπ. Παύλου. “Μόνο σᾶς παρακαλῶ νὰ πορεύεσθε καὶ νὰ φέρεσθε κατὰ τρόπο ἄξιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ὥστε εἴτε ὅταν ἔρθω καὶ σᾶς δῶ, εἴτε ὅταν δὲν κατορθώσω νὰ ἔρθω καὶ εἶμαι ἀπών, νὰ βεβαιωθῶ ὅτι στέκεστε στὴν παράταξη τῶν στρατιωτῶν τοῦ Κυρίου μὲ ἕνα φρόνημα καὶ μὲ μία ψυχή! Νὰ συναγωνίζεσθε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Εὐαγγελίου, χωρὶς καθόλου νὰ φοβᾶστε καὶ νὰ ταράζεστε ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴ ἡ ἀπτόητη καὶ γενναία συμπεριφορά σας εἶναι γι’ αὐτοὺς ἀπόδειξη, ὅτι θὰ καταλήξουν στὴν αἰώνια ἀπώλεια, ἀμετανόητοι στὴν ἀποστασία τους· γιὰ ἐσᾶς εἶναι ἀπόδειξη αἰωνίας σωτηρίας. Καὶ τοῦτο, τὸ νὰ διώκεσθε ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὸ νὰ κερδίσετε τὴν σωτηρία, εἶναι δῶρο Θεοῦ. Διότι σὲ ἐσᾶς ἔχει δοθεῖ ὡς χάρισμα καὶ δῶρο ἀπὸ τὸν Θεό, ὄχι μόνο τὸ νὰ πιστεύετε στὸν Χριστό, ἀλλὰ καὶ νὰ πάσχετε γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ”».
«Δὲν θὰ ξεχνᾶμε παπποῦ, ὅτι ὁ Χριστός μας εἶναι Ἐσταυρωμένος! Ὄχι ἁπλὰ “Χριστός”. Με τα Ὅπλα τοῦ Φωτός, θὰ ἀγωνιστοῦμε μὲ ἐπιμονὴ καὶ ἀντοχή! Τώρα ποὺ τὸ διεφθαρμένο σύστημα ξανάρχισε τὶς κοροϊδίες καὶ τὰ σκόρπια ὑπονοοῦμενα γιὰ ἐνδεχόμενη ἀνάγκη… μασκῶν, καραντινῶν καὶ τῶν παρόμοιων ἐμπαιγμῶν, ξαναθυμήθηκα ποὺ τότε ἐπὶ Κορονοϊοῦ, ἐπειδὴ κοινωνούσαμε, ὁ κόσμος μᾶς ὀνόμαζε… τρελούς! Τότε πήγαινα στὸ Δημοτικό, καὶ τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ συζητοῦσαν οἱ γονεῖς μου, μαζί σου, δὲν τὰ καταλάβαινα. Σὰν μεγαλύτερος ποὺ εἶναι ὁ ἀδερφός μου, εἶχε ἀναπάντητα ἐρωτήματα· ὅταν πολὺ ἀργότερα, ῥώτησε τὸν πατέρα τί εἶχε συμβεῖ μὲ αὐτὸν τὸν Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου, ὁλόψυχα ἀποφάσισα, πὼς στὴν ζωή μου θὰ γινόμουν στρατιώτης κατὰ τῆς κακοήθειας καὶ τῆς διαφθορᾶς! Ὁ πατέρας εἶπε ὅτι τὸ 2013**, ὁ Ἡγούμενος Ἐφραὶμ σὲ ἐρώτημα ποὺ τοῦ ἔγινε γιὰ τὶς συμπροσευχὲς μὲ αἱρετικούς, ἀπάντησε ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνονται, ὅμως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα “μπορεῖ νὰ… οἰκονομηθεῖ(;)“· ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ οἰκονομηθεῖ, εἶναι τὸ νὰ κοινωνήσουν ἀπὸ τὸ ἴδιο Ἅγιο Ποτήριο, διότι αὐτό, εἶπε… ξεπερνάει τὰ ὅρια(!)… Ὁ Ἡγούμενος, σχετικὰ μὲ τὴν στάση ποὺ ὀφείλει νὰ τηρεῖ ἕνας πιστός ἀπέναντι στὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας, συνέχισε μὲ μία ἀποσπώμενη ἔκφραση τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Χρυσοστόμου, ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΗ μὲ τὸν χειρότερο τρόπο. Τὸ ἀκόμα χειρότερο ἦταν, πὼς αὐτὴ τὴν διαστροφὴ καὶ ἀλλοίωση τῆς θέσης τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Χρυσοστόμου, τὴν ἔκαναν καραμέλα —ἐπὶ Κορονοϊοῦ—, τὰ στόματα τῶν δειλῶν, τῶν ἐθελόδουλων, τῶν Ἐπισκόπων καὶ τῶν πνευματικῶν, γιὰ νὰ καταστέλλουν καὶ νὰ ἀποδυναμώνουν τὸ ὀρθόδοξο ἀγωνιστικό πνεῦμα. Ἡ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, δηλαδὴ τὸ ΨΕΥΔΟΣ τοῦ Ἡγουμένου Ἐφραίμ, καὶ στὴν συνέχεια τοῦ Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱεροθέου, τοῦ Μητροπολίτη Λεμεσοῦ Ἀθανασίου, καὶ τοῦ Μητροπολίτη Γόρτυνος Ἱερεμία, ποὺ δῆθεν ἦταν λόγια τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου, ἔλεγε σὲ γενικὲς γραμμές: “Πρέπει νὰ ἀκολουθοῦμε τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας, προτιμῶντας ἀπὸ ὅλα, τὴν “ἀγάπη” καὶ τὴν “εἰρήνη”, ὥστε νὰ ἀποφεύγονται οἱ διακρίσεις καὶ τὰ σχίσματα. Καλύτερα νὰ πλανᾶσαι(!) μαζὶ μὲ τὴν Ἑκκλησία, παρὰ νὰ κάνεις τὸ σωστό, καὶ νὰ εἶσαι ἐκτὸς Ἐκκλησίας(!)”… Φυσικά, γιὰ νὰ μὴν μποροῦν οἱ πιστοὶ νὰ διερευνήσουν τὴν ὀρθότητα τῆς ἑρμηνείας, ἀπέκρυβαν τὴν ἀπαραίτητη παραπομπὴ στὸ ἔργο τοῦ ἁγίου, ὁ ὁποῖος τότε ἀναφερόταν σὲ ἄσχετο θέμα, στὸ πρόβλημα τῶν Ἰουδαϊζόντων Χριστιανῶν, ποὺ γιόρταζαν τὸ Πάσχα μαζὶ μὲ τοὺς Ἑβραίους… Παπποῦ, εἶχες πεῖ ὅτι ὁ Κλῆρος εἶναι ὁ φύλακας τῶν δογμάτων! Ἅμα ἔχεις τέτοιους φίλους, τί τοὺς θέλεις τοὺς ἐχθρούς; Μὲ τὴν διαστρέβλωση τῆς ἀλήθειας, οἱ διαβολεῖς βάλθηκαν νὰ τινάξουν στὸν ἀέρα ὅλα τὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδοξίας!».
«Διονύσιε, τὴν Ἐκκλησία μόνο ἕνας πασχίζει νὰ τὴν καταστρέψει, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ διάβολος. Ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους, βυθίζει τὸ Γένος τῶν ἀνθρώπων στὴν δυσώδη ἰλὺ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς συμφορᾶς, μέσα ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτες του, ποὺ προάγονται σὲ βαθμὸ ἀντίθεσης πρὸς τὴν Ἀλήθεια. Πρῶτον, ὀ ἅγιος Χρυσόστομος μιλάει περὶ ὑπακοῆς στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ σὲ ἄλλη συνάφεια, καὶ γιὰ ἄλλο πρόβλημα, ὅπως εἶπες, καὶ βεβαίως ΟΧΙ ΓΕΝΙΚΑ γιὰ ὑπακοὴ στοὺς Ἐπισκόπους καὶ τὴν Σύνοδο. Εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλους, πὼς ὁ ἅγιος Χρυσόστομος ΔΕΝ ὑπάκουσε σὲ ἀποφάσεις συνόδων ληστρικῶν, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ γιὰ τὸ σῶμα τῶν Ἐπισκόπων τῆς ἐποχῆς του ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΑ! Δεύτερον, ἡ φράση τοῦ ἁγίου, “εἰ γὰρ καὶ ἐσφάλλετο ἡ Ἐκκλησία…”, δὲν ἐμπεριέχει πουθενὰ τὴν λέξη “πλάνη”, ἡ ὁποία ἀπέχει ὅσο ἡ ἡμέρα ἀπὸ τὴν νύχτα, ἀπὸ τὴν λέξη “σφάλμα”, ποὺ πῆγαν νὰ μεταφράσουν. Ἐπίσης, ἡ φράση εἶναι καθαρὰ ὑποθετική, ἀλλὰ οἱ ἐχθροὶ τῆς ἀλήθειας εἶχαν τὴν ἀναισχυντία νὰ τὴν μεταφράσουν σὰν… “κάτι ποὺ βεβαιώνεται”. Ἐν ὀλίγοις, τρίτον, συκοφαντοῦν τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο, ὅτι ἐκεῖνος εἶπε, πὼς “ἡ Ἐκκλησία εἶναι δυνατὸν νὰ… πλανηθεῖ”! Φυσικά, γιὰ τὴν προάσπιση τῶν δογμάτων τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ ἅγιος θυσίασε ὁλόκληρη τὴν ζωή του! Εἶναι βασικὸ δόγμα τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅτι Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΑΘΗΤΗ, ἐπειδὴ ἔχει ὡς Κεφαλή της τὸν Χριστό, καὶ ὡς Ψυχή της τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τὸ Ὁποῖο εἶναι τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας! Τὸ δόγμα τῆς σώζουσας Ἐκκλησίας εἶναι φυσικὴ ἀκολουθία του ΑΛΑΘΗΤΟΥ, καὶ ἐπειδὴ ἡ Ἐκκλησία κατέχει τὴν ὀρθὴ Πίστη καὶ τὴν πλήρη Ἀλήθεια τὴν σώζουσα, μπορεῖ καὶ λέει ὅτι ΜΟΝΟ μέσα στὴν Ἐκκλησία ὑπάρχει ΣΩΤΗΡΙΑ. Ἀποτελεῖ κοινὸ τόπο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ὅτι τὰ πάντα μέσα στὴν Ἐκκλησία εἶναι καρπὸς τῆς ἐνεργείας καὶ δράσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁπότε καταλήγουμε, παιδί μου, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀλάθητος φύλακας καὶ διδάσκαλος τῆς ἀληθείας. Τέταρτον, τὸ συμπέρασμα εἶναι πώς, “Ἐκκλησία ποὺ πλανᾶται”, ΔΕΝ εἶναι Ἐκκλησία! Ὅσοι τολμᾶνε νὰ παρασύρουν τοὺς πιστούς, “νὰ ἀκολουθοῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ στὴν πλάνη”, δηλαδὴ στὴν ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ, χρησιμοποιοῦν τὶς λέξεις Ἐκκλησία καὶ Ἰεραρχία, σὰν νὰ ταυτίζονται! Κάτω ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου, ἐκφέρουν ἀπὸ κοιλίας δικές τους ἀπόψεις, γιὰ νὰ παρασύρουν ἐπὶ χρόνια τόσους ἀνθρώπους στὴν πνευματικὴ ὕπνωση καὶ ἀδράνεια, καὶ στὴν ΑΔΙΑΚΡΙΤΗ καὶ ΑΠΡΟΫΠΟΘΕΤΗ ΥΠΑΚΟΗ στοὺς… αἱρετίζοντες, ποὺ κορδώνονται ὅτι ἔχουν τὸ “ἀλάθητο τοῦ πάπα”! Ἔτσι ἐξηγεῖται λοιπόν, τὸ πῶς λειτούργησε ἡ ἐξουσιαστικὴ σπάθη ἐπὶ Κορονοϊοῦ, καὶ ὅλοι οἱ αἱρετίζοντες κληρικοὶ πρόσταζαν τοὺς πιστοὺς νὰ ὑπακούουν στὴν “φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας”, ἀλλὰ ὅπως τὴν ἐξέφραζε ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ἡ… Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας! Ὡστόσο καὶ στὴν ψευδο-σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου —ποὺ ἀναγνώρισε τὶς ἐχθρικὲς κινήσεις τῶν αἱρετικῶν, ὡς… “φιλικές(!) πρὸς ἐμᾶς”—, καὶ στὶς συνόδους ποὺ ἀναγνώρισαν τὸ ψευδο-αὐτοκέφαλο τῶν Οὐκρανῶν, ἡ Ἱεραρχία πλανήθηκε!».
«Πάντως ἐκτὸς ἀπὸ τότε μὲ τὰ ἐμβόλια τῶν δαιμονικῶν ἐργαστηρίων καὶ τοὺς ἐγκλεισμούς, τὸ ῥιζωμένο κληρικολαϊκὸ κατεστημένο συνέχισε νὰ μᾶς δείχνει τὴν κεκτημένη ταχύτητα στὴν ὑπουλία καὶ τὴν σατανικὴ ἀπάτη, καὶ στὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ. Ἀφοῦ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, πῶς γίνεται παπποῦ, προκειμένου οἱ ἀκάθαρτοι κληρικοὶ νὰ μπάσουν στὶς ἐκκλησίες τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τὸν ἀντίχριστο, νὰ χρησιμοποιοῦν τὴν ἱερὴ σφραγίδα τῆς Ἐκκλησίας γιὰ νὰ διώκουν τοὺς Χριστιανούς; Δὲν τὸ καταλαβαίνω!».
«Τότε Διονύσιε, γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖς τὰ σταδιακὰ βήματα, ποὺ ἔδωσαν στοὺς ξεδιάντροπους προδότες τὴν “δυνατότητα” νὰ προδίδουν τὸν Χριστό, πρέπει νὰ δοῦμε τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία πολὺ πίσω στὸν χρόνο. Κάποια στιγμὴ λοιπόν, ἡ Δυτικὴ Ῥωμανία ὑποτάχθηκε στοὺς βαρβαρικοὺς λαοὺς τοῦ Βορρᾶ, τὰ φραγκο-γερμανικὰ φύλα, τὰ ὁποῖα τὴν ἐκφράγκευσαν, δηλαδὴ τὴν ἐκβαρβάρωσαν. Ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἀλλοτρίωσης τῆς Δύσης, ἔγινε μὲ τὴν ΑΛΩΣΗ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ῥώμης, δηλαδὴ τὴν πλήρη ἐκβαρβάρωση τοῦ πρώτου Πατριαρχείου τῆς Ῥωμανίας, ὅπου μὲ τὴν ἄνοδο σὲ αὐτὸ τοῦ πρώτου ΦΡΑΓΚΟΥ πάπα, ἀπὸ ῥωμαίικο ὀρθόδοξο μεταβλήθηκε σὲ φραγκολατινικό. Ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση ἦταν ἡ ἐξέγερση τῶν ὑποδούλων Ῥωμαίων τῆς Φραγκιᾶς, ἐναντίον τῶν Φραγκογερμανῶν “εὐγενῶν” κατακτητῶν —πλέον οἱ βάρβαροι ὀνομάζονταν… “εὐγενεῖς(!)”—, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν πάντα ξένοι στὴν συνείδηση τοῦ ἐξαθλιωμένου γαλλο-ῥωμαϊκοῦ λαοῦ. Ὁ Ναπολέων Βοναπάρτης νέκρωσε τὴν ἐπανάσταση τῶν ὑποδούλων, καὶ ἐπανέφερε τοὺς φράγκους φεουδάρχες στὴν ἐξουσία. Ὅμως ἀπὸ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση —ποὺ φυσικά, ὑποκίνησαν οἱ Ἑβραῖοι— ξαφνικὰ ἀναδύθηκε μία νέα μεγαλοαστικὴ τάξη, ποὺ εἶχε συμμαχήσει μὲ τὸν Ναπολέοντα, ἡ ὁποία ἦταν ἀποφασισμένη νὰ ἐπικρατήσει καὶ νὰ διατηρήσει τὴν ἐξουσία. Ὡς δικτάτορας, ὁ Ναπολέων δὲν ἦταν διάδοχος τοῦ βασιλιᾶ Λουδοβίκου τοῦ ΙΔ΄, ἀλλὰ τοῦ Καρλομάγνου, τοῦ μεγαλύτερου ἐχθροῦ τῆς Ῥωμανίας. Ἡ ἀλλαγὴ τῆς ἀριστοκρατίας τῶν εὐγενῶν, μὲ τὴν ἀριστοκρατία τῶν πλουσίων, ἔφερε μία παταγώδη ἀντιστροφὴ τῆς κρατούσας κοινωνικῆς ἱεραρχίας. Μὲ τὴν κατάλυση τῆς κυριαρχίας τοῦ ἡρωικοῦ πνεύματος, ἀρχίζει ἡ κυριαρχία τοῦ ἐμπορικοῦ πνεύματος. Μὲ τὴν ἄρνηση τῶν χριστιανικῶν θεμελίων τῆς κοινωνίας, καὶ τὴν ἀποϊεροποίηση τῆς δημόσιας ζωῆς, ὁλόκληρος ὁ κοινωνικὸς ἱστὸς ἀλλάζει, μαζὶ μὲ τὸ ἰδεολογικὸ οἰκοδόμημα τοῦ παλαιοῦ πολιτεύματος. Συνεπῶς δὲν εἶναι περίεργο, ποὺ γιὰ τοὺς Ἰακωβίνους κάθε ἐποχῆς —ἀποδεδειγμένα Μασόνους— ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση ἰσοδυναμεῖ μὲ “ἀναγεννητικὴ(!)” μεταστοιχείωση ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου Γένους, ἤ μὲ αὐτὸ ποὺ θὰ λέγαμε σήμερα, “μεγάλη ἐπανεκκίνηση”… Ἡ Ῥωμαίικη Ἐθναρχία ἀπὸ τὴν ἄλλη, θεμελιωμένη στὸν θεσμὸ τῆς Πενταρχίας, δηλαδὴ τῶν πέντε Πατριαρχείων, εἶχε τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν διαποίμανση καὶ τὴν προστασία τοῦ ῥωμαίικου λαοῦ. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο συνιστοῦσε τὸν κύριο διοικητικὸ μηχανισμό, καὶ κάτω ἀπὸ τὴν τουρκικὴ ἐξουσία, τὸν κύριο θεσμὸ ἐξουσίας γιὰ τοὺς ὑπόδουλους Ῥωμιούς. Μὲ βάσῃ λοιπὸν τὸ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ, οἱ μετέπειτα ἐξελίξεις διαμόρφωσαν ἀνάμεσα στὴν Ἀνατολὴ καὶ τὴν Δύση, ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ! Ἡ διαφοροποίηση στὰ ἐκκλησιαστικὰ δόγματα, ὁδήγησε στὴν ἐκ διαμέτρου ἀντίθεση στὴν θεωρία γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ ὁλόκληρη τὴν κοινωνία. Ἡ μεγίστη διαφορὰ τῆς Ῥωμανίας ἀπὸ τὸν εὐρωπαϊκὸ κόσμο, καταφαίνεται κυρίως στὴν ἀντίθεση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βίου. Ἔχοντας τὰ ἐκκλησιαστικὰ δόγματα ὡς Σύνταγμά της, ἡ Ῥωμανία ἀπὸ τὴν φύση της εἶχε χαρακτῆρα δημοκρατικό, χωρὶς ποτέ ὁ λαὸς νὰ βρεθεῖ σὲ κληρικὴ δουλεία. Τὸ Βάπτισμα, παιδί μου, θεμελειώνει στὴν Ὀρθοδοξία τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία, καὶ ἀποκλείει κάθε παραδοχὴ “φυσικῶν δικαιωμάτων τῶν τάξεων”, ἤ τὴν ἰδεολογικοποίησή τους. Κάθε φυσικὴ διαίρεση σὲ τάξεις —ῥατσισμός—, εἶναι στὴν Ὀρθοδοξία ἀδιανόητη. Φυσικὸ καθεστὼς σὲ αὐτή, εἶναι ἡ ἀταξικὴ ἀδελφοποιία. Στὴν Εὐρώπη ὅμως, ὁ Παπισμὸς ἦταν ἐν μέρει στοιχεῖο ἐθνικῆς καὶ πολιτικῆς δουλείας. Γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, οἱ ὁποιεσδήποτε οἰκονομικὲς καὶ κοινωνικὲς ἀδικίες καὶ ἀντιθέσεις, εἶναι καρπὸς τῆς ἁμαρτίας, δηλαδὴ τῆς ἀπλιστίας. Ἡ διαφοροποίηση Ἀνατολῆς καὶ Δύσης ἐντοπίζεται σὲ θεμελιακὰ θέματα τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, ὅπως λόγου χάρη τὰ “ἀνθρώπινα δικαιώματα”. Στὴν οὐσία, ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση ἐπεδίωκε κάτι, ποὺ γιὰ τὸν ῥωμαίικο κόσμο ἦταν ΜΙΑ ΑΠΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ! Ἡ σημερινὴ Εὐρώπη εἶναι καρπὸς τῆς ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, καὶ τῆς ἰδεολογικοποίησης τῆς ἰδέας τῶν ἴσων ἀτομικῶν δικαιωμάτων, ἐφ’ ὅσον τὸ περιβόητο τρίπτυχο τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, “ἀδελφοσύνη-ἰσότητα-ἐλευθερία”, ἦταν μόνο θεωρητικό· δηλαδὴ μία ἀβυσσαλέα ἀπάτη! Ἡ Ῥωμανία ἔβλεπε μὲ δυσπιστία ὅ,τι προερχόταν ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση, καὶ εἶχε σαφὴ συνείδηση γιὰ ὅσα τὴν χώριζαν ἀπὸ τὴν Φραγκιά, ἡ ὁποία ἦταν ἄπληστη! Ἐν κατακλείδι, ἔχοντας δύο διαμετρικὰ ἀντίθετους κόσμους, ἡ σύγκρουσή τους ἦταν ἀναπόφευκτη!
Ἡ κούραση τοῦ παπποῦ εἶχε φανεῖ, καὶ δὲν ἤθελα νὰ παρατείνω ἄλλο τὴν συζήτηση. Ἀρκέστηκα μόνο νὰ πῶ: «Ἀνάμεσα στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς παράγοντες ἔχουμε καθάρματα καὶ ἀποφώλια τέρατα, ποὺ ἔρχονται νὰ ΑΛΩΣΟΥΝ τὴν Ἐκκλησία, γιὰ νὰ τὴν μεταβάλλουν σὲ φραγκολατινική! Τὰ ἀποφώλια τέρατα κατέλυσαν τὸ ἡρωικὸ πνεῦμα τῆς πίστης, γιὰ νὰ ἐμπορεύονται τὸ πόλεμο κατὰ τοῦ πνεύματος! Ἀντὶ νὰ θυσιάζονται πρῶτοι γιὰ τὸ πνευματικὸ συμφέρον τοῦ ποιμνίου, ἀποϊεροποιοῦν καὶ ἐκβαρβαρώνουν τὴν ζωή, ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ, γιὰ τὸ προσωπικὸ συμφέρον τους…».
«Ἔχεις κάτι; Ἤ σκέφτεσαι τὸν παπποῦ;».
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ σηκώνουμε τὸν ἴδιο σταυρὸ τοῦ χλευασμοῦ γιὰ τὴν πίστη μας, μὲ τὸν ἀδερφό μου δεθήκαμε περισσότερο. Εἶναι κοινὴ ἡ ἀπόφασή μας, ἡ ἀφοσίωση στὸ “Ὅστις θέλει ὀπίσω Μου ἀκολουθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν”. «Ἀναστάσιε, ἄν θέλει ὁ Θεὸς νὰ ἐπιστρέψει ὁ παπποῦς γερός, θὰ ἐπιστρέψει. Μιὰ ζωὴ ἄφηνε τὸν ἑαυτό του στὰ χέρια τοῦ Χριστοῦ, καὶ πάντα ἔβγαινε κερδισμένος. Τὸ ἴδιο θὰ κάνουμε καὶ ἐμεῖς».
«Συμβαίνει κάτι ἄλλο;».
Ὅταν μοῦ ἔκανε κάποιος ἐπίμονη ἀνάκριση, παλαιότερα, τὸ ἔνστικτο τῆς ἄμυνας καὶ τῆς ἐπιθετικότητας ἀντιδροῦσε. Τώρα ξέρω πὼς ὁ ἀδερφός μου εἶναι ἀπαιτητικὸς μαζί μου, γιὰ νὰ ξεχωρίζει ἀπὸ τόσους ἄλλους τριγύρω, ποὺ ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία τους γίνονται συνένοχοι τῶν ἀδυναμιῶν μου. Ἔτσι λοιπόν, εἶμαι ἥσυχος ποὺ εἶναι ἀπαιτητικὸς μαζί μου. «Τί εἶχες Γιάννη, τί εἶχα πάντα! Τὰ παιδιὰ τῆς τάξης ἐπίτηδες γύρισαν τὴν συζήτηση σὲ κάτι “εὔθυμο”, δηλαδὴ σὲ μία ἀηδὴ συζήτηση, καὶ ἄρχισαν νὰ κρυφογελᾶνε ἀπὸ τὰ “νόστιμα”. Ὅταν ἐγὼ ἄρχισα νὰ διαμαρτύρομαι γιὰ τὶς αἰσχρότητές τους, ποὺ κάνουν ἄοπλους καὶ ἀνέτοιμους τοὺς ἀνθρώπους μπροστὰ στὴν ζωή, ἄρχισαν τὶς κακίες μὲ χειμαρώδεις ἐκδηλώσεις, τοῦ τύπου, ὅτι “ἀντὶ νὰ κοκκινίσω, ἔπρεπε νὰ γελάσω”, ἤ ἁπλῶς νὰ καθόμουν καὶ νὰ ἄκουγα! Κι ἀπὸ πάνω εἶχαν τὸ θράσος νὰ μὲ κατηγορήσουν γιὰ… “ἀνώριμο”, “ἄγουρο” καὶ “ἀπροσάρμοστο”, ἐμένα, ἐπειδὴ ὅπως ἔλεγαν μεταξύ τους, ὑποτιμῶντας με, “ὅσα δὲν φτάνει ἡ ἀλεποῦ, τὰ κάνει κρεμαστάρια”! Φυσικὰ δὲν ὑπῆρχε ποτὲ περίπτωση νὰ μοιραστῶ μαζί τους, ὅτι ὅλες οἱ δυνάμεις μου εἶναι πρόθυμες νὰ δοθοῦν γιὰ κάτι μεγάλο, ἤ ὅτι θέλω νὰ δῶ τὸν ἑαυτό μου νὰ στέκει ψηλά, καθαρός, φωτεινός, ἠθικὰ ὡραῖος! Ἄνθρωπος ἀνώτερος! Ὁ Χριστὸς δὲν ζητάει τὰ εὔκολα, ἤ τὰ μικρά, ἀλλὰ ζητάει αὐταπάρνηση! Περιμένει τὴν αὐτοθυσία μας! Ἄν δὲν γίνουμε ἀρνητὲς τῆς κατωτερότητάς μας, καὶ ἀρνητὲς τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας ποὺ φωλιάζει μέσα μας, ἀπαιτῶντας νὰ μᾶς πάρει τὴν κυριαρχία, τότε δὲν μποροῦμε νὰ εἴμαστε τοῦ Χριστοῦ! Ὁ λόγος τοῦ πολέμου εἶναι ἕνας, καὶ τὸν ξέρεις. Οἱ λυμεῶνες τῆς πίστης διώκουν τοὺς πιστοὺς ποὺ ἀντιστέκονται στὴν νοθεία τῆς ζωῆς, καὶ μὲ τὶς βρομιὲς προσπαθοῦν νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἡ πίστη κάνει τοὺς ἀνθρώπους… “προβληματικούς! Μέσα στὴν πολεμικὴ ποὺ ἔχει ξεσπάσει στὴν περιοχή μας, οἱ μικροὶ λυμεῶνες ὑποστηρίζουν τοὺς μεγάλους, ἐπιμένοντας πὼς εἶναι… “φυσικὸ” νὰ πλανηθεῖ ἡ Ἐκκλησία, ἀλλὰ ὄχι οἱ Ἱεράρχες! Βλέπεις, φρίττουν καὶ στὴν ἰδέα ὅτι ἀγωνιζόμαστε γιὰ νὰ διαδοθεῖ καὶ νὰ ἐπικρατήσει ὅσο πλατύτερα γίνεται, ἡ βασιλεία τοῦ Κυρίου στὴν γῆ μας!».
«Ὁ Νίτσε ὑποστήριζε πὼς εὐτυχία, εἶναι ἡ ἱκανοποίηση τοῦ “ἐνστίκτου τῆς ὑπεροχῆς” ἔναντι τῶν ἄλλων. Ὅπως τὸ καταλαβαίνω ἐγώ, Διονύσιε, ἐννοοῦσε τὴν ἱκανοποίηση τῆς αὐτοθεοποιημένης εἰκόνας τοῦ ἑαυτοῦ, τοῦ μεταπτωτικοῦ ἀνθρώπου, ἤ ἀλλιῶς τὴν ἐπιθυμία του γιὰ ΙΣΧΥ καὶ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ· ποὺ ὅμως τὸν φέρνει σὲ ἐχθρὸτητα καὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸν ἀληθινὸ Θεό. Ἡ τυραννικὴ κοινωνία, ἀρνεῖται τὸ “ἀνώτερο δίκαιο” γιὰ νὰ ἐπιβάλλει ἄκαμπτα τὸ “φυσικὸ δίκαιο”, δηλαδὴ τὸν νόμο τῆς ζούγκλας, ὅπου ὅλοι οἱ πολῖτες εἶναι ὑποψήφια “λεία της”. Ἐκεῖ ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ἐνέργειες τῆς ΥΠΕΡΟΧΗΣ καὶ τῆς ΕΠΙΒΟΛΗΣ, δὲν ὑπάρχει χῶρος γιὰ ἄλλες, ἐπιδιώκοντας διαρκῶς ἡ τυραννία νὰ συμπνίγει τὴν αὐτογνωσία. Δηλαδὴ ἐνῶ ὅποιος δὲν ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἀρετή, γίνεται ἡ ἀλεποῦ ποὺ μιλάει γιὰ κρεμαστάρια, μὲ τὴν ἔλλειψη αὐτογνωσίας ἐπιτίθεται κι ὅλας στὸν ἐνάρετο, ποὺ δὲν “προοδεύει” στὰ βδελύγματα, ποὺ θεοποιεῖ ἡ τυραννικὴ κοινωνία. Αὐτὰ τὰ βδελύγματα βάζουν ὡς προσωπικὸ στόχο τους(!) οἱ ἀδιαμόρφωτοι χαρακτῆρες, ἀδερφέ, ποὺ μάλιστα υἱοθετοῦν ὡς “θεοποιημένη εἰκόνα” τοῦ ἑαυτοῦ τους, γιὰ νὰ πάρουν ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΔΥΝΑΜΗΣ καὶ τὴν ΑΥΤΑΠΑΤΗ τῆς ἡδονῆς τῆς ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣΗΣ… Ἡ δυτικὴ θεωρία τῆς “ἐξέλιξης” προϋποθέτει, πὼς ἡ τυραννικὴ κοινωνία σταδιακὰ θὰ αὐξάνει τὸ ἐπίπεδο ὐποχθόνιας βίας ποὺ θὰ ἀσκεῖ στὴν “λεία της”, ὅσο τὰ κοινωνικὰ πρότυπα ποὺ ἐπιβάλλει γίνονται ἀκόμα πιὸ βδελυρά! Προσπαθεῖ δηλαδὴ μὲ τὶς βρομιές, νὰ ἀποδείξει ὅτι ἡ χριστιανικὴ πίστη κάνει τοὺς ἀνθρώπους “προβληματικούς”, ὥστε οἱ αἰσχροὶ νὰ “καμαρώνουν” ἀκόμα περισσότερο, καὶ νὰ κάνουν μὲ προθυμία ὁτιδήποτε χειρότερο… Ὅσο ὅμως τὰ βδελυρὰ πρότυπα —ποὺ διαστρέφουν τὴν ἀλήθεια καὶ ὀνομάζουν τὸ κακὸ γιὰ καλὸ— θεοποιοῦν τὴν σάρκα καὶ τὰ ἐγωιστικὰ ἔνστικτα, καὶ τὸ σχολεῖο ΕΚΛΟΓΙΚΕΥΕΙ τὸ ἐσωτερικὸ κενὸ καὶ τὴν ἀβεβαιότητα, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ὁ ἄνθρωπος νοιώθει αἴσθημα ἐξάρτησης ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ἤ αἴσθημα ἔλλειψης ἐλευθερίας καὶ ἔλλειψης ἀσφάλειας, ἤ αἴσθημα ἀδικαιολόγητης καταπίεσης καὶ βάρους ἀφόρητου μπροστὰ στὸν κοινωνικὸ βίο… Ἤ ἄλλιῶς, ὁ ἄνθρωπος ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ, νοιώθει ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑ! Ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται εἴτε ὡς αἴσθημα ΑΥΤΑΡΧΙΚΗΣ ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΗΣ, εἴτε ὡς αἴσθημα ΜΕΙΟΝΕΞΙΑΣ! Δηλαδή, γίνεται εἴτε “νικητής”, εἴτε “χαμένος”. Ἔτσι εἶναι ἐλεύθερη ἡ τυραννικὴ κοινωνία νὰ ἐπιβάλλει ἀνεξέλεγκτα τὶς ΒΔΕΛΥΡΕΣ ΥΠΟΒΟΛΕΣ ΤΗΣ, στὴν “λεία της”, ποὺ ἀγγίζουν τὰ ὅρια τοῦ τραγικοῦ ἤ τοῦ γελοίου· ὅμως ἐλλείψει ἐσωτερικῆς συγκρότησης καὶ ἐσωτερικῆς πληρότητας, ἡ κατωτερότητα τοῦ ἀνθρώπου μπροστὰ στὴν τυραννικὴ κοινωνία, κάνει αὐτὲς τὶς ἀπροπροσανατολιστικὲς ὑποβολὲς ἄκρως… “ἑλκυστικές”! Μὲ ἀποτέλεσμα, ὁ ἄνθρωπος νὰ ὑποτάσσεται στὴν βία τῆς τυραννικῆς κοινωνίας, καὶ νὰ ἀποδέχεται τὶς ΒΔΕΛΥΡΕΣ ΥΠΟΒΟΛΕΣ… ΕΚΟΥΣΙΩΣ, καθησυχασμένος ἀπὸ τὴν ἀβάσιμη ἐλπίδα πὼς μὲ τὴν ἠθικὴ ἐκμηδένισή του, ἴσως καὶ νὰ… “ἐξασφαλιστεῖ’!».
«Μὰ ἡ ΥΠΟΒΟΛΗ, εἶναι ἡ τέχνη τῶν δαιμόνων! Περίμενε! Κάτι ἀνάλογο μοῦ ἔλεγε καὶ ὁ παπποῦς, ὅτι ὅποιος πασχίζει νὰ κατοχυρώνει τὰ ἀτομικὰ δικαιώματά του, εἶναι βέβαιο πὼς τοῦ ἔχουν ΣΤΕΡΗΣΕΙ τὰ ΦΥΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ! Τὸ τρίπτυχο τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, “ἀδελφοσύνη-ἰσότητα-ἐλευθερία”, ἦταν μία ἀβυσσαλέα ἀπάτη! Αὐτὸ μοῦ κίνησε τὴν περιέργεια, καὶ ξεκίνησα τὸ βιβλίο ποὺ μοῦ πρότεινε ὁ παπποῦς, γιὰ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση καὶ τὴν… “ἀστικὴ θρησκεία” ποὺ εἰσήγαγε. Παρόλο ποὺ ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση εἶχε ἀπέναντί της τὸν φεουδαρχικοποιημένο Παπισμό, ποὺ ἦταν ἡ μεγαλύτερη παραχάραξη τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἤθελε νὰ τὸν ἐκθεμελιώσει. Δὲν ἤθελε ἁπλῶς νὰ μεταμορφώσει τὴν κοινωνία, ἀλλὰ νὰ κατεδαφίσει πρῶτα ὅλο τὸν παλαιὸ κόσμο, γιὰ νὰ δημιουργήσει ἕναν νέο, δικό της κόσμο. Ἡ ἐκτροπὴ τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης ἦταν, ὅτι ἤθελε νὰ ὑποκαταστήσει τὸν Χριστιανισμό, μὲ τὴν ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ, δηλαδή τὴν Μασονία! Τὴν “ἐλευθερία ἀπὸ τὸν δεσποτισμό”, ποὺ ἔπιζητοῦσε ὁ λαός, τὴν παρέκκλινε σὲ “δεσποτισμὸ τῆς ἐλευθερίας”, δηλαδὴ σὲ Φιλελευθερισμό. Ἡ Μασονία μὲ τὴν ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, χτύπησε βίαια τὸν παπικὸ κλῆρο, σὰν νὰ ἦταν ὁ μανιακότερος ἐχθρός της, καὶ γενικὰ στράφηκε κατὰ δικαίων καὶ ἀδίκων. Ἀπαγόρευσε τὰ ἀσκητικὰ μοναχικὰ τάγματα, κατάργησε τὶς Θεολογικὲς Σχολές, πῆρε πλῆθος ἀντιχριστιανικῶν μέτρων δημεύοντας ἐκκλησιαστικὴ περιουσία καὶ ἱερὰ σκεύη, ἀπαγόρευσε τὶς λιτανεῖες καὶ ἄλλες ἐξωτερικὲς ἐκκλησιαστικὲς τελετές, καὶ λεηλάτησε τοὺς ναούς, ἤ τοὺς μετέτρεψε σὲ παγανιστικούς! Ἡ Ἐπανάσταση ἔδειξε τὴν βούληση τῆς κυβέρνησης νὰ ὑποκαταστήσει τὸν Παπισμὸ μὲ μία νέα… ΚΡΑΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ(;), ἤ ἀλλιῶς ΑΣΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ(!), δηλαδὴ τὴν Μασονία! Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ μιλοῦσαν γιὰ δῆθεν… “διαφωτισμό” τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τελικὰ ἡ φλόγα τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης ἀντὶ νὰ φωτίσει τὴν Εὐρώπη, τὴν ἔκαψε! Εἶναι ἡλίου φαεινότερο, Ἀναστάσιε, πὼς οἱ συνθῆκες ποὺ ἐπέβαλε ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση, μᾶς θυμίζουν ἀθλιότητες ποὺ ζοῦμε καὶ στὴν χώρα μας. Γιὰ παράδειγμα, στὰ κείμενά του ὁ Βολταῖρος ἀνακάτευε τὰ ἄξια παραδοχῆς καὶ ἐπαίνου, μὲ τὰ ἄξια ἀποστροφῆς καὶ μομφῆς, ὅπως κάνουν δηλαδὴ οἱ δικοί μας ΠΕΠΤΩΚΟΤΕΣ ἱεράρχες, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ… “διαφωτίστηκαν”, θέλοντας νὰ ΜΑΓΑΡΙΖΟΥΝ τὴν ἀμώμητη Πίστη μας! Ὁ Ῥουσσώ, ποὺ συνιστοῦσε μία ΑΣΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ στὰ ὅρα τῆς “λαϊκῆς κυριαρχίας”, μᾶλλον ἦταν ὁ θεωρητικὸς θεμελιωτὴς τοῦ “φασισμοῦ”. Πάντως εἶναι γεγονός, πὼς μὲ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση ἔγινε ἡ ἐκκόλαψη τοῦ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΜΕΝΟΥΣ τῶν Μπολσεβίκων τοῦ 1917, ποὺ ἦταν φυσικὴ συνέχεια τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης… Ἐν τέλει, ὁ Βολταῖρος καὶ ὅλα τὰ βασικὰ ἐπαναστατικὰ στελέχη αὐτῆς τῆς Ἐπανάστασης, μαζὶ μὲ τὸν Ναπολέοντα, ἦταν φανεροὶ Μασόνοι, καὶ ἔφεραν ὅλο τὸ ἀντιεκκλησιαστικὸ καὶ ἀντορθόδοξο πνεῦμα τῆς Μασονίας…».
«Καὶ ἐμένα μοῦ εἶχε κάνει ἐντύπωση, ποὺ οἱ περισσότεροι πολιτικοὶ ἤ κληρικοί, ποὺ παίρνουν ἀποφάσεις γιὰ τὸν τόπο μας, ἔφτασαν στὰ ἀπερίγραπτα χάλια νὰ τοὺς διατάζουν οἱ Ἑβραιομασόνοι, σὰν οἱ ἴδιοι νὰ εἶναι… ἀξιοθρήνητα παλιόσκυλα! Ἡ πρώτη ἐντυπωσιακὴ πληροφορία ἀπὸ τὶς συζητήσεις μὲ τὸν παπποῦ, ἦταν πὼς τὰ γεγονότα τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, στὴν Ῥωμανία ἔφταναν ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΜΕΝΑ, κατάσταση ποὺ σήμερα ὀνομάζουμε “κοινὴ γνώμη”. Ἔφταναν λοιπὸν τὰ νέα εἴτε μέσα ἀπὸ τὴν γνώμη ἐφημερίδων δεμένων στὴν προπαγάνδα τῆς γαλλικῆς πολιτικῆς, εἶτε ἀπὸ τὴν προσωπικὴ γνώμη τοῦ μεγαλοπροδότη Κοραῆ, εἶτε ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνες πράκτορες τῆς γαλλικῆς διπλωματίας. Τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα τῆς ἑλληνικῆς Διανόησης στοὺς τελευταίους αἰῶνες, Διονύσιε, εἶναι ἡ τυφλὴ προσκόλλησή της στὴν Εὐρώπη, καὶ ἡ αὐτούσια μεταφορὰ τῶν δικῶν της δεδομένων, ἀκόμα καὶ ὅταν ἡ μεταφύτευσή τους στὸ Ῥωμαίικο, ἰσοδυναμεῖ μὲ τὴν ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ! Συνεπῶς στὴν ἐπιβολὴ τῆς δυτικόμορφης κοινωνίας, στὴν Ῥωμανία, ἐντάχθηκε καὶ τὸ ΑΝΤΙΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ καὶ ΑΝΤΙΚΛΗΡΙΚΟ πνεῦμα τῶν Ἑλλήνων “διαφωτιστῶν”, οἱ ὁποῖοι ὅσο περισσότερο ταυτίζονταν μὲ τὴν Εὐρώπη, τόσο περισσότερο… ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΝ ΤΗΝ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ(!), δηλαδὴ γίνονταν… ἀντίπαλοι τῆς Ἐθναρχίας! Μὲ τὴν πρόσληψη δυτικῶν ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ, ὅπως ὁ ἀντιτριαδισμὸς καὶ ὁ πανθεϊσμός, καὶ τὸν ἀνταγωνισμὸ τῆς ἐθναρχικῆς δύναμης, οἱ Ἕλληνες λόγιοι καὶ ἔμποροι ἔδειχναν ὅτι χρησιμοποιοῦσαν τὴν ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, ὡς φαρέτρα μὲ τὰ ἀντιεκκλησιαστικὰ βέλη τους. Μὲ τὰ ἀντικληρικὰ κείμενά τους βάθαιναν ὅλο καὶ περισσότερο τὸ χάσμα, ποὺ συστηματοποιοῦσε μεθοδικὰ ἡ δυτικὴ ἀντιεκκλησιαστικὴ προπαγάνδα· τῆς ὁποίας ἡ διδασκαλία προχωροῦσε στὴν ΑΡΝΗΣΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ ποὺ στηριζόταν ἡ Ἐκκλησία, ὥστε ταυτόχρονα, οἱ Ἑβραιομασόνοι νὰ μπορέσουν νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν ἱερότητα καὶ τὴν ὑπερβατικὴ ἀλήθεια τῆς Χριστιανοσύνης… Αὐτὰ τὰ κείμενα ἀπὸ τὸ περιβάλλον τοῦ Ναπολέοντα καὶ τῶν συνεργατῶν του, Γάλλων καὶ Ἑλλήνων, ἦταν γραμμένα “γιὰ νὰ διεγείρουν ἄμεσα καταστάσεις συναισθηματικές, συνειδησιακὲς καὶ πνευματικές, ξένες ἀπὸ τὴν Παράδοση. Ἡ βίαιη στάση τους ἀπέναντι στὸν Κλῆρο καὶ στὸ κοινωνικὸ κατεστημένο, ἔδινε τὸν χαρακτῆρα ΜΑΝΙΦΕΣΤΩΝ γιὰ μία καινούργια ἰδεολογία, τὴν ἰδεολογία τοῦ “διαφωτισμοῦ” στὶς πιὸ ἀκραῖες συνέπειές του”… Ξέρεις τί ἤθελαν νὰ πετύχουν οἱ Ἑβραίομασόνοι; Ὅπως προχωροῦσε τὸ Γένος μας πρὸς τὴν ἐξέγερσή του, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ(!), δηλαδὴ τὴν.. ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ τοῦ ἐθναρχικοῦ ῥόλου, γιὰ τὴν μείωση τῆς ἐπιρροῆς του! Αὐτὰ τὰ ἀρνησίθεα κείμενα ὁδηγοῦσαν στὴν ΑΝΑΤΡΟΠΗ τοῦ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΥ, καὶ τὴν ἀπεμπλοκή ἀπὸ τὴν… “ἐξουθενωτικὴ κυριαρχία(!) τῆς ἐκκλησιαστικῆς αὐθεντικῆς ἐξουσίας”, ὅπως ἔγραφαν. Αὐτομάτως ἡ Ἐθναρχία ἐρχόταν ἀντιμέτωπη μὲ τὸ δυτικὸ πνεῦμα τοῦ ΚΡΑΤΙΣΜΟΥ καὶ τοῦ ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ. Ἡ Εὐρώπη στὸν μακρὸ ἀγῶνα της ἐναντίον τῆς Ῥωμαίικης Ἐθναρχίας, γνώριζε πὼς ἡ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΙΚΟΥ προϋπέθετε τὴν κατάλυση τῆς Ἐθναρχίας, ὡς συνέχειας τῆς Ῥωμαίικης Ἡγεσίας. Μὲ τὰ ἀντιεκκλησιαστικὰ κείμενα ἐμπνέεται ἡ… ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ… ΝΕΑΣ ΗΓΕΣΙΑΣ(;) κατὰ τὰ γαλλικὰ πρότυπα, καὶ παράλληλα ἡ… ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ(;). Γιὰ τὸ “δέσιμο” τῆς Ῥωμιοσύνης μὲ τὴν Μετακαρλομάγνεια Εὐρώπη, οἱ Εὐρωπαϊστὲς χρειάζονταν τὴν “ἀποδέσμευση” ἀπὸ τὴν ῥωμαίικη, δηλαδὴ τὴν ὀρθοδοξοεκκλησιαστικὴ Παράδοση…».
«Ἀναστάσιε, τὸ πιστεύεις ὅτι ἡ ψυχή μου πονάει μὲ τὰ τόσα μαρτύρια ποὺ ἔχει περάσει ἡ Μάνα Πατρίδα μας, ἀπὸ τοὺς ἀντιχρίστους; Μὲ τὴν ἵδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, τὸ 1830, πραγματοποιήθηκαν σὲ μεγάλο βαθμὸ οἱ ἐπιδιώξεις τοῦ ΑΘΡΗΣΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ποὺ ἐγκαινίασε ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση στὴν Εὐρώπη. Οἱ παραδοσιακὲς σχέσεις τῶν διακονικῶν ἐξουσιῶν τῆς Ῥωμιοσύνης, τῆς “Ἱερωσύνης καὶ τῆς Βασιλείας”, δηλαδὴ τῆς Πολιτείας, τοποθετοῦνται ΣΕ ΝΕΑ ΒΑΣΗ. Ἡ Ἐθναρχία ἔβλεπε νὰ περιθωριοποιεῖται καὶ νὰ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ἀπὸ τὸν σχεδιαζόμενο νέο κοινωνικὸ χῶρο, μέχρι ὁ ῥόλος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὡς ἐθναρχικός, νὰ ἐκπνεύσει τὸ 1922. Τὸ τραγικότερο εἶναι πὼς ἡ κριτικὴ πρὸς τὴν Ἐθναρχία γινόταν ἀπὸ Ἕλληνες, καὶ στὴν οὐσία ταυτιζόταν μὲ τὴν… ἀντιρωμαίικη προπαγάνδα, γιὰ τὴν ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΙΔΕΑΣ καὶ τῆς παραδοσιακῆς Ἡγεσίας. Πάντως ἡ σύγκρουση τῆς Ἐθναρχίας μὲ τὸν κύκλο τῶν “διαφωτιστῶν”, ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια τὴν πάντα σοβούσα ἀντίθεση ΕΝΩΤΙΚΩΝ-ΑΝΤΙΕΝΩΤΙΚΩΝ, τώρα —ὑπὸ τὶς ὁδηγίες τῶν “Ἰακωβίνων”-Ἑβραιομασόνων—, μὲ νέα μορφή: ΕΥΡΩΠΑΪΣΤΩΝ- ΑΝΤΙΕΥΡΩΠΑΙΣΤΩΝ. Εἶχα διαβάσει ὅτι ἡ ἐξάπλωση τῆς γαλλικῆς προπαγάνδας στὰ ἐδάφη τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἐξυπηρετοῦσε τὴν ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ τοῦ Ναπολέοντα, ποὺ διεύθυνε πλῆθος Γάλλων καὶ Ἑλλήνων πρακτόρων. Ἡ μονομερὴς στροφὴ πρὸς τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, ποὺ καλλιεργοῦσαν στὸν ἑλληνικὸ λαό, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΙΚΗΣ ΕΘΝΑΡΧΙΑΣ, καὶ γενικὰ ὅλης τῆς ἰδέας τῆς Ῥωμανίας. Δυστυχῶς, ὅλοι οἱ ἐκκλησιαστικὰ ἀδιάφοροι, ἤ καὶ ἐνεργὰ ἀντιεκκλησιαστικοί, προσέβλεπαν στὸν Ναπολέοντα ὡς… σωτήρα. Οἱ γαλλικὲς ἰδέες στὰ ἐλληνικὰ προπαγανδιστικὰ κείμενα, ντυμένες μὲ τὴν λάμψη τοῦ “νέου καὶ προοδευτικοῦ”, ἀσκοῦσαν μαγεία στοὺς ἀφελέστατους, ἐφ’ ὅσον συνδυάζονταν μὲ ΟΝΕΙΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ καὶ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ. Ἄλλωστε, πάντα συνέδεε ἡ Δύση τὴν προπαγάδα της στὴν Ἀνατολή, μὲ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ, ὅπως κάνουν γενικὰ οἱ αἱρέσεις. Ἀπὸ αὐτον τὸν ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΑΠΟΤΙΣΜΟ αὐξάνει τὸ ΦΙΛΕΝΩΤΙΚΟ-ΦΙΛΟΔΥΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ, ποὺ παραδίνεται στὸν ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ, μὲ παράλληλη… ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ στὴν ῥωμαίικη θεολογικὴ Παράδοση, καὶ στὴν ῥωμαιικη Ἡγεσία. Ἡ ἰδέα τοῦ Γένους συρρικνώνεται ὑπέρ τῆς ἐθνικῆς ἰδέας, καὶ καλλιεργεῖ ἔντονα τὸ ἐθνικιστικὸ στοιχεῖο, τὸ ὁποῖο ὅμως ἀναιρεῖ τὴν Οἰκουμενικότητα καὶ Ὀρθόδοξη παγγένεια τῆς Ῥωμανίας. Μάλιστα, ἡ γλῶσσα ὑποκαθιστᾶ τὸ ΟΜΟΠΙΣΤΟ! Ἔτσι ῥίχνοναι τὰ σπέρματα τῆς διάσπασης τῶν βαλκανικῶν- ὀρθοδόξων λαῶν, καὶ προετοιμάζονται οἱ μεταξύ τους συγκρούσεις… Ἡ Ὀρθοδοξία ἀποδυναμώνεται ὡς πανενωτικὴ δύναμη καὶ “δεσμός”, καὶ θὰ καταστεῖ βαθμιαία μία “ἐθνικὴ θρησκεία” καὶ ὅπλο τοῦ ἐθνικισμοῦ, ποὺ θὰ στρέφει τὰ πυρὰ ἐναντίον τῶν πρὶν ἀδελφῶν μέσα στὴν Ῥωμανία, ἤ ἐναντίον τῆς Ῥωμαίικης Ἐθναρχίας. Κάτι πραγματικὰ ἀντιπροσωπευτικὸ τῆς ὑπουλίας καὶ τῆς μοχθηρίας τῶν Ἑβραιομασόνων, Ἀναστάσιε, προκειμένου νὰ μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν αὐτοκρατορικὴ οἰκουμενικὴ ἰδέα καὶ τὴν Ῥωμανία, ἦταν ἡ ξεκάθαρη θέση τῆς εὐρωπαϊκῆς διπλωματίας, ὅτι θὰ ἦταν πρόθυμοι νὰ βοηθήσουν τοὺς προγόνους μας, μόνο ὡς… “ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ”! Τόση ἦταν ἡ εὐρωπαϊκὴ θρασύτητα καὶ ἡ πηγαία κοροϊδία, ποὺ δήλωναν στοὺς προπάππους μας ὅτι θὰ τοὺς… “δέχονταν ἀνάμεσά τους—ἀσύλληπτο(!)” ΜΟΝΟ ΩΣ… ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ! Καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο οἱ ἀντίχριστοι ΑΠΑΙΤΗΣΑΝ τὴν στροφὴ τοῦ πολιτισμοῦ μας πρὸς τὸ ἀρχαιοελληνικὸ παρθελθόν μας! Αὐτὴ ἦταν ἡ αἰτία, νὰ καταβάλλεται ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ γιὰ νὰ γίνει αἰσθητὴ ἡ ἀρχαιοελληνικὴ συνέχεια τοῦ Ἔθνους, μὲ ἀναγκαστικὴ μείωση βέβαια τῆς ῥωμαίικης ταυτότητάς του. Ἔτσι ἐξηγεῖται τὸ ἀπρόοπτο φαινόμενο ὀνοματοδοτήσεων μὲ ὀνόματα, ὄχι μόνο τῶν παιδιῶν, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ τῶν πλοίων. Κατάλαβες; ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ(!)ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, ὅπως ἐπιθυμοῦσε ἡ Εὐρώπη! Δυστυχῶς, ὁ ἀποχρωματισμὸς τοῦ ῥωμαίικου ἄρχισε νὰ γίνεται ἰδιαίτερα αἰσθητὸς στὸν χῶρο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἀπὸ τὶς γαλλικὲς ἐπιδράσεις κυρίως στὴν φαναριώτικη οἰκογένεια. Οἱ… “ἀνώτερες” οἰκογένειες ἐκεῖ μαθαίνουν γαλλικά, ὅπου μαζὶ μὲ τὴν γλῶσσα ἀντιγράφουν καὶ τὰ ἤθη, καὶ ἡ ΕΛΕΥΘΕΡΟΦΡΟΣΥΝΗ ἐπιβλήθηκε ὡς… ΝΕΟ “ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΗΘΟΣ”! Παρόλο ποὺ ἡ Ἐκκλησία ἔστελνε παντοῦ ἱεροκήρυκες ἀφοσιωμένους στὸ ἔργο τους, τὸ δυτικὸ μοντέλο σὲ ὅλες τὶς ὄψεις του, εἶχε ἀρχίσει νὰ γίνεται μοναδικὸ σημεῖο ἀναφορᾶς μεγάλης μερίδας τοῦ λαοῦ. Γιὰ νὰ φανταστεῖς, στὸ ἴδιο τὸ Φανάρι, λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ υἱοθετοῦσαν ἰδέες τῆς ἀθεΐας!».
«Ἀπὸ τότε φάνηκε ἡ εἰσχώρηση Ἑλλήνων στὴν Μασονία, εἶχε πεῖ ὁ παπποῦς, καὶ μάλιστα στὸ Φανάρι, ἀπὸ τὰ ῥήγματα ποὺ προκλήθηκαν στὴν κοινωνία. Δὲν μοῦ ἦταν εὔκολο νὰ δεχτῶ ὅτι οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ κατάφεραν νὰ ἀποδυναμώσουν ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΑ τὸν σύνδεσμο μὲ τὴν Ῥωμαίικη Ἰδέα! Τὸ “Βυζάντιο” ἄρχισε νὰ γίνεται καὶ στοὺς Ῥωμιοὺς… ΜΙΣΗΤΟ, ὡς σύμβολο τοῦ… “ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΔΕΣΠΟΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ(!)”, ἀφοῦ ἄρχισε νὰ θεωρεῖται ὄχι πιὰ μὲ τὰ κριτήρια τῆς Ῥωμιοσύνης, ἀλλὰ μὲ τὰ φράγκικα, χαλκευμένα ἤδη ἀπὸ τὸν 9ο αἰῶνα, στὸ περιβάλλον τοῦ Καρλομάγνου. Σύμφωνα μὲ αὐτὰ τὰ κριτήρια, τὸ “Βυζάντιο” εὶναι… “ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ καὶ ΝΤΡΟΠΗ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους”! Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο, Διονύσιε, ἔγινε τὸ τραγικὸ λάθος! Ἡ ἀναδρομὴ στὶς ἀπώτερες ῥίζες, συνδέθηκε μὲ τὴν ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ! Ἐδῶ βρῆκε χῶρο ἡ λύσσα τῆς αἱρετικῆς ΑΝΤΙΠΑΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑΣ! Ἡ δυναμικὴ τῶν νέων ἰδεῶν στὸ Ῥωμαίικο, φάνηκε καὶ στὸ φαινόμενο τοῦ κομματισμοῦ, σύμφωνα μὲ τὰ νέα εὐρωπαϊκὰ δεδομένα. Στὸ Φανάρι δημιουργεῖται… “φιλόγαλλος μερίς” καὶ “φίλαγγλος”, ἅμα καὶ “φιλόρωσσος”! Τὰ “ξενικὰ” κόμματα ἐμφανίζονται ἤδη στὰ τέλη τοῦ 18ου καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 19 ου αἰώνα, δηλαδὴ πολὺ πρὶν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση, ἡ ὁποία ἁπλῶς θὰ γενικεύσει αὐτὰ τὰ φαινόμενα. Τὰ σπέρματα τῆς μετέπειτα διάσπασης τοῦ Ἔθνους, καὶ τὰ σπέρματα τῆς ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑΣ, βρίσκονται στὶς ἀρχὲς τῆς συνάντησης τοῦ Γένους, μὲ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση καὶ τὴν Εὐρώπη. Ἡ Ἐθναρχία ὅσο μπόρεσε, ὑπερασπίστηκε τὴν Ῥωμιοσύνη μὲ τὰ ἀντιγαλλικὰ κείμενά της, ποὺ ἔχουν θεολογικὸ-ἐκκλησιαστικὸ ὑπόβαθρο, γιὰ ὅποιον ἔχει ῥωμαίικο φρόνημα. Ὅσοι τὰ ἀπορρίπτουν, εἶναι ὑπέρμαχοι τῆς Γαλλικῆς ἀστικῆς ἰδεολογίας. Αδερφέ, αὐτὲς οἱ δύο παρατάξεις ἰσχύουν ὥς καὶ τὴν ἐποχή μας· μάλιστα εἶναι ὁ μόνιμος σκόλοπας στὴν ἐθνικὴ σάρκα μας ἀπὸ αἰῶνες, καὶ αἰσθητοποιοῦν τὸ δρᾶμα τοῦ “ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ”. Καὶ οἱ δύο παρατάξεις —Φιλογάλλοι καὶ Ἀντιγάλλοι—ἐπιδείκνυαν πατριωτισμό, ὅπως συμβαίνει ἄλλωστε σὲ ὅλους τοὺς “ἐθνικοὺς διχασμούς μας”. Μὲ τὴν διαφορά, ὅτι πρόκειται γιὰ δύο διαφορετικὰ εἶδη πατριωτισμοῦ: στὸν πατριωτισμὸ τοῦ Γένους —ῥωμαίικος — ἀντιτασσόταν ὁ πατριωτισμὸς τοῦ Ἔθνους —δυτικός. Βλέποντας κανεὶς τὴν Ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία, πῶς εἶχε καταντήσει τὸ “πλέον ὡραιότερο βασίλειον τοῦ κόσμου”, δικαιώνει τὸν Κοραῆ καὶ τοὺς ὁμόφρονές του. Βλέποντας ὅμως τὴν Γαλλία καὶ τὰ ἐπακόλουθα τῆς Ἐπανάστασής της, δικαιώνει τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄καὶ τοὺς Κολλυβάδες. Ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση στρεφόταν ἐναντίον τῆς παγιωμένης θείας τάξης, ποὺ λειτουργεῖ στὸν κόσμο μὲ τὰ δύο ἁρμονικὰ συντονισμένα χέρια, ὅπως εἶπες πρίν, τὴν Ἱερωσύνη καὶ τὴν Πολιτεία. Τὸ σκάνδαλο τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης γιὰ τὴν Ἐθναρχία, δὲν ἦταν τόσο ἡ Ἐπανάσταση, ὅσο ἡ ὑποτιθέμενη “δημοκρατία”, ποὺ κατέλυε τὴν ὑπάρχουσα τάξη. Ἡ πορεία τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης ἔδειχνε ἐμπράκτως ὅτι δὲν ἄλλαζε τὰ πράγματα πρὸς τὸ καλύτερο, ἀλλὰ ἔφερνε στὴν ἐπιφάνει ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΥΝΑΜΗ, τὴν ἀστικὴ τάξη, ποὺ μὲ τὴν ἰδεολογία της —τὴν Μασονία— συνιστοῦσε τὴν μεγαλύτερη ἀπειλὴ κατὰ τῆς χριστιανικῆς πίστης, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν μεγάλων αἱρέσεων! Τὸ 1922, μὲ τὸ πέρασμα στὴν… “Αὐτοκρατορία τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης”, ἡ Εὐρώπη πῆρε τελικὰ τὴν ἐκδίκησή της ἔναντι τῆς Ῥωμανίας. Ὥς πότε ὅμως; Τὸν τελευταῖο λόγο στὴν Ἱστορία τὸν ἔχει, ὅπως κήρυττε ὁ Μακρυγιάνης, ὁ “Γερομάστορης” Θεός!».
«Πῶς τὸ εἶπες αὐτό; Ἡ ἰδεολογία τῆς ἀστικῆς τάξης, εἶναι ἡ Η ΜΑΣΟΝΙΑ; Ὥς τώρα δὲν μοῦ εἶχε περάσει ἀπὸ τὸ μυαλό, ὅτι οἱ ἐχθροὶ τῆς Πίστης ἔβαλαν στὴν θέση της τὴν… ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ! Δηλαδή, τὶς διάφορες θεωρίες ποὺ ἐπινοοῦν οἱ “τυφλοπόντικες” Ἑβραῖοι χωμένοι στὰ σκοτάδια τῶν στοῶν τους, μὲ κυρίαρχη τὴν θεωρία τῆς “ἐξέλιξης”, ποὺ βλέπει τὸν ἄνθρωπο σὰν “ζῶο”! Μὰ βέβαια! Ὅταν ἡ τυραννικὴ κοινωνία —δηλαδὴ αὐτὴ ποὺ ἐλέγχεται ἀπὸ τοὺς Μασόνους—ΣΤΕΡΕΙ ἐν ψυχρῷ τὰ ΦΥΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τῶν πολιτῶν, ὅπως εἶναι ἡ πνευματικὴ ἀσφάλεια, μὲ τὴν τέχνη τῶν δαιμόνων, τοὺς ΥΠΟΒΑΛΛΕΙ στὶς θεωρίες τῆς “ἀστικῆς θρησκείας” γιὰ νὰ κατοχυρώνουν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ ἱκανοποιοῦν τὴν δαιμονικὴ αὐτοθεοποιημένη εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ τους! Ἔτσι, τοὺς ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΜΕΙΟΝΕΞΙΑ! Δηλαδή, τοὺς μετατρέπει σὲ… “ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ ΚΤΗΝΗ”, ποὺ θὰ εἶναι εἴτε “νικητὲς” ἐπειδὴ ποδοπάτησαν τοὺς ἄλλους, εἴτε “ποδοπατημένοι”! Δὲν ἔχουμε ἐδῶ κατάλυση τῆς κυριαρχίας τοῦ ἡρωικοῦ πνεύματος, καὶ κυριαρχία τοῦ ἐμπορικοῦ πνεύματος; Μέσα στὶς ψευδαισθήσεις αὐτοθέωσης καὶ τὶς αὐταπάτες, ποὺ παγιδεύονται οἱ ἄνθρωποι, γιὰ νὰ τὶς ἱκανοποιοῦν “ἀγοράζοντας εὐτυχία” ἀπὸ τὶς παγκόσμιες ἑβραϊκὲς βιομηχανίες, οἱ Μασόνοι… “ΤΗΛΕΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ” ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ! Ἀπὸ τὴν ἄλλη, μεθοδεύοντας ἡ Εὐρώπη τὴν κατασυκοφάντηση τοῦ “Βυζαντίου”, καὶ ἐκτοξεύοντας μυριάδες δόλιες κατηγορίες ὅτι τάχα ἦταν… “σκοτεινὴ περίοδος τῆς Ἀνατολῆς”, ἤ ἀκόμα χειρότερα, ἕνας “Μεσαίωνας(!), πέρασε τὸν κλονισμὸ τοῦ πολιτισμοῦ μας καὶ τὴν μανιώδη ὑποτίμησή του, σὲ ἐμᾶς τοὺς δικαιούχους του, μὲσα ἀπὸ τὸ ἄθεο ἔνδυμα τῆς… “ΠΡΟΟΔΟΥ”! Δηλαδή, τῆς… ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ! Ἡ ἄφρονη Εὐρώπη ἀντιμετωπίζει τὴν Ἀλήθεια ὡς.. “κατάπτωση” καὶ “σκοταδισμό”! Ὅσο περισσότερο ταυτίζεται κάποιος μὲ τὴν Εὐρώπη, τόσο περισσότερο ἀποστρέφεται τὴν Διδασκαλία τῶν Πατέρων, ὥστε μέσα στὶς αὐταπάτες ὅτι “δὲν ὑπάρχει διάβολος”, ὑπηρετεῖ ὁλόψυχα τὴν ἀπάτη τοῦ διαβόλου! Ἀναστάσιε, μπροστὰ στὴν ἐπιβουλὴ τῶν δαιμόνων, εἶναι φυσικὸ δικαίωμα τοῦ ἀνθρώπου ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΜΥΝΕΤΑΙ! Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ἦρθε στὴν γῆ, γιὰ νὰ μᾶς δώσει τὴν ἐξουσία νὰ γίνουμε τέκνα φωτός! Στὴν ΝΕΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ποὺ ἵδρυσε ὁ Χριστιανισμός, ἀπὸ τὴν Ἀποστολικὴ ἐποχή, τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐκκλησίας στὶς καθημερινὲς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων, οἱ Ποιμένες τὴν ἀνέθεσαν σὲ πιστοὺς λαϊκούς***, ὥστε οἱ Ἀπόστολοι νὰ ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικὰ μὲ τὰ τοῦ Θεοῦ. Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ὅρισε τὴν Ἐκκλησία ὡς τὴν “ψυχή” τοῦ ῥωμαίικου κράτους, καὶ τὴν Πολιτεία ὡς τὸ “σῶμα τοῦ κράτους”, ὥστε νὰ διακονοῦνται καὶ οἱ ἐσωτερικὲς ἀνθρώπινες ἀνάγκες, καὶ οἱ βιωτικές. Ἑπομένως, ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ ΕΠΟΠΤΕΥΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΚΟΝΗΜΑΤΑ, στὰ ὁποῖα ἐμπιστεύεται —ὅπως οἱ Ἀπόστολοι— τὶς βιωτικὲς ἀνάγκες τῶν πιστῶν, καὶ πρωτίστως αὐτὸ ἀναφέρεται στοὺς πολιτικούς. Στοὺς ὁποίους πολιτικοὺς καὶ γενικὰ τοὺς λαϊκούς, ποὺ ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διακονία τῶν βιωτικῶν, ἀφοῦ ἡ ἴδια ἔχει ὅλη τὴν εὐθύνη τῶν πιστῶν, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Στὸν Χριστὸ “ἐδόθη πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς”, καὶ διὰ τοῦ Χριστοῦ, δόθηκε καὶ στὴν Ἐκκλησία, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ! Δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ ὅτι οἱ πολιτικοὶ ὄντως ὁμολογοῦν πίστη στὸ Εὐαγγέλιο, ἀλλιῶς ἔχει χρέος νὰ τοὺς κρατάει μακριὰ ἀπὸ τὰ κρατικὰ ἀξιώματα. Ὁ παπποῦς εἶχε πεῖ, ὅτι οἱ Χριστιανοὶ πιαστήκαμε μεγάλα κορόιδα ἀπὸ τοὺς ἀντιχρίστους, καὶ τοὺς ἐπιτρέψαμε νὰ μιλᾶνε ἀναιδῶς γιὰ “χωρισμὸ” Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας, τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Πολιτεία ὀφείλει βάσει τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν, νὰ ἑνώσει τοὺς Ἕλληνες μεταξύ τους σὲ μία οἰκογένεια ἀλληλεγγύης, καὶ ἐν Χριστῷ ἀγάπης!».
«Τί θὰ δοῦμε ἄν βάλουμε σὲ μία σειρά, ὅσα εἴπαμε γιὰ τὴν τυραννία τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐξουσίας; Γιὰ ἀρχή, ἡ μεγαλοαστικὴ τάξη στήριξε τὸν Ναπολέοντα, ὥστε μὲ τὴν ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ νὰ ἁρπάξει τὴν ἐξουσία διὰ παντός. Μετά, ὁ σκοπὸς τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης ἦταν νὰ ἐπικρατήσει ἡ Μασονία, ὡς ΑΣΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ἀλλὰ προκειμένου νὰ περάσουν ἐνδιάμεσα τοὺς αἰρετικοὺς Χριστιανούς, στὴν ΑΡΝΗΣΗ τοῦ Χριστοῦ, μιλοῦσαν γιὰ ΑΘΕΟ, ΑΘΡΗΣΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ποὺ ὅμως ταυτιζόταν καὶ μὲ τὴν ΚΡΑΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι τὸ ἴδιο πρᾶγμα, Διονύσιε, καὶ ταυτίζονται μὲ τὸ σατανικὸ “ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ”, ποὺ θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν οἱ Ἑβραῖοι, πάντα ἐννοῶντας γιὰ “θεό”, τὸν πατέρα τους διάβολο. Στὴν συνέχεια, τὰ σπέρματα τῆς ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑΣ ἀρχίζουν πολὺ πρὶν ἀπὸ τὴν δημιουργία Ἑλληνικοῦ κράτους, μὲ τὸν κομματισμό· στὴν πλειοψηφία τους ὅμως, ὅπως ξέρουμε, τὰ κόμματα ἐλέγχονται ἀπὸ σκοτεινὰ μασονικὰ κέντρα μὲ ἄδηλο πλοῦτο! Ἡ ΑΣΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ λειτουργεῖ διαβολικά, μὲ τὶς διαταγὲς τῶν Ἑβραιομασόνων πάνω στοὺς Ἕλληνες πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι μὲ χυδαία ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΑ ἀλλοιώνουν βίαια τὶς συνειδήσεις τῶν Ἑλλήνων, πρὸς τὴν κατεύθυνση ποὺ θέλουν οἱ Ἑβραῖοι. Γιὰ παράδειγμα, οἱ πολιτικοὶ παραχάραξαν τὴν Ἱστορία μας γιὰ τὰ Κρυφὰ Σχολειὰ καὶ τὴν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία βεβαίως ἐπὶ Τουρκοκρατίας διέσωσε τὸ Γένος· ψηφίζουν νόμους ἀντίθετους ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο· προγραμματίζουν τὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα σὰν νὰ εἴμαστε ὅλοι ἀλλόθρησκοι· ἀφήνουν ΤΑ ΒΙΩΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΛΥΤΑ, ἤ μᾶς προξενοῦν ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΑ ΕΞΟΥΘΕΝΩΤΙΚΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ὅσο οἱ κλέφτες, καταχρῶνται τὸ δημόσιο χρῆμα· ἀλλοίωσαν τὴν σύνθεση τοῦ πληθυσμοῦ μας· κάτω ἀπὸ τὸ βάρβαρο καθεστὼς τῆς εὐρωπαϊκῆς κατάπτωσης, στὴν Πατρίδα μας ζοῦμε σὰν ἐξόριστοι “ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας”· τὰ παιδιὰ ἐν ἀγνοία τους ἐξαναγκάζονται νὰ “ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ” τὴν θεία καταγωγή τους, καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντέξουν ἄλλο τὶς συνθῆκες ποὺ βασανίζουν τὴν ψυχή τους· μὲ τοὺς ῥυθμοὺς ποὺ γκρεμίζουν οἱ πολιτικοί, θέλουν νὰ μὴν μᾶς μείνουν ἀντιστάσεις γιὰ χριστιανικὴ ζωή, ὥστε νὰ συμβιβαστοῦμε μὲ τὴν πνευματικὴ ὑποδούλωσή μας καὶ νὰ τοὺς ἀφήσουμε… ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟΥΣ καὶ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΥΣ!».
«Μισὸ λεπτό! Δαιμονικές θεωρίες τῆς “ΑΣΤΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ” τῶν Ἑβραίων, δὲν εἶναι καὶ οἱ ΑΙΡΕΣΕΙΣ, ποὺ ἀπειλοῦν σὰν σκορπιοὶ τὴν Ἑλλάδα; Ἤ μήπως τὰ αἱρετόφρονα ἀποφώλια τέρατα, ποὺ βάλθηκαν νὰ τινάξουν στὸν ἀέρα τὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδοξίας, θέλουν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι δὲν τοὺς ἐξουσιάζουν οἱ Ἑβραιομασόνοι; Ἡ διαφοροποίηση στὰ ἐκκλησιαστικὰ δόγματα, ὁδηγεῖ στὴν ἐκ διαμέτρου ἀντίθεση στὴν θεωρία γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ! Ἐπειδὴ οἱ πολιτικοὶ —δηλαδὴ οἱ Μασόνοι— φοβοῦνται τὴν ἀλήθεια, φοβοῦνται νὰ ὁμολογήσουν καθαρὰ στὸν λαὸ ὅτι δὲν πιστεύουν, ἀλλὰ σφετερίζονται τὴν ἱερατικὴ ἐξουσία, γιὰ νὰ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ τὸ τί εἶναι “χριστιανικό”, καὶ πῶς ὁρίζεται τὸ “ὀρθόδοξο”… Οἱ Μασόνοι ἐμπλέκονται ἀσύστολα καὶ δικτατορικὰ στὴν περιοχὴ τοῦ Θεοῦ, προωθῶντας —μέσα ἀπὸ τοὺς ῥασοφορεμένους Μασόνους — τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν διαστροφή, καὶ γενικὰ διασύρουν καὶ διακωμωδοῦν τὴν ἠθικὴ καὶ τὴν εὐλάβεια… Δὲν ἀνέχονται τοὺς Κληρικοὺς ποὺ ἔχουν λόγο ἀληθείας, ἐπειδὴ ὁ λόγος αὐτὸς τοὺς χαλάει τὰ σχέδια καὶ δὲν μποροῦν νὰ παραπλανοῦν τοὺς ἀνθρώπους. Ἤ μήπως, Ἀναστάσιε, δὲν εἶναι κληρικὴ δουλεία ἡ φασιστικὴ ἀπαίτηση τῶν πλανεμένων ἱεραρχῶν, νὰ ὑποδουλωνόμαστε στὶς μασονικὲς ἐκτροπές τους; Γιατὶ μᾶς ἔλεγαν… τρελούς, ἐπειδὴ κοινωνούσαμε ἐπὶ Κορονοϊοῦ; Γιατὶ ἔκαναν τὸν παπποῦ “ΘΕΑΤΡΟ”, σὲ ὅσους πιστοὺς εἶχαν “ΥΠΟΤΑΞΕΙ στὴν ἐξουσία τους”; Λοιπόν, ἀφοῦ ἄρχισα, θὰ τὰ πῶ ὅλα! Ὁ Κύριος μίλησε γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς “ΑΝΤΙΠΑΤΕΡΙΚΟΥΣ”, ῥασοφορεμένους Μασόνους, τοὺς ἐξοργισμένους μὲ ἐμᾶς ποὺ νεκρωνόμαστε μπροστὰ στὴν πορνεία καὶ τὴν ἀκαθαρσία· εἶπε ὁ Ἰησοῦς, “Μῆ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσί, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ΧΟΙΡΩΝ, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ΡΗΞΩΣΙΝ ΥΜΑΣ”! **** Οἱ χοῖροι περιφρονοῦν τὴν ἀξία τῶν μαργαριταριῶν τῆς Πίστης, καὶ ἐπειδὴ αὐτὸ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΜΑΡΙ ΤΟΥΣ, τοὺς ποδοπατᾶνε μέσα στὸν μασονικὸ βόρβορο. Στὸ τέλος τί θὰ κάνουν; Θὰ στραφοῦν καταπάνω μας ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΞΟΥΝ! Οἱ “ΧΟΙΡΟΙ” ὑποστηρικτὲς τῆς Μασονίας, εἶναι προσωπικότητες ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ! Ὁ Πατριάρχης, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ὅλος ὁ αἱρετόφιλος θίασος “ΧΟΙΡΩΝ”, στράφηκαν καταπάνω μας γιὰ νὰ κατασπαράξουν τὴν ψυχή μας! Θυμᾶσαι ποὺ μᾶς εἶχε πεῖ ὁ παπποῦς, ὅτι ὁ Κομμουνισμὸς ἔχει τὸ ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΚΡΑΤΟΣ; Εἶναι τὸ ἴδιο μὲ τὴν “ΚΡΑΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ” τῶν Ἑβραιομασόνων, καὶ τὸ “ὑπερδαιμονικὸ κράτος τους”! Ἄραγε, τί στάση θὰ κρατήσει ἡ Ἱεραρχία τῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας, σὲ λίγο ποὺ οἱ Ἕλληνες θὰ δώσουμε τὴν μεγάλη μάχη μὲ τοὺς δαιμονόπληκτους πολιτικούς, ποὺ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, οἱ Ἑβραῖοι θὰ τοὺς βάλουν νὰ μᾶς ἀφαιρέσουν ὅλες τὶς ἐλευθερίες μας; Νομίζω πὼς ἤδη ἔχουμε μία γεύση· τὰ ῥασοφορεμένα ἀποφώλια τέρατα θέλουν τοὺς “μειονεκτικοὺς” ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥΣ, δηλαδὴ τὴν ὑποταγὴ στοὺς Ἑβραίους, ἀφοῦ οἱ “ΧΟΙΡΟΙ” ἐργάστηκαν γιὰ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ τοῦ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΥ, ὥστε οἱ Ἕλληνες ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΝ ΝΕΑ ΗΓΕΣΙΑ, κατὰ τὰ ἐβραϊκὰ πρότυπα· ποὺ θὰ ἀναλάβει τὴν ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ, σὲ αὐτοὺς ποὺ θὰ ζοῦν μέσα στὶς πόλεις τῶν 15΄, καὶ τοὺς ὑπόλοιπους ποὺ θὰ ἐλέγχουν τὴν ψηφιακὴ φυλακή τους… Ξέρεις τί λέω Ἀναστάσιε; Τοὺς “ΧΟΙΡΟΥΣ”, ποὺ θέλουν μία “Ἐκκλησία” ποὺ νὰ λειτουργεῖ ὅπως οἱ σταυρωτὲς τοῦ Χριστοῦ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΙΓΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΕΚΘΕΤΩΝΤΑΣ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ, ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ποὺ διαπράττουν κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, γιὰ νὰ μὴν ἔχουν μετὰ τόπο νὰ σταθοῦν! ΝΑ ΛΕΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥΣ, γιὰ νὰ τοὺς ΠΡΟΓΚΗΞΟΥΜΕ, τοὺς ἀρνησίθεους!».
«Ἀδερφέ, τὸ ἐκτρωματικὸ φαινόμενο τῆς ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗΣ ΜΕΙΟΝΕΞΙΑΣ, μὲ τὴν ὁποία βλέπουμε ὅτι οἱ Μασόνοι κατακρεουργοῦν τοὺς πολῖτες, τὸ στρέφουν καὶ ἐναντίον ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, γιὰ τὸν ΑΦΟΠΛΙΣΜΟ ΤΗΣ! Ὅσο μᾶς ἡγεμονεύουν ἄτομα ποὺ μισοῦν ὅ,τι ἀντιπροσωπεύουμε, εἴμαστε “πρόβατα γιὰ σφαγή”! Τὸ σχόλιο τοῦ πατέρα, γιὰ τὸν θρασύδειλο ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ: ὅταν εἶπε, “ποιὸς θέλουμε νὰ σηκώσει τὸ τηλέφωνο μὲ τὸν τριψήφιο ἀριθμό, μέσα στὰ ξημερώματα, καὶ τί θὰ πεῖ σὲ ἕναν κόσμο ἀστάθειας καὶ ἀβεβαιότητας”, τὸ βλοσυρὸ βλέμμα, ἡ ἀπειλητικὴ φωνὴ καὶ οἱ ἁρπακτικὲς κινήσεις τῶν χεριῶν του, στὴν οὐσία βεβαίωναν ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες, ὅτι μπροστὰ στοὺς ἐξωτερικοὺς ἐχθρούς μας, αὐτὸς φρόντισε νὰ εἴμαστε ἀνοχύρωτοι· πρᾶγμα ποὺ ἔκανε καὶ γιὰ τὴν ἐπερχόμενη πείνα, τὸ “μεγάλο κόλπο” τῶν Ἑβραίων ἀφεντικῶν του. Ὅσο περισσότερο φροντίζει ὁ θρασύδειλος νὰ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΕΙ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδας μας —π.χ. βεβαιώνοντάς τους ὅτι θὰ τιμήσει τὴν “παρακαταθήκη” τοῦ Βενιζέλου καὶ τοῦ Κεμᾶλ—, τόσο περισσότερο ἀποστεώνει ἐμᾶς, γιὰ νὰ μᾶς ΠΑΓΙΔΕΥΕΙ ἀκόμα περισσότερο στὸ ἐκβιαστικὸ δίλημμα, “Ἑβραιομασόνοι ἤ χάος”; Ἤ μήπως δὲν θὰ μαθαίναμε, ὅτι στὰ μουλωχτὰ ἀναζητάει στὶς γειτονιὲς χώρους γιὰ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ, τὰ ὁποῖα ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ μᾶς ὑποδείξει, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΡΕΛΗ ΧΑΡΑ; Λίγο πρὶν φύγει μὲ τὸν παπποῦ, ὁ πατέρας εἶπε γιὰ τὰ πολιτικὰ ὄρνεα ποὺ ἐκτρέφουμε, πὼς προκειμένου νὰ ἐπιβάλλουν τὸν ἀριθμό τῆς ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ, δηλαδὴ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό, μὲ μασονικῆς ἐμπνεύσεως ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΑ θὰ μᾶς αἰφνιδιάσουν μὲ νέο ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΧΑΣΜΟ, μὲ δύο διαφορετικοὺς “πατριωτισμούς”. Θὰ εἶναι ἕνα ἐκθεμελιωτικὸ χτύπημα ποὺ θὰ μᾶς τσακίσει τὰ κόκκαλα, γιὰ νὰ μὴν ὀρθοποδήσουμε ἐθνικὰ ποτὲ πάλι… Προκειμένου νὰ μᾶς κλειδώσουν στὶς πόλεις τῶν 15΄, γιὰ νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν τὸ θεοποιημένο κράτος τοῦ ἑβραϊκοῦ Κομμουνισμοῦ, θὰ εἶναι ἀδίστακτοι! Νὰ αὐτὰ ἐδῶ διάβαζε ὁ πατέρας χθὲς τὸ βράδυ, γιὰ νὰ πάρει μία ἰδέα τοῦ τρόπου σκέψης τῶν Ἑβραίων· πάρτο νὰ τὸ διαβάσεις».
«Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν: “ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. Ὅταν θα ἔχουμε ἀνάγκη νὰ ἐνισχύσουμε τὰ μέτρα τῆς ἀστυνομικῆς ἀσφάλειας (τὰ ὁποῖα μέτρα φθείρουν γρήγορα τὸ γόητρο τῆς ἐξουσίας), θὰ ὑποκινήσουμε φαινομενικὲς ταραχές, ἐκδηλώσεις δυσαρέσκειας, ποὺ θὰ ἐκφράζονται ἀπὸ ἐπιτήδειους ῥήτορες. Πρόσωπα ποὺ θὰ τρέφουν τὰ ἴδια αἰσθήματα, θὰ ἑνωθοῦν μὲ τοὺς ἐπιτήδειους. Αὐτὸ θὰ μᾶς χρησιμεύσει, ὡς δικαιολογία γιὰ νὰ διατάξουμε κατ’ οἶκον ἔρευνες καὶ ἐπιτηρήσεις, χρησιμοποιῶντας γιὰ αὐτὸ τοὺς πράκτορες, ποὺ ἔχουμε μεταξὺ τῶν χριστιανικῶν Ἀστυνομιῶν. ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΩΜΟΤΩΝ. Ἐπειδὴ οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς συνωμότες ἐνεργοῦν ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὸ ἐπάγγελμα καὶ τὴν φλυαρία, δὲν θὰ τοὺς πειράξουμε, πρὶν δράσουν μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο, ἀλλὰ θὰ ἀρκεστοῦμε νὰ βάλουμε μέσα στὸν κύκλο τους ὄργανα ἐπιτήρησης… Δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε ὅτι τὸ γόητρο τῆς ἐξουσίας μειώνεται, ὅταν ἀνακαλύπτει συχνὰ συνωμότες ἐναντίον της. Κάτι τέτοιο λειτουργεῖ ὡς ὁμολογία τῆς ἀδυναμίας της, ἤ κάτι χειρότερο, τὴν ἀδικία τοῦ ὅτι ὑπάρχει ἡ ἐξουσία μας. Γνωρίζετε ὅτι καταστρέψαμε τὸ γόητρο τῶν βασιλευόντων προσώπων τῶν Χριστιανῶν, μὲ συχνὲς ἀπόπειρες, διοργανωμένες ἀπὸ τοὺς πράκτορές μας, τυφλὰ πρόβατα τοῦ ποιμνίου μας. Εἶναι εὔκολο μὲ κάποιες ἐλαφρὲς φράσεις, νὰ ἐξωθεῖται κάποιος στὸ ἔγκλημα, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχει κάποια πολιτικὴ χροιά· θὰ ἐξαναγκάσουμε τὶς κυβερνήσεις νὰ ἀναγνωρίζουν τὴν ἀδυναμία τους, μέσα ἀπὸ τὰ ἐμφανῆ μέτρα ἀσφαλείας ποὺ θὰ παίρνουν, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ καταστρέφουμε τὸ γόητρο τῆς ἐξουσίας τους. Η ΦΑΝΕΡΗ ΦΡΟΥΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗ. Ἡ κυβέρνησή μας θὰ φρουρεῖται ἀπὸ φρουρὰ σχεδὸν ἀδιόρατη· διότι δὲν θὰ παραδεχόμαστε οὔτε τὴν σκέψη κὰν, ὅτι μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἐναντίον της κάποια δύναμη, ποὺ δὲν θὰ ἦταν σὲ θέση νὰ πολεμήσει ἡ κυβέρνησή μας, ὥστε νὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κρύβεται. Ἄν παραδεχτοῦμε τὴν σκέψη αὐτή, ὅπως ἔκαναν καὶ κάνουν ἀκόμα οἱ Χριστιανοί, θὰ ὑπογράφαμε τὴν καταδίκη σὲ θάνατο, ἄν ὄχι τοῦ ἴδιου τοῦ ἄρχοντα, ἀλλὰ τῆς δυναστείας του στὸ πολὺ κοντινὸ μέλλον. Κατὰ τὰ αὐστηρῶς τηρούμενα προσχήματα, ὁ κυβερνήτης μας δὲν θὰ χρησιμοποιεῖ τὴν ἐξουσία του παρὰ γιὰ τὸ καλὸ τοῦ λαοῦ, καὶ ὄχι γιὰ τὰ προσωπικὰ ἤ τὰ δυναστικὰ ὠφελήματά του. Νὰ γιατὶ μὲ τὴν τήρηση αὐτοῦ τοῦ διάκοσμου, ἡ ἐξουσία του θὰ ἐκτιμᾶται καὶ θὰ περισώζεται ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ὑπηκόους του. Θὰ τὸν λατρεύουν στὴν ἰδέα, ὅτι ἡ εὐημερία τοῦ κάθε πολίτη θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτόν, διότι ἀπὸ αὐτὸν θὰ ἐξαρτᾶται ἡ τάξη τῆς κοινωνικῆς οἰκονομίας”. Προφανῶς, Ἀναστάσιε, ἐπικίνδυνοι συνομῶτες θὰ θεωρούμαστε ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους ὅσοι καθαρίζουμε τὸν νοῦ μας, καὶ ταυτίζουμε ἀταλάντευτα τὴν θέλησή μας μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐπειδὴ τρεφόμαστε μὲ τὴν ἀκατάλυτη, θεία καὶ ζωοποιὸ δύναμη τῆς Ἐκκλησίας, ξέρουμε πὼς ὅλα τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ ἀνήκουν στὸν Κύριο τῆς Δόξης, ὁ Ὁποῖος δὲν μᾶς ἐγκαταλείπει ποτέ. Ἐμεῖς τὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ γνωρίζουμε, πὼς ὁ χορτασμὸς ποὺ εὐφραίνει τὸν ἄνθρωπο δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ποσότητα τοῦ φαγητοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ποσότητα τῆς εὐλογίας, ποὺ συνοδεύει τὸ φαγητό. Ἄρα ὁ ἕνας πατριωτισμὸς —μὲ Πατρίδα τὴν Ἄνω Ἱερουσαλήμ—, θὰ εἶναι τὸ νὰ ἔχουμε “νοῦν Χριστοῦ”, καὶ ὁ ἄλλος “πατριωτισμὸς τῶν χωμάτων” θὰ εἶναι ἡ ΕΥΗΜΕΡΙΑ, ὅπως διάβασα μόλις τώρα. Μέσα στὶς πόλεις τῶν 15΄ οἱ ἄνθρωποι θὰ λατρεύουν τὸν βασιλιᾶ τῶν Ἑβραίων, δηλαδὴ τὸν ἀντίχριστο, στὴν ἰδέα ὅτι ἡ εὐημερία τοῦ κάθε πολίτη θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν ψυχογιὸ τοῦ διαβόλου, ὅπως ἀπὸ αὐτὸν θὰ ἐξαρτᾶται καὶ ἡ τάξη τῆς κοινωνικῆς οἰκονομίας. Ἤ τουλάχιστον, τέτοιο… “διάκοσμο” θὰ ἔχει!».
«Περίμενε νὰ σοῦ διαβάσω καὶ τὴν συνέχεια: “ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΓΟΗΤΡΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Με τὴν συγκρότηση ἐπίσημης φρουρᾶς ἐξαφανίζεται τὸ μυστικὸ γόητρο τῆς ἐξουσίας. Κάθε ἕνας ποὺ εἶναι ὁπλισμένος μὲ ἀρκετὸ θάρρος, θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του κύριο τῆς ἐξουσίας. Ὁ ταραχοποιὸς γνωρίζει τὴν δύναμή του, καὶ ἐνεδρεύει τὴν εὐκαιρία νὰ προβεῖ σὲ ἀπόπειρα κατὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῆς. Ἄλλα διδάσκουμε στοὺς Χριστιανούς, βλέπουμε ὅμως ποῦ ἔχουν φτάσει αὐτούς, τὰ φανερὰ μέτρα ἀσφαλείας. ΣΥΛΛΗΨΗ ΣΤΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΥΠΟΝΟΙΑ. Θὰ συλλαμβάνουμε τοὺς ἐγκληματίες στὴν πρώτη ὑπόνοια, ἐντελῶς ἤ και ἐλάχιστα βάσιμης. Ὁ φόβος νὰ μὴν ἀπατηθοῦμε, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι λόγος ἀποχρῶν, ὥστε νὰ δώσουμε τὰ μέσα διαφυγῆς σὲ ἄτομα ὕποπτα γιὰ ἔγκλημα κοινὸ ἤ πολιτικό, γι’ αὐτὸ ἀπέναντί τους θὰ φανοῦμε ἀμείλικτοι. Ἐάν ἐπὶ τέλους εἶναι δυνατόν, παραβιάζοντας λίγο τὴν σημασία τῶν πραγμάτων, νὰ παραδεχτοῦμε τὴν ἐξέταση τῶν αἰτίων στὰ κοινὰ ἐγκλήματα, δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ὐπάρχει τέτοια ἐλαφρυντικὴ κατάσταση, γιὰ ἄτομα ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ ζητήματα, τὰ ὁποῖα κανείς, πλὴν τῆς κυβέρνησης, δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιλαμβάνεται τὸ ἐλάχιστο. Καὶ οἱ κυβερνήσεις ἀκόμα ὅλες, δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιλαμβάνονται τὴν ἀληθινὴ πολιτική”. Ἐννοεῖται, Διονύσιε, πὼς ὅταν μιλᾶνε οἱ μοχθηροὶ Ἑβραῖοι γιὰ πολιτική, ἐννοοῦν τοὺς παντοειδεῖς ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ! Ἀπέναντι στοὺς ὀποίους θὰ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΙ, στὴν πρώτη ὑπόνοια, ἀκόμα και ἐλάχιστα βάσιμης… Πρέπει ὅλοι νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ τὴν Γῆ τῶν Πατέρων μας, τὴν ἁγιοτόκο Ἑλλάδα! Πρέπει νὰ πάρουμε πίσω τὴν ζωὴ τῶν Πατέρων μας! Πρέπει νὰ δοῦμε καθαρὰ μέσα μας τὸν δρόμο ποὺ θὰ ἀκολουθήσουμε, ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς ποὺ μᾶς προσκαλοῦν. Ὅλες οἱ ζωντανὲς δυνάμεις ποὺ ἔβαλε μέσα μας ὁ Δημιουργός, εἶναι σὲ ἀναβρασμό. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι νὰ τὶς καταστρέψουμε, ἀλλὰ νὰ κυριαρχήσουμε πάνω τους, καὶ νὰ τὶς βάλουμε προοδευτικὰ στὴν ὑπηρεσία τῶν μεγάλων σκοπῶν, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ φύση τὶς τοποθέτησε μέσα μας. Διονύσιε, ἕνας ἄνθρωπος εἶναι πολυτιμότερος ἀπὸ ἕναν ὁλόκληρο κόσμο!».
«Εἶναι πολλὰ αὐτὰ ποὺ θέλουν νὰ ἀποκρύψουν, ἤ νὰ κλονίσουν μέσα μας τὴν πεποίθηση ὅτι ἔχουμε ἀπέραντη ἀξία. Ἡ ψυχὴ ἑνὸς νέου εἶναι ψυχὴ ἀεικίνητη, ψυχὴ ὅλο θύελλα καὶ πυρετό. Ὅποιος κι ἄν εἴμαι, εἴμαι ἕνα πλάσμα πολύτιμο, ἀνάμεσα στὰ δημιουργήματα. Ἕνας ἄνθρωπος εἶναι μία ὕπαρξη ποὺ ἀπὸ τὸν Δημιουργὸ ἔλαβε στὴν ψυχή, τὴν θεία σπίθα! Μία ὕπαρξη ἐλεύθερη νὰ διαλέξει, νὰ ἀποφασίσει, νὰ κυβερνήσει τὴν ζωή της, νὰ εἶναι πιλότος στὸν ἑαυτό της καὶ ὑπεύθυνη γιὰ τὸν δικό της προορισμό, ποὺ ὀφείλει νὰ ἐκπληρώσει. Στὰ ἐφηβικὰ χρόνια μας πρέπει νὰ ἔχουμε τὸ θάρρος νὰ ὑπακοῦμε στὸν Χριστό. Εἶναι ὁ μεγάλος, ὁ πιὸ μεγάλος χρόνος μέσα στὴν ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ὁ χρόνος τῆς ἐκλογῆς. Γι’ αὐτοὺς ποὺ βλέπουν μὲ τὰ μάτια τῆς Πίστης, μία ψυχὴ ἀγαπημένη ἀπὸ τὸν Θεό, εἶναι ἐξαγορασμένη μὲ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, βαλμένη ἀπὸ τώρα μέσα στὴν θεία ζωή, καὶ προορισμένη νὰ μετάσχει δίχως τέλος στὴν ἴδια τὴν εὐτυχία τοῦ Θεοῦ!».
27 Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε, ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς εἴτε ἀπὼν ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν, ὅτι στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου,
28 καὶ μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων, ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστιν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ Θεοῦ· ,
29 ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν,
27 Μόνο σᾶς παρακαλῶ νὰ πορεύεσθε καὶ νὰ φέρεσθε κατὰ τρόπο ἄξιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ὥστε εἴτε ὅταν ἔρθω καὶ σᾶς δῶ, εἴτε ὅταν δὲν κατορθώσω νὰ ἔρθω καὶ εἶμαι ἀπὼν, ἀκούσω ὅμως πληροφορία γιὰ ἐσᾶς, νὰ βεβαιωθῶ ὅτι στέκεστε στὴν παράταξη τῶν στρατιωτῶν τοῦ Κυρίου μὲ ἕνα φρόνημα καὶ μὲ μία ψυχή, καὶ συναγωνίζεσθε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Εὐαγγελίου, 28 χωρὶς καθόλου νὰ φοβᾶστε καὶ νὰ ταράζεστε σὲ τίποτα ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴ ἡ ἀπτόητη καὶ γενναία συμπεριφορά σας εἶναι γι’ αὐτοὺς ἀπόδειξη, ὅτι θὰ καταλήξουν στὴν αἰώνια ἀπώλεια, ἀμετανόητοι στὴν ἀποστασία τους· γιὰ ἐσᾶς εἶναι ἀπόδειξη αἰωνίας σωτηρίας. Καὶ τοῦτο, τὸ νὰ διώκεσθε ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὸ νὰ κερδίσετε τὴν σωτηρία, εἶναι δῶρο Θεοῦ.29. Διότι σὲ ἐσᾶς ἔχει δοθεῖ ὡς χάρισμα καὶ δῶρο ἀπὸ τὸν Θεό, ὄχι μόνο τὸ νὰ πιστεύετε στὸν Χριστό, ἀλλὰ καὶ νὰ πάσχετε γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ.
(Φιλ. 1,27-29)
* Φιλ. 1,19-22
** Ἡγούμενος Ἐφραίμ: στὶς 10/12/2013, σὲ ὁμιλία του σὲ ξενοδοχεῖο τῆς Θεσσαλονίκης /Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος: μηναία ἐφημερίδα “Παρέμβαση”, Σεπτέμβριος 2020 / Μητροπολίτης Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος: ῥαδιοφωνικὴ ἐκπομπὴ στὶς 4-4-20, μὲ τίτλο “Ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου” / Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας: ἄρθρο στὸ διαδίκτυο στὶς 10-9-22, μὲ τίτλο “Μᾶς λείπει ἐκκλησιολογικὸ φρόνημα”.
*** Πράξ. 6,2-4
**** Ματθ. 7,6
τὸ κείμενο δανείζεται ὑλικὸ ἀπὸ τὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΕΩΡΟΣ, τοῦ πολυαγαπημένου μακαριστοῦ πατρός μας, Γεωργίου Μεταλληνοῦ, τοῦ σοφοῦ θεολόγου ποὺ ἔμεινε πιστὸς πρὸς τὴν Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.
—ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΠΛΑΝΑΤΑΙ; τοῦ σεβασμίου πατρός μας, πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση.
— ΕΒΡΑΪΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ πατρός μας Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
—ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΟΣ, ποὺ βρίσκεται καὶ στὸν πρῶτο τόμο μὲ τίτλο, ΑΠΟ ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ, τοῦ ἀλησμόνητου ψυχιάτρου καὶ φωτισμένου Χριστιανοῦ, Ἀρίστου Ἀσπιώτη.
Πιὸ κάτω βρίσκεται τὸ δέκατο ὄγδοο κεφάλαιο τῶν Πρωτοκόλλων τῆς Σιῶν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζουμε αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες.
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
