Βλέποντας ἀπὸ μακριὰ ἀναμμένο τὸ φῶς, στὸ γραφεῖο δίπλα ἀπὸ τὴν ἐκκλησία, ἔνοιωσα ἀνακούφιση. «Τὴν εὐχή σας πάτερ. Μπορῶ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω γιὰ λίγο, ἤ πρέπει νὰ φύγετε;».
«Εὐλόγιε, κάθησε. Σὲ δύο λεπτὰ τὲλειώνω αὐτὸ ποὺ γράφω, καὶ θὰ ἔχουμε ὅσο χρόνο χρειάζεσαι».
Ἤθελα ὁπωσδήποτε νὰ ἔβλεπα ἀπὸ κοντὰ τὸν π. Φιλάδελφο, δὲν ἤθελα νὰ μιλούσαμε ἀπὸ τὸ τηλεφωνο. Ὁ ἀγώνας του, νὰ συμβουλεύει τοὺς γονεῖς νὰ φέρονται στὰ παιδιά τους μὲ στοργὴ ἀληθινή, καὶ ἀγάπη θερμή, ποὺ ὅμως θὰ προχωράει σὲ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, χωρὶς ὑποχωρήσεις, συνοψιζόταν στὸ σύνθημά του, “Ἡ ἀντίσταση στὸ ἠθικὸ σκοτάδι εἶναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ καὶ ΔΙΚΑΙΩΜΑ!”. Γύρω μου ἔχω πολλὰ ζωντανὰ παραδείγματα, ποὺ ὅταν οἱ γονεῖς ἀγωνίζονται γιὰ τὶς μεταξύ τους ἁρμονικὲς σχέσεις, ἄρα καὶ γιὰ τὴν εἰρηνικὴ ἀτμόσφαιρα μὲσα στὴν οἰκογένεια, οἱ ψυχὲς τῶν παιδιῶν δένονται σφιχτὰ μὲ τὶς ψυχὲς τῶν γονιῶν, καὶ δὲν κινδυνεύουν νὰ παρασυρθοῦν μακριά τους. Ἀπὸ προσωπικὴ πείρα γνώριζα πὼς ἡ ἀτμοσφαιρα ἀγάπης μέσα στὸ σπιτικό, ἀναπαύει καὶ ἱκανοποιεῖ βαθιὰ τὰ παιδιά, καὶ τὰ κάνει εὐχαριστημένα ἀπὸ τὸ σπίτι τους. Ἀφήνοντας τὰ χαρτιά του στὴν ἄκρη, ὁ πνευματικός μου, μὲ κοίταξε. «Πάτερ, σήμερα ἔξω ἀπὸ τὸ Γυμνάσιο φάνηκε ἐκεῖνος ὁ τύπος, ποὺ εἶχε πλευρίσει πέρσι τὸν Κάδμο, καὶ τὸν ἔμπλεξε στὶς ἀπαγορευμένες οὐσίες! Δὲν πῆρε πολὺ χρόνο μετά, γιὰ νὰ ἐγκαταλείψει ὁ Κάδμος τὸ σχολεῖο. Θυμᾶστε ποὺ σᾶς τὸ ἔλεγα τότε; Γιὰ τὴν ὥρα ὁ τύπος δὲν πλησίασε κανένα παιδί, ἴσως γιὰ νὰ μὴν κινήσει ὑποψίες. Δὲν καταλαβαίνω, πῶς μποροῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ βγάζουν τὰ πρὸς τὸ ζεῖν, ΛΥΜΑΙΝΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ; Γιατὶ εἶναι ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΙ;».
«Παιδί μου, ὁ προορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ Παράδεισος, καὶ ἐνδόμυχα ποτὲ δὲν σταματάει νὰ τὸν ἀναζητάει. Ὅμως ὅποιος τρέφει αὐταπάτες γιὰ τὸ περιεχόμενο τοῦ Παραδείσου, εἶναι ἑπόμενο νὰ γίνεται μωρόπιστο θῦμα τοῦ μισανθρώπου διαβόλου, ὅταν κάθεται καὶ τὸν ἀκούει νὰ μιλάει γιὰ “τεχνητοὺς παραδείσους”… Ὅσοι ἀναμειγνύονται στὴν σατανικὴ αὐτὴ μηχανὴ βανδαλισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, τὸ ἐμπόριο τῶν ἀπαγορευμένων οὐσιῶν, ψάχνουν αὐτοὺς ποὺ ἐπειδὴ δὲν πιστεύουν στὸν Χριστό, ΑΓΝΟΟΥΝ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. Κάποιος ποὺ δὲν ἔχει τὴν διάθεση νὰ πιστέψει, κινδυνεύοντας νὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν δίψα στὴν ἔρημο τῆς ἀπιστίας, ἐξακολουθεῖ νὰ ζητάει ἕνα “θαῦμα” μέσα στὴν ζωή του, ἤ κάτι τὸ “ὑπερφυσικὸ”· κάτι ἔξω ἀπὸ τὰ ὅρια τοῦ αἰσθητοῦ καὶ τοῦ φυσικοῦ. Αὐτὸ ἐκμεταλλεύτηκαν οἱ ἔμποροι τοῦ θανάτου, καὶ ὄρθωσαν τὴν δουλεία ἀπὸ τοὺς ἀνήθικους ἐπιστήμονες καὶ τοὺς στυγεροὺς παραγωγοὺς αὐτῶν τῶν οὐσιῶν. Γιὰ νὰ στηρίξουν τὸν ὑλισμὸ οἱ ἄθεοι, σὲ ὅλες τὶς αἰτίες ποὺ ἀποδίδουμε στὸν Θεό, ἔδωσαν τάχα “ἐπιστημονικὸ” χαρακτῆρα, ὥστε νὰ φαίνεται πὼς οἱ θεϊκὲς αἰτίες “ἀποδίδονται” στὴν φύση. Θεοποιώντας τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ ὑλισμοῦ ὁ δυτικὸς ψευδο-πολιτισμός, ἀκόμα καὶ στὸν “τεχνητὸ παράδεισο” ποὺ πουλᾶνε, μέσα στὴν ἀλαζονική ζάλη, οἱ θανατέμποροι δίνουν “ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΧΡΟΙΑ” ὅπου —ὅπως ἄτυπα διαφημίζουν—, ὅλα εἶναι… “ἐπιστημονικῶς” ἐλεγχόμενα!».
«Μὰ ἡ γενικὴ εἰκόνα ποὺ ἔχει ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος γιὰ τὸν “παράδεισο”, εἶναι νὰ ἐκτελεῖται ἡ ἐπιθυμία του ἀμέσως, δίχως ὁ ἴδιος νὰ κουράζει οὔτε τὸ δαχτυλάκι του! Δηλαδὴ μέσα στὴν αὐτολατρεία του, νὰ εἶναι τὸ κέντρο τοῦ κόσμου! Ἔχει μπερδέψει τὴν ΔΥΝΑΜΗ μὲ τὴν ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ἡ ὁποία μετά, φτάνει νὰ γίνεται… “ΔΙΚΑΙΩΜΑ” τοῦ ἀνθρώπου! Καὶ ζεῖ σὰν ἡ “ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ” νὰ εἶναι ἡ… ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣΗ!».
«Οἱ κακοδοξίες τῶν αἱρετικῶν Προτεσταντῶν, Εὐλόγιε, ὑποστηρίζουν πὼς ἡ προπατορικὴ ἁμαρτία κατέστρεψε ἐντελῶς τὴν ἠθικὴ φύση τοῦ ἀνθρώπου, καὶ πὼς ἐξαφάνισε ὁλοκληρωτικὰ τὸ “κατ’ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ”, στὸν ἄνθρωπο. Καὶ πὼς τάχα γι’ αυτὸ ὁ μεταπτωτικὸς ἄνθρωπος… “δὲν μπορεῖ” οὔτε νὰ θέλει, οὔτε νὰ πράττει τὸ ἠθικῶς ἀγαθό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ… ἁμαρτάνει “ΑΚΟΥΣΙΩΣ(!)”, παρασυρόμενος ἀπὸ τὴν ἀκαταμάχητη δύναμη τῆς ῥοπῆς πρὸς τὸ κακό. Ἑπομένως —συνεχίζει ἡ κακοδοξία— ἀφοῦ ἐνεργεῖ ὁ ἄνθρωπος “χωρὶς… δυνατότητα ἐλεύθερης ἐπιλογῆς” μεταξὺ τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, οἱ ἀρετές του δὲν εἶναι κατ’ οὐσίαν ἀρετές, ἀλλὰ… “λάμπουσες κακίες(…)”! Καὶ τάχα τὰ ἔργα του δὲν εἶναι “ἀναγκαῖα” γιὰ τὴν σωτηρία του —σύμφωνα μὲ τοὺς Προτεστάντες—, διότι κάνενα ἔργο δὲν εἶναι ἀγαθό, ἀφοῦ ἀποτελεῖ “ἀνελεύθερη” ἐνέργεια τῆς… “ἀνύπαρκτης” ἠθικῆς φύσης τοῦ ἀνθρώπου*! Καταλαβαίνεις τώρα τὸν λόγο, ποὺ ἡ δυτικὴ ἐπιστήμη παραμέρισε τὸν ἄνθρωπο, καὶ προχωράει ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν τύχη του;».
«Θυμᾶμαι σὲ ἕνα κήρυγμα μᾶς εἴχατε πεῖ, πὼς παρόλη τὴν κυριαρχία τοῦ πονηροῦ, δὲν πέτυχε νὰ ἐξαλείψει τὸν πυρῆνα τοῦ “καθ’ ὁμοίωσιν” καὶ γι’ αὐτὸ δὲν πέτυχε νὰ ὑποτάξει τελεσίδικα τὸν ἄνθρωπο. Ἔτσι ἡ θεϊκὴ καταβολὴ διατηρεῖται σὲ ὅλες τὶς ψυχές, ἀκόμα καὶ σὲ ἐκεῖνες ποὺ φαίνεται νὰ ἔχει ἀπόλυτη κυριαρχία ὁ πονηρός. Μία σπίθα σιγοκαίει πάντοτε, καὶ περιμένει νὰ φυσήξει ἕνα ἀεράκι ποὺ θὰ τὴν φουντώσει, γιὰ νὰ κάψει τὰ δεσμά, ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ, καὶ νὰ ἐπιστρέψει ξανὰ στὸν Δημιουργό του. Πραγματικά, πάτερ, εἴμαστε πανευτυχεῖς! Ὁ Κύριος εἶναι ὁ Ἐλευθερωτής μας! Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἀλήθεια ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία, ἤ ἐλευθερία ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀλήθεια! Οἱ αἱρετικοί, ποὺ ἀρνήθηκαν τὴν ἀλήθεια, ξεκαθαρίζουν ὅτι ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ! Ὅμως ἡ ἠθικὴ ΔΥΝΑΜΗ καὶ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ φαίνεται ὅταν ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται ὡς ἀνάγκη τῆς ψυχῆς του, νὰ εἶναι κύριος καὶ ὄχι δοῦλος τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ σώματος, νὰ ἐξουσιάζει καὶ ὄχι νὰ ἐξουσιάζεται. Νὰ κυβερνάει τὸν ἑαυτό του καὶ νὰ μὴν κυβερνιέται ἀπὸ τὶς ὁρμές. Ὁ ἐλεύθερος ἄνθρωπος ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐκλέξει σύμφωνα μὲ τὴν κρίση του καὶ τὴν ἀντίληψή του ποιὸ εἶναι τὸ συμφέρον του, γιὰ κάθε περίπτωση. Βλέπουμε καθημερινὰ πὼς οἱ αἱρετικοὶ θέλουν νὰ ἀποκρύπτουν ὅτι ἡ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ τοῦ ἀνθρώπου ὰπὸ τὸ ἐγώ, ἀφήνει τὸν χῶρο νὰ μπεῖ στὴν θέση του ὁ Θεός. Μὲ τὴν ἀντίστασή μας στὴν κρατοῦσα ἁμαρτία, γινόμαστε ἀπρόσβλητοι ἀπὸ τὰ θέλγητρα καὶ τὶς ἀπάτες της! Εἶχα διαβάσει πὼς στὴν ζωὴ τῶν πρώτων Χριστιανῶν, ἐπειδὴ κάποιοι εἰδωλολάτρες ἔβλεπαν στοὺς πιστοὺς ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ, μέσα τους ζωογονοῦνταν ἡ πίστη ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, καὶ δέχονταν νὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τὴν ἀνάξια ζωὴ ὥστε νὰ ἐνδυθοῦν τὸν Χριστό! Μεγαλώνοντας πάτερ, ἔνοιωσα πὼς εἶναι σωτήριο ποὺ στὸν ἀγῶνα μας ἀντιμετωπίζουμε πειρασμούς, καὶ βαθμηδὸν γινόμαστε ἰσχυροὶ καὶ ἀήττητοι στὶς συγκρούσεις μὲ τὸ κακό. Βέβαια αὐτὸ μᾶς τὸ διδάσκουν καὶ οἱ Ἁγίοι καὶ οἱ Μάρτυρες μὲ τὸν βίο τους, ὅπου ἡ φύση τῆς ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας τους ἦταν ΑΝΔΡΕΙΑ! Τὴν ὥρα τοῦ μαρτυρίου τους, παρουσιάζονταν μὲ ἀκμαῖο φρόνημα καὶ ἀξιοθαύμαστη ζωτικότητα! Ἐνῶ ἀπὸ τὰ σκληρὰ βασανιστήρια ὑφίσταντο ἀπερίγραπτους πόνους, καὶ τὸ σῶμα τους ὑπέκυπτε στὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο, ὁ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ἦταν ἀνανεωμένος ἐκ νέου, καὶ τοὺς ἀναδείκνυε ΑΤΡΟΜΗΤΟΥΣ καὶ ΑΚΑΤΑΒΛΗΤΟΥΣ, πραγματικοὺς ἥρωες, ἐπειδὴ ἦταν ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό! Παρὰ τὴν πίεση καὶ τὸν καταναγκασμό τῶν διώξεων, ἡ ἐσωτερικὴ ἐλευθερία ΔΕΝ ΑΦΗΝΕ ΝΑ ΕΞΟΥΘΕΝΩΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ, ἀλλὰ τοῦ προσέφερε ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ὄχι ἁπλῶς γιὰ τὴν ἀντοχὴ στὸν σωματικὸ πόνο, ἀλλά ἀκόμα καὶ γιὰ ἐκδήλωση ἀγάπης στοὺς βασανιστὲς του, οἱ ὁποῖοι συχνὰ μεταλλάσσονταν, καὶ δηλώνοντας πίστη στὸν Χριστό, δέχονταν νὰ μαρτυρήσουν κι ἐκεῖνοι!».
«Αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιῶδες γνώρισμα τῶν ἀληθινῶν ὀρθοδόξων, Εὐλόγιε. Ἡ ἐλευθερία ἀντλεῖ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΞΙΑ ὡς ὑπερβατικὴ ἀξία, καὶ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΑΔΙΑΒΛΗΤΗ, ΑΚΕΡΑΙΑ, ΠΛΗΡΗ! Μὲ τὴν ἐλευθερία εἶναι συνδεδεμένη ὄχι τόσο ἡ ζωή, ὅσο Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, δηλαδὴ ἡ ΑΞΙΑ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, Η ΨΥΧΗ. Ὁ πιστὸς ἐπιτυγχάνει τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία του χάρη στὴν ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ μὲ τὸν Χριστό. Ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ Παῦλος βρίσκονταν στὴν φυλακή καὶ ἦταν ἐλεύθεροι. Ὁ Φαραὼ καὶ ὁ Ἡρώδης κάθονταν στὸν βασιλικὸ θρόνο καὶ ἦταν ταλαίπωροι καὶ ἀξιοθρήνητοι δοῦλοι. Γι’ αὐτὸ ἐπὶ Τουρκοκρατίας οἱ πρόγονοί μας ἦταν ἐξωτερικὰ δοῦλοι στὸ κακό, ἀλλὰ ἐσωτερικὰ ἦταν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὸ κακό, καὶ ἐπειδὴ κράτησαν τὴν πνευματικὴ παράδοσή τους, ΝΙΚΗΣΑΝ ΤΟ ΚΑΚΟ! Ἡ πίστη στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ εἶναι πάνω ἀπὸ ὅλα ΕΞΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, κάτι ποὺ τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ! Χωρὶς τὸ αὐτεξούσιο δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἠθικὴ βάση γιὰ νὰ ἀναπτυχθεῖ ἡθικὴ ζωή, τῆς ὁποίας ἡ ἀπουσία ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ τὴν κοινωνία ἀνθρώπων ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΗΡΙΩΝ. Δηλαδὴ σὲ κοινωνία αἱρετική, ἀντίχριστη! Στὴν σαθρὴ Ῥώμη ἡ δουλεία ἦταν θεσμός. Ὁ δοῦλος μαστιγωνόταν ἀπὸ τὸν κύριο του, φονευόταν χωρὶς λογοδοσία, χρησιμοποιοῦνταν ὡς τροφὴ γιὰ τὰ ψάρια(!), ὡς… καύσιμη φωτιστκὴ ὕλη(!), ὥς ἀντίπαλοι στὰ ἀμφιθέατρα, γιὰ νὰ “ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ” ὁ λαὸς ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΞΕΩΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ! Οἱ Ῥωμαῖοι “κύριοι” εἶχαν ἀπόλυτα δικαιώματα πάνω στοὺς δυστυχισμένους δούλους, θεωρώντας τους “ῥές”, δηλαδὴ πράγματα, ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΖΩΑ! Ἄν οἱ δοῦλοι πρόφταναν νὰ γεράσουν, τοὺς ἔριχναν στὴν νησίδα τοῦ θανάτου, στὸν Τίβερη. Ἄν ὑπῆρχε ὑπόνοια ὅτι κάποιος σκοτώθηκε ἀπὸ δοῦλο, ἐκτελοῦνταν ἀκόμα καὶ ἑκατοντάδες δοῦλοι, γιὰ “δικαίωση”! Οἱ Γερμανοὶ στὴν Κατοχὴ ἐκτελοῦσαν ὁμαδικὰ ἑκατοντάδες ἀθώους πολίτες μὲ τὸν πιὸ ἄγριο τρόπο, ἄν κάποιος πείραζε ἕναν δικό τους στρατιώτη. Κάθε δέκα χρόνια οἱ Τούρκοι μάζευαν τὰ πιὸ γερὰ καὶ τὰ πιὸ ὄμορφα ἑλληνόπουλα, ἀπὸ ὀχτὼ καὶ πάνω. Τὰ κορίτσια πήγαιναν σκλάβες στὰ χαρέμια καὶ τὰ ἀγόρια στὰ στρατόπεδα, γιὰ νὰ γίνουν Γενίτσαροι. Ἄν οἱ Τούρκοι δὲν ἔβρισκαν τὰ παιδιά, ἔσφαζαν ὅσους ἔβρισκαν μπροστά τους καὶ ἔκαιγαν ὅλο τὸ χωριό! Τί νὰ ἔκαναν οἱ γονεῖς τους; Μάτωνε ἡ καρδιά τους, ἀλλὰ ἔδιναν τὰ παιδιὰ ποὺ ζητοῦσαν, γιὰ νὰ σώσουν τὰ ἄλλα. Οἱ Νεομάρτυρες βασανίστηκαν, ἔμπαιναν σὲ φοβερὲς ὑπόγειες φυλακὲς καὶ τραβοῦσαν μεγάλα μαρτύρια, ἀλλὰ δὲν ἀλλαξοπιστοῦσαν, ἀκριβῶς σὰν τοὺς πρώτους Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας! Πάντα ἔτσι λειτουργοῦν τὰ τυραννικὰ καθεστῶτα, Εὐλόγιε, μὲ συστήματα ἑωσφορικά! Στοὺς ὁλοκληρωτικοὺς μηχανισμοὺς οἱ ΩΚΕΑΝΟΙ ΤΩΝ ΠΤΩΜΑΤΩΝ ποὺ ἔχουν δημιουργήσει, ἔχουν σχεδὸν ἐξαφανίσει ἀκόμα καὶ τὴν ἔννοια τοῦ ἐγκλήματος! Τὸ ἴδιο δαιμονικὸ ἦταν καὶ τὸ σύστημα τῆς παπικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν “Ἱερὰ” Ἐξέταση καὶ τὰ ἀπάνθρωπα βασανιστήριά της. Μὲ ἕνα σμπᾶρο πετύχαινε νὰ κρατάει τοὺς λαοὺς ἐκεῖ στὸ σκοτάδι τῆς ἀγνωσίας, καὶ νὰ δυσφημίζει τὴν χριστιανικὴ πίστη. Ὅταν ἔπεσαν οἱ Ναζί, καὶ κάποιοι ἐλευθέρωναν τοὺς κρατούμενους στὰ στρατόπεδα ἐργασίας, στὴν αὐλὴ κάποιου βρῆκαν ἕναν τρομακτικὰ μεγάλο λόφο ἀπὸ στοιβαγμένα πτώματα νεκρῶν, μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶχαν προλάβει νὰ “ταΐσουν” τοὺς φούρνους! Οἱ ἐγκληματικὲς πράξεις τῶν Ῥώσων κομμουνιστῶν, κατὰ τὴν γνώμη τους εἶχαν μία “φυσικὴ ἀναγκαιότητα”, σὰν νὰ μὴν διέφεραν ἀπὸ τοὺς σεισμούς! Γενικὰ ὁ κομμουνισμὸς εἶναι συνώνυμο τῆς βίας, τοῦ ἀπολυταρχισμοῦ, τῆς ἀπαξίωσης τῶν ἀξιῶν, καὶ διῶκτης ΟΣΩΝ ΔΕΝ ΤΙΣ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ…».
«Πάτερ, παρακολουθώντας συζήτηση τοῦ πατέρα μου μὲ τὸν ἀδερφό του, ἄκουσα γιὰ τὰ πιστεύω τοῦ Μάρξ, πὼς “ὅταν τὸ ΕΙΝΑΙ τοῦ ἀνθρώπου — ἐννοώντας τὴν “δικαιοσύνη” ποὺ ἀποφάσισαν οἱ ἄνθρωποι— καθορίζει τὴν συνείδηση, τότε ἡ συνείδηση ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ!”. Ὅτι δηλαδή, στὴν θέση τῆς συνείδησης μπαίνει ἡ “ἀνάγκη(!)”… Εἶπαν ἀκόμα πὼς μὲ τὴν δύναμη τοῦ ξίφους, οἱ ἰσχυροὶ τῆς ἡμέρας θέλουν νὰ σβήσουν ἀπὸ τὸν πολιτικὸ χάρτη τοὺς μικροὺς λαούς, ἐφαρμόζοντας τὴν… “ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ(!)” ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ὅπως ἀποκαλεῖ τὸν Μηδενισμό, τὸ ἄσβεστο μῖσος πρὸς τὸ ἀνθρώπινο πλάσμα. Ὁ Ναζισμὸς ἔκανε συντρίμμια τὴν Εὐρώπη, γιὰ τὴν ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κομμουνισμὸς κατέστρεψε κι αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του τὸ παρελθόν, γιὰ νὰ ἀνοίξει τὸν δρόμο γιὰ τὴν δόμηση τῆς Νέας Τάξης. Ὅλοι οἱ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΙ θέλουν τὴν γῆ ὑπὸ ὁλοσχερῆ ἐκμετάλλευση, ἐλεγχόμενη καὶ ὀργανωμένη γιὰ τὸν ἄνθρωπο χωρὶς Θεό! Ἔμεινα ἀπόπληκτος μόλις ἄκουσα, πὼς Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ποὺ μία “πολιτισμένη” χώρα κάνει πόλεμο σὲ μία ἄλλη, εἶναι γιὰ ἀποκτήσει ΔΟΥΛΟΥΣ καὶ νὰ τοὺς ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ, κατακλέβοντας ὁτιδήποτε τοὺς ἀνήκει! Δηλαδὴ πάτερ, πιστεύουν πὼς ὁ Κύριος δὲν θὰ δεῖ τὰ ἀδικήματά τους, οὔτε θὰ ἀντιληφθεῖ τί κάνουν! “Ὁ φυτεύσας τὸ οὖς οὐχὶ ἀκούει; Ἤ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐχὶ κατανοεῖ;” Αὐτὸς ποὺ φύτεψε τὸ αὐτί, εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ μὴν ἀκούει; Ἢ Ἐκεῖνος ποὺ ἔπλασε τὸν ὀφθαλμό, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν βλέπει καὶ νὰ μὴν ἀντιλαμβάνεται ὅσα συμβαίνουν;».
«Εὐλόγιε, τὴν ἀνακατασκευὴ τοῦ κόσμου ποὺ εἶπες, οι ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΥΡΑΝΝΟΙ τὴν κάνουν μὲ τὴν βοήθεια τῆς ΜΗΧΑΝΗΣ, ἡ ὁποῖα ἔφτασε νὰ μᾶς ἀπειλεῖ: Μὲ δημιούργησες, ἀλλὰ ΕΙΜΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ! Ἄν δὲν προλάβεις νὰ μὲ ὑποτάξεις, θὰ καταστραφεῖς!”. Γιὰ νὰ τὸ καταλάβεις καλύτερα, ἡ ΜΗΧΑΝΗ λέει πὼς εἶναι “δυνατότερη” ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ἐπειδὴ τὰ τυραννικὰ καθεστῶτα τὴν ἔβαλαν “στὴν θέση” τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἴδιο ὁ Καπιταλισμὸς καὶ ὁ Κομμουνισμός, βασίζουν τὴν τυραννία τους στὴν ἐξύψωση τῆς ΜΗΧΑΝΗΣ, παράλληλα μὲ τὸν ὑποβιβασμὸ τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος. Ὁ διαχωρισμὸς τῶν διαφορετικῶν πολιτικῶν ὀνομασιῶν ποὺ ἔκανε ὁ ἀπολυταρχισμὸς τῶν θεομάχων, εἶναι ἀνοησίες τῶν θεωρητικῶν, ὥστε μὲ τὸν μαμμωνᾶ ὁ πονηρὸς νὰ ἐκπορθεῖ τὶς συνειδήσεις. Ὁ Καπιταλισμὸς εἶναι ΑΣΥΔΟΣΙΑ, καὶ ὁ Κομμουνισμὸς εἶναι ΜΑΖΟΠΟΙΗΣΗ. Ἔχουν δηλαδὴ τὴν ἴδια μηδενιστικὴ ῥίζα καὶ κορμό, ὡς ἐργαλεῖα στὰ χέρια τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔνδιαφέρεται γιὰ τὸ χρῆμα. Ἔτσι ἐνῶ καὶ στὰ δύο πολιτικὰ σχήματα, ὅλα τὰ εἶδη ἀνεβαίνουν, ἡ… ΑΞΙΑ τῆς ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ “κατεβαίνει(!)”, ἔχει γίνει πολλὴ “ΦΤΗΝΗ”… Ὁ Χριστιανὸς ποὺ θὰ κυριευθεῖ ἀπὸ τὶς ἐπιθυμίες τῆς σάρκας, μεταβάλλεται σὲ ὄργανο διαφθορᾶς, καὶ ψυχικῆς ἀπονέκρωσης…».
«Ἄν κρίνουμε ἀπὸ τοὺς αἰσχροὺς “νόμους” ποὺ κατάντησαν νὰ ψηφίζονται καὶ στὴν Πατρίδα μας, βλέπουμε πὼς οἱ ἁνήθικοι πολιτικοὶ μᾶς θέλουν διεφθαρμένους καὶ διεστραμμένους, ὅπως ἀκριβῶς ἀπαιτοῦσε ὁ Ναζισμός, νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποί του. Τώρα ἀντί νὰ μᾶς βομβαρδίζουν τὰ ἀεροπλάνα, οἱ ἀνήθικοι πολιτικοὶ τὰ βάζουν νὰ μᾶς ψεκάζουν μὲ τὰ δηλητήρια, γιὰ νὰ… “συντομεύουμε”! Ὅλη ἡ ἐκπόρνευση, καὶ ἡ λαγνεία τοῦ ἐγκλήματος μὲ τὰ διαμελισμένα πτώματα, ποὺ δείχνει στὴν τηλεκόλαση ἡ φιλελευθεριάζουσα “παλαιολιθική τέχνη”, δὲν παραλείπουν νὰ μᾶς ὑπενθυμίζουν, ΠΟΣΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟΥΣ μᾶς βλεπουν οἱ ἀπολυταρχικοὶ θεομάχοι…». Σκύβοντας τὸ κεφάλι, ἐπέστρεψα στὸν λόγο ποὺ μὲ ἔφερε ὥς ἐδῶ, καὶ ἕνας κόμπος μοῦ πόνεσε τὸν λαιμό. «Πατέρα Φιλάδελφε, πέρσι, μετὰ ἀπὸ τὸν πρῶτο καιρὸ ποὺ ἄρχισε τὴν χρήση τῆς ἀπαγορευμένης οὐσίας ὁ Κάδμος, συνάντησε στὸν δρόμο ἕναν ἄλλο συμμαθητή μας, τὸ Θεοκλῆ, τοῦ περιέγραψε αὐτὴν τὴν ἀλλόκοτη ἐμπειρία του, καὶ ὁ Θεοκλῆς… “ζήλεψε”! Μετὰ ὁ Κάδμος ἔγινε ἀδιάφορος γιὰ τὰ πάντα, ἔδειχνε κουρασμένος, βυθισμένος σὲ ἀγωνία, σὲ ἐνοχή, σὲ ἠθικὸ ξεπεσμό, καὶ στὰ ξαφνικὰ ἔφευγε ἀπὸ τὸ σχολεῖο· ὥσπου ἐξαφανίστηκε, σὰν νὰ τὸν κατάπιε ἡ γῆ… Θυμήθηκα ἕναν λόγο σας· ὅτι ἄν ἀπὸ τὴν οἰκογένεια λείπει ὁ Χριστός, τότε ἡ οἰκογένεια ΑΠΟΣΥΝΤΙΘΕΤΑΙ. Οἱ γονεῖς τοῦ Θεοκλῆ ἔχουν καιρὸ ποὺ τσακώνονται βίαια, καὶ μάλιστα τὸν αἰφνιδίασαν, προετοιμάζοντάς τον γιὰ ἕναν δικηγόρο ποὺ θὰ ἐπισκέπτονταν… Ὁ ἴδιος μοῦ ἐκμυστηρεύτηκε πὼς ἡ ζωή του ἔγινε μαρτύριο, καὶ πὼς ἀπὸ τὴν δυστυχία νοιώθει πὼς ἡ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ! Ἦρθα ἐδῶ ἐπειδὴ φοβᾶμαι, ὅτι οἱ θανατέμποροι μυρίζουν ἀπὸ μακριὰ τοὺς εὐάλωτους! Τρέμω πάτερ, μήπως οἱ περιγραφὲς τῆς ἐμπειρίας τοῦ Κάδμου ἔχουν μυθοποιήσει τὸν κίνδυνο, καὶ γίνουν ἀγκίστρι γιὰ τὸν Θεοκλῆ!».
«Δυστυχῶς, παιδί μου, ὅσοι ἐπιδιώκουν τὴν διάδοση τῶν ναρκωτικῶν, πλάθουν τὸν μῦθο τους, διαδίδοντας πὼς κάποια εἶναι “ἀκίνδυνα”, καὶ ὅτι καπνίζονται ὅπως ἕνα τσιγάρο· ἤ ὅτι τὰ ναρκωτικὰ προβάλλουν “κρυμμένες ἐγκεφαλικὲς δυνάμεις καὶ ἰδέες”. Τὰ νέα παιδιὰ ΔΕΝ γνωρίζουν τὸν πραγματικὸ κίνδυνο ποὺ περικλείουν αὐτὲς οἱ οὐσίες, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν κατατοπιστεῖ ὑπεύθυνα. Πολλὰ δὲν ἔχουν δεῖ μὲ τὰ μάτια τους ναρκομανεῖς, γιὰ νὰ δοῦν τὸ κατάντημά τους. Δὲν ξέρουν ποῦ προχωρᾶνε, καὶ ἐπιπόλαια δέχονται νὰ δοκιμάσουν. Ἐπιπροσθέτως, οἱ νέοι ἔχουν ἄγνοια γιὰ τὴν πονηριὰ καὶ τὴν κακία ποὺ μπορεῖ νὰ φτάσει ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἐπειδὴ ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΤΟΥΣ, δείχνουν ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ στὰ καλὰ λόγια ἐκείνων ποὺ τοὺς πλησιάζουν, καὶ ΑΠΟ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ παρασύρονται. Ἀκούγοντας γιὰ τὸ μεγάλο δόλωμα, τὸν “τεχνητὸ παράδεισο”, ἐκστατικὰ καὶ γεμάτα πόθο εἰκάζουν πὼς θὰ βροῦν τὴν ἐκπλήρωση ὅσων λαχταράει ἡ ψυχή τους, κάτι σὰν “ΖΩΗ ΓΕΜΑΤΗ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑ”, ποὺ νὰ τοὺς ΓΕΜΙΖΕΙ καὶ νὰ τοὺς ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ· ἤ πιθανολογοῦν ΟΤΙ ΘΑ ΑΠΑΛΛΑΧΘΟΥΝ ἀπὸ τὶς θλίψεις, ἤ τὶς δυσκολίες ποὺ ἀπεχθάνονται… Οἰ ἔμποροι ἐμφανίζονται ὡς φίλοι ποὺ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ στὰ παιδιά, ὅτι τάχα θὰ ἠρεμήσουν. Ἡ νεανικὴ περιέργεια κεντιέται σὲ δύο σημεῖα· “νὰ δοκιμάσω μόνο γιὰ μιὰ φορά, γιὰ νὰ δῶ πῶς εἶναι οἱ κόσμοι τῶν ναρκωτικῶν;”, καὶ “μήπως τὰ παραλένε οἱ μεγάλοι, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος;”. Εἶναι Ο ΙΔΙΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ, ΠΟΥ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΥΠΕΒΑΛΕ ΣΤΗΝ ΕΥΑ, καὶ ἐκείνη ἄρχισε νὰ περιεργάζεται τὸν ἀπαγορευμένο καρπό. Τὰ ναρκωτικὰ εἶναι πράγματι ΣΑΤΑΝΙΚΑ, γι’ αὐτὸ τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ μάθουν νὰ μὴν παρασύρονται ἀπὸ τὴν περιέργειά τους, σὲ τόσο σοβαρὰ θέματα. Κανεὶς δὲν πέφτει χωρὶς ἀλεξίπτωτο ἀπὸ τὸ ἀεροπλάνο “μόνο γιὰ μιὰ φορά”, γιὰ νὰ δεῖ πῶς εἶναι! Ἀφοῦ καταπιαστοῦν μὲ τὸ θέμα καὶ καταλάβουν τὸν κίνδυνο, μετὰ νὰ πάψουν νὰ ἀσχολοῦνται τελείως μαζί τους, καὶ ἄν κάποιος τοὺς προτείνει κάτι, νὰ εἶναι ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ στὴν ἄρνησή τους».
«Τί δὲν κάνουν σωστὰ κάποιοι, καὶ ἀκοῦμε νὰ λένε ὅτι δὲν μποροῦν νὰ ξεφύγουν; Γιατὶ εἶναι τόσοι πολλοὶ οἱ θάνατοι ἀπὸ αὐτὲς τὶς οὐσίες; Δὲν κάνουν ὅ,τι τοὺς λένε στὶς κλινικὲς ἀποτοξινωσης, γιὰ νὰ σωθοῦν;».
«Πρόκειται γιὰ θέμα ποὺ ΕΠΕΙΓΕΙ νὰ γνωρίσουν ΟΛΟΙ, Εὐλόγιε, καὶ γι’ αὐτὸ θὰ σοῦ τὰ πῶ ὅπως μοῦ τὰ περιέγραψε ἕνα νεαρότατο θῦμα. Μία ΚΑΚΗ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΗ τὴν εἶδε κάποια στιγμὴ στενοχωρημένη, καὶ τῆς εἶπε πὼς ἄν εἰσέπνεε μία σκόνη, θὰ ξεχνοῦσε ΑΜΕΣΩΣ τὶς στενοχώριες της. Τὸ δοκίμασε καὶ εὐχαριστήθηκε. Μέσα σὲ δύο λεπτὰ νόμιζε πὼς μεταφέρθηκε στὸν… “παράδεισο”. Τὴν κατέλαβε μία γλυκιά, ἀποχαυνωτικὴ νάρκη, και ὅ,τι ἐπιθυμοῦσε, νόμιζε πὼς τὸ ἔβλεπε καὶ τὸ ζοῦσε. Ἔβλεπε ἀνάκτορα, πόλεις καὶ χίλια δύο, καὶ ὅτι ὅλα ἦταν δικά της. Ζοῦσε γενικὰ ἕνα ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ σὲ ἕναν ΞΕΝΟ ΚΟΣΜΟ γεμάτο ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ. Μετὰ γιὰ πολλὲς ὧρες ἔπεσε σὲ βαθὺ ὕπνο, καὶ ὅταν ξύπνησε ΖΗΤΗΣΕ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΡΕΙ. Ἀπὸ τότε ἔτρεχε μονίμως γιὰ νὰ προμηθευτεῖ ἡρωΐνη, καὶ σύντομα ἄρχισε νὰ αὐξάνει διαρκῶς τὴν δόση. Δὲν αἰσθανόταν ὅμως πλὲον τὰ εὐχάριστα συναισθήματα, ποὺ εἶχε στὴν ἀρχή. Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΟΝΟ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ! Κατόπιν ἔπαιρνε τὸ ναρκωτικὸ ἐπειδὴ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ! Τῆς ἦταν πλέον ΑΝΑΓΚΗ, ἐπειδὴ χωρὶς αὐτὸ εἶχε μεγάλη ΑΓΩΝΙΑ, ΕΜΕΤΟΥΣ, ΠΟΝΟΥΣ καὶ ΤΡΟΜΕΡΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ! Νόμιζε πὼς θὰ πέθαινε! Ὅταν τὸ ἔπαιρνε σὲ μεγάλες δόσεις, ἔπεφτε ἀμέσως σὲ βαθὺ ὕπνο καὶ ἔβλεπε ὄνειρα τρομακτικά. Ἔνα ἄλλο θῦμα, ποὺ ἔπαιρνε παραισθησιογόνα, δηλαδὴ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΣΤΗΝ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ, μοῦ εἶχε πεῖ πὼς κάθε φορὰ ποὺ ἔκανε χρήση ἔβλεπε τὸν ἑαυτό του ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟ. Ἄλλες φορὲς ἔβλεπε πὼς ἦταν διάφανῆς, καὶ κοιτοῦσε τὴν καρδιά του, τὶς φλέβες, τὶς ἀρτηρίες, τὸ αἷμα νὰ κυλάει, τὰ σπλάχνα. Ἄλλες φορὲς στὶς παραισθήσεις του ἔβλεπε τὶς σάρκες του νὰ μαδᾶνε σάπιες, καὶ νὰ τὶς παίρνει ὁ ἀέρας. Ἄλλες ὅτι ἦταν περικυκλωμένος ἀπὸ μυρμήγκια χωρὶς σάρκα, σκέτα ὀστά, ποὺ κροτάλιζαν ἀπαίσια… Κάποια παραισθησιογόνα διαταράσσουν τὴν σκέψη, τὴν συμπεριφορὰ καὶ τὴν ἀντίληψη, ἐμφανίζοντας συμπτώματα ὅμοια μὲ αὐτὰ τῆς σχιζοφρένειας! Ὑπάρχουν τὰ συνθετικὰ ναρκωτικά, ποὺ ἡ τρομακτική δραστικότητα ἀπειροελάχιστης ποσότητας μπορεῖ νὰ προκαλέσει κατάσταση ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ, ποὺ εἶναι σύμπτωμα τῆς ὑστερίας καὶ τῆς παραφροσύνης! Ἄλλη ὁμάδα ναρκωτικῶν διεγείρουν τὸ κεντρικὸ νευρικὸ σύστημα καὶ ὁ ἄνθρωπος δὲν αἰσθάνεται τὴν κόπωση, κάποια ἀπὸ τὰ ὁποῖα, πραγματικὰ συντρίβουν τὸν ἀνθρώπινο ὀργανισμό. Σὲ ἄλλη ὁμάδα λειτουργοῦν ὡς καταπραϋντικὰ καὶ ὑπνωτικά, καὶ καταστέλλουν τὸ νευρικὸ σύστημα, παρέχοντας ἀπὸ ἐλαφριὰ ἀταραξία ὥς καὶ βαριὰ ἀναισθησία. Γίνονται ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ, καὶ ἀπαιτοῦνται ὅλο καὶ μεγαλύτερες δόσεις γιὰ νὰ φέρουν ἀποτέλεσμα, δηλαδὴ μετατρέπονται σὲ ναρκωτικά. Βλέπεις παιδί μου, τόσο αὐτὰ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὰ φυτά, ὅσο καὶ τὰ συνθετικὰ ναρκωτικά, ἐπέτρεψε ὁ Θεὸς νὰ ἀνακαλυφθοῦν ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη, γιὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν γιὰ τὴν ὠφέλεια τοῦ ἀνθρώπου, ὡς μέσα θεραπευτικά, ἤ ἀνακουφιστικὰ διαφόρων ἀσθενειῶν. Ὅμως ὁ ἀποστάτης ἄνθρωπος τὰ παρέλαβε καὶ τὰ χρησιμοποιεῖ ΩΣ ΠΛΗΓΗ και ΜΑΣΤΙΓΑ, γιὰ λόγους ΗΔΟΝΙΣΤΙΚΟΥΣ, καὶ γιὰ νὰ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Ὅμως αὐτὰ τὰ δηλητήρια ΤΙΝΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΝΡΘΩΠΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ καὶ ΕΞΟΥΘΕΝΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ, ἡ ὁποία μάλιστα ΔΙΑΦΘΕΙΡΕΤΑΙ! Μεταβάλλουν τὸν ἄνθρωπο σὲ ΣΩΜΑΤΙΚΟ καὶ ΨΥΧΙΚΟ ΡΑΚΟΣ, καὶ τὸν φέρνουν σὲ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΥ!».
«Ὥστε γι’ αὐτὸ εἴπατε ὅτι οἱ ἔμποροι τοῦ θανάτου ὄρθωσαν τὴν δουλεία ἀπὸ τοὺς ἀνήθικους ἐπιστήμονες καὶ τοὺς ἐγκληματίες, ποὺ παράγουν τὰ ναρκωτικά· Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ποὺ σύγχρονοι “Ῥωμαῖοι κύριοι(!)” ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ, εἶναι γιὰ νὰ ἀποκτήσουν ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ποὺ θὰ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ, κλέβοντας τὴν ζωή τους, μαζὶ μὲ ὅ,τι χρήματα μποροῦν νὰ ἐξασφαλίζουν! Τοὺς θεωροῦν δηλαδὴ “ῥές”; ΚΑΤΩΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΖΩΑ;».
«Μὲ μεγάλη ὀδύνη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω ὅτι τὸ θῦμα φτάνει σὲ τέτοια κατάσταση! Ἄν ὁ τοξικομανῆς ΔΕΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΙ τὴν ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΩΘΗΣΗ γιὰ ἐπανάληψη τῆς χρήσης οὐσιῶν, τότε ἡ ώθηση αὐτὴ μεταβάλλεται σὲ ΔΡΙΜΥΤΑΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ και ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΑΡΑΧΗ. Ἡ σωματικὴ ἐξάρτηση βγαίνει ὡς ΕΝΤΟΝΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ, ὅταν ἡ χρήση δὲν παρέχεται σὲ ἐπαρκεῖς δόσεις, ἤ διακόπτεται, ἐπειδὴ ὁ ὀργανισμὸς ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ χωρὶς τὶς τοξικὲς οὐσίες. Ἡ ζωή καὶ ἡ ἐνέργεια τῶν κυττάρων ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ τῶν ναρκωτικῶν, χωρὶς τὰ ὁποῖα ὁ ἀποστερημένος ὁργανισμὸς ἐπαναστατεῖ μὲ πλῆθος ἐκδηλώσεων, ὅπως μυδρίαση, δηλαδή διαστολὴ τῆς κόρης τοῦ ματιοῦ, ταχυκαρδία, ῥῖγος ἄφθονος ἱδρώτας, ἄγχος, παραισθήσεις, ἐμετοί, διάρροια, πόνοι στὴν ῥάχη καὶ τὴν κοιλιά. Ὁ τοξικομανῆς ὠθεῖται ἀπὸ ΜΑΝΙΩΔΗ ΠΑΡΑΦΟΡΑ νὰ ἐπαναλάβει τὴν λήψη ναρκωτικῶν, γιὰ νὰ σταματήσει τὶς ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ τοῦ ὀργανισμοῦ του. Αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ καταλάβουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, εἶναι ὅτι στὴν πρώτη δοκιμὴ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ, ποὺ θὰ τελειώσει ἐκεῖ, ἐπειδὴ ἡ ΕΞΑΡΤΗΣΗ δημιουργεῖται ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΛΗΨΗ τοῦ ναρκωτικοῦ! Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ Ο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ποὺ ὑπάρχει στὴν πρώτη χρήση, ἐπειδὴ μόλις κάποιος τὰ δοκιμάσει, ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ! Τὸ σῶμα του τὸν σπρώχνει μὲ ΑΚΑΤΑΔΑΜΑΣΤΗ ΠΙΑ ΟΡΜΗ ΠΡΟΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ, ὥστε νὰ εἶναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ στὸ θῦμα νὰ ἡσυχάσει! Ὅλοι ὑποκρίνονται στὸν ἑαυτό τους ὅτι μποροῦν νὰ τὰ σταματήσουν ὅποτε θελήσουν, ἀλλὰ διαπιστώνουν πὼς αὐτὸ εἶναι πάνω ἀπὸ τὶς δυνάμεις τους. Ὁ ὀργανισμὸς σιγὰ σιγὰ ΕΞΟΙΚΕΙΩΝΕΤΑΙ μὲ τὸ δηλητήριο καὶ δὲν δημιουργοῦνται τὰ πρῶτα ἀποτελέσματα ποὺ ἐπιθυμεῖ τὸ θῦμα, ὁπότε ἀναγκάζεται νὰ αὐξήσει τὴν δόση. Ἡ τελικὴ κατάληξη εἶναι ἡ ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΙΑ, δηλαδὴ ἡ ἀπόλυτη κυριαρχία τῆς τοξικῆς οὐσίας ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ, καὶ ἡ ΠΛΗΡΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ἀπὸ τὴν τοξικὴ οὐσία, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ καὶ ΒΟΥΛΗΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς ψυχοσωματικὲς βλάβες. Ὁ ὀργανισμός ἀνέχεται τὶς ναρκωτικὲς οὐσίες ὥς ἕνα σημεῖο· γι’ αὐτὸ ἔχουμε τόσους ξαφνικοὺς θανάτους ναρκομανῶν… Ἡ ζωὴ —γεμάτη ἀνατριχιαστικὸ θάνατο—, τῶν ναρκομανῶν ἔχει τέτοιο ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟ, ὥστε κάθε φυσιολογικὸς ἄνθρωπος νὰ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπό του μὲ ἀποτροπιασμό, καὶ νὰ ἀπομακρύνεται ὁλοταχῶς ἀπὸ ἀνάλογες προτάσεις!».
«Πάτερ, πρὶν ἀπὸ καιρὸ συνάντησα στὸν δρόμο τὸν Κάδμο —ποὺ εἶχε καταντήσει τὸ ΦΑΣΜΑ τοῦ ἄλλοτε ἑαυτοῦ του—, καὶ μὲ παρακάλεσε νὰ μιλήσω στὰ παιδιά, ποὺ φαντάζονται “ὀνειρεμένη ζωὴ” καὶ λύση τῶν προβλημάτων μὲ τὰ ναρκωτικά· ἤθελε νὰ πῶ σὲ ὅλους ὅτι κατάντησε ΕΝΑΣ ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙ στοὺς δρόμους σὰν χαμένος, δίχως ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ! Εἶπε πὼς ἔκανε τὸ λάθος νὰ φαντάζεται τὸν ἑαυτό του ἀνώτερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους, καὶ νὰ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ νὰ συμβοῦν στὰ πρῶτα βήματα τῆς ζωῆς του. Στὴν ἀρχὴ οἱ “φίλοι” τοῦ προσέφεραν διάφορα, δωρεάν, ἀλλὰ μετὰ ζητοῦσαν χρήματα. Στὴν συνέχεια τοῦ προσέφεραν —γιὰ λίγο— σὲ καλύτερη τιμή, τὰ ἀκόμα δυνατότερα ναρκωτικά. Εἶπε πὼς εἶχε ἀπομονωθεῖ καὶ οἱ συναναστροφὲς του ἦταν πιὰ μόνο ἄνθρωποι τοῦ ἴδιου κύκλου, καὶ πὼς ἡ ζωή του ἦταν ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΓΩΝΙΑ νὰ βρεῖ χρήματα γιὰ τὴν δόση του, προκειμένου νὰ μὴν λιώσει ἀπὸ τοὺς πόνους. Ὅλοι νομίζουν πὼς περνᾶνε καλά μὲ τὰ ΕΞΑΜΒΛΩΜΑΤΑ κάθε ΝΑΡΚΩΤΙΚΗΣ ΜΕΘΗΣ, ὄμως ἐκεῖνος ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ καὶ ΤΥΡΑΝΝΙΟΤΑΝ! Εἶπε πὼς οἱ νέοι δὲν πρέπει νὰ μιμοῦνται τοὺς ἄλλους, ἐπειδὴ ἔτσι ἀρχίζει Ο ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν ἐξευτελισμὸ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας. Μετά, πάτερ, ξέσπασε σὲ κλάματα, καὶ παραδέχτηκε πὼς συναισθανόταν τὴν κατάσταση τῆς δυστυχίας καὶ τῆς ἀθλιότητας τοῦ καταντήματός του, καὶ ὅτι οἱ ἄλλοι τὸν ἀποστρέφονταν, ποὺ ἔγινε ΑΠΟΒΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, καὶ ΠΛΗΓΗ καὶ ΚΙΝΔΥΝΟΣ γιὰ τοὺς γύρω του. Βλέπετε, πούλησε ὅ,τι μποροῦσε, καὶ τώρα ἄν δὲν προχωρήσει σὲ κλεψιές, οἱ θανατέμποροι τὸν πιέζουν νὰ βάζει στὰ ναρκωτικὰ καὶ τοὺς ἀνυποψίαστους φίλους του, γιὰ νὰ λύνει τὸ πρόβλημα τῶν χρημάτων… Ὁ Κάδμος εἶπε πὼς ὅταν βλέπει κάποιος συνέχεια θηριωδίες μπροστά του, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβει γίνεται κι αὐτὸς θηρίο. Ὅλα γίνονται βρόμικα καὶ ἡ ψυχή του κουράζεται σὲ σημεῖο ἀσύλληπτο, περιμένοντας τὸ φοβερὸ τέλος· τὸν πρόωρο θάνατο μέσα στὴν ΑΓΩΝΙΑ, τὴν ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, τὸν ΠΟΝΟ καὶ τὴν ΑΠΟΚΤΗΝΩΣΗ!».
«Ἡ βαθιὰ ἀλλοίωση τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης, λόγῳ τῆς καταχρήσεως, εἶναι τρομακτική! Μετά ἀπὸ τὴν ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ, ἡ ΑΝΙΑ ἐπιστρέφει ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΗ ΑΠΟ ΠΡΙΝ, κάνοντας αὐτὸν ποὺ εἶχε τὴν ἀφέλεια νὰ καταφύγει στὰ ναρκωτικά, γιὰ νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴν ἀνία, νὰ αἰσθάνεται ὅλο καὶ περισσότερο τὴν ἀνάγκη νὰ καταφύγει στὴν “κόλαση” τῶν ναρκωτικῶν· τὰ ὁποῖα ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ, ὅπως καὶ κάθε μορφὴ ἐπαφῆς μὲ τὴν προσωπικότητα τῶν ἄλλων. Τὸ θῦμα ζεῖ σὲ μία κατάσταση ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ, στὴν ὁποία ΟΥΤΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΥΠΑΡΧΕΙ, οὔτε οἱ ἄλλοι. Ὁ ναρκομανῆς ΑΠΟΜΥΖΑ ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΟΡΟ δικό του ἤ τῆς οἰκογενείας του, μένοντας ἀσυγκίνητος μπροστὰ στὸ κατάντημα ποὺ φέρνει τοὺς οἰκείους του, ἀφοῦ μέσα του ΕΧΕΙ ΣΒΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΑΓΑΠΗΣ, ΣΥΜΠΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΡΓΗΣ… Ἀδυνατίζει σὲ μεγάλο βαθμό, τὸν πιάνουν ῥίγη καὶ πυρετός, προσβάλλεται ἀπὸ γαστροεντερίτιδα ἤ ἀπὸ ἔντονη δυσκοιλιότητα, παρουσιάζει ἐξανθήματα στὸ δέρμα, λεύκωμα στὰ οὖρα, πνευμονικὲς καὶ κυκλοφορικὲς ἀνωμαλίες, ἐπίμονες κεφαλαλγίες, καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλες διαταραχές. Τὰ δόντια σαπίζουν· ἡ ὄρεξη χάνεται καὶ γενικὰ τὰ ὄργανα παύουν νὰ λειτουργοῦν σωστά· τὰ μάτια καὶ τὸ δέρμα παίρνουν χολερικὴ ἀπόχρωση· τὸ διαχώρισμα τῶν ῥουθουνιῶν κατατρώγεται, ἡ ἀναπνοὴ εἶναι δύσκολη καὶ τὸ ὀξυγόνο στὸ αἷμα μειώνεται· ἀναπτύσσεται βρογχίτιδα καὶ φυματίωση· οἱ φλέβες καταρρέουν παραμένοντας μὲ μαυροκίτρινα καὶ ἐρυθρὰ σημάδια. Ὅποιος κάνει ἔστω καὶ μία χρήση συνθετικῶν παραισθησιογόνων, ἐκεῖ τὰ χρωμοσώματα τῶν κυττάρων γίνονται “σπασμένα”, μὲ ῥωγμὲς ποὺ μοιάζουν μὲ αὐτὲς ποὺ προκαλεῖ ἡ ῥαδιενέργεια. Ἀρχίζοντας ὁ ἑξαρτημένος νὰ μπαίνει σὲ βαθύτερα στρώματα τῆς προσωπικῆς κολάσεώς του, παρουσιάζεται ὅλο καὶ περισσότερο ἀνήσυχος καὶ ἐξαθλιωμένος. Ἡ ἐνεργὴ σκέψη εἶναι τελείως ἐξασθενημένη, ὅπως καὶ ἡ μνήμη. Οἱ παραισθήσεις προκαλοῦν διχασμὸ τῆς προσωπικότητας, σὲ λογικὴ καὶ φαντασιόπληκτη. Ἡ καταφυγὴ στὸ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ εἶναι ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ καὶ τῆς ΘΕΛΗΣΕΩΣ! Μόνο τὸ πρῶτο βῆμα εἶναι θεληματικό· μετὰ τὸ μέλλον τοῦ ἀνθρώπου μετατρέπεται σὲ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΜΟΙΡΑ! Τὰ λεγόμενα “ἐλαφριὰ” ναρκωτικὰ ὁδηγοῦν ὁπωσδήποτε στὸν ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΚΠΕΣΜΟ καὶ τὴν ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, καὶ ΕΛΑΣΤΙΚΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ τοῦ χρήστη, ὅτι “δὲν παθαίνει τίποτα”, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ΑΔΡΑΝΕΙΑ καὶ τὸν ΣΚΟΤΙΣΜΟ ποὺ ἐπιφέρουν, ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ στὴν χρήση περισσότερο ΣΚΛΗΡΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ. Προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσει τὴν δόση γιὰ τὴν “κόλασή του” εἶναι ἱκανὸς γιὰ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ. Ὅμως καὶ ὑπὸ τὴν ἐπήρεια τῆς νευρικῆς διέγερσης εἶναι ἱκανὸς νὰ προχωρήσει σὲ βιαιότητες, ἀναίτια καὶ ἀπρόκλητα, ἀκόμα καὶ ΣΤΗΝ ΠΛΕΟΝ ΑΠΕΧΘΟΥΣ ΜΟΡΦΗΣ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ! Ἡ γάγγραινα τοῦ “πολιτισμένου” κόσμου ἐξαπλωνεται ταχύτατα καὶ καταλήγει στὴν ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗ τοῦ ἀνθρώπου. Μὲ τὴν ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ καὶ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ τοῦ πνευματικοῦ κόσμου ἐξ αἰτίας τῶν ναρκωτικῶν, δηλαδὴ μὲ τὸν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ, τὰ τόσα πνευματικὰ χαρίσματα τοῦ ἀνθρώπου φθείρονται, καὶ στὸ τέλος ἐξαφανίζονται. Πλέον ὁ ἄνθρωπος μεταβάλλεται σὲ ὕπαρξη πεσμένη πιὸ κάτω ἀπὸ τὸ ἐπίπεδο τοῦ κτήνους, ἀφοῦ ξεπέφτει ἀπὸ τὴν φυσικὴ κατάστασή του καὶ ἐκφυλίζεται, ἐνῶ τὰ κτήνη δὲν παθαίνουν ποτὲ κάτι τέτοιο. Γενικὰ παιδί μου, Ο ΦΡΙΚΩΔΗΣ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΟΥΣ εἶναι τὸ ΤΕΡΑΤΩΔΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟ, ἑνὸς “ΠΕΘΑΜΕΝΟΥ” ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΦΟΡΗΤΑ ΑΡΓΑ ΤΑ ΔΙΑΒΟΛΕΜΕΝΑ ΚΑΤΕΡΓΑ ΣΤΟΝ ΣΑΔΙΣΤΗ ΕΦΙΑΛΤΗ!».
«Ποῦ νὰ τὰ χωρέσει τέτοια πράγματα, τὸ μυαλό! Δηλαδὴ πάτερ, μπροστὰ στὴν “κόλαση” ποὺ πουλᾶνε κάποιοι, ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΑΠΡΟΣΕΚΤΗ ΦΤΑΝΕΙ, γιὰ νὰ ἐκφυλίσει ἕναν νέο ἄνθρωπο σὲ… “ῥές”! Ὥστε νὰ “ἀνήκει” στὴν “ἐπίσημη δουλεία” τῆς κακοποιοῦ ἁλυσίδας τῶν ἀσυνείδητων θανατεμπόρων καὶ λαθρεμπόρων! Οἱ ὁποῖοι ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΙΣΧΡΟ ΚΙΝΗΤΡΟ, τὸ κέρδος, διαπράττουν τὸ ΑΝΩΝΥΜΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ποὺ ἔχει σχεδὸν ἐξαφανίσει ἀκόμα καὶ τὴν ἔννοια τοῦ ἐγκλήματος! Μὰ τότε ἔχουμε καὶ στὴν ἐποχή μας ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ, ποὺ ἔχει γεμίσει τὴν Πατρίδα μας μὲ ΑΤΟΜΙΚΑ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ, ποὺ δημιουργοῦν σύγχρονους ΩΚΕΑΝΟΥΣ ΠΤΩΜΑΤΩΝ! Ἡ πίστη στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ΕΞΥΨΩΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, κάτι ποὺ τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ! Ὁπότε τὸ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑ διορίζει τὴν ΕΠΙΟΡΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ τὸ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ, στὴν θέση τοῦ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΑ· ὁ ὁποῖος θὰ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΝΕΙ τὴν ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ τοῦ ἀνθρώπου, ὥστε ἐκεῖνος νὰ “μὴν μπορεῖ” οὔτε νὰ θέλει, οὔτε νὰ πράττει τὸ ἠθικῶς ἀγαθό, στὰ φαῦλα πλαίσια μιᾶς… “ἀνύπαρκτης” ἠθικῆς φύσης τοῦ ἀνθρώπου! Μὲ ἐξουδετερωμένο τὸ αὐτεξούσιο, ἡ κοινωνία ἀνθρώπων μεταβάλλεται σὲ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΗΡΙΩΝ. Δηλαδὴ σὲ κοινωνία αἱρετική, ἀντίχριστη».
Δὲν ἤξερα ἄν ὁ Θεοκλῆς εἶχε προσέξει τὸν τύπο ἔξω ἀπὸ τὸ σχολεῖο μας, ἀλλὰ σὲ ὅλα τὰ διαλείμματα φρόντισα νὰ εἶμαι δίπλα του καὶ νὰ μιλᾶμε· ὅταν τοῦ πρότεινα μόλις σχολάσουμε νὰ διαβάσουμε μαζί, σὲ κάποιο ἀπὸ τὰ σπίτια μας, ὁ Θεοκλῆς τὸ δέχτηκε μὲ ἀνακούφιση. Τελικὰ καταλήξαμε στὸ δικό μου σπίτι, ἀλλὰ ἡ διάθεση ἦταν βαριά, δὲν ἦταν ἀκόμα ὥρα γιὰ διάβασμα.
«Οἱ ἄνθρωποι δὲν πρέπει νὰ ἀλλάζουν, Εὐλόγιε. Οἱ δικοί μου τώρα ζοῦν στὸν κόσμο τους, ἀλλὰ ἐκεῖ ἐγὼ δὲν χωράω! Σὲ ὅλη τὴν ζωή μου ἤξερα πὼς πρὶν προλάβω νὰ ζητήσω κάτι, τὸ εἶχα ἤδη στὸ χέρι. Τώρα καὶ οἱ δυό τους θέλουν νὰ ξαναφτιάξουν τὴν ζωή τους… ἐμένα θὰ σκέφτονται; Δὲν λέω, ὑπάρχει καὶ ἡ διασκέδαση, ποὺ κι ἐκεῖ μπορῶ νὰ ἔχω ὅ,τι θέλω, ἀλλὰ δὲν βοηθάει καὶ πολύ. Ξέρεις, ἀπὸ μικρὸς σκεφτόμουν πὼς ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχε ἕνα κουμπί, ποὺ θὰ τὸ πατούσαμε καὶ θὰ ἄλλαζε ἡ ζωή μας! Νὰ μὴν μὰς ἔνοιαζαν οἱ στενοχώριες ποὺ μᾶς δίνουν οἱ άλλοι, καὶ ἀποκτώντας ὅσα λαχταρούσαμε πάντα, νὰ διώχναμε αὐτὴν τὴν ἀφόρητη ἀνία! Ἔτσι δὲν θὰ πληγωνόμασταν, ὅταν βλέπουμε ὅτι στηρίζαμε τὶς ἐλπίδες μας σὲ λάθος ἄτομα! Τὸ συμπέρασμά μου ἀπὸ τὸ διαζύγιο τῶν γονιῶν μου, εἶναι πὼς ἀφοῦ δὲν ἔχουν ἀγάπη ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλον, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ! Ὁ Κάδμος ἦταν ὁ μόνος ποὺ βρῆκε ἕνα τέτοιο “κουμπί”! Τελευταῖα τὸν σκέφτομαι συχνά· εἶπε κάποτε, πὼς μὲ λίγα χρήματα μποροῦσε νὰ διώχνει ἀπὸ τὸ μυαλὸ ὅλες τὶς λύπες καὶ ὅλες τὶς κακὲς πράξεις του, καὶ πὼς ἡ φαντασία του ἔπλεε ἀνάμεσα στὰ πιὸ εὐχάριστα ὄνειρα. Ζοῦσε σὲ ἕναν ἐντελῶς διαφορετικό, ἄγνωστο καὶ ὡραῖο κόσμο, ὅπου ἀπολάμβανε γλέντια, ταξίδια, ὅλα τὰ πανηγύρια δηλαδή! Ὡραῖο, ἔ;».
«Τὸν εἶχα συναντήσει καὶ ἐγὼ τὸν Κάδμο, καὶ μιλήσαμε λίγο. Δὲν ἦταν σὲ καλὴ κατάσταση γιὰ νὰ μοῦ πεῖ πολλά, ὅμως ἐγὼ ἄκουσα τὴν ψυχή του. Δὲν εἶχε τὴν δύναμη νὰ ἀντέξει μία προσωπικὴ δυσκολία του, ἀνάλογη μὲ τὴν δική σου, καὶ γιὰ νὰ τὴν “ξεπεράσει”, ἄρχισε τὰ ναρκωτικά. Τέτοιο φόβο μπροστὰ στὶς δυσκολίες τῆς ζωῆς, καὶ τὸν ἀγῶνα ποὺ χρειάζεται γιὰ νὰ προχωρήσουν, τὸν ἔχουν πολλοὶ νέοι, ποὺ ἀδικοῦν τὸν ἑαυτό τους. Ἡ ζωὴ ἀπαιτεῖ δύναμη ἐσωτερική, καὶ προσωπικότητα ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσει τὶς δυσχέρειες, καὶ ΝΑ ΤΙΣ ΕΠΙΛΥΕΙ! Ὄχι νὰ φεύγει ὅταν τὶς βρίσκει μπροστά του. Ἅμα δὲν ὑπάρχει κάτι τέτοιο, ὁ ἄνθρωπος καταφεύγει σὲ ἄλλα μέσα, γιὰ νὰ ἔχει “ἀναπληρωματικὲς ἱκανοποιήσεις”… Κρύβει τὴν ἀγωνία του μπροστὰ στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ζωῆς, καταπίνοντας σκόνες, παυσίπονα, καταπραϋντικά ἤ διεγερτικά, γιὰ νὰ πετύχει μία παροδικὴ ΦΥΓΗ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα! Θεοκλῆ, ἡ καταφυγὴ σὲ “τεχνητοὺς παραδείσους” εἶναι ἕνας δρόμος ποὺ ΥΠΟΒΙΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΑ, καὶ μέσο ὄχι ἱκανὸ νὰ τονώσει ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΟ! Δὲν εἶναι κάτι ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ σβήσει τὸν σπαραγμὸ τοῦ ἄγχους!».
«Μα καὶ ὀ Φρόιντ λέει, ὅτι οἱ ἄνθρωποι χρειάζονται τὶς “ὑποκατάστατες ἱκανοποιήσεις” τῶν ναρκωτικῶν, γιὰ νὰ τοὺς κάνουν ἀναίσθητους! Λέει ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς εἶναι ἡ “ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ”!».
«Θὰ τὸ πῶ διαφορετικά· οἱ νέοι ποὺ τὰ ἔχουν ὅλα, δὲν μένουν εὐχαριστημένοι ΑΠΟ ΤΙΠΟΤΑ! Μὲ τὴν ὑλιστικὴ ζωὴ τῶν ἀνέσεων καὶ τῶν ΚΑΤΩΤΕΡΩΝ ΑΠΟΛΑΥΣΕΩΝ, βιώνουν ἕνα αἴσθημα ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ καὶ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ, ἐπειδὴ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΠΟΤΕ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει κάποια ΣΟΒΑΡΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ ἀπορροφήσει τὸ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ καὶ τὴν ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ, καὶ γιὰ τὴν ὁποία ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ, ὐφίσταται τὸ μαρτύριο τῆς “ΑΔΕΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ”! Δηλαδὴ τῆς καρδιᾶς χωρὶς ἀνώτερα ἰδανικά, ποὺ θὰ γέμιζαν καὶ θὰ ἱκανοποιοῦσαν τὴν ψυχή. Ζεῖ χωρὶς αἰσθήματα ἀγάπης, καλοσύνης καὶ ἀδελφοσύνης. Γενικότερα, ζεῖ ΧΩΡΙΣ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ! Χωρὶς πίστη στὸν Χριστό! Εἶναι ἐντελῶς φυσικό, ὅταν λείπουν τὰ πνευματικὰ ἰδεώδη, καὶ μάλιστα ἡ χριστιανικὴ πίστη καὶ ζωή, ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙ Η ΨΥΧΗ. Ἡ ζωὴ μένει ΑΔΕΙΑ, χωρὶς ὑψηλὲς ἐπιδιώξεις, καὶ ὁ ἄνθρωπος δὲν γεύεται τὴν χαρὰ καὶ τὴν εὐτυχία, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΒΑΘΕΙΑ, καὶ τὴν ὁποία ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΩΣ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ! Εἶναι ἀκόμα φυσικὸ νὰ μὴν ἔχει τὶς ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ καὶ ΔΥΝΑΜΕΙΣ γιὰ νὰ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ καὶ νὰ ΠΑΛΕΨΕΙ μὲ τὰ δυσάρεστα καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς ζωῆς, καὶ ἔτσι νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ “ἀνικανότητα προσαρμογῆς στὴν πραγματικότητα”, καὶ “ἀνικανότητα ὑπέρβασης τῶν δυσχερειῶν”. Κατὰ συνέπεια, νομίζει ὅτι ἡ λύση τῶν προβλημάτων θὰ ἐπιτευχθεῖ ΔΙΑ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ. Ὅμως παραδέξου το, ἡ φυγὴ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ! Ἡ ἐπιθυμία ἑνὸς ἀνθρώπου νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὶς ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ καὶ τὰ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, καὶ ὅλες ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ποὺ ζεῖ, καὶ νὰ καταφύγει σὲ ἕναν ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΣ, ἀντανακλᾶ ΤΗΝ ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ. Ὅμως αὐτὴ ἡ ἀπόλυτη ἀνάγκη δὲν βρίσκει ἱκανοποίηση στὴν κοινωνία ποὺ διαβρώθηκε ἀπὸ τὸν δυτικὸ ὀρθολογισμό! Ἡ σκέψη γιὰ καταφυγὴ στὰ ναρκωτικά, πρὸς ἀναζήτηση ψυχικῆς ἡδονῆς, ἐκπηγάζει κατὰ κύριο λόγο, ἀπὸ τὴν ἀναντικατάστατη ἀνάγκη ὕπαρξης ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ και ΨΥΧΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! Ὁ ἄνθρωπος ἔχει βαθειὰ ἀνάγκη νὰ εἶναι ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΗΘΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ! Τὰ νιάτα δὲν εἶναι πλασμένα γιὰ τὴν ἡδονή, ἀλλὰ γιὰ τὸν ΗΡΩΙΣΜΟ! Ὁ νέος ἄνθρωπος λαχταράει νὰ γεμίζει τὴν ψυχή του μὲ ἀνώτερα ἰδανικά!
«Εὐλόγιε, ἄν ἤξερε ὁ Κάδμος τὸ ψέμα ποὺ εἶπε ὁ διάβολος στοὺς Πρωτοπλάστους, “φᾶτε, δὲν θὰ πεθάνετε, ἀλλὰ θὰ γίνετε θεοί”, θὰ ἔβλεπε καθαρὰ πὼς κάθε ἀπαγορευμένος καρπὸς μᾶς ΔΙΩΧΝΕΙ ἀπὸ τὸν Παράδεισο, δὲν μᾶς τὸν χαρίζει ὁλόκληρο! Μὲ τὴν ἀντίστασή μας στὴν κρατοῦσα ἁμαρτία, γινόμαστε ἀπρόσβλητοι ἀπὸ τὰ θέλγητρα καὶ τὶς ἀπάτες της. Καὶ τὸ ἄλλο μοῦ ἄρεσε ποὺ εἶχες πεῖ, ὅτι ἡ ἠθικὴ ΔΥΝΑΜΗ καὶ ἡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ φαίνονται ὅταν εἴμαστε κύριοι καὶ ὄχι δοῦλοι τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ σώματος! Ὅσο ἀγωνίζομαι νὰ μάθω γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ Τὸν πλησιάσω, τόσο περισσότερο νοιώθω τὴν νίκη πάνω στοὺς φόβους μου, καὶ νοιώθω πόσο δυναμικὴ κατάσταση εἶναι ἡ ἠθικὴ ἐλευθερία! Ὁ αὐτόβουλος τρόπος σκέψης βάζει ὅλα τὰ προβλήματα ποὺ μὲ πιέζουν, στὴν θέση τους, ἀφήνοντάς με ΗΘΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ! Ξέρεις, μόλις ἀνακάλυψα πὼς ἡ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ δίνει ΑΠΟΛΥΤΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ στὴν ψυχή, καὶ τὴν κάνει νὰ νοιώθει ΠΑΝΙΣΧΥΡΗ, ἔνοιωσα σὰν νὰ… ξεστραβώνομαι! Ἀμέσως μετά, ἀνακάλυψα πὼς Η ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ στὸν πνευματικὸ ἀγῶνα, εἶναι μία ΑΠΟΛΑΥΣΗ τῆς ψυχῆς! Εἶναι γέμισμα! Μᾶλλον αὐτὰ ἔψαχνα πάντα, ὅταν πίστευα πὼς ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, εἶναι ἡ “ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ”. Ἐξήγησέ μου περισσότερο, τὸν λόγο ποὺ οἱ αἱρετικοὶ ἀρνοῦνται τὴν ἀλήθεια. Γιατὶ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ; Τί ζωὴ θὰ ἔκανα ἐγώ, ἔτσι καὶ δὲν εἶχα δυνατότητα ἐλεύθερης ἐπιλογῆς μεταξὺ καλοῦ καὶ κακοῦ;».
«Γιὰ ἀρχή, ὁ Κύριος εἶπε νὰ μὴν ἀλλάξουμε οὔτε ἕνα “γιῶτα” ἀπὸ ὅσα μᾶς παρέδωσε, οὔτε νὰ ἀπορρίψουμε κάποια ἀπὸ τὶς ἐντολές Του. Ὅσοι ψευδοδιδάσκαλοι τὰ κάνουν αὐτά, εἶναι αἱρετικοί, καὶ ὁ Κύριος τοὺς χαρακτήρισε ΛΥΚΟΥΣ ΕΝ ΕΝΔΥΜΑΣΙ ΠΡΟΒΑΤΩΝ. Ἡ δουλειὰ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νὰ μᾶς διδάξει τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ πετύχουμε τὸν μεγάλο σκοπὸ τῆς ζωῆς μας, νὰ ἀποκτήσουμε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Καὶ φυσικὰ, ἡ Ἐκκλησία ἔχει χρέος νὰ μᾶς διδάξει τὸν πόλεμο μὲ τοὺς πάσης φύσεως ἐχθρούς μας. Ὅμως ἡ κοινωνία ὑπονομεύει τὶς χριστιανικὲς ἀξίες, μέσα στὶς ψυχὲς τῶν νέων, καὶ μᾶς διαπαιδαγωγοῦν μὲ τὴν εὐτέλεια τῆς σαρκικότητας καὶ τοῦ πανσεξουαλισμοῦ, μὲ τὴν θεοποίηση τῆς ὕλης καὶ κυρίως, μὲ τὴν ἐκρίζωση τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ! Αὐτὸ γίνεται ἐπειδὴ ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀποφάσισαν νὰ συμπορεύονται μὲ ΟΛΟΥΣ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Χριστοῦ, κάνοντας ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ἀτελείωτους διαλόγους μαζί τους. Δηλαδή, ὅλοι ὅσοι μισοῦν τὸν Χριστὸ ἔφτιαξαν ἕνα σύμφυρμα ὅλων τῶν δογμάτων καὶ ὅλων τῶν θρησκειῶν, ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης, ἀλλὰ ἀπὸ “σεβασμὸ” πρὸς τὶς ἄλλες θρησκεῖες, “ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ” ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Μὲ λίγα λόγια, ΟΙ ΧΡΙΣΤΕΜΠΟΡΟΙ θέλουν νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν στοὺς ὀρθοδόξους τὴν αἵρεση! Διὰ τῆς βίας! Θέλουν νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν τὴν ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ τῶν ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ, δηλαδὴ τὴν κατάσταση ποὺ μεγάλωσες ἐσύ, μὲ τὴν ΑΔΕΙΑ ΚΑΡΔΙΑ! Τὴν ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ἤδη, τὴν ἐπέβαλαν σὲ πολλοὺς ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς! Ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὁραματίστηκαν ἕναν ΑΙΡΕΤΙΚΟ, “ΨΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ” τῆς ἐκκοσμίκευσης, καὶ ὀργάνωσαν στὴν Πατρίδα μας τὸ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ! Πέρασαν ΠΑΡΑΝΟΜΑ μέσα στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία τὴν σαπρότητα τῆς Δύσης, ἡ ὁποία ΝΑΡΚΩΝΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ τῶν ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ, καὶ μᾶς ἔκαναν ΠΟΛΕΜΟ γιὰ νὰ μᾶς καταστήσουν ΔΟΥΛΟΥΣ τῶν ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ, θέλοντας νὰ κλέψουν τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὴν καρδιά μας! Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα ἐγκλήματά τους, εἶναι πρὸς τοὺς Μοναχοὺς καὶ τὶς Μοναχές. Ὅλοι τους ὑπάκουσαν στὴν φλόγα τῆς θείας κλήσης, νὰ ζήσουν μέσα στὴν καθαρότητα τῆς πνευματικῆς ἁγνότητας, καὶ νὰ ἀφιερωθοῦν ὁλόψυχα στὸν πολυαγαπημένο τους Κύριο. Ἀπαρνήθηκαν τὰ ἐγκόσμια γιὰ νὰ κερδίσουν τὰ ἐπουράνια, καὶ οἱ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ τοὺς πῆγαν τὴν ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ μέσα στὶς Ἱερὲς Μονές! Μὲ τὸν ΠΟΛΕΜΟ ποὺ τοὺς κάνουν, θέλουν νὰ καψαλίσουν ΤΟΝ ΕΠΙΛΕΚΤΟ ΜΟΝΑΣΤΙΚΟ ΑΝΘΟ, καὶ νὰ πετύχουν τὴν ἀνομία τῶν ἀνομιῶν· νὰ κάνουν τοὺς Μοναχοὺς ΔΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥΣ γιὰ νὰ τοὺς ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ, κατακλέβοντάς τους τὸν ΟΥΡΑΝΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΘΗΣΑΥΡΟ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥΣ! Θέλουν νὰ τοὺς δώσουν ἕναν “ἐκκοσμικευμένο παράδεισο”, γιὰ νὰ τοὺς ΑΦΗΣΟΥΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!».
«Ὅντως, πρόκειται γιὰ ἔγκλημα ἀπερίγραπτο! Ὅλοι μας πρέπει νὰ δοθοῦμε στὴν προσευχή, ὁ καθένας μὲ τὶς δυνάμεις ποὺ ἔχει. Ἐμεῖς οἱ νέοι, ὅσο πλησιάζουμε τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ προσπαθοῦμε νὰ ἀναπτύξουμε τὴν προσωπικότητά μας στὸ φῶς τῶν παραγγελμάτων Του, καὶ ἀγωνιζόμαστε νὰ ζοῦμε μὲ χριστιανικὴ ἀρετὴ καὶ ἁγνότητα ψυχῆς καὶ σώματος, πορευόμαστε πρὸς τὸν αἰώνιο Παράδεισο. Ἡ προσπάθεια μᾶς γεμίζει ἱκανοποίηση, χαρὰ καὶ εὐτυχία, ἐπειδὴ ἔχουμε συνείδηση ἀγαθή, καὶ καλὲς σχέσεις μὲ τὸν Κύριο καὶ τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ ἀγάπη αὐτὴ δίνει τὴν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, μὲ τὴν ὁποία μποροῦμε νὰ νικᾶμε τοὺς πειρασμούς! Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἱωάννης ἔγραψε στοὺς πιστοὺς νέους τῆς ἐποχῆς του: “Ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροὶ ἐστε καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν**”. Ξέροντας αὐτό, οἱ νέοι δὲν θὰ ἔχουμε καμία ἀνάγκη “τεχνητῶν παραδείσων”, ἀφοῦ ἡ ζωή μας θὰ εἶναι κομμάτι τοῦ ἀληθινοῦ Παραδείσου!».
Ψαλμός 93
1 ΘΕΟΣ ἐκδικήσεων Κύριος, Θεὸς ἐκδικήσεων ἐπαρρησιάσατο.
1 Θεὸς ἐκδικητὴς καὶ τιμωρὸς τῆς ἁμαρτίας εἶναι ὁ Κύριος· ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἐκδικεῖται καὶ τιμωρεῖ μὲ ἀκατανίκητη ἰσχὺ καὶ μὲ πᾶσαν δικαιοσύνην τὰ φαῦλα, ἐμφανίστηκε μετὰ Δόξης καὶ Δυνάμεως.
2 ὑψώθητι ὁ κρίνων τὴν γῆν, ἀπόδος ἀνταπόδοσιν τοῖς ὑπερηφάνοις.
2 Ἐσύ, ποὺ εἶσαι κριτῆς τῶν κατοίκων τῆς γῆς, ὑψώσου ὐπεράνω ἀπὸ ὅλους καὶ δῶσε τὴν ἁρμόζουσαν ἀνταπόδοση στοὺς ὑπερηφάνους.
3 ἕως πότε ἁμαρτωλοί, Κύριε, ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ καυχήσονται,
3 Ἕως πότε οἱ ἁμαρτωλοί, Κύριε, ἕως πότε οἱ ἁμαρτωλοὶ θὰ καυχῶνται γιὰ τὰ μυσαρὰ ἔργα τους;
4 φθέγξονται καὶ λαλήσουσιν ἀδικίαν, λαλήσουσι πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν;
4 Ἕως πότε θὰ ἀνοίγουν ἀπύλωτο τὸ στόμα τους καὶ θὰ ἀποφαίνονται μὲ κομπασμὸ καὶ ἀναίδεια; Ἕως πότε μὲ τὰ ἀδιάκριτα στόματα θα διαφημίζουν τὶς ἀδικίες τους, οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀδικία;
5 τὸν λαόν σου, Κύριε, ἐταπείνωσαν καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν,
5 Τὸν λαόν Σου, Κύριε, ὑπέβαλαν σὲ ἐξευτελιστικὲς ταπεινώσεις καὶ τὴν κληρονομία Σου τὴν κακοποίησαν.
6 χήραν καὶ ὀρφανὸν ἀπέκτειναν, καὶ προσήλυτον ἐφόνευσαν
6 Τὴν χήρα καὶ τὸν ὀρφανὸ θανάτωσαν καὶ τὸν προσελκυόμενο ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία, πρὸς τὴν ἐπίγνωσή Σου, τὸν φόνευσαν.
7 καὶ εἶπαν· οὐκ ὄψεται Κύριος, οὐδὲ συνήσει ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ιακώβ.
7 Καὶ εἶπαν· δὲν θὰ δεῖ τὰ ἀδικήματά μας ὁ Κύριος, οὔτε θὰ ἀντιληφθεῖ τί κάνουμε, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ.
8 σύνετε δή, ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ· καί, μωροί, ποτὲ φρονήσατε.
8 Ἄφρονες, ἀσεβεῖς μεταξὺ τοῦ λαοῦ· ἐσεῖς οἱ μωροί, βάλτε ἐπὶ τέλους μυαλὸ καὶ γνώση.
9 ὁ φυτεύσας τὸ οὖς οὐχὶ ἀκούει; ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐχὶ κατανοεῖ;
9 Αὐτὸς ποὺ φύτεψε τὸ αὐτί, εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ μὴ ἀκούει; Ἢ Ἐκεῖνος ποὺ ἔπλασε τὸν ὀφθαλμό, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ βλέπει καὶ νὰ μὴ ἀντιλαμβάνεται ὅσα συμβαίνουν;
10 ὁ παιδεύων ἔθνη οὐχὶ ἐλέγξει; ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν;
10 Αὐτός, ποὺ παιδαγωγικῶς ἀνέκαθεν τιμωρεῖ τὰ ἁμαρτάνοντα εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, δὲν θὰ ἐλέγξει καὶ τὸν ἰσραηλιτικὸ λαό; Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος διδάσκει στοὺς ἀνθρώπους τὴν γνώση, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ἔχει γνώση τῶν ὅσων συμβαίνουν
11 Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων ὅτι εἰσὶ μάταιοι.
11 Ὁ Κύριος γνωρίζει καλὰ τὶς σκέψεις καὶ τοὺς συλλογισμοὺς τῶν ἀνοήτων αὐτῶν ἀνθρώπων, ὅτι εἶναι μάταιοι καὶ μωροί, στηριζόμενοι στὸ ψεῦδος καὶ τὴν πλάνη.
12 μακάριος ὁ ἄνθρωπος, ὃν ἂν παιδεύσῃς, Κύριε, καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτὸν
12 Εἶναι μακάριος ὁ ἄνθρωπος, τὸν ὁποῖον θὰ παιδαγωγήσῃς, Κύριε, καὶ θὰ τὸν διδάξῃς μὲ τὸν νόμου Σου,
13 τοῦ πραΰναι αὐτὸν ἀφ᾿ ἡμερῶν πονηρῶν, ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος.
13 ὥστε νὰ καταστεῖ ἥσυχος καὶ γεμάτη ἀπὸ πραότητα ἡ ζωή του, ἀσφαλισμένη καὶ ἀνεπηρέαστη ἀπὸ τὶς πονηρὲς ἡμέρες, ἕως ὅτου θὰ ἀνοιχτεῖ ὁ τάφος ποὺ θὰ καταπιεῖ τὸν ἁμαρτωλό.
14 ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ οὐκ ἐγκαταλείψει, 15 ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.
14 Διότι δὲν θὰ ἀπωθήσει ὁ Κύριος τὸν λαό Του καὶ δὲν θὰ ἐγκαταλείψει τὴν κληρονομίαν Του ἀπροστάτευτη· 15 ἕως ὅτου θὰ ἐπιστρέψει καὶ πάλι ἡ δικαιοσύνη. Μαζὶ μὲ Αὐτόν, θὰ ἀποκατασταθοῦν ὅλοι οἱ εὐθεῖς στὴν καρδιά, ἄνθρωποι
16 τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένοις; ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν; 17 εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἐβοήθησέ μοι, παρὰ βραχὺ παρῴκησε τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου.
16 Ποιὸς θὰ σηκωθεῖ νὰ ἀναλάβει τὴν ὑπεράσπισή μου ἔναντι ἐκείνων, ποὺ σχεδιάζουν πονηρὲς ἐπιβουλὲς γιὰ τὴν ἐξόντωσή μου; Ἢ ποιὸς θὰ γίνει σύμμαχος καὶ προστάτης μου, ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἐργάζονται τὴν παρανομία; 17 Κανεὶς ἄλλος παρὰ μόνο ὁ Θεός. Διότι ἐὰν ὁ Κύριος δὲν μὲ βοηθοῦσε, λίγο ἀκόμα καὶ ἡ ψυχή μου θὰ κατέβαινε στὸν Ἅδη.
18 εἰ ἔλεγον· σεσάλευται ὁ πούς μου, τὸ ἔλεός σου, Κύριε, ἐβοήθει μοι.
18 Κάθε φορὰ ποὺ φοβισμένος Σοῦ ἔλεγα, Κύριε· “Κλονίζονται τὰ πόδια μου”, ἡ εὐσπλαχνία Σου μὲ βοηθοῦσε ἀμέσως.
19 Κύριε, κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τὴν ψυχήν μου.
19 Κύριε, ἀνάλογες πρὸς τὸ πλῆθος καὶ τὴν δριμύτητα τῶν ὀδυνῶν, ποὺ κατέσχιζαν τὴν καρδιά μου, ἦταν καὶ οἱ παρηγοριές σου, οἱ ὁποῖες ἔδιναν εὐφροσύνη καὶ χαρὰ στὴν ψυχή μου.
20 μὴ συμπροσέστω σοι θρόνος ἀνομίας, ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσταγμα.
20 Παράνομος βασιλικὸς θρόνος ἤ ἄδικο δικαστικὸ βῆμα, ποὺ ὑποστηρίζουν ἀδικίες καὶ ἐν ὀνόματι τάχα τοῦ νόμου ἀσκοῦν καταπιέσεις στοὺς ἀνθρώπους, κι ἄς μὴν ἔχουν καμία σχέση μαζί Σου.
21 θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου καὶ αἷμα ἀθῷον καταδικάσονται.
21 Αὐτοὶ ποὺ κάθονται πένω σὲ τέτοιους θρόνους, καὶ σὲ τέτοια παράνομα βήματα, θηρεύουν ὡς δική τους λεία τὴν ζωὴ τοῦ δίκαιου ἀνθρώπου, καὶ καταδικάζουν τὸν ἀθῶο.
22 καὶ ἐγένετό μοι Κύριος εἰς καταφυγὴν καὶ ὁ Θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου·
22 Ὁ Κύριος ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει γιὰ ἐμένα τὸ καταφύγιό μου. Ὁ Θεὸς μοῦ δίνει βέβαιη τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἶναι καὶ θὰ εἶναιὁ βοηθός μου.
23 καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς Κύριος τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός.
23 Στοὺς ἁμαρτωλοὺς ὅμως ὁ Κύριος θὰ ἀνταποδώσει σύμφωνα μὲ τὶς παρανομίες τους, ἐξ αἰτίας τῶν κακιῶν τους θὰ τοὺς ἐξαφανίσει ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς.
* ἀπὸ τὸ βιβλίο “Ὀρθόδοξος Χριστιανικὴ Ἠθική”, Παναγιώτη Δημητροπούλου, σελ. 76-77
** Α΄Ἰωά.2,14
τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, Ο ΛΕΥΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, τοῦ μακαριστοῦ πατέρα μας, ὁ ὁποῖος μᾶς συμπαραστέκεται ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἀρχ. Λεωνίδα Διαμαντόπουλου.
—ΔΟΥΛΟΣ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; τοῦ μακαριστοῦ ἀρχ. Καλλίστρατου Λυράκη
—Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΑΘΕΟΣ, τοῦ ἀθάνατου καὶ ἀγαπημένου πατέρα μας Αὐγουστίνου Καντιώτου
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
