-Πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς Ἄρτου μετέχομεν

«Χωρὶς ἐσένα τὸ σπίτι ἦταν ἄδειο, παπποῦ! Εὔχομαι νὰ μὴν ξαναχρειαστεῖ νὰ σὲ κρατήσουν στὸ νοσοκομεῖο. Βέβαια καὶ ἡ μαμὰ μᾶς ἔλειψε ἀπὸ τὸ σπίτι, ἀλλὰ κορούλα σου εἶναι, καλὰ ἔκανε ποὺ ἦταν μαζί σου καὶ σὲ φρόντιζε! Ὅταν μοῦ εἶπε ὁ μπαμπὰς πὼς μὲ τὴν μετάθεσή του, θὰ ἐρχόμασταν νὰ μείνουμε μαζί σου, δυσκολεύτηκα ποὺ μὲ τὴν ἀλλαγὴ τῆς χρονιᾶς θὰ ἄλλαζα καὶ Γυμνάσιο· δὲν φανταζόμουν τότε πόσο θὰ μοῦ ἄρεσαν οἱ ἀπογευματινὲς συζητήσεις μας. Λοιπόν, ἔχω νὰ σοῦ πῶ νέα. Τὰ παιδιὰ στὴν τάξη μοῦ μίλησαν γιὰ αὐτὸ ποὺ θὰ συμβεῖ σὲ λίγες ἡμέρες ἐδῶ, ποὺ ὅμως γιὰ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα εἶναι πρωτόγνωρο. Εἶπαν πὼς ἡ πόλη θὰ φορέσει τὰ γιορτινὰ… ἰρλανδικὰ σημαιάκια της, καὶ θὰ στολιστεῖ μὲ τὰ ἀνάλογα διακοσμητικὰ… “ξωτικά(!)”, γιὰ νὰ “γιορτάσει” τὸν ἅγιο Πατρίκιο! Πρώτη φορὰ ἄκουγα γιὰ αὐτὴν τὴν ἀπὸ κοινοῦ “πολιτιστικὴ καὶ θρησκευτικὴ” γιορτή, ὅπου τὸ πράσινο χρῶμα ἤ τὸ τριφύλλι κατακλύζουν τὰ ῥοῦχα, τὰ ψηλὰ —σὰν ἀποκριάτικα— καπέλα, καὶ τὰ ἄλλα παράξενο-ἀστεῖα συνοδευτικά. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια πρόκειται γιὰ… φεστιβάλ, ὅπου μπορεῖ κάποιος γιὰ λίγες ἡμέρες νὰ ἀκούσει ζωντανὰ ἰρλανδικὴ μουσική, νὰ γνωρίσει ἰρλανδικὲς γεύσεις, νὰ διδαχθεῖ… παραδοσιακοὺς χοροὺς τῆς Ἰρλανδίας, νὰ δεῖ σχετικὲς ταινίες, καὶ γενικὰ νὰ ἐντρυφήσει στὸν ἰρλανδικὸ πολιτισμό. Μάλιστα ὅλο αὐτὸ ξεκίνησε ἀπὸ ἐλάχιστα ἄτομα! Τὰ ὁποῖα ὁρμώμενα ἀπὸ τὴν ἀγάπη τους γιὰ τὴν ἰρλανδικὴ μουσική —χωρὶς νὰ ἔχουν ἐπισκεφθεῖ κὰν τὴν Ἰρλανδία—, θέλησαν νὰ δημιουργήσουν… “πολιτισμὸ” στὴν πόλη τους, “εἰσάγοντας τὴν χαρὰ” ποὺ δίνει ἡ ἰρλανδικὴ κουλτούρα καὶ ἡ κέλτικη παράδοση! Οἱ συμμαθητὲς μοῦ μίλησαν γιὰ ὅλες τὶς δραστηριότητες μὲ ἰρλανδικὸ πρόσημο, ὅπως εἶναι οἱ ἰρλανδικὲς σημαῖες ποὺ ζωγραφίζονται στὰ πρόσωπα, τὸ σεμινάριο ἰρλανδικῶν χορῶν, τὸ σεμινάριο ἰρλανδικῆς φλογέρας, καὶ ἡ διήγηση κέλτικων παραμυθιῶν μὲ… γίγαντες, ξωτικὰ καὶ νεράιδες! Ἔμαθα πὼς στὴν “Ἡμέρα τοῦ ἁγίου Πατρικίου”, ντύνεται στὸ πράσινο“ ὅλος ὁ πλανήτης”! Τὸ ἀκατανόητο εἶναι ὅτι, γιὰ νὰ γιορτάσει κάποιος αὐτὴ τὴν γιορτὴ σὰν “πραγματικὸς Ἰρλανδός(!)”, πρέπει νὰ πάει σὲ κάποια… μπυραρία! Ὅμως πέρα ἀπὸ αὐτὰ τὰ μαγαζιά, ποὺ ἔχουν κάνει ἀνάλογη προετοιμασία, ἔμαθα πὼς γενικὰ σὲ ὁλόκληρη τὴν πόλη, ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες ἡ μαύρη ἰρλανδικὴ μπύρα ῥέει… ἄφθονη! Τὸ ἑπόμενο ἀκατανόητο εἶναι ὅτι ἐν μέσῳ Μεγάλης Σαρακοστῆς, ἡ μπύρα συνοδεύεται ἀπὸ… ψαροφαγία! Εἶπα στὰ παιδιὰ πὼς μέσα στὴν αὐστηρὴ νηστεία, ἔχουμε εὐλογία νὰ τρῶμε ψάρι μόνο σὲ δύο συγκεκριμένες ἡμέρες. Μία κοπέλα ποὺ τῆς ἐπέτρεψαν πέρσι νὰ πάρει μέρος στὸ φεστιβάλ, μοῦ ἀπάντησε, πὼς δὲν πρέπει νὰ κουβαλᾶμε τὸ παρελθὸν μαζί μας, ἐπειδὴ πιάνει χῶρο στὸ παρόν μας καὶ καθυστερεῖ τὸ μέλλον! Ἕνας δεύτερος, δήλωσε, πὼς πρέπει νὰ φτιάχνουμε “ὄμορφες” στιγμές, ἐπειδὴ οἱ ἄσχημες ἔρχονται ἔτσι κι ἄλλιῶς, καὶ ἕνας τρίτος συμπλήρωσε, πὼς ἡ ἀλλαγὴ δὲν εἶναι ἁπλὰ ἀπαραίτητη στὴν ζωή, ἁπλὰ εἶναι ἡ ζωή!…».

«Σύμφωνα καὶ μὲ τὸ ὀρθόδοξο ἁγιολόγιο, Εὐφροσύνη, ὁ ἅγιος Πατρίκιος γιορτάζεται στὶς 17 Μαρτίου. Ἡ ἱεραποστολικὴ δράση τοῦ ἁγίου αὐτοῦ ὁμολογητῆ Ἐπισκόπου, ἦταν μοναδική. Μὲ τὴν ἀπόλυτη πίστη του στον Χριστό, τὸ κήρυγμά του εἶχε τόση ἀπήχηση, ὥστε βάπτισε χιλιάδες πιστῶν. Δίδαξε τὸ μυστήριο τῆς μιᾶς καὶ ὁμοουσίου Ἁγίας Τριάδος, χρησιμοποιῶντας ὡς παράδειγμα τὸ τριφύλλι, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τρία κομμάτια ἀλλὰ στὴν οὐσία εἶναι ἕνα. Σκωτσέζος στὴν καταγωγή, πῆγε στὴν Ἰρλανδία ὑπακούοντας στὴν παραίνεση τοῦ Ἴδιου τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ βοηθήσει τοὺς ἀνθρώπους ἐκεῖ, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦσαν τὸν παγανισμό, τὴν μαγεία καὶ τὸν μυστικισμό. Μάλιστα οἱ ὥς τότε ἱεροπραξίες τοῦ κέλτικου πολιτισμοῦ, ἀπὸ τοὺς “δρυίδες”, συνδέονταν μὲ φρικτὰ τελετουργικὰ ἔξω στὴν φύση, ἀκόμα καὶ ἀνθρωποθυσίες! Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ὁ ἅγιος Πατρίκιος νίκησε τὶς φοβερὲς δυνάμεις τοῦ σκότους μὲ τὶς ὁποῖες πάλευε καθημερινά, διώχνοντας ἀπὸ τὴν Ἰρλανδία ὅλους τοὺς δαίμονες, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ δηλητηριώδη φίδια. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι γιορτάζουμε τὸν ἅγιο Ἐπίσκοπο, ἐπειδὴ ἔζησε τὰ χρόνια πρὸ τοῦ σχίσματος, καὶ τὸν τιμοῦμε καὶ τὸν μιμούμαστε ΠΑΡΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ. Οἱ —μετὰ τὸ σχίσμα— πομπώδεις ἐκδηλώσεις καὶ οἱ ἑορταστικὲς φαντασμαγορίες, τῶν καταπράσινων καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων τῶν παπικῶν, προτεσταντῶν, ἀγγλικανῶν καὶ λοιπῶν κακοδόξων ἀνὰ τὸν κόσμο, εἶναι οἱ ἀκρότητες ποὺ προσφέρουν ὅλες οἱ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ»

«Αὐτὸ μοῦ εἶπε καὶ ὁ μπαμπάς. Ὅταν ὅμως τοῦ εἶπα πὼς ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης ἦταν… “σύμφωνος” μὲ αὐτὰ τὰ κραυγαλέα αἱρετικὰ στὴν πόλη του, δὲν βιάστηκε νὰ ἀπαντήσει, προτείνοντάς μου νὰ περίμενα ἐσένα, γιὰ νὰ μοῦ τὰ ἐξηγήσεις καλύτερα. Εἶπα στὸν μπαμπὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔμαθα, ὅτι ὁ Μητροπολίτης ἔκανε ἑορταστικὴ θεία Λειτουργία, γιὰ νὰ πανηγυρίσει ἐπισήμως τὸν ἅγιο Πατρίκιο· ἀλλὰ ἀσχολήθηκε ἰδιαιτέρως καὶ μὲ μία ἔκθεση τέχνης ποὺ ἔκανε στὸ Πνευματικὸ Κέντρο, μὲ φωτογραφίες ἀπὸ τὸν “θησαυρὸ” τοῦ Βιβλίου τῶν Κέλλς, τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Ἐπρόκειτο γιὰ ἕνα Εὐαγγέλιο τοῦ 9ου μ.Χ. αἰῶνα, στὰ λατινικά, ἀρχαῖο κειμήλιο ἐξαίρετης καλλιγραφίας καὶ πολυπλοκότατης εἰκονογράφησης. Ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης ἐγκαινιάζοντας τὴν ἔκθεση μίλησε μὲ ἐνθουσιασμὸ γιὰ τὰ ἐκθέματα αὐτοῦ τοῦ βιβλίου, δηλώνοντας πὼς “στὴν πόλη χτυποῦσε ἡ καρδιὰ τοῦ πολιτισμοῦ ὅλης τῆς Εὐρώπης!”. Ἀναφέρθηκε στὴν… “σύζευξη τοῦ κέλτικου πολιτισμοῦ καὶ τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ”, τονίζοντας πὼς “ὅλο αὐτὸ τὸ δρώμενο γινόταν γιὰ νὰ προάγει καὶ νὰ δημιουγήσει πολιτισμό”. Δὲν κατάλαβα παπποῦ, τὸν λόγο ποὺ ὁ Μητροπολίτης εἶπε, ὅτι ὁ πολιτισμὸς τῶν Κελτῶν ἦταν… “ὀρθοδοξότατος(;)”, καὶ ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν ἔκθεση, “τιμοῦσε τὴν προσωπικότητα τοῦ ἁγίου Πατρικίου”· οἱ περσινὲς φωτογραφίες τους, ποὺ μοῦ ἔδειξαν κάποιοι συμμαθητές, πλάι σὲ ἕνα… “ξωτικό” —ἔτσι ἐννοοῦσε τὸ “ὀρθοδοξότατο”;—, μᾶλλον μοῦ ἔμοιαζαν μὲ ΧΛΕΥΑΣΜΟ ΠΟΥ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ, τῆς ἡρωικῆς ἱεραποστολῆς τοῦ ὁμολογητῆ Ἐπισκόπου, ἀνάλογο μὲ τὸν χλευασμὸ ποὺ γίνεται στὸν Μεγάλο Βασίλειο, ἀπὸ τὶς ἐταιρείες…».

«Ὥς καὶ στὰ στερνά του ὁ ἀδερφός μου, μιλοῦσε καυστικὰ στὸν προϊστάμενό του! Ὅλοι ἤξεραν πὼς ὁ πατὴρ Ἀχιλλὰς ἔλεγχε τὸν Μητροπολίτη, γιὰ τὴν ἑωσφορικὴ “πρωτοβουλία ἄρσης(;)” τῶν περιορισμῶν τῆς νηστείας τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς, ἐπὶ τοῦ φαγητοῦ καὶ τῆς κατανάλωσης ἀλκοόλ! Ἕβλεπε ὁ ἀδερφός μου στὴν περίοδο αὐστηρῆς ἐγκρατείας, κάποιους ξενομανεῖς νὰ ἀφυπνίζουν τὰ δαιμόνια, ὥστε νὰ ἀνοίγουν στὸν πλησίον νέους ὁρίζοντες σὲ χαμηλὲς ἀντιστάσεις μπροστὰ στὸ αἱρετικὸ ξεφάντωμα, βάζοντας ὁλόκληρη τὴν πόλη νὰ πορνεύει μὲ τὸν διάβολο! Τοῦ ὁποίου ὁ στόχος εἶναι νὰ σπρώχνει τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη, καὶ νὰ ἀμαυρώνουν τὸ δημιουργικὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ! Ποιὸς εἶναι ὁ “πολιτισμός;” —ῥωτοῦσε ὁ Ἀχιλλὰς τὸν Μητροπολίτη μὲ ἀγανάκτηση—, ἡ ἐκφράγκευση καὶ ἡ ὑποτέλεια στὸν ἀντίχριστο πάπα; Ἔχετε “δικό σας μεσσία”, ποὺ τὸν λατρεύετε μέσα στὶς μπυραρίες; Ἔσειε τὸν τόπο ὁ ἀδερφός μου, γιὰ τὴν αἱρετικὴ μετάλλαξη τῆς ἑλληνορθοδοξίας, στὸν τόπο μας! Οἱ πολῖτες ποὺ συνεργοῦν στὸ ἀνήθικο πάντρεμα πολιτισμῶν καὶ θρησκειῶν, κόρη μου, ἐν ἀγνοίᾳ τους συμπράττουν στὴν ἐκτίναξη τῆς δαιμονικῆς Πανθρησκείας».

«Ἡ μαμά μου εἶχε ἀκούσει παλαιότερα ἀπὸ τὸν παπποῦ Ἀχιλλά, πὼς ἡ ἡδυπάθεια κάνει τὸν ἄνθρωπο ὀκνηρό, ὥστε νὰ ζεῖ μὲ στερήσεις καὶ νὰ κακοπερνάει, παρόλο ποὺ εἶναι προικισμένος μὲ θαυμαστὰ τάλαντα. Ἡ ὀκνηρὴ ζωὴ τοῦ εἶναι πιὸ εὐχάριστη, ἀπὸ τὴν εὐημερία τοῦ τίμιου ἀγώνα, ἀλλὰ φοβᾶται καὶ τὸν διανοητικὸ κόπο, ἐπειδὴ ἀπαιτεῖ βία τῶν πνευματικῶν δυνάμεών του. Εἰδικὰ τὴν ἡδυπάθεια καλούμαστε νὰ ἀρνηθοῦμε κατὰ τὴν Μεγάλη Σαρακοστή, ὥστε μὲ τὸν ἀγῶνα κατᾶ τῶν παθῶν, νὰ ἑτοιμαζόμαστε γιὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου».

«Εὐφροσύνη, ὁ ἀδερφός μου ἔλεγε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, ξεκινῶντας ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη. Τοῦ δήλωνε ἀπερίφραστα πὼς οἱ “ἐκδρομὲς” μὲ τὸ ποίμνιο, γιὰ νὰ τελέσει τὴν θεία Λειτουργία ἀνάμεσα στὰ πανύψηλα δέντρα τοῦ δάσους, καὶ νὰ “συμπροσευχηθοῦν” γιὰ τὴν προστασία τῆς φύσης, ὄχι μόνο ΔΕΝ ἐντάσσονται στὴν Ἱερὰ Παράδοσή μας, ἀλλὰ προκαλοῦν καὶ τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ ἀποτελοῦν ξεκάθαρες ἐκδηλώσεις νεο-εἰδωλολατρείας! Ἡ συγκρότηση τῆς Ἐκκλησίας καὶ σύνολης τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, γίνεται μὲ ἕναν μοναδικὸ καὶ ἀμετακίνητο στόχο: την ΘΕΩΣΗ τῶν μελῶν της. Αὐτὸς ὁ στόχος πρέπει νὰ μένει στοὺς αἰῶνες ἀμετάβλητος. Ἡ διαμόρφωση τῆς ἐνοριακῆς ζωῆς τῶν ὀρθοδόξων Ῥωμιῶν, χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ΧΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ. Αὐτὸ ἐκφράζεται μὲ τὶς λειτουργικὲς φράσεις, “Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός”, καὶ “ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῶ παραθώμεθα”. Ἡ ἁγιασμένη Παράδοσή μας δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει τίποτα κοινὸ μὲ τὸν παπισμὸ ἤ τὴν μουσουλμανικὴ “θεοκρατία”, τὰ ὁποῖα νοοῦνται ὡς κληρικοκρατία, ἤ φεουδαρχικὴ ἀνθρωποκρατία. Ἐνορία, ποὺ δὲν διδάσκει τὸν τρόπο θεραπείας ἀπὸ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ ἀσχολεῖται μὲ ἄλλα ἔργα καὶ ἐπιδιώξεις, δὲν μπορεῖ νὰ σώσει, νὰ ὁδηγήσει στὴν θέωση, ἄρα ὀρθοδόξως, δὲν ἔχει λόγο ὕπαρξης. Ἄν ἡ Ἐνορία ἀσχολεῖται ἁπλῶς μὲ θρησκευτικὲς τελετὲς καὶ “εὐσεβῆ” ἔργα, ἐνῶ ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου μένει ἀθεράπευτη ἀπὸ τὶς κακίες, τότε παιδί μου, ΔΕΝ εἶναι “θεραπευτήριο”. Ὁ μὴ κεκαθαρμένος κληρικός, ὁ ἀφώτιστος, εἶναι ἀχθοφόρος καὶ ὄχι φορέας τῆς Χάριτος. Αὐτὸ σημαίνει πὼς δὲν μπορεῖ νὰ θεραπεύσει τὶς ψυχές, καὶ ἱκανοποιεῖται μὲ τὴν ἐνασχόληση μὲ τὰ κοινωνικὰ ἔργα, ὥστε ἐκφράζοντας τὴν ὑπαλληλικὴ- κοσμικὴ νοοτροπία, νὰ δικαιολογεῖ τὴν παρουσία του στὴν Ἐνορία. Ὁποιαδήποτε μεταβολὴ τοῦ στόχου τῆς Ἐνορίας, σημαίνει αὐτομάτως ἀλλοτρίωση τοῦ ῥόλου της, καὶ ἔκπτωσή της σὲ μία κοσμικὴ ὁμαδοποίηση — κάτι σὰν “σύλλογο”—, ὥστε ὁ χαρακτῆρας τῆς Ἐκκλησίας νὰ χάνεται! Ὁ ὀρθὸς προσανατολισμὸς καὶ ὁ στόχος τῆς Ἐκκλησίας δὲν χάνεται, ἄν βρεθοῦν κληρικοὶ ποὺ βλέπουν κοσμικὰ τὴν ἐνοριακὴ κοινότητα, καὶ ἐνεργοῦν ἔξω ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη Παράδοση, ἀλλὰ χάνεται, ἄν ὁ προφητικός, ἀποστολικὸς καὶ πατερικὸς λόγος σιγήσει. Ὅσο οἱ πιστοὶ τρέφονται μὲ τὸν λόγο τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, μέσα ἀπὸ τὰ λειτουργικὰ βιβλία, τοὺς ὕμνους καὶ τὶς εὐχές, στὴν ἐνοριακὴ λατρεία, ἡ ἀλλοτρίωση τῆς Ἐνορίας δὲν εἶναι δυνατή. Γι’ αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται σὲ κανέναν νὰ ἀντικαταστήσει τὸ πρωτότυπο τῶν λατρευτικῶν κειμένων, μὲ τὶς μεταφράσεις του· μὲ τὶς ὁποῖες ἀνοίγει ὁ δρόμος στὶς ἀτομικὲς “ἑρμηνεῖες” καὶ τὴν περιθωριοποίηση τοῦ λόγου τῶν Ἁγίων, γεγονὸς ποὺ ὁδηγεῖ τὸ ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα στὸν προτεσταντισμό. Ὁ Ἀχιλλὰς βροντοῦσε καὶ ἄστραφτε μὲ τὸ σιντὶ ποὺ μοίρασε ὁ Μητροπολίτης στοὺς νέους, μὲ τὴν προτεσταντικὴ Καινὴ Διαθήκη, “ἐγκεκριμένη(…)” μάλιστα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὸ… Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο! Ἡ συγκεκριμένη Καινὴ Διαθήκη προσφέρθηκε στὴν… δημοτικὴ γλῶσσα(!), καὶ μπορεῖ νὰ τὴν βρεῖ κανεὶς στὸ διαδίκτυο μαζὶ μὲ περισσότερες ἀπὸ 800 ἀκόμα γλῶσσες ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ(;), ὡς αὐθεντικὸ προϊὸν τῆς παγκοσμιοποίησης τῆς Νέας Τάξης…».

«Ἡ μαμὰ λέει πὼς ἄν ἡ Ἐνορία δὲν στοχεύει στὴν θεραπεία τοῦ νοῦ καὶ τῆς καρδιᾶς, ἀλλὰ φροντίζει μόνο γιὰ τὴν ἠθικοποίηση τῶν πιστῶν, τότε τοὺς κάνει “εὔχρηστους” πολῖτες τοῦ κόσμου, καὶ ὄχι πνευματοφόρους πολῖτες τῆς ἄκτιστης θείας Βασιλείας. Ὁ παπποῦς Ἀχιλλὰς μοῦ εἶχε πεῖ, πὼς ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς καὶ μέχρι τὴν συντέλεια τοῦ κόσμου, ὁ ὅλος Χριστὸς θὰ βρίσκεται μέσα σὲ κάθε μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἀφοῦ μέσα στὸ Ἅγιο Ποτήριο, τὸ “ἀτομικὸ σῶμα” τοῦ Χριστοῦ γίνεται ἕνα μὲ τὸ “κοινωνικὸ σῶμα Του”, δὲν πραγματοποιεῖται μόνο μία κατακόρυφη κοινωνία τοῦ κάθε πιστοῦ μὲ τὸν Ἴδιο τὸν Χριστό, ἀλλὰ καὶ ἡ ὁριζόντια ἕνωση ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Σώματος, μεταξύ μας. Ὁπότε ὁ Χριστὸς-Ἐκκλησία, Κεφαλὴ καὶ σῶμα, γίνεται ὁρατὴ πραγματικότητα! Ἡ θεία Εὐχαριστία ἐξασφαλίζει τὴν ἑνότητα τοῦ ἐκκλησιάσματος, ἀφοῦ οἱ πολλοί, γινόμαστε “ΕΝΑΣ”!».

«Ἡ θεοκρατία τῆς Ἐκκλησίας μας, καλό μου παιδί, εἶναι ἡ διαρκὴς συναίσθηση καὶ ἐμπειρία τῆς ζωντανῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στὴν ζωὴ τοῦ Σώματός Του, καὶ τῆς συνεχοῦς διαποιμάνσεως τοῦ ποιμνίου ἄμεσα ἀπὸ Αὐτὸν, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Ὁ Κύριος τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, δὲν εἶναι κάποιος κοσμικὸς καίσαρας στὸν ὁποῖον ὑποτάσσονται οἱ πιστοί, ἀλλὰ ὁ αἰώνιος Δεσπότης Χριστός, ὁ Κύριος καὶ Θεὸς καὶ Ἐλευθερωτὴς τῆς ὅλης ζωῆς μας! Ὁ κληρικὸς εἶναι ποιμένας τῶν προβάτων τοῦ Χριστοῦ, ὅμως δὲν εἶναι “ἄρχοντας” καὶ “ἐξουσιαστής”, ἀλλὰ φορέας λειτουργικοῦ χαρίσματος, ποὺ ἐνεργοποιεῖ σὲ διακονία ποιμαντική, γιὰ τὴν αὔξηση τοῦ ποιμνίου. Καὶ τὰ λαϊκὰ μέλη λαμβάνουν ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα χαρίσματα, τῶν ὁποίων τὶς δυνατότητες ὁ ποιμένας μπορεῖ νὰ ἀξιοποιεῖ, σὲ διακονήματα ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας. Μέσα στὴν θεία Εὐχαριστία εἶδε ἡ Ἐκκλησία ὅλων τῶν αἰώνων, τὴν ὑπέρβαση ὅλων τῶν φυσικῶν καὶ κοινωνικῶν διαιρέσεων!».

«Τώρα κατάλαβα αὐτὸ ποὺ λέγατε μὲ τὴν μαμά, πρὶν λίγο καιρό. Ὅτι στὸ πρόσωπο τοῦ Ἐπισκόπου, γίνεται ὁρατὸς καὶ φανερὸς ὁ πάντοτε “ἀοράτως ἡμῖν συνὼν” [παρῶν] Χριστός. Καὶ ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος δὲν εἶναι καθόλου “ἀντικαταστάτης” ἤ “ἀντιπρόσωπος” τοῦ Χριστοῦ, σὰν νὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ ἀναπληρώσει τὸν ἀπόντα Χριστό, ἐπειδὴ αὐτὸ εἶναι παπισμός. Καὶ συμπλήρωσες τότε παπποῦ, πὼς κάθε ἔννοια “ὑπερεπισκόπου”, δηλαδὴ πάπα, ἤ ἀκόμα “δεσποτισμοῦ”, εἶναι ἀδιανόητη μέσα στὴν ζωὴ τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὅμως ὅταν ἕνας Μητροπολίτης μοιράζει στοὺς νέους τὴν Καινὴ Διαθήκη ΑΠΟΚΟΜΜΕΝΗ ἀπὸ τὸν πατερικὸ λόγο, αὐτὸ εἶναι δεσποτισμός! Ἡ ποιμαντικὴ διακονία ἀπέχει ἀπὸ τὴν κοσμικὴ ἀντίληψη περὶ ἐξουσίας καὶ διοίκησης, σωστά; Ἡ ἀπάντηση τῆς μαμᾶς τότε ἦταν, πὼς ἄν μία Ἐνορία συμφύρεται μὲ τὸν κόσμο, ἀντιγράφοντας τὶς δικές του μεθόδους, καὶ ἐφαρμόζοντας τὶς δικές του λύσεις, τότε ἐγκλωβίζει τὸ ποίμνιο στὴν “ἀθεΐα” τῶν πολιτικοκοινωνικῶν συστημάτων. Μᾶλλον ἔτσι γίνονται “εὔχρηστοι” οἱ ἄνθρωποι, μὲ τὴν ἠθικοποίηση, ἔ παπποῦ; Μὲ τὴν κληρικοκρατία ποὺ εἶπες, δηλαδὴ τὶς προσπάθειες ἕνας Μητροπολίτης νὰ ἐπιβληθεῖ στὴν κοινωνικὴ ζωὴ τοῦ ποιμνίου, προκειμένου νὰ… “δημιουργήσει πολιτισμό”, δείχνει ὅτι ἐπιδιώκει τὴν ἐκφράγκευση τοῦ ποιμνίου, ὅπως τοῦ ἔλεγε καὶ ὁ παπποῦς Ἀχιλλάς. Ὅμως ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἐμφανίζεται ὡς “ἄρχων”, ποὺ βάζει τοὺς πιστοὺς στὴν θέση τῶν ἀρχομένων, σύρει καὶ ὁλόκληρη τὴν Ἑλληνορθοδοξία, πρὸς τὴν φεουδαρχικοποίηση ἀπὸ τὴν Δύση! Ἄρα τὰ ἀνθρωποκρατικὰ μάτια του, βλέπουν τοὺς πιστοὺς ὡς… ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ! Τοὺς μαθαίνει νὰ ἔχουν τὸν Χριστὸ στὰ χείλη, ἀλλὰ οἱ καρδιὲς νὰ μὴν Τὸν γνωρίζουν, ὅπως οἱ αἱρετικοί! Ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης “συγκινεῖται” μὲ τὶς καλλιγραφίες τοῦ πανάρχαιου Εὐαγγελίου, ἐνῶ ὅσο ἔξω οἱ πλατεῖες θὰ εἶναι γεμᾶτες “ξωτικά”, ὁ ἴδιος θὰ ἀπολαμβάνει… ΤΙΜΕΣ, γιὰ τὸν “πολιτισμὸ” ποὺ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ!».

«Καλό μου, ἔλα νὰ τὰ πάρουμε μὲ τὴν σειρά, γιὰ νὰ φανοῦν πολλὰ ἄτοπα. Ὁ Χριστιανισμὸς προσφέρεται ὡς ἔνταξη στὸν καινούργιο τρόπο ζωῆς, ποὺ εἰσήγαγε στὴν Ἱστορία ὁ σαρκωμένος Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Τηρῶντας μία ὁρισμένη πνευματικὴ πορεία ὁ πιστός, καλεῖται νὰ “μορφώσει” μέσα του τὸν Χριστό, δηλαδὴ νὰ ἀγωνιστεῖ, μέσα στὴν ψυχή του νὰ ζεῖ ὁ Χριστός. Ἄρα ὁ σκοπὸς τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος, “Χριστός”! Αὐτὸ εἶναι ἡ θέωση, δηλαδὴ ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ πορεία αὐτὴ ταυτίζεται μὲ θεραπεία· πρέπει ἡ καρδιά του νὰ καθαριστεῖ, δηλαδὴ νὰ ἐλευθερωθεῖ ἀπὸ τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη της, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ φωτιστεῖ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Μόνο μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ φτάσει μέσα στὴν ἄκτιστη δόξα, τὴν Βασιλεία τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἡ θεραπεία τῆς καρδιᾶς γίνεται μέσα στὸ πνευματικὸ ἰατρεῖο ποὺ λέγεται Ἐκκλησία. Στὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ “καινὴ κτίση”, ἐμφανίζεται ὡς “τρίτο γένος”, δηλαδὴ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΞΕΝΗ πρὸς τὸν ἰουδαϊσμὸ καὶ τὸν εἰδωλολατρικὸ κόσμο. Αὐτὸ σημαίνει πὼς γιὰ τὴν μέθοδο τῆς καρδιακῆς θεραπείας του, ὁ πιστὸς χρειάζεται νὰ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ ἀπὸ τὴν ζωή του, κάθε κοσμικότητα. Ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ εἰσαχθεῖ σὲ μία νέα ζωή, ἐκείνη τῆς Ἐνορίας, μέσα στὴν ὁποία θὰ ΠΑΡΑΔΙΝΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ τὸν ἑαυτό του μέσα στὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ. ΒΑΣΙΚΗ καὶ ΚΥΡΙΑ ὑπόθεση τῆς ζωῆς τῶν πιστῶν μέσα στὴν Ἐνορία εἶναι ἡ πνευματικὴ ζωὴ καὶ ἡ μετάνοια, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ στὴν ΚΑΘΑΡΣΗ τῆς καρδιᾶς καὶ τὸν ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΤΙΣΜΟ. Ἡ Ἐνορία εἶναι πνευματικὴ οἰκογένεια, μὲ κέντρο τὸν Ναό, ὅπως τὸ Μοναστήρι ἔχει ὡς κέντρο, τὸν κεντρικὸ Ναό του. Τὰ πνευματικὰ τέκνα τῆς Ἐνορίας μαζεύονται γύρῳ ἀπὸ τὸν πνευματικὸ πατέρα τους, τὸν κατὰ Θεὸν σοφό, ποὺ ἀναγεννᾶ ἐν Χριστῷ τὰ τέκνα του, διὰ τοῦ Εὐαγγελίου. Τὸ πρότυπο τῆς κοσμικῆς Ἐνορίας, εἶναι τὸ Μοναστήρι· ὁ πνευματικὸς μπορεῖ νὰ ποιμάνει τὴν Ἐνορία του μέσα στὸ πνεῦμα τῆς Παραδόσεως, μόνο ἄν ἔχει “Γέροντα”, καὶ διατηρεῖ ζωντανὴ σχέση μὲ τὸ Μοναστήρι. Ἄν ὁ πνευματικὸς πατέρας ἀφήνει τοὺς ἁγίους Πατέρες νὰ εἶναι ὁδηγοὶ στὴν διακονία του, τότε προσλαμβάνει καὶ τὸ δικό του ἔργο πατερικὸ χαρακτῆρα».

«Τώρα ποὺ ἔλειπες παπποῦ, εἶχα πάρει ἕνα ἀπὸ τὰ βιβλία σου, γιὰ νὰ διαβάσω. Ἔλεγε, ἀφ’ ἑνὸς πὼς οἱ Φράγκοι γνώριζαν καλὰ πὼς ὁ πολιτισμὸς τῆς Ῥωμιοσύνης, διασωζόταν μέσῳ τῆς ἡσυχαστικῆς παράδοσης, ἀφ’ ἑτέρου πὼς ὁ πολιτισμὸς τῆς Φραγκιᾶς ἦταν ἐκ διαμέτρου ἀντίθετος ἀπὸ αὐτὸν τῆς Ῥωμιοσύνης. Ἡ Φραγκιὰ θεμελιωνόταν πάνω στὴν φυσικὴ διάκριση τῶν ἀνθρώπων σὲ κυρίους καὶ δούλους, καὶ γι’ αὐτὸ μὲ τὴν φράγκικη φεουδαρχία, διαμορφώθηκε ὡς δουλοπαροικία. Ἡ ῥωμιοσύνη θεμελιώθηκε στὸ ἰδανικὸ τῆς ὁμοτιμίας καὶ ἰσοτιμίας ΟΛΩΝ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μέσα στὴν πνευματικὴ μήτρα, τὴν κολυμβήθρα, γίνονται ἴσοι καὶ ἀδελφοί· καὶ γι΄ αὐτὸ διαμορφώθηκε ὡς κοινοτικὴ ὕπαρξη, καὶ ἀταξικὴ ἀδελφοποίηση. Οἱ Φράγκοι γνώριζαν πὼς ἡ ῥωμαίικη παράδοση τῆς θεραπείας τῆς ψυχῆς, μὲ τὴν διδασκαλία τῆς κάθαρσης καὶ τοῦ φωτισμοῦ, σώζεται κυρίως στὰ Μοναστήρια· ἡ ὁποία παράδοση δημιουργεῖ τὸν Ῥωμιό, τὸν Ὀρθόδοξο ἄνθρωπο. Γνώριζαν ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν ἀλληλοπεριχώρηση Μοναστηριοῦ καὶ Ἐνορίας. Ἀπὸ τὶς μοναστικὲς Ἐνορίες, δηλαδὴ τὰ Μοναστήρια, ἡ ῥωμέικη παράδοση μεταφέρεται στὶς κοσμικὲς Ἐνορίες καὶ διαπλάθει τὸν Ἕλληνα. Παπποῦ, τὸ βιβλίο μιλοῦσε γιὰ ἄγρια καὶ μεθοδευμένη πολεμικὴ τῶν Φραγκο-Βαυαρῶν, καὶ τῶν φραγκευμένων Ἑλλήνων συνεργατῶν τους, ἐναντίον αὐτῆς τῆς παραδοσιακῆς ἀλληλοπεριχώρησης! Μὲ τὴν ἵδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, ὁ προδότης Κοραῆς καὶ ἄλλοι δυτικόφρονες “διαφωτιστές”, ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς νὰ ἐγκαταλείψουν τὸν ἡσυχασμό, καὶ νὰ ξεπέσουν στὸν εὐσεβισμὸ καὶ τὴν ἠθικολογία! Συνεπῶς “φωτισμό”, ἐννοοῦσαν οἱ ἀσεβεῖς τὴν κοσμικὴ γνώση, καὶ ὄχι τὴν καρδιακὴ κάθαρση καὶ μέθεξη τοῦ θείου φωτὸς τῆς Χάριτος! Ὅμως τὸ θαυμαστὸ εἶναι, πὼς καὶ ὁ πιὸ ἀγράμματος ἱερέας ῥωμιός, ἔχοντας πνευματικὴ ζωὴ καὶ σχέση μὲ τὸ Μοναστήρι, μποροῦσε νὰ μεταφέρει τὴν ὀρθόδοξη παράδοση στὰ πνευματικὰ τέκνα του!».

«Σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς ὀρθόδοξης Ῥωμανίας καὶ τῆς Μεταβυζαντινῆς περιόδου, ἡ Ἐνορία ἦταν χῶρος ἀνάπλασης καὶ μεταστοιχείωσης τῆς ὅλης ζωῆς, ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶχε ἐνσωματωμένες τὶς ἡσυχαστικὲς πρακτικές. Οἱ ἀναγεννητικὲς πνευματικὲς προσπάθειες τόσων ἀνθρώπων, ὅπως γιὰ παράδειγμα τοῦ ἁγίου Συμεῶν τοῦ Νέου Θεολόγου τὸν 10ο αἰῶνα, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ τὸν 14ο αἰῶνα, καὶ τῶν Κολλυβάδων τὸν 18ο αἰῶνα, ἐπαναπροσδιόρισαν Χριστοκεντρικὰ τὴν ἐνοριακὴ ζωή, ἐπαναφέροντάς ὡς σκοπό της, τὴν πορεία πρὸς τὴν θέωση. Ἡ δουλεία ἐπὶ Τουρκοκρατίας, παιδί μου, λειτούργησε ὡς ἐπιστροφὴ στὴν πρωτοχριστιανικὴ κοινότητα, μὲ τὴν σύσφιξη τῶν σχέσεων τῶν Ῥωμιῶν, καὶ τὴν καλλιέργεια ἀδελφικότητας καὶ ἀλληλεγγύης. Τὰ Μοναστήρια προσέφεραν αὐθεντικὰ θεμέλια ὀρθοδόξου κοινωνικότητας, καὶ γίνονταν ἑστίες ἀναβαπτισμοῦ τῶν Ἐνοριῶν. Στὰ χρόνια αὐτά, ἡ Ἐνορία ἔκλεινε μέσα της ὅλη τὴν ζωὴ τῆς κοινότητας. Καὶ οἱ συντεχνίες, μὲ τοὺς Ἁγίους-Προστάτες τους, τὸν Ναὸ εἶχαν ὡς κέντρο τῆς δραστηριότητάς τους. Ἦταν ἀπολύτως εὔλογο γιὰ τοὺς Ῥωμιοὺς ἐκείνους, ποὺ ζοῦσαν ἀνεπιτήδευτα καὶ φυσικὰ μέσα στὸ πνεῦμα τῆς Παραδόσεως, νὰ ἀναφέρουν στὸν Θεὸ ὅλες τὶς πτυχὲς τῆς ζωῆς τους, ἀκόμα καὶ τὶς οἰκονομικὲς σχέσεις τους. Ἡ Ἐνορία ἔτσι κατεύθυνε τὸν πνευματικὸ ἀγῶνα, ὁδηγῶντας στὴν μετάνοια καὶ τὴν συναδέλφωση. Ἡ παιδεία συνήθως εἶχε ὡς δάσκαλο, τὸν παπᾶ, ὁ ὁποῖος κρατοῦσε τὰ ῥωμιόπουλα μέσα στὴν Πατερικὴ Παράδοση, διαπλάθοντας ἀνθρώπους μὲ φόβο Θεοῦ καὶ φιλάνθρωπα αἰσθήματα. Τὰ κοινωνικὰ γεγονότα, ὅπως οἱ γάμοι, καὶ τὰ ἄλλα, καὶ οἱ διάφορες λαοσυνάξεις τῶν πανηγύρεων στὴν μνήμη τῶν Ἁγίων, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς ἐμποροπανηγύρεις, πραγματοποιοῦσαν τὴν ἀλληλοπροσέγγιση τῶν πιστῶν, μὲ κέντρο τὰ ἐκκλησιαστικὰ γεγονότα, δημιουργῶντας πνεῦμα κοινωνίας. Μέσα σὲ ὅλα αὐτά, ὁ ἱερέας ἦταν πνευματικὸς πατέρας, φίλος, ἀδελφός, σύμβουλος καὶ συμπαραστάτης! Ἀπὸ τὸ 1054 μὲ τὸ σχίσμα, ὥς καὶ τὸ 1821, ὅλες οἱ φράγκικες προσπάθειες νὰ ἁλωθεῖ ἡ Ῥωμιοσύνη, καὶ νὰ ἀλλοιωθεῖ ὁ πολιτισμός της, δὲν πέτυχαν. Οἱ ἀλλεπάλληλες ὑποδουλώσεις δὲν ἔφεραν τὸ σβήσιμο τοῦ ῥωμαίικου πολιτισμοῦ, ἀλλὰ μᾶλλον τὸν θέριευαν καὶ τὸν ἀναζωογονοῦσαν. Ἔτσι, ἡ νόθευση καὶ ἡ θανάτωσή του ἔπρεπε νὰ γίνει ἐκ τῶν ἔνδον…».

«Τὴν καλλιέργεια ἀδελφικότητας καὶ ἀλληλεγγύης μέσα στὴν ἐνοριακὴ ζωή, μπορῶ νὰ τὴν καταλάβω ἐπειδὴ τὴν ἔχω βιώσει. Ὡστόσο ἐντυπωσιάστηκα διαβάζοντας σὲ ἐκεῖνο τὸ βιβλίο, τὴν περιγραφὴ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τὸν μὴ ἀναγεννημένο ἐν Χριστῷ: “Ὁ κάθε ἕνας σὰν κόκκος ἄμμου μένει στὴν ἀτομικότητά του, μὴ μπορῶντας νὰ κοινωνήσει μὲ τοὺς ἄλλους”. Συγκεκριμένα, τὸ βιβλίο ἀναφερόταν στὴν μορφὴ μαζικῆς συνύπαρξης· μᾶζα εἶναι τὸ σύνολο τῶν ἀτόμων, τῶν μεμονομένων μονάδων, ποὺ δὲν συνδέονται μὲ —μόνιμα— ἐσωτερικὰ στοιχεῖα μὲ ἑνοποιητικὴ δύναμη. Τόνιζε τὸ “ἐσωτερικὸ” καὶ τὸ “ἑνοποιητικό”, ἐπειδὴ ὑπάρχουν καὶ στοιχεῖα ποὺ ἑνώνουν τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως ἡ ἐθνικὴ καταγωγὴ καὶ ἡ γλῶσσα, στὰ ὁποῖα ὅμως καταφέρνουν νὰ λειτουργοῦν ἰσχυρότερες διασπαστικὲς δυνάμεις, ὅπως τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα, οἱ κομματικὲς τοποθετήσεις, καὶ ἄλλες. Παπποῦ, ἡ μᾶζα δὲν μπορεῖ νὰ διαθέτει ἄρρηκτα, ἐσωτερικὰ συνδετικὰ στοιχεῖα, ἐπειδὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ ἄτομα, ἀνθρώπινους ὀγκόλιθους ἀτομικότητας, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ συγκροτήσουν ἑνότητα καὶ νὰ συνθέσουν συμφωνία! Τὸ ἄτομο εἶναι ἀπὸ τὴν φύση του ἐγωκεντρικό. Ἐνεργεῖ ἐνστικτωδῶς, κινούμενο ἀπὸ ζωώδεις καὶ βιολογικὲς παρορμήσεις, ἄρα δὲν μπορεῖ νὰ ὑπερβεῖ τὴν ζωικὴ κατάσταση, τὴν ζωικὴ φύση. Κίνητρό του εἶναι ἡ ὕλη, τὸ συμφέρον, ἡ ἰδιοτέλεια. Ἡ κοσμικὴ κοινωνία, αὐτὸ τὸ ὑπόβαθρο ἔχει, τὴν “μαζικὴ” παρουσία! Ἐνῶ τὸ ἄτομο εἶναι μία αὐτόνομη ὕπαρξη, τὸ πρόσωπο συνδέεται μὲ τὰ ἄλλα πρόσωπα μὲ ἐσωτερική, ψυχικὴ καὶ καρδιακὴ ἑνότητα καὶ συμφωνία· ἔχει δηλαδὴ μὲ τοὺς ἀδελφούς του, προσωπικὴ κοινωνία. Πρόκειται γιὰ τὸ “ὁμοθυμαδόν”, ποὺ χαρακτηρίζει τὴν κοινωνία τῆς Ἐκκλησίας τῶν Πράξεων! Εἶναι ἡ ὁμοήθεια καὶ ὁμοψυχία τῆς ἀποστολικῆς κοινωνίας. Τὸ πρόσωπο δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει μόνο του, ἀφοῦ ὁ τρόπος ὕπαρξής του εἶναι διαπροσωπικός. Ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ μέσα στὴν κοινότητα, καὶ γιὰ τὴν κοινότητα, χωρὶς ὅμως μὲ αὐτὸ νὰ χάνει τὴν ἑτερότητα καὶ τὴν αὐτοτέλειά του. Αὐτὸ συμβαίνει, ἐπειδὴ ἡ κοινότητα δὲν ἀπειλεῖται ἀπὸ τὰ πρόσωπα, οὔτε τὰ ὑποτάσσει, οὔτε τὰ καταπιέζει, οὔτε τὰ ἐξουθενώνει· ἀλλὰ γίνεται ὁ χῶρος, ὅπου μὲ τὶς ἁρμονικὲς σχέσεις, τὰ πρόσωπα ἀναδεικνύονται καὶ καταξιώνονται. Πραγματοποιεῖται δηλαδὴ ἡ κοινωνία τῶν “φίλων”, γιὰ τὴν ὁποία μιλάει ὁ Κύριός μας στὸν Μυστικὸ Δεῖπνο: “Οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ Κύριος. Ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἅ ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρός Μου ἐγνώρισα ὑμῖν*”».

«Εὐφροσύνη, τὸ πρόσωπο διασώζει τὸ πλήρωμα τῆς Ἀλήθειας καὶ δημιουργεῖ σχέσεις ἐν Ἁληθείᾳ. Εἶναι οἱ σχέσεις ποὺ δημιουργοῦνται ἐν Χριστῷ, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ ἔνσαρκη Ἀλήθεια. Λειτουργοῦμε ὡς πρόσωπο ὅταν γινόμαστε ἀνοιχτοὶ στὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἄλλους, ὅλοι ἀγάπη καὶ προσφορά, δηλαδὴ ὄντας ἀνιδιοτελεῖς. Πρόσωπο γινόμαστε ὅταν ὑπάρχουμε ὅπως ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ὑπάρχει γιὰ τοὺς ἄλλους, καὶ ὄχι γιὰ τὸν Ἑαυτό Του. Μέσα στὴν Ἐκκλησία, τὴν ἑνότητα ἀπαρτίζουν τὰ χαρίσματα τοῦ καθενός, πρὸς τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ἄλλων, καὶ ὁ δρόμος μὲ τὸν ὁποῖο ἀποκτιοῦνται τὰ χαρίσματα, εἶναι ἡ ἀγάπη. Σὲ αὐτὴ τὴν ἑνότητα στοχεύει ἡ ζωὴ μέσα στὴν Ἑνορία. Τὰ ἄτομα, ποὺ μεταμορφώνονται ἐν Χριστῷ σὲ πρόσωπα, συγκροτοῦν κοινωνία, ἐπειδὴ ἀναιρῶντας τὴν ἀτομικότητά τους, καταργοῦν συγχρόνως καὶ τὴν μαζικὴ συνύπαρξη. Γι’ αὐτὸ ἡ ἐνοριακὴ κοινωνία ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν φύση της, διαφοροποιεῖται ἀπὸ κάθε ἄλλη ἀνθρώπινη κοινωνία. Τὰ γνωστὰ πολιτειακὰ σχήματα τῆς ὀλιγαρχίας καὶ τῆς δικτατορίας, λειτουργοῦν μὲ βάση τὸν μηχανισμὸ τῆς μαζικῆς συνύπαρξης. Τὰ ἄτομα ὑποδουλώνονται σὲ ἄλλα ἄτομα, ἀκριβῶς ὅπως γίνεται στὸ βασίλειο τῆς ζοῦγκλας. Χαρακτηριστικὰ τέτοιων κοινωνιῶν εἶναι ἡ ἄμεση ἤ ἔμμεση κατάργηση τῆς ἀτομικῆς βούλησης, ἡ ἄνωθεν καθοριζόμενη γραμμὴ πορείας, ἡ ἰδεολογικοποιημένη συνείδηση, καὶ ἡ ἀπρόσωπα ῥυθμιζόμενη ἀτομικὴ καὶ κοινωνικὴ συμπεριφορά. Τὸ ἀτομικὸ συμφέρον εἶναι ποὺ κινεῖ ἐδῶ τὰ ἄτομα, μὲ συνήθη κατάληξή τους τὸ ἀλληλοφάγωμα καὶ τὴν ἀλληλοεξόντωση, ἔστω κι ἄν πιστεύουν στὴν ἴδια ἰδεολογία. Ἐπειδὴ ὅπως εἶπες κι ἐσύ, ἡ ἑνότητά τους εἶναι ἐπιφανειακὴ καὶ εὔθραυστη, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ νικήσει τὴν ἀτομικότητα, μὲ τὶς ἐνστικτώδεις καὶ τὶς ζωώδεις διεκδικήσεις της. Εἶναι παρατηρημένο πὼς σὲ λαοὺς ὑπανάπτυκτους, δηλαδὴ ἀνανάπτυκτους κοινωνικά, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ παραμείνουν στὴν κατάσταση τῆς μαζικῆς συνύπαρξης. Ἔτσι οἱ λαοὶ εἶναι πιὸ εὐκολοκυβέρνητοι καὶ ὑπόκεινται σὲ κάθε λογῆς, ἐσωτερικὲς καὶ ἐξωτερικές, μεταπλαστικὲς ἐπεμβάσεις. Ἀντιθέτως, τὸ πρόσωπο ΔΕΝ μπορεῖ νὰ ὑποδουλωθεῖ σὲ κανένα σχῆμα! Διότι αὐτοπροσφερόμενο στὴν Ἀλήθεια, Χριστοποιεῖ τὴν συνείδησή του, δηλαδὴ τὸ φρόνημά του, ἀλλὰ καὶ τὶς σχέσεις του. Τὸ πρόσωπο παιδί μου, ζεῖ μέσα στὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία! Γι’ αὐτὸ εἶπε ὁ Κύριος, “Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς**”. Οἱ Νεομάρτυρες, οἱ κατεξοχὴν “ἀντιστασιακοὶ” τῆς Τουρκοκρατίας, ὄντας ἀναγεννημένοι μέσα στὴν Χάρη ἄρα καὶ ἐλεύθεροι ἐσωτερικά, ἀποτέλεσαν τὸν ἀντίποδα τῶν ἐξισλαμισμένων· ποὺ ἡ ἐσωτερικὴ ἀνελευθερία τους, λειτουργῶντας ὡς φόβος καὶ σκοπιμότητα, τοὺς ὁδηγοῦσε στὴν ἀπόγνωση, τὴν δουλικότητα καὶ τελικὰ στὴν ἀλλαξοπιστία».

«Παπποῦ… Στὸ βιβλίο σου διάβασα γιὰ ἕνα βαρύτατο παλαιὸ σφάλμα τοῦ λαοῦ μας, ποὺ μᾶλλον τὸ συνεχίζουμε, καὶ αὐτὸ… τὰραξε τὴν συνείδησή μου. Ὁ πατὴρ Γεώργιος ἔγραφε πὼς ἡ καταστροφικὴ μανία τῶν Βαυάρων, στράφηκε ἐναντίον τῶν Μοναστηριῶν, μὲ χίλιες δύο δικαιολογίες καὶ προφάσεις, ὅπως τὰ “μισοδιαλυμένα” Μοναστήρια ἡ “ἀνεπάρκεια” τῶν μοναχῶν, καὶ τόσες ἄλλες ἀσύστατες κατηγορίες· ποὺ ὅμως ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΔΕΚΤΕΣ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἕλληνες, ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ καὶ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΕΥΠΙΣΤΙΑ! Λησμονήσαμε δηλαδὴ ὅτι τὸ Μοναστήρι δὲν ἦταν κιβωτὸς σωτηρίας τοῦ Γένους, λόγῳ τῆς ἀξιότητας καὶ τῆς τελειότητας τῶν μοναχῶν. Πίστεψέ με, αὐτὸ μὲ τὴν… “ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΕΥΠΙΣΤΙΑ”, μὲ πλήγωσε κατάβαθα! Μοῦ ἔμαθες πολλὰ γιὰ τὸν ὑπόγειο πόλεμο τῶν Ἑβραίων, ἐναντίον κάθε ἠθικοῦ νόμου, προκειμένου νὰ φέρουν τὸν ὄλεθρο σὲ ὅλους τοὺς λαούς, καὶ ξέρω γιὰ τὶς σατανικὲς βλέψεις τους περὶ “προορισμοῦ” τῶν ἀνθρώπων στὸν κόσμο. Πέφτοντας ἡ ματιά μου σὲ μία σελίδα ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν”, συνέδεσα τὰ πάντα, μὲ αὐτὴ τὴν “ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΕΥΠΙΣΤΙΑ”… Μισὸ λεπτὸ νὰ πάρω τὸ βιβλίο, γιὰ νὰ σοῦ τὸ διαβάσω. “Οἱ Χριστιανοὶ εἶναι ποίμνιο προβάτων, καὶ ἐμεῖς εἴμαστε γιὰ αὐτούς, λύκοι. Ξέρετε ἄλλωστε τί συμβαίνει στὰ πρόβατα, ὅταν οἱ λύκοι εἰσδύσουν στὴν μάνδρα τους. Θὰ κλείσουν τὰ μάτια μπροστὰ σὲ ὅλα τὰ πράγματα, ἐπειδὴ θὰ τοὺς ὑποσχεθοῦμε νὰ τοὺς ἀποδώσουμε ὅλες τὶς ἐλευθερίες ποὺ ἔχουν χάσει, ὅταν οἱ ἐχθροὶ τῆς εἰρηνης θὰ ἀναχαιτιστοῦν, καὶ τὰ κόμματα θὰ περιέλθουν σὲ ἀχρηστία. Εἶναι περιττό νὰ ποῦμε ὅτι θὰ περιμένουν γιὰ πολὺ χρόνο αὐτὴν τὴν ἐπιστροφὴ πρὸς τὸ παρελθὸν”… Ἀφοῦ στὴν Ἑλλάδα ἡ φράγκικη διείσδυση ἔγινε δυνατὴ μὲ τὴν δημιουργία τοῦ ἐλληνικοῦ κράτους, εἶχες πεῖ πὼς ὁ ἀπόλυτος στόχος τῶν Ἑλλήνων πολιτικῶν ἦταν ἡ ἐκφράγκευση, ὁ ἐξευρωπαϊσμὸς τοῦ Γένους, δηλαδὴ ἡ πλήρης ὑποταγὴ στὸν εὐρωπαϊκὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική. Ὅλη τὴν ζημιὰ θὰ τὴν πετύχαιναν, μόλις ἡ ζωὴ τῶν Ἑλλήνων διαχωριζόταν ἀπὸ ἐκείνη τῆς Ἐνορίας, γιὰ νὰ ἄντικαθιστοῦσε τὴν ὀλιγάρκεια ποὺ βίωναν στὴν ὀρθοδοξία, μὲ τὴν πλεονεξία καὶ τὶς ὑλιστικὲς συνήθειες. Εἶχες πεῖ ἀκόμα πὼς ὁ Ῥωμιὸς γνωρίζει ὅτι ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ συμμαχίας καὶ δουλείας. Γίνεται σύμμαχος μὲ ὁποιονδήποτε, ἐφ’ ὅσον αὐτὸ συμφέρει τὸ Γένος, ἀλλὰ ποτὲ δοῦλος τῶν συμμάχων! Ὁ γραικύλος δὲν γίνεται μόνο σύμμαχος, ἀλλὰ θέλει νὰ γίνει… “ἕνα πρᾶγμα” μὲ τὸν σύμμαχο! Νομίζει ὅτι ἡ συμμαχία εἶναι τὸ νὰ προσφέρεται ὡς “σκλάβα”, ποὺ βλέπει τὸν σύμμαχο ὡς… “ἀγαπητικό”, γιὰ νὰ ἀποκτήσει ἔτσι “ἰσχυρὸ προστάτη”! Μὲ ἄλλα λόγια ὁ γραικύλος φοβᾶται, ἄρα γι’ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι Ῥωμιός, ἐφ’ ὅσον φοβᾶται. Καὶ αὐτὸ ποὺ φοβᾶται εἶναι ἡ πνευματικὴ ἀνεξαρτησία καὶ ἡ ἐσωτερικὴ ἐλευθερία. Θέλει τὴν ἐλευθερία τοῦ σώματος, μόνο! Γι’ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ φανταστεῖ ὅτι ἡ Ῥωμιοσύνη ὄχι μόνο δὲν ὑποδουλώνεται πνευματικά, ἀλλὰ εἶναι ἐν κόσμῳ πολιτιστικὴ δύναμη ἡγετική! Πῶς μπορεῖ ὁ γραικύλος νὰ ἔχει αἰσθήματα καὶ πεποίθηση ἡγέτη, ὅταν εἶναι δοῦλος;*** Παπποῦ, τὴν ἐκφράγκευση τῶν συμμαθητῶν μου, τὴν εἶδα. Ὁ γραικύλος Μητροπολίτης μαθαίνει στὸ ποίμνιο τὰ ἴδια μὲ τὸν διαφθορέα Κοραῆ, δηλαδὴ δείχνει στοὺς πιστοὺς πῶς νὰ ἐγκαταλείπουν τὴν ἐντιμότητα, καὶ νὰ ξεπέφτουν στὸν εὐσεβισμὸ καὶ τὴν ἠθικολογία· δηλαδὴ πίνοντας μπύρες δίπλα στὰ “ξωτικά”, οἱ συμπολῖτες μας νὰ ὑποκρίνονται τοὺς εὐσεβεῖς καὶ τοὺς ἠθικούς, ξεπέφτοντας στὴν ἀσέβεια καὶ τὴν ἀνηθικότητα! Ὁ γραικύλος Μητροπολίτης νομίζει ὅτι εἶναι “ἕνα πρᾶγμα” μὲ τὸν “ἀγαπητικό του”, τὸν πάπα, καὶ ἠθικοποιῶντας τὸ φρόνημα τῶν πιστῶν, τοὺς κάνει “εὔχρηστους δούλους” τοῦ “ἀγαπητηκοῦ του”! Δηλαδὴ γιὰ τὴν ἐλευθερία τοῦ σώματός του, δίνει τοὺς πιστοὺς ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ! Ὅμως, ὅπως λέει καὶ ὁ μπαμπάς, τὰ θολὰ νερὰ τῆς Δύσης μᾶς κάνουν νὰ χάνουμε τὴν κρίση καὶ τὴν ὀξυδέρκεια, καὶ νὰ περιπέφτουμε σὲ σύγχυση καὶ ἀπόγνωση. Σύμφωνα καὶ μὲ τὸν “πολιτισμὸ” ποὺ προάγει ὁ γραικύλος Μητροπολίτης, “πολιτισμένοι” θὰ εἴμαστε ὅσο μαθαίνουμε νὰ εἴμαστε ὑποκριτές, ἀνισόρροποι, ἀνέντιμοι, ἐξαρτημένοι καὶ αὐτοκαταστρεφόμενοι· ἄν ὅπως οἱ ἐξισλαμισμένοι παλαιότερα, εἴμαστε ἐσωτερικὰ ἀνελεύθεροι, καὶ ὡς δοῦλοι τῶν παθῶν μας, ἀπὸ φόβο ἐγκαταλείπουμε τὴν πίστη μας, οἱ πολιτικοὶ θὰ εἶναι “εὐχαριστημένοι”. Ὅμως ὅπως χλευάζει ὁ γραικύλος Μητροπολίτης τὴν ἱεραποστολὴ τοῦ ἁγίου Πατρικίου, ἔτσι χλεύασαν προσφάτως καὶ οἱ γραικύλοι πολιτικοί, τὴν ἡρωικὴ ἀποστολὴ τῶν τριῶν Ἡρώων μας τῶν Ἰμίων! Οἱ τρεῖς δοξασμένοι Ἕλληνες, θυσίασαν τὰ νιάτα τους ἐπειδὴ ΔΕΝ δέχτηκαν τὴν ἀτίμωση τῆς Ἱερῆς Πατρίδας μας! Σὲ καιρὸ “εἰρήνης”, 30 χρόνια πρίν, κάποιοι Τοῦρκοι ἀποφάσισαν νὰ ὑποστείλουν τὴν Ἑλληνικὴ σημαία ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ νησὶ τῶν Ἰμίων, καὶ ἐπειδὴ αὐτὸ τὰ παλικάρια μας ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΧΘΗΚΑΝ, ἔπραξαν τὸ ἱερὸ καθῆκον τους. Γιὰ τὴν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τοῦ Γένους μας καὶ τὴν ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ τῆς Ἑλλάδος μας, ἔφτασαν νὰ θυσιάσουν τὴν ἴδια τὴν ζωή τους! Ὁ μπαμπὰς εἶπε πὼς ὁ τότε ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ εὐχαρίστησε τοὺς Ἀμερικανοὺς ποὺ “μᾶς ἔσωσαν”, καὶ δὲν… μπλεχτήκαμε σὲ πόλεμο μὲ τὴν Τουρκία! Ὅμως ὁ μπαμπὰς δήλωσε ξεκάθαρα στὴν μαμά, ὅτι πρὶν οἱ Τοῦρκοι νὰ προβοῦν στὴν ἐχθρικὴ ἐνέργεια, αὐτός, ὁ Ἕλληνας ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ ἦταν ποὺ ΕΙΧΕ ΔΙΑΤΑΞΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΑΛΕΙ Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ! Τὸ ὁμολόγησε ἀργότερα, συγκεκριμένος Ναύαρχος. Ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, πρότεινε νὰ ἐμφανιστεῖ πρὸς τὰ ἔξω, ὅτι “τὸ πανὶ” —ἔτσι ἀποκάλεσε τὸ ἐθνικὸ σύμβολο— δὲν τὸ ὑποστείλαμε, ἀλλὰ ὅτι τὸ… πῆρε ὁ ἀέρας! Ὁπότε παπποῦ, τί λές; Συμφωνεῖς μὲ τὸν πατέρα μου, ποὺ εἶπε πὼς οἱ σημερινοὶ γραικύλοι πολιτικοί, ἀπαγόρευσαν τὶς ἐκδηλώσεις ΤΙΜΗΣ γιὰ τοὺς Ἥρωες τῶν Ἰμίων, ἐπειδὴ δὲν ἐπέτρεπαν στοὺς Ἕλληνες, νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ γιὰ τὴν ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ τῶν Ἱμίων; Ἐπειδὴ ὅπως βλέπουμε, οἱ πολιτικοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι προδότες, καὶ νὰ θεωροῦν τοὺς Τούρκους… “ἀγαπητικούς τους”;».

«Τὸ μήνυμα ποὺ μᾶς ἔστειλαν οἱ φαῦλοι πολιτικοί, μὲ μια τέτοια ἀπαγόρευση, εἶναι πὼς τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ κάποιος θὰ τολμήσει νὰ ὑποστέλλει τὴν σημαία μας, οἱ Ἕλληνες “ὀφείλουμε” νὰ τὸν… “εὐχαριστήσουμε”! Ἦταν εὔστοχη ἡ σκέψη σου, πὼς ὅσο οἱ Ἕλληνες βυθίζονται στὴν σπατάλη καὶ τὴν ἀσωτία, λειτουργοῦμε ὡς… “δημοκρατικὴ” χώρα· ὄντως ἡ ὀκνηρια ἐκείνου ποὺ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἡδυπάθεια, τὸν δένει στὶς στερήσεις καὶ τὴν κακοπάθεια, πρωτίστως πνευματικά. Πρέπει νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὅσο ἡ Πατρίδα μας μιμεῖται τὴν Φραγκιά, ἐκείνη θὰ συνεχίζει νὰ χτυπάει τὴν πίστη μας, τὴν βαθειὰ ἐσωτερικὴ σύνδεση μεταξὺ τῶν συμπατριωτῶν, καὶ θὰ βιώνουμε ὅλο καὶ πιὸ βάναυσα τὴν διάκριση τῶν ἀνθρώπων σὲ κυρίους καὶ δούλους! Οἱ προδότες τῶν Ἰμίων, ὑποτάχθηκαν στὴν ἐντολὴ τῶν Ἑβραίων λύκων, νὰ κατεβάσουν τὴν ἑλληνικὴ σημαία ἀπὸ ἑλληνικὸ ἔδαφος! Τὸ νὰ μᾶς ἀπαγορεύσουν ὅμως τώρα οἱ ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ, νὰ ἀποδώσουμε ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ στοὺς ἀθάνατους Ἥρωές μας, δείχνει ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΣΗ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΗ! Εὐφροσύνη, αὐτὸ ποὺ μᾶς ἀρνοῦνται στὴν πραγματικότητα, οἱ ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ, εἶναι νὰ ἀναγνωρίζουμε ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΩΣ ΙΔΑΝΙΚΟ! Θέλουν νὰ μᾶς ὑποτάξουν, καὶ νὰ δεχτοῦμε πὼς αὐτὸς ὁ Τόπος ἀνήκει σὲ αὐτούς! Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ προφασίστηκαν “κίνδυνο ἐπεισοδίων”, προκειμένου στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας, νὰ τὰ συνδέσουμε μὲ τὴν ὁποιαδήποτε ἐκδήλωση πηγαίων αἰσθημάτων ἐθνικῆς ὑπερηφάνειας, τὰ ὁποῖα τρέφουν τὴν ἀνδρεία μπροστὰ στὸν ἐχθρό· αἰσθημάτων πατριωτικοῦ φιλότιμου, ποὺ διδάσκουν τὴν ψυχικὴ ἑτοιμότητα γιὰ ἀντίδραση μπροστὰ σὲ κάθε εἰσβολέα· αἰσθημάτων αὐτοθυσίας, τὰ ὁποῖα ἐξυπακούονται τὴν ὥρα τῆς προστασίας τῶν Ἱερῶν καὶ τῶν Ὁσίων· αἰσθημάτων ἀληθινῆς φιλοπατρίας, ποὺ προϋποθέτουν ψυχικὴ ἀνθεκτικότητα μπροστὰ στὴν προδοσία τῶν… “ἀνωτέρων”. Στὴν οὐσία μᾶς ξεκαθάρισαν οἱ ἄθλιοι, ὅτι δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἔχουμε σαφὴ θέση γιὰ τὴν ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ, ὅτι ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, καὶ ὅτι ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΗΡΩΕΣ, ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ! Ὅλες οἱ πατροπαράδοτες ἐθνικὲς ἀξίες τῶν Ἑλλήνων, μὲ αὐτὴ τὴν προκλητικὰ αὐταρχικὴ ἀπαγόρευση, “ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ”! Αὐτὸ σημαίνει, αὐτομάτως, ὅτι θέλουν νὰ τσακίσουν τὴν ἑλληνορθόδοξη πεποίθησή μας —τὴν βαθειὰ ἐσωτερικὴ σύνδεσή μας—, πὼς ἡ Πατρίδα μας λειτουργεῖ ὡς προτύπωση τῆς Ἄνω Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποία “ζοῦμε” ἀπὸ ἐδῶ. Θέλουν τὴν Πατρίδα μας “δική τους”, γιὰ νὰ τὴν κάνουν “ὅ,τι θέλουν”! Τὶς ἴδιες ἡμέρες τῆς ἀπαγόρευσης στοὺς Ἕλληνες, ἐπέτρεψαν σὲ κάτι ἀλλοδαπούς, νὰ κάνουν μία διαμαρτυρία ποὺ ἤθελαν. Εἶναι προφανές, πὼς οἱ ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ μᾶς θέλουν δειλοὺς καὶ ἀδιάφορους, ὥστε νὰ σταματήσουμε νὰ συγκρίνουμε τὴν δική τους ἀηδιαστικὴ φιλοτουρκικὴ στάση, μὲ τοὺς ἀνδρείους πατριῶτες ποὺ θέλαμε νὰ τιμήσουμε, γιὰ νὰ “ξεχαστοῦν” ἀπὸ ὅλους…».

«Αὐτὸ ποὺ μὲ πλήγωσε παπποῦ, ἦταν τὸ ἐνδεχόμενο νὰ ἐπαναλάβουμε καὶ ἐμεῖς, τὴν “ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΕΥΠΙΣΤΙΑ” τῶν προγόνων μας, ἀπέναντι στοὺς Ἑβραίους λύκους. Οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπολογίσει ὅτι θὰ κλείνουμε τὰ μάτια μπροστὰ σὲ ὅλα τὰ πράγματα, περιμένοντας ὅτι κάποτε θὰ μᾶς… “ἀποδώσουν ὅλες τὶς ἐλευθερίες” ποὺ θὰ μᾶς ἔχουν κλέψει! Ὁ μπαμπάς εἶπε, τώρα ποὺ ἔλειπες, πὼς ὁρισμένοι γραικύλοι ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ἐξευτέλισαν τοὺς ἀδελφούς τους, ὅταν ἀπαιτοῦσαν νὰ… ΛΟΓΟΚΡΙΝΟΥΝ τὰ συνθήματα ποὺ εἶχαν γράψει στὰ πανὸ οἱ συμπολῖτες μας. Ἐκεῖ, στὴν μεγάλη διαμαρτυρία γιὰ τὴν τραγωδία τῶν Τεμπῶν, τῶν ὁποίων θυμάτων ἡ μνήμη, ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ! Διαμαρτυρία γιὰ τοὺς ἀδικοχαμένους συγγενεῖς τους ἔκαναν, γιατὶ ΔΕΝ μποροῦσαν οἱ ἄνθρωποι νὰ ἐκφράσουν τὴν τεράστια δυσαρέσκειά τους, ΕΛΕΥΘΕΡΑ; Μήπως ἡ δυσαρέσκεια, δὲν εἶναι ἡ γνώμη μας; Ἐπειδὴ ξέρουν τὴν γνώμη μας, γι’ αὐτὸ τὴν φοβοῦνται οἱ πολιτικοὶ; Τόσο πολὺ φοβοῦνται τὴν ἀλήθεια; Δὲν εἶναι ΥΠΟΤΕΛΗΣ κάποιος, ὅταν δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ τιμήσει τοὺς Ἥρωές του, ἤ ὅταν τὸ σύνθημα τῆς ὅποιας δυσαρέσκειάς του, πρέπει πρῶτα νὰ πάρει… “ἔγκριση”; Ἄρα ἔχουμε ἄτομα, ποὺ ὑποδουλώνουν ἄλλα ἄτομα, ὅπως γίνεται στὸ βασίλειο τῆς ζούγκλας! Ἔχουμε ἀκόμα τὴν ἄνωθεν καθοριζόμενη γραμμὴ πορείας, τὴν ἄμεση ἤ ἔμμεση κατάργηση τῆς ἀτομικῆς βούλησης, τὴν ἀπρόσωπα ῥυθμιζόμενη ἀτομικὴ καὶ κοινωνικὴ συμπεριφορά, καὶ ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ ὑποχρεώνουν στὴν δουλοπρεπῆ μαζικὴ συνύπαρξη… Καὶ στὶς δύο φασιστικὲς ἐπεμβάσεις τῶν πολιτικῶν παπποῦ, οἱ Ἕλληνες πολῖτες φαίνονται νὰ εἶναι οἱ “κακοὶ” τῆς ὑπόθεσης· αὐτὸ εἶχε ξαναγίνει, πρὶν καιρό, ὅταν οἱ συμπολῖτες μας ἀγροτοκτηνοτρόφοι, ἀγωνίζονταν μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις τους γιὰ τὴν ἀξιοπρέπεια στὴν ζωή τους, καὶ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ! Θυμᾶσαι, ποὺ κάποιοι γραικύλοι ἀστυνομικοί, ἔκλειναν τὸ δρόμο στοὺς ταξιῶτες, γιὰ νὰ συκοφαντήσουν τοὺς ἀδελφούς τους ἀγροκτηνοτρόφους, ὅτι εἶναι “κακοὶ” καὶ… “ταλαιπωροῦν τὸν κόσμο”; Καὶ αὐτὴ ἡ αἰσχρὴ κίνηση, δὲν ἦταν ἐπίσης ἐξόφθαλμα φασιστική; Δὲν εἶναι χτυπητό, ὅτι ἡ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΒΙΑ ἔγινε τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῶν πολιτικῶν;».

«Εὐφροσύνη, τὰ κραυγαλέα φασιστικὰ εἶναι τὸ προΐμιο τῆς… αἰχμαλωσίας μας! Οἱ ξεδιάντροποι πολιτικοὶ ἔγιναν πλέον ἐπιτακτικὰ αὐταρχικοί, καὶ ἀπευθύνονται πρὸς τοὺς Ἕλληνες, ὅχι ὅπως ταιριάζει στοὺς νόμιμους κληρονόμους τῆς πατρώας Γῆς, ἀλλὰ ὅπως ταιριάζει σὲ “τουρίστες”, ποὺ σήμερα εἶναι, καὶ αὔριο δὲν εἶναι! Ὅσο ὁ ἀπόλυτος στόχος τους ἦταν ἡ πλήρης ὑποταγή μας στὸ ὑπερκράτος τῆς Εὐρώπης, διαμόρφωναν τοὺς “νέους κανόνες”, τῆς ὑποταγῆς μας στὸ ὑπερκράτος τῶν Ἑβραίων, οἱ ὁποῖοι ὄντως ἔχουν πιστέψει πὼς ἡ Ἑλλάδα μας τοὺς… “ἀνήκει”! Ὁ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ ἔκανε ἕνα ἀπερίσκεπτο σφάλμα: τὴν στιγμὴ ποὺ μᾶς ἔθεσε “διορία(!)” μερικῶν ἡμερῶν γιὰ νὰ ὑποταχθοῦμε στὴν “μοῖρα μας”, καὶ νὰ μπαίνουμε στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης μὲ τοὺς κωδικοὺς τῆς ἐφορίας, ΤΟΛΜΗΣΕ καὶ ΤΑΥΤΙΣΕ τὴν δική μας Πατρίδα, μὲ τὸ σιχαμερὸ δαιμονικὸ ὑπερκράτος τῶν Ἑβραίων! Ταύτισε δηλαδὴ τὴν γαλανόλευκη Ἑλλάδα μας, μὲ ὑποτελῆ χώρα, ποὺ θὰ φέρει τὸν μιαρὸ ἀριθμὸ τοῦ ἑωσφορικοῦ θηρίου! Θὰ σοῦ διαβάσω παιδί μου, πῶς ὀνειρεύονται οἱ δαιμονολάτρες Ἑβραῖοι, τὴν φρικτὴ αἰχμαλωσία τοῦ κάθε λαοῦ: “Ἡ ἐλευθερία τοῦ τύπου, τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι, ἡ ἐλευθερία τῆς συνείδησης, ἡ ἀρχὴ τοῦ ἐκλέγεσθαι καὶ πλεῖστα ἄλλα πράγματα, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξαφανιστοῦν ἀπὸ τὸν ἀνθρώπινο κατάλογο, ἤ νὰ μεταβληθοῦν ῥιζικά, ἀμέσως μόλις θὰ ἔχει προκηρυχθεῖ τὸ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ. Μόνο κατὰ τὴν στιγμὴ αὐτή, θὰ μᾶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδώσουμε ὅλες τὶς διαταγές μας μὲ μιᾶς. Κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς προκηρύξεως τοῦ πραξικοπήματος, ὁπότε καὶ ὅλοι οἱ λαοὶ θὰ εἶναι κατάπληκτοι, καὶ θὰ βρίσκονται ἀκόμα μέσα στὸν τρόμο καὶ τὴν παραζάλη, θέλουμε ἐκείνη ἀκριβῶς τὴν στιγμή, νὰ ἀναγνωριστοῦμε ὅτι εἴμαστε τόσο ἰσχυροί, τόσο ἄτρωτοι, τόσο δυνατοί, ὥστε δὲν θὰ τοὺς λάβουμε ποτὲ ὑπ’ ὄψιν. Ὄχι μόνο δὲν θὰ δώσουμε καμία προσοχὴ στὶς γνώμες καὶ τὶς ἐπιθυμίες τῶν λαῶν, ἀλλὰ θὰ εἴμαστε καὶ σὲ θέση νὰ καταστείλουμε, μετ’ ἀπολύτου ἐξουσίας, κάθε ἔκφραση καὶ κάθε ἐκδήλωση αὐτῶν τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ γνωμῶν. Ἐπειδὴ μὲ τὴν μία, θὰ ἔχουμε γίνει κύριοι σὲ ὅ,τι μᾶς ἦταν ἀναγκαῖο, σὲ καμία περίπτωση δὲν θὰ μοιράσουμε τὴν ἐξουσία μας μὲ αὐτοὺς τοὺς λαούς. Αὐτοὶ τότε θὰ κλείσουν τὰ μάτια, καὶ θὰ περιμένουν αὐτὰ ποὺ πρόκειται νὰ τοὺς συμβοῦν”».

«Ὅμως παπποῦ, ἀπὸ τώρα ὁ γραικύλος Μητροπολιτης κλέβει μὲ ἐλαφρὰ τῇ καρδίᾳ, τὴν Ἱερὴ Πατρίδα ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ παιδιά της, καὶ τοὺς δίνει ὡς ἀντάλλαγμα, τί; Τὴν “πτώση” τῶν ἐθνικῶν συνόρων! Εἶναι καὶ ἐθνικὰ ὑπόλογος, ποὺ… “ὑπόσχεται ἀλλοῦ” τὶς συνειδήσεις τοῦ ποιμνίου του! Ἐκεῖ ποὺ χορεύουν τὰ δαιμόνια, οἱ πατρίδες ΔΕΝ παραμένουν ἐλεύθερες… Πάντως ἐγὼ θέλω μὲ ὅλη τὴν καρδιά μου, νὰ συμπεριλαμβάνομαι στὴν μαγιὰ τοῦ Πατριδοφύλακα Μακρυγιάννη!».

«Εἶναι ἐμφανές, καλή μου Εὐφροσύνη, ὅτι ἡ Ἑλληνορθοδοξία ὑφίσταται καταιγιστικὸ πόλεμο! Ὁ ἑβραϊσμὸς εἶναι κράτος ἐν κράτει. Ὅ,τι ἀκαθαρσία εἶναι οἱ Ἑβραῖοι, ἀκριβῶς ἴδια ἀκαθαρσία εἶναι καὶ οἱ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ, ποὺ ἔχουμε στὸ τιμόνι τῆς Πατρίδος μας! Οἰ Ἑβραῖοι τοὺς “συμβούλεψαν” νὰ γίνουν… “ἀγαπητικοὶ” καὶ μὲ τοὺς Πακιστανοὺς ἀρχηγούς, ὥστε νὰ ἀνοίξουν καὶ ΕΠΙΣΗΜΩΣ τὴν πόρτα τῆς χώρας σὲ… πλῆθος Πακιστανῶν, γιὰ νὰ κάνουν στὴν Ἑλλαδα, κάτι… “ἄγνωστο” σὲ ἐμᾶς! Οἱ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ἔχουν ἐντολὲς ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΒΙΟ, ΑΒΙΩΤΟ, γιὰ νὰ ἀγανακτήσουμε, καὶ νὰ… “προσφέρουμε” τὴν ἐλευθερία μας “οἰκειοθελῶς(!)” στοὺς Ἑβραίους! Οἱ ὁποῖοι πάντοτε ἄπληστοι γιὰ τὰ ἀγαθὰ τῶν ἄλλων, καὶ πάντοτε βάρβαροι, νοσοῦν ἀπὸ ἀκατανίκητο μῖσος γιὰ ὅλους τοὺς λαούς, ποὺ τοὺς ἀνέχθηκαν καὶ τοὺς πλούτισαν! Εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη, τὰ ἁγνὰ στοιχεία τοῦ τόπου μας νὰ ἐργαστοῦν μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ συνετὴ τόλμη, βάσει τοῦ εὐαγγελικοῦ πνεύματος. Ἡ ζωὴ ἔχει τὴν σφραγίδα τῆς ἱερότητας, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθεῖ ἀνοχύρωτη, στὴν διάθεση τῶν ἀνθρώπων τοῦ πνευματικοῦ ἐκφυλισμοῦ».

«Παπποῦ, γιὰ ποιό λόγο πιστεύεις, οἱ Ἕλληνες δείχναμε ὥς τώρα “ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΕΥΠΙΣΤΙΑ”, στοὺς πολιτικούς; Τί πρέπει νὰ κάνουμε τώρα, γιὰ “νὰ βγάλουμε τὴν τρίχα ἀπὸ τὸ ζυμάρι”;».

«Πρῶτα θὰ σοῦ διαβάσω γιὰ τὸν μυστικὸ μασονισμό, στὸ ἑβραϊκὸ βιβλίο τοῦ ἑωσφορικοῦ θράσους, καὶ μετὰ θὰ σοῦ πῶ τὴν γνώμη μου. “Γιατὶ νὰ ἐπινοήσουμε καὶ νὰ ἐμπνεύσουμε στοὺς Χριστιανοὺς ὅλη αὐτὴ τὴν πολιτική, χωρὶς νὰ τοὺς δώσουμε τὰ μέσα νὰ τὴν κατανοήσουν; Γιατὶ ἄλλο, παρὰ γιὰ νὰ πετύχουμε κρυφά, ἐκεῖνο ποὺ ἡ διεσπαρμένη γενεά μας δὲν μποροῦσε νὰ πετύχει ἀπ’ εὐθείας. Αὐτὸ μᾶς χρησίμευσε ὡς βάση στὴν διοργάνωση τοῦ μυστικοῦ μασονισμοῦ, τὸν ὁποῖο ὁ κόσμος δὲν γνωρίζει, καὶ τοὺ ὁποίου τοὺς σκοποὺς οὔτε κὰν ὑποπτεύονται οἱ ἠλίθιοι Χριστιανοί, οἱ προσελκυόμενοι ἀπὸ ἐμᾶς στὴν ὁρατὴ στρατιὰ τῶν στοῶν, γιὰ νὰ παραπλανήσουμε τὰ βλέμματα τῶν ἀδελφῶν τους. Ὁ θεὸς [ἐννοεῖ τὸν σατανᾶ] ἔδωσε σὲ ἐμᾶς, τὸν περιούσιο λαό του [σὰν νὰ λέμε… “ἀξιοποίησαν” τὴν κατάρα ποὺ ἔχουν στὰ κεφάλια τους] τὴν διασπορά, καὶ σὲ αὐτὴ τὴν ἀδυναμία τῆς γενεᾶς μας βρέθηκε ἡ ἰσχύς μας, ποὺ μᾶς ἔχει ὁδηγήσει σήμερα στὸ κατώφλι τῆς παγκόσμιας κυριαρχίας. Λίγα πράγματα μᾶς λείπουν, γιὰ νὰ ἱδρύσουμε τὴν κυβέρνησή μας σὲ αὐτὲς τὶς στέρεες βάσεις”. Παιδί μου, βλέπουμε ὅλους αὐτοὺς ποὺ γιὰ τόσες δεκαετίες εἰδικεύονται στὴν τέχνη τῆς παγκόσμιας ἐξαπάτησης καὶ ἐκμετάλλευσης, νὰ “πίνουν τὸ αἷμα” τῶν λαῶν. Στὴν πραγματικότητα δὲν γνωρίζουμε τίποτα γιὰ αὐτούς, μᾶς εἶναι… ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΙ! Φανερὰ εἶναι κανονικοὶ ἄνθρωποι ὅπως ἐμεῖς, ἀλλὰ ἔχουν καὶ τὴν “κρυφὴ ζωή”, βυθισμένη στὰ σκότη τῆς ἄγνοιας, ποὺ τὴν κάνουν μόνο οἱ “ἄγριες φυλές”! Ἡ μασονία εἶναι ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ, ποὺ ἀπαιτεῖ… “μετάληψη” πραγματικοῦ σώματος καὶ αἵματος “σκοτωμένου ἀνθρώπου”! Οἱ μασόνοι εἶναι οἱ γιοὶ τοῦ σατανᾶ, ὁ ὁποῖος χρειάζεται ἀπὸ αὐτοὺς ἕνα παγκόσμιο θρησκευτικὸ τυπικό, ὑπὸ τὴν στέγη τοῦ ὁποίου θὰ ἐκλείψουν οἱ διακρίσεις τῶν θρησκειῶν, τῶν ἐθνῶν, τῶν λαῶν, τῶν ὁμάδων, τῶν ἀτόμων, καὶ ἡ κατὰ μέρους ἠθικὴ δεοντολογία…».

«Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς δίνει δύναμη καὶ φώτιση, παπποῦ, νὰ σταθοῦμε οἱ Ἕλληνες στὸ ὕψος τῆς Ἱστορίας μας, καὶ φράζοντας “στόματα λεόντων”, νὰ φτάσουμε στὴν ἀνάσταση τοῦ Γένους μας! Νὰ παρακαλέσουμε τὸν ἅγιο Πατρίκιο νὰ μᾶς βοηθήσει, νὰ διώξουμε καὶ ἐμεῖς ὅλους τοὺς δαίμονες ἀπὸ τὴν γλυκιὰ Πατρίδα μας! Τὸ πῆρα ἀπόφαση, θὰ μιλήσω στὰ παιδιὰ τῆς τάξης μου, σχετικὰ μὲ τὴν εἰδωλολατρεία. Θὰ τοὺς πῶ, νὰ μὴν παρασυρθοῦμε ποτὲ ἀπὸ τὴν πορνεία, ὅπως πόρνευσαν μερικοὶ εἰδωλολάτρες Ἑβραῖοι στὴν ἔρημο, καὶ σὲ μία ἡμέρα ἔπεσαν νεκροὶ εἴκοσι τρεῖς χιλιάδες. Οὔτε νὰ ζητᾶμε νὰ δοκιμάσουμε, ἂν ὁ Χριστὸς θὰ μᾶς φυλάξει ἀπὸ τὸν κίνδυνο τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθίμων, ὅπως Τὸν πείραξαν καὶ μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, καὶ γιὰ τὴν παράβασή τους θανατώθηκαν ἀπὸ τὰ φαρμακερὰ δαγκώματα τῶν φιδιῶν. Σὲ καιρὸ δοκιμασίας νὰ μὴν γογγύζουμε, ὅπως γόγγυσαν μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, καὶ θανατώθηκαν ἀπὸ τὸν ἐξολοθρευτὴ ἄγγελο. Ὅλα αὐτὰ συνέβαιναν σὲ ἐκείνους, ἀλλὰ γράφτηκαν ὡς προφητικὰ σύμβολα γιὰ νὰ νουθετούμαστε καὶ ἐμεῖς, οἱ σημερινοὶ πιστοί. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ διδακτικὰ παραδείγματα τῆς ἱστορίας τοῦ Ἰσραὴλ βγαίνει ὡς συμπέρασμα, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὴν ἰδέα, ὅτι στέκεται καλά, ἂς προσέχει μήπως πέσει, ὅπως ἔπεσαν καὶ οἱ Ἰσραηλῖτες, ποὺ ἀνέφερα».

«Νὰ ἔχεις τὴν εὐχή μου, κόρη μου! Ὅσο ἀγωνιζόμαστε νὰ κρατᾶμε καθαρὴ τὴν καρδιά μας οἱ Ῥωμιοί, δὲν ἔχουμε νὰ φοβόμαστε τίποτα. Ὥς τώρα βεβαια δὲν μᾶς κατέλαβε μεγάλος πειρασμός, ἀλλὰ μόνο μικροπειρασμοὶ προσωρινοί, τοὺς ὁποίους μπορεῖ νὰ ὑποστεῖ καὶ νὰ ὑπερνικήσει ὁ ἄνθρωπος. Ἄν στὸ μέλλον παρουσιαστοῦν μεγάλοι πειρασμοί, μὴν ξεχνᾶς ὅτι εἶναι ἀξιόπιστος ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει νὰ πειρασθοῦμε παραπάνω ἀπὸ τὴν δύναμή μας· ἀλλὰ μαζὶ μὲ τὸν πειρασμὸ θὰ μᾶς δώσει καὶ τὴν δύναμη γιὰ νὰ τὸν ὑπομείνουμε, καὶ θὰ ἀνοίξει καὶ διέξοδο, ὥστε νὰ βγοῦμε ἀπὸ αὐτόν. Ἀκριβῶς γι αὐτό, παιδί μου, νὰ φεύγεις πάντα μακριὰ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρεία, τὰ ἔθιμα καὶ τὴν ζωὴ τῶν εἰδωλολατρῶν. Σοῦ μιλάω ὅπως μιλάω σὲ φρόνιμους καὶ συνετούς, γιὰ νὰ κρίνεις τὸ ἀκόλουθο. Τὸ ποτήριο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ Κύριος ἀπήγγειλε τὴν εὐχαριστήρια δοξολογία, καὶ ποὺ καθαγιάζεται μὲ εὐχαριστήρια προσευχή, δὲν εἶναι κοινωνία τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ; Ὁ ἄρτος, ὁ ὁποῖος τεμαχίζεται στὸ μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, δὲν εἶναι κοινωνία τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ; Ἐπειδὴ Ἕνας εἶναι ὁ οὐράνιος αὐτὸς Ἄρτος, γιὰ αὐτὸ εἴμαστε ἕνα ἠθικὸ Σῶμα, οἱ πολλοί. Διότι ὅλοι ἀπὸ τὸν ἕνα Ἄρτον μετέχομε, καὶ ἐνωνόμαστε ὅλοι μὲ Αὐτὸν, καὶ διὰ μέσου Αὐτοῦ γινόμαστε Ἕνα καὶ μεταξύ μας».

8 μηδὲ πορνεύωμεν, καθώς τινες αὐτῶν ἐπόρνευσαν καὶ ἔπεσον ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ εἰκοσιτρεῖς χιλιάδες. 9 μηδὲ ἐκπειράζωμεν τὸν Χριστόν, καθὼς καί τινες αὐτῶν ἐπείρασαν καὶ ὑπὸ τῶν ὄφεων ἀπώλοντο.

11 ταῦτα δὲ πάντα τύποι συνέβαινον ἐκείνοις, ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν. 12 ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μὴ πέσῃ.

13 πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μὴ ἀνθρώπινος· πιστὸς δὲ ὁ Θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν. 14 Διόπερ, ἀγαπητοί μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρίας.

15 ὡς φρονίμοις λέγω· κρίνατε ὑμεῖς ὅ φημι. 16 τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας ὃ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστι; τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν;

17 ὅτι εἷς ἄρτος, ἓν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν· οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν. (Α΄Κορ. 1, 8-17)

τὸ κείμενο βασίζεται στὸ βιβλίο
—ΕΝΟΡΙΑ: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΗΜΩΝ, τοῦ μακαριστοῦ καὶ πολυαγαπημένου πατέρα μας Γεωργίου Μεταλληνοῦ, τοῦ σοφοῦ θεολόγου ποὺ ἔμεινε πιστὸς πρὸς τὴν Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.

* Ἰωάν. 15,15 ~ “Δὲν σᾶς λέω πλέον δούλους, διότι ὁ δοῦλος δὲν γνωρίζει τί πράττει ὁ Κύριός του. Σᾶς ὀνόμασα φίλους Μου, διότι ὅλα ὅσα ἄκουσα ἀπὸ τὸν Πατέρα Μου, σᾶς τα γνωστοποίησα, καὶ ἑπομένως γνωρίζετε τί πράττω καὶ γιὰ ποιὸ σκοπό”.
** Ἰωάν. 8,32
*** ἡ πρώτη ἀναφορὰ μέσα στὸ κείμενο, γιὰ τὸν γραικύλο, γίνεται στὸ βιβλίο “ΕΝΟΡΙΑ”, ἀπὸ τὸν π. Ἰωάννη Ῥωμανίδη

Πιὸ κάτω βρίσκεται τὸ ἐνδέκατο κεφάλαιο τῶν Πρωτοκόλλων τῆς Σιῶν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζουμε αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες.