Ἀπὸ τὶς δύο ἑβδομάδες τῶν σχολικῶν διακοπῶν, τὶς περισσότερες ἡμέρες τὶς πέρασα στὴν “πνευματικὴ ὄαση”, ὅπως λέει ὁ πατέρας μου τὴν συγκεκριμένη Ἰερὰ Μονή. Ἀνάμεσα σὲ τόσους ἀγαπημένους μοναχούς, βίωσα βαθύτερα τὴν πνευματικὴ ἀτμόσφαιρα τῆς “ἁγίας Γῆς”, δηλαδὴ τοῦ χριστιανικοῦ ναοῦ. Πόση εὐλογία! Πόσο φῶς! Πόση Χάρη! Ὅλα φωτεινά! Στὴν Θεία Λειτουργία ἀνακαλύπτουμε καὶ ζοῦμε τὴν σωτηρία μας. Ἐκεῖ οὐρανὸς καὶ γῆ, ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι, ζῶντες καὶ κεκοιμημένοι, συνεορτάζουν καὶ συνευχαριστοῦν τὸν Κύριο γιὰ τὴν ἀγάπη Του, ὁ Ὁποῖος θυσιάζει ἀναίμακτα τὸν Ἑαυτό Του! Ὅλοι προγευόμαστε τὸν ἐγκαινιασμὸ τοῦ καινοῦ καὶ μέλλοντος αἰῶνος! Μόλις πάψουμε νὰ ἀσχολούμαστε μὲ τὰ γήινα, ἀνυψωνόμαστε στὰ ὑπεργήινα! Ἔχοντας ἐπιστρέψει τώρα στὴν καθημερινότητα, μετὰ ἀπὸ τὸν ἐκκλησιασμὸ στὸν ναὸ τῆς ἐνορίας μας, θὰ καθίσουμε γιὰ τὸν καφὲ ποὺ προσφέρουν τὰ ἄτομα ποὺ διακονοῦν. Ὁ ἀδελφικὸς φίλος μου ἤθελε νὰ μιλήσουμε, καὶ μὲ πῆρε παράμερα ἀπὸ τὶς οἰκογένειές μας. «Ναὶ Χρυσόγονε, τὰ ἔμαθα! Μοῦ εἶπε ὁ πατέρας μου γιὰ τὴν δαιμονικὴ παραφροσύνη τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν…».
«Μακάριε, μέσα στὶς λίγες ἡμέρες ποὺ ἔλειπες, ὁ κόσμος “ἀναποδογύρισε”! Ἕνας ἀρχηγὸς ποὺ δὲν τολμάει νὰ παραβρεθεῖ ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ του, οὔτε γιὰ τὴν τέλεση τοῦ Ἁγιασμοῦ τῶν ὑδάτων, σημαίνει πὼς ἔχει ἐπίγνωση, ὅτι ὁ λαὸς γνωρίζει τὴν πρόθεση τοῦ ἀρχηγοῦ του νὰ τὸν “πυροβολήσει”! Μὲ τὴν συμφωνία ποὺ ὑπέγραψε γιὰ εἰσαγωγὲς τροφίμων ποὺ ἡ ποιότητά τους ΔΕΝ θὰ ἐλέγχεται, ἀφοῦ πρῶτα ἄφησε ἄνεργες τὶς οἰκογένειες τῶν ἀγροτοκτηνοτρόφων συμπατριωτῶν μας, ἀπὸ ἀρχηγός, τώρα λέγεται ΠΡΟΔΟΤΗΣ! Οἱ δυνάμεις τοῦ Σκότους θὰ τοῦ “ἀναγνωρίσουν” ὅτι ἐξαπάτησε τὸν λαό του, στήνοντάς του τὶς πιὸ σατανικὲς παγίδες τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας! Ὅσο ἀπουσίαζες μελέτησα τὴν ψυχοσύνθεση τοῦ φθονεροῦ, ποὺ φλογισμένος ἀπὸ τὸν πυρετὸ τῆς πλεονεξίας, διαχωρίζει τὰ ὅσα “πρέπει” νὰ τοῦ ἀνήκουν, καὶ τὰ θεωρεῖ ὡς “ἀτομικὴ ἰδιοκτησία του”, ἔστω καὶ ἄνευ “δικαιολογιτικῶν τίτλων”! Σύμφωνα μὲ τὰ ἄρρωστα μάτια του, ὁ φθονερὸς ἀποκτᾶ δύο μεγάλους ἐχθρούς, ἐκείνους ποὺ εὐεργετοῦν καὶ θάλπουν, καὶ τοὺς δυσκολεμένους ποὺ ἀπολαμβάνουν τὴν προστασία τῶν εὐσπλάχνων. Αὐτὲς οἱ δύο κατηγορίες ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ὁποιαδήποτε μορφὴ λάμψης καὶ ὑπεροχῆς τῶν ἄλλων, προκαλοῦν στὴν φθονερὴ καρδιά, ΠΟΝΟ. Γίνονται τὸ σουβλὶ πάνω σὲ πληγή, καὶ τὸ ξύπνημα τοῦ ζωντανοῦ σκουληκιοῦ ποὺ τὸν κατατρώει καὶ τοῦ ἀφαιρεῖ τὸν ὕπνο, ἐπειδὴ συγκρίνοντας τὸν ἑαυτό του μὲ τὴν ἀνωτερότητα τῶν ἄλλων, τὴν βιώνει ὡς… πραγματικὴ συμφορὰ καὶ προσωπικὴ ἀδικία! Ὅμως ἡ χρονικὴ στιγμὴ ποὺ μᾶς “πύροβόλησε” ὁ φθονερὸς ΠΡΟΔΟΤΗΣ, εἶχε τὴν σημασία της. Τὸν ἐπίλογο τῆς ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ τοῦ λαοῦ μας σὲ ἀδυναμία νὰ θρέψει τὸν ἑαυτό του, ὑπέγραψε ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΙΑ τῆς ἑωσφορικῆς ἀπόφασης τῆς ξεδιάντροπης Ἀμερικῆς. Ἡ ὁποία ὀρέχτηκε νὰ ἁρπάξει μία ξένη χώρα, καὶ νὰ τὴν κάνει δική της ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ! Δηλαδὴ Μακάριε, τὸ θράσος τοῦ ΠΡΟΔΟΤΗ νὰ μᾶς “πυροβολήσει” βασίζεται σὲ αὐτὸν τὸν ἀόρατο μοχλό, τὸ ὑπόγειο —πλὴν σαφὲς— μήνυμα πρὸς ὅλους, ὅτι παγκοσμίως τὰ πράγματα ἀλλάζουν ἐκ διαμέτρου, καὶ ὅποιος κρατάει τὸ μαστίγιο, θὰ χαρακώνει τὶς πλάτες ὅσων διατάζει! Ὅτι δηλαδὴ ἀπὸ τὼρα τὸ παράλογο παύει νὰ φαίνεται περίεργο, καὶ πὼς μπροστὰ στὰ μάτια μας, τὸ κακὸ ἀνατρέπει τὸ καλὸ… Γιὰ ποιό διεθνὲς δίκαιο νὰ μιλήσουμε, ὅταν μὲ τὴν ξετσιπωσιά της ἡ Ἀμερική, κουρσεύει τὰ καράβια στὶς θάλασσες σὰν μία κοινὴ κλέφτρα, καὶ οἱ παράφρονες ἀλαζόνες ἀρχηγοὶ τῆς Εὐρώπης ψάχνουν ὕπουλους τρόπους, γιὰ νὰ ξεκινήσουν ἕναν δαιμονικὸ Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι γνωρίζουμε καὶ αὐτὸ ποὺ εἶχε πεῖ ὁ ἅγιος Γέροντας Βασίλειος ὁ Καυσοκαλυβίτης, πὼς ἡ Ἁμερικὴ θὰ μείνει… “μερική”! Ἡ νομοτέλεια τῆς ἁμαρτίας θὰ τὴν ὁδηγήσει ἐκεῖ».
«Χρυσόγονε, ὀ πατέρας Εὐέλπιστος εἶναι ὁ ἀνάπηρος μοναχὸς τοῦ μοναστηριοῦ, ἀλλὰ γιὰ νὰ στέκομαι κρατερὸς ἀπὲναντι στὶς δυσκολίες, μοῦ δίδαξε μία σειρὰ σκέψεων πάνω σὲ ὅσα ἤδη γνωρίζαμε. Ἀνοίγοντας τὸν δρόμο τοῦ Σωτῆρα, ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ἔλεγε στοὺς μαθητές του πὼς Ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἔρθει θὰ τοὺς βαπτίζει ὄχι μὲ νερό, ἀλλὰ “ἔν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ ΠΥΡΙ*”. Ὥς τώρα ἐγὼ δὲν εἶχα προσέξει αὐτὴ τὴν “ΦΩΤΙΑ”, ἡ ὁποία ὅσο ΚΑΤΑΚΑΙΕΙ τὶς κηλίδες τῆς ἁμαρτίας στὸ βάθος τῆς ψυχῆς, μᾶς καθαρίζει ἐσωτερικά! Ὁ Ἴδιος ὁ Θεός μας εἶναι “πῦρ καταναλίσκον”*, δηλαδὴ φωτιὰ ποὺ κατακαίει καὶ ἐξολοθρεύει κάθε ἀσεβῆ. Ἔπλασε τοὺς ἀγγέλους Του ὡς “πυρὸς φλόγα”*, καὶ ἔτσι τοὺς θέλει νὰ εἶναι. Ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου στὴν γῆ ἀρχίζει μὲ αὐτὴ τὴν “ΦΩΤΙΑ”, καὶ τελειώνει μὲ τὴν ἴδια. Τὴν Πεντηκοστὴ ὁ Λυτρωτὴς στέλνει καὶ πάλι “ΦΩΤΙΑ” στὴν γῆ, “γλῶσσες πυρὸς”* πάνω ἀπὸ τοὺς μαθητές Του, γιὰ νὰ φανερώσει μὲ τρόπο αἰσθητό, πὼς μία “ΦΩΤΙΑ” ἔρχεται νὰ ἀνάψει σὲ αὐτὸν τὸν πλανήτη! Οἱ ἀπεσταλμένοι Του πρέπει νὰ βάλουν “ΦΩΤΙΑ” ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ τὸν ΑΛΛΑΞΟΥΝ καὶ νὰ τὸν ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΟΥΝ! Ἡ πορεία τοῦ Εὐαγγελίου, δηλαδὴ ἡ πορεία τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, εἶναι μία πορεία ΔΥΝΑΜΙΚΗ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ καὶ ΚΑΤΑΚΤΗΤΙΚΗ! Καὶ συγχρόνως μία πορεία ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ, ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ καὶ ΕΞΑΓΝΙΣΤΙΚΗ! Θυμήσου τὴν φράση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, “πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη;”*. Ἦρθα νὰ ἀνάψω σὲ αὐτὴ τὴν γῆ μία “ΠΥΡΚΑΓΙΑ”, ἡ ὁποία στὴν καρδιὰ τῶν καλοπροαίρετων θὰ ἀνάψει φλογερὴ ἀγάπη καὶ ζῆλο πρὸς τὸν Θεό. Τί ἄλλο θέλω λοιπόν, ἄν ἔχει ἀνάψει τώρα ἤδη αὐτὴ ἡ “ΦΩΤΙΑ”; Μὲ αὐτὴν τὴν κοσμογονικὴ εἰκόνα τοῦ πυρός, ὁ ἐνανθρωπίσας Θεὸς ἤθελε νὰ μᾶς δείξει ΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ποὺ ἦρθε νὰ μᾶς φέρει στὴν γῆ, ὄχι μὲ κάτι μέτριο καὶ σχετικό, ἀλλὰ μὲ κάτι ἀπόλυτο ὅπως εἶναι ἡ φωτιά. Ἦρθε νὰ μᾶς φανερώσει τὴν δωρεὰ τῆς Χάριτος, ἡ ὁποία φέρνει στὸν κόσμο τὴν “ΦΩΤΙΑ” τοῦ Εὐαγγελίου, τὴν “ΦΩΤΙΑ” τοῦ χριστιανικοῦ κηρύγματος, τὴν “ΦΩΤΙΑ” τῆς βασιλείας Του, τῆς ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, τῆς θείας ἀγάπης ποὺ φωτίζει καὶ θερμαίνει τὶς καρδιές, τῆς νέας ζωῆς, ποὺ ἦρθε νὰ μᾶς φέρει! Ἡ ζωὴ ὅπως τὴν ὁρίζει τὸ Εὐαγγέλιο, μέσα στὴν ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ κάτι χλιαρό, ἤ μὲ ἕναν ἁπλὸ τύπο ἤ ἠθικισμό. Ὅταν κάποιος μαθητὴς ζήτησε ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ πάει νὰ θάψει πρῶτα τὸν πατέρα του, καὶ μετὰ νὰ Τὸν ἀκολουθήσει, ὁ Κύριος τοῦ ἀπάντησε μὲ τὴν φοβερὴ φράση, “ἄφησε τοὺς νεκροὺς νὰ θάψουν τοὺς νεκρούς τους”. Ἤθελε νὰ μᾶς δείξει ὅτι ἔρχεται νὰ διακόψει κάθε σχέση μὲ ὁποιαδήποτε νέκρα καὶ νεκρότητα καὶ ἀκινησία, καὶ σὲ αὐτὰ γίνεται ἀμείλικτος! Ἐξ ἄλλου στὴν Κρίση, τοὺς χλιαροὺς θὰ τοὺς ἐμέσει! Ἑπομένως τὸ πολίτευμα τῆς ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ δὲν εἶναι οὔτε ἕνα ἡμίμετρο, οὔτε μία κατάσταση ἐμβαλωματική, ἀλλὰ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!».
«Καλὰ λές, Μακάριε! Ἐπίσης ὁ Χριστὸς εἶπε, “μὴ νομίσετε ὅτι ἦρθα νὰ φέρω κάποια συμβατικὴ ψευτοειρήνη, σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο. Ἦρθα γιὰ νὰ φέρω μαχαίρι καὶ διχασμό.”* Ἐννοῶντας βεβαίως, πὼς ἦρθε ὁ Κύριος γιὰ νὰ φέρει τὸν ἀγῶνα γιὰ τὴν ὁλοσχερῆ ἐπικράτηση, τῆς πραγματικὰ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ. Ἦρθε γιὰ νὰ φέρει μία πλήρη καὶ ῥιζικὴ ἀλλαγὴ τῶν πάντων, μία μεταμόρφωση στὸ κάθε τι, μία ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ποὺ ὑπάρχουν πάνω σὲ αὐτὴ τὴν γῆ, σὲ μία ΝΕΑ ΠΛΑΣΗ! Μᾶς κάλεσε λοιπὸν νὰ μεταταγοῦμε σὲ μία ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΟΧΗ, στὴν πολιτογράφηση τοῦ καθενός μας σὲ ἕνα ΝΕΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ, ἄλλης πνευματικῆς σφαίρας· δηλαδὴ ἀπὸ ἐμᾶς θέλει τὴν πλήρη ἀλλαγή μας, ποὺ σημαίνει τὴν πλήρη ἀπάρνηση τοῦ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ καὶ τοῦ ΚΟΣΜΟΥ, τῶν δύο αὐτῶν κυριαρχικῶν εἰδώλων! Καὶ πραγματικὰ εἶναι ἀμείλικτος ὁ Κύριος στὶς ἔντονες ἀπαιτήσεις Του ἀπὸ ὅλους μας, ἀκριβῶς ἐπειδὴ στὸν τομέα τῆς ΑΓΑΠΗΣ καὶ τῆς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ φέρνει τὴν ἐπανάσταση: “νὰ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὅπως τὸν ἑαυτό σου”*. Ἄλλη ἐπιταγή: “ἄν Ἐγώ, ὁ Κύριος καὶ Δάσκαλός σας, ἔπλυνα τὰ πόδια σας, καὶ ἐσεῖς ὀφείλετε νὰ πλύνετε ὁ ἕνας τὰ πόδια τοῦ ἄλλου, μὲ ταπεινοφροσύνη καὶ ἀγάπη”*. Ἄλλη προσταγή: “αὐτὸς ποὺ ἔχει δύο χιτῶνες, ἄς δώσει τὸν ἕναν σὲ αὐτὸν ποὺ δὲν ἔχει”*. Κάτι ἄλλο ἐπίσης σαφὲς καὶ κατηγορηματικό: “ὅταν παραθέτεις γεῦμα μὴν προσκαλεῖς τοὺς φίλους ἤ τους πλούσιους γείτονές σου, ἀλλὰ προσκάλεσε φτωχούς, ἀνάπηρους, χωλοὺς καὶ τυφλούς”*. Καὶ ἕνα τελευταῖο, “καὶ ἐμεῖς ἔχουμε ὑποχρέωση νὰ θυσιάζουμε τὸν ἑαυτό μας ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μας”*. Πραγματικὰ ὅλα αὐτὰ εἶναι ΑΠΟΛΥΤΑ καὶ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ! Δηλαδὴ βάζουν τὴν ΦΩΤΙΑ καὶ τὸ ΜΑΧΑΙΡΙ στὴν παλαιὴ δυναστεία τοῦ διαβόλου καὶ τῆς ἁμαρτίας! Ὅλα τὰ παραγγέλματα ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Κύριος, σφραγίστηκαν μὲ τὸ Αἷμα Του!».
«Αὐτὸ εἶναι τὸ σημαντικότερο! Ὁ πατέρας Εὐέλπιστος εἶπε πὼς τὸ βασικὸ χαρακτηριστικὸ τῆς νέας ζωῆς, ποὺ λέγεται βασιλεία τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἕνα παράδοξο: ἡ “ΦΩΤΙΑ” τοῦ Εὐαγγελίου πυρπολεῖ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ΤΟΥΣ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ· μέσα στὴν κάμινο κάποιους τοὺς κάνει “χρυσό”, καὶ τοὺς ὑπόλοιπους τοὺς κατακαίει σὰν “καλάμια”! Ἡ ΖΩΟΠΟΙΗΣΗ καὶ ἡ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ἡ ἀνάσταση καὶ ἡ πτώση, εἶναι ὁ ΔΙΧΑΣΜΟΣ ποὺ εἶπες, Χρυσόγονε, δηλαδὴ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ· γιὰ τὸν ὁποῖο φυσικὰ δὲν εἶναι ὑπεύθυνο τὸ Εὐαγγέλιο, ἀλλὰ ἡ ΚΑΚΙΑ ὅσων μέσα στὴ πτώση τους, κατακαίγονται σὰν “καλάμια”! Ἡ ἀγάπη τῶν Χριστιανῶν καὶ ὁ ζῆλος πρὸς τὸν Θεό, διεγείρουν στοὺς κακοὺς ἕνα ΦΑΝΑΤΙΚΟ ΜΙΣΟΣ, καὶ γιὰ τοὺς εὐσεβεῖς, καὶ γιὰ τὴν θεμελιακὴ ἐπανάστασή τους μπροστὰ στὰ δύο εἴδωλα ποὺ κυριαρχοῦν, τὸν ἑαυτό τους καὶ τὸν κόσμο! Φῶς στὴν αἰτία αὐτοῦ τοῦ μίσους τῶν κακῶν, δίνει τὸ ἀκόλουθο γεγονός: Ὁ Κύριος στράφηκε πρὸς ἐκείνους ποὺ Τὸν ἀκολουθοῦσαν, καὶ τοὺς δίδαξε πὼς ἄν κάποιος ἀποφασίσει νὰ μαθητεύσει κοντά Του, καὶ δὲν μισήσει τοὺς γονεῖς του, τὰ παιδιά του καὶ ὅλους αὐτοὺς ποὺ τοῦ μπαίνουν ἐμπόδιο στὸ νὰ Τὸν ἀκολουθεῖ, ἤ ἐκεῖνος ποὺ δὲν βαστάζει πάνω του τὸν σταυρό του, ΔΕΝ μπορεῖ νὰ γίνει μαθητής Του. Δηλαδὴ στοιχίζει πολύ, αὐτὴ ἡ πίστη τοῦ ΑΙΜΑΤΟΣ καὶ τῆς “ΦΩΤΙΑΣ”, ἐπειδὴ εἶναι πλήρης ἀπάρνηση τῆς καθεστηκυίας τάξης. Ὄχι μόνο ἀπάρνηση τῶν κακῶν πραγμάτων, ἀλλὰ καὶ πολλῶν θεωρούμενων καλῶν ἤ οὐδέτερων, ὅταν αὐτὰ δὲν ἐμπνέονται ἀπὸ τὸν Χριστό, καὶ δὲν πυρπολοῦνται ἀπὸ τὴν δική Του “ΦΩΤΙΑ”· ὅταν δὲν μπαίνουν στὴν σφαῖρα τῆς μεταμόρφωσης, γιὰ τὴν ὁποία ἔδωσε Ἐκεῖνος τὸ Αἷμα Του. Ἡ καινούργια βασιλεία λοιπόν, ποὺ συμβολίζεται μὲ τὴν “ΦΩΤΙΑ”, καὶ ἔχει ὡς ὅπλο της τὸ “ΜΑΧΑΙΡΙ”, εἶναι ἡ ΜΕΤΑΝΟΙΑ. Μόνο ἄν ἡ “ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ” κατακάψει καὶ δοκιμάσει κάθε τι ποὺ ὑπάρχει μέσα μας, κατακαίγοντας ὅλο τὸν παλαιὸ κόσμο ποὺ βρίσκει, μπορεῖ μετὰ νὰ ὑψωθεῖ ἐντὸς τῆς ὕπαρξής μας ὁ καινούργιος κόσμος τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ. Μόνο τότε μπορεῖ νὰ ἀνάψει ἡ φλόγα τῆς θείας ἀγάπης, τῆς Χάριτος, τῆς νέας ζωῆς, τῆς ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ! Πρέπει πάντα νὰ θυμόμαστε πὼς δὲν βαπτισθήκαμε ἁπλῶς στὸ νερό, ὅπως βάπτιζε ὁ Πρόδρομος, ἀλλὰ βαπτισθήκαμε “ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί”! Πρέπει νὰ θυμόμαστε πὼς Ἐκεῖνος ποὺ εἶναι “ΦΩΤΙΑ”, μᾶς θἐλει νὰ εἴμαστε “πυρὸς φλόγα”! Ἐκεῖνος ποὺ ἦρθε νὰ μᾶς φέρει τὴν “ΦΩΤΙΑ” ἀπὸ τὸν οὐρανό, μὲ τὸ Τίμιο Αἷμα Του, περιμένει πάνω ἀπὸ τὸν αἱματοβαφῆ Σταυρό Του ὅλους ἐμᾶς, νὰ πάρουμε αὐτὴν τὴν “ΦΩΤΙΑ” καὶ νὰ τὴν ἀνάψουμε σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, ὁ ὁποῖος πραγματικὰ χρειάζεται μία “ΠΥΡΚΑΓΙΑ” ἐπανάστασης ἀπὸ μέσα, ἕνα βάπτισμα πυρός!».
«Ὅπότε μὲ τὰ ἄρρωστα μάτια του ὁ ἑκάστοτε πλεονέκτης φθονερός, θεωρεῖ τὴν καθεστηκυία τάξη τῆς διαφθορᾶς, ὡς “ἀτομικὴ ἰδιοκτησία” ποὺ θὰ… ἐκμεταλλεύεται. Καὶ ὅλα αὐτὰ ποὺ ὑποδηλώνουν τὸ νέο πολίτευμα τοῦ Νυμφίου, ὁ Ὁποῖος ἑνώνεται πλήρως μὲ τὴν νύμφη ψυχὴ γιὰ νὰ βασιλεύει μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, στὴν παροῦσα καὶ τὴν μέλλουσα ζωή, διεγείρουν στὸν φθονερὸ ΦΑΝΑΤΙΚΟ ΜΙΣΟΣ, ἐπειδὴ ἔρχονται νὰ σαρώσουν τὴν “ἰσχὺ” τῶν εἰδώλων καὶ τῆς φθορᾶς! Δηλαδὴ ἔρχονται νὰ ΝΙΚΗΣΟΥΝ τὸν θάνατο τῆς ψυχῆς! Τότε ἀντιμετωπίζει σὰν μεγάλους ἐχθρούς του ὅσους ἀπὸ ἀγάπη θυσιάζουν τὸν ἑαυτό τους ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν τους, ἤ τοὺς δίνουν τὸν χιτῶνα τους, ἐπειδὴ ἀποτελοῦν γιὰ τὸν φαῦλο πραγματικὴ “συμφορὰ” καὶ προσωπικὴ “ἀδικία”, ποὺ τὸν κατατρώει σὰν ζωντανὸ σκουλήκι! Ὁ ἴδιος δὲν ἔχει συναίσθηση πὼς ἀπὸ τὴν “ΦΩΤΙΑ” τοῦ Εὐαγγελίου, πυρπολεῖται ὅπως τὰ “καλάμια”· ὁ θάνατος τῶν ἄλλων γίνεται ἡ ζωή του, καὶ οἱ “ἐπαναστάτες” ποὺ φέρνουν ΑΓΑΠΗ καὶ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ στὴν κοινωνία, εἶναι γιὰ αὐτὸν ἀληθινὴ ἀπειλή! Ὅταν ὁ Θεάνθρωπος ἄρχισε τὸ μεγάλο ἔργο Του πάνω στὴν γῆ, κήρυττε πὼς “ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ”, δηλαδὴ ἡ βασιλεία αὐτὴ ἔρχεται κοντά μας. Εἶναι αὐτὸ τὸ Σχέδιο τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ βασιλεία Του μᾶς πλησιάζει! Ἐννοεῖται πὼς πρόκειται γιὰ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν ψυχῶν, τῶν καρδιῶν, τῶν πάντων, καὶ οὐσιαστικὴ διακυβέρνηση ὁλόκληρης τῆς ζωῆς μας. Προκειμένου νὰ φέρουμε καρπό, ὅπως τὸ ἀμπελόκλημα ποὺ τρέφεται ἀπὸ τὴν ἄμπελο, ζοῦμε “ἐν Χριστῷ”· εἴτε τρῶμε κάτι, εἴτε πίνουμε, εἴτε κάνουμε κάτι, ὅλα πρέπει νὰ ἀναφέρονται σὲ Ἐκεῖνον, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Διοικοῦσα Ἀρχὴ τῶν ὄντων, ἡ ῥίζα τῶν πάντων, ὁ λόγος καὶ τὸ πλήρωμα ὅλων τῶν πραγμάτων, τὸ Α καὶ τὸ Ω! Αὐτὸ σημαίνει νὰ βασιλεύει ἀπ’ ἄκρη σὲ ἄκρη ὁ μοναδικὸς Κύριος, ὁ κατ’ ἐξοχὴν καὶ κατὰ κυριολεξία Βασιλέας! Ὁπότε Μακάριε, ἀφοῦ ὁ Κύριος ἀνακεφαλαιώνει καὶ φωτίζει τὰ πάντα, καὶ δὲν ἀφήνει τίποτα ἔξω ἀπὸ τὴν σφαῖρα τῆς θεϊκῆς ἐπιρροῆς τῆς νέας βασιλείας, ὁ διάβολος φρίττει ἐπειδὴ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ “ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ”… ΝΩΡΙΤΕΡΑ! Νὰ γιατὶ ὁ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ἔχει πάρει ἐντολὴ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ νὰ μᾶς ἐξοντώσει τοὺς Ἕλληνες, καὶ ἐκτελεῖ μία πρὸς μία τὶς καταχθόνιες ἐντολὲς τῶν διαβολανθρώπων τοῦ Σκότους! Ἐπειδὴ ἡ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ γράφει, πὼς ἔχουμε “ἐνδυθεῖ” τὸν Χριστό, “συσταυρωθήκαμε” καὶ “συνθαφτήκαμε” μαζί Του, καὶ τὸ πολίτευμά μας βρίσκεται στὴν ΚΑΙΝΗ ΚΤΙΣΗ, ὅπου καὶ θὰ ἀναστηθοῦμε! Ἀπὸ τὴν ἄλλη, παραδοσιακὰ οἱ Ἕλληνες ἤμασταν λαὸς ἀγροτοκτηνοτρόφων καὶ ψαράδων! Ἄν ἐπιτρέψουμε στὸν ΠΡΟΔΟΤΗ νὰ κλονίσει ἀνεπανόρθωτα τόσες οἰκογένειες ἀδελφῶν μας, μὲ τὸ διαίρει καὶ βασίλευε καὶ μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες, ἀπὸ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ ποὺ εἴμαστε, ὅλους τοὺς Ἕλληνες θὰ μᾶς ὑποβιβάσουν σὲ… σκύλους, ποὺ γιὰ νὰ φᾶνε ψάχνουν στὰ σκουπίδια! Δηλαδὴ θὰ τὰ ἔχει καταφέρει στὴν τελευταία παγίδα ποὺ ἔχει σχεδιάσει ὁ διάβολος, γιὰ νὰ μᾶς ἀποκόψει ἀπὸ τὸν οὐρανό! Ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε νὰ μὴν ἀγωνιοῦμε γιὰ τὸ τί θὰ φᾶμε καὶ τί θὰ ἐνδυθοῦμε —ἐπειδὴ βρισκόμαστε ὑπὸ τὴν Πρόνοιά Του—, ἀλλὰ νὰ ζητᾶμε πρῶτα τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ· ποὺ στὸ Εὐαγγέλιο παρομοιάζεται μὲ “δεῖπνο μέγα”, καὶ μὲ “μεγαλοπρεπῆ γάμο”, ὅπου ὅλοι σφύζουν ἀπὸ ζωή, ἐκφράζουν τὴν πραγματικὴ ἕνωση μὲ τὸ ἅγιο, καὶ ἀκτινοβολοῦν τὴν πηγαία χαρά!».
«Ἀκούω αὐτὰ ποὺ λές, καὶ ταυτόχρονα προσπαθῶ νὰ καταλάβω τὸν λόγο ποὺ τρομοκρατοῦνται οἱ δυνάμεις τοῦ Σκότους, μὲ τὴν ἐξάπλωση τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Καταλήγω πὼς παθαίνουν πανικὸ στὴν σκέψη πὼς ἡ χριστιανορθόδοξη πίστη, εἶναι ἄνωθεν φωτισμὸς τοῦ νοῦ πρὸς γνώση τοῦ κεκρυμμένου Θεοῦ, σὲ ὅσους κρούουν μὲ πόθο στὴν προσευχή τους, ὥστε νὰ γίνουν “διδακτοὶ Θεοῦ”. Ἡ πίστη ὡς σφραγῖδα τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὑπερφυσικὴ γνώση, θεϊκὸς φωτισμὸς ποὺ μᾶς δίνει μία ἐσωτερικὴ βεβαιότητα, καὶ συγχρόνως μᾶς ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ζωή. Πίστη εἶναι δίψα γιὰ ἔξοδο ἀπὸ τὴν μικρότητα τοῦ ἑαυτοῦ μας, θραύοντας τὸν κλοιὸ μέσα στὸν ὁποῖο ζοῦμε τὸ ἐγώ. Πιστεύω, σημαίνει πὼς ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΑΡΚΗΣ, ἄρα δὲν λέω ἐγὼ τὴν τελευταία λέξη. Ὁπότε δὲν μπορῶ νὰ εἶμαι μόνος στὴν πορεία μου καὶ τὴν σκέψη μου. Πίστη εἶναι μία ἐμπειρία βαθειά, ἡ ὕψιστη ἐλευθερία τῆς ἐμπιστοσύνης στὸν πιὸ Ἀξιόπιστο! Συνεπῶς μὲ τὴν πίστη ἀπελευθερωνόμαστε ἀπὸ τὶς ψευδο-αὐθεντίες καὶ τὰ εἴδωλα-παγίδες ποὺ στήνουν στοὺς λαοὺς οἱ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ ΑΡΧΗΓΟΙ, οἱ ὁποῖοι εἶναι σκλάβοι τοῦ τραγοπόδαρου. Πιστεύω στὸν Χριστὸ σημαίνει Τὸν ἐμπιστεύομαι ὁλοκληρωτικά καὶ ἀπόλυτα, ὥστε νὰ ἔχω τὴν τόλμη νὰ συναντήσω τὸν κρυμμένο Ἄγνωστο. Εἶναι τὸ ὅλόψυχο “ναὶ” στὸν μόνο Ἀληθινό! Μὲ αὐτὴν τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας, καὶ μὲ αὐτὴν τὴν συνάντηση, εἰσέρχεται ὁ ἄνθρωπος στὴν βασιλεία τοῦ Χριστοῦ, ὡς ΟΠΛΙΤΗΣ ΤΗΣ, ἀναλαμβάνοντας ὑποχρεώσεις καὶ εὐθύνες, σὲ μία ὁλοκληρωτικὴ προσφορὰ πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ! Εἰσέρχομαι σὲ ἕναν ἀγῶνα ὄχι μόνο γιὰ νὰ βρῶ τὸ φῶς, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸ κρατήσω, νὰ τὸ ζήσω, καὶ νὰ τὸ μεταδώσω. Εἶναι ἕνας ἁγῶνας ὁμολογίας καὶ προσφορᾶς, ὁ ὁποῖος στοιχίζει σὲ “αἷμα ψυχῆς”, ἀλλὰ λυτρώνει! Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ μεγάλη λεπτομέρεια· ἡ πίστη εἶναι μία καταπληκτικὴ δύναμη, ποὺ γίνεται ΚΙΝΗΤΗΡΙΑ ΔΥΝΑΜΗ! Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος εἶναι καὶ δυνατός, ἐπειδὴ στὴν ψυχή του φυτρώνουν φτερὰ ποὺ τοῦ δίνουν νέες δυνάμεις! Ὁ Ἰησοῦς εἶπε στὸν πατέρα ἑνὸς ἀρρώστου παιδιοῦ, “ἄν ἐσὺ μπορεῖς νὰ πιστεύεις, τότε στὸν πιστεύοντα ὅλα εἶναι κατορθωτά”*. Δηλαδὴ τὰ πιὸ δύσκολα, τὰ πιὸ ἀπίστευτα πράγματα, μᾶς λέει ὁ Κύριος ὅτι ἐπιτυγχάνονται μὲ αὐτὴ τὴν κινητήρια δύναμη! Ἡ πίστη εἰσάγει τὸ θαῦμα στὴν ζωὴ ὡς κάτι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ, σὰν ΒΑΣΙΚΟ καὶ ΟΥΣΙΩΔΕΣ στοιχεῖο τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς μας! Χρυσόγονε, ζοῦμε σὲ ἡμέρες ποὺ οἱ κτηνώδεις δυνάμεις τοῦ Σκότους, μὲ ὅλο τὸ ΦΑΝΑΤΙΚΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥΣ γιὰ τὴν ΑΓΑΠΗ καὶ τὴν ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ἀποφάσισαν πὼς εἶναι “ἕτοιμες(!)” νὰ συγκρουστοῦν μὲ τὸν… Ἴδιο τὸν Κύριο! Ὁ ΠΡΟΔΟΤΗΣ μᾶς “πυροβόλησε” μὲ προθυμία, πληθαίνοντας τὰ ἀνόσια ἐγκλήματα κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπειδὴ ὑποφέρει ἀπὸ τὸν ἴδιο ἐφιάλτη ποὺ ταλανίζει καὶ τοὺς ἐντολοδότες του· γνωρίζουν πὼς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὡς “ζύμη”, ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ζυμώσει τὴν ψυχὴ ὅλου τοῦ βασανισμένου λαοῦ, καὶ κατακαίγοντας ἀπὸ τὴν ῥίζα τὸν παλαιὸ κόσμο τῶν εἰδώλων, μετὰ νὰ ὑψωθεῖ στὴν Πατρίδα μας ὁ καινούργιος κόσμος τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ! Ὁ ΠΡΟΔΟΤΗΣ καὶ ἡ φθονερὴ παρέα του πιστεύουν πὼς μὲ τοὺς ἐλεεινοὺς διωγμοὺς ποὺ μᾶς κάνουν στοὺς Χριστιανούς, ὅτι θὰ καταφέρουν νὰ θέσουν… ὁριστικὸ τέρμα(!) στὴν ΖΩΟΠΟΙΗΣΗ ἀπὸ τὴν “ΦΩΤΙΑ” τοῦ Εὐαγγελίου, ἐπειδὴ τὸ ζητούμενο γιὰ τοὺς γιοὺς τοῦ διαβόλου εἶναι νὰ πάψει ἡ κάμινος, νὰ κάνει τοὺς ἀνθρώπους, “χρυσό”!».
«Στὴν ἑωσφορικὴ κοσμοκρατορία ὀφείλουμε νὰ ἀντιτάξουμε σθεναρὰ τὴν βασιλεία τῆς πίστεως! Ὅσοι εἶναι παραδόμενοι σὲ σαρκικὸ καὶ κοσμικὸ βίο, δὲν μποροῦν νὰ ἀρέσουν στὸν Θεό. Οἱ “ὁπλῖτες” τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι αἰχμάλωτοι καὶ δοῦλοι τῆς σάρκας, ἀλλὰ κυριαρχοῦνται ἀπὸ τὸ ἀνώτερο καὶ πνευματικὸ συστατικό τους, ὅπως φωτίστηκε καὶ ἀνεγεννήθηκε τοῦτο ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει μέσα του Πνεῦμα Χριστοῦ, δὲν ἀνήκει στὸν Χριστό. Ἀφοῦ λοιπὸν μᾶς ἐλευθέρωσε ὁ Κύριος ἀπὸ τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου, καὶ ἀφοῦ τέτοιες ἀμοιβὲς καὶ εὐεργεσίες μᾶς ἐπιφυλάσσονται ἀπὸ τὸν Θεό, δὲν εἴμαστε χρεῶστες στὴν σάρκα καὶ τῆς ἐπιθυμίας της· διότι τότε μέλλουμε νὰ πεθάνουμε τὸν αἰώνιο θάνατο τῆς κολάσεως, τὸν ὁποῖο φέρει στὸν ἄνθρωπο ὁ αἰώνιος χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεό. Ἐὰν μὲ τὶς ἀναγεννημένες ἀπὸ τὴν θεία Χάρη πνευματικὲς δυνάμεις μας, νεκρώνουμε τὶς κακὲς πράξεις τοῦ σώματος, θὰ ζήσουμε αἰωνίως καὶ μακαρίως, διότι ὅσοι κυβερνῶνται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, αὐτοὶ εἶναι υἱοὶ τοῦ Θεοῦ».
«Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι νίκη τῆς ζωῆς πάνω στὸν θάνατο! Ἐὰν κατοικεῖ μέσα μας ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ Πνεύματός Του, τότε τὸ μὲν σῶμα μας ὑπόκειται στὸν φυσικὸ θάνατο ἐξ αἰτίας τῆς προπατορικῆς μας ἁμαρτίας· ἡ ψυχὴ ὅμως, ποὺ ἔγινε πνευματική, θὰ ἔχει ζωὴ αἰώνια λόγῳ τῆς δικαίωσης ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Χριστός, καὶ τῆς ἀρετῆς τὴν ὁποία ἤδη κατορθώνει διὰ τῆς Χάριτος. Δὲν σημαίνει τίποτα, ἐὰν τὸ σῶμα μας εἶναι θνητὸ καὶ ὑπόκειται σὲ θάνατο. Διότι, ἐὰν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἀνέστησε τὸν Ἰησοῦ ἀπὸ τοὺς νεκρούς, κατοικεῖ μέσα μας, Αὐτὸς ποὺ ἀνέστησε τὸν Χριστὸ ἀπὸ τοὺς νεκρούς, θὰ δώσει ζωὴ καὶ στὰ θνητὰ σώματά μας ἐξ αἰτίας τοῦ Πνεύματός Του, ποὺ κατοικεῖ μέσα μας. Είμαστε καὶ ἐμεῖς υἱοὶ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἡ διάθεση καὶ τὸ φρόνημα, ποὺ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μᾶς ἐνέπνευσε ἀπὸ τὴν στιγμὴ τοῦ βαπτίσματός μας, εἶναι φρόνημα καὶ διάθεση κατὰ χάριν υἱῶν. Μὲ τὸ θάρρος ποὺ μᾶς ἐμπνέει τὸ φρόνημα τοῦτο, φωνάζουμε πρὸς τὸν Θεὸ μὲ πόθο καὶ παρρησία: Ἀββᾶ, Πατέρα μας! Αὐτὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μαρτυρεῖ μαζὶ μὲ τὸ πνεῦμα μας, ὅτι εἴμαστε τέκνα Θεοῦ».
«Ἔφερα καὶ τὸ βιβλίο σας, κύριε Ἰωνᾶ. Πρόλαβα καὶ τὸ διάβασα στὸ μοναστήρι. Εἶναι συγκλονιστικό, ποὺ ὁλόκληρη ἡ πόλη τῆς Νινευῆ στεκόταν στὸ στόμα τοῦ Ἅδη!». Ὁ κύριος Ἰωνᾶς ἦταν συνταξιοῦχος δάσκαλος, ποὺ τὰ παιδιά του εἶχαν κάνει δικές τους οἰκογένειες. «Δὲν εἶναι μικρὸ πρᾶγμα γιὰ τοὺς κατοίκους μιᾶς πόλης, νὰ μαθαίνουν ἀπὸ ἕναν προφήτη πὼς ἐξ αἰτίας τῆς ἀποστασίας τους, σὲ τρεῖς ἡμέρες ὁ Θεὸς θὰ τοὺς καταστρέψει ὁλοσχερῶς! Ὁ Θεὸς ὅμως δὲν θέλει τὸν θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἀλλὰ τὴν μετάνοιά του. Μετὰ ἀπὸ τοὺς θρήνους καὶ τὰ δάκρυα μεγάλων καὶ μικρῶν, ποὺ ἔφτασαν ὥς τοὺς οὐρανούς, καὶ τὸ “σχίσιμο” τῶν καρδιῶν μὲ τὸ μέτρημα τῶν ἁμαρτιῶν, ὁ ἀγαθὸς Θεὸς λυπήθηκε τοὺς Νινευΐτες, καὶ τοὺς ἔδειξε τὴν εὐσπλαχνία Του».
«Ἡ δικαιοκρισία τοῦ Θεοῦ ἄκουσε τὴν κραυγή τους, καὶ ἡ Χάρη Του ἔσωσε ἀμέσως τὴν πόλη, ἀφοῦ ὅλοι νήστευαν ἀσταμάτητα! Τὰ μάτια τους δεν στέγνωσαν ἀπὸ δάκρυα μετανοίας, καὶ ἡ γλῶσσα τους δὲν σταμάτησε νὰ ζητάει τὸ ἔλεος. Μὲ τὴν μετάνοια, Μακάριε, ἀπέκτησαν τὴν νηστεία καὶ τὴν καθαρότητα. Μὲ τὴν μετάνοια οἱ ἄντρες καὶ οἱ γυναῖκες ἀπέκτησαν χωρὶς δυσκολία, τὴν σωφροσύνη».
«Ὅμως ὁ τρόπος ποὺ τελειώνει ἡ ἱστορία, μὲ ἄφησε ἄναυδο. Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ἐπιστρέψει ὁ Ἰωνᾶς στὴν Ἰερουσαλήμ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Νινευῆ ζήτησε ἀπὸ ἄρχοντες νὰ συνοδεύσουν τὸν Ἰωνᾶ, γιὰ νὰ τὸν προσέχουν στὸν δρόμο. Ὅταν πλησίασαν στὰ σύνορα τῆς Ἱερουσαλῆμ, ὁ Ἰωνᾶς τοὺς ζητοῦσε νὰ φύγουν, ἐπειδὴ ντρεπόταν μήπως δοῦν τὴν εἰδωλολατρεία καὶ τὴν μεγάλη ἀσέβειά της, καὶ διδαχτοῦν νὰ θυσιάζουν ξανὰ στὰ εἴδωλα, αὐτοὶ ποὺ μόλις μετανόησαν καὶ σέβονταν τὸν Θεό. Οἱ ἄρχοντες δὲν τὸν ἄκουγαν, ἐπειδὴ ἤθελαν νὰ γνωρίσουν τὴν “καλὴ ῥίζα” ἀπὸ τὴν ὁποία βλάστησε αὐτὸς ὁ σπουδαῖος προφήτης. Ὁ Ἰωνᾶς αἰσχυνόταν γιὰ τοὺς Ἰσραηλῖτες συμπολῖτες του, ποὺ ἦταν κακοὶ καὶ ἀσεβεῖς, καὶ ἀναγκάστηκε νὰ προφασιστεῖ πὼς στην χώρα γινόταν γιορτή, καὶ ἀπαγορεύονταν οἱ ἀλλόφυλοι! Οἱ συνοδοί του λυπήθηκαν καὶ τὸν ἀποχαιρέτησαν, ὅμως βλέποντας ἕνα ψηλὸ βουνό, σκέφτηκαν νὰ ἀνέβουν γιὰ νὰ δοῦν τὴν ποθητὴ χώρα, ἔστω καὶ ἀπὸ μακριά. Φτάνοντας στὴν κορυφὴ ἔνοιωσαν μεγάλη κατάπληξη, βλέποντας τοὺς ἀνθρώπους νὰ προσφέρουν θυσίες στοὺς δαίμονες, καὶ νὰ ἔχουν στοὺς βωμοὺς τὰ γλυπτά, καὶ ἔξω ἀπὸ τὶς πόρτες τους τὰ εἴδωλα. Εἶδαν δηλαδὴ ἐκεῖ κάθε μανία καὶ κάθε πανουργία τοῦ σατανᾶ! Οἱ Νινευΐτες εἶχαν μετανοήσει ποὺ θυσίαζαν ζῶα, ἀλλὰ ἔβλεπαν τοὺς Ἱσραηλῖτες νὰ σφάζουν γιὰ θυσία, τοὺς γιοὺς καὶ τὶς κόρες τους! Ἔντρομοι ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸ λαό, δοξάζοντας τὸν Θεό ποὺ τοὺς βοήθησε νὰ μετανοήσουν. Κύριε Ἰωνᾶ, πῶς γίνεται νὰ ἔχει ἐπιστρέψει ἡ εἰδωλολατρεία καὶ στὴν ἐποχή μας; Ἀφοῦ τὴν εἶχε ἐκτοπίσει ἡ Χριστιανοσύνη, γιατὶ ἀναζωπυρώθηκε, καὶ μάλιστα ἀπέκτησε τέτοιο γιγάντιο θράσος, ὥστε νὰ θέλει νὰ κατακτήσει ὅλους τοὺς λαούς;».
«Παιδί μου, οἱ Ἁγίες Γραφὲς εἶναι Θεόπνευστες, καὶ ἀποκαλύπτουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ ἀφυπνίζονται οἱ συνειδήσεις. Μὲ αὐτὲς ὡς πυξίδα γιὰ τὴν ζωή, ὁ θρησκευτικὸς ζόφος διαλύεται. Πάνω στὸ ἁγιότατο περιεχόμενό τους δὲν δεχόμαστε οὐδεμία συζήτηση μὲ φιλοσοφίες ἤ ἄλλες θρησκεῖες. Κάθε ἄλλη γνώμη καὶ ἀντίληψη εἶναι θανάσιμη ἐκτροπή, καὶ πλάνη ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἄβυσσο, ἐπειδὴ ἐχθρεύεται τὴν μία καὶ μόνη Ἀλήθεια ποὺ μᾶς ἀποκαλύφθηκε διὰ τοῦ Ἰησοῦ. Ὁτιδήποτε ἐχθρεύεται τὴν ἀλήθεια κρίνεται ὡς ἀπόβλητο, καὶ ὡς ἐπίθεση κατὰ τῶν ὑγιῶν δογμάτων, ἐπειδὴ εἶναι νοσηρὴ ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν κατευθυντήρια γραμμὴ ποὺ χάραξε ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλήσία. Ὅσο γιὰ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, ὅπως εἶδες ἀπὸ τὶς εἰδωλολατρικὲς ἀθλιότητες, οἱ Ἰουδαῖοι τὴν παρερμήνευαν γιὰ νὰ βασιλεύει τὸ δικό τους θέλημα, ἀκόμα καὶ στοὺς ἄλλους λαούς. Στὴ πρώτη πρὸς Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολή του, ὁ Ἀπ. Παῦλος λέει πὼς “οἱ ἄπιστοι Ἑβραῖοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θανάτωσαν τὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ τοὺς προφῆτες Του, καὶ ἐμᾶς τοὺς Ἀποστόλους καταδίωξαν καὶ ἔδιωξαν, καὶ στὸν Θεὸ δὲν ἀρέσουν, καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους εἶναι ἀντίθετοι καὶ πολέμιοι. Αὐτοὶ μᾶς ἐμποδίζουν νὰ κηρύξουμε τὸν Χριστὸ καὶ στοὺς ἐθνικούς, γιὰ νὰ σωθοῦν κι αὐτοί. Τὸ κάνουν αὐτὸ γιὰ νὰ γεμίσει ὥς πάνω καὶ νὰ ξεχειλίσει τὸ ποτήρι τῶν ἁμαρτιῶν τους, παρανομῶντας καὶ διαπράττοντας ἀνομίες πάντοτε. Ἔφτασε ὅμως πάνω τους ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ σημάνει τὴν τελειωτικὴ πλέον καταστροφή τους”**. Δὲν εἶναι τυχαῖα ἡ κρίση τοῦ Ἀποστόλου γιὰ τοὺς Ἑβραίους, Μακάριε. Αἰῶνες παρῆλθαν καὶ παραμένουν οἱ ἴδιοι καὶ ἀπαράλλακτοι, προαγόμενοι ἀπὸ πτώσεως εἰς πτώση, ἤ παραμένοντας ὡς παρεμβολὴ σατανικῆς ἐνεργητικότητας. Εἶναι ἐλάχιστες οἱ ἐξαιρέσεις αὐτῶν ποὺ ἀμβλύνθηκε κάπως ἡ δύναμη τῆς πονηρίας. Μὲ διάφορους “μυστηριώδεις” τρόπους, σχηματίστηκε ἐθνικὴ ἑβραϊκὴ ἑστία, καὶ τὸ σιωνιστικὸ Συνέδριο συνέταξε τὰ περίφημα Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν, ποὺ φανερώνουν τὶς βαθύτερες προθέσεις τῶν Ἑβραίων. Θὰ περιοριστῶ μόνο σὲ λίγα λόγια: “πρῶτο, καλύτερα ἀποτελέσματα θὰ ἐπιτύχουμε μὲ τὴν βία καὶ τὸν τρόμο, παρὰ μὲ τὴν λογική. Δεύτερο, δὲν πρέπει νὰ μᾶς διακρίνει πνεῦμα δικαιοσύνης, διότι τὸ δίκαιο βρίσκεται στὴν δύναμη. Τρίτο, ἔφυγε διὰ παντὸς ἡ ἐποχὴ ποὺ ὁ κόσμος κυβερνιόταν μὲ τὴν πίστη. Τέταρτο, δὲν εἶναι ἀνήθικο καὶ ἀθέμιτο νὰ ὑποκρίνεται κανείς, διότι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ κατορθώσουμε νὰ ἐπιφέρουμε κοινωνικὲς ἀνωμαλίες, γιὰ νὰ ἐκμεταλλευτοῦμε τὴν κάθε περίσταση. Πέμπτο, δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε φανερὴ πολιτική, οὔτε πνεῦμα ἠθικῆς, ἀλλὰ νὰ καταφεύγουμε στὴν πονηρία καὶ τὴν ὑποκρισία. Η ἠθικὴ εἶναι ὑπόθεση τῶν Χριστιανῶν. Ἕκτο, πρέπει νὰ ἀνατρέψουμε τὴν κοινωνικὴ τάξη καὶ νὰ ἀλλάξουμε τοὺς νόμους. Ἕβδομο, πρέπει νὰ κάνουμε κακὸ στοὺς ξένους, διότι εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ στρέψουμε τὴν προσοχή μας ὄχι στὸ ἠθικό, ἀλλὰ στὸ ὠφέλιμο. Ὄγδοο, οἱ χριστιανικοὶ λαοὶ ἔχουν ἀποβλακωθεῖ. Ἐμεῖς μὲ τοὺς πράκτορές μας, τὶς δασκάλες τῶν παιδιῶν τους, τὶς ὑπηρέτριες μέσα στὰ σπίτια τους, καὶ τὶς γυναῖκες τῶν κέντρων, πρέπει νὰ ἐξαπολύσουμε τὴν διαφθορά!”… Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα”, συγκεκριμένοι Ἑβραῖοι ἀποκάλυπταν τὸ πνεῦμα ὑπὸ τὸ ὁποῖο διέπονται: “Ὁ Ἑβραῖος ποὺ θὰ ἐκφράσει τὴν παραμικρὴ συμπάθεια γιὰ τὸν Χριστό, παύει νὰ λέγεται Ἑβραῖος καὶ θεωρεῖται ἀποστάτης τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ. Ὅ,τι ἀνήκει στοὺς ἄλλους, εἶναι ἰδιοκτησία τοῦ Ἑβραίου, καὶ πρέπει νὰ τὸ πάρει ὁπωσδήποτε. Ὁ Ἑβραῖος ποὺ θὰ ἐξυπηρετήσει ξένο κράτος, πρέπει νὰ θανατωθεῖ ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του”».
«Πιστεύοντας οἱ Ἑβραῖοι πὼς ὅ,τι ἔχουν οἱ ἄλλοι, τοὺς ἀνήκει, σημαίνει πὼς δὲν ἀναγνωρίζουν σὲ ἄλλους λαοὺς τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκτησίας, ὁπότε τοὺς ἀντιμετωπίζουν ὡς… ὑπόδουλούς τους! Ὁ πατέρας μου λέει πὼς ὁ Σιωνισμὸς δὲν εἶναι κάποιο ὀργανικὸ σύστημα, ἀλλὰ μία ἀπάνθρωπη ὀργάνωση ποὺ στοχεύει νὰ ὑποδουλώσει ὅλον τὸν κόσμο. Μήπως δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία τῆς πόρνης Βαβυλώνας, τῆς Ἀμερικῆς, ποὺ ξεκινάει μὲ τέτοια ἀλαζονία πολέμους μὲ τόσες χῶρες; Ὁ παράφρων ἀρχηγός της, δὲν κινεῖται ὅπως ἕνας κοινὸς μεγαλο-ἐγκληματίας;».
«Πάντα ὑπῆρχαν καὶ πιστοὶ Ἑβραῖοι, εὐγενικοὶ καὶ ἁγνοί, ποὺ ὅμως μὲ τὴν ἵδρυση τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔγιναν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Οἱ ὑπόλοιποι εἶναι ἀπόλυτοι ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ. Τελευταῖα βρίσκω ἀρκετὰ ἐνδιαφέρουσα τὴν Ἱστορία τῶν Ἑβραίων τῶν περασμένων αἰώνων. Τὸν ΙΕ΄αἰῶνα γιὰ παράδειγμα, ὁ βασιλᾶς τῆς Γαλλίας Κάρολος, τοὺς μισοῦσε θανάσιμα, καὶ ἐξαπέλυσε ἐναντίον τους διωγμούς. Οἱ Ἑβραῖοι ἀπευθύνθηκαν στὴν τότε ἀόρατη Ἑβραϊκὴ ὑπερκυβέρνηση στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ νὰ τὴν πληροφορήσουν περὶ τῆς δυστυχίας τους, καὶ νὰ τοὺς ὑποδείξει τί ἔπρεπε νὰ κάνουν. Ἡ ἀπάντηση τῶν μεγαλο-ῥαββίνων, ἦταν: “Ἀφοῦ ὁ βασιλιᾶς σᾶς ἀναγκάζει νὰ ἀσπασθεῖτε τὸν Χριστιανισμό, ὑποκύψτε καὶ δεχθεῖτε το λόγῳ ἀνάγκης, ἀλλὰ ὅμως ὁ νόμος τοῦ Μωυσῆ ἄς διαφυλέττεται στὶς καρδιές σας. Λέτε ὅτι θέλουν νὰ ἀφαιρέσουν τὶς περιουσίες σας· κάντε τὰ παιδιά σας ἐμπόρους, ὥστε βαθμιαίως νὰ ἀφαιρέσετε ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς τὶς περιουσίες τους. Λέτε ὅτι οἱ Χριστιανοὶ ἐπιβουλεύονται τὴν ζωή σας· κάντε τὰ παιδιά σας γιατροὺς καὶ φαρμακοποιούς, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ἐπιβουλεύονται τὴν ζωὴ τῶν Χριστιανῶν. Λέτε ὅτι σᾶς προξενοῦν πολλὰ δυσάρεστα· κάντε τὰ παιδιά σας δικηγόρους καὶ συμβολαιογράφους, γιὰ νὰ ἀναλαμβάνουν ἔργα τοῦ κράτους, ὥστε ὑποδουλώνοντας τοὺς Χριστιανούς, νὰ μπορέσετε νὰ κυριαρχήσετε ἐφ’ ὅλου τοῦ κόσμου! Μὴν παρεκλίνετε καὶ θὰ φτάσετε στὰ ἀνώτερα ἀξιώματα!”. Οἱ τότε Ἑβραῖοι στὴν Γαλλία, Μακάριε, συμμορφώθηκαν ἀπολύτως… Ὅταν ἡ ὑποκρισία καὶ ὁ καιροσκοπισμὸς γίνονται σύστημα ἐπικράτησης εἰς βάρος τῶν ἄλλων, ἡ ἀποκάλυψη τέτοιου συστήματος προκαλεῖ κύματα ἀγανάκτησης, μὲ συνέπειες ὀδυνηρὲς γιὰ τοὺς πονηροὺς καὶ ἔνοχους· αὐτὸ γινόταν μονίμως μὲ τοὺς Ἑβραίους, ἐναντίον τῶν ὁποίων ἀντιδροῦσαν οἱ ἀδικημένοι, καὶ ἀπαντοῦσαν μὲ τρομεροὺς καὶ ἐξοντωτικοὺς διωγμούς. Μετὰ ἀπὸ τὴν ἅλωση τῆς Ἱερουσαλῆμ ἀπὸ τὸν Τίτο καὶ τοὺς Ῥωμαίους, οἱ Ἑβραῖοι διασκορπίστηκαν πρὸς κάθε σημεῖο τῆς γῆς. Ἐφ’ ὅσον εἶδαν πὼς μὲ τὶς ἐπαναστάσεις ποὺ ἔκαναν στὶς χῶρες ποὺ τοὺς φιλοξενοῦσαν, καὶ ὅτι μὲ τὶς δικές τους δυνάμεις, δὲν κατόρθωναν θετικὰ ἀποτελέσματα ἐπικράτησης, σταμάτησαν τὶς ταραχὲς ἀλλὰ ἐξακολουθοῦσαν νὰ τρέφουν μαζί μὲ τὸ πολιτικὸ ὄνειρό τους, καὶ τὴν ἐχθρότητα πρὸς τὸν κυρίαρχο τοῦ κάθε κράτους. Βέβαια πάντα ἐπιδιώκουν νὰ γίνουν οἱ φυσικοὶ σύμμαχοι τῶν ἐχθρῶν τοῦ κράτους, στὸ ὁποῖο ζοῦν. Ὅταν δὲν βρίσκουν καμία τέτοια εὐκαιρία, παραμένουν ξένοι πρὸς τοὺς μὴ Ἑβραίους συμπολῖτες, ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι, ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν ἀνυποληψία στὴν ὁποία περιέρχονται, γιὰ τὴν ἔλλειψη πάσης φύσεως ἀλληλεγγύης. Οἱ ἑβραϊκὲς κοινότητες ἀποτελοῦν ξένο καὶ ἀναφομοίωτο καὶ ἐνοχλητικὸ σῶμα, στὴν κοινωνία ποὺ τοὺς φιλοξενεῖ κατ’ ἀνάγκη. Γιὰ αὐτὸ καὶ γεννιοῦνται συναισθήματα δυσπιστίας καὶ ἐχθρότητας κατὰ τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ, μὲ τραγικὲς συνέπειες. Θὰ σὲ πάω τώρα στὴν Ἱσπανία· ἐπὶ ἀραβικῆς κατοχῆς οἱ Ἑβραῖοι εἶχαν καταλάβει τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα. Οἱ τοκογλυφικὲς πιέσεις τῶν Ἑβραίων κεφαλαιοκρατῶν, ἡ ἄκρα πολυτέλεια καὶ ἡ διαφθορὰ ποὺ ἐξάπλωσαν κατὰ τὸ πάγιο τὸ σύστημά τους, προκάλεσαν ζηλοτυπία καὶ μῖσος στὸν ἱσπανικὸ λαό. Λόγῳ τῆς μαζικῆς ἐξέγερσης τῶν Ἱσπανῶν τὸν ΙΕ΄αἰῶνα, οἱ Ἑβραῖοι ὑπέστησαν τὰ πάνδεινα καὶ ἡ ζωή τους κατάντησε τραγική. Ἀπευθυνόμενοι στὸν ὑπέρτατο ἀρχηγὸ τῆς μυστικῆς ἑβραϊκῆς Κυβέρνησης στὴν Κωνσταντινούπολη, ἀνέφεραν πὼς ὁ ἱσπανικὸς λαὸς ἀσκεῖ ἐναντίον τους μεγάλες βιαιότητες, βεβηλώνοντας τὶς συναγωγές τους, σφάζοντας τὰ παιδιά τους, ἁρπάζοντας τὴν περιουσία τους, καὶ τὸ χειρότερο ὅλων, ὁ βασιλιᾶς τοὺς διέταζε νὰ γίνουν Χριστιανοὶ ἐντὸς τεσσάρων μηνῶν· ἀλλιῶς νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ βασίλειο. Ἡ ἀπάντηση ἀπὸ τὸν ἀρχι-ῥαββῖνο τους, ἔλεγε: “Ἀφῆστε νὰ βαπτιστεῖ τὸ σῶμα, καὶ διατηρεῖστε τὴν ψυχὴ σταθερὰ στοὺς νόμους τῆς πατρικῆς θρησκείας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ μπορέσετε νὰ ἐκδικηθεῖτε γιὰ ὅλα τὰ δεινὰ ποὺ σᾶς προκαλοῦν. Ἄν βεβήλωσαν τὶς συναγωγές σας, κάντε τὰ παιδιά σας Χριστιανούς, καὶ ἔτσι θὰ βεβηλώσετε τὶς Ἐκκλησίες τους. Ἄν σφάζουν τὰ παιδιά σας, κάντε τὰ παιδιά σας γιατρούς, οἱ ὁποῖοι θὰ σφάζουν τὰ δικά τους παιδιά. Ἄν σᾶς ἅρπαξαν τὶς περιουσίες σας, κάντε τὰ παιδιά σας δημόσιους ὑπαλλήλους, γιὰ νὰ ἁρπάζουν κι αὐτοί. Ἔτσι θὰ κατορθώσετε νὰ σᾶς ἐκτιμοῦν”. Ἐπειδὴ καὶ πάλι Μακάριε, συμμορφώθηκαν πλήρως, παρατηρήθηκε τὸ βάπτισμα πολλῶν Ἑβραίων, οἱ ὁποῖοι κρατοῦσαν τὴν καρδιά τους ἀβάπτιστη, καὶ τὴν νοοτροπία καὶ τὴν συμπεριφορά τους καθαρὰ ἑβραϊκή. Μόλις καταγγέλθηκε τέτοιο φαινόμενο, ὁ βασιλιᾶς Φερδινάνδος ἐκδίωξε ἀμέσως ἀπὸ τὴν Ἱσπανία περίπου διακόσιες χιλιάδες Ἑβραίους, βγάζοντας τὴν ἀνακοίνωση: “Γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχουν διάφοροι ψευδοχριστιανοὶ ποὺ ἱουδαΐζουν, καὶ βεβηλώνουν τὴν πίστη μας. Γι’ αὐτὸ διατάξαμε νὰ χωρίσουν τοὺς Ἑβραίους σὲ κάθε πόλη καὶ νὰ τοὺς βάζουν σὲ κλειστὰ μέρη, ὅπου θὰ ζοῦν μὲ τὰ ἁμαρτήματά τους καὶ τὸν ἔλεγχο τῆς συνείδησής τους. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ κλείστηκαν σὲ γκέτο, τοὺς ἀπαγορεύεται νὰ μετέρχονται λεπτὰ ἐπαγγέλματα. Ἡ ὑποκρισία καὶ ὁ καιροσκοπισμὸς εἶναι σύστημα στὴν ζωὴ τῶν Ἑβραίων, καὶ τῶν μορφωμένων καὶ τῶν ἀμόρφωτων”. Ἀπὸ αὐτοὺς λοιπόν, ὅσοι Ἑβραῖοι κατέφυγαν στὴν Πορτογαλλία, ἔγιναν δοῦλοι, καὶ ἐπειδὴ ἡ ζωὴ τους ἦταν ἀφόρητη, ἄρχισαν νὰ προσέρχονται καὶ πάλι στὸν Χριστιανισμό, κρατῶντας ὅμως τὶς καρδιές τους ἑβραϊκές, προσαρμοσμένες στερρῶς στὶς ῥαββινικὲς συμβουλές. Ὅμως τὴν πονηριά τους αὐτὴ τὴν πλήρωσαν ἀκριβά, διότι ἡ περιβόητη Ἱερὰ Ἐξέταση τοὺς ἔψηνε στὴν πυρὰ κατὰ δεκάδες. Λόγῳ τῶν πιεστικῶν μέτρων οἱ ὑπόλοιποι διασπάρθηκαν στὶς ὑπόλοιπες εὐρωπαϊκὲς καὶ ἀσιατικὲς χῶρες, μέχρι τὴν Ἰνδία. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἐποχῆς τῶν σταυροφοριῶν, οἱ Ἑβραῖοι ποὺ κατέφυγαν στὴν Γαλλία δὲν εὐτύχησαν. Ὁ Φίλιππος Αὔγουστος τοὺς συνέλαβε ὅλους ὑποχρεώνοντάς τους νὰ πληρώσουν ἕνα ὑπέρογκο ποσὸ ὁ καθένας, καὶ τοὺς ἔδιωξε ἀπὸ τὴν χώρα του ὡς μὴ ἐμπνέοντες ἐμπιστοσύνη. Ὅταν τοὺς ἐπέτρεψε νὰ ἐπανέλθουν, τοὺς μεταχειρίστηκε ὡς ἀνδράποδα. Ὅταν ἄλλαξε ὁ βασιλιᾶς, ἐκδιώχθηκαν ὅλοι καὶ οἱ περιουσίες τους δημεύτηκαν. Στὴ Ἀγγλἰα δὲν ἔζησαν καλύτερα, ἀφοῦ ὁ ἀγγλικὸς λαὸς τοὺς μισοῦσε, καὶ οἱ βασιλιάδες ἀποστράγγιζαν τὴν οἰκονομικὴ ἰκμάδα τους. Στὴν Ἰταλία τοὺς ἐξόρισαν σὲ γκέτο. Στὴν Γερμανία θεωρήθηκαν ἀπόγονοι τῶν αἰχμαλώτων τοῦ Τίτου, καὶ ὑποχρεώθηκαν ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα νὰ πληρώνουν κεφαλικὸ φόρο, τὸ 1463, καὶ ἐπὶ πλέον καθένας Γερμανὸς εἶχε δικαίωμα νὰ χρησιμοποιεῖ τοὺς Ἑβραίους ὅπως ἤθελε! Τότε Μακάριε, ἄρχισε μεγάλο μεταναστευτικὸ ῥεῦμα. Οἱ σφαγὲς ποὺ ἄρχισαν ἀπὸ τὸ 1096 ἐξακολουθοῦσαν ὥς τὸν ΙΕ΄ αἰῶνα. Μὲ τὴν πανώλη τοῦ 1348 ὁλόκληρες ἑβραϊκὲς κοινότητες καταστρέφονται, οἱ Ἑβραῖοι ἐξοντώνονται, καὶ ὅσοι ἀπέμειναν ὑποχρεώθηκαν διὰ νόμου νὰ περιορίσουν τὶς γεννήσεις τους, μὲ τὸν περιορισμό τους στὸν ἀριθμὸ τῶν γάμων. Ἀπὸ τὴν Αὐστρία ἐπίσης οἱ Ἑβραῖοι ἐκδιώκονται καὶ διασκορπίζονται. Ξεκινῶντας τὸ 1648 στὴν Πολωνία ἐπανάσταση, πάνω ἀπὸ διακόσιες χιλιάδες Ἑβραῖοι σφάζονται ἤ πωλοῦνται ὡς δοῦλοι, καὶ χιλιάδες ῥαββῖνοι διασπάρθηκαν σὲ εὐρωπαϊκὲς χῶρες. Ἀλλὰ οὔτε στὴν Σκανδιναβία ἡσύχασαν. Στὴν Τουρκία, ὁ Χαλίφης χρησιμοποίησε βιαιότατα μέτρα ἐναντίον τους, μέχρι ποὺ οἱ Μογγόλοι τοὺς ἔδωσαν τὴν χαριστικὴ βολὴ…».
«Δὲν ξέρω τί νὰ πῶ… Ἀπὸ τὴν μία ΖΗΤΗΣΑΝ ἀπὸ μόνοι τους οἱ Ἑβραῖοι τὴν κατάρα τοῦ Θεοῦ πάνω στὰ κεφάλια τους, καὶ πάνω στὰ κεφάλια τῶν παιδιῶν τους, καὶ εἶναι συγκλονιστικὸ ποὺ αὐτὴ ἡ κατάρα “κληροδοτεῖται” ἀπὸ τὴν προηγούμενη ἑβραϊκὴ γενεὰ στὴν ἑπόμενη! Μὲ ὅσα εἴπατε κύριε Ἰωνᾶ, φαίνεται πὼς στὸ διάβα τόσων αἰώνων, σὲ ἔκταση τόσων χωρῶν, προκαλοῦσαν συγκεκριμένες παρασιτικὲς καταστάσεις, οἱ ὁποῖες προξενοῦσαν τὴν βαθειὰ ἀποστροφὴ τῶν ντόπιων… Θέλω νὰ πῶ ὅτι ἡ κατάρα ποὺ ἔπεσε τότε στὰ κεφάλια τους, μαζὶ μὲ τὴν ἀμετανοησία τους γιὰ τὸ μῖσος πρὸς τὸν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ, ἴσως οἱ Ἐβραῖοι νὰ τὰ ὀνομάζουν κάτι σὰν… “μεγάλη ἀποστολή”, καὶ νὰ εἶναι καὶ τὸ “καύχημά τους”! Ὅταν μετατράπηκαν σὲ ἐξαγριωμένο ὄχλο καὶ ζητοῦσαν μὲ λύσσα τὴν σταύρωση τοῦ Κυρίου, αὐτομάτως ἔγιναν… “ὑπήκοοι” στὸ στρατόπεδο τοῦ διαβόλου. Ζητῶντας καὶ τὴν κατάρα σὲ ἐπίπεδο γένους, ἐπισφραγίστηκε ὁ… “ἀραββῶνας τους” μὲ τὸ ἀπόλυτο Σκότος, δηλαδὴ ὁ… κοινὸς στόχος: Ἡ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΙΑ πάνω σὲ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ! Προφανῶς δὲν ἄλλαξαν τὴν εἰκόνα ποὺ εἶχαν γιὰ τὸν λαό τους, ὡς περιούσιος λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ζητῶντας καὶ τὴν κατάρα πάνω στὰ κεφάλια τους, ἔγιναν ὁ… “περιούσιος” λαὸς τοῦ διαβόλου!».
«Ἡ ἀπειροελάχιστη ἰδέα ποὺ πῆρες ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα” τῆς Σιῶν, φανερώνει τὴν ἑωσφορικὴ κατεύθυνση τῶν ἑβραϊκῶν σκοπῶν, σὲ σχὲση μὲ τοὺς ἄλλους λαούς. Ἄς δοῦμε ὅμως κάτι καὶ ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ κινοῦνται μέσα στὴν χώρα ποὺ τοὺς φιλοξενεῖ. Τὸ 1933 οἱ Γερμανοὶ ἄρχισαν νὰ ἀποκλείουν μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ σθένος τοὺς Ἑβραίους ἀπὸ τὶς δημόσιες θέσεις, τῶν ὁποῖων τὰ δημοσιογραφικὰ ὄργανα προκάλεσαν θόρυβο, ὥστε νὰ ἐξεγείρουν τὴν κοινὴ γνώμη κατὰ τῶν διωκτῶν τους. Στοὺς Ἄγγλους κάτι τέτοιο φάνηκε ἄτοπο καὶ βίαιο, καὶ ὁ ἀγανακτισμένος τότε καγκελάριος τοὺς ἀπάντησε: “Ἦταν φυσικὸ νὰ παρεξηγήσουν οἱ ξένοι τὸν ἀποκλεισμὸ τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὶς δημόσιες θέσεις, οἱ ὁποῖοι ὑποστήριξαν τὴν πατριωτική, κοινωνικὴ καὶ οἰκογενειακὴ ἐξαχρείωση τῆς Γερμανίας ἀπὸ τοὺς μαρξιστές. Εὐτυχῶς γι’ αὐτόν, ὁ ἀγγλικὸς λαὸς δὲν γνωρίζει πῶς αἰσθάνεται κανείς, βλέποντας τὴν πατρίδα του νὰ κυβερνιέται ἀπὸ μία μειονότητα Ἑβραίων σκεπτόμενων διεθνῶς. Ἄν τὰ 60% τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν τῆς Ἀγγλίας ἦταν κατειλημμένα ἀπὸ διεθνιστὲς Ἑβραίους, ἄν ἡ πλειοψηφία τῶν καθηγητῶν τῆς Ὀξφόρδης καὶ τοῦ Καίμπριτζ ἦταν Ἑβραῖοι ἀλληλοϋποστηριζόμενοι εἰς βάρος τῶν Ἄγγλων, ἄν οἱ δημοτικὲς ὑπηρεσίες καὶ σωματειακὲς ὀργανώσεις καὶ τὰ ταμεῖα ἦταν ὅλα σὲ χέρια Ἑβραίων, τότε εἶμαι βέβαιος πὼς ὅλοι οἱ Ἄγγλοι θὰ εἶχαν ἐπαναστατήσει κατὰ τοῦ καθεστῶτος αὐτοῦ. Βέβαια δὲν μπορεῖτε νὰ φανταστεῖτε στὴν Ἀγγλία ὅτι θὰ ἦταν ποτὲ δυνατόν, νὰ ἀπαρτίζουν οἱ Ἑβραῖοι τὸ 60-80% τοῦ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ τῶν νοσοκομείων τοῦ Λονδίνου, ἤ νὰ ἀποτελοῦν τὴν μεγάλη πλειοψηφία τῶν Βρετανῶν δικηγόρων. Καὶ ὅμως! Αὐτὸ συνέβαινε στὴν Γερμανία, ἰδίως ἀπὸ τὸν Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο καὶ μετά, ὅταν μυριάδες Ἑβραίων ἀπὸ τὴν Ῥωσία καὶ τὴν Πολωνία εἶχαν μεταναστεύσει στὴν Γερμανία, καὶ κατέλαβαν τὶς θέσεις, τὴν ὥρα ποὺ ἡ γερμανικὴ νεολαία πολεμοῦσε. Στὸ Βερολῖνο λόγου χάρη, ἐπὶ συνόλου 3.500 δικηγόρων ποὺ ἐξασκοῦσαν τὸ ἐπάγγελμά τους, οἱ Ἑβραῖοι δὲν ἦταν λιγότεροι ἀπὸ 2.500! Ὅμοια εἶναι καὶ ἡ ἀναλογία στὶς ἄλλες πόλεις, μονολότι στὸ σύνολο οἱ Ἑβραῖοι τῆς Γερμανίας φτάνουν μόλις τὸ 0,05 % τοῦ γερμανικοῦ πληθυσμοῦ!”. Ἀργότερα, γιὰ τὸν κίνδυνο τῆς ὑποδούλωσης ὁλόκληρης τῆς χώρας τους στὸν ἑβραϊκὸ στοιχεῖο, ἔκανε διαρκῶς λόγο καὶ ὁ Χίτλερ, ὁ ὁποῖος ἀποφασισμένος νὰ τοὺς ἐκμηδενίσει, εἶχε ἀνακηρύξει τὸν ἑαυτό του ὡς τὸν πλέον ἐπικίνδυνο ἐχθρὸ τῶν Ἑβραίων. Βεβαίως ὁ συγκεκριμένος εἶχε δαιμονιστεῖ μὲ τὴν θεωρία τῆς “φυλετικῆς καθαρότητας” τῶν Γερμανῶν, καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ σκότωνε ὁμαδικὰ τοὺς Ἑβραίους, ἦταν καὶ γιὰ νὰ μὴν ἀνακατεύεται τὸ ἑβραϊκὸ αἷμα, μὲ τὸ γερμανικό… Ὡστόσο ἔβλεπε πόσο ταχύτατα αὐξάνονταν οἱ Ἑβραῖοι, καὶ παρατηροῦσε αὐτὰ ποὺ σοῦ λέω· πὼς ὁ Ἑβραῖος δὲν ὑπῆρξε ποτὲ νομαδικός, ἀλλὰ πάντοτε ἕνα παράσιτο προσκολλημένο σὲ ἄλλους λαούς, καὶ πὼς ἐγκατέλειπε τὴν γῆ ποὺ τὸν φιλοξενοῦσε ὄχι ἑκουσίως, ἄλλὰ ἡ φυγή του γινόταν κατ’ ἀνάγκη, ἐπειδὴ ὁ λαὸς ποὺ τὸν ἀνεχόταν καὶ τὸν φιλοξενοῦσε, εἶχε ἐξαπατηθεῖ ἀπὸ τὸν Ἑβραῖο, καὶ τὸν ἔδιωχνε. Ἄλλη παρατήρηση τοῦ Χίτλερ ἦταν, πὼς σὲ ὅ,τι ἀφοροῦσε τὰ ζητήματα τῆς χώρας, τόσο τὰ πολιτικά, ὅσο καὶ τὰ οἰκονομικά, οἱ Ἑβραῖοι μολονότι δὲν εἶχαν οὐδεμία θέση σὲ αὐτὰ ὡς ξένοι ποὺ ἦταν, ἀνακατεύονταν ἀναιδῶς στὰ σχετικὰ ζητήματα, καὶ ἐπωφελοῦνταν κερδοσκοπικότατα ἀπὸ τὶς διάφορες περιστάσεις. Ἀποτέλεσμα μιᾶς τέτοιας κατάχρησης τῶν δικαιωμάτων τῆς φιλοξενίας, ἦταν ἡ ἐπίτευξη πλείστων ὠφελημάτων ὑπὲρ αὐτῶν, διὰ τῆς πανουργίας, καὶ εἰς βάρος τῆς Γερμανίας. Ἡ πρωτοφανὴς αὐτὴ συμπεριφορὰ συνετέλεσε ὥστε νὰ γεννηθοῦν ὀδυνηρὲς ἠθικὲς ῥήξεις, πλάνες, ἀποτυχίες, ποὺ πολλαπλασίασαν τόσο τὰ ἐλαττώματα τοῦ λαοῦ, τὶς συνήθειες, τὰ πάθη, τοὺς κανόνες τῆς ἀπὸ κοινοῦ ζωῆς, ὥστε μέσα στὸ ἀπέραντο χάος ποὺ εἶχε προκληθεῖ οἱ ἄνθρωποι νὰ μὴν μποροῦν νὰ συνεννοοῦνται μεταξύ τους. Αὐτὴ ἡ τακτικὴ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν διχόνοια καὶ τὴν διάλυση τῶν συνενωμένων δυνάμεων, οἱ ὁποῖες μία ἡμέρα θὰ ὑποτάσσονταν στὸν ἑβραϊσμό! Ὁ Χίτλερ ἔλεγε πὼς στὶς ἡμέρες τους —τὸ 1933— ἡ παντοδυναμία τῆς Σιωνιστικῆς Λερναίας Ὕδρας ἦταν ἀναμφισβήτητη. Ἔτεινε νὰ ὑποδουλώσει ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γῆς, ἀρχικὰ μὲ τὴν μεθοδικὴ καλλιέργεια τῆς ἀπανταχοῦ τῆς γῆς, ἀνηθικότητας, διαφθορᾶς, ἀρνησιπατρίας καὶ ἐκφυλισμοῦ, μέσα ἀπὸ τὰ ὁποῖα κατέπνιγε τὶς ἠθικὲς βάσεις τῶν κοινωνιῶν καὶ τῶν ἀτόμων· στὴν συνέχεια, ἐξαπέλυε κατὰ τῶν λαῶν τὴν ἀπόγνωση, ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ δυσπραγία, πρὸς δημιουργία τρομακτικῶν κοινωνικῶν ἀνατροπῶν, γιὰ νὰ ἐκπορθήσει μία ἡμέρα τὰ λίγα τελευταῖα χαρακώματα τῆς ἀνθρωπότητας, πρὸς πλήρη ὑποδούλωσή της στὸν Ἰουδαϊσμό. Μία ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ σκοποῦ τοῦ Σιωνισμοῦ ἀποβλέπει σὲ μία διεθνῆ ἐξουσία, μὲ τέτοια διάταξη ποὺ θὰ περιλάβει τὶς δυνάμεις ὅλων τῶν κρατῶν τοῦ κόσμου, χωρὶς νὰ τὶς συντρίψει, ὥστε νὰ σχηματίσει τὴν ὑπέρτατη κυβέρνηση. Τὰ “χέρια” τῆς ὁποίας θὰ εἶναι τεταμένα πρὸς κάθε μεριά ὡς ἅρπαγες, καὶ ἐπειδὴ ὡς ὀργανισμὸς θὰ εἶναι τόσο κολοσσιαῖος, ὅλοι οἱ λαοὶ κατ’ ἀνάγκη θὰ ὑποτάσσονται σὲ αὐτοὺς τοὺς ἅρπαγες…».
«Ὅταν μερικὰ χρόνια ἀργότερα ξέσπασε ὁ Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος, οἱ Γερμανοὶ ποὺ θεωροῦσαν τὸν ἑαυτό τους πρωτοπόρο στὸν τομέα τῶν ἐπιστημῶν, ἀποδείχτηκαν ἀπολύτως θηριώδεις! Εἶναι ἀδύνατον νὰ συλλάβει ὁ ἀνθρώπινος νοῦς τὰ βασανιστήρια ποὺ ὐπέφεραν οἱ Ἑβραῖοι, τοὺς ἐξευτελισμοὺς καὶ τὶς μεθόδους θανάτωσης τῶν λογικῶν ἐκείνων ὑπάρξεων…».
«Οἱ Ἑβραῖοι, εἴπαμε, δὲν ὑπῆρξαν, οὔτε εἶναι ἀρνιά. Εἶναι στοιχεῖα ἀρνητικά. Τὸ πνεῦμα τῆς ἐκδίκησης εἶναι ἀντιχριστιανικό, ὅμως ἡ ἄμυνα στὶς ἐπιθέσεις κατὰ τῶν αἰωνίων ἀξιῶν, μὲ χριστιανικὰ μέσα, εἶναι καθῆκον ἐπιβεβλημένο!».
«Κύριε Ἰωνᾶ, δὲν σᾶς φαίνεται περίεργο, ποὺ ὅσα ἀναφέρατε γιὰ αὐτὰ τὰ “Πρωτόκολλα”, “φωτογραφίζουν” ΟΛΗ τὴν στάση καὶ τὶς πρακτικὲς τοῦ πολιτικοῦ ἀρχηγοῦ ποὺ μᾶς ΠΡΟΔΩΣΕ; Περισσότερο τοῦ ταιριάζει νὰ τὸν ἀποκαλῶ “Ἑβραῖο”! Οὔτως ἤ ἄλλως, πολεμάει τὴν Πατρίδα μας σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, γιὰ νὰ τὴν ἐξαναγκάσει νὰ γονατίσει καὶ νὰ παραδοθεῖ στὴν ἐξουσία τῶν εἰδωλολατρῶν! Εἰδικὰ μὲ τὴν ἀπόγνωση, ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ δυσπραγία, καὶ τὴν ἐσκεμμένη φτωχοποίηση, φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ὅτι ὑπολογίζει νὰ μᾶς καταφέρει νέα χτυπήματα τρομακτικῶν κοινωνικῶν ἀνατροπῶν!».
«Γιὰ νὰ μὴν καταφέρει νὰ μᾶς ἀνατρέψει κανένας, Μακάριε, οἱ ὀρθόδοξοι χρειάζεται νὰ σηκώνουμε τὸν σταυρό μας, καὶ νὰ πορευόμαστε ἀκολουθῶντας τὸν Κύριο· ὁ Ὁποῖος μᾶς δίδαξε ὅσα χρειαζόμαστε γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τοὺς χειμάρρους τῆς εἰδωλολατρείας τοῦ ἀντιχρίστου. Μᾶς ξεκαθάρισε πὼς ἄν δὲν γίνουμε σὰν τὰ παιδιά, δὲν θὰ εἰσέλθουμε στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Δὲν ἀρκεῖ νὰ γίνουμε ἁπλοὶ καὶ ταπεινοί, ἀλλὰ νὰ δεχτοῦμε τὴν οὐράνια βασιλεία σὰν παιδιά· μὲ ἀνοιχτὴ καρδιά, μὲ ἀπέραντη ἐμπιστοσύνη, μὲ ὁλόκληρη τὴν ψυχή μας, σκιρτῶντας σὰν τὰ μικρὰ παιδιὰ ἀπὸ ἐγκάρδια οἰκειότητα! Ὁ στόχος εἶναι ἡ ἀγἀπη μας νὰ γίνει ἕνα ῥεῦμα θερμουργό, ἀνανεωτικὸ καὶ ἰσχυρό! Πρέπει νὰ γίνει τὸ κυρίαρχο ἦθος, καὶ γνώρισμα τῶν Χριστιανῶν, ποὺ φέρουν αὐτὸ τὸ μεγάλο ὄνομα τοῦ Σταυρωθέντος σὰν τίτλο τους».
«Ὁ πατέρας Εὐέλπιστος μοῦ μίλησε γιὰ τὴν μεγαλύτερη στιγμὴ τῆς Ἱστορίας, ὅταν ἡ ἀνθρωπότητα συνάντησε τὸν Θεό, ἤ ποὺ ὁ Θεὸς κατέβηκε καὶ πλησίασε τὸν ἄνθρωπο! Εἶπε κύριε Ἰωνᾶ, πὼς τὸ βράδυ τῆς Μεγάλης Πέμπτης ὑπογράφεται μία μεγάλη ΣΥΜΦΩΝΙΑ μεταξὺ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι ἡ καινούργια Διαθήκη, ἡ ὁποία δὲν συνάπτεται μεταξὺ ἀνθρώπων, ἀλλὰ μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων! Τὴν νέα αὐτὴ Διαθήκη τὴν ὑπογράφει ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος “Μεσίτης Διαθήκης Καινῆς”*, ὄχι μὲ αἷμα ἄλλου, ἀλλὰ μὲ τὸ Αἷμα τὸ δικό Του, μὲ τὸ ποτήρι ποὺ προσφέρει ἐκείνη τὴν στιγμὴ ὁ Κύριος στοὺς μαθητές Του. “Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτό ἐστι τὸ Αἷμα Μου”. Ἡ κοινωνία τοῦ Αἵματός Του εἶναι μία συμμετοχὴ στὸ Πάθος Του, στὸν Σταυρό Του, στὴν Θυσία Του, στὴν Ταφή Του καὶ τὴν Ἀνάσταση, σὲ ὅλο τὸ μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας καὶ λύτρωσης! Ὁ Ἀπ. Παῦλος τονίζει πὼς ὅσες φορὲς πίνουμε τὸ ποτήριο αὐτό, ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου*. Ὑπογράφουμε, πιστοποιοῦμε, διακηρύσσουμε μὲ τὴν συμμετοχή μας αὐτή, τὸν λυτρωτικὸ θάνατο τοῦ Ἀρχηγοῦ μας. Τὸν σωτήριο ἐκεῖνο θάνατο, ὁ ὁποῖος μᾶς εἰσήγαγε στὴν νέα αὐτὴ ζωή, τοῦ Χριστοῦ! Κάθε φορὰ λοιπὸν ποὺ τελεῖται τὸ μυστήριο αὐτό, καὶ μετέχουμε αὐτοῦ τοῦ Αἵματος, ἑορτάζουμε τὸ Πάσχα τῆς ἐξόδου μας ἀπὸ τὴν δουλεία, καὶ τῆς εἰσόδου μας στὴν νέα αὐτὴ ζωή!».
5 οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν, οἱ δὲ κατὰ πνεῦμα τὰ τοῦ πνεύματος. 6 τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος, τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ καὶ εἰρήνη· διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεόν· 7 τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται· οὐδὲ γὰρ δύναται· 8 οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται.
9 ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ, ἀλλ’ ἐν πνεύματι, εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν· εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει, οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ. 10 εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν δι’ ἁμαρτίαν, τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην. 11 εἰ δὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν, ὁ ἐγείρας τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζῳοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ Πνεύμα ἐν ὑμῖν.
12 Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, ὀφειλέται ἐσμέν, οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν· 13 εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε, μέλλετε ἀποθνῄσκειν· εἰ δὲ Πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε ζήσεσθε. 14 ὅσοι γὰρ Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Θεοῦ. 15 οὐ γὰρ ἐλάβετε Πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον, ἀλλ’ ἐλάβετε Πνεῦμα υἱοθεσίας, ἐν ᾧ κράζομεν· ἀββᾶ ὁ πατήρ. 16 αὐτὸ τὸ Πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν ὅτι ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ.
17 εἰ δὲ τέκνα, καὶ κληρονόμοι, κληρονόμοι μὲν Θεοῦ, συγκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ, εἴπερ συμπάσχομεν ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν. 18 Λογίζομαι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς.
8 Ὅσοι εἶναι παραδόμενοι σὲ σαρκικὸ καὶ κοσμικὸ βίο, δὲν μποροῦν νὰ ἀρέσουν στὸν Θεό. 9 Ἐσεῖς ὅμως δὲν εἶστε αἰχμάλωτοι καὶ δοῦλοι τῆς σάρκας, ἀλλὰ κυριαρχεῖσθε ἀπὸ τὸ ἀνώτερο καὶ πνευματικὸ συστατικό σας, ὅπως φωτίστηκε καὶ ἀνεγεννήθηκε τοῦτο ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐὰν βεβαίως, ὅπως ἐλπίζω, κατοικεῖ μέσα σας Πνεῦμα Θεοῦ. Ἄνθρωπος ὅμως, ποὺ δὲν ἔχει μέσα του Πνεῦμα Χριστοῦ, δὲν ἀνήκει στὸν Χριστό. 10 Ἐὰν κατοικεῖ μέσα σας ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ Πνεύματός Του, τότε τὸ μὲν σῶμα σας ὑπόκειται στὸν φυσικὸ θάνατο ἐξ αἰτίας τῆς προπατορικῆς μας ἁμαρτίας· ἡ ψυχὴ ὅμως, ποὺ ἔγινε πνευματική, θὰ ἔχει ζωὴ αἰώνια λόγῳ τῆς δικαίωσης, ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Χριστός, καὶ τῆς ἀρετῆς τὴν ὁποία ἤδη κατορθώνει διὰ τῆς Χάριτος. 11 Δὲν σημαίνει τίποτα, ἐὰν τὸ σῶμα σας εἶναι θνητὸ καὶ ὑπόκειται σὲ θάνατο. Διότι, ἐὰν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἀνέστησε τὸν Ἰησοῦ ἀπὸ τοὺς νεκρούς, κατοικεῖ μέσα σας, Αὐτὸς ποὺ ἀνέστησε τὸν Χριστὸ ἀπὸ τοὺς νεκρούς, θὰ δώσει ζωὴ καὶ στὰ θνητὰ σώματά σας ἐξ αἰτίας τοῦ Πνεύματός Του, ποὺ κατοικεῖ μέσα σας. 12 Ἀφοῦ λοιπόν, ἀδελφοί, μᾶς ἐλευθέρωσε ὁ Κύριος ἀπὸ τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου· καὶ ἀφοῦ τέτοιες ἀμοιβὲς καὶ εὐεργεσίες μᾶς ἐπιφυλάσσονται ἀπὸ τὸν Θεό, εἴμαστε χρεῶστες ὄχι στὴν σάρκα, γιὰ νὰ ζοῦμε κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τῆς σάρκας. 13 Διότι, ἐὰν ζεῖτε ὡς δοῦλοι τῶν ἐπιθυμιῶν τῆς σάρκας σας, μέλλετε νὰ πεθάνετε τὸν αἰώνίο θάνατο τῆς κολάσεως, τὸν ὁποῖο φέρει στὸν ἄνθρωπο ὁ αἰώνιος χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεό. Ἐὰν ὅμως μὲ τὶς ἀναγεννημένες ἀπὸ τὴν θεία Χάρη πνευματικὲς δυνάμεις σας, νεκρώνετε τὶς κακὲς πράξεις τοῦ σώματος, θὰ ζήσετε αἰωνίως καὶ μακαρίως,14 διότι ὅσοι κυβερνῶνται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, αὐτοὶ εἶναι υἱοὶ τοῦ Θεοῦ. 15 Εἶστε καὶ ἐσεῖς υἱοὶ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἡ διάθεση καὶ τὸ φρόνημα, ποὺ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα σᾶς ἐνέπνευσε ἀπὸ τὴν στιγμὴ τοῦ βαπτίσματός σας, δὲν εἶναι πάλι διάθεση δουλικὴ καὶ φρόνημα σκλάβου, ποὺ προκαλεῖ φόβο, ὅπως εἴχατε φόβο, ὅταν ἤσασταν ὑπὸ τὸν Μωσαϊκὸ Νόμο. Ἀλλὰ λάβετε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα φρόνημα καὶ διάθεση κατὰ χάριν υἱῶν, μὲ τὸ θάρρο ποὺ μᾶς ἐμπνέει τὸ φρόνημα τοῦτο, φωνάζουμε πρὸς τὸν Θεὸ μὲ πόθο καὶ παρρησία: Ἀββᾶ, Πατέρα μας. 16 Αὐτὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μαρτυρεῖ μαζὶ μὲ τὸ πνεῦμα μας, ὅτι εἴμαστε τέκνα Θεοῦ. 17 Ἐὰν εἴμαστε τέκνα, κατὰ φυσικὸ λόγο εἴμαστε καὶ κληρονόμοι. Κληρονόμοι μὲν τοῦ Θεοῦ ὡς Πατέρα μας, συγκληρονόμοι δὲ τοῦ Χριστοῦ ὡς Ἀδελφοῦ μας. Γινόμαστε συγκληρονόμοι τοῦ Χριστοῦ, ἐὰν βεβαίως πάσχουμεν μαζὶ μὲ Αὐτόν, ὥστε καὶ δοξαστοῦμε μαζί Του. 18 Μὴ σᾶς κάνει ἐντύπωση, ὅτι ὑποφέρουμε διωγμοὺς καὶ θλίψεις. Διότι σκεπτόμενος λογικῶς πείθομαι, ὅτι δὲν εἶναι ἄξια τὰ ὅσα πάσχουμε καὶ ὑποφέρουμε γιὰ τὸν τωρινὸ καιρὸ ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν δόξαν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀποκαλυφθεῖ γιὰ νὰ δοθεῖ σὲ ἐμᾶς. (Ῥωμ. 8,5-18)
τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
— Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, τοῦ ὑποδείγματος Χριστιανοῦ καὶ φλογεροῦ ἀποστόλου τοῦ Εὐαγγελίου, μακαριστοῦ Ἀρχιμ. Ἡλία Μαστρογιανόπουλου
— ΕΒΡΑΪΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ, ὅπως καὶ τὸ 30 ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
— ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΙΩΝΑ, ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΩΝ ΝΙΝΕΥΤΙΤΩΝ, τοῦ Ὀσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου.
*ἔν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί (Ματθ. 3,11)
*ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον (Ἑβρ. 12,29)
*πυρὸς φλόγα (Ἑβρ. 1,7)
*γλῶσσες πυρὸς (Πράξ. 2,3)
*πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη; (Λουκ. 12,49)
*μὴ νομίσετε ὅτι ἦρθα νὰ φέρω κάποια συμβατικὴ ψευτοειρήνη, σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο. Ἦρθα γιὰ νὰ φέρω μαχαίρι καὶ διχασμό (Ματθ. 10,34)
*νὰ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὅπως τὸν ἑαυτό σου (Ματθ. 22,39)
*ἄν Ἐγώ, ὁ Κύριος καὶ Δάσκαλός σας, ἔπλυνα τὰ πόδια σας, καὶ ἐσεῖς ὀφείλετε νὰ πλύνετε ὁ ἕνας τὰ πόδια τοῦ ἄλλου, μὲ ταπεινοφροσύνη καὶ ἀγάπη (Ἰωα. 13,14)
*αὐτὸς ποὺ ἔχει δύο χιτῶνες, ἄς δώσει τὸν ἕναν σὲ αὐτὸν ποὺ δὲν ἔχει (Λουκ. 3,11)
*ὅταν παραθέτεις γεῦμα μὴν προσκαλεῖς τοὺς φίλους ἤ τους πλούσιους γείτονές σου, ἀλλὰ προσκάλεσε φτωχούς, ἀνάπηρους, χωλούς, τυφλούς (Λουκ. 14,12-13)
*καὶ ἐμεῖς ἔχουμε ὑποχρέωση νὰ θυσιάζουμε τὸν ἑαυτό μας ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μας (Α΄ Ἰωαν. 3,16)
*ἄν ἐσὺ μπορεῖς νὰ πιστεύεις, τότε στὸν πιστεύοντα ὅλα εἶναι κατορθωτά (Μαρκ. 9,23)
*Μεσίτης Διαθήκης Καινῆς (Ἑβρ. 9,15)
*ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου* (Α’ Κορ. 11,26)
** Α΄Θεσ. 2,15-16
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
