-Ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν

«Θεωνᾶ!».

Κάποιος καλοῦσε τὸ ὄνομά μου ἀπὸ τὰ… οὐράνια, καὶ γιὰ νὰ τὸν ἐντοπίσω, σήκωσα τὸ κεφάλι πρὸς τὸ τέλος τῆς τετράψηλης πολυκατοικίας.

«Ἔρχεσαι πάνω; Ἤ ἔχεις δουλειά;».

Μετὰ ἀπὸ ἐμένα, ὁ Ἰορδάνης ἦταν ὁ δεύτερος πιὸ δυνατὸς τῆς τάξης στὰ μαθηματικά. Ἀλλὰ πέρα ἀπὸ αὐτὸ τὸ κοινὸ σημεῖο, τὰ ἐνδιαφέροντά μας μᾶλλον δὲν συναντιοῦνταν. Εἰδικὰ τὸ τελευταῖο διάστημα ποὺ ὁ πατέρας τοῦ Ἀδμήτου ἄνοιξε τὸν κινηματογράφο, καὶ μὲ ἄφηναν νὰ παρακολουθῶ ταινίες χωρὶς νὰ πληρώνω εἰσιτήριο, αὐτὸ στὸν Ἰορδάνη φαινόταν κάτι σὰν… “καταστροφή”. Ὅσο ἀνέβαινα, μέσα στὸν ἀνελκυστήρα, στὴν μνήμη μοῦ ἦρθε ἡ παλαιότερη συζήτηση τοῦ Ἰορδάνη μὲ τὸν Ἄδμητο, ὁ ὁποῖος ὡς ὀρθολογιστής, δήλωνε πὼς τὸ ἀστρικὸ σύμπαν εἶναι προϊὸν τῆς τύχης. Μήπως ὅμως τελικὰ, τὸ γεγονὸς πὼς παντοῦ κυβερνοῦσε τὸ παράλογο, ἀποδείκνυε, πῶς ἡ ζωὴ ὄντως ἦταν… “ἐκτὸς ἐλέγχου”; Ἐγὼ τότε ἔμεινα ἔξω ἀπὸ τὴν συζήτησή τους, ἐπειδὴ δὲν κατάφερα νὰ βρῶ —ὥστε νὰ ἔπειθα πρῶτα τὸν ἑαυτό μου— παραδείγματα ἀκαταστασίας ποὺ “τιμωρήθηκε”, μὲ τὴν αἰτιολογία ὅτι τὸ “κακὸ δὲν… χωράει” στὴν ζωή μας! Οἱ ἄνθρωποι ποὺ μᾶς κυβερνᾶνε, ποὺ τὰ ἔχουν ἰσοπεδώσει ὅλα ἐπειδὴ δὲν ὑπολογίζουν τίποτα, πάντα “βγαίνουν λάδι”! Πῶς νὰ συμφωνοῦσα λοιπὸν ἐγὼ μὲ τὸν Ἰορδάνη, ὅτι δὲν ἔχουμε ἀφεθεῖ στὴν… “τύχη μας”;

«Καλῶς τον! Ἔλα, πᾶμε στὸ δωμάτιό μου. Φαίνεσαι κουρασμένος· εἶχες πάει στὸν κινηματογράφο γιὰ νὰ συμμαζέψεις;».

«Ναί, πῆγα γιὰ νὰ δώσω ἕνα χέρι βοηθείας. Ἰορδάνη, ἀπὸ καιρὸ ἤθελα νὰ σοῦ πῶ ὅτι ἑπειδὴ ὁ κόσμος προχωράει, μᾶς ἀξίζει νὰ έπωφελούμαστε ἀπὸ τὴν “ἐξέλιξη”. Ὅλη ἡ περιουσία μας, εἶναι τὰ ὅνειρά μας! Ἡ οἰκονομικὴ ἐξασφάλιση ἀπὸ τὸ πτυχίο ποὺ θὰ πάρουμε, δὲν εἶναι ἀρκετή. Γιὰ νὰ ἀποκτήσουμε τὴν ἱκανότητα νὰ πραγματοποήσουμε τὴν ἐπιθυμητὴ “ἀνώτερη” εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἔτσι ὅπως τὴν πλάθουμε ζωηρὰ μέσα στὴν φαντασία μας, χρειαζόμαστε τὴν “ΕΜΠΝΕΥΣΗ” ἀπὸ τὴν “ΔΥΝΑΜΗ”! Δηλαδή, ὁ πόθος γιὰ “ΔΥΝΑΜΗ”, θεωρεῖται δεδομένος. Μόνο ἔτσι θὰ φτάσουμε στὶς μεγάλες ἐπιτυχίες, ποὺ θὰ εἶναι ὁρατὲς ἀπὸ ὅλους, γιὰ νὰ περισώσουμε τὸ ἐγώ μας! Βεβαίως οἱ ἐπιτυχίες ἔχουν συγκεκριμένους ΚΑΝΟΝΕΣ, οἱ ὁποῖοι ἀπαιτοῦν “ΠΙΣΤΗ” καὶ “ΑΦΟΣΙΩΣΗ”· ὅσοι ἀρνοῦνται νὰ παραδεχτοῦν ὅτι “τὰ πράγματα ἄλλαξαν”, καὶ γι’ αὐτὸ κατακρίνουν τὰ ἀπελευθερωμένα πρότυπα τῆς τέχνης, γιὰ παράδειγμα, γίνονται ἀντικείμενο ΣΥΓΚΡΙΣΗΣ μὲ τοὺς ὑπολοίπους, κινδυνεύοντας, οἱ ἄλλοι νὰ τοὺς ἀπορρίψουν! Καταλαβαίνεις πῶς τὸ λέω; Μὲ τοὺς ἀποτυχημένους, ἡ κοινωνία εἶναι ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΣΚΛΗΡΗ!…».

«Θεωνᾶ, ὁ ὑλισμὸς ἀποκτηνώνει τὸν ἄνθρωπο! Οἱ ὑλιστικὲς θεωρίες γελοιοποιοῦν τὸ πνεῦμα καὶ ἐκχυδαΐζουν τὰ αἰσθήματα, ὥστε ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀποκτᾶ χαμέρπεια! Μὲ τὴν ὀργιώδη ζωή, οἱ ὀρθολογιστὲς ἐπιβάλλουν στοὺς ἀνθρώπους νὰ πνίγουν τὴν φωνὴ τῆς συνείδησής τους, μέχρι τὸ σῶμα τους νὰ σταφιδιάσει, καὶ ἀπὸ τὴν ἀπογοήτευση νὰ αὐτοκαταστραφοῦν! Ὅμως δημιουργηθήκαμε μὲ τρόπο, ποὺ ὅ,τι ἀνήκει στὸ μυαλὸ καὶ τὴν καρδιά μας νὰ τὸ προσφέρουμε στὴν ΑΛΗΘΕΙΑ, χωρὶς νὰ μᾶς νοιάζει ποιὸς μᾶς ἐπαινεῖ καὶ ποιὸς μᾶς κατηγορεῖ. Ἕτσι θὰ ζοῦμε πέρα γιὰ πέρα τίμια μὲ τὸν ἑαυτό μας. Ὅποιος εἶναι ἀληθινὸς μὲ τὸν ἑαυτό του, δὲν εἶναι ψεύτης μὲ κανέναν! Δὲν μπορεῖ, θὰ συμφωνήσεις πὼς ἡ ἀληθοφάνεια εἶναι προσωπεῖο, ποὺ κρύβει τὶς φανερὲς ἤ κρυφὲς ἐλλείψεις μας! Εἶναι φανερὸ πὼς ἀφοσιωνόμαστε ὑπερβολικὰ κάπου, ὅταν μᾶς λείπει κάτι, ποὺ πασχίζουμε νὰ τὸ ἀναπληρώσουμε μὲ τὴν ὑπερβολή. Δηλαδὴ μᾶς λείπει τὸ φυσικό, τὸ ὁποῖο εἶναι ἀσφαλές, καὶ στρεφόμαστε στὸ ὑπερβολικό, ποὺ πάντα εἶναι ἔξω ἀπὸ τὸ φυσικό. Γι’ αὐτὸ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ! Ἰδιαιτέρως ὅταν ἡ ὑπερβολὴ ἀποτελεῖ μόνιμο στόχο τῆς ζωῆς —ἡ ὁποία κοιτάζει μὲ ὀφθαλμὸ πονηρό—, ἔ τότε, σαλεύει τὰ μυαλὰ καὶ τὶς καρδιὲς τὶς μαχαιρώνει!».

«Αὐτὸ μὲ τὴν “ὀργιώδη ζωή”, χρειάζεται ἀπάντηση. Εἶναι “ΥΠΕΡΒΟΛΗ”, τὸ νὰ συνεχίζουμε νὰ πιστεύουμε ὅπως τὰ παλαιότερα χρόνια, ὅτι ἡ παράβαση κάποιας ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ μᾶς δημιουργεῖ… “ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ”, σὲ σχέση μὲ τὴν θεία τάξη! Καὶ ὅτι σὰν… “ἀστυνόμος” ὁ Θεός, νοιώθει “προσβολὴ” ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ παραβίασαν τὶς ἐντολές Του, “ἐξοργίζεται” μαζί τους, καὶ γι’ αὐτὸ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΥΤΑΡΧΙΚΑ νὰ εἶναι… “ΦΡΟΝΙΜΟΙ”! Μὲ τὸν τρόμο τοῦ ἀπαγορευμένου πράγματος οἱ ΗΘΙΚΙΣΤΕΣ, εἶχαν φορτώσει τὸν ἔρωτα μὲ σκοτεινὴ ἐνοχή, ποὺ μάλιστα ἔφτασε νὰ κατατρύχει τὴν ζωὴ τῶν Χριστιανῶν! Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοια συμφωνῶ μὲ τὸν Ἄδμητο, πὼς οἱ νέες ἠθικὲς καὶ κοινωνικὲς ἀντιλήψεις ζητᾶνε ἐπίμονα, νὰ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΝ τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΕΝΟΧΗ καὶ τὸν ΤΡΟΜΟ! Ὑποθέτω πὼς καὶ ἡ γενετήσια λειτουργία θὰ εἶναι μία ἁπλὴ φυσιολογικὴ λειτουργία, ὅπως ὁ ὕπνος γιὰ παράδειγμα, ποὺ δὲν σχετίζεται πουθενὰ μὲ τὸ ἦθος! Αὐτὸ φαίνεται καὶ στοὺς ψυχολόγους καὶ τοὺς σεξολόγους, ποὺ ἔπεισαν τὴν προηγούμενη γενεὰ ὅτι ἡ “κατὰ μόνας ἁμαρτία”, τελικὰ ἀποδείχθηκε… “ἀτομικὸ δικαίωμα” τῶν παιδιῶν τους! Γιὰ νὰ τὸ πάω ἕνα βῆμα πιὸ πέρα, ἀκόμα καὶ οἱ ἑταιρεῖες —ὅπως ἀπορρυπαντικῶν καὶ κινητῆς τηλεφωνίας— προωθοῦν μηνύματα τοῦ τύπου, “ὄχι στοὺς διαχωρισμούς” μὲ τοὺς ἀρσενοκοῖτες! Δηλαδὴ Ἰορδάνη, μᾶλλον οἱ φροϋδιστὲς ἔχουν δίκαιο, ποὺ ἰδανικεύουν τὴν γενετήσια λειτουργία σὲ… “δημιουργικὲς πράξεις”! Τὶς πολυάριθμες ἐπιθυμίες της, ἡ ψυχὴ θέλει νὰ τὶς κατακτήσει! Μὲ τίποτα δὲν θέλει νὰ συντριβεῖ ἡ “ἀνώτερη” εἰκόνα ποὺ ἔχει γιὰ τὸν ἑαυτό της, ἐπειδὴ τότε θὰ γεμίσει μὲ πόνο καὶ “ἐνοχές”!».

«Μὰ ἄν ἡ ἠθικὴ ἀποδεσμεύεται ἀπὸ τὴν θεοσεβὴ δύναμη τῆς πίστεως, τότε ΚΑΤΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΤΑΙ! Μὲ τὴν περιφρόνηση καὶ τὸν χλευασμὸ τῶν ἀξιῶν τῆς εὐσεβείας, ἀπὸ τοὺς ἄφρονες τῆς Δύσης, ποὺ ἀπὸ τὴν ΑΠΟΥΣΙΑ ΟΔΗΓΗΤΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ στεροῦνται φρενῶν καὶ παραλογίζονται, γίνεται ἡ καταπάτηση τῶν παραδόσεων τῆς ψυχικῆς καὶ κοινωνικῆς ἁρμονίας. Σὲ αὐτοὺς ὀφείλεται ἡ ΔΙΑΦΘΟΡΑ καὶ ἡ ΑΚΟΛΑΣΙΑ, ἠ προχωρημένη ΦΡΕΝΙΚΗ ΝΟΣΟΣ ποὺ πάντα ὁδηγεῖ στὴν ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΕΚΦΥΛΙΣΗ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, καὶ τὴν ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! Τὰ θεϊκὰ κεφάλαια τῆς ἀρετῆς, ποὺ εἶναι τὸ αἷμα τῆς αἰωνιότητας τῆς ψυχῆς, οἱ ὑλιστὲς τὰ ἀχρηστεύουν —κυρίως στοὺς νέους— κλονίζοντας τὶς πνευματικὲς ἀξίες, γιὰ νὰ τοὺς τροφοδοτήσουν μὲ τὴν λάσπη μιᾶς νεοειδωλολατρείας! Ἀπὸ θέση ἀναίδειας καὶ θρασύτητας, κηρύττουν ὅτι ὁ Θεὸς “πέθανε”, ὥστε στὴν θέση Του οἱ νέοι νὰ λατρεύουν τὴν γαστέρα καὶ τὰ ὑπογάστρια… Προκειμένου νὰ ναρκώνουν ἠθικὰ τὶς ψυχές, γιὰ νὰ μὴν προβάλλουν πνευματικὲς ἀντιστάσεις, οἱ διαστρεβλωτὲς τῆς ἀλήθειας τὴν κομματιάζουν, γιὰ νὰ τὴν προσφέρουν ὡς “φιλοσοφικὴ ἠθικολογία” ποὺ ἐξαμβλώνει τὶς συνειδήσεις! Θεωνᾶ, ἡ ἀλλοτρίωση τῆς ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ἀπὸ τοὺς ἀντιχρίστους, μαστίζει τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας! Παρεισφρύουν στὴν ΑΝΥΠΟΚΡΙΤΗ ΗΘΙΚΗ, τὴν ΙΔΙΟΤΕΛΗ ΨΕΥΤΟ-ΗΘΙΚΗ, ποὺ εἶναι ΑΚΡΑΤΗ ΗΘΙΚΗ ΑΦΑΣΙΑ, παρουσιάζοντάς την μὲ ἀστραφτερὰ ἐνδύματα “ὑψηλῆς ἠθικῆς”, γιὰ νὰ ἐξαπατοῦν τοὺς πιστοὺς καὶ νὰ ἐπιφέρουν τὴν σύγχυση!».

«Θὰ ἤθελα πολὺ γιὰ λιγάκι, νὰ ἔβλεπες τὰ πράγματα μέσα ἀπὸ τὴν δική μου ματιά· στὴν ἐποχή μας κυβερνάει τὸ παράλογο, καὶ μάλιστα μέσα ἀπὸ τοὺς ΦΤΩΧΟΔΙΑΒΟΛΟΥΣ! Δηλαδὴ ἐκείνους τοὺς ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ, ποὺ ἐπιβιώνουν μὲ ἀπάτες, οἱ ὁποῖοι “παραδόξως”… ΔΕΝ τιμωροῦνται! Ὁ φτωχοδιάβολος ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ λοιπόν, ΧΑΡΙΖΕΙ τὰ πολεμκὰ ἐφόδια τῆς Ἑλλάδος, στὸν Οὐκρανό, καὶ τοῦ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ τοῦ πουλάει —προφανῶς θὰ τὰ ΧΑΡΙΖΕΙ— τὰ μὴ ἐπανδρωμένα σκάφη ποὺ παράγει ἡ χώρα μας. Ὁ “εὐγνώμων” Οὐκρανός, διεμήνυσε ὅτι θέλει νὰ ἔχει τὸ δικαίωμα βέτο, ὡς πρὸς τὸ πῶς θὰ χρησιμοποιεῖ ἡ Ἑλλάδα αὐτὰ τὰ μὴ ἐπανδρωμένα σκάφη, γιὰ νὰ “προστατέψει” τὰ συμφέροντας τῆς… “φίλης του(!)”, τῆς Τουρκίας. Ἡ Ῥωσία ξεκαθαρίζει πὼς ὅποια χώρα φιλοξενεῖ μονάδες παραγωγῆς τέτοιων μὴ ἐπανδρωμένων οὐκρανικῶν σκαφῶν, θὰ γίνεται νόμιμος στόχος της. Τελικά, Ἰορδάνη, γίναμε στόχος(;) τῆς “φίλης μας” Οὐκρανίας, ἡ ὁποία κοντὰ στὴν Λευκάδα, μᾶς ἔστειλε ἕνα οὐκρανικὸ μὴ ἐπανδρωμένο θαλάσσιο σκάφος ΓΕΜΑΤΟ ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ! Ὁ φτωχοδιάβολος ὑπουργὸς ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, στὴν ἀρχὴ ἔκανε ὅτι δὲν… τὸ πληροφορήθηκε! Ἦταν τόσο “ἄνετος” φτωχοδιάβολος, ποὺ στὴν πραγματικότητα… ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ μὲ τὸ θέμα, παρόλο ποὺ πιθανολογεῖται πὼς τὸ σκάφος εἶχε φύγει ἀπὸ τὴν τουρκικὴ βάση στὴν ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟ ΜΑΣ, καὶ ἄν ἔσκαγαν τὰ ἐκρηκτικά, θὰ ζούσαμε στὴν Λευκάδα μία ἀκόμα ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ! Γιὰ τοὺς δικούς του λόγους, ἕνα μῆνα μετά(;), ὁ ὑπουργὸς ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ξύπνησε, καὶ θυμήθηκε νὰ “διαμαρτυρηθεῖ(!)” γιὰ τὸ μὴ ἐπανδρωμένο θαλάσσιο σκάφος, ψευτο-ὑψώνοντας τὴν φωνὴ πρὸς τὸν Οὐκρανὸ —τοῦ ὁποίου κυριολεκτικὰ οἱ φτωχοδιάβολοι πολιτικοί μας “τοῦ γλύφουν τὰ παπούτσια”. “Δὲν θὰ ἐπιτρέψουμε(!) τὴν μετατροπὴ τῆς Μεσογείου σὲ θέατρο πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων(…)”, μᾶς εἶπε κοροϊδευτικά, “βεβαιώνοντας” τοὺς Ἕλληνες ὅτι οἱ φτωχοδιάβολοι θὰ νικήσουν τοὺς Τούρκους πολλαπλασιάζοντας τὴν… “ἰσχὺ τῆς σκέψης τους”, μιὰ οἱ Τοῦρκοι ὐπερτεροῦν ἀριθμητικὰ… Σὲ τέτοια πρωτοφανῆ ὕψη ἔχει φτάσει ὁ χλευασμὸς τῶν ἐλεεινῶν πρὸς ἑλληνικὸ λαό, ὁ ὁποῖος γνωρίζει ὅτι στὰ ἑλληνοτουρκικὰ θέματα, ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΑ!».

«Ὅταν κάποιος ἀλλὰζει στάση ἀνάλογα μὲ τὶς συνθῆκες, καὶ γενικὰ κινεῖται ἀνάμεσα σὲ δύο ἄκρα, λέγεται καὶ ΑΝΕΜΟΔΟΥΡΑ, ἤ ΑΛΑΦΡΟΠΑΛΑΤΖΑΣ! Γενικὰ ὁ στόχος τῆς διπλωματίας εἶναι οἱ… “εὔσχημοι συμβιβασμοί(!)”, ἄρα καὶ οἱ… “αὐτονόητες ὑποχωρήσεις(!)”… Ἔχεις δίκαιο, Θεωνᾶ, στὴν πολιτικὴ ἑπικρατεῖ τὸ παράλογο! Ἡ μοχθηρὴ διάθεση τῶν φτωχοδιαβόλων πολιτικῶν, πρὸς τὸν ἑλληνικὸ λαό, φαίνεται καὶ στὴν ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥΣ νὰ ῥίξουν τὸν φόρο τῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν· ἐπειδὴ θέλουν νὰ τὸ παίρνουν ἀπόφαση οἱ Ἕλληνες, ὅτι ἐξαρτῶνται ἀπὸ ΑΙΜΑΤΟΧΑΡΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ποὺ δὲν χαρίζει τίποτα —ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ— ὥστε νὰ προετοιμάζονται ΓΙΑ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!».

«Ἰορδάνη, ξέρεις τί εἶναι ἡ ΣΥΓΧΥΣΗ ΤΟΥ ΙΡΙΔΙΣΜΟΥ; Σὲ αὐτὸ τὸ ὀπτικὸ φαινόμενο, ἡ ἐπιφάνεια ἑνὸς ἀντικειμένου ἀλλάζει χρῶμα ὅταν τὸ παρατηροῦμε ἀπὸ διαφορετικὲς γωνίες. Αὐτὸ δηλαδὴ ποὺ ἔκανε ὁ ὑπουργὸς ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, μὲ τὸ μὴ ἐπανδρωμένο σκάφος, καὶ γενικὰ τὰ ΑΔΙΑΝΟΗΤΑ “ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ” ποὺ κάνει στοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος, ὁ φτωχοδιάβολος ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ… Ἀπὸ ποῦ τὰ ἔμαθαν αὐτά; Μὰ φυσικὰ ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους, τὰ ἀφεντικά τους! Περίμενε νὰ σοῦ διαβάσω κάτι ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν”, ὅπου οἱ Ἑβραῖοι γράφουν τὰ σχέδια γιὰ τὴν ὑποδούλωση τῶν ἄλλων λαῶν: “Η ΠΡΟΑΙΩΝΙΑ ΔΥΣΤΥΧΙΑ, ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΑΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσουμε καὶ ἄλλες ἀποδείξεις, ὅτι ὁ θεὸς [ἐννοεῖ τὸν σατανᾶ] μᾶς προόρισε γιὰ τὴν κυριαρχία τοῦ κόσμου; Μήπως δὲν ἀποδείξαμε μέσῳ τέτοιου πλούτου, ὅτι τὸ κακό, ποὺ ἀναγκαστήκαμε νὰ διαπράττουμε ἐπὶ τόσους αἰῶνες, χρησίμευσε ἐπὶ τέλους πρὸς τὸ ἀληθινὸ καλό, νὰ φροντίσουμε γιὰ τὰ πάντα; Ὁρίστε, ἡ σύγχυση τοῦ ἰριδισμοῦ τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. Ἡ τάξη θὰ ἀποκατασταθεῖ κάπως διὰ τῆς βίας, ἀλλὰ ἐπὶ τέλους θὰ ἀποκατασταθεῖ. Θὰ μποροῦμε νὰ ἀποδείξουμε ὅτι εἴμαστε εὐεργέτες ἐμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀποδώσαμε στὸν βασανισμένο κόσμο τὸ πραγματικὸ καλό, τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου, ποὺ θὰ μπορεῖ νὰ ἀπολαύσει τὴν ἀνάπαυση, τὴν εἰρήνη, τὴν ἀξιοπρέπεια τῶν σχέσεων· ὑπὸ τὸν ὅρο, ἐννοεῖται, νὰ τηρεῖ τοὺς νόμους ποὺ θὰ ἔχουμε θέσει ἐμεῖς. Θὰ ἐξηγήσουμε παράλληλα ὅτι ἡ ἐλευθερία δὲν ἔγκειται στὴν ἀκολασία, καὶ τὸ δικαίωμα τῆς δύναμης. Ἔτσι ἡ ἀξία καὶ ἡ δυναμη τοῦ ἀνθρώπου δὲν συνίσταται στὸ δικαίωμα τοῦ καθενὸς νὰ διακηρύττει ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ, ὅπως ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ καὶ ἄλλα παρόμοια. Ἡ ἀληθινὴ ἐλευθερία ἔγκειται στὸ ἀπαραβίαστο τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖο τηρεῖ τίμια καὶ ἀκριβῶς ὅλους τοὺς νόμους τῆς κοινῆς ζωῆς. Ἡ ἀνθρώπινη ἀξία πρέπει νὰ ἔγκειται μὲ συνειδητὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα κατέχει, καὶ ἄλλα ποὺ δὲν κατέχει, καὶ ὄχι μόνο στὴν φανταστικὴ ἀνάπτυξη τοῦ ΕΓΩ ΤΟΥ. Η ΑΙΓΛΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ. Τὸ κράτος μας θὰ εἶναι ἔνδοξο, διότι θὰ εἶναι ἰσχυρό, θὰ διοικεῖ καὶ θὰ διευθύνει· καὶ δὲν θὰ ῥυμουλκεῖται ἀπὸ ἀρχηγοὺς κομμάτων καὶ ῥήτορες, ποὺ ἀπαγγέλλουν ἀνόητες λέξεις, τὶς ὁποῖες ὀνομάζουν “μεγάλες ἀρχές”, καὶ ποὺ στὴν πραγματικότητα εἶναι οὐτοπία. Τὸ κράτος μας θὰ εἶναι ὁ ἀποκαταστάτης τῆς τάξεως, ἡ ὁποία εἶναι ὅλη ἡ εὐτυχία τῶν ἀνθρώπων. Ἡ αἴγλη αὐτοῦ τοῦ κράτους θὰ τοῦ προσπορίσει τὴν μυστικὴ λατρεία καὶ τὸν σεβασμὸ τοῦ λαοῦ. Ἡ ἀληθινὴ ἰσχὺς δὲν ὑποχωρεῖ μπροστὰ σὲ κανένα δικαίωμα. Κανεὶς δὲν τολμάει νὰ τὴν προσβάλλει, γιὰ νὰ τῆς ἀφαιρέσει τὸ ἐλάχιστο ἀπὸ τὴν δύναμή της”. Θὰ συμφωνήσεις ὅτι ὁ κόσμος ποὺ φτιάχνουν οἱ φτωχοδιάβολοι πολιτικοί, εἶναι τρομακτικός! Ἐνῶ τὸ σύστημα ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ νὰ ζοῦμε χωρὶς δύναμη, μέσα στοὺς πολέμους ποὺ ἔχουν σχεδιάσει οἱ Ἑβραῖοι, λένε ὅτι θὰ “ἀπαγορεύσουν” τὴν δύναμη στοὺς ἀνθρώπους… Δὲν καταλαβαίνω τίποτα! Τὸ νὰ εἶναι ἀνακατεμένο τὸ καλὸ μὲ τὸ κακό, μᾶς στερεῖ τὴν ἐλευθερία μας! Γιὰ τὸ μόνο ποὺ μπορῶ νὰ μιλήσω, εἶναι τὸ ἀπειλητικὸ σκοτάδι ποὺ νοιώθω ὅτι μὲ περιβάλλει… Τί ἐννοεῖς ὅτι λές, ὅτι ἡ ἀληθοφάνεια εἶναι προσωπεῖο, ποὺ κρύβει τὶς φανερὲς ἤ κρυφὲς ἐλλείψεις μας;».

«Κατ’ ἀρχάς, ὁ Θεὸς ὄχι μόνο δὲν εἶναι “ἀστυνόμος” μέσα στὴν ζωή μας, ἀλλὰ θέλει ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΜΕ μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις μας! Τέτοια εἶναι ἡ πατρικὴ σχέση Του μαζί μας, γεμάτη στοργή! Οἱ ΗΘΙΚΙΣΤΕΣ, ποὺ σωστὰ κατηγόρησες, εἶναι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ! Δηλαδὴ ΨΕΥΤΕΣ καὶ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ, ποὺ ὄντως μόλυναν τὴν χριστιανικὴ ζωὴ μὲ ψεῦδη, ὥστε νὰ τὴν κατατρύχουν! Ἀδελφέ, οἱ ἰδέες γιὰ “ἀπελευθερωμένα” ἤθη, ποὺ μάλιστα ψευδῶς ὀνομάζονται καὶ “ἀτομικὰ δικαιώματα”, εἶναι ἡ στάση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ “διαφωτισμοῦ”, ποὺ ὅμως εἶναι… ΑΝΙΣΤΟΡΙΚΗ καὶ ΑΝΤΙ-ΙΣΤΟΡΙΚΗ! Μὲ τὴν ἔννοια ὅτι θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του ὡς δῆθεν… “κορύφωση τῆς πανανθρώπινης ἐξέλιξης”, ποὺ ὅμως ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ἀπὸ τὶς ἱστορικὲς περιόδους ποὺ προηγήθηκαν! Θὰ ἔλεγα ὅτι πρόκειται γιὰ μία… “φούσκα”, γεμάτη ἀμαθολογήματα! Τὸ ὑποκριτικὸ προσωπεῖο ποὺ δίδαξαν οἱ αἱρετικοὶ τῆς Δύσης, ΚΡΥΒΕΙ ΠΟΛΛΑ καὶ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΝΕΙ τὴν πραγματικότητα, ὥστε νὰ ΑΜΒΛΥΝΕΙ κατὰ πολὺ τὰ αἰσθητήρια γιὰ τὴν διάκριση τοῦ καλοῦ ἀπὸ τὸ κακό. Ἡ ἀληθινὴ, ἡ ἀνυπόκριτη ἠθικὴ εἶναι γεμάτη σφρίγος, ὑγεία, δύναμη, πάλη, χαρά, εὐτυχία! Ἀκόμα καὶ στὸν πιὸ δύσκολο πόνο, καὶ στὶς πιὸ δύσκολες στιγμὲς τῆς ζωῆς, ἔχει μπροστά της δρόμο ἀνοιχτὸ πρὸς τὸ ἀγαθό! Μόνο ἔτσι εἶναι ἡ σωστὴ ἠθική! Μετὰ ἀπὸ τὴν πτώση, ὁ ἀληθινὰ ἠθικὸς ἄνθρωπος ἀναγνωρίζει τὴν ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, καὶ ἀλλάζει νοῦ, δηλαδὴ μετανοεῖ. Πορεύεται πρὸς τὸ θεῖο καὶ τὴν ἀρετή, καὶ ἐπουλώνοντας μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, τὰ τραύματά του, ξαναβρίσκει τὸν δρόμο του πρὸς ΤΗΝ ΘΕΩΣΗ! Στὴν Ἐκκλησία μας ὑπάρχει πλῆθος ὁλόφωτων ἁγίων μορφῶν, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ ἅλας τῆς γῆς καὶ τὸ ἄσβεστο φῶς τοῦ κόσμου!».

Ἀβίαστα, ἡ ψυχή μου ἄρχισε νὰ παρατηρεῖ τὶς ἀναμνήσεις ἀπὸ τὰ βιώματά της, τρία χρόνια πρίν. Θὰ ἤμουν περίπου δώδεκα ἐτῶν, ἀκριβῶς πρὶν ἀπὸ τὴν ἔκρηξη τῆς ἐφηβείας, τότε ποὺ ἔζησα τὴν περίοδο τῆς ἀγγελικῆς ἀθωότητας. Κάποια ἀκτίνα τοῦ φωτὸς τῆς Χάριτος μὲ ὠθοῦσε πρὸς τὸν δρόμο τῆς ἀρετῆς, τῆς δικαιοσύνης, τῆς φιλαλήθειας, τῆς εὐθύτητας καὶ τῆς παρθενικῆς ἁγνότητας. Μία φυσικὴ ὀξυδέρκεια, μοῦ προκαλοῦσε φόβο γιὰ τὴν ἀσχήμια τῶν λαθῶν, καὶ μὲ δίδασκε τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν ἀγάπη στοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὴν συμπάθεια στοὺς φτωχούς. Ἡ αἴσθηση τοῦ καθήκοντος νὰ ἔδιωχνα καθετὶ τὸ κακό, καὶ ἡ δύναμη ποὺ ἔδινε τὸ δίκαιο, βεβαίωναν γιὰ τὴν μυστικὴ παρουσία τοῦ Θεοῦ μέσα μου, καὶ τὴν πληρότητα τῆς εὐτυχίας ἀπὸ τὸ μυστικὸ φῶς, ποὺ δίδασκε στὴν ψυχή μου τὴν ἀλήθεια! Ἕνα ἐσωτερικὸ φῶς ποὺ γαλήνευε, καὶ προξενοῦσε θαυμασμὸ γιὰ τὴν Πατρικὴ Πρόνοια, ἕνωνε τὴν ψυχή μου μὲ τὴν δύναμη τῆς πίστεως! Ὅλα αὐτά, πῶς τὰ ἔχασα; Ἀπογοητευμενος καὶ περίεργα ἀναστατωμένος, στάθηκα ἀπέναντι στὸν σημερινὸ ἑαυτό μου, σὰν αὐτὸς νὰ ἦταν κάποιος… “ξένος”! «Μπορεῖς σὲ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐξηγήσεις, τί εἶναι τὰ θεϊκὰ κεφάλαια τῆς ἀρετῆς, ποὺ εἶναι τὸ αἷμα τῆς αἰωνιότητας τῆς ψυχῆς;».

«Ὁ πατέρας μου μοῦ εἶχε μιλήσει γιὰ τὴν δύσκολη ἐφηβεία ποὺ πέρασε, φτάνοντας νὰ μὴν ξέρει ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ! Ἡ συμβουλὴ τοῦ πατρὸς Ἑρμύλου, τοῦ μετέπειτα πνευματικοῦ του, ἦταν γιὰ τὸν πατέρα μου κάτι πρωτάκουστο· ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔχουμε ἀνάγκη νὰ συνειδητοποιήσουμε καλύτερα τὸν ἑαυτό μας —τοῦ εἶπε—, καὶ νὰ ἐπικοινωνήσουμε ξανὰ μὲ τὶς ΒΑΘΕΙΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΙΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ, στρεφόμαστε πρὸς τὸν Στρατηγὸ Μακρυγιάννη, γιὰ νὰ μελετήσουμε αὐτὸν τὸν δυνατὸ φορέα τῆς ζωντανῆς Ἑλληνορθοδοξίας! Ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ χωρίσει ὁ Ἑλληνισμὸς ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό, μέσα στὴν μνήμη τοῦ Μακρυγιάννη, ὁ Σωκράτης καὶ ὁ Μεγάλος Βασίλειος ἐπιβίωναν μαζί. Ὁ ἴδιος γνώριζε πὼς οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοι καὶ οἱ ἅγιοι, ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥΣ, καὶ γι’ αυτὸ ΔΕΝ ΕΝΟΙΩΘΕ ΜΕΙΟΝΕΞΙΑ! Αὐτὸς ὁ σπουδαῖος Στρατηγός, Θεωνᾶ, ἐντόπιζε τὶς ΑΠΟΛΥΤΕΣ ΑΞΙΕΣ τῆς ἑλληνικῆς παρακαταθήκης, καὶ τὶς συνιστῶσες τῆς ταυτότητας τοῦ ῥωμαίικου Γένους μας, στὰ Ἱερὰ καὶ τὰ Ὅσια τὰ ὁποῖα ἀγωνιζόταν νὰ διασώσει, δηλαδὴ τὴν ΠΙΣΤΗ καὶ τὴν ΠΑΤΡΙΔΑ. Αὐτὲς εἶναι οἱ δύο ΘΕΜΕΛΙΑΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ τῶν Ῥωμιῶν, ὡς ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥΣ, καὶ ὡς δύο ὄψεις τοῦ ἴδιου πράγματος! Ἔτσι οἱ Ἕλληνες συνεχίζουν τὴν θρησκευτικότητα καὶ τὴν φιλοπατρία τῶν προγόνων τους, μὲ ὅλες τὶς ἡσυχαστικὲς πρακτικές, ὅπως εἶναι ἡ ἄσκηση στὴν ἀρετή, ἡ μετάνοια, καὶ ὁ ἀγῶνας γιὰ τὴν σωτηρία καὶ τὴν θέωση. Ἡ Ὀρθοδοξία δηλαδή, εἶναι ἡ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, καὶ ὁ πνευματικὸς ἀγῶνας, ὡς ὁδὸς ἐμπειρικῆς θεογνωσίας εἶναι τὸ φυσικὸ κλίμα τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ οἱ ἐκκλησίες καὶ τὰ μοναστήρια διασώζουν τὴν Ὀρθοδοξία, καὶ εἶναι τόποι ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΜΟΥ τοῦ Γένους, Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ γίνεται δυνατὴ ἡ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ τοῦ Ῥωμιοῦ, καὶ τοῦ ῥωμαίικου πολιτισμοῦ του. Συνεπῶς, οἱ βασικὲς μορφὲς τῆς ΡΩΜΑΙΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, εἶναι ἡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καὶ ἡ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Ὑπὸ αὐτὴ τὴν ἔνννοια, δικαιώνονται ΟΛΕΣ οἱ θυσίες γιὰ τὴν Πατρίδα! Ἀλλὰ καὶ ἡ Πατρίδα νοεῖται πάντα σὲ συνάρτηση μὲ τὴν Πίστη, διότι “αὐτὴ μᾶς ἐλευθερώνει”! Ἡ Ἐπανάσταση λοιπόν, ἦταν καρπὸς ἀθεράπευτης ἀγάπης τοῦ Ῥωμιοῦ, γιὰ τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Πίστη του. Ὁ ἴδιος, ἔλεγε: “Ὁ Θεὸς, ὁποῦ μᾶς ἔδωσε αὐτὸ τὸ μικρὸ βασίλειο, μπορεῖ νὰ μᾶς δώσει καὶ τὸ τρανό”. “Ἄν θέλωμεν τὸ ὀλίγον νὰ γένη μεγάλον, πρέπει νὰ λατρεύωμεν τὸν Θεόν, νὰ ἀγαπᾶμε τὴν Πατρίδα”. “Χωρὶς ἀρετὴ καὶ πόνο εἰς τὴν Πατρίδα, καὶ πίστη εἰς τὴν Θρησκεία τους, ἔθνη δὲν ὑπάχουν”. “Τουναντίον, λέγονται παλιόψαθες τῶν ἐθνῶν καὶ βάρος τῆς γῆς”».

«Ἰορδάνη, ποιός εἶναι ὁ ῥωμαίκος πολιτισμός;», ῥώτησα γεμᾶτος ἔκπληξη καὶ προσμονή.

«Εἶναι ἡ ῥωμαίικη δημοκρατία ποὺ βιώνεται μέσα στὴν εὐσεβῆ ἐνορία, ὅπου διακονεῖται ἡ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ἄρα καὶ ἡ ἰσονομία. Ὁ Μακρυγιάννης ἔχει τὴν συνείδηση τοῦ “ΠΑΤΡΙΔΟΦΥΛΑΚΑ”· τοῦ προασπιστῆ καὶ συνεχιστῆ ὄχι μονάχα τῆς γεωγραφικῆς, ἀλλὰ πρὸ πάντων τῆς πνευματικῆς ταυτότητας τῆς Πατρίδος. Δηλαδὴ ὁ Ἕλληνας στὴν γνησιότητά του, ΔΙΨΑΕΙ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΡΕΤΗ καὶ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ! Συγκεκριμένα ἔλεγε, πὼς “Προορισμὸς τῆς Πατρίδος εἶναι νὰ ζεῖ ὁ Ἕλληνας καὶ οἱ λοιποὶ τοῦ Γένους του, ὡς ΤΙΜΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ στὴν κοινωνία”, καὶ “Νὰ ὑπάρξουν οἱ τίμιοι καὶ οἱ ἀγαθοὶ ἄνθρωποι, ἐκεῖνοι, ποὺ ὑπερασπίζονται τὸ δίκαιον”, καὶ ἀκόμα “Οἱ Ἕλληνες εἶναι εὐλογημένο Ἔθνος, ὅταν τοὺς κυβερνάει ἡ εἰλικρίνεια”. Ὁπότε ἀφ’ ἑνός, τὰ ΔΙΑΙΩΝΙΑ ΟΡΙΑ τῆς Ῥωμιοσύνης εἶναι ἡ Πίστη καὶ ἡ Πατρίδα, ἀφ’ ἑτέρου, θεοσέβεια-φιλοπατρία καὶ ῥωμαίικη ὁλοκλήρωση εἶναι ποσὰ ἀνάλογα. Φυσικά, ἡ πορεία πρὸς τὴν ὁλοκλήρωση ἀπαιτεῖ ΕΝΟΤΗΤΑ. “Τούτην τὴν Πατρίδα, τὴν ἔχομεν ὅλοι μαζί”. Εἶναι ἡ συνείδηση τῆς ΚΟΙΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, τοῦ ΚΟΙΝΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ἀπέναντι στὴν Πατρίδα! Εἶναι ἡ θεμελιακὴ ἀρχὴ μιᾶς ῥωμαίικης ἀγωγῆς τοῦ πολίτη. Ὁ τρόπος τῆς ἑνότητας, βιώνεται ὡς ΑΛΛΗΛΟΠΕΡΙΧΩΡΗΣΗ τοῦ “ἐγὼ” καὶ τοῦ “ἐμεῖς”, καὶ ἐδῶ ἡ προϋπόθεση εἶναι βιβλική: “Ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί”*. Ἡ ψυχικὴ ἑνότητα τοῦ λαοῦ, Θεωνᾶ, ἤ ἀλλιῶς τὸ ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ, προϋποθέτει ΑΝΑΛΟΓΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ἡ ὁποία γίνεται “ταξική”, μόνο μὲ τὴν ἄρνηση τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Στρατηγὸς συχνὰ ὀνομάζει τὸν Θεό, “Ἀφέντη”, δηλώνοντας ὅτι εἶναι ὁ Κύριος τῆς ζωῆς τοῦ “λαοῦ τοῦ Θεοῦ”. Δηλαδὴ τοῦ λαοῦ ποὺ πορεύεται μέσα στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ζῶντας μονίμως μὲ τὴν συνείδηση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ στὴν ζωή του, καὶ τῆς ἀνάγκης τῆς βοήθειας τοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὴν ἱστορικὴ ὕπαρξη τοῦ λαοῦ. Πιστεύει ὅτι ὁ Θεὸς σώζει “τὸν λαὸν Αὐτοῦ”, ὄχι ἐπειδὴ ὁ λαὸς τὸ ἀξίζει, ἀλλὰ λόγω τῆς ἀγαθότητάς Του. Στὴν δική μας “παλαβομάρα” ἀντιτάσσεται “ἡ ἀπερίγραπτη εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ”. “Λαὸς τοῦ Θεοῦ”, λοιπόν, εἶναι ὁ Ἑλληνισμός, ἀλλὰ στὸ μέτρο, ποὺ διασώζει τὴν ἐμπειρία αὐτῆς τῆς θείας ἀγάπης, καὶ ἀγωνίζεται νὰ κάνει τὸν ἑαυτό της, ἄξιό της».

«Ὅ,τι ἀπορίες εἶχα πάνω στὴν περικοπή, ὁ πατέρας Ἕρμυλος μοῦ τὶς ἀπάντησε· περισσότερο, Ἰορδάνη, ἦρθα γιὰ νὰ συζητήσουμε. Κάτσε νὰ σοῦ διαβάζω πρῶτα τοὺς στίχους: “41 Ἄλλη εἶναι ἡ λάμψη καὶ τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἥλιου καὶ ἄλλη ἡ λάμψη τῆς σελήνης, καὶ ἄλλη ἡ λαμπρότητα τῶν ἀστέρων· διότι ἄστρο ἀπὸ ἄστρο διαφέρει στὴν λάμψη. 42 Ἔτσι κατ’ ἀναλογία θὰ γίνει καὶ ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν σωμάτων. Σπέρνεται τὸ σῶμα στὸν τάφο σὲ κατάσταση φθορᾶς καὶ ἀποσύνθεσης, καὶ ἀνασταίνεται ἄφθαρτο. 43 Σπέρνεται καὶ θάβεται σὲ κατάσταση ἀτιμίας καὶ δυσωδίας· ἐγείρεται σὲ κατάσταση δόξας. Σπέρνεται σὲ κατάσταση ἀσθενείας, ἐγείρεται γεμᾶτο δύναμη. 44 Σπέρνεται σῶμα, ποὺ ζοῦσε χάρη στὶς κατώτερες ζωικὲς λειτουργίες του, καὶ ἀνασταίνεται σῶμα πνευματικό. Ὑπάρχει σῶμα ψυχικό, ζωικό, καὶ ὑπάρχει σῶμα πνευματικό. 45 Ἔτσι εἶναι γραμμένο στὴν Γέννεση: Ἔγινε ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, ὁ Ἀδάμ, μὲ ψυχὴ ζωντανή, ποὺ ζωογονεῖ καὶ τὸ σῶμα. Ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ Κύριος, εἶναι πλήρης ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ μεταδίδει πνευματικὴ ζωή. 46 Ὅμως δὲν ἔγινε πρῶτο τὸ πνευματικὸ σῶμα, ἀλλὰ τὸ ψυχικό, τὸ ζωικό, καὶ μετά ἔγινε τὸ πνευματικό. 47 Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος πλάστηκε ἀπὸ τὴν γῆ, χωματένιος, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος εἶναι ὁ Κύριος, ὁ Ὁποῖος κατέβηκε ἀπὸ τὸν οὐρανό, καὶ μαζὶ μὲ τὴν θεία φύση προσέλαβε καὶ τὴν ἀνθρώπινη. 48 Ὅπως ἦταν ὁ Ἀδάμ, δηλαδὴ θνητὸς καὶ φθαρτός, τέτοιοι χωματένιοι εἶναι καὶ οἱ ἀπογόνοι του. Ὅπως εἶναι ὁ ἐπουράνιος Κύριος, δηλαδὴ ἄφθαρτος καὶ ἔνδοξος, τέτοιοι θὰ εἶναι καὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ μέσω τοῦ Κυρίου ἀναγεννῶνται στὴν νέα ζωή. 49 Καὶ ὅπως πήραμε πάνω μας καὶ φορέσαμε τὰ ἰδιώματα τοῦ χωματένιου, ἔτσι θὰ φορέσουμε τὰ ἰδιώματα τοῦ ἐπουρανίου, δηλαδὴ τὴν ἀφθαρσία καὶ τὴν ἀθανασία”. Θέλω ἐπιτέλους νὰ μάθω τὸν λόγο, ποὺ οἱ Ἕλληνες ἐπιτρέπουμε στοὺς ΦΤΩΧΟΔΙΑΒΟΛΟΥΣ πολιτικοὺς νὰ μᾶς κυβερνᾶνε παράλογα! Γιατὶ τοὺς ἀφήνουμε νὰ μᾶς προκαλοῦν ΣΥΓΧΥΣΗ ΤΟΥ ΙΡΙΔΙΣΜΟΥ, ψηφίζοντας ἀντίχριστους νόμους; Γιατὶ τοὺς ἀφήνουμε νὰ μᾶς ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ σὲ “φθαρτοὺς καὶ χωμάτινους”; Πῶς ἐπιτρέπουμε στοὺς φτωχοδιαβόλους νὰ ἐξαπατοῦν τοὺς νέους, τάχα ὅτι ἡ γενετήσια λειτουργία εἶναι… ἰδανικὸ “δημιουργικῶν πράξεων”; ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ τὴν ὀργιώδη ζωή, ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΜΑΣ νὰ πνίγουμε τὴν φωνὴ τῆς συνείδησής μας; Γιατὶ ὁ ὑπουργὸς ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ εἶχε τὴν ἄνεση νὰ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ τόσο καιρό, τὴν ΕΠΙΘΕΣΗ ποὺ ἔγινε στὴν Πατρίδα μας; Γιὰ τὴν νερόβραστη “διαμαρτυρία του”, ὅταν ξύπνησε, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΡΑΞΑΜΕ; Πόσο καιρὸ ἀκόμα θὰ καθόμαστε νὰ βλέπουμε τὸν ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ νὰ μᾶς σκάβει τὸν λάκκο; Γιατὶ δίνουμε ἐλπίδες στὸν ΠΡΟΔΟΤΗ, ὅτι στὸ τέλος θὰ καταφέρει ΝΑ ΜΑΣ ΘΑΨΕΙ ΟΛΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ; Μπορεῖς νὰ μοῦ πεῖς; Ἡ ἀπάντηση ποὺ ψάχνω ἤθελα νὰ τὰ περικλείει ΟΛΑ!».

«Προτείνω νὰ δοῦμε πάλι τὸ Γένος μας, μέσα ἀπὸ τὸ ἀρχετυπικὸ δεῖγμα τοῦ ῥωμαίικου ἤθους, τοῦ Στρατηγοῦ Μακρυγιάννη, γιὰ νὰ καταλάβουμε πῶς φτάσαμε τὴν Πατρίδα στὰ σημερινὰ χάλια. Ὅλη ἡ βάση εἶναι πνευματική: ὁ τύπος τοῦ ῥωμιοῦ- Ἕλληνα ΜΕΝΕΙ ΑΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΣ, ὄχι μόνο στὸν ἐξωτερικὸ κατακτητή, ἀλλὰ καὶ στὸν ἐσωτερικὸ δυνάστη. Ὅταν ἡ ἐθνικὴ ἡγεσία μεταβάλλεται σὲ τυραννία, ὁ Ῥωμιὸς Μακρυγιάννης γίνεται πάλι ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ, κινούμενος στὰ ὅρια ποὺ χάραξε ὁ πρῶτος “Ῥωμιὸς” τῆς Ἱστορίας, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μὲ τὸ “οὐ γὰρ ἐστιν ἐξουσία εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ”**. Ὁ Ἕλληνας Μακρυγιάννης εἶναι ΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, καὶ δίνει τὰ ὅρια τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτικοῦ ἤθους: “Σκλάβος του —τοῦ βασιλιᾶ— ΔΕΝ εἶμαι. Εἰς τὸν Τοῦρκον ἤμουν σκλάβος”. Βεβαίως, τὸ ἡρωικὸ κομμάτι τοῦ Γένους δὲν δουλώθηκε ποτέ! Ὁ Στρατηγὸς ἔλεγε: “Ὁ μόνος ἀληθινὸς καἰ δίκαιος Κυβερνήτης” εἶναι ὁ Θεός! Ἡ παλλαϊκὴ προσδοκία λοιπόν, τὸ ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ, ἦταν ἡ ἀποκατάσταση τοῦ Ῥωμαίικου. Οἱ ἀγωνιστὲς πολέμησαν γιὰ τὸ Ῥωμαίικο, τὸ ὁποῖο ταυτιζόταν μὲ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος. Ὁ ἀλυτρωτισμός, ἡ ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ, περίμενε τὴν ἀπελευθέρωση ὄχι ἁπλῶς τῶν ὑποδούλων Ἐλλήνων, ἀλλὰ ὅλης τῆς Ῥωμαίικης γῆς ποὺ πατοῦσαν οἱ Τούρκοι. Βέβαια δὲν ἄργησε νὰ καταλάβει ὁ Μακρυγιάννης, ὅτι ἡ Ἐπανάσταση ξεκίνησε ῥωμαίικη καὶ κατάντησε ἑλλαδική. Γνώριζε ὅμως πὼς ἡ ἀποκατάσταση τοῦ Ῥωμαίικου εἶναι ἄμεσα ἐξαρτημένη ἀπὸ τὸ θέλημα καὶ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ Θεωνᾶ, οἱ Ῥωμιοὶ γνώριζαν πὼς ὅταν λαμπρυνθεῖ ἡ Πίστη τοῦ Χριστοῦ, ὁ Θεὸς ποὺ ἔκανε τὴν πρώτη “νεκρανάσταση” τῆς Πατρίδος μας, Αὐτὸς θὰ ὁδηγοῦσε καὶ στὴν ὀλοκλήρωσή της».

«Γιατὶ ἡ γενεά μας δὲν βλέπει τὴν Πίστη τοῦ Χριστοῦ νὰ ἔχει λαμπρυνθεῖ; Γιατὶ ζοῦμε σὲ μία Ἑλλάδα- “κακόφημη γειτονιά”, ποὺ τὴν ἐλέγχουν ληστρικὰ οἱ Ἔλληνες καὶ Ἐβραῖοι ΚΑΚΟΠΟΙΟΙ ποὺ μᾶς κυβερνᾶνε;».

«Ἄν θυμᾶσαι, σοῦ εἶχα πεῖ γιὰ τὸν ΑΝΙΣΤΟΡΙΚΟ “διαφωτισμὸ” τῶν Ευρωπαίων. Μόλις ἡ Φραγικὰ κατάφερε νὰ διεισδύσει στὰ ἐσωτερικὰ τῆς Πατρίδος μας, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, δυστυχῶς, μᾶς “κάθησε στὸν σβέρκο”! Ἐπιβάλλοντας στὴν Ἑλλάδα, Βαυαρό, δηλαδὴ αἱρετικό, ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟ βασιλιᾶ, οἱ “Μεγάλες Δυνάμεις” ἀναισχυντίας ξεκίνησαν τὴν ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΕΚΦΡΑΓΚΕΥΣΗ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ζητῶντας νὰ ἐπέμβουν διαβρωτικὰ στὴν ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΟΜΗ. Μὲ τὴν φραγκικὴ ἄρνηση τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ κοινωνία γίνεται ΤΑΞΙΚΗ, μὲ τοὺς ἀπόλυτους ἀφεντάδες τῶν βασιλικῶν αὐθαιρεσιῶν, καὶ τοὺς… Ἕλληνες ὡς ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΕΙΛΩΤΕΣ! Μὲ τὴν ἵδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, τὰ οἰδήματα τῆς πεπτωκυίας φύσεως ἐκτραχύνονται. Ἡ ἀλλοτρίωση ἔχει προχωρήσει, μὲ κορυφαῖο πάθος τὴν ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ, ὡς ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΗΘΟΣ, καὶ φανέρωση ἑνὸς διαστρεβλωμένου φρονήματος. Ἡ ἰδιοτέλεια ὑπογραμμίζεται ἔντονα ἀπὸ τὸν Μακρυγιάννη, διότι προσδίδει ΕΘΝΙΚΗ ΠΤΩΣΗ, ἀφοῦ ὡς ΑΤΟΜΙΣΜΟΣ, ἀναιρεῖ τὸ κοινοτικὸ ἰδεῶδες τῆς Ῥωμιοσύνης! Ἔτσι ἡ ΛΙΤΟΤΗΤΑ μετατρέπεται σὲ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ καὶ πιθηκισμὸ τῆς Εὐρώπης. Οἱ ἐκφράσεις του, “Γίναμε ἀνθρωποφάγοι”, ἤ “Γίναμε ἡ παραλυσία τοῦ κόσμου”, καὶ “Μὲ τὴν αὔξηση τῶν παθῶν γινόμαστε ΑΝΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ”, δείχνουν μὲ σαφήνεια τὴν ἀλλοτρίωση, ποὺ τὸ Ἕθνος ὑφίσταται πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση. Περισσότερο ὅμως ἀπὸ τὸν λαό, γιὰ τὴν προϊοῦσα ἀποσύνθεση ἐνέχεται ἡ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ. Ὁ Στρατηγὸς ἔβλεπε πὼς τὸ πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος ἦταν ποὺ τὰ “ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΗΘΗ(!)” ἦταν ἀναιρετικὰ τῶν παλαιῶν, καὶ ὅτιδήποτε νέο, ταυτιζόταν μὲ τὴν ἀλλοτρίωση. Οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ τῆς ἐποχῆς, διαίρεσαν τοὺς ἀγωνιστὲς, “γυμνάζοντάς τους τὴν ΔΙΧΟΝΟΙΑΝ”, φέρνοντας “τὶς ΦΑΤΡΙΕΣ”. Ἔλεγε ὁ Στρατηγός: “Ἀρχικὰ δουλεύαμε ἀπαθεῖς —χωρὶς πάθη—, ὡς ἀδελφοί, διὰ τὴν Πατρίδα. Ἦταν ἡ πολιτικὴ τοῦ τιμίου καὶ ἁπλοῦ δημογέροντα, δὲν ἦταν οἱ συμβουλὲς τῶν νέων πολιτικῶν. Μέσω αὐτῶν ἀναγεννήθηκαν τὰ πάθη”. Ἡ ἀποστολή τους πνίγεται σὲ μία ΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ. Τὸ ἀποτέλεσμα: “Ἔφκειασαν τὴν πατρίδα παλιόψαθα”, καὶ “Ὅ,τι καλὸ κάμη ὁ ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς, τὸ χαλάγει ὁ ἄλλος”… Μία θλιβερὴ πραγματικότητα ποὺ ἐπισημαίνει ὁ Μακρυγιάννης, Θεωνᾶ, εἶναι ἡ πορεία τῆς πολιτικῆς ζωῆς μέσα σὲ ΜΟΝΙΜΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ· οἱ ὁποῖες συντελοῦν στὴν ΣΥΣΚΟΤΙΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ, μέσα σὲ ἕνα χάος ΑΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗΣ ΕΘΝΟΚΑΠΗΛΕΙΑΣ! “Ὅσοι ἔχουν τὴν τύχη μας σήμερον εἰς τὰ χέρια τους, ὅσοι μᾶς κυβερνοῦν ὑπουργοὶ καὶ βουλευταί, τόχουν σὲ δόξα, τόχουν σὲ τιμήν, τόχουν σὲ ἱκανότητα τὸ νὰ τοὺς εἰπῆς, ὅτι ἔκλεψαν, ὅτι πρόδωσαν, ὅτι ἤφεραν τόσα κακὰ εἰς τὴν πατρίδα”! Ἡ σήψη ἔχει προχωρήσει ὅμως καὶ στὸν χῶρο τῶν στρατιωτικῶν, ποὺ κυριαρχοῦνται ἀπὸ ἀνάλογα πάθη. Δικαιολογεῖται ἔτσι, ὁ Μακρυγιάννης νὰ ἐλεεινολογεῖ τὴν πατρίδα. “Ἁμαρτίες ὀποῦχε νὰ τὴν ἐλευθερώσουμε ἐμεῖς οἱ ἀνθρωποφάγοι, πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοί. Κι ἔχουμε ἀρετὴ νὰ λευτερώσουμε πατρίδα ἐμεῖς, κι αὐτεῖνοι ὁποῦ μᾶς κυβερνοῦν;”. Γιὰ τὸ κακὸ ὅμως βαρύνονται ἐξίσου καὶ οἱ φορεῖς τοῦ πνεύματος τοῦ “διαφωτισμοῦ”. Ἄλλωστε ἄμεσα ἤ ἔμμεσα αὐτοὶ κυβερνοῦσαν, δηλαδὴ ΑΝΕΤΡΕΠΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, καὶ τὸ ὁδηγοῦσαν στὴν ΝΟΘΕΥΣΗ. Τὴν τραγικότητα τῆς εἰκόνας, ἐπιτείνει ἡ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ τοῦ χώρου τῆς Ἑκκλησίας. Τὰ συγκεκριμένα παραδειγματα προδίδουν τὴν ἀρξάμενη καὶ ἐδῶ σήψη: παπάδες προδότες, “παπᾶς δόλιος καὶ αἱμοβόρος, ὁποῦ τόλεγες νὰ κάμη κάναν Τοῦρκον Χριστιανόν, αὐτὸς τὸν τούρκευε χειρότερα”, “δεσπότης ποὺ σπείρει τὴν διχόνοια”, καὶ “μοναχοί τύραννοι τοῦ λαοῦ”, ἦταν τὸ ἅλας ποὺ ἄρχιζε νὰ μωραίνεται…».

«Διάβασα στὸν ἅγιο Νεκτάριο γιὰ τὴν ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ —ψάχνοντας γιὰ τὸν ῥωμαίικο πολιτισμό. Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, εἶναι τὸ νὰ ταυτίζει ὁ ἄνθρωπος τὴν θέλησή του μὲ τὴν θεία θέληση, καὶ νὰ πραγματοποιεῖ τὸ ἀγαθό, τὸ εὐάρεστο καὶ τέλειο ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ ζητάει μὲ ὅλη τὴν καρδιά του, τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ. Μέσα σὲ τέτοια ἐνοριακὴ κοινωνία, φυσικὰ καὶ θὰ ὑπάρχει ΙΣΟΝΟΜΙΑ καὶ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, μὲ βάση τὴν ὁλιγάρκεια. Ὅταν ὅμως οἱ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ἔβαλαν τὸν ἴδιο τὸν τόπο τους στὸ “πιάτο”, καὶ τὸν κατακομματιάζουν γιὰ νὰ τὸν ῥίξουν ὅλον μέσα στὴν κοιλιά τους, ὁ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ εἶναι ὑπαρκτός!».

«Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μακρυγιάννη, σὲ αὐτὸ τὸ ἀνόσιο καταβρόχθισμα ἔπαιρναν μέρος καὶ οἱ ξένοι, ἡ παρουσία τῶν ὁποίων προκαλοῦσε τὴν κρατικὴ δυσλειτουργία. Ξεκινᾶμε μὲ τὶς δολοπλοκίες τους, ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Οἱ “Μεγάλοι” τῆς Εὐρώπης ὑποβλέπουν τὴν Ἑλλάδα, λόγω τῆς Ὀρθοδοξίας της. Μὲ θαυμαστὴ ὀξυδέρκεια, ὁ Στρατηγὸς συνέλαβε τὸ κατ’ ἐξοχὴν ΑΣΥΜΠΤΩΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ τοῦ Καρλομάγνου. Στὴν Δύση, ἡ ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ Ἑλλάδα ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ, διότι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ΑΝΑΙΡΕΣΗ συλλήβδην τοῦ δυτικοῦ τρόπου ὕπαρξης! Ἄν ὅμως οἱ εὐρωπαϊκὲς Δυνάμεις ἔχουν ἐπιτυχία, αὐτὸ ὀφείλεται στὴν σύμπραξη τῶν ΞΕΝΟΛΑΤΡΩΝ δικῶν μας, ποὺ ἔκαναν τὸ πᾶν γιὰ νὰ χαλάσουν τὸ “Σύνταγμα”, καὶ νὰ ἱκανοποιήσουν τοὺς Ευρωπαίους. Ἔλεγε: “Τὰ κόμματα γίνονται ὑπηρετικὰ τῆς ξένης πολιτικῆς. Οι Ξένοι μᾶς θέλουν διαιρεμένους”. “Ἡ εὐθύνη τῶν πολιτικῶν τῆς Ἑλλάδος ἔγκειται στὸ ὅτι ἐπιτρέπουν νὰ κυβερνοῦν οἱ Ξένοι μὲ τὸ μέσον τὸ δικό τους”. Τὸ ἀποτέλεσμα: “Καταντοῦμε ὅλοι δοῦλοι τῶν ξένων καὶ τῆς τυραννίας”. Ὅργανα ἐπίσης τῆς ξένης προπαγάνδας, ἦταν καὶ οἱ Μισιονάριοι, δηλαδὴ οἱ αἱρετικοὶ ἱεραπόστολοι· οἱ ὁποῖοι ἐπιταχύνουν τὴν ἀλλοτρίωση, εἰσάγοντας ΑΥΤΟΥΣΙΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΟΥΣ, καὶ νοθεύοντας τὸ ἑλληνικὸ ἦθος. Τὸ ἔργο τους κατευθύνεται ἄνωθεν. “Ὁ Φίλιππος τῆς Γαλλίας προσπαθεῖ νὰ ἀλλάξει τὴν θρησκεία μας”. Το χειρότερο εἶναι, ποὺ οἱ πολιτικοὶ ἐνεργοῦν ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ, γιὰ νὰ κάνουν τοὺς ὀρθοδόξους Ἕλληνες… δυτικούς(!), ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ἀπὸ τοὺς νόμους. Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐξοργίζει ἀθεράπευτα τὸν μεγαλοϊδεάτη Μακρυγιάννη, εἶναι ἡ… “ἀντιιδέα” ποὺ ἀναπτύσσουν οἱ δυτικοποιημένοι, οἱ ὁποῖοι “ἤθελαν τὴν πατρίδα ἀπὸ τὸν Ἰσθμον καὶ κατὰ τὴν Πελοπόννησον, ὄχι ἀπὸ τὸν Ἰσθμὸν κὰι κατὰ τὴν Ῥούμελην”. Ὁ Στρατηγὸς ἀντιμετωπίζει τὴν χαώδη αὐτὴ κατάσταση, μὲ ἀγανάκτηση καὶ ὀδύνη. Τὸ Ἔθνος ἀντὶ νὰ προχωράει στὴν στοχοθεσία τῆς Ἐπανάστασης, ΟΠΙΣΘΟΒΑΤΕΙ! Ἀλλιῶς περίμενε τὴν ἀπελευθέρωση καὶ ἀλλιῶς τὴν βλέπει, καὶ ξεσπάει, “Σιχάθηκα τέτοια λευτερία!”. Διαπιστώνει δηλαδὴ πὼς τὸ Ἔθνος κινδυνεύει νὰ χάσει στὴν… ἐλευθερία(!), Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΧΑΣΕΙ στὴν δουλεία! Διότι μόνο ὅποιος ἔχει τὴν ἐμπειρία τῆς παράδοσης, μπορεῖ νὰ διακρίνει τὴν ἀλλοτρίωση… Ἡ Ἑλληνικὴ ἠγεσία εἶναι μονίμως στραμμένη πρὸς τὴν Δύση, συνεχίζοντας τὴν ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ τῶν ΕΝΩΤΙΚΩΝ ὅλων τῶν προηγουμένων αἰώνων. Ὀ Μακρυγιάννης εἶχε διαισθανθεῖ ὅτι τὰ σχέδια τῆς εὐρωπαϊκῆς ἡγεσίας γιὰ τὴν Ἑλλάδα, τὴν θέλουν νὰ κινεῖται στὰ ὅρια τῆς ἀρχαιότητας. Ὅμως μὲ μία Ἑλλάδα ΠΑΤΕΡΙΚΗ καὶ ΟΡΘΟΔΟΞΗ, ἡ ἀντίχριστη ἡγεσία δυσανασχετεῖ! Ἄλλωστε ἄκουσε καθαρά, νὰ λέει κάποιος Μαλέρμπ: “Ἕνα θὰ σᾶς βλάψει ἐσᾶς, τὸ κεφάλαιον τῆς θρησκείας σας, ὁποῦ εἶναι αὐτείνη ἡ ἰδέα σ’ ἐσᾶς πολὺ τυπωμένη”… Ἐπίσης, ἡ στήριξη τῶν ἐλπίδων τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, στὴν Εὐρώπη, τὸν ἐρεθίζει, ὅταν μάλιστα στὴν στάση τους διαφαίνεται καὶ ἡ προσπάθεια μετενσάρκωσης τοῦ Ἔθνους, στὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτιστικὴ σάρκα. Ὁ Μακρυγιάννης γνωρίζει τὴν ἀλλοτρίωση τῆς Εὐρώπης. “Τέτοια ἀρετὴ ἔχουν, τέτοια φῶτα μᾶς δίνουν”. Ἡ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, τοῦ θύμιζε τὴν Ἱερὰ Ἐξέταση. “Θέλουν τὴν δικιοσύνη τοῦ γεροδικαστηρίου τοῦ ἐδικοῦ σας, ὁποὺ τρωγε ζωντανοὺς τοὺς ἀνθρώπους”. “Αὐτοῦ ὁδηγοῦν τὸ Ἔθνος οἱ Εὐρωπαΐζοντες”. Τὴν ἐπιχειρούμενη σύζευξη Ἑλλάδος-Εὐρώπης, ὁ Στρατηγὸς τὴν ἔκρινε μὲ ἕνα εὔγλωττο παράδειγμα. “Ἕνας μὲ σκουτιὰ φράγκικα χορεύει μὲ ἕναν Ἕλληνα. Ὁ φραγκοφορεμένος θέλει τὸν δικό του χορό, ὁ Ἕλληνας τὸν δικό του, καὶ θὰ μαλλώσουνε ὁγλήγορα, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ μάθει ἕνας τοῦ ἄλλου τὸν χορό”! Θεωνᾶ, οἱ ἀποκομμένοι ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη παράδοση, ἀδυνατοῦν νὰ συνειδητοποιήσουν τὴν ἀπόσταση, ἁπλούστατα, διότι ἔχουν μάθει “τὸν χορὸ” τοῦ φραγκοφορεμένου. Καὶ αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τὴν ἐποχή μας…».

«Μὲ τὸν προπάππο μας Μακρυγιάννη, ἔχω τὶς ἴδιες ἀπόψεις γιὰ τοὺς πολιτικούς, ποὺ ἔτσι καὶ τοὺς κατηγορήσεις ὅτι ἔκλεψαν, τὸ ἔχουν γιὰ… “τιμή”! Ὄντως, Ἰορδάνη, μὲ τὴν ἄρνηση τῆς Ὀρθοδοξίας ἡ κοινωνία γίνεται ΤΑΞΙΚΗ. Μόνο ποὺ ὁ ἑβραϊκὸς φεουδαρχισμὸς δὲν διαθέτει τίτλους “εὐγενίας”, ἀλλὰ τίτλους “ΠΑΝΟΥΡΓΙΑΣ”! Οἱ πολιτικοί, τοὺς ὁποίους πληρώνουμε, εἶναι ἄνθρωποι μὲ “μακριὰ χέρια”, ποὺ προτιμοῦν νὰ πᾶνε νὰ πνιγοῦν στὴν θάλασσα, παρὰ νὰ πᾶνε νὰ δουλέψουν γιὰ νὰ ζήσουν! Πρόκειται δηλαδὴ γιὰ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΚΗΦΗΝΕΣ, βγαλμένους κατευθείαν ἀπὸ τὸν ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΥΠΟΚΟΣΜΟ, οἱ ὁποῖοι ἄρχουν μὲ τὶς ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΕΣ… Τὸ ἔργο ποὺ τοὺς ἀνέθεσαν οἱ Ἑβραῖοι, εἶναι ἡ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ, καὶ τὸ ΕΚ ΒΑΘΟΥΣ ΞΕΚΛΗΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ! Αὐτό, οἱ Ἑβραῖοι στὸ βιβλίο τους τὸ λένε… ΟΥΤΟΠΙΑ!. Ὅταν συνειδητοποίησα πὼς τὴν ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ, τὴν ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, τὴν ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ ΤΟΥΣ, οἱ πολιτικοὶ τὶς θεωροῦν ὡς… “ἱκανότητες” γιὰ τὶς σατανικὲς ἀπάτες, τὸ συζήτησα μὲ τὸν πατέρα Ἕρμυλο. Γιὰ παράδειγμα, ὡς ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΕΣ τοῦ ἐπιπέδου ΚΑΚΟΤΗΤΑΣ ποὺ ἔχουμε στὴν Πατρίδα μας, οἱ πολιτικοὶ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ στοὺς νέους τὴν ὀργιώδη ζωή, ὡστόσο ἡ ὑπερβολικὴ προσκόλληση στοὺς ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΝΗΡΙΑΣ, ἀποτελεῖ…. ΦΑΡΙΣΑΪΣΜΟ! Γιὰ νὰ καταντήσουμε ὅλοι δοῦλοι τῶν ξένων καὶ τῆς τυραννίας, ἐδῶ καὶ δύο αἰῶνες νοθεύουν τὸ ῥωμαίικο ἦθος μὲ τὸν ΗΘΙΚΙΣΜΟ, δηλαδὴ μὲ τὴν φαρισαϊκὴ ὑποκρισία· μὲ τὸν ΝΟΜΙΚΙΣΜΟ, δηλαδὴ τὴν ἑρμηνεία τῆς ζωῆς ὅπως μᾶς συμφέρει· καὶ τὸν ΩΦΕΛΙΣΜΟ, δηλαδὴ νὰ θεωροῦμε “ἠθικὰ καλό”, τὴν κακία ποὺ μᾶς βολεύει! Ἔτσι Ἰορδάνη, διατάζοντας οἱ Ἑβραῖοι, νὰ χτυπιέται τὸ ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ ΜΑΣ, μᾶς ἐκπαιδεύουν στὴν ἀνοχή, τῆς ΑΣΕΛΓΕΙΑΣ ΤΟΥΣ πάνω στὴν ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ… Ἀφοῦ οἱ πολιτικοὶ ἀνέκαθεν εἶναι δυτικόφιλοι, δηλαδὴ ὀσφυοκάμπτες αἰχμάλωτοι τῶν Ἑβραίων, καὶ ὁ Στρατηγὸς Μακρυγιάννης τοὺς χαρακτήριζε ὡς ΞΕΝΟΛΑΤΡΕΣ, προκύπτει τὸ συμπέρασμα πὼς γιὰ δύο αἰῶνες στὴν Πατρίδας, μέσω τῆς ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ γίνεται… ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΑΛΛΟΦΥΛΩΝ! Ἐν τῷ μεταξύ, ὁ πατέρας Ἕρμυλος εἶπε πὼς ὁ Φιλελευερισμὸς ὑπηρετεῖ τὸν Μαρξισμὸ καὶ τὸν Κομμουνισμό! Ἡ πολιτικὴ εἶναι ἀμιγῶς ἑβραϊκὴ ἐπινόηση, ποὺ στοχεύει στὴν παγκόσμια ἐπιβολὴ τοῦ διαβολικοῦ Κομμουνισμοῦ. Βλέπουμε λοιπὸν τοὺς χυδαίους τοποτηρητὲς τῆς κακότητας, πῶς ΠΑΡΑΣΥΡΟΥΝ ἀνώριμα παιδιὰ γιὰ νὰ τα τυποποιήσουν ΥΛΙΣΤΕΣ, ΑΘΕΟΥΣ, ΕΧΘΡΟΥΣ τῆς ἴδιας τῆς ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ καὶ τῆς ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥΣ! Ἄλλοτε διώκουν λυσσωδῶν τοὺς φορεῖς τῆς πίστεως, μὲ τὸν ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ, καὶ ἄλλοτε ἡ σατανικὴ σκληρότητά τους ἀσκεῖ βία ἀνηθικότητας, ὥστε νὰ κλονίζουν τὴν πίστη σὲ ὅσους ἐξαπάτησαν, καὶ τὰ σατανικὰ συντάγματα τῶν ὑποδουλωμένων νὰ πυκνώνονται ἀνεξέλεγκτα! Μετὰ ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσή μας ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, εἶναι γνωστὴ ἡ ἀπόπειρα ἐπιβολῆς τῆς κομμουνιστικῆς δικτατορίας, στὴν αἱμόφυρτη ἀκόμα Πατρίδα μας, ἡ ὁποία δοκίμαστε ἰσχυρότερα πλήγματα ἀπὸ τὰ γερμανικά. Ὁ ἀπολογισμὸς αὐτῆς τῆς δαιμονικῆς ἐπίθεσης τοῦ Κομμουνισμοῦ, στὸν καιρὸ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, στοίχισε 25.000 ΠΑΙΔΙΑ, ποὺ ΑΡΠΑΧΘΗΚΑΝ ΒΙΑΙΩΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΚΑΛΙΕΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΤΟΥΣ, μὲ πρωτοβουλία τοῦ —ἑβραϊκοῦ— Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Ἑλλάδας· γιὰ νὰ φυγαδευτοῦν σὲ χῶρες τοῦ τότε σοβιετικοῦ μπλόκ, καὶ νὰ ὐποστοῦν ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ! Οἱ διαταγὲς τῶν ἄλλων Ἡρωδῶν-Ἑβραίων τότε, δρομολόγησαν τὴν δημιουργία μιᾶς μελλοντικῆς στρατιᾶς φοβερῶν γενίτσαρων, κατὰ τῆς ἴδιας τῆς Πατρίδας τους, ποὺ θὰ ἐπέστρεφαν στὴν Ἑλλάδα γιὰ μία νέα προσπάθεια κατάκτησης τῆς ἐξουσίας! Γιὰ νὰ καταλάβεις Ἰορδάνη, ὅτι τὰ μαρξιστικὰ προγράμματα τῶν Ἑβραίων, ὑποδουλώνουν τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων στὶς σκοτεινὲς δυνάμεις τῆς πονηρίας, γιὰ νὰ τὶς δαιμονοποιοῦν, θὰ ἀναφέρω καὶ τὴν συνέχεια. Κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸ Κομμουνιστικὸ Κίνημα, σφαγιάστηκαν περίπου 65.000 Ἕλληνες Χριστιανοί, κατόπιν φρικτῶν βασανιστηρίων καὶ ἀσύλληπτων θηριωδιῶν! Ὅσοι γνωρίζουν νὰ ἐπιτίθενται μὲ λύσσα κατὰ τοῦ ἁπλοῦ Ἕλληνα, μόνο ἐπειδὴ πιστεύει στὸν Χριστὸ καὶ ἀγαπάει τὴν Πατρίδα του, προτιμοῦν νὰ πνιγοῦν στὴν θάλασσα, παρὰ νὰ δουλέψουν γιὰ νὰ ζήσουν! Οἱ ΣΦΑΓΕΙΣ λοιπόν, εἶναι τὸ “περιβάλλον” τῶν πολιτικῶν, καὶ ὅλοι μαζὶ ἀποφασίζουν γιὰ τὶς ζωές μας! Μάλιστα οἱ ΣΦΑΓΕΙΣ, ΤΙΜΩΝΤΑΙ ἀκόμα καὶ ὡς… ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ! Αὐτοί, οἱ ΑΝΔΡΕΣ ΑΙΜΑΤΩΝ, ἀνέλαβαν νὰ ΕΚΡΙΖΩΣΟΥΝ ΤΟ ΡΩΜΑΙΙΚΟ ΓΕΝΟΣ ΜΑΣ… Τελικὰ ὅλοι καταλαβαίνουμε ὅτι οἱ πολιτικοὶ “ἀγάλλονται”, ποὺ μὲ τὸν Κομμουνισμὸ τῶν πόλεων τῶν 15΄, ἤδη μᾶς φαντάζονται ὡς… “ὁλοκληρωμένους εἴλωτες”…».

«Κι ὅμως, Θεωνᾶ, ὑπάρχουν καὶ “ΣΦΑΓΕΙΣ ΨΥΧΩΝ” ποὺ τιμῶνται ἀκόμα καὶ σὲ… ἀρχιερατικοὺς θρόνους! Ἐννοεῖται πὼς ἀναφέρομαι στὸν δικό μας ψευδο-ἐπίσκοπο, τὸν ὁποῖο τὰ M.M.E. προανήγγειλαν ὡς “νέο μητροπολίτη Φλωρίνης”, δύο μῆνες πρὶν… ἀπὸ τὴν ἐκλογή του! Μιλᾶμε γιὰ ΤΕΡΑΤΩΔΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ… Κάποια ἡμέρα λοιπόν μετὰ ἀπὸ τὸν ἐκκλησιασμό, ἕνας ἐν Χριστῷ ἀδελφὸς ἔδωσε στὸν πατέρα μου ἕνα πολυσέλιδο φυλλάδιο, τὸ ὁποῖο ὅπως μάθαμε, μοιράστηκε σὲ πολλοὺς ναοὺς τῆς Φλώρινας καὶ τῆς Πτολεμαΐδας. Ἐκεῖ ἀναφέρονταν τὰ σοβαρὰ δογματικὰ ὀλισθήματα, στὰ ὁποῖα ὑπέπεσε ὁ μητροπολίτης Εἰρηναῖος, ὅπως γιὰ παράδειγμα, ὅτι ὁ ἐπίσκοπος, καὶ ὄχι ὁ Χριστός, εἶναι ἡ… ὁρατὴ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας —ἄν εἶναι δυνατόν!— κάτι ποὺ βέβαια, θυμίζει… παπισμό! Ὡστόσο, στὴν Φλώρινα τὸ μοίρασμα τοῦ φυλλαδίου διακόπημε βίαια, ἐπειδὴ ὁ ἔνοχος ψευδο-ἐπίσκοπος ἔστειλε τὴν ἀστυνομία ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ(;) τὰ ἄτομα ποὺ μοίραζαν τὸ φυλλάδιο! Τὸ διανοεῖσαι; Ὁ ψευδο-ἐπίσκοπος ΑΠΑΓΟΡΕΨΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΨΗ! Δηλαδή, ΛΟΓΟΚΡΙΝΕ ΤΗΝ… ΑΛΗΘΕΙΑ! Δὲν σοῦ θυμίζει τὸν ““παπᾶ δόλιο καὶ αἱμοβόρο”, ποὺ ἔλεγε ὁ Στρατηγὸς Μακρυγιάννης, “ ὁποῦ τόλεγες νὰ κάμη κάναν Τοῦρκον Χριστιανόν, αὐτὸς τὸν τούρκευε χειρότερα!”. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἅλας ποὺ ἔχει μωρανθεῖ! Ὁ ψευδο-ἐπίσκοπος νομίζει ὅτι γιὰ τὴν ἀλλοίωση καὶ τὴν κακοποίηση τῆς Ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας, δὲν θὰ ἔχει συνέπειες, ἀλλὰ αὐταπατᾶται… Ἀπαγορεύει νὰ ἀκουστεῖ ἡ ἀλήθεια, γιὰ νὰ δηλητηριάζει μὲ τὴν πλάνη χιλιάδες ψυχές! Τελικὰ ὁ ψευδο-ἐπίσκοπος νοιώθει “προσβολὴ” ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ παραβιάζουν τὶς αἱρετικὲς ἐντολές του, “ἐξοργίζεται” μαζί τους, καὶ γι’ αὐτὸ ΑΠΑΙΤΕΙ νὰ εἶναι… “ΦΡΟΝΙΜΟΙ”! Νάτη ἡ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ, ποὺ ὑπογράμμιζε ὁ Στρατηγὸς τόσο ἔντονα, καὶ ὁ ΑΤΟΜΙΣΜΟΣ, ποὺ ἀναιρεῖ τὸ κοινοτικὸ ἰδεῶδες τῆς Ῥωμιοσύνης! Ἰδιοτέλεια σημαίνει συμφεροντολογία, φιλοκέρδεια, ΕΘΕΛΟΚΑΚΙΑ καὶ ὅλα τὰ ἱουδαϊκὰ-φαρισαϊκὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ εἶπες πρίν. Συμπεραίνουμε λοιπὸν πῶς ὁ Γαδαρινὸς ψευδο-ἐπίσκοπος νικήθηκε ἀπὸ τὸν μεγάλο δαίμονα, τὴν ἰδιοτέλεια καὶ τὸ συμφέρον, καὶ θέλει νὰ “διώξει” τὸν Κύριο ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐπικράτειά του… Ἐμεῖς ὅμως ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ, ἐπειδὴ μέσα στὴν ψυχή μας ἔχουμε ζωντανὸ θησαυρὸ τὴν διδασκαλία τοῦ ἀθανάτου πατρός μας. Ἔλεγε ὁ Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης: “Ἐὰν φοβᾶσαι, δὲν εἶσαι Χριστιανός. Χριστιανὸς καὶ φόβος δὲν συμβιβάζονται. Τί φοβᾶσαι; Τοὺς ἀνθρώπους, τὸ διάβολο, τὸν θάνατο; Ὁ Χριστιανὸς δὲν φοβᾶται τίποτε, μόνο τὸν Θεὸ φοβᾶται, καὶ εἶναι σύντροφος τῶν γενναίων μαχητῶν. Ἐὰν εἶστε δειλοί, νὰ τὸ θυμᾶστε καὶ γράψτε το… θὰ ἐπικρατήσουν οἱ ἄθεοι. Ἐὰν ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ δὲν ξυπνήσουμε, καὶ δὲν γίνουμε ἥρωες, θὰ χάσουμε καὶ τὴν Πατρίδα, καὶ τὰ σπίτια, καὶ τὰ πάντα!”. Ὁ Στρατηγὸς Μακρυγιάννης ἦταν ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὴν κατάντια ποὺ ἔβλεπε στοὺς ἱερωμένους —ὅπως λέμε τώρα γιὰ τὸν δικό μας ψευδο-ἐπίσκοπο—, καὶ γενικὰ γιὰ τὴν πρωτόγνωρη πτώση ποὺ ἔβλεπε στοὺς ῥωμιοὺς τῆς ἐποχῆς του. Τὰ θεῖα ὁράματα ἦταν γι’ αὐτὸν ἡ μεγάλη ἀνακούφιση, ποὺ μετέθεταν τὴν λύση τοῦ Ἑλληνικοῦ δράματος στὰ ὅρια τῆς ἀποκάλυψης. Τὴν ἀνθρώπινη ἀδυναμία, ἔρχόταν να ἀναπληρώσει ἡ Θεία Ἀγάπη γιὰ τὸ Γένος! Ὁ Θεὸς ἐνίσχυσε τὶς προσδοκίες του: “Μὴ κλαῖς, Γιάννη…, καὶ τὴν πατρίδα σου θ’ ἀναστήσω, καὶ τὴ θρησκεία σου καὶ γενικῶς τὴν ἀνθρωπότη, μὲ τὸν καιρό τους”. Ὁ Μακρυγιάννης πιστεύοντας στὶς θεῖες ὑποσχέσεις περίμενε τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ Γένους, καὶ τὴν ἀποκατάστασή του στὴν παλαιὰ εὔκλεια. Δηλαδή, ἡ ἀποκατάσταση τοῦ Ῥωμαίικου συνδυάζεται μὲ μία εὐρύτερη προοπτική, παγκόσμια. Ὁ Ἑλληνισμός, ἄλλωστε, δὲν θὰ ἀποκατασταθεῖ μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό του. Ὁ ἱστορικὸς ῥόλος του εἶναι πάντα φωτιστικός. Ὁ Μακρυγιάννης ἀνέμενε τὸν ἄξιο ἡγέτη. “Ὁ Θεὸς εἰς τὸ ἑξῆς νὰ μᾶς δώσει δίκιον ἄνθρωπον, νὰ μὴν πάθωμεν ὄ,τι παθαίνομεν τώρα”. Ἡ ἀποκατάσταση τοῦ Ῥωμαίικου θὰ σημάνει τὴν ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ τῆς ΧΡΙΣΤΟΒΑΣΙΛΕΙΑΣ. Ὁ Θεὸς ἄλλωστε, κυβερνάει μόνο ὅταν βλέπει μετάνοια στοὺς ἀνθρώπους, καὶ εἶναι ὁ Κύριος τῆς Ἱστορίας. Ὁ Μακρυγιάννης περίμενε “νὰ ἑνώσει ὁ Θεὸς ὅλο τὸ χριστιανικὸν ὀρθόδοξον ἔθνος καὶ νὰ τὸ λευτερώσει”. Ἀδελφέ, οἱ σχεδιασμοὶ τῶν μεγάλων, δὲν θὰ δικαιωθοῦν. Ὁ ἴδιος ὁ Στρατηγός, ἔλεγε: “Νὰ ἰδοῦμεν τὶ λέει κι Αὐτὸς ὁ μάστορης ὁ Γεροθεός. Διότι τελικὰ ὁ Θεὸς ξέρει τὰ ὑστερνά μας”. Ὁ Θεὸς καὶ ἡ φιλανθρωπία Του εἶναι τὸ τελευταῖο στήριγμα καὶ ἡ μόνη ἐλπίδα, τοῦ Ἑλληνα-Ῥωμιοῦ Μακρυγιάννη, ὅπως καὶ ὅλων μας».

«Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ! Ἔτσι ἔχουμε ἥσυχη τὴν συνείδησή μας. Ὁ πατέρας Ἕρμυλος εἶπε πὼς ἡ συνείδηση εἶναι ὁ φρουρὸς τοῦ ἄγραφου νόμου τῆς ἠθικῆς. Κάτω ἀπὸ τὸ ἄπλετο φῶς τῆς πίστης, ἐπιτηρεῖ τὴν σκοπιά της. Τὸ φῶς τῆς πίστης κατέρχεται μυστικὰ στὸ ἄδυτο ἱερὸ τῆς ψυχῆς ποὺ πιστεύει ἀληθινά, μὲ σκοπὸ νὰ τὴν πλημμυρίσει μὲ ὀμορφιά! Τὸ φῶς τῆς πίστης εἶναι μία προσωπικὴ εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεὸ πρὸς τὸν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος καλεῖται τιμητικὰ νὰ ἐργαστεῖ ὁ ἴδιος γιὰ τὸν πνευματικὸ καταρτισμό του, κάτω ἀπὸ τὸ ἄυλο καὶ αἰώνιο φῶς, ποὺ ἁπλώνει ἡ Πίστη τοῦ Χριστοῦ, στὰ ἐσωτερικὰ βάθη τοῦ ἀνθρώπου».

41 Ἄλλη δόξα ἡλίου, καὶ ἄλλη δόξα σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων· άστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξη. 42 οὕτω καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν, σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ· 43 σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ, ἐγείρεται ἐν δόξῃ· σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐγείρεται ἐν δυνάμει· 44 σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. ἔστι σῶμα ψυχικόν, καὶ ἔστι σῶμα πνευματικόν. 45 οὕτω καὶ γέγραπται· ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν· ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν· 46 ἀλλ’ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικὸν, ἀλλὰ τὸ ψυχικόν, ἔπειτα τὸ πνευματικόν. 47 ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. 48 οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι. 49 καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου.

41 Ἄλλη εἶναι ἡ λάμψη καὶ τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἥλιου καὶ ἄλλη ἡ λάμψη τῆς σελήνης, καὶ ἄλλη ἡ λαμπρότητα τῶν ἀστέρων· διότι ἄστρο ἀπὸ ἄστρο διαφέρει στὴν λάμψη. 42 Ἔτσι κατ’ ἀναλογία θὰ γίνει καὶ ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν σωμάτων. Σπέρνεται τὸ σῶμα στὸν τάφο σὲ κατάσταση φθορᾶς καὶ ἀποσύνθεσης, καὶ ἀνασταίνεται ἄφθαρτο. 43 Σπέρνεται καὶ θάβεται σὲ κατάσταση ἀτιμίας καὶ δυσωδίας· ἐγείρεται σὲ κατάσταση δόξας. Σπέρνεται σὲ κατάσταση ἀσθενείας, ἐγείρεται γεμᾶτο δύναμη. 44 Σπέρνεται σῶμα, ποὺ ζοῦσε χάρη στὶς κατώτερες ζωικὲς λειτουργίες του, καὶ ἀνασταίνεται σῶμα πνευματικό. Ὑπάρχει σῶμα ψυχικό, ζωικό, καὶ ὑπάρχει σῶμα πνευματικό. 45 Ἔτσι εἶναι γραμμένο στὴν Γέννεση: Ἔγινε ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, ὁ Ἀδάμ, μὲ ψυχὴ ζωντανή, ποὺ ζωογονεῖ καὶ τὸ σῶμα. Ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ Κύριος, εἶναι πλήρης ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ μεταδίδει πνευματικὴ ζωή. 46 Ὅμως δὲν ἔγινε πρῶτο τὸ πνευματικὸ σῶμα, ἀλλὰ τὸ ψυχικό, τὸ ζωικό, καὶ μετά ἔγινε τὸ πνευματικό. 47 Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος πλάστηκε ἀπὸ τὴν γῆ, χωματένιος, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος εἶναι ὁ Κύριος, ὁ Ὁποῖος κατέβηκε ἀπὸ τὸν οὐρανό, καὶ μαζὶ μὲ τὴν θεία φύση προσέλαβε καὶ τὴν ἀνθρώπινη. 48 Ὅπως ἦταν ὁ Ἀδάμ, δηλαδὴ θνητὸς καὶ φθαρτός, τέτοιοι χωματένιοι εἶναι καὶ οἱ ἀπογόνοι του. Ὅπως εἶναι ὁ ἐπουράνιος Κύριος, δηλαδὴ ἄφθαρτος καὶ ἔνδοξος, τέτοιοι θὰ εἶναι καὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ μέσῳ τοῦ Κυρίου ἀναγεννῶνται στὴν νέα ζωή. 49 Καὶ ὅπως πήραμε πάνω μας καὶ φορέσαμε τὰ ἰδιώματα τοῦ χωματένιου, ἔτσι θὰ φορέσουμε τὰ ἰδιώματα τοῦ ἐπουρανίου, δηλαδὴ τὴν ἀφθαρσία καὶ τὴν ἀθανασία. (Α΄ Κορ. 15,42-49)

* Ἰω. 10,38
** Ῥωμ. 13,1

τὸ κείμενο δανείζεται ὑλικὸ ἀπὸ τὰ ἑξῆς βιβλία:
— ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΕΩΡΟΣ, τοῦ πολυαγαπημένου μακαριστοῦ πατρός μας Γεωργίου Μεταλληνοῦ, τοῦ σοφοῦ θεολόγου ποὺ ἔμεινε πιστὸς πρὸς τὴν Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.
—Η ΩΡΑΙΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ἀλλὰ καὶ τὸ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΑΙ ΜΑΣ ΑΔΙΚΟΥΝ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ πατρός μας Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
—ΦΛΟΓΙΣΜΑΤΑ, ἀλλὰ καὶ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΠΟΥΛΙ ΠΕΤΑΕΙ, τοῦ μακαριστοῦ πατρός μας Τιμοθέου Κιλίφη, τοῦ ἱερέα ποὺ κοπίασε γιὰ νὰ διαδώσει τὴν ἀκτινοβολία καὶ τὴν χαρὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.

Πιὸ κάτω βρίσκεται τὸ εἰκοστὸ δεύτερο κεφάλαιο τῶν Πρωτοκόλλων τῆς Σιῶν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζουμε αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες.