Ἐπιστρέφοντας μὲ θορυβο ἡ μεγάλη παρέα στὴν αἴθουσα, ἀκόμα γελοῦσε μὲ τὸ “νέο” ποὺ μοιράστηκα στὸ διάλειμμα μαζί της· ὅτι εἶδα τάχα τὸν Λεύκιο νὰ βγάζει ἀπὸ τὴν ἀνοιγμένη σάκα του ἕνα “περιοδικό”, καὶ νὰ τὸ δίνει στὰ γρήγορα στὸν Ἀλύπιο, τὸν διπλανό του. Πολὺ τὸ εὐχαριστιόμουν ποὺ ἔβλεπαν τὴν μισὴ τάξη νὰ τοὺς περιπαίζει, ἀφήνοντας χαιρέκακα μισόλογα! Μόλις οἱ δυό τους ἀντιλήφθηκαν τὴν ἀναίτια ἐπίθεση, μὴν καταλαβαίνοντας τὸν λόγο τῆς ἀπρόσμενης εἰρωνίας, τὰ ἔχασαν. Κάτι δὲν μοῦ ταίριαζε ποὺ ἦταν διαρκῶς κολλημένοι μεταξύ τους, καὶ κολλημένοι μὲ τὴν “πειθαρχημένη” ζωὴ τῶν “πνευματικῶν ἀξιῶν” ποὺ ἐνδιαφέρουν τοὺς ἡλικιωμένους, καὶ γενικὰ ἤμουν μαζί τους καχύποπτος. Κάποιες φορὲς ποὺ τοὺς ἄκουγα νὰ λένε γιὰ “στενὴ πύλη” καὶ ἄλλα παρόμοια, ἔφριττα! Ἄντε, ἄν θέλει κάποιος νὰ κάνει κάτι καλό, ἄς τὸ κάνει, ἀλλὰ μὴν γίνει καὶ ἱεραπόστολος… Ὀ καθηγητὴς δὲν εἶχε μπεῖ ἀκόμα. Γυρνώντας ἱκανοποιημένος πρὸς τὸν κολλητό μου δίπλα, τοῦ ἔκλεισα τὸ μάτι καὶ βάλαμε τὰ γέλια. Ἐκεῖνος ζύγωσε, καὶ μοῦ ψιθύρισε μὲ ἐνθουσιασμό:
«Καλὰ τοὺς ἔκανες, Φωκᾶ, τοὺς χρειαζόταν! Τί προσπαθοῦν νὰ μᾶς δείξουν, δηλαδή; Ὅλος ὁ κόσμος ποὺ ζεῖ, ΕΤΣΙ ΖΕΙ! Παραδέχεται τὴν μοῖρα του, προχωράει, καὶ χαίρεται μὲ ὅ,τι τοῦ δίνει ἡ ζωή! Γιατὶ οἱ δυό τους νὰ κάνουν τὴν ἐξαίρεση; Ὅπως ἔζησαν τόσα δισεκατομμύρια ἄνθρωποι, νὰ ζήσουν κι αὐτοί!». Μὲ κοίταξε δίνοντας ἔγκριση στὴν “πρωτοβουλία μου”, καὶ συμπλήρωσε: «Τελικὰ ἔχεις κι ἐσὺ ΔΥΝΑΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ, ὅπως ἐγώ!».
«Ναί, ἡ “συνταγή μου” νὰ βάζω στὴν θέση τους ἐκείνους ποὺ πρέπει, εἶναι ΑΛΑΝΘΑΣΤΗ! Καὶ πάντα ἔχει γέλιο! Ξέρεις πόσο θυμώνω, ὅταν ἐνῶ παγκοσμίως τὰ “παραδεδομένα” κλυδωνίζονται, κάποιοι νὰ ἀντιστέκονται στὰ νέα ἤθη καὶ ἔθιμα ποὺ ἐπιβάλλει ἡ ἐξέλιξη; Ἔτσι “ἀπόκοσμοι” ποὺ εἶναι, μὲ… ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ νὰ πῶ ψέματα!». Γενικά, θύμωνα μὲ τὸ παραμικρό. Καὶ ἡ πύρινη ματιὰ ποὺ μοῦ ἔριξε μόλις τώρα ὁ Ἀλύπιος, μὲ ἐξόργισε! Θὰ ἔλεγα καὶ θὰ ἔκανα ὅ,τι ἤθελα, δὲν εἶχα νὰ δώσω λόγο σὲ κανέναν! Ἕνα ψεματάκι εἶπα, δὲν ἔπαθαν τίποτα! Τὰ ψέματα γύρω μας ἦταν τόσο διαδεδομένα, γιὰ νὰ “διευκολύνουν” τὴν ζωή, σὲ σημεῖο νὰ μὴν μπορεῖς νὰ ζήσεις χωρὶς αὐτὰ… Ἔπειτα ἦταν καὶ τὸ ἄλλο ποὺ μὲ ἔκανε νὰ δυσφορῶ μὲ τὸν Λεύκιο καὶ τὸν Ἀλύπιο· μᾶς ἔδιναν τὴν ἐντύπωση ὅτι δὲν εἶχαν τὶς δικές μας ἀδυναμίες, σὰν νὰ “ὑπερεῖχαν” ἀπὸ ἐμᾶς —κάτι ποὺ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΟΥΝ— καὶ ἤθελα ὅλοι νὰ μὲ βλέπουν νὰ τὸ “διαψεύδω”! Μέσα μου ἔνοιωθα μιὰ ἀνεξήγητη ἐπιμονὴ νὰ τοὺς παρασύρω καὶ τοὺς δύο, γιὰ ΝΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΟΥΝ μὲ τὶς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν μας! Στὸ τέλος θὰ τοὺς κατάφερνα νὰ παραδεχτοῦν πὼς ἤμουν ΕΓΩ, ΠΙΟ “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ”!».
Ἐπιστρέφοντας στὸ σπίτι θὰ ἔκανα μία στάση στὴν πλατεία, γιὰ νὰ δῶ τὸν κύριο Κλεισθένη. Τὸν τελευταῖο καιρὸ κοιμᾶται σὲ ἕνα παγκάκι, καὶ παρόλο ποὺ οἱ γονεῖς τοῦ κολλητοῦ μου τοῦ εἶπαν νὰ πάει μαζί τους —εἶχαν κάποια συγγένεια—, ἐκεῖνος ἀρνήθηκε, ἐπειδὴ ὅπως ἔλεγε, δὲν τὸν χωροῦσε ὁ τόπος. Τὴν πρώτη φορά, ποὺ ἤθελε ὁ κολλητός μου νὰ τὸν βρεῖ, μὲ πῆρε μαζί του καὶ μοῦ τὸν γνώρισε. Πρὶν ἀπὸ πέντε χρόνια τσακώθηκε ἄσχημα μὲ τὸν γιό του, ποὺ σπούδαζε, ἐπειδὴ τοῦ φώναζε νὰ μὴν “τεμπελιάζει” τὶς Κυριακές, καὶ νὰ πήγαινε μαζί του στὴν μικρὴ βιομηχανία ποὺ εἶχε. Ὅμως ὁ γιός του διαμαρτυρόταν, ἐπειδὴ τὶς Κυριακὲς ἤθελε νὰ ἐκκλησιάζεται. Ὁ κύριος Κλεισθένης γιὰ νὰ τὸν ἀποτρέψει, τοῦ πέταξε ὅλα τὰ θρησκευτικὰ βιβλία. Κάνοντας ὁ γιός του μία ἀκόμα προσπάθεια, ἄνοιξε τὴν καρδιά του, λέγοντας στὸν πατέρα του πὼς ὁ ἐκκλησιασμὸς εἶναι ἀπαράβατο καθῆκον τοῦ Χριστιανοῦ· ὅποιος τὸ παραλείπει, ἀποκόπτει τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ περιμένει ΑΦΕΣΗ ΑΜΑΡΤΙΩΝ καὶ ΣΩΤΗΡΙΑ, δηλαδὴ τὸ θέμα ποὺ ΣΗΜΑΙΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Ὁ πατέρας του τότε πείσμωσε περισσότερο καὶ τὸν ἔδιωξε ἀπὸ τὸ σπίτι, ἔχοντας τὸν τελευταῖο λόγο εἰρωνείας: “γιὰ νὰ σὲ δῶ τώρα, ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΘΕΙΣ;”. Βέβαια, μετὰ ὁ κύριος Κλεισθένης παραδέχτηκε στὸν κολλητό μου, πὼς δὲν ἄντεχε ἄλλο τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ γιοῦ του, ποὺ τὸν ἔλεγχαν γιὰ τὶς ἀδικίες ποὺ ἔκανε στοὺς ἐργαζομένους ποὺ ἀπασχολοῦσε. Προσφάτως ἡ βιομηχανία του χρεωκόπησε ἀλλὰ ὁ ἴδιος ἐπέμενε, ὅτι γενικὰ τοῦ χρειαζόταν μία νέα ἀρχὴ… «Γειά σας κύριε Κλεισθένη! Πῶς εἶστε; Μήπως χρειάζεστε κάτι;», εἶπα, καὶ κάθισα δίπλα του. Τὸν ἔβλεπα διαφορετικό, καὶ ἡ ὄψη του εἶχε χάσει τὸν κυνισμό. Ἤ μᾶλλον, εἶχε χάσει τὴν ἀποτύπωση τῆς “ἄγνοιας” ποὺ ὑπῆρχε πρὶν στὸ ἀνέκφραστο βλέμμα του· σὰν τώρα νὰ “γνώριζε” αὐτὸ ποὺ τοῦ προξενοῦσε πόνο, καὶ νὰ πολεμοῦσε συνειδητὰ γιὰ νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ αὐτό.
«Τίποτα δὲν χρειάζομαι, Φωκᾶ, μόνο νὰ ἀκούσεις δύο πράγματα. Τὰ νιᾶτα δὲν μένουν παντοτεινά, λίγα χρόνια κρατᾶνε, κι ἔπειτα θερίζεις ὅ,τι ἔσπειρες… Ὅταν ἀκολουθεῖς κάποιους σὲ ἕναν δρόμο, ὄχι ἐπειδὴ τὸν βρῆκες καλύτερο ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους, ἀλλὰ ἐπειδὴ μιμεῖσαι τοὺς ἄλλους, μπαίνεις καὶ ἐσὺ στὴν μᾶζα, ἡ ὁποία ζεῖ στὴν τύχη. Τὸ ἄβουλο πλῆθος αὔριο θὰ διαλυθεῖ καὶ θὰ σὲ ἀφήσει μονάχο, χωρὶς καμία ἐσωτερικὴ βοήθεια. Δυστυχῶς ἐγὼ ἀναζητοῦσα τὴν δύναμη, γιὰ νὰ κυριαρχῶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, ἀπαιτώντας σώνει καὶ καλὰ νὰ προσκυνᾶνε τὸ ΕΓΩ ΜΟΥ! Ὅμως ὅταν κάποιος μπουκώνει ἀπὸ τὴν πολλὴ “ἐλευθερία του”, ἡ ζήση του καταλήγει σὲ δάκρυα καὶ στεναγμούς! Ἡ ταραχή μου ἐρχόταν ἀπὸ τὴν ἀναιδῆ ζωή μου, ποὺ βασάνιζε πρῶτα ἐμένα. Προσπαθώντας ὅμως νὰ δικαιολογοῦμαι, φόρτωνα τὶς εὐθύνες μου στοὺς ἄλλους, καὶ ἡ ταραχή μου ἔβγαινε σὲ ὀργὴ καὶ θυμό, πὼς γιὰ ὅλα ἔφταιγαν αὐτοί! Ἡ ἄρνησή μου νὰ ἀναγνωρίζω τὰ λάθη μου, μοῦ ἔφερνε σκοτασμό, καὶ ἡ πονηρὴ συνείδηση ΜΕ ΑΠΟΜΟΝΩΝΕ! Αὐτὸ εἶναι μία ΚΟΛΑΣΗ!».
Περιμένοντας νὰ σκουπίσει τὰ ὑγρὰ μάτια του, ἀπόρησα ποὺ ἀντὶ κατὰ τὴν ἐσωτερικὴ πάλη νὰ εἶναι συντετριμμένος, ἔδειχνε νὰ ἐλέγχει τὸν ἑαυτό του μὲ κάτι “ζωντανό”, ποὺ καταλαμβάνοντας μέσα του “χῶρο”, τὸν ὑποβάσταζε. Μὲ κοίταξε γιὰ λίγο, καὶ συνέχισε:
«Εὐτυχῶς ὁ γιός μου δὲν ἦταν ἀκαθοδήγητος, ὅπως ἐγώ. Ἐκεῖνος δὲν ἤθελε νὰ εἶναι “ῥυμουλκούμενο”, ἤθελε νὰ ἔχει ὀντότητα, γιὰ νὰ δημιουργήσει ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΙΟ ΣΩΣΤΟ! Ἐγὼ τὸν ἔδιωξα, ἀλλὰ ὁ Χριστὸς μοῦ ἔστειλε ἕνα ἄλλο παλικάρι γιὰ νὰ μὲ τραβήξει ἀπὸ τὸ φρικτὸ ἀδιέξοδο, μαζὶ μὲ τὸ φαγητὸ ποὺ μοῦ ἔδινε». Ξεκρέμασε μία σακούλα ἀπὸ τὸν φράχτη, πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη του, καὶ παίρνοντας δύο χαρτοπετσέτες ποὺ ξεδίπλωσε, μοῦ τὶς ἔδειξε σὰν νὰ ἦταν νὰ διαβάσω ἕναν…χάρτη θησαυροῦ! “Αὐτὸς ποὺ ἀγαπάει τὸν ἀδελφό του μένει στὸ ἠθικὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, καὶ οὔτε πικραίνει τὸν ἀδελφό του, οὔτε πικραίνεται ἀπὸ ἐκεῖνον· αὐτὸς ποὺ μισεῖ τὸν ἀδελφό του περιπλανιέται στὸ ἠθικὸ σκοτάδι ποὺ εἶναι βυθισμένος, καὶ ἐπειδὴ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς τοῦ τύφλωσε τὰ μάτια τῆς ψυχῆς, κινδυνεύει νὰ χαθεῖ”. (Α΄ Ἰωα. 2,10-11). Μετὰ διάβασα καὶ τὸ ἄλλο: “Ἐγὼ εἶμαι ἡ Ἀνάσταση καὶ ἡ Ζωή. Ἐκεῖνος ποὺ πιστεύει σὲ Ἐμένα, ὅταν πεθάνει τὸ σῶμα του, τὸ πνεῦμα του θὰ ζήσει ἀναστημένο, ἄφθαρτο καὶ αἰώνιο (Ἰωα. 11,25-26).
Ἀπὸ τὴν σκέψη μοῦ πέρασαν ὁ Λεύκιος καὶ ὁ Ἀλύπιος, καὶ μὲ τὴν βεβαιότητα πὼς κάτι θὰ σκαρφιζόμασταν μὲ τὸν κολλητό μου, ἔβγαλα τὸ κινητὸ καὶ φωτογράφησα τὶς δύο χαρτοπετσέτες.
«Νά, αὐτὸ τὸ ψηλὸ παλικάρι ποὺ ἔρχεται, εἶναι ποὺ μοῦ φέρνει τὸ φαγητό, μαζὶ μὲ τὶς πολύτιμες χαρτοπετσέτες! Τίτο, αὐτὸς εἶναι ὁ Φωκᾶς!».
Κούνησα τὸ κεφάλι γιὰ νὰ τὸν χαιρετήσω, καὶ ὅπως σηκώθηκα γιὰ νὰ φύγω, χαιρέτησα καὶ καὶ τὸν κύριο Κλεισθένη. Ἀφήνοντάς τους νὰ χαμογελᾶνε μὲ νόημα μεταξύ τους, ἄκουσα τὸν ψηλὸ νὰ θριαμβολογεῖ στὸν φίλο του: “Ἡ ἐλπίδα μας εἶναι ἡ μετάνοια, ποὺ μᾶς ἐλευθερώνει!”. Ἔχοντας γυρίσει τὴν πλάτη ἐγώ, ἄκουσα γιὰ τὴν ἀνάγκη γιὰ μετάνοια, μὲ δυσφορία καὶ μειδιάματα εἰρωνείας.
Μὲ τὰ χρήματα ἀπὸ τὸν κολλητό μου στὴν τσέπη, θὰ ἔκανα μία στάση στὴν πλατεία, γιὰ νὰ τὰ παρέδιδα στὸν κύριο Κλεισθένη. Βλέποντας πὼς στὸ παγκάκι του ἦταν μονάχα ὁ Τίτος, ποὺ μάλιστα ἦταν καὶ λυπημένος, ἀνησύχησα. «Ἔγινε κάτι; Ἔπαθε τίποτα ὁ κύριος Κλεισθένης;».
«Καλὰ εἶναι· τὸν ἔστειλα προληπτικὰ νὰ κάνει ἐξετάσεις, καὶ γιὰ λίγο προσέχω τὰ πράγματά του.
«Μήπως ἔχει κάτι, καὶ δὲν μοῦ τὸ λές; Μήπως γιὰ νὰ τὸν προετοιμάσεις γιὰ κάτι, ἔγραψες στὴν χαρτοπετσέτα γιὰ τὸ σῶμα ποὺ πεθαίνει καὶ τὸ πνεῦμα ποὺ ζεῖ; Ἀλλιῶς, ἐσὺ γιατὶ εἶσαι λυπημένος;».
«Δὲν ἔχει σχέση μὲ τὸν κύριο Κλεισθένη. Φωκᾶ, στὸ χωριό μου, θανάτωσαν ὅλα τὰ πρόβατα τοῦ πατέρα μου, καὶ τώρα μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ φτιαχτοῦν τὰ πάντα ἀπὸ τὴν ἀρχὴ… Σὲ τέτοιες περιπτώσεις ἀποδεικνύεται πόσο γερὸ θεμέλιο εἶναι στὴν ζωή μας ἡ πίστη. Δόξα τῷ Θεῷ! Σὲ καμιὰ περίπτωση δὲν πρέπει νὰ δείχνουμε ὀλιγοπιστία, ἤ νὰ ἀνησυχοῦμε γιὰ τὴν συντήρησή μας, καὶ τὸ μέλλον μας γενικά. Ἔχουμε χρέος νὰ ἐμπιστευόμαστε τὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος μᾶς ἔχει βεβαιώσει ὅτι προνοεῖ, καὶ ἐνδιαφέρεται πατρικῶς γιὰ τὸν κάθε ἄνθρωπο ξεχωριστά. Ἰδιαιτέρως ὅσους καταφεύγουν σὲ Ἐκεῖνον μὲ μετάνοια, πίστη καὶ ἀφοσίωση, ὄχι μόνο τοὺς συντηρεῖ ὑλικά, καὶ τοὺς προστατεύει ἀπὸ κάθε κίνδυνο, ἀλλὰ καὶ ΤΟΥΣ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ πρὸς τὴν ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ».
«Δὲν ἤξερα ὅτι ὑπάρχουν πολλὲς… εὐτυχίες. Ποῦ διαφέρει αὐτὴ ἡ “ἀληθινή”;».
«Ὁ Χριστὸς εἶπε νὰ πᾶμε κοντὰ σὲ Ἐκεῖνον γιὰ νὰ μᾶς θεραπεύσει, καὶ νὰ ἀναπαύσει τὴν βαρυφορτωμένη ψυχή μας, δίνοντάς μας ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. Ἐκεῖ θὰ ἔχουμε τὴν ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ. Μᾶς εἶπε ἀκόμα πὼς ἀρκετὰ δοκιμάσαμε ἄλλους γιατρούς— γεμάτους ἕλκη οἱ ἴδιοι—, ποὺ μᾶς κάνουν χειρότερη τὴν ἐσωτερικὴ πληγὴ καὶ μᾶς “ναρκώνουν”. Αὐτοί, ΠΛΑΝΩΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΝΟΜΕΝΟΙ, δὲν μποροῦν νὰ μᾶς δώσουν τὴν ἀληθινὴ ἀνακούφιση καὶ ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς, ἐπειδὴ δὲν μποροῦν νὰ καταπολεμήσουν τὰ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ ΜΑΣ».
«Πρώτη φορὰ ἀκούω γιὰ “ἀληθινὴ” ἀνακούφιση καὶ ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς! Καὶ αὐτὴ ἡ ἐσωτερικὴ πληγή, ποιά εἶναι;».
«Κοίτα, σύμφωνα μὲ τὸ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ ΜΑΣ, δηλαδὴ τὴν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ, πρέπει νὰ διαλέξουμε ἀνάμεσα στὴν ΑΡΕΤΗ καὶ τὴν ΚΑΚΙΑ. Ὅταν ἡ ΚΑΚΙΑ ὑποδύεται τὴν “ΑΡΕΤΗ”, ἀναλόγως τότε καὶ ἡ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ὑποδύεται τὴν “ΕΥΤΥΧΙΑ”! Ὅπως βλέπεις, ἠ ΚΑΚΙΑ θέλει νὰ μεγαλώσει τὴν ἐσωτερικὴ πληγὴ στὴν ψυχή, ποὺ μᾶς προκαλεῖ ἡ ΑΜΑΡΤΙΑ».
«Ναὶ ἀλλὰ αὐτὴ ἡ πληγή, τὶ εἶναι ἀκριβῶς;».
«Θὰ τὸ θέσω ἀλλιῶς· τὸ βασικὸ χαρακτηριστικὸ τοῦ ἀνθρώπου, αὐτὸ ποὺ τὸν διακρίνει ἀπὸ τὰ ζῶα, εἶναι τὸ δῶρο του ἀπὸ τὸν Θεό, ὁ ΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΥΣ· μὲ τὸν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος θὰ ἀναζητήσει τὸν δρόμο πρὸς τὴν αἰώνια ζωή. Ἄν ὅμως χάσει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, τότε ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΑΙΩΝΙΩΣ! Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ὡς λογικὸ ὄν, ἀλλὰ ἄν ἀφήσει νὰ χαθεῖ ἀπὸ τὸν νοῦ του τὸ λογικό, ἄν δηλαδὴ περιφρονήσει τὰ ΝΟΗΤΑ ΦΡΕΝΑ, πληγώνεται πνευματικὰ καὶ γίνεται ΑΦΡΩΝ! Ὅσο αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δὲν συνέρχεται, Η ΨΥΧΗ ΠΑΡΑΦΡΟΝΕΙ, και στὴν αἰωνιότητα ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ!».
«Τίτο, γιὰ ἐμένα εἶναι “λογικό”, μὲ τὴν λιγότερη δουλειὰ νὰ ἔχω ὅσο γίνεται περισσότερη ἐπιτυχία, γιὰ νὰ μπορῶ καὶ νὰ διασκεδάζω περισσότερο. Γιὰ πυξίδα στὴν “ἐπιτυχία”, ἔχω τὸ ΔΥΝΑΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΜΟΥ! Δώσε μου καὶ ἐσὺ ἕνα παράδειγμα τοῦ “λογικοῦ”, ὅπως τὸ ἐννοεῖς».
«Γιὰ νὰ παραμένει ΥΓΙΗΣ ὁ λογικὸς νοῦς, πειθαρχεῖ στὴν ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ὅπως τὴν ὅρισε ὁ Τριαδικὸς Θεὸς μὲ τὸν φιλάνθρωπο Νόμο Του. Τὸ “λογικὸ” εἶναι τὸ ΚΑΛΟ· δηλαδὴ ὁ ἄνθρωπος νὰ καλύπτει ὅλες τὶς ἀνάγκες του, προκειμένου νὰ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Τὸ “παράλογο” εἶναι τὸ ΚΑΚΟ, δηλαδὴ ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι ἐκτεθειμένος, γιὰ νὰ κινδυνεύει νὰ χάσει τὴν αίώνια ζωή. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὑπάρχει καὶ μία ἐκ διαμέτρου ἀντίθετη “ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ”· ἐπειδὴ ὅμως ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, μιλώντας στοὺς ὀπαδούς της για “σωστὸ καὶ λάθος”, θεωροῦν ὅτι πᾶς νὰ τοὺς “μειώσεις”, καὶ… ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΙ! Ἀρνοῦνται νὰ δεχτοῦν ὅτι ὑπάρχει τὸ ΚΑΛΟ καὶ τὸ ΚΑΚΟ μέσα στὴν ζωή, ἐπειδὴ σύμφωνα μὲ τὴν “ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥΣ”, ὀφείλουν νὰ ὑποτάσσονται σὲ δύο ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ, συγκεκριμένες… “θεότητες”!».
«Καὶ αὐτά, τὰ ἀκούω γιὰ πρώτη φορά! Σὲ ποιὲς “θεότητες” ὑποτάσσονται οἱ ὀπαδοὶ ποὺ δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὸν Χριστό;».
«Γιὰ πρώτη “θεότητα” ἔχουν τὴν… “αἰτία” τῶν πάντων, ἤ σὰν νὰ λέμε ἐκείνη ποὺ …”γεννάει” τὰ πάντα, καὶ εἶναι ἡ… “ΤΥΧΗ”. Δηλαδὴ πιστεύουν ὅτι ὁ κόσμος εἶναι τυχαῖο δημιούργημα, ἀπόρροια τοῦ ἀδιάκοπου στροβιλισμοῦ τῆς ὕλης, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ! Ὅπότε πιστεύουν πὼς τὸ κάθε τι εἶναι ΠΡΟΪΟΝ “ΚΑΘΑΡΗΣ ΤΥΧΗΣ”, ὅπως ἄλλωστε καὶ… ὁ ἄνθρωπος! Σύμφωνα μὲ τὴν θεωρία τῆς “ΕΞΕΛΙΞΗΣ”, ἡ κύρια “αἰτία” τῶν βιολογικῶν φαινομένων ἦταν Η “ΣΥΜΠΤΩΣΗ”! Αὐτὸ στὴν πράξη σημαίνει, πὼς γι’ αὐτοὺς τοὺς ὀπαδοὺς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ποὺ “χρειάζεται νὰ γνωρίζουν”, γιὰ τὴν ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥΣ, γιὰ παράδειγμα! Γιὰ νὰ καταλάβεις πολὺ παραστατικά, Φωκᾶ, πόσο ἰσχυρὴ εἶναι ἡ ὑποταγὴ στὴν “ΤΥΧΗ”, παρατήρησε τὴν ΕΚΘΕΙΑΣΗ ΤΗΣ στὶς διαφημίσεις τῶν τυχερῶν παιχνιδιῶν στὰ ἀθλητικά, καὶ δὲς μὲ πόση “σοβαρότητα(!)” ἀντιμετωπίζονται οἱ “ἐλπίδες” στὴν ΤΥΧΗ, ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς ποὺ λέμε. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ὅποιος πιστεύει στὴν “ΤΥΧΗ”, δὲν χρειάζεται νὰ ἔχει… “ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ”!».
«Ναί, δὲν λέω… Κάποιοι τὸ βλέπουν κι ἔτσι… Προσωπικὰ νομίζω ὅτι σὲ τέτοιες διαφημίσεις, δείχνουν ἄτομα ΑΝΙΚΑΝΑ νὰ δοῦν τὸν ἑαυτό τους μὲ σοβαρότητα… Δείχνει σὰν νὰ εἴμαστε ὅλοι, ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ καὶ ΑΦΕΛΕΙΣ… Γενικὰ ὅμως, δὲν γίνεται ὅλα νὰ γίνονται στὴν “ΤΥΧΗ”. Τὰ τυχαῖα ἀποτελέσματα ἐνδέχεται νὰ μὴν μᾶς άρέσουν».
«Θὰ σοῦ φέρω ἄλλο παράδειγμα. Οἱ ὀπαδοὶ τῆς “ΑΝΤΙΘΕΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ”, ποὺ λέμε ὅτι βασίζονται στὸ “ΤΥΧΑΙΟ”, ψηλαφοῦν γιὰ ἕναν “ἡγέτη” μέσα στὸν κυκεῶνα τοῦ ἐμπορίου· ἀκολουθοῦν ΠΙΣΤΑ τοὺς ἠθοποιούς, τοὺς τραγουδιστές, τὴν μόδα, καὶ ὅ,τι ἄλλο μπορεῖς νὰ φανταστεῖς».
Εἶχα ἀρχίσει νὰ συγχίζομαι. «Μὰ εἶναι σκέτη παραφροσύνη, νὰ μὴν ἀναζητᾶς τὴν οὐσιαστικὴ αἰτία τῶν πραγμάτων… Καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν “ΤΥΧΗ”, ποιά εἶναι ἡ δεύτερη… “θεότητα”;».
«Εἶναι τὸ… “ΑΥΤΟΜΑΤΟ”. Ἐδῶ οἱ ὀπαδοὶ ἔχουν ἀπορρίψει τὴν ἰδέα, πὼς οἱ σκέψεις καὶ οἱ πράξεις τους, χρειάζεται νὰ ἔχουν κάποιο… “ΚΙΝΗΤΡΟ”! Κατὰ συνέπεια, θεωροῦν “φυσικὸ” νὰ μὴν τοὺς ζητᾶνε οἱ ἄλλοι ἐξηγήσεις, γιὰ τὶς “ΤΥΧΑΙΕΣ” σκέψεις καὶ πράξεις τους! Ἡ ἔκφραση μιᾶς τέτοιας κατάστασης παίρνει τὰ ὀνόματα “ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ”, “ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ”, “ΚΟΡΟΪΔΙΑ”, “ΠΑΡΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ” καὶ “ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΠΡΟΣΟΧΗΣ”. Συνάμα θεωρεῖται ὡς κάτι “φυσικό”, τὰ ἄτομα νὰ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΑΥΤΟΜΑΤΑ, δηλαδὴ ΜΗΧΑΝΙΣΤΙΚΑ, ΣΠΑΣΜΩΔΙΚΑ, ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΩΣ! Μὲ ἄλλα λόγια, μέσα στὴν “ΑΝΕΚΤΙΚΗ” κοινωνία οἱ ἄνθρωποι… “ἀπαλλάσονται(!)” ἀπὸ τὴν ΣΚΕΨΗ καὶ τὴν ΒΟΥΛΗΣΗ, καὶ δίνουν τὸν ἀνάλογο χῶρο στὴν “ΑΜΕΡΙΜΝΗΣΙΑ” τῆς ΞΕΝΟΙΑΣΙΑΣ, τοῦ ΓΛΕΝΤΙΟΥ, τῶν ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΩΝ, τῶν ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ, τῶν ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ…».
«Σιγά, Τίτο! Ὅλα αὐτὰ ποὺ λὲς εἶναι ΠΑΡΑΛΟΓΑ! Γίνεται νὰ σκοτώνει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, καὶ στὴν “ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ” νὰ θεωρεῖται… “φυσικό”; Ὅταν κάποιος σκοπεύει νὰ σοῦ κάνει κακό, δὲν θὰ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ;». Εἶχα φουντώσει! Σὲ τέτοια ζωὴ ὁ ἄνθρωπος δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ζήσει!
«Μὰ οἱ δύο “θεότητες” ΔΕΝ ἀναγνωρίζουν οὔτε “ΣΚΟΠΟ”, οὔτε καὶ… “ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ”! Τὸ “ΤΥΧΑΙΟ” εἶναι “ΑΡΝΗΣΗ τοῦ ΣΚΟΠΟΥ”! Ἐξ ὁρισμοῦ κάτι ποὺ προκύπτει ἀπὸ “ΣΥΜΠΤΩΣΗ”, δὲν στοχεύει πουθενά! Δὲν τοῦ ἀναγνωρίζεται ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ! Αὐτὸ συνεπάγεται πὼς ἀκόμα καὶ ἄν “ΤΥΧΕΙ” νὰ ἐκλείψει, ΤΙΜΩΡΙΑ ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ! Ἀφοῦ ΔΕΝ προσανατολίζεται σὲ “κανέναν” ΣΚΟΠΟ, ἐξ ἀρχῆς θεωρεῖται… “ΑΧΡΗΣΤΟ”! Μπαίνοντας κάποιος στὴν τροχιὰ τοῦ “ΤΙΠΟΤΑ”, ἁπλῶς τὸν καταπίνει τὸ ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟ ΒΑΡΑΘΡΟ! Σύμφωνα μὲ τὴν “ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ”, ἕνα ἔμβρυο ΔΕΝ ΕΧΕΙ “ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ”, ἀφοῦ εἶναι “τυχαῖο” γεγονός! Βλέπουμε νὰ τιμωροῦνται οἱ ΣΦΑΓΕΙΣ ΤΟΥ; Ὅχι! ΑΜΟΙΒΟΝΤΑΙ κι ἀπὸ πάνω, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΝ! Μίλησες γιὰ “παράλογο” καὶ γιὰ “τίμωρία” κάποιου, ποὺ κάνει κακὸ σὲ ἄλλον· δηλαδὴ ἔκρινες σύμφωνα μὲ τὴν ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ τοῦ Χριστοῦ. Ἄν πεῖς σὲ ὅσους ἀρνοῦνται ὅτι ὑπάρχει τὸ ΚΑΛΟ καὶ τὸ ΚΑΚΟ μέσα στὴν ζωή, ὅτι οἱ γυναικολόγοι ποὺ κατακομματιάζουν τὰ ζωντανὰ μωρὰ μέσα στὶς κοιλιές, εἶναι ὅλοι τους ΑΤΟΜΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΑ, γεμάτα ΜΙΣΟΣ καὶ ΚΑΚΙΑ πρὸς τὸν ἄνθρωπο, ΦΘΟΝΕΡΑ, ΑΙΜΟΔΙΨΗ, ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ, ΦΥΣΕΙΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ καὶ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΕΣ, ὅλοι τους θὰ νοιώσουν ὅτι τοὺς… ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙΣ!».
«Ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴν “ΤΥΧΗ” καὶ τὸ “ΑΥΤΟΜΑΤΟ” δὲν μπορεῖ νὰ συμβαίνουν! Δὲν τὸ βλέπεις ὅτι εἶναι ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΕΣ;», εἶπα θυμωμένος, καὶ φοβισμένος. Τὰ γεγονότα ὅμως, ἔσπευσαν νὰ σταθοῦν μπροστά μου. Στὶς περιπτώσεις μπούλινγκ ποὺ γίνονταν στὸ σχολεῖο, ἐπὶ τῆς οὐσίας ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΟΥΣΕ ΣΩΣΤΑ ΤΟΝ ΘΥΤΗ, γιὰ νὰ ΜΗΝ ξεριζωθεῖ ἡ ἀναίδειά του, ὥστε νὰ ξανα-ἐκφοβίσει! Τὰ περισσότερα παιδιὰ μεγαλώνουμε μπροστὰ στὴν ΠΑΙΧΝΙΔΟΜΗΧΑΝΗ, καὶ ἐκπαιδευόμαστε ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ σὰν… αὐτόματα! “Τυχαῖο” καὶ αὐτό; Μόλις σκεφτόμουν κάτι, ἀπαιτοῦσα νὰ τὸ ἔχω μὲ τὸ πάτημα ἑνὸς κουμπιοῦ, ἀλλιῶς ΑΝΤΙΔΡΟΥΣΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ… Ἀμέσως πλησίασαν τὰ λόγια τοῦ κυρίου Κλεισθένη, γιὰ νὰ μοῦ δώσουν ἕνα στοιχεῖο. «Μᾶλλον ὅταν ἀκολουθοῦμε κάποιους σὲ ἕναν δρόμο, ὄχι ἐπειδὴ τὸν βρήκαμε καλύτερο ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους, ἀλλὰ ἐπειδὴ μιμούμαστε τοὺς ἄλλους, τότε φεύγουμε ἀπὸ τὴν ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Εἶναι ἀπίστευτο!», εἶπα, καὶ ξαναθυμήθηκα τὴν “ΤΥΧΗ” καὶ τὸ “ΑΥΤΟΜΑΤΟ”. Ὅταν ἀντέγραφα τὶς σκέψεις καὶ τὶς πράξεις τοῦ κολλητοῦ μου, τὸ ἔκανα σὰν… αὐτόματο! «Τίτο, στὴν ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, οἱ σκέψεις καὶ οἱ πράξεις, ἔχουν… ΑΙΤΙΑ; Ἐγὼ πολλὲς φορὲς ποὺ λέω ψέματα, τὰ λέω χωρὶς νὰ ὑπάρχει κάποιος “λόγος”… Ἁπλῶς τὰ λέω!«.
«Φωκᾶ, τὰ χρεωκοπημένα διδάγματα τῆς ψευδο-φιλοσοφίας παραπλάνησαν πολλοὺς ἄνθρώπους, ὅτι οἱ ἴδιοι εἶναι προϊὸντα “ΣΥΜΠΤΩΣΗΣ”, ἄρα καὶ… “ΑΣΗΜΑΝΤΟΙ”! Τοὺς παραπλάνησαν, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ ΥΠΟΔΟΥΛΩΝΟΝΤΑΙ στὴν ΕΞΟΥΣΙΑ ἄλλων ἀνθρώπων! Ὅσοι πείστηκαν ὅτι εἶναι “ΑΣΗΜΑΝΤΟΙ”, ἀφήνουν τὴν προσωπικότητά τους χωρὶς πνευματικὴ συγκρότηση, καὶ ἡ ζωή τους καταλήγει ΑΣΥΝΑΡΤΗΤΗ, ὅπως εἶπες κι ἐσύ. Ἡ πλάνη ὀφείλεται στὴν ἀμέλεια! Ὅσοι δὲν ζητᾶνε ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ γιὰ τὶς σκέψεις καὶ τὶς πράξεις τους, ἐπειδὴ “πείστηκαν” ἀπὸ τὴν “ΑΝΕΚΤΙΚΗ” κοινωνία πὼς… δὲν ἦταν δική τους εὐθύνη, ἐκείνη τοὺς ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ νὰ ζοῦν ΑΒΟΥΛΑ, σπρώχνοντάς τους στὴν μᾶζα! Ἔννοιες ὅπως ΑΓΑΠΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ, ΑΞΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΖΩΗ, ἡ λατρεία τῶν ψευδο-θεοτήτων τὶς συσσωματώνει σὲ μία ψευδαίσθηση στοιχειώδους “ἀσφάλειας”, ΑΔΙΑΦΑΝΗ, συγκαλύπτοντας τὴν ΚΑΚΙΑ, ποὺ ὑποδύεται τὴν “ΑΡΕΤΗ”… Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοια τὰ καλὰ καὶ τὰ κακὰ “ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ” ΑΙΤΙΕΣ, ΑΠΛΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ, ὅπως τὰ φυσικὰ φαινόμενα!».
Θυμήθηκα τὴν πύρινη ματιὰ τοῦ Ἀλύπιου, μὲ τὸ τελευταῖο ψέμα ποὺ εἶπα. «Δηλαδή, οἱ “γιατροὶ” ποὺ εἶναι γεμάτοι ἕλκη, μᾶς “ναρκώνουν” γιὰ νὰ μᾶς κάνουν χειρότερη τὴν ἐσωτερικὴ πληγή, μαθαίνοντάς μας νὰ ζοῦμε παράλογα; Ὅπως, νὰ μὴν παραδεχόμαστε ὅτι γιὰ κάποιους αἰσθανόμαστε… κακία; Γι’ αὐτὸ ὅλοι λέμε ὅτι ζοῦμε τὸ θέατρο τοῦ παραλόγου; Ἐπειδὴ δὲν ξέρουμε νὰ δοῦμε μέσα μας τὸ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΚΑΚΟ;».
«Ἀκριβῶς! Ἠ “νάρκωση” τῶν “γιατρῶν” μὲ τὰ ἕλκη, εἶναι ὁ ὕπνος τῆς ἁμαρτίας, ὅπου ὁ ἄνθρωπος βολεύεται στὰ ΚΑΤΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΨΕΥΔΗ. Ἡ ζωὴ ἐκεῖ μέσα στὸ πνευματικὸ σκοτάδι, εἶναι χαώδης! Ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὸ σκοτάδι, εἶναι νὰ μᾶς “καθοδηγεῖ” τὸ ἔνστικτο, ὅτι θὰ δουλεύουμε λιγότερο καὶ ὅτι θὰ ἀμοιβόμαστε περισσότερο… Φωκᾶ, ἔχουμε ΛΟΓΙΚΟ ΝΟΥ, γιὰ νὰ διακρίνουμε τὸ λογικὸ ἀπὸ τὸ παράλογο, καὶ νὰ μὴν ὑποδουλωνόμαστε στὴν ἐξουσία κανενός! Κάποιοι λένε πὼς δὲν πιστεύουν ὅτι ὑπάρχει διάβολος, ἀλλὰ τὰ ἔργα του τὰ βλέπουν ὁπωσδήποτε! Οἱ νοητὲς δυνάμεις τοῦ σκότους πολεμᾶνε τὴν ἀλήθεια, γιὰ νὰ τὴν συσκοτίσουν. Ἐκεῖνος ποὺ μὲ τὴν ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ, τὰ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙ ΟΛΑ ἐπειδὴ ἀρνεῖται νὰ διακρίνει τὸ λογικὸ ἀπὸ τὸ παράλογο, ΖΕΙ ΠΡΩΤΟΓΟΝΑ! Δηλαδὴ ΕΝΑΝΤΙΩΝΕΤΑΙ στὰ ΝΟΗΤΑ ΦΡΕΝΑ ΤΟΥ, καὶ διασκορπίζοντας καὶ ἐκδαπανώντας τὰ πολύτιμα χαρίσματά του, ὑποδουλώνει τὴν ψυχή του στὶς δαιμονικὲς δυνάμεις! Τὰ πάθη τῆς ψυχῆς, ποὺ εἶναι κατάσταση ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΜΩΡΙΑΣ, φέρνουν στὴν ψυχὴ ἕνα εἶδος διανοητικοῦ σκοτισμοῦ, ἕνα εἶδος ἀφροσύνης καὶ τρέλας! Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἕνα δηλητήριο τῆς ψυχῆς, ποὺ τὴν διαστρέφει, τὴν σκοτίζει, τὴν μωραίνει, ὥστε νὰ σκέφτεται, νὰ ἀποφασίζει καὶ νὰ πράττει τὶς μεγαλύτερες ἀνοησίες, καὶ τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα! Τὰ πάθη θὰ παρασύρουν τὴν ψυχὴ ὥς την ἐσχάτη δυστυχία καὶ ἀθλιότητα, πλησιάζοντάς την στὸ ψεῦδος καὶ τὴν ὕβρη, τὸν θυμὸ καὶ τὴν φιλονικία, τὴν πορνεία καὶ τὴν μοιχεία, τὴν ζήλεια, τὸν φθόνο, τὴν φιλαργυρία καὶ πολλὰ ἄλλα… Φωκᾶ, οἱ Χριστιανοὶ ὀφείλουμε νὰ ἐξετάζουμε τὴν ψυχή μας γιὰ πάθη καὶ κακίες. Μόνο ἄν γνωρίσουμε τὴν ἐσωτερικὴ κατάστασή μας, καὶ ἀγωνιστοῦμε γιὰ νὰ τὰ ἐξαλείψουμε καὶ νὰ τὰ νεκρώσουμε, μόνο τότε κάνουμε πράξη τὴν ἀπόφαση ποὺ πήραμε γιὰ ΜΕΤΑΝΟΙΑ! Τὴν ἀπόφαση νὰ μὴν ἐπανέλθουμε στὰ ἁμαρτωλὰ ἔργα τοῦ παρελθόντος! Ἄν τὰ πάθη δὲν καταπολεμηθοῦν ἐγκαίρως, εἶναι ἱκανὰ νὰ σύρουν τὸν ἄνθρωπο ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΜΑΡΤΗΜΑ, ἀκόμα καὶ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ! Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ ξεχνᾶμε τὴν πραγματικότητα· ἀναμφίβολα, τίποτα δὲν ὑφίσταται χωρὶς τὴν θέληση τοῦ Δημιουργοῦ τῶν πάντων. Ἡ φύση εἶναι ἕνα ὄργανο, τοῦ ὁποίου τοὺς νόμους δημιούργησε ὁ Θεός, καὶ ἡ θέληση τοῦ Θεοῦ ἐκφράζεται ΠΑΝΤΟΥ, μέσῳ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων τῆς φύσης.
Ἔνοιωθα σὰν καράβι μέσα σὲ θυελλώδη νύχτα ποὺ ἔχασε τὸν προορισμό του. Δὲν εἶχα ἕνα πρόσωπο, εἶχα καμιὰ εἰκοσαριά, καὶ ἀναλόγως τὴν περίπτωση ἔβγαζα ὅποιο ταίριαζε… Σὲ τίποτα δὲν εἶχα θάρρος, καὶ γενικὰ δὲν ἤξερα ποῦ πήγαινα.
Ἤμουν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν εἶχαν γνωρίσει ποτὲ ΑΛΗΘΙΝΗ ψυχικὴ ἀνακούφιση καὶ ἀνάπαυση. Ὥς τώρα τρόμαζα νὰ κάνω κάτι γιὰ νὰ πάρω τὸ ἐλάχιστο, ἔτσι γιὰ νὰ μὴν πεθάνω! Ἐπειδὴ πολλοὶ Χριστιανοὶ δὲν γνωρίζουμε τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν ξέρουμε νὰ ἐξετάσουμε τὸν ἑαυτό μας, ΔΕΝ ΥΠΟΠΤΕΥΟΜΟΥΝ κὰν πὼς πολλὲς πράξεις μου ἦταν ἁμαρτωλές. Δὲν ἤξερα νὰ ἐξετάσω τὶς κακίες καὶ τὰ ἐλαττώματα ποὺ εἶχαν φωλιάσει στὴν ψυχή μου, τὰ ὁποῖα ὅμως ἁλυσόδεναν τὸν νοῦ, τὴν καρδιὰ καὶ τὸ σῶμα μου. Βοηθώντας με ὁ Τίτος νὰ ἐξετάσω ὅσο τὸ δυνατὸν ἀκριβέστερα, τὰ ἁμαρτήματα ποὺ διέπραξα ὅσο ζοῦσα μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό, ἔλαβα ΣΑΦΗ ΓΝΩΣΗ τῶν ΕΝΤΟΛΩΝ τοῦ Θεοῦ, καὶ τῶν ΙΕΡΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ποὺ παραβίαζα. Ἡ ἐξέταση αὐτὴ μοῦ ἀπέδειξε, καὶ μὲ ἔπεισε ὅτι ἤμουν ἔνοχος σὲ πολλὰ ἁμαρτήματα, καὶ ὅτι κατεχόμουν ἀπὸ πάθη καὶ ἐφάμαρτες συνήθειες. Γιὰ κάθε ἁμαρτία ποὺ διέπραξα ἔνοιωθα βαθιὰ λύπη, καὶ πλέον τὴν ἀποδοκίμαζα καὶ τὴν μισοῦσα! Ἔπαιρνα εἰλικρινῆ ἀπόφαση νὰ μὴν ἐπανέλθω στὰ νοήματα καὶ τὰ φρονήματα τῆς ἀνομίας, ποὺ ὥς τώρα τὰ εἶχα στὸν νοῦ μου καὶ τὰ ἔβγαζα στὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα τῆς κακίας. Τώρα συνειδητοποιοῦσα πὼς ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΜΟΥ, προερχόταν ἀπὸ τὶς διαψεύσεις τῶν ἐγωιστικῶν βλέψεών μου, ἀπὸ τὴν γελοιοποίηση τῆς φιλαυτίας μου, καὶ γενικῶς ἀπὸ τὸ πλῆγμα ποὺ ὑπέστη τὸ ΕΓΩ ΜΟΥ. Ὅσο περισσότερο συναισθανόμουν στὴν ψυχή μου τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας, ξυπνοῦσε μέσα μου ἡ ἀληθινὴ μετάνοια, καὶ συγκλονισμένος ποὺ στὴν ὕπαρξή μου εἶχα Πνοὴ Θεοῦ, ἐπιζητοῦσα τὴν πραγματικὴ ἐπιστροφή μου. Ὁ βαθὺς πόθος γιὰ τὴν σωτηρία μου, μὲ ὤθοῦσε νὰ σπεύσω χωρὶς ἀναβολὴ στὸν Ἰατρὸ τῶν ψυχῶν, τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἤθελα στὸ ἑξῆς νὰ ἔχω στὸν νοῦ σκέψεις ποὺ ἀρέσουν στὸν Θεό, καὶ στὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα μου νὰ ἀκολουθῶ κάθε τι ποὺ διατάσσει ὁ Χριστός, καὶ νομοθετεῖ. Ὅταν πῆρα τὴν συγχωρητικὴ εὐχή, γονατισμένος κάτω ἀπὸ τὸ ἱερὸ πετραχήλι, ἔνοιωσα τὴν ἀσύληπτη εὐλογία τῆς ἐξόδου ἀπὸ τὸ χάος, καὶ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΑΠΟ ΣΚΟΤΟΥΣ ΕΙΣ ΦΩΣ! Ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ σατανᾶ ποὺ ἤμουν, ἔλαβα ΑΦΕΣΗ ΑΜΑΡΤΙΩΝ καὶ ἐπέστρεψα στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Χριστοῦ! Ἡ μετάνοια εἶναι ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΕΣΟ ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἐπιτυχία τῶν μεγάλων δωρεῶν, τὶς ὁποῖες ΠΟΘΕΙ ΒΑΘΥΤΑΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, καὶ τοῦ μεταδίδει ΖΩΗ ΑΛΗΘΙΝΗ και ΑΙΩΝΙΑ! Θεέ μου, φώτισόν μου τὸ σκότος!
«Ποῦ νὰ τὸ ἤξερα πρίν, πὼς δὲν μποροῦμε νὰ λάβουμε τίποτα τὸ ἀγαθὸ ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα, ἄν δὲν ἐπικοινωνοῦμε καθημερινά μαζί Του; Τώρα τηρῶ μὲ προσοχὴ αὐτὸ τὸ καθῆκον μου, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ παραμείνω στὸν δρόμο τοῦ Χριστοῦ!». Εἶχα ἔρθει στὸ σπίτι τοῦ Τίτου γιὰ νὰ τὸν ἀποχαιρετήσω, ἐπειδὴ πῆρε τὸ πτυχίο του γαλακτοκόμου καὶ θὰ ἐπέστρεφε στὸ χωριό του. Μαζὶ θὰ πήγαινε καὶ ὁ κύριος Κλεισθένης, γιὰ νὰ μάθει τὴν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ, ὅπως εἶπε. «Ἴσως ἡ λέξη “μετάνοια” νὰ προκαλεῖ δυσφορία στοὺς ἀνθρώπους, ὡστόσο ἱκανοποιεῖ τοὺς βαθύτερους πόθους τῆς ψυχῆς γιὰ ἐσωτερικὴ ἀνάπαυση, χαρὰ καὶ ἀγάπη!».
«Φωκᾶ, δὲν ὑπάρχει στὴν ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου φορτίο φορτικότερο καὶ ἀπεχθέστερο, καὶ μαρτύριο θλιβερότερο καὶ μαρτυρικότερο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία! Τίποτα ἄλλο δὲν βαραίνει τόσο πολὺ τὴν ψυχή, καὶ δὲν καταπιέζει τόσο θλιβερὰ την συνείδηση, ὅσο ἡ παράβαση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ! Δὲν ἔχει σημασία ποὺ δὲν τὸ αἰσθάνονται ὅλοι· ὁ ναρκωμένος δὲν αἰσθάνεται τοὺς πόνους, ἀλλὰ αὐτοὶ ὑπάρχουν καὶ ἡ ἀσθένεια κατατρώει τὸν ὀργανισμό του! Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΚΡΟΘΥΜΕΙ θέλοντας ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. Ἡ μετάνοια εἶναι ἡ θύρα τῆς εἰσόδου καὶ τῆς ἐπανόδου στὸ θεῖο ἀνάκτορο ποὺ λέγεται ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Ἄν ποῦμε ὅτι δὲν ἔχουμε ἁμαρτία, πλανᾶμε τοὺς ἑαυτούς μας, ἐπειδὴ ἡ μετάνοια δὲν τελειώνει ποτέ! Ἐξετάζουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ ἀκρίβεια, γιὰ νὰ ξεριζώσουμε τὰ μικρὰ καὶ ἀκούσια ἁμαρτήματα, ποὺ εἶναι ἡ ῥίζα τῶν μεγάλων καὶ σοβαρῶν, φροντίζοντας νὰ ζοῦμε ΑΞΙΩΣ ΤΗΣ ΚΛΗΣΗΣ τοῦ Χριστιανοῦ. Μὲ τὴν ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, ἡ ψυχὴ θὰ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ἀπὸ κάθε ῥυπαρότητα, καὶ θὰ ΚΑΘΑΡΙΣΤΕΙ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία».
«Τίτο, ὅλα αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποῖα βρῆκα τὸν ἑαυτό μου ἔνοχο, ὅπως ἀναγνώσματα ἀνήθικα, θεάματα αἰσχρά, χοροὺς ἄσεμνους, μέθη, χαρτοπαιξία καὶ ἄλλα, ἦταν ἀκριβῶς αὐτά, ποὺ μὲ ἔσπρωχναν μέσα στὴν μᾶζα, γιὰ νὰ μὲ… ἀφομοιώσει! Ὅμως δὲν τὸ καταλάβαινα τότε. Μέσα στὸ χάος τῆς σημερινῆς κοινωνίας, τὸ κακὸ παρουσιάζεται γιὰ “καλό”, καὶ τὸ καλὸ γιὰ “κακό”! Ὅμως ἡ μᾶζα, ἔτσι ποὺ εἶναι ΥΠΟΔΟΥΛΩΜΕΝΗ στὶς δύο ψευδο-θεότητες τοῦ ζοφεροῦ Σκότους, νομίζει ὅτι εἶναι “ΑΛΑΘΗΤΗ”! Αὐτὸ σημαίνει πὼς τὸ νὰ διακρίνει αὐτοὺς ποὺ τὴν ΕΚΒΑΡΒΑΡΙΖΟΥΝ, τὴν ΕΚΧΥΔΑΪΖΟΥΝ καὶ τὴν ΕΥΤΕΛΙΖΟΥΝ, εἶναι πάνω ἀπὸ τὶς δυνάμεις της! Ὅμως αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα τὰ κάνουν ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ποὺ μένουν ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ!».
«Ὅπως εἶναι οἱ ἀόμματοι ἄνθρωποι, ποὺ ἔχουν συνοδοὺς γιὰ νὰ τοὺς καθοδηγοῦν, ἔτσι εἶναι καὶ πολλοὶ ἄνθρωποι· στηρίζονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στὰ ΜΜΕ, ποὺ ΤΟΥΣ ΕΞΟΙΚΕΙΩΝΟΥΝ μὲ καταστάσεις ΑΠΕΡΑΝΤΗΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, ΑΔΙΚΙΑΣ καὶ ΠΑΝΤΟΕΙΔΟΥΣ ΦΡΙΚΗΣ, καταστάσεις ποὺ ΕΚΛΟΓΙΚΕΥΟΥΝ, καὶ παρουσιάζουν ὡς ἀπολύτως “φυσικές”! Γιὰ νὰ ΕΚΒΑΡΒΑΡΙΣΕΙ καὶ νὰ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕΙ τὴν μᾶζα ἡ τηλεκόλαση, παρουσιάζει τὰ ψέματα γιὰ ἀλήθεια. Ὅσο στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ὑποτάσσονται στὴν “ΤΥΧΗ” καὶ τὸ “ΑΥΤΟΜΑΤΟ”, φαίνεται “φυσικὸ” νὰ κάνουν Ο,ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ, ἄλλο τόσο φαίνεται “φυσικὸ” καὶ στοὺς ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ, νὰ κάνουν Ο,ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ! Τέτοιοι ΑΡΧΗΓΟΙ, ποὺ ἀφαίρεσαν ἀπὸ τὴν κοινωνία τὴν ἔννοια τῆς ΑΛΗΘΕΙΑΣ, καὶ ἄφησαν μόνο τοῦ ΨΕΥΔΟΥΣ, αὐτοχαρακτηρίζονται ὡς… “ΑΛΑΘΗΤΟΙ”!».
«Καὶ τώρα τί εἶναι αὐτὸ ποὺ θέλουν νὰ κάνουν; Τὴν γειτονιὰ τῶν δεκαπέντε λεπτῶν! Δηλαδὴ θέλουν νὰ μᾶς δώσουν τὸν προσωπικὸ ἀριθμὸ γιὰ νὰ μποροῦν νὰ μᾶς κρατᾶνε στὸ χέρι, ΟΤΙ ΜΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, καὶ μετὰ νὰ μᾶς φυλακίσουν! Κάπου διάβασα ὅτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἐγκλεισμοῦ μας, ἀποφάσισαν παγκοσμίως οἱ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ νὰ διαμορφώσουν αὐτοὺς τοὺς ΘΥΛΑΚΕΣ-ΔΕΣΜΩΤΗΡΙΑ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ, γιὰ νὰ μὴν μεταδίδεται τάχα, ἕνας ἰὸς ἀπὸ τὴν μία περιοχὴ στὴν ἄλλη. Δηλαδὴ τώρα μᾶς λένε ὅτι μᾶς ἑτοιμάζουν κι ἄλλο ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ; Θυμᾶσαι Τίτο, αὐτὴν τὴν “ἀψυχολόγητη” ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΣΕ ΑΛΛΟ ΝΟΜΟ; Οἱ πονηρούληδες μᾶς ἔκαναν τότε τὴν πρώτη κρούση, γιὰ νὰ “κατοχυρώσουν” ὅτι πρόκειται γιὰ… ΑΝΑΓΚΑΙΑ “ἐπιστημονικὴ” τεχνική, καὶ νὰ μᾶς μείνει στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ. Προσωπικὰ θεωρῶ πὼς ἦταν παράλογο· ἄν ὑπῆρχε ΕΣΤΩ ΕΝΑΣ νομὸς χωρὶς κρούσμα κορωνοϊοῦ, αὐτὸν νὰ τὸν ἀπέκλειαν. Τοὺς ἄλλους νομούς, γιατί;».
«Φωκᾶ, ἡ ἄθεη Εὐρώπη ἔχει νοσταλγήσει τὰ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ! Γι’ αὐτὸ πιέζει ἀσφυκτικὰ τοὺς ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ νὰ μᾶς περάσουν ἠλεκτρονικὲς χειροπέδες, μὲ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό! Γιὰ την ἄσκηση τῆς τυραννίας, οἱ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ἕνωσαν τὴν ἀγυρτεία τῆς “ΤΥΧΗΣ”, μὲ ἐκείνη τοῦ “ΑΥΤΟΜΑΤΟΥ”, καὶ ἔφτιαξαν μία ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΓΥΡΤΕΙΑ, ἕνα μεῖγμα ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΥ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ: τὴν “θεότητα” τοῦ “ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ”! Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε ὑποστεῖ ἀλλεπάλληλα ΚΑΙΡΙΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ἀπὸ… ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΠΙΒΟΛΗ ἐπαχθῶν μέτρων, ὀδυνηρῶν, παράλογων, ἀκόμα καὶ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΩΝ, ἐξ αἰτίας ΕΝΤΟΛΩΝ καὶ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ἀπὸ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ! Πραγματικά, εἶναι ἀνήκουστο! Στὴν “ζοφερὴ πραγματικότητα” ποὺ κατασκεύασαν οἱ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ, ὅπου τὸ σχολεῖο ἐξοικειώνει μὲ τὸ “ΤΥΧΑΙΟ” καὶ τὸ “ΑΥΤΟΜΑΤΟ”, τὸ ΕΣΚΕΜΜΕΝΟ καὶ τὸ ΣΚΟΠΙΜΟ παρουσιάζονται ὡς κάτι… “ΤΥΧΑΙΟ”! Ἤ, ὡς ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΚΑΚΟ! Ἀφοῦ σὲ ὅλες τὶς σχολικὲς βαθμίδες οἱ ἄνθρωποι ἐκπαιδεύτηκαν νὰ μὴν “βασανίζονται” ἀναζητώντας τὶς αἰτίες καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ζητημάτων, τί τοὺς μένει νὰ κάνουν ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ; Νὰ ὑποτάσσονται ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ στὰ ΕΠΑΧΘΗ καὶ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΑ μέτρα, ποὺ παρουσιάζουν τὸ ψεῦδος γιὰ ἀλήθεια… Μὲ τὸ ΚΑΠΙΤΑΛ ΚΟΝΤΡΟΛ γιὰ παράδειγμα, καὶ ὅλες τὶς ἱστορίες γιὰ ἀγρίους, οἱ Ἕλληνες ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ παίρναμε ὅσο “χαρτζιλίκι” ἐπέτρεπε ὁ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΣ ΚΗΔΕΜΟΝΑΣ. Γιατὶ τὸ μέτρο παρέμεινε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ; Τὸ ΔΝΤ, ὄλως τυχαίως, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ!».
«Κοιτάζοντας τὴν κατάσταση, ποὺ ὅλα στὴν Πατρίδα μας εἶναι ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ, βλέπω πὼς πραγματικὰ εὐθύνεται τὸ “ΤΥΧΑΙΟ”, τὸ “ΑΥΤΟΜΑΤΟ” καὶ τὸ “ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ”! Ὅλα μέσα στὸ χάος, εἶναι θέμα “τύχης”! Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει βιώσει ἀπἀνθρωπη ΚΑΚΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ἀπὸ τοὺς ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ, γιὰ τοὺς ὁποίους οἱ πυρκαγιές, γιὰ παράδειγμα, εἶναι “ΤΥΧΑΙΕΣ” καὶ “ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ”! Θέλω νὰ πῶ, πὼς θεωρώντας οἱ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ τὸν ἑαυτό τους “ΑΛΑΘΗΤΟ”, μᾶς θεωροῦν ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες… “ἀσήμαντους(!)” καὶ ἀπαιτοῦν ΝΑ ΤΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΟΛΑ!».
«Πρωτόγονο εἶναι ὅ,τι βασίζεται στὴν ἄσκηση βίας. Τὸ μεγάλο “ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ” ὅλων τῶν ΠΡΩΤΟΓΟΝΩΝ, εἶναι ἡ ΥΓΕΙΑ. Ἄλλοτε τῶν ἀνθρώπων, τώρα τῶν ζώων. Ἡ κατάσταση, νὰ ἔρχονται καὶ νὰ σοῦ θανατώνουν ὅλο τὸ κοπάδι σου, ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΟΥ, ἑρμηνεύεται ΜΟΝΟ μὲσα ἀπὸ τὶς τρεῖς ἄθλιες “θεότητες” τῶν ΠΡΩΤΟΓΟΝΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ! Ἐμᾶς, ποὺ εἴχαμε τὶς περιουσίες ἀπὸ τοὺς παπποῦδες μας, θέλουν νὰ μᾶς κάνουν ζητιάνους στὸν τόπο μας! Σκοπίμως γίνεται ἡ κατάσταση χαώδης! Τὸ χάος εἶναι τὸ πολυτιμότατο ἐργαλεῖο καταστροφῆς, ἐκείνων ποὺ εἶναι αὐτή ἡ δουλειά τους. Ἄν μᾶς σπλαχνίζονταν, θὰ ἦταν δίπλα μας! Θα εἴχαμε βοήθεια, γιὰ νὰ μὴν χάναμε τὰ ζωντανά μας! Οὔτε ἐμεῖς οὔτε τόσες οἰκογένειες, ποὺ ζούσαμε ἀπὸ αὐτά. Ξέρεις, ὅταν λείψει τὸ γάλα ἀπὸ τὴν ἀγορά, πιὸ πέρα προκαλεῖται κι ἄλλο χάος, καὶ μετὰ κι ἄλλο! Φωκᾶ, ἡ ἐπαρχία ἔχει ἐρημώσει! Τὰ χωριὰ ἄδειασαν! Τὸ ἀπάνθρωπο εἶναι πὼς φέρνουν τοὺς νέους σὲ τέτοιο ἐπίπεδο ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΑΣ, γιὰ νὰ μὴν μποροῦν νὰ ζήσουν στὴν πραγματικὴ ζωή! Κάνουν τὰ πάντα για νὰ ἀποδεικνυόμαστε οἱ Ἕλληνες, ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΕΧΟΥΜΕ, μὲ πρώτη τὴν… Πατρίδα μας! Γιατὶ συσσώρευσαν τοὺς ἀνθρώπους στὶς πόλεις; ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΟΥΝ! Εἶναι “ΤΥΧΑΙΟ” ποὺ ΕΧΟΥΝ ΑΔΕΙΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ καὶ τὰ ΧΩΡΙΑ; Ἐγὼ ποὺ μεγάλωσα στὸ δικό μου, θὰ σοῦ πῶ κάτι μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά μου· στὴν ἐπαρχία γίνεται ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ τῆς περιουσίας τῶν Ἑλλήνων! Ἐδῶ καὶ πολλὰ πολλὰ χρόνια, τὸ ἑλληνορθόδοξο στοιχεῖο ξεριζώνεται μὲ βήματα σταθερά, καὶ ὑπολογισμένα! Κάνουν ὅλη τὴν ὕπουλη προεργασία τους, γιὰ νὰ μᾶς ποῦν κάποια στιγμή, “δὲν σᾶς κλέψαμε τὴν Πατρίδα, ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΑΤΕ!”».
«Τί θέλεις νὰ πεῖς; Ποιός θὰ ἔχει τὴν δική μας Πατρίδα;».
«Γιὰ ποιόν λόγο ἔχουν μαζέψει ἐδῶ τόσα ἑκατομμύρια λαθρομετανάστες, μὲ τὸ “οὐδὲν μονιμότερον τοῦ προσωρινοῦ”; Γιὰ ποιόν λόγο τοὺς δίνουν ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ, σὰν ἀπὸ τοὺς ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ νὰ θεωροῦνται πολίτες “πρώτης κατηγορίας”; Οἱ ΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ, ποὺ ἡ δουλειά τους εἶναι Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ἔβαλαν τὴν Ῥωμιοσύνη στὴν τροχιὰ τοῦ “ΤΙΠΟΤΑ”, ὡς… “ΑΧΡΗΣΤΗ”, γιὰ νὰ τὴν καταπιεῖ τὸ ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟ ΒΑΡΑΘΡΟ!».
«Τίτο, οὶ πρόγονοί μας πολεμοῦσαν ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ! Πάνω ἀπὸ ὅλα εἶχαν τὴν Πίστη! Ἔτσι μοῦ εἶπε ὁ πνευματικός μου! Μοῦ μίλησε μὲ θέρμη γιὰ τὴν Ἄνω Ἱερουσαλήμ, ποὺ θὰ τὴν ἀξιωθοῦμε ἄν καλλιεργήσουμε τὴν ἀνόθευτη Πίστη μας, σὲ αὐτήν, τὴν προσωρινή Πατρίδα μας! Ἀπὸ τὸν Λεύκιο καὶ τὸν Ἀλύπιο ἔμαθα, πὼς οἱ κληρικοὶ ποὺ πρόδωσαν τὸν Χριστό, κάνουν τὸ θέλημα τοῦ διαβόλου, καὶ μαζὶ μὲ τοὺς διεφθαρμένους πολιτικούς, βάλθηκαν νὰ τραβήξουν ἐδῶ τὸ ἰσλαμικὸ στοιχεῖο, γιὰ νὰ ἐπικρατήσει πάνω στὸ ἑλληνορθόδοξο! Μοῦ εἶπαν πὼς οἱ διεφθαρμένοι κληρικοὶ “ΕΞΙΣΩΝΟΥΝ” ὅλες τὶς θρησκεῖες ποὺ ἵδρυσαν οἱ ἄνθρωποι, μὲ τὴν Ἐκκλησία ποὺ ἵδρυσε ὁ Θεάνθρωπος! Ὅλοι οἱ διεφθαρμένοι, ποὺ εἶναι καὶ θρασύδειλοι, ὑποστηρίζουν τὸ ἰσλαμικὸ στοιχεῖο, ποὺ βρυχᾶται μὲ τὸ “θάνατος στοὺς ἄπιστους”, γιὰ νὰ ἐκτελέσει τὸ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ του ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟΥ ΛΑΟΥ…».
«Τὸ ὅτι φλέγονται ὅλοι οἱ διεφθαρμένοι, νὰ ξεριζώσουν τὸ ἑλληνορθόδοξο στοιχεῖο, κατὰ τὴν γνώμη μου, ἀντικατοπτρίζεται στὰ μιάσματα ποὺ “ἐκθέτει” ἐκείνη ἡ δυσσεβῆς “πινακοθήκη”! Μάλιστα, θεωρῶ πὼς συμβολικά, τὰ ἔβαλε σὲ ἐκεῖνες τὶς θέσεις ἡ ἴδια ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ μᾶς καταστήσει σαφές, ὅτι ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ! Ὅλοι οἱ πιστοὶ πρέπει νὰ τρέξουν μακριὰ ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς ποὺ ἀναμείχθηκαν μὲ τὴν πνευματικὴ πορνεία! Τὸ Ποίμνιο πρέπει νὰ ἀπομονώσει τοὺς ἀσεβεῖς κληρικούς, καὶ νὰ σώσει τὴν ψυχή του, τρέχοντας μὲ ἀγάπη καὶ ἀφοσίωση στὸν Προστάτη μας Χριστό!».
«Χρειάζεται πολὺς ἡρωισμὸς γιὰ νὰ σταθεῖς μπροστὰ σὲ ὀπαδοὺς τοῦ Μηδενισμοῦ τοῦ “ΤΙΠΟΤΑ”, ἀλλὰ τὴν δύναμη τὴν παίρνουμε ἀπὸ τὸν Προνοητή μας! Ὁ Ὁποῖος μᾶς ἔφερε τὸ πιὸ χαρούμενο ἄγγελμα τοῦ κόσμου, ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ! Μὲ τὴν δική Του βοήθεια, θὰ σηκώσουμε τὸν σταυρὸ τῆς προστασίας τῆς Γαλανόλευκης Πατρίδας μας, τοποθετώντας τὴν ζωή μας σὲ ΑΞΙΕΣ ποὺ αἰωνίως μένουν ψηλά! Οἱ ΙΣΧΥΡΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους μὲ ΙΣΧΥΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ, ἡ ὁποία εἶναι ΣΩΤΗΡΙΑ καὶ γιὰ τὸν ἴδιο τὸν ἀγωνιστή, καὶ γιὰ ὁλόκληρο τὸν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ! Ἡ συγκρότηση τοῦ πνεύματος ἀπὸ νωρὶς θὰ δείξει τὴν ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ μπροστὰ σὲ ὅλα τὰ εἴδωλα ποὺ θὰ ἐπιβάλλει ὁ κόσμος! Φωκᾶ, νὰ θυμᾶσαι ὅτι χρειαζόμαστε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑ, καὶ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ νὰ κάνουν τὸν ἴδιο ἀγῶνα ὅπως ἐμεῖς. Μόλις ἀρχίζουμε νὰ προσευχόμαστε, καταλαβαίνουμε ὅτι στρέφουμε τὴν προσοχή μας πρὸς τὸ ΑΙΩΝΙΟ! Μόλις ἀνοίγουμε τὴν καρδιά μας στὸν Ἀρχηγό μας, βλέπουμε τὴν ἀπάντησή Του μέσα μας σὰν ΓΑΛΗΝΗ, καὶ στὸ μυαλό μας σὰν ΕΜΠΝΕΥΣΗ καὶ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ γιὰ τὴν ζωή μας! Γιὰ νὰ φέρουμε τὸ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΦΩΣ στὸν κόσμο ποὺ ζοῦμε, πρέπει νὰ δουλέψουμε οἱ νέοι γιὰ μία κοινωνία ΤΙΜΙΑ καὶ ΔΙΚΑΙΗ, γιὰ νὰ ἐπιστρέψει στὴν Πατρίδα μας ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ, ἡ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ἡ ΑΝΔΡΕΙΑ καὶ ἡ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ, ὥστε νὰ ἁπλωθεῖ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΠΝΟΗ!
1 Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος
3 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς.
4 καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους.
1 Κατ’ ἀρχὰς ὁ ἀπειροτέλειος Θεὸς δημιούργησε ἐκ τοῦ μηδενὸς τὸ σύμπαν, τὸν οὐρανὸ καὶ τὴν γῆ. 2 Ἡ γῆ ἦταν ἀόρατη, ἀδιαμόρφωτη καὶ ἀπρόσφορη γιὰ τὸν ζωικὸ καὶ φυτικὸ κόσμο· σκοτάδι ἁπλώνονταν πάνω ἀπὸ τὰ νερά ποὺ τὴν σκέπαζαν, τὸ ζωοποιὸ Πανάγιο Πνεῦμα κινοῦνταν πάνω ἀπὸ τὰ νερὰ καὶ τὴν περιέβαλλε. 3 Καὶ εἶπε ὁ Θεός· “νὰ γίνει φῶς ἐπὶ τῆς γῆς”· καὶ ἔγινε φῶς. 4 Καὶ εἶδε ὁ παντογνώστης Θεὸς τὸ φῶς ὅτι εἶναι καλὸ καὶ ὅτι θὰ ἀνταποκρινόταν στὸν σκοπό του· καὶ ἀπομάκρυνε ὁ Θεὸς τὸ σκοτάδι ἀπὸ τὸ φῶς. (Γεν. 1,1-4)
Τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
— Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ, τοῦ μακαριστοῦ πατέρα μας Σεραφεὶμ Παπακώστα
— ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΝΕΟ, τοῦ ἀλησμόνητου ψυχιάτρου καὶ φωτισμένου Χριστιανοῦ, Ἀρίστου Ἀσπιώτη
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
