You are currently viewing -Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν

-Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν

Πατώντας τὸ κουδούνι στὴν πόρτα τοῦ διαμερίσματος, ποὺ ἦταν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν δική μας πόρτα, εὐχήθηκα ὁλόψυχα νὰ ἦταν μέσα ἡ κυρία Εὐβούλη. Δὲν εἶναι πολὺς ὁ καιρὸς ποὺ ἦρθε νὰ μείνει στὴν πολυκατοικία μας, μὰ ὅταν ἕνας ἄνθρωπος ἀνοίγει μπροστά σου ἕναν ὁλοκαίνουργιο κόσμο διακονίας ποὺ ἀγνοοῦσες, δὲν θέλει πολὺ γιὰ νὰ τὸν νοιώσεις δικό σου ἄνθρωπο, ἤ ἀκόμα καὶ τὸ “δεξί σου χέρι”! Μπορεῖ ἡ κυρία Εὐβούλη νὰ μὴν εἶχε δικά της παιδιὰ ἐπειδὴ ἦταν ἀνύπανδρη, ὡστόσο μέσα στὴν γνήσια γυναικεία καρδιά της εἶχε ἀνθίσει μιὰ ἄλλη μητρότητα, στὴν βαθύτερη καὶ πραγματικὴ ἔννοια —καὶ ἐξ ἴσου ἀναγκαία—, ἡ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ! Καθηγήτρια φιλόλογος ποὺ συνταξιοδοτήθηκε ἐδῶ καὶ λίγα χρόνια, αὐτὸς ὁ καλὸς ἄγγελος ἄν δὲν εἶχε τὸ ἐπάγγελμα ποὺ εἶχε, μὲ τὴν ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ θὰ ἦταν τὸ στήριγμα ὅλων τῶν δυσκολεμένων ποὺ χρειάζονταν ἕνα ἀντιστύλι καὶ ἕνα ἰδεῶδες! Εἶμαι βέβαιη πὼς θὰ συμπαραστεκόταν γιὰ τοὺς πόνους καὶ τὴν ἄθλια ζωὴ τους, σὲ ὅσους ζητοῦσαν παρηγοριὰ καὶ ἕνα καταφύγιο· στὰ παιδιὰ χωρὶς μητέρα, τοὺς ἀρρώστους, τοὺς φτωχούς, τοὺς ἀνάπηρους, καὶ ὅλο τὸ πλῆθος τῶν καρδιῶν ποὺ πληγώθηκαν ἀπὸ τὴν ζωή, καὶ μὲ τὸν ἀναστεναγμό τους ἐκλιπαροῦν, “ΜΗ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΤΕ”! Ὡστόσο ὡς ἐκπαιδευτικός, δίδασκε τὴν κοινωνία πὼς ὑπῆρχε μία μητρότητα ΕΥΡΥΤΑΤΗ καὶ ΓΟΝΙΜΟΤΑΤΗ, αὐτὴ τῆς φωτισμένης παιδαγωγοῦ τῆς ἐφηβικῆς ψυχῆς! Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συνάντησα ἄνθρωπο μὲ ἀπόφαση νὰ ἐξέλθει ἀπὸ τὸ συναισθηματικὸ ῥεῦμα τοῦ κόσμου, καὶ τὴν συγκινησιακὴ ζωή του. Ὁ συνειδητὸς σκοπὸς τῆς κυρίας Εὐβούλης, ὅπως μοῦ ἐμπιστεύθηκε, ἦταν νὰ κρατήσει ἀδέσμευτη τὴν ἐσώτερη κλήση, καὶ νὰ διατηρήσει διαθέσιμα ὅλα τὰ συναισθηματικὰ ἐφόδιά της, γιὰ τὴν ὑπηρεσία τῶν ἀνώτερων ἰδανικῶν! Ἡ μαμά μου μοῦ ἀποκάλυψε, πὼς τὸ νὰ ἀφιερώσει ἕνας ἄνθρωπος τὸν ἑαυτό του στὸ ΚΑΛΟ, καὶ νὰ λάβει μία στάση ἄρνησης ἐναντι μιᾶς ἰσχυρῆς ἀπαίτησης, εἶναι μόνο ἡ ἀρχή. Ἡ ἐργασία τῆς προσωπικότητας, ποὺ προϋποθέτει μία τέτοια ΑΦΙΕΡΩΣΗ, δίνει τὴν ΔΥΝΑΜΗ τῆς ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΝΥΨΩΣΗΣ, τὴν ΑΝΩΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ, ποὺ φέρνει τὸν ἄνθρωπο σὲ μία θεώρηση ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΓΝΗ, τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Ἴσως πολλοὶ νὰ μὴν ἀντιλαμβάνονται τὸν ἡρωισμὸ καὶ τὸ μεγαλεῖο αὐτὴς τῆς ὁδοῦ· δὲν μπορεῖ ὅμως κανεὶς νὰ ἀρνηθεῖ τὸ γεγονός, πὼς πλούσιοι σὲ συναίσθημα οἱ ἅγιοι, ξεπέρασαν τὸ περιβάλλον τῆς ἐποχῆς τους καὶ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΑΝ μὲ τὴν ἀνιδιοτελῆ ἀγάπη τους!

«Καλῶς την! Καλῶς ἦρθες, Ἀνδριανή! Κόπιασε στὸ φτωχικό μου!».

«Κυρία Εὐβούλη, μήπως ἔχετε λίγο χρόνο; Ἔγινε κάτι στὸ σχολεῖο, καὶ ἤθελα τὴν γνώμη σας. Ἄν δὲν μπορεῖτε τώρα, θὰ ἔρθω ὅταν μοῦ πεῖτε».

«Ἔλα, πᾶμε νὰ καθίσουμε. Ἄν κρίνω ἀπὸ τὴν ἀπογοήτευση καὶ τὴν ἀμηχανία ποὺ σὲ βαραίνουν, ὑποψιάζομαι πὼς ἔγινε κάτι λυπηρό!».

«Πραγματικά! Στὸ σχόλασμα ἦταν μεγάλη ἡ κατάπληξη γιὰ ὅλα τὰ παιδιὰ τοῦ Γυμνασίου, ποὺ ἔξω στὸν δρόμο, δύο κοπέλες ἄρχισαν νὰ τσακώνονται πολὺ ἄσχημα! Γενικὰ οἱ δυό τους δὲν ταίριαζαν, ἀλλὰ ἀπὸ χθές, ποὺ φάνηκε ἡ προτίμησή τους γιὰ τὸ ἴδιο ἀγόρι, ἡ πικρία καὶ ἡ πολεμικὴ διάθεση ἠλέκτρισαν τὰ βλέμματά τους. Σήμερα τὶς εἶδα, ὅπως σᾶς εἶπα, νὰ ἐκδηλώνουν τὴν μεταξύ τους δυσαρέσκεια μὲ ἔντονα λόγια, καὶ μὲ νευρικὲς κινήσεις καὶ ἄτακτες χειρονομίες, γιὰ τὸ ποιὰ ἦταν… “ἡ ἱκανότερη”! Ἐπειδὴ δὲν προσπάθησε καμιά της νὰ χαλιναγωγήσει ὅλη αὐτὴ τὴν σφοδρὴ συναισθηματικὴ ἔνταση ἀπὸ τὸν ἐρεθισμὸ τοῦ πληγωμένου ἐγωισμοῦ, ποὺ ὑποκινοῦσε τὸν ἐνστικτώδη θυμό, αὐτὸς γρήγορα ἐξελίχθηκε σὲ παραφορά! Μὲ τὰ προσβλητικὰ λόγια ΓΕΜΑΤΑ ΒΙΑ ἀλληλο-πυρπολοῦνταν μὲ μανία, ὥστε χάνοντας καὶ οἱ δύο κάθε ἔλεγχο, νὰ πιαστοῦν ἀπὸ τὰ μαλλιά! Γιὰ μιὰ στιγμή, βλέποντας πὼς ἔβγαιναν ἐκτὸς ἑαυτοῦ, μὲ τὰ λόγια τὰ ἀσυνάρτητα, τὰ γεμάτα κακία ἀπὸ μία γλῶσσα ποὺ λυσσοῦσε, καὶ τὸ πρόσωπο πρησμένο ἀπὸ τὴν ὀργή, σκέφτηκα πὼς ἤ εἶχαν μεθύσει, ἤ εἶχαν παραφρονήσει! Ἀπρόθυμοι νὰ ἀναμιχθοῦν οἱ γύρω, ἀκόμα καὶ τὰ μεγαλόσωμα ἀγόρια, τὶς ἄφηναν νὰ προσπαθεῖ ἡ μία νὰ πονάει καὶ νὰ ταπεινώνει τὴν ἄλλη! Στὴν ἰδέα νὰ μπῶ ἀνάμεσα στὶς κλωτσιές τους γιὰ νὰ τὶς χωρίσω, ἀπὸ τὸν τρόμο ἀναρίγησα, ἀλλὰ δὲν εἶδα ἄλλη ἐπιλογή. Τινάζοντας ἀπὸ μέσα μου μὲ θυμὸ τοὺς λογισμοὺς τῆς δειλίας, πλησίασα τὰ “πυρακτωμένα” πρόσωπα τῶν συμμαθητριῶν μου, ἀποφασισμένη νὰ ἀντέξω στὰ χτυπήματά τους. “ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΣΑΣ ΤΩΡΑ! Ὥς ἐδῶ! ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ; ΝΑ ΜΗ ΔΩ ΚΑΜΙΑ ΣΑΣ, ΟΤΙ ΚΟΥΝΑΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ! Ἐμπρός! ΤΩΡΑ, ἀπομακρυνθεῖτε ἡ μία ἀπὸ τὴν ἄλλη!”, εἶπα ὅσο αὐστηρὰ καὶ ἐπιβλητικὰ μποροῦσα, δηλώνοντας μετὰ στοὺς ὑπόλοιπους πὼς ἦταν ὥρα νὰ πᾶνε στὰ σπίτια τους. Κρατώντας δίπλα μου τὴν κοπέλα ποὺ μένουμε κοντά, δήλωσα καὶ στὶς δύο, πὼς “συγκρούονται μόνο ὅσοι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΠΙΔΑ, ὄμως ὅσο ἡ δύναμή τους ΚΟΙΜΑΤΑΙ, παραμένει ἀσήμαντη!”. Σημειώνοντας καὶ στὶς δύο πὼς γιὰ ἀρχή, ὄφειλαν μία συγγνώμη στὸν ἑαυτό τους, ἔβαλα τέλος στὴν συζήτηση».

«Άνδριανή, ὅσο Η ΙΔΙΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ἐσκεμμένα ΕΚΤΟΠΙΖΕΙ ἀπὸ τὴν μάθηση τῶν παιδιῶν, ὁτιδήποτε ἀφορᾶ τὴν ἄφθαρτη προίκα τους, τὴν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση, τὰ ὁδηγεῖ σὲ… ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΑΜΝΗΣΙΑ! Ὅμως τὸ κενὸ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ ΣΚΟΠΙΜΩΣ δὲν περνᾶνε μέσα στὴν σχολικὴ ὕλη, καὶ γενικὰ στὸν εὐρύτερο βίο τους, μεταφράζονται γιὰ τὰ παιδιά, σὲ “ΜΙΣΟΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ” ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ! Ὅταν πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ προσανατολίζονται στὴν ἀντιγραφὴ τῶν ῥηχῶν ἐπιλογῶν τῶν ἄλλων, ἀφενὸς δὲν κατανοοῦν σὲ ποιὸ ἀκριβῶς σημεῖο τὰ “βοηθάει” αὐτὸ ποὺ ἀντιγράφουν, ἀφ’ ἑτέρου ἐθίζονται στὸ νὰ ΖΟΥΝ ΑΒΟΗΘΗΤΑ! Προσπαθῶ νὰ σοῦ πῶ ὅτι ἕνα νέο παιδὶ ποὺ δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ἐξηγήσει γιὰ ποιὸν λόγο πράττει κάτι, δὲν συνειδητοποιεῖ ὅτι εἶναι ΠΡΟΣΩΠΟ! Δὲν ἔχει συλλάβει πὼς εἶναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ, καὶ πὼς ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους! Τὶς φύτρες τῆς ἐλευθερίας του, τὰ σκιρτίματα τῆς ἀθανασίας μέσα στὴν ψυχή του, δὲν ἔμαθε νὰ τὰ τρέφει μὲ μία μικρὴ προσευχὴ — ἀλλὰ ἐγκάρδια—, μὲ ἀποτέλεσμα, ἀβοήθητο νὰ φυλακίζεται στὴν λήθη…».

«Ἐσεῖς ὅμως κάνατε ὅ,τι περνοῦσε ἀπὸ τὸ χέρι σας γιὰ νὰ βοηθᾶτε τοὺς ἐφήβους νὰ ἀντιλαμβάνονται τὴν θεμελιώδη πραγματικότητα, δηλαδὴ τὴν ἀλήθεια! Σὲ κάθε εὐκαιρία ποὺ σᾶς παρουσιαζόταν, δείχνατε τὶς καταστάσεις ὑπὸ τὴν ἀληθινὴ προοπτική τους. Τώρα τί θὰ συμβουλεύατε αὐτὲς τὶς δύο κοπέλες, ποὺ καὶ μόνο ἡ σκέψη μιᾶς ἄωρης σχέσης, τὶς ἔκανε νὰ παρεκτρέπονται σὲ μία ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;».

«Πρέπει νὰ ξεκαθαρίσω, πὼς τὸ γενετήσιο ζήτημα ΔΕΝ εἶναι τὸ βασικὸ πρόβλημα τῆς ἐφηβείας, ἀλλὰ ΠΡΑΞΕΙΣ καὶ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ καὶ τῆς ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ κύριο γνώρισμα τοῦ σταδίου αὐτοῦ, τῆς ἀνθρώπινης ἀντίληψης. Μόλις γίνει αὐτὸ κατανοητό, μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε ἀληθινὰ ὅσα συμβαίνουν κάτω ἀπὸ τὸ ΕΦΗΒΙΚΟ ΕΠΙΣΤΡΩΜΑ, ποὺ εἶναι ΤΟΣΟ ΑΠΑΤΗΛΟ».

«Ὅμως εἶναι ἀφύσικο δύο κοπέλες νὰ τσακώνονται σὰν νὰ εἶναι σκύλοι! Οὔτε ταιριάζει σὲ κορίτσια νὰ συμπλέκονται, εἰδικὰ γιὰ ἕναν τέτοιο λόγο! Πῶς τὰ ἐξηγεῖτε ἐσεῖς ὅλα αὐτά, ποὺ τόσα ἄτομα παρακολουθοῦσαν σὰν νὰ ἦταν… “φυσικά”;».

«Καλύτερα νὰ ξεκινήσουμε ἀπὸ τὴν βάση τῆς ζωῆς· γιὰ νὰ βροῦμε τὴν προσωπικὴ ἀξία μας, πρῶτα τὰ βρίσκουμε μὲ τὸν Χριστό. Ἀμέσως μετὰ τὰ βρίσκουμε καὶ μὲ τὸν ἑαυτό μας, ἐπειδὴ στὶς ἐπιθέσεις ποὺ μᾶς κάνει ὁ νοητὸς ἐχθρὸς τοῦ Χριστοῦ, ἐμεῖς συντασσόμαστε στὸ πλευρὸ τοῦ Δημιουργοῦ μας καὶ ἀγωνιζόμαστε μαζί Του, γιὰ νὰ διατηρήσουμε τὸ θεϊκὸ δῶρο Του, τὴν ἐλευθερία μας. Ὁπότε ὅλη τὴν δύναμη ποὺ δίνει ὁ Χριστὸς στὴν ψυχή μας γιὰ νὰ ἀγωνίζεται, τὴν διοχετεύουμε στὴν διακονία τῆς ἀγάπης, ΩΣ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ. Ἡ πίστη καὶ τὸ βίωμα μᾶς διδάσκουν πὼς ἡ ΠΡΟΣΦΟΡΑ καὶ ἡ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, μᾶς δίνουν ΑΙΩΝΙΑ ΑΞΙΑ! Ὁ Θεὸς ἔπλασε ἄρρεν καὶ θήλυ, δηλαδὴ ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο δύο φύσεις, τὴν ἀρσενικὴ καὶ τὴν θηλυκή· ὥστε μὲ τὴν ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ τῆς κάθε φύσης, τὸ ἀντρόγυνο νὰ ζεῖ μέσα στὴν οἰκογένεια μὲ ἁρμονία, τὴν ὁποία θὰ καρπώνονται καὶ τὰ παιδιά του. Γιὰ νὰ ἀπαντήσω στὰ ἐρωτήματά σου, θὰ μιλήσουμε περισσότερο γιὰ τὴν δική μας φύση. Τὸ ἔνστικτο ποὺ δόθηκε στὸ γυναικεῖο γένος, καὶ κινεῖ τὴν γυναῖκα στὸ νὰ ἐπιδιώκει νὰ ἀρέσει, εἶναι ἡ βάση τῆς ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ, τῆς λεπτῆς αὐτῆς ἰδιότητας ποὺ εἶναι ἀπὸ τὰ πολυτιμότερα στολίδια τῆς ταυτότητάς της. Ἄν τὰ ἔχει βρεῖ μὲ τὸν ἑαυτό της καὶ τοῦ μένει πιστή, ἐπιζητᾶ νὰ ἀρέσει σύμφωνα πρὸς τὴν βαθύτερη ὑπόστασή της, μέσα στὸ πνευματικὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖο συνεχίζεται στὴν αἰωνιότητα καὶ ξεπερνάει τὰ ἀνθρώπινα. Τὸ χάρισμα αὐτὸ παίρνει τὴν γνήσια μορφή του ὅταν συνυφαίνεται μὲ ὁλόκληρη τὴν προσωπικότητα, τὸ εὐφυὲς πνεῦμα, τὴν ὡριμότητα στοὺς συλλογισμοὺς καὶ τὴν ἄκρα ἁπλότητα, καὶ γίνεται ἕνας αἰώνιος φωτεινὸς πυρσός, ποὺ μεταλαμπαδεύει τὸν πλοῦτο τῆς γυναικείας ψυχῆς στὸν πλησίον! Τὸ ἔνστικτο τῆς ἀναπαραγωγῆς, Ἀνδριανή, εἶναι πολὺ ἀναπτυγμένο στὴν γυναῖκα. Ὁ Ἀδὰμ ὀνόμασε τὴν σύντροφό του Εὔα, δηλαδὴ ζωή, ὡς μητέρα ὅλων τῶν ζωντανῶν, λέγοντας πὼς “αὐτὴ κληθήσεται γυνή*”· δηλαδὴ γονή, ἀφοῦ ἐπρόκειτο νὰ γεννάει παιδιά, διότι “ἐκ γονῆς γίνεται ἡ γέννηση”. Μὲ τὴν ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ, ἡ γενναιόφρων γυναικεία προσωπικότητα, χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν γλυκύτητα τῆς αὐταπάρνησης καὶ τῆς προσφορᾶς τῆς ἀγάπης, εἴτε μέσα στὸν γάμο, εἴτε χωρὶς γάμο —μὲ τρόπο ὅπως εἶμαι ἐγώ. Ἡ προδιάθεση τῆς γυναίκας νὰ προσφέρει τὸν ἑαυτό της γιὰ τὸ καλὸ τῶν ἄλλων, εἶναι πάντα τὸ ἀντίδοτο τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ, καὶ σὲ ἐπίπεδο κοινωνίας, τὴν ἀξιώνει νὰ δημιουργεῖ μία ΤΑΞΗ ποὺ βασίζεται στὴν ΣΤΟΡΓΗ, καὶ ἐγγυᾶται ἕνα καλύτερο μέλλον!».

«Κυρία Εὐβούλη, οἱ δυνατὲς κλωτσιὲς ποὺ ἔφαγα σήμερα, δὲν μοῦ φάνηκαν γιὰ γυναικεία χάρη! Τέτοια ἀπόκλιση, πῶς ἐξηγεῖται;».

«Πρόκειται γιὰ κατάσταση ἀπολύτως ἀποκρουστική, ἀλλὰ θὰ σοῦ τὴν περιγράψω. Ἡ κοινωνία μας, καλή μου, μεγαλώνει τὰ κορίτσια, σὰν νὰ εἶναι… ΑΓΟΡΙΑ! Μὲ ἀποτέλεσμα τὰ κορίτσια νὰ εἶναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΟΞΕΝΩΜΕΝΑ ἀπὸ τὴν καθαρὰ ΘΗΛΥΚΗ ΛΕΠΤΟΤΗΤΑ, τῆς εὐαίσθητης φύσης ποὺ τοὺς χάρισε ὁ Χριστός! Τὸ πρῶτο ἔγκλημα τῆς κοινωνίας, εἶναι Η ΒΑΝΔΑΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ. Οἱ καθημερινὲς συνθῆκες δὲν λαμβάνουν ὑπ ὄψιν τὴν ἄπειρη ἀνάγκη της γιὰ τρυφερότητα, καὶ ΖΗΤΑΝΕ ΝΑ ΣΚΛΗΡΥΝΟΥΝ τὴν κοριτσίστικη ψυχή, ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΠΟΙΗΣΟΥΝ! Ὅταν ἡ κοπέλα ἀρνεῖται τὴν γυναικεία φύση της, τὴν φύση τῆς θυσίας, παρόλο ποὺ ἐξωτερικὰ παρουσιάζει μία γλυκειὰ θηλυκότητα, ἐν τούτοις ὀργανώνει τὴν ψυχικὴ ζωή της μὲ τρόπο ἀνδρικό. Γίνεται ἕνα ΟΥΔΕΤΕΡΟ ΠΛΑΣΜΑ μὲ ἐσωτερικὸ τεῖχος, καὶ ἕνα στένεμα τῆς σκέψης, τῶν αἰσθήσεων, τῆς θέλησης καὶ ὅλων τῶν συναισθημάτων. Ἡ τακτικὴ ἄμυνας τῆς κοπέλας εἶναι Η ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, στὸν κόσμο τῆς φαντασίας καὶ τῆς ὀνειροπόλησης, τὴν ἔξαψη τῆς φαντασίας ἀπὸ τὸν κινηματογράφο, τὴν γλυκαντικὴ ἀπάτη τῶν μυθιστορημάτων, τὴν ἀπομόνωση, τὸν φόβο, τὴν ὑστερία ἤ κάθε ἄλλη νεύρωση… Έτσι ἡ νέα κοπέλα δυσκολεύεται νὰ διακρίνει τὴν ψευδο-πραγματικότητα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τῆς ζωῆς, καὶ ἐπειδὴ μπροστὰ στὶς δυσκολίες καὶ τὰ ἀδιέξοδα ἀποδεικνύεται ἐντελῶς ἀφύλαχτη, μὲ τὸν ΑΧΑΛΙΝΩΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟ ΠΛΕΟΝ, θέλει νὰ δοκιμάσει διάφορες φανταστικὲς εὐτυχίες καὶ ἔνοχα παραστρατήματα, καὶ ἄλλες ἄδικες ταλαιπωρίες τῆς ἀφελοῦς νεανικῆς ψυχῆς της…».

«Γι’ αὐτὸ τὰ κορίτσια μάλωναν σὰν… ἀγόρια; Πὼ πώ, τώρα ποὺ τὸ λέτε, μοῦ ἔρχονται στὸ μυαλὸ πολλὰ κορίτσια ποὺ μιλᾶνε καὶ φέρονται σὰν ἀγόρια, μὲ τρόπο ἄξεστο! Ἀκόμα καὶ στὶς ὕβρεις τὰ μιμοῦνται! Τί διαφορὰ ἔχει τὸ συναίσθημα ἀπὸ τὸν συναισθηματισμό;».

«Ὁ ἔκρυθμος συναισθηματισμὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ καταπνίγει τὶς ὑπόλοιπες ἐκφάνσεις τῆς προσωπικότητας, ὅταν τὸ συναίσθημα ΔΕΝ ΔΙΟΧΕΤΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. Ὁ συναισθηματισμὸς έξουσιάζει τοὺς νέους, ἐπειδὴ ἐξ ἀρχῆς δὲν τοὺς παρέχεται κατάλληλη συναισθηματικὴ ἀγωγή, μὲ τὴν ὁποία ἡ ἠθικὴ ὄψη τῆς κοινωνίας θὰ ἀνυψωνόταν θεαματικά! Ἀντὶ αὐτῆς, ἡ κοινωνία ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ μία ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΑΖΟΥΣΑ, ΔΙΚΗ ΤΗΣ “ΑΓΩΓΗ” στὴν εὐαισθησία καὶ τὴν καρδιὰ τῆς νέας —ἐκ διαμέτρου ἀντίθετη ἀπὸ τὴν πνευματικὴ θεώρηση—, ὥστε νὰ διαπράττει τὸ δεύτερο ἔγκλημά της κατὰ τῆς γυναικείας φύσης, τὸν ΥΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΑΤΙΣΜΟ. Κατευθύνει δηλαδή, τὰ συναισθήματα τῆς νέας γιὰ τὴν σκόπιμη ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ καὶ τὴν ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ στὴν ζωή, ὑποδεικνύοντάς της φορτικὰ… ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΕΙ ὅλα αὐτὰ ποὺ “ΘΑ ΔΕΙΞΟΥΝ” πὼς εἶναι “θηλυκό”! Ἔτσι πολλὲς γυναῖκες γιὰ λίγο “ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΥΝ” μόλις βαφτοῦν τὰ νύχια τους, ἤ τὰ μαλλιά τους, ἤ δὲν σταματᾶνε νὰ ἀγοράζουν ῤοῦχα καὶ παπούτσια, ἐπειδὴ ἀπὸ τὸ ὲμπόριο διδάχτηκαν ὅτι “αὐτὰ” εἶναι ποὺ… διακρίνουν τὶς γυναῖκες ἀπὸ τοὺς ἄντρες! Τέτοια ζωὴ εἶναι γεμάτη ἀγωνία γιὰ τὴν ἐξοικονόμιση τῶν χρημάτων, ποὺ θὰ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ τὴν “ἀγορὰ” τῆς γυναικείας φύσης…Ὅμως ὁ συμβατισμὸς αὐτὸς μπορεῖ νὰ κόψει τοὺς δεσμοὺς μεταξὺ ψυχῆς καὶ καρδιᾶς! Καὶ ἐνῶ ἡ ψυχὴ θὰ ἀκολουθεῖ ἴσως μία ὁδὸ προόδου στὴν ζωή, τὸ συναίσθημα θὰ ἀκολουθεῖ τὸν δρόμο τοῦ ἐνστίκτου, τὸ ὁποῖο θὰ δεσμεύεται ἑκουσίως μὲ διάφορες προσκολλήσεις!».

«Ἕνα εἶδος ψευδο-πραγματικότητας, ποὺ δυσκολεύεται νὰ διακρίνει μία νέα κοπέλα, εἶναι καὶ ἡ κάθε ΨΕΥΔΟ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ! Γιὰ παράδειγμα, φορώντας παντελόνι ἡ γυναῖκα αἰσθάνεται ΙΣΧΥΡΗ, ἐπειδὴ φοράει ἀντρικὸ ῥοῦχο. Ἡ ἴδια αἰσθάνεται “ΔΥΝΑΜΙΚΗ”, ἑρμηνεύοντας τὸ “εἶδος” τοῦ δυναμισμοῦ ὡς κάτι… καλό! Ἡ πίστη μας ἐξηγεῖ πὼς ὅταν ἡ γυναῖκα φοράει ἀντρικὰ ῥοῦχα, ΑΠΟΚΤΑΕΙ ΜΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΑΝΔΡΙΚΗ, δηλαδὴ προχωράει σὲ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΙΣΜΟ! Ψυχολογικὰ γίνεται… ΑΡΣΕΝΙΚΟΘΗΛΥΚΟ, καὶ αὐτὸ ὁ Θεὸς τὸ βδελύσσεται! Μελετώντας λιγάκι τὸ θέμα ἐγώ, συμπέρανα, πὼς θέλει νὰ νοιώθει ΔΥΝΑΤΗ μία γυναῖκα, ὄταν συγκρίνοντας τὸν ἑαυτό της μὲ τὸν ἄντρα νοιώθει μειονεξία, ὁπότε ὀχυρώνεται πίσω ἀπὸ ἕνα ἀντρικὸ ῥοῦχο».

«Μὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ τὸ ἐκπαιδεύει ἡ κοινωνία, τὸ κορίτσι ἐκ τῶν πραγμάτων καταλήγει νὰ νοιώθει μειονεξία! Παρ’ ὅλα τὰ κοινὰ χαρακτηριστικά τους, ὁ χαρακτῆρας τοῦ ἐφήβου εἶναι ἀρκετὰ διαφορετικὸς ἀπὸ ἐκεῖνον τῆς ἐφήβου. Σὲ διαφορετικὲς ἰδιοσυγκρασίες ἁρμόζει διαφορετικὴ ἐκπαίδευση, καὶ ὁπωσδήποτε ΟΧΙ ΜΙΚΤΗ! Γιὰ νὰ ἔχει τὴν κατάλληλη ἠθικὴ καὶ ψυχικὴ ἀνάπτυξη, τὸ ἔφηβο κορίτσι χρειάζεται σχολεῖο θηλέων!».

«Πάντως κυρία Εὐβούλη, οἱ φεμινίστριες ἐξοργίζονται ὅταν τὰ κοριτσάκια παίζουν μόνο μὲ κοῦκλες, καὶ τὰ ἀγοράκια μόνο μὲ αὐτοκινητάκια, καὶ κατηγοροῦν τοὺς γονεῖς πὼς ἔτσι… “παραβιάζουν” τὴν προσωπικότητα τῶν παιδιῶν!».

«Ἀνδριανή, ἡ περιβόητη “ΙΣΟΤΗΤΑ” τῶν δύο φύλων τοῦ φεμινισμοῦ, εἶναι καταχθόνια ἀπάτη. Ἡ γυναῖκα ἀποδεικνύει πὼς εἶναι ΟΜΟΤΙΜΗ μὲ τὸν ἄνδρα, μόνο ὅταν κάνει τὸ χρέος της νὰ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΓΥΝΑΙΚΑ, προσφέροντας στὴν οἰκογένεια τὴν προσωπικότητα ποὺ μόχθησε γιὰ νὰ κάνει ΑΞΙΟΛΟΓΗ! Ἡ γυναῖκα εἶναι ὁ φορέας τῆς ἀγάπης, τῆς στοργῆς, τῆς πραότητας, τῆς εἰρήνης! Ἔχει προικισθεῖ ἀπὸ τὸν Δημιουργὸ μὲ ἰδιότητες, ποὺ σὲ ὁρισμένα θέματα τὴν τοποθετοῦν πολὺ ἀνώτερα ἀπὸ τὸν ἄνδρα. Ὁ Κύριος τὴν ὅρισε ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ! Δὲν εἶναι ἴδια μὲ τὸν ἄνδρα, ἔχει βιολογικο-ψυχικὲς ἱκανότητες ποὺ δὲν τὶς ἔχει ὁ ἄνδρας, ποὺ ὅμως τῆς δημιουργοῦν τεράστιες εὐθύνες! Τὸ ἦθος τῆς Ἑλληνίδας ἦταν διεθνῶς παραδεκτό! Ἔτρεφε ἀπόλυτο σεβασμὸ σὲ ὅ,τι ἀφοροῦσε τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογένειας, τῆς καλλιέργειας τῆς συνειδητῆς ὑπερηφάνειας γιὰ τὸν ῤόλο της ὡς μητέρας, ἔχοντας ὡς ἀπόλυτο τελικὸ στόχο της τὴν πνευματικὴ καλλιέργειά της. Ἡ οἰκογένεια γιὰ τὴν Ἑλληνίδα ἦταν Ο ΙΕΡΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ τῆς ἐπιβίωσής της, καὶ αἰσθανόταν πὼς μέσῳ τῆς οἰκογένειάς της ἦταν Ο ΣΤΥΛΟΒΑΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!». 

«Ἀπὸ τὴν οἰκογένειά μου γνωρίζω, πὼς ὁ σύζυγος εἶναι πλασμένος γιὰ νὰ παράγει ἕνα ἔργο γιὰ τὸ καλὸ τῆς κοινωνίας, μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο θὰ προσφέρει στὴν γυναῖκα του ΑΣΦΑΛΕΙΑ. Ἀπὸ τὸν συναισθηματικὸ πλοῦτο της, ἡ σύζυγος θὰ τοῦ ἐκφράζει τὴν ὁλοκάρδια ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ, καὶ ἔτσι ἡ ἴδια θὰ ὁλοκληρώνεται. Ἡ ἀπορία μου εἶναι, ἀφοῦ οἱ φεμινίστριες ἔκαναν καὶ στὴν Ἑλλάδα ὅλον αὐτὸν τὸν ἀνελέητο πόλεμο στοὺς ἄντρες, γιατὶ σκορπᾶνε τὸν πολύτιμο θησαυρὸ τῆς ψυχῆς τους πρὸς κάθε κατεύθυνση, λέγοντας πὼς ἔτσι νοιώθουν τάχα ἐλεύθερες;».

«Ἡ πρώτη παρατήρηση εἶναι πὼς μιλώντας γιὰ φεμινισμό, ἐννοοῦμε ἀποκλειστικὰ τὴν ΑΝΔΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ! “Ἰσότητα” τῶν δύο φύλων σημαίνει πὼς ἀφοῦ εἶναι “ἴση” μὲ τὸν ἄντρα, πρέπει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν φυσικὴ κατάστασή της, δηλαδὴ τὸν θεῖο, φυσικὸ καὶ ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟ ῥόλο της ὡς γυναίκας καὶ ὡς μητέρας! Ἡ δεύτερη παρατήρηση ἀφορᾶ τὶς ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ποὺ ἤθελαν νὰ ἀποδιοργανώσουν τὴν κοινωνία καὶ νὰ ἐξουθενώσουν τὴν ἀνθρώπινη προσωπικότητα. Ἐκμεταλλευόμενες τὴν ὅλη κατάσταση, κατεύθυναν μὲ κακία τὶς ἄφρονες γυναῖκες σὲ ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ, μὲ παρεκτροπὲς ἀπαράδεκτες γιὰ τὴν φύση, τὴν θέση καὶ τὴν ἀποστολὴ τῆς γυναίκας μέσα στὴν κοινωνία. Ἀπὸ τὴν νοοτροπία χωρὶς φόβο Θεοῦ, δημιουργήθηκαν ὁλόκληρες ἁλυσίδες τερατωδῶν κοινωνικῶν προβλημάτων, σὰν τὴν λερναία ὕδρα! Τέλος, ἡ τρίτη παρατήρηση εἶναι πὼς ἡ ΑΝΔΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ γυναῖκα ἀντικαθιστᾶ τὴν ΑΓΑΠΗ —τὴν ὁποία ἀγνοεῖ φρικτά—, μὲ τὴν ΔΥΝΑΜΗ, δηλαδὴ τὸ χαρακτηριστικὸ τοῦ ἄντρα. Ἀνδριανή, ἡ λατρεία τῆς δύναμης εἶναι μία πτώση, καὶ ὁ ἀντίποδάς της εἶναι ἡ διακονία ἀγάπης. Μὲ τὴν “ΙΣΟΤΗΤΑ” τῶν φύλων, ὁ φεμινισμὸς κατέβασε τὴν γυναῖκα ἀπὸ τὸ ψηλὸ βάθρο της καὶ τὴν ἔριξε ἀγωνίστρια στὸν τραχὺ στίβο τῆς καθημερινῆς βιοπάλης μὲ τὸν ἄντρα. Στὴν προσπάθειά της νὰ μιμηθεῖ τὸ ἀρσενικό, ἡ ΑΝΔΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ γυναῖκα ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ! Χλευάζοντας τὸ ἱερὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ζητάει διαζύγιο, ἤ φονεύει τὴν ζωὴ ποὺ βλάστησε στὰ σπλάχνα της! Κακομεταχειρίζοντας τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή της, ἰσοπεδώνει ἤ καταργεῖ τὶς θεόσδοτες δωρεές της, ὡθώντας καὶ τὶς νεαρὲς νὰ γίνουν κι αὐτὲς ἐλαφριές, κενὲς καὶ ἐπιπόλαιες, καὶ νὰ φᾶνε τὰ ἄωρα σταφύλια… Δεδομένου πὼς ἡ ΑΝΔΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ γυναῖκα βασίζεται στὴν ΔΥΝΑΜΗ, ἡ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ στὰ μάτια της “ΕΞΙΣΩΝΕΤΑΙ” μὲ τὴν… πορνεία! Ἡ νοοτροπία τῆς ἀφηνιασμένης δύσης εἰσόρμησε μὲ τὴν γροθιὰ ὑψωμένη, γιὰ νὰ πολεμησει μὲ ΕΞΑΝΔΡΙΣΜΕΝΗ ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ τὴν ΠΑΡΑΔΕΔΟΜΕΝΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΓΕΝΕΤΗΣΙΑ ΗΘΙΚΗ, ἀνατρέποντας μὲ δολιότητα τὶς ἀξίες στὸν τόπο μας. Παραπλανώντας ἡ ψευδο-φιλοσοφία τοῦ φεμινισμοῦ τῆς φθορᾶς, τὴν γυναῖκα, τὴν μετέβαλε σὲ ΣΥΡΦΕΤΟ. Ἡ φυγὴ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα εἶναι ἔνδειξη ἀνολοκλήρωτης προσωπικότητας· εἰδικὰ ἄν τὸ ἄτομο δὲν συνειδητοποιεῖ πὼς ἐπειδὴ δὲν ἀντέχει τὴν ζωή του, στηρίζεται στὶς ὑποκατάστατες ψευδαισθήσεις καὶ αὐταπάτες τῆς κατασκευασμένης “πραγματικοτητας”. Παιδί μου, ἡ τόση ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ ποὺ ἀναπόφευκτα εἰσχώρησε γενικὰ στὴν ἑλληνικὴ γυναικεία καρδιά, ἐπέφερε ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΧΛΙΑΡΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, κάτι ποὺ σημαίνει ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ τῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας. Ὁ δεσμὸς τοῦ ἄνδρα καὶ τῆς γυναίκας καταβιβάζεται σὲ μία ἔννοια ἄκρως χαμηλή, χωρὶς σημασία! Ἀπὸ τὴν μετριότητα αὐτὴ ξεπηδοῦν λανθασμένες, ἀτελεῖς ἤ και ταπεινωτικὲς ἀντιλήψεις τοῦ ἀνθρώπινου δεσμοῦ, ὡς ἀπόρροια τῶν ἀποπειρῶν ἀπελευθέρωσης τοῦ ἐνστίκτου…».

«Ὅπως τὸ καταλαβαίνω, κυρία Εὐβούλη, ἡ γυναῖκα ποὺ ΑΝΔΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ὁμολογεῖ τὰ μειονεκτικὰ κίνητρά της· ὅτι δηλαδὴ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ πὼς ἄν “μείνει γυναῖκα”, θὰ εἶναι ἰσότιμη μὲ τὸν ἄντρα… Ὅμως μὲ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἐνστίκτου ποὺ δίδαξε στὴν κοινωνία, ὑποβίβασε τὴν προσωπικότητά της ἀκόμα περισσότερο! Καὶ οἱ γονεῖς μου λένε πὼς γιὰ ἄλλα εἶναι πλασμένο ἀπὸ τὴν φύση του τὸ σῶμα τοῦ ἄντρα, καὶ γιὰ ἄλλα τῆς γυναίκας, ἐπειδὴ ἄν ἦταν ὁλόιδιοι θὰ ΑΠΩΘΟΥΣΑΝ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Φαντάζομαι, σὲ μία οἰκογένεια ποὺ ἡ γυναῖκα ἔχει ἀπωλέσει τὴν συνείδηση τοῦ φύλου της, καὶ ἐπειδὴ λειτουργεῖ μὲ βάση τὴν ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ, σὲ ἕναν βαθμὸ ΑΝΔΡΟΠΟΙΗΘΗΚΕ, εἶναι ἑπόμενο νὰ μὴν δίνει καὶ πολλὴ σημασία στὸν ἄντρα της· ἤ, εἶναι ἑπόμενο καὶ νὰ τὸν περιφρονεῖ, ὅπως ὅταν… “δύο ἄντρες” μέσα στὸ σπίτι ἀπωθοῦνται… Γιὰ νὰ βδελύσσεται ὁ Θεός, τὰ ῥοῦχα τοῦ ἄντρα νὰ τὰ φοράει ἡ γυναῖκα, θὰ πεῖ ὅτι ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΔΙΑΦΘΟΡΑ! Ἀπὸ τὸν ψυχολογικὸ ἑρμαφροδιτισμὸ τῆς γυναῖκας! Πόσο μᾶλλον ὁλόκληρη ἡ κοινωνία καὶ τὸ ἐμπόριο νὰ ὠθοῦν τὴν γυναῖκα, ἀντὶ νὰ λειτουργεῖ μὲ τὴν θυσιαστικὴ ἀγάπη, νὰ λειτουργεῖ μὲ τὴν ΔΥΝΑΜΗ! Δὲν θὰ ὁδηγεῖ αὐτὸ τὴν γυναῖκα σὲ χειρότερο ἐπίπεδο ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ; Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἄν λείπει τὸ γυναικεῖο στολίδι, ἡ γυναικεία χάρη, δὲν εἶναι ἑπόμενο ὁ δαίμονας τῆς ἀρσενοκοιτίας νὰ βάζει παγίδες στοὺς πνευματικὰ ἀδύναμους, ψιθυρίζοντάς τους ὅτι στὸ βάθος εἶναι “θηλυκά”; Οὔτως ἤ ἄλλως, πολλῶν γυναικῶν τὸ βλέμμα μοιάζει ἀντρικό! Τὸ ὑποδύεται εὔκολα ἕνας ἄντρας! Ἔχω ἀκούσει πὼς τὴν ἐκμαυλιστικὴ ἐπανάσταση τῶν ἀρσενοκοιτῶν στὴν δυτικὴ κοινωνία, οἱ φεμινίστριες τὸ ἀνέδειξαν σὲ βάρβαρη κοινωνικὴ πραγματικότητα, καὶ ἔκτοτε τὸ βδέλυγμα ἁπλώνεται στοὺς λαούς, κι αὐτὸ σὰν λερναία ὕδρα… Σκέφτομαι πὼς χάνοντας ἡ δυτικὴ οἰκογένεια τὴν ἱερότητά της, ἔφτασε στὴν ΠΑΡΑΚΜΗ, δηλαδὴ στὸ σαπρόφυτο τῆς ἀρσενοκοιτίας. Ὅμως μὲ τὸν καιρὸ παρασύρει ὁλόκληρη τὴν κοινωνία στὴν ΠΑΡΑΚΜΗ, καὶ τότε ἀρχίζουν οἱ διεφθαρμένοι νὰ μιλᾶνε γιὰ… τρίτο φῦλο, ΟΥΔΕΤΕΡΟ!». 

«Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐγκλήματα τῶν ἑωσφορικῶν πολιτικῶν δυνάμεων πάνω στὶς κοινωνίες τοῦ κόσμου, ποὺ ἐννοεῖται, ἄν οἱ φανερὲς πολιτικὲς δυνάμεις δὲν συνεργάζονταν μαζί τους, ἀκόμα θὰ διατηρούσαμε τὴν εὐλογία στὴν Πατρίδα μας! Ἀλλὰ οἱ ἀντίχριστες ὑπουλίες ἐξωθοῦν τοὺς ἀνθρώπους στὴν ΦΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, γιὰ νὰ μὴν προσέχουν τὰ ἐγκλήματα τῶν πολιτικῶν!».

Ἐνῶ ἔλεγα πὼς δὲν ἦταν ἡ ὥρα νὰ μιλοῦσα καὶ γιὰ τὸ ἄλλο θέμα ποὺ μὲ ἀπασχολοῦσε, ἡ εὐκαιρία μοῦ παρουσιάστηκε ἀπὸ μόνη της. «Μιλώντας γιὰ τοὺς ἀρσενοκοῖτες ταιριάζει νὰ σᾶς πῶ γιὰ ἕνα “ἔγκλημα”, ποὺ ἔγινε στὸ Γυμνάσιο μιᾶς φίλης μου. Τοὺς εἶπε ἡ φιλόλογος πὼς ἐπειδὴ πλέον ὑπάρχουν… “πάνω ἀπὸ δύο φῦλα”, στὴν Εὐρώπη ἀλλάζει… ὁ τρόπος γραφῆς! Τοὺς ἔδωσε μάλιστα καὶ παράδειγμα στὶς καταλήξεις τῶν ἐπιθέτων, ὅτι στὸ ἑξῆς, ὁ μαθητὴς καὶ ἡ μαθήτρια θὰ γράφονται “μαθήτ@”, δηλαδὴ μὲ τὸ “παπάκι” στὸ τέλος! Γιὰ νὰ τονίσει πὼς τὰ σχολικὰ βιβλία εἶναι… “ἀπαρχαιωμένα”, καὶ ὅτι θὰ τὰ χρησιμοποιοῦν ἐλάχιστα, ῥώτησε τὰ παιδιὰ ποιὸν θεωροῦν “ἀγράμματο”, καὶ αὐτὰ σκέφτηκαν τὸν ἀναλφάβητο. Ἡ φιλόλογος ὅμως τὰ “διόρθωσε”, πὼς πλέον “ἀγράμματοι” εἶναι ὅσοι… δὲν γνωρίζουν ἀπὸ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ! Ὅπως εἶναι φυσικό, κυρία Εὐβούλη, τὸ θέμα μὲ προβλημάτισε καὶ μετὰ ἀπὸ σκέψη, κατέληξα στὴν ἑξῆς ἀπορία· βλέποντας ἐγὼ τὰ παιδιὰ στὸ σχολεῖο, τοὺς συγγενεῖς καὶ ὅλους ὅσους γνωρίζω, ἀντιλαμβάνομαι πὼς οἱ ἀρσενοκοῖτες εἶναι ἕνα ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Μὲ ἄλλα λόγια, Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ βδελύσσεται ΚΑΘΕ ἀνατροπὴ τῆς πατροπαράδοτης οἰκογένειας, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΗΛΙΚΙΑΣ. ΑΠΟ ΠΟΥ χαρακτηρίζεται ὡς “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ” ἡ κίνηση τῶν διαφθορέων νὰ δώσουν “ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ” στὸν σοδο-νόμο, ποὺ ὄχι μόνο ἔρχεται ἐνάντια στὰ πιστεύω τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ ἀπαιτεῖ μάλιστα ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΑ ΜΙΑΣΜΑΤΑ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ, μέσα στὴν ἴδια τὴν ζωή μας; ΑΠΟ ΠΟΥ δικαιολογεῖται, γιὰ τὸ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ, νὰ ἀλλάξει ΕΚ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ἡ ΗΘΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ τῆς κοινωνίας μας, πρὸς τὴν ΗΘΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ;».

«Καλή μου, τὸ σύστημα ποὺ ἐκλέγει ὁ λαὸς τοὺς ἐκπροσώπους του λέγεται ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΣΟ οἱ νόμοι ποὺ ψηφίζουν οἱ “ἐκπρόσωποι” ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ τὸν λαό! Ὅταν ὅμως κάποιοι τὸν ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ, καὶ λένε “ΝΑΙ” ΣΕ ΟΛΑ, νὰ γίνει ἡ Πατρίδα μας “Σόδομα”, τότε τὸ σύστημα δὲν λέγεται “δημοκρατία” ἀλλὰ τιποτένιο “ΧΑΡΤΟΡΩΜΑΙΙΚΟ”, ποὺ τὰ βάζει μὲ τὸν ίδιο τὸν λαό του! Τὸ νὰ “ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ(;)” ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων στὶς διεφθαρμένες ἀπαιτήσεις μιᾶς χούφτας ἀνθρώπων, εἶναι σκέψη ποὺ μπορεῖ νὰ γίνει μόνο ἀπὸ ΤΥΡΑΝΝΟ! Οἱ Ῥωμιοὶ ζοῦμε στὰ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ, καὶ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ὁ παραδοσιακὸς ἑαυτός μας! Ἡ ἐξουσία ποὺ δίνουμε στοὺς πολιτικοὺς φτάνει πολὺ ΚΟΝΤΥΤΕΡΑ ἀπὸ ὅ,τι “παρεξήγησαν” οἱ ἴδιοι, καὶ τόλμησαν νὰ μᾶς φερθοῦν σὰν νὰ μᾶς ΚΑΤΕΚΤΗΣΑΝ! Καὶ ἐμᾶς, καὶ τὸ ῥωμαίικο ἦθος μας! Ἀφοῦ ὅλοι οἱ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ δὲν μᾶς παρουσιάστηκαν ἐξ ἀρχῆς ὡς ὑπέρμαχοι τῆς ἠθικῆς ἀνωμαλίας, γιὰ νὰ λάβουμε τὰ μέτρα μας, ΔΕΝ ΠΗΡΑΝ ΕΝΤΟΛΗ ἀπὸ τοὺς Ῥωμιοὺς γιὰ νὰ ψηφίσουν τὶς παραλυσίες! Τότε Ἀνδριανή, ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΝΤΟΛΗ; Τὴν πῆραν κατευθείαν ἀπὸ τὸν διάβολο! Αὐτὸς θέλει πολλοὺς αἰῶνες τώρα, νὰ ΑΛΩΣΕΙ τὴν ΡΩΜΑΙΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ! Ἀλήθεια, εἶχε κάποιος ἀπὸ ὅλους τοὺς μαθητές, “χρυσὸ στόμα”, γιὰ νὰ ἀπαντήσει στὴν φιλόλογο μὲ τὶς παραλυσίες;».

«Τῆς ἀπάντησε ἡ φίλη μου! Τῆς εἶπε πὼς ὅλοι ἐκεῖ μέσα εἶχαν τὴν βεβαιότητα, πὼς σύντομα θὰ τὴν ἄκουγαν νὰ ἐκφράζεται ἐπιθετικά γιὰ τοὺς φυσιολογικοὺς ἀνθρώπους, τοὺς παραδοσιακούς· καὶ ἐπειδὴ οἱ καλοὶ λογαριασμοὶ ἔκαναν τοὺς καλοὺς φίλους, τὰ παιδιὰ ἔκριναν πὼς μία “παραΜΟΡΦΩΜΕΝΗ” ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ δὲν τοὺς ἔκανε γιὰ καθηγήτρια! Ἀρνήθηκαν νὰ κάνουν μάθημα μαζί της, καὶ βγαίνοντας ἀπὸ τὴν αἴθουσα, ἡ φίλη μου τῆς ἐξήγησε: “Κυρία, ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΙΣΤΕ ΑΞΙΑ γιὰ νὰ μᾶς διδάξετε! Μάθημα θὰ κάνουμε μόνο μὲ ἐκπαιδευτικούς, ποὺ μποροῦν νὰ διακρίνουν τὴν ψευδο-πραγματικότητα, ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τῆς ζωῆς!”». Καὶ ἐγὼ ἤμουν ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὴν ἀπάντηση τῆς φίλης μου, ὅπως καὶ ἡ καλὴ γειτόνισσά μου, ποὺ χαμογέλασε εὐχαριστημένη. Ὅμως δὲν ἤμουν ἀναπαυμένη. «Γιατὶ ἐμεῖς τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ πολεμᾶμε μέσα στὰ σχολεῖα μας, μὲ αὐτοὺς ποὺ γιὰ τὸ ἦθος μας, σχεδὸν μᾶς κάνουν μπούλινγκ; Τέλος πάντων, κυρία Εὐβούλη, ποιανοῦ εὐθύνη εἶναι νὰ ὑπερασπίζεται τὸ ἦθος μας; Δὲν εἶναι τῆς ἐπίσημης Ἐκκλησίας; Πότε θὰ ζητήσει μία συγγνώμη, ποὺ ἄφησε τὸν χάρο τῆς διαφθορᾶς καὶ τῶν ναρκωτικῶν νὰ θερίζουν τὴν νεολαία καὶ τὰ ἔμβρυα; Γιατὶ δὲν θεωρεῖ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ποὺ οἱ νέοι μαθαίνουν τὴν πορνεία; Μήπως ὁ Χριστὸς ἵδρυσε τὴν Ἐκκλησία στὴν γῆ, γιὰ νὰ τὴν ἔχουν οἱ ἐπίσημοι ἐκπρόσωποί της ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ; Γιατὶ ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας συγκάλεσε τὴν ψευδο-σύνοδο, βάζοντας τοὺς λύκους μέσα στὴν Ποίμνη; Τὶ δουλειὰ ἔχει νὰ κάνει διάλογο μὲ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Χριστοῦ; Ἔκανε πρῶτα διάλογο μὲ ἐμᾶς, τὸν ἁπλὸ λαό, γιὰ νὰ ποῦμε ὅτι δὲν σηκώνουμε “διαλόγους” μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ τὴν λυκοπαρέα του; ΚΑΙ ΕΔΩ, Ο ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ! Πάλι τὰ ἴδια, κυρία Εὐβούλη, μία χούφτα ἄνθρωποι ποὺ πράττουν τὰ ἀντίθετα ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, θέλουν νὰ μᾶς ἀλλάξουν τὴν αἰώνια πορεία, τῶν Ῥωμιῶν!».

«Ἀνδριανή,  ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μαζὶ μὲ ὅσους  ἀκολουθοῦν, ἔχουν  ἀπὸ  παλιὰ “ἀγαπητικὲς” συζητήσεις  μὲ  τοὺς ΔΗΜΙΟΥΣ τῆς Ῥωμιοσύνης, τὸν  ὄφι-πάπα καὶ τοὺς “σταυροφόρους του”, τὰ ἀρπακτικά τέρατα! Πόσο “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ” κίνηση εἶναι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν “δικῶν μας”, νὰ διαλέγονται μὲ τοὺς βανδάλους, ποὺ θέλουν νὰ φονεύσουν τὸ ΡΩΜΑΙΙΚΟ ΓΕΝΟΣ; Προκύπτει λοιπὸν τὸ ἑξῆς παράδοξο· ἀφοῦ ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μας πηγαίνει σὲ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ, ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ, ἀντιλαμβανόμαστε πὼς στοὺς διαλόγους ἡ Κεφαλὴ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ, ἀλλὰ ὡς… “ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ(!)”! Δηλαδὴ ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν ἁπτὴ πραγματικότητα! Πηγαίνει γιὰ νὰ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΜΟΣΤΑΓΕΙΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ “ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ”, μισάνθρωπη καὶ ἀντίχριστη, ποὺ ὅλοι μαζί θέλουν νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ! Εἶναι ὀλοφάνερο πὼς οἱ αἱρετικοὶ δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν “ἀγάπη”, ποὺ διατυμπανίζουν, ἐπειδὴ ἡ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ, εἶναι ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ! Δηλαδὴ τὸν Χριστό! Ἀγάπη καὶ Ἀλήθεια εἶναι ἀπολύτως δεμένες μεταξύ τους! Ὅσοι δὲν ἀγαπᾶνε τὴν ἀλήθεια, ΤΗΝ ΜΙΣΟΥΝ, καὶ περιφρονοῦν καὶ καταδιώκουν τὰ δόγματα τῆς Πίστης μας! Ἄν ἡ ἀγάπη διαζευχθεῖ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, ΕΚΦΥΛΙΖΕΤΑΙ! Οἱ αἱρετικοὶ ἔφτασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ θεωροῦν καὶ τὰ αἶσχη τῆς ἀρσενοκοιτίας, “ἀσπασμοὺς ἀγγέλων”! Χωρὶς τὴν ἀλήθεια, ἡ “ἀγάπη” ἔχει καταντήσει ΑΠΑΤΗ!».

«Τώρα τὸ κατάλαβα πολὺ καλύτερα! Μόνο αὐτὴν τὴν “ἀγάπη” μποροῦν νὰ νοιώσουν οἱ ΑΝΔΡΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ποὺ εἶναι χωρισμένη ἀπὸ τὴν ἀλήθεια! Ἔτσι ἀβοήθητες ποὺ εἶναι, μετὰ ἀπὸ τὴν ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ τῆς ΛΕΠΤΟΤΗΤΑΣ τῆς γυναικείας φύσης τους, ἀπὸ τὸ διεφθαρμένο πολιτικὸ σύστημα, συγχέουν τὴν ἀληθινὴ ἀγάπη μὲ τὴν ἀπάτη ποὺ παρουσιάζει στὶς ταινίες, τὸ ἐμπόριο! Δηλαδή, τὴν πορνεία! Πῶς νὰ μὴν γίνει μετά ἡ ἡθικὴ ἀνωμαλία, σὰν τὴν λερναία ὕδρα; Ἀπὸ τὴν ἄλλη, θεωρεῖται ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΟΡΝΕΙΑ αὐτὸ ποὺ κάνει ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ ἀσεβεῖς ἀρχιερεῖς καὶ θεολόγοι, ποὺ συμμετέχουν σὲ συζητήσεις μὲ ἀνθρώπους ποὺ λατρεύουν τοὺς δαίμονες! Καὶ νὰ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ μάλιστα, πὼς ὅλες οἱ θρησκεῖες λατρεύουν τὸν… “ἴδιο θεό”! Μὰ οἱ μασόνοι λατρεύουν τὸν ἑωσφόρο!».

«Ὅλα αὐτὰ ποὺ λές, καλή μου Ἀνδριανή, ἦταν ἄνω ποταμῶν, ἀλλὰ μὲ τὴν σύγκλιση τῆς ψευτοσυνόδου, ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μᾶς ἔδειξε τὸ πραγματικὸ πρόσωπό της! Ἡ ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΠΑΜΜΙΑΡΗΣ ΑΥΤΗΣ ΣΥΝΑΞΗΣ, νὰ θέλει νὰ ἀναγνωρίσει τὶς βλάσφημες αἱρέσεις, ὡς… “ἐκκλησίες”, ὁ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΣ ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ μπροστὰ στὴν Πατερικὴ Διδασκαλία, ἡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ πρὸς τὸν Πρίγκιπα τοῦ Χριστοῦ, τὸν εὐλαβῆ Κλῆρο, καὶ ἡ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΙΑ μπροστὰ στὸ ἄγρυπνο βλέμμα τοῦ εὐσεβοῦς ἑλληνικοῦ λαοῦ, δείχνουν τὴν πρόθεση τῆς Κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ! Αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος ποὺ μέσα στὴν ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ θέλει νὰ βάλει τοὺς πόρνους “μνηστῆρες”, ποὺ τὴν πολιορκοῦν γιὰ αἰῶνες! Ποιός τῆς ἔδωσε ἕνα τέτοιο “δικαίωμα”; Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ! Μόνο ἐκεῖνος ὁ αἰσχρότατος, θεωρεῖ “δικαίωμά του” νὰ ΑΠΕΚΔΥΣΕΙ τοὺς Χριστιανοὺς ἀπὸ τὸν Χριστό!».

«Ὁ Θεὸς  νὰ μᾶς  δίνει φώτιση  καὶ δύναμη, γιὰ  νὰ  ξεπεράσουμε καὶ αὐτὴ τὴν φορὰ  τὸν ἐπικίνδυνο  κλυδωνισμὸ ἀπὸ  τὴν λέπρα τῶν αἱρέσεων καὶ τοῦ ὄφι-πάπα, ὅπως ἔγινε τόσες φορὲς στὸ παρελθόν! Διάβαζα πρόσφατα στὸ βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Παρίου**, ποὺ τότε, ἐπὶ Τουρκοκρατίας, ὁρισμένοι ἀπερίσκεπτοι Ἕλληνες κληρικοὶ ἔτρεχαν χωρὶς συστολὴ στὴν παπικὴ Δύση, μέσα στὸν σκοτασμὸ τῆς ὁποίας, ἡ ἀθεΐα κόχλαζε καὶ ζεμάτιζε ὅσους ἄκουγαν ἐκστατικοὶ τοὺς ψευδο-φιλοσόφους στὰ κοσμικὰ σχολεῖα τους… Ἀπὸ τὴν ἐντελῶς μάταιη περιέργειά τους λοιπόν, ἐπισκέπτονταν τὰ μέρη τῶν αἱρετικῶν καὶ θεωροῦσαν μεγάλο κατόρθωμα, ποὺ ὄχι μόνο δὲν σκέφτονταν τὸν πνευματικὸ κίνδυνο ποὺ παραμελοῦσαν τὴν μοναχικὴ τάξη τους, ἀλλὰ ἔβρισκαν “καλὸ” νὰ ἐξομοιωθοῦν μὲ τοὺς ντόπιους στὰ ἤθη καὶ τὶς ἀντιλήψεις! Καὶ ἐνῶ ἦταν ἀφιερωμένοι στὸν Θεό, ἀφαιροῦσαν ἀπὸ τὸ πρόσωπό τους τὸν ἱερὸ στολισμὸ τῆς γενειάδας, καὶ τὴν πατροπαράδοτη σεμνότητα, καὶ γίνονταν ὅμοιοι —τί ντροπὴ— μὲ τοὺς φραγκοπαπάδες, χωρὶς γένεια καὶ γυναικοπρόσωποι, γιὰ νὰ μὴν τοὺς εἰρωνεύονται οἱ κακόδοξοι χλευαστές! Ἤ, καυχιοῦνταν ὅτι ἀπαλλάχθηκαν ἀπὸ τὶς “δεισιδαιμονίες”, ἐννοώντας οἱ ἀνόητοι, τὶς διατεταγμένες νηστεῖες, τὶς προσευχές, τὴν εὐλάβεια, δηλαδὴ τὰ γνωρίσματα καὶ τὶς ἀπαράβατες ὑποχρεώσεις τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν! Βλέπουμε δηλαδὴ, κυρία Εὐβούλη, πὼς εἶναι παμπάλαιη ἡ ἱστορία τοῦ ὄφι-πάπα, μὲ τὴν ὑπερφίαλη ὑπερηφάνειά του νὰ προσπαθεῖ νὰ προσελκύει τοὺς ὀρθοδόξους ποὺ ἀποδεικνύονται κούφιοι καὶ κενόδοξοι, γιὰ νὰ τοὺς κάνει “γέφυρα”, καὶ νὰ φτάσει μετὰ νὰ ΑΠΕΚΔΥΣΕΙ ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ὑπόλοιπους… Βλέπουμε δηλαδὴ τὴν Ἱστορία νὰ ἐπαναλαμβάνεται».

«Εἶναι γεγονός, Ἀνδριανή μου! Οἱ ΜΥΣΑΡΟΙ “ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΙ” κάνουν πολεμικὴ προεργασία ἐδῶ καὶ πολλοὺς αἰῶνες, γιὰ νὰ ἀποτελειώσουν τὴν ΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ, δίνοντάς μας ἕνα πραγματικὰ μεγάλο χτύπημα! Ὁ ἕνας καὶ μοναδικὸς τρόπος, οἱ ὑπαρξιακὰ μειονεκτικοί, νὰ ἀποκτήσουν μπροστά μας πολεμικὸ πλεονέκτημα, εἶναι νὰ καταφέρνουν νὰ μᾶς προκαλοῦν ΤΕΧΝΗΤΗ ΑΜΝΗΣΙΑ, καὶ νὰ μᾶς ρίχνουν στὴν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΛΗΘΗ. Φέρνοντάς μας σὲ “ΜΙΣΟΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ” ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ, πετυχαίνουν τὴν ἐσωτερικὴ πολιορκία μας, καὶ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΣ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟ ΠΟΛΕΜΟ, θέλουν νὰ ΚΑΤΑΛΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ… Μὲ τὴν τερατουργία τῆς ψευδοσυνόδου, ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας ἔδειξε ὅτι μᾶς βλέπει ὡς ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ! Στὴν οὐσία, μᾶς κήρυξε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ, σὲ ἐμᾶς, τοὺς Χριστιανοὺς Ὀρθοδόξους! Ξεκαθάρισε δηλαδὴ πὼς τοῦ εἴμαστε… “ἀνεπιθύμητοι”, καὶ θέλει στὴν Πατρίδα μας, νὰ ἐπικρατήσουν οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ! Μετὰ ἀπὸ τὴν ἀπροκάλυπτη ἐχθρότητα πρὸς τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ, ποὺ ἔδειξε στὴν σύνοδο-ἀνοσιούργημα, μᾶς βεβαιώνει πὼς διαθέτει ὅση ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ χρειάζεται, γιὰ νὰ μᾶς φυλακίσει μέσα σὲ γκέτο, βάζοντας γιὰ δεσμοφύλακες τὶς μηχανὲς καὶ τοὺς ἀχρείους “σταυροφόρους της”, μὲ σκοπὸ νὰ μᾶς ΕΚΛΑΤΙΝΙΣΟΥΝ ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ τῶν ὅπλων! Ὅλος ὁ κόσμος τῆς ἀνομίας ῥίχτηκε μὲ λύσσα κατὰ τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ λογικοῦ δημιουργήματος τοῦ Θεοῦ! Οἱ “χειραφετημένες” γυναῖκες δὲν μποροῦν νὰ δώσουν στὴν κοινωνία ἀναστήματα γενναίων ἀνθρώπων! Ἡ ἀνομία κατέβασε τὴν γυναῖκα ἀπὸ τὸ ὑψηλὸ βάθρο ποὺ τὴν στήνει ὁ Χριστός, καὶ γι’ αὐτὸ λείπουν ἀναστήματα τῆς ΓΝΗΣΙΑΣ, ΗΡΩΙΚΗΣ, ΑΛΗΘΙΝΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ! Ἀνδριανή, ὁ ἄντρας ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΜΕΓΑΛΟΣ, ὅταν ἡ γυναῖκα του ἀρνεῖται τὴν ἱερὴ ἀποστολή της μέσα στὴν κοινωνία! Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο μᾶς χτύπησαν οἱ ἱερόσυλοι “σταυροφόροι”! Χτύπησαν τὴν πολύτιμη ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ τῆς Ἑλληνίδας, ὥστε νὰ μὴν τοῦ εἶναι ἄξια τοῦ ἄντρα της, καὶ κατὰ συνέπεια, τὸν ἄξιο Ἕλληνα νὰ τὸν κατατροπώνει ὁ ΕΓΩΙΣΜΟΣ… Ὅταν παρακμάζει ἡ οἰκογένεια, γρήγορα παρακμάζει καὶ ἡ κοινωνία, καὶ δυστυχῶς τότε φθείρεται καὶ ὁλόκληρος ὁ πολιτισμός! Αὐτὸ ὀνειρεύονται ἀνέκαθεν οἱ μιαροὶ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ, ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΦΘΟΡΑ ΤΟΥΣ, ἀλλὰ θὰ μείνουν στὰ ὄνειρα! Ἕνας ὁλόκληρος πολιτισμός, γιὰ νὰ κατορθώσει νὰ ΑΝΥΨΩΣΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΑΦΘΑΡΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ, ὀφείλει νὰ εἶναι ΠΝΕΥΜΑΤΟΔΗΓΟΥΜΕΝΟΣ! Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἄν ἡ γυναῖκα ἐργαστεῖ μὲ φιλότιμο, θὰ καταξιώσει ὄχι μόνο τὴν φύση της, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνδρικὴ φύση, δηλαδὴ θὰ καταξιώσει ΤΟΝ ΟΛΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!».

«Ἡ μαμά μου λέει πὼς γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὁ ἄντρας καὶ ἡ γυναῖκα ἔχουν διαφορετικὰ διακονήματα, ἀνάλογα μὲ τὴν φύση τους. Ἑπομένως τὰ δύο αὐτὰ πρόσωπα, μένοντας ταπεινὰ στὰ ὅρια τοῦ φύλου καὶ τῆς κλήσης τους, καὶ ἐργαζόμενα μὲ συνέπεια τὴν διακονία τους, μποροῦν νὰ φέρουν εἰς πέρας τὴν μεγάλη ἀποστολή τους. Τόσο ὁ ῤόλος τοῦ πατέρα, ὅσο καὶ αὐτὸς τῆς μητέρας, ἔχουν καθοριστεῖ ἀπὸ τὸν Πάνσοφο Δημιουργό, καὶ ἔχουν κατοχυρωθεῖ μὲ θαυμαστοὺς καὶ ἐν πολλοῖς ἀνεξερεύνητους νόμους. Ὅποιος τοὺς παραβεῖ, ἐγκληματεῖ κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ κατὰ τοῦ Θεοῦ. Ἄν ὁ ἄντρας εἶναι ἡ “κεφαλὴ” μέσα στὴν οἰκογένεια, ἡ γυναῖκα εῖναι ἡ “καρδιά”! Μπορεῖ ἀπὸ τὸ σῶμα νὰ λείψει ἡ κεφαλὴ ἤ ἡ καρδιά; Συνεργαζόμενα λοιπὸν τὰ δύο φῦλα ἁρμονικά, λαμπρύνουν τὴν Ἐκκλησία, δοξάζουν τὸν Τριαδικὸ Θεό, καὶ ἐπιτυγχάνουν μὲ τὴν Χάρη Του τὴν θέωσή τους, τὸν τελικὸ σκοπὸ γιὰ τὸν ὁποῖο δημιουργηθήκαμε!

10 ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται· πλήρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη.

11 Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν.

12 ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.

13 ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ,

14 ἀλλ’ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας.

10 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν πράττει τὸ κακὸ εἰς βάρος τοῦ πλησίον. Εἶναι, λοιπόν, ἡ τέλεια ἀγάπη ἐκπλήρωσης καὶ τήρηση ὅλου τοῦ νόμου. 11 Καὶ αὐτὰ θὰ τὰ πράττουμε, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν μας τὴν προσωρινότητα καὶ βραχύτητα τῆς παρούσας ζωῆς· καὶ ὅτι ἀκόμα εἶναι πλέον ὥρα νὰ ξυπνήσουμε ἀπὸ τὸν ὕπνο τῆς πνευματικῆς ῥαθυμίας, ποὺ μᾶς κάνει νωθροὺς γιὰ τὰ καλὰ ἔργα. Διότι τώρα εἶναι πιὸ κοντὰ ἡ ἡμέρα τῆς σωτηρίας καὶ ἀπολυτρώσεώς μας, πἀρα ὅσο ἦταν τότε ποὺ πιστεύαμε. 12 Ἡ νύχτα, δηλαδὴ ἡ παροῦσα ζωή, ποὺ μοιάζει μὲ νύχτα, ἔχει πλέον προχωρήσει· ἡ ἡμέρα τῆς μέλλουσας ζωῆς καὶ τῆς ἐκδημίας μας πρὸς τὸν οὐρανὸ πλησίασε. Ἄς ἀποθέσουμε, λοιπόν, καὶ ἄς πετάξουμε ἀπὸ τὴν ψυχή μας καὶ τὴν ζωή μας τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἄς ἐνδυθοῦμε, σὰν φωτεινὰ ὄπλα, τὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς. 13 ἄς ζοῦμε καὶ ἄς φερόμαστε μὲ εὐπρέπεια καὶ σεμνότητα, ὅπως ἐκεῖνος ποὺ περπατάει κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας καὶ τὸν βλέπουν οἱ ἄνθρωποι. Ὄχι μὲ ἁμαρτωλὰ φαγοπότια καὶ μέθες, οὔτε μὲ πράξεις αἰσχρὲς καὶ ἐξευτελιστικὲς οὔτε μὲ φιλονεικίες καὶ ζηλοφθονίες. 14 Ἀλλά, σὰν πολυτιμότατο φόρεμα τῆς ψυχῆς σας, ἐνδυθεῖτε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστό, ὥστε νὰ ζεῖτε ἔν Χριστῷ καὶ ὁ Χριστὸς νὰ ζεῖ σὲ ἐσᾶς· καὶ μὴν φροντίζεται γιὰ τὶς ἱκανοποιήσεις τῶν ἀτάκτων καὶ παρανόμων ἐπιθυμιῶν τῆς σάρκας. (Ρωμ. 13,10-14)

* Γεν.2,23
** Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος: 1721-1813

Τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΑΝΤΙΦΩΝΙΣΙΣ, τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Παρίου. Τὴν εὐχούλα του νὰ ἔχουμε!
—ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ, τοῦ ἀειμνήστου Νικολάου Βασιλειάδη
Η ΣΥΝΑΝΤΙΣΙΣ ΜΕ ΤΟ ΑΛΛΟ ΦΥΛΟ, ἀπὸ τὸν πρῶτο τόμο τοῦ ἀλησμόνητου ψυχιάτρου καὶ φωτισμένου Χριστιανοῦ, Ἀρίστου Ἀσπιώτη, μὲ τίτλο ΑΠΟ ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΦΗΒΟΥ

Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
 τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!

Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει

στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!

Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας! 

Θυμήσου τὰ λόγια μου…

Ὅποιος σιωπᾶ,

δείχνει ὅτι συναινεῖ!

Λίγα λόγια γιἀ ἐμένα,

μπορεῖς νὰ βρεῖς ἐδῶ.

Μοιραστεῖτε αὐτὴ τὴν σελίδα

Βασιλική Κουφή

Μπορεῖ τὸ ΠΑΡΑΛΟΓΟ νὰ δίνει τὴν ἐντύπωση ὅτι ἐπικρατεῖ, ἰσως ἀκόμα καὶ ὅτι παραγκωνίζει τὴν λογική, ἀλλὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι καθόλου ἔτσι! Πρόκειται μόνο γιὰ ὉΜΙΧΛΗ, ποὺ ἡ ὑποτιθέμενη δύναμή της εἶναι ὅτι σὲ ἐμποδίζει νὰ δεῖς τί κρατάει κρυμμένο...Ἄν ἑστιάσεις πάνω της χάνει κάθε φορὰ τὸ πλεονέκτημά της, ποὺ εἶναι ὁ ἀφανής αἰφνιδιασμός! Ἀφοῦ τὸ πλεονέκτημα τοῦ παραλόγου εἶναι ὁ αἰφνιδιασμός, τότε μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, θὰ προετοιμαστοῦμε! Θὰ συγκρίνουμε τοὺς καρποὺς τοῦ παραλόγου μὲ τὴν ποιότητα ζωῆς ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Χριστός, καὶ δὲν θὰ ἀφεθοῦμε στὴν... προκατασκευασμένη "τύχη μας"! Λέγομαι Βασιλικὴ Κουφῆ καὶ ἐδῶ μπορεῖτε νὰ διαβάσετε ἄρθρα ποὺ επιδιώκουν νὰ «ἀπονευρώσουν» ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ!