«Φώτιε, τὸν τελευταῖο καιρὸ δείχνεις σὰν ἀναστατωμένος, ἤ σὰν σαστισμένος ἀπὸ κάτι ποὺ σὲ… “κεραύνωσε”. Σχετίζεται αὐτό, μὲ τὶς δύο Κυριακές ποὺ ἀπέφυγες τὸν ἐκκλησιασμό, παιδί μου; Ξέρουμε πόσο πολύτιμη εἶναι ἡ ἠθικὴ ἐλευθερία γιὰ τὸν Χριστιανό, καὶ δὲν σοῦ ἀνοίγω τὴν συζήτηση ἐπειδὴ δὲν ἤθελες νὰ ἔρθεις μαζί μας, ἀλλὰ στὰ μάτια σου διαβάζω ἐσωτερικὴ ἀγωνία! Σὰν πατέρας σου δὲν μπορῶ νὰ εἶμαι ἁπλὸς θεατής, στὴν ὅποια ἄνιση πάλη γίνεται μέσα σου».
Ὁ πατέρας μου ἤξερε τί ἔλεγε· ἡ πληγὴ ποὺ ἄνοιξε μέσα στὴν ψυχή μου, τὸ “ἀγκάθι” ποὺ ἦταν προφανές, ἀλλὰ μαζὶ καὶ… “ἀνομολόγητο”, ἔθιγε τὸ αἴσθημά μου περὶ ἠθικῆς καὶ εὐπρέπειας, προκαλῶντας μου ἀπερίγραπτη δυσαρέσκεια καὶ ἀγανάκτηση. Προσωπικὰ δὲν εἶχα νὰ κρύψω κάτι ἀπὸ τὸν πατέρα μου, ὅμως ἔνοιωθα νὰ κατακλύζομαι ἀπὸ ντροπή, ἐξ αἰτίας τῶν ἄπρεπων ἐπιλογῶν ἄλλων, καὶ αὐτὸ μὲ συγκλόνιζε. Ὅσο δὲν ἔβρισκα τὴν δύναμη γιὰ νὰ περιγράψω τὴν αἰτία τῆς κατάστασης ποὺ μὲ ἀρρώσταινε, καὶ μοῦ προκαλοῦσε ὀδυνηρὴ ψυχικὴ περιδίνηση, θὰ προσπαθοῦσα ἔστω νὰ θίξω τὴν “ἐπιφάνειά της”. «Ἡ ἱερὴ ἀποστολὴ ποὺ ἔχουμε οἱ Ῥωμιοί, πατέρα, εἶναι νὰ δουλέψουμε ὅλοι μαζὶ γιὰ νὰ ἀναστήσουμε τὴν Ῥωμανία μας, μεγάλη καὶ ἔνδοξη! Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια μεγάλωσα, ἀπὸ τὸν παπποῦ Φώτιο. Ποτὲ δὲν σταμάτησα νὰ ἀγαπάω τὸν Χριστό. Οὔτε ξέχασα τὸ χρέος ποὺ ἔχουμε ὅλοι στὸν Μέγα Φώτιο, ὁ ὁποῖος ὡς Πατριάρχης ἀναχαίτισε τὴν παπικὴ λαίλαπα, κυριολεκτικὰ διασώζοντας τὴν Ὀρθοδοξία! Θυμᾶσαι ποὺ σοῦ ἀνέφερα τὰ “Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν”, τὸ βιβλίο τῶν Ἑβραίων ποὺ πρωτοδιάβασα στὸ σπίτι τοῦ Ἀγάπιου; Κάτσε νὰ σοῦ διαβάσω ἀπὸ τὸ κινητό, τὴν συγκεκριμένη φωτογραφία ποὺ ἔβγαλα, γιὰ σοῦ ἐξηγήσω μετὰ καὶ τὸ πρόβλημα. “Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ. Ὅταν θὰ ἔλθει ἡ βασιλεία μας, δὲν θὰ ἀναγνωρίσουμε τὴν ὕπαρξη ἄλλης θρησκείας, πλὴν αὐτῆς τοῦ θεοῦ μας [ἐννοεῖ τὸν σατανᾶ], μὲ τὸν ὁποῖο τὸ πεπρωμένο μας εἶναι συνδεδεμένο, ὡς ὁ ἐκλεκτὸς λαός του, καὶ μέσῳ ἐκείνου, τὸ πεπρωμένο μας εἶναι ἑνωμένο μὲ τὰ πεπρωμένα τοῦ κόσμου. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὀφείλουμε νὰ καταστρέψουμε κάθε ἄλλη πίστη. Ἐὰν αὐτὸ γεννάει τοὺς σύγχρονους ἄθεους, ἡ μεταβατικὴ αὐτὴ κατάσταση ὄχι μόνο δὲν θὰ παρενοχλήσει τὶς προθέσεις μας, ἀλλὰ θὰ χρησιμεύσει ὡς παράδειγμα στὶς μελλοντικὲς γενεές· οἱ ὁποῖες θὰ ἐννοήσουν τὰ κηρύγματά μας στὴν θρησκεία τοῦ Μωυσῆ [ἐννοεῖ τῆν λατρεία τοῦ σατανᾶ], τῆς ὁποίας τὸ στοϊκὸ σύστημα ποὺ συλλάβαμε μὲ δαιμόνιο τρόπο, θὰ καταλήξει στὴν κατάκτηση ὅλων τῶν λαῶν. Μὲ αὐτὸ τὸ [εἰδωλολατρικὸ] σύστημα θὰ δείξουμε τὴν ἀπόκρυφη ἀλήθεια τῆς θρησκείας τοῦ Μωυσῆ, στὴν ὁποία θὰ λέμε, στηρίζεται ὅλη ἡ μορφωτικὴ δύναμή της. Τότε σὲ κάθε εὐκαιρία θὰ δημοσιεύουμε ἄρθρα, ὅπου θὰ συγκρίνουμε τὸ σωτήριο πολίτευμά μας μὲ αὐτὸ τοῦ παρελθόντος. Τὰ πλεονεκτήματα τῆς ἡσυχίας ποὺ ἐπιτεύχθηκε μέσα ἀπὸ μακροχρόνιες ταραχές, θὰ καταδείξουν τὸν εὐεργετικὸ χαρακτῆρα τῆς κυριαρχίας μας. Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ. Τὰ σφάλματα τῶν χριστιανικῶν διοικήσεων, θὰ περιγράφονται ἀπὸ ἐμᾶς μὲ τὰ μελανότερα χρώματα. Θὰ διεγείρουμε αὐτὴν τὴν ἀπέχθεια γιὰ αὐτά, ὥστε οἱ λαοὶ θὰ προτιμοῦν τὴν ἡσυχία τῆς δουλείας, ἀπὸ τὰ δικαιώματα τῆς διαβόητης ἐλευθερίας, ποὺ τόσο τοὺς βασάνισε· καὶ ἡ ὁποία τοὺς ἀφαίρεσε τὰ βιοποριστικὰ μέσα, καὶ τοὺς παρέδωσε πρὸς ἐκμετάλλευση σὲ συμμορία τυχοδιωκτῶν, ποὺ δὲν γνώριζαν τί ἔπρατταν… Οἱ ἀνώφελες μεταβολὲς κυβερνήσεων, στὶς ὁποῖες ὠθοῦνταν οἱ Χριστιανοὶ ὅταν ὑποσκάπταμε τὰ κυβερνητικὰ οἰκοδομήματά τους, θὰ ἔχουν τόσο πολὺ κουράσει τοὺς λαοὺς ἐκείνη τὴν ἐποχή, ὥστε θὰ προτιμοῦν νὰ ὑποφέρουν τὸ δικό μας κυβερνητικὸ σύστημα, ἀπὸ τὸν κίνδυνο νέων ταραχῶν. Θὰ ἐξαίρουμε ἰδιαιτέρως τὰ ἱστορικὰ σφάλματα τῶν χριστιανικῶν κυβερνήσεων, οἱ ὁποῖες λόγῳ τῆς ἔλλειψης τοῦ πραγματικοῦ καλοῦ, βασάνισαν γιὰ τόσους αἰῶνες τὴν ἀνθρωπότητα, ἐπιδιώκοντας φανταστικὰ ἀγαθά· χωρὶς νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι τὰ σχέδιά τους ἀντὶ νὰ βελτίωναν, ἐπιδείνωναν τὶς γενικὲς σχέσεις τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς…”. Θέλω νὰ ἑστιάσουμε στὸ ὅτι ἐδῶ καὶ πολλοὺς αἰῶνες, οἱ Ἑβραῖοι βάλθηκαν νὰ καταστρέψουν κάθε ἄλλη πίστη, γιὰ νὰ φτιάξουν τὸ ἀντίχριστο σύμφυρμα τῆς Πανθρησκείας. Ὁ δικός μας Μητροπολίτης πῆγε γεμᾶτος χαρὰ στὸν… μουφτή, στὸ μουσουλμανικὸ τέμενος(;), καὶ εὐχήθηκε στοὺς πιστοὺς τοῦ Ἰσλὰμ(;) γιὰ τὴν τριήμερη μωαμεθανικὴ γιορτή τους ποὺ ἀρχίζει, ἡ ὁποία σηματοδοτεῖ τὴν λήξη τῆς “νηστείας τους”. Μάλιστα εὐχήθηκε σὲ ὅλη τὴν μουσουλμανικὴ κοινότητα, “ὁ Πανάγαθος Θεὸς νὰ εἰρηνεύει τὶς καρδιὲς ὅλου τοῦ κόσμου, καὶ νὰ χαρίζει ὑγεία καὶ πλούσια τὰ ἀγαθά του”. Ἄραγε εὐχήθηκε στοὺς Μουσουλμάνους νὰ τοὺς εἰρηνεύει ὁ Χριστός, ἤ ὡς ὀρθόδοξος ἀρχιποιμένας τοὺς εὐχήθηκε νὰ τοὺς εἰρηνεύει ὁ “Ἀλλάχ”; Ὁ ὁποῖος γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους, ταυτίζεται μὲ τὸν διάβολο! Θὰ μᾶς τρελάνει; Εἶναι αὐτὰ σοβαρὰ πράγματα; Εὐχὲς γιὰ “πλούσια ἀγαθά”, ἀκοῦμε ΜΟΝΟ ἀπὸ τοὺς Τούρκους! Ἐπὶ Τουρκοκρατίας, ὁ Χριστιανισμὸς καὶ ὁ Μωαμεθανισμὸς ἦταν ὅπως τὸ λάδι καὶ τὸ νερό, δὲν εἶχαν ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΑΜΕΙΞΗ! Ὁ μόνος Ἕλληνας ποὺ κολάκευε τοὺς Τούρκους, ἦταν ὁ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΣ, ποὺ γύρευε τὰ τριάκοντα ἀργύρια ἀπὸ τὴν προδοσία τοῦ Χριστοῦ! Ὅμως τότε οἱ συμπατριῶτες καὶ ἡ οἰκογένειά του, τὸν λογάριαζαν γιὰ πεθαμένο! Οἱ φωτογραφίες τοῦ δικοῦ μας Μητροπολίτη μέσα στὸ τζαμί, ἀνάμεσα στοὺς ἀλλόθρησκους τοὺς ὁποίους “συνέχαρε γιὰ τὴν νηστεία τους”, μὲ κατασκανδάλισε! Ἀπὸ πότε ἕνας ὀρθόδοξος ἀρχιποιμένας ἔχει… “ἕναν θεὸ” γιὰ ὅλες τὶς πίστεις; Ξέρουμε σὲ ὅλα τὰ Γυμνάσια καὶ τὰ Λύκεια, ὅτι στὴν περιοχή μας δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ γίνεται κάτι τέτοιο, ἀλλὰ μὲ τὰ ἑβραϊκὰ “Πρωτόκολλα” συνειδητοποιήσαμε, πὼς οἱ Ἑβραῖοι εἶναι οἱ “ἐξ ἀποστάσεως” λυκοποιμένες μας! Γι’ αὐτὸ ἔχουμε ξεσηκωθεῖ κατὰ τοῦ “ἔνθρονου Ἰούδα” ποὺ προδίδει τὰ Ἱερὰ καὶ τὰ Ὅσια τοῦ Γένους μας, θέλοντας νὰ κάνει τὸν δούρειο ἵππο στὰ ἀντίχριστα ἑβραϊκὰ συμφέροντα!».
«Εἶναι ἀλήθεια, ὅποιος μὲ τὴν ἡττοπαθῆ στάση του φαλκιδεύει τὰ ΣΑΦΗ ΚΑΙ ΕΥΔΙΑΚΡΙΤΑ σύνορα τῆς Πίστης μας, μὲ τὴν ὅποια ξένη θρησκεία, ὑπονομεύει ΕΚ ΤΩΝ ΕΝΔΟΝ καὶ τὴν Πίστη, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ τὴν ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΣ ΓΗΣ, λειτουργῶντας ἐν τέλει ὡς πράκτορας τοῦ ἐχθροῦ. Οἱ γονεῖς τῶν περισσοτέρων παιδιῶν ποὺ βρίσκονται στὰ σχολεῖα, Φώτιε, θυμοῦνται πολὺ καλὰ τὶς ἐξορμήσεις νεοπροτεσταντικῶν ὁμάδων προσηλυτισμοῦ, ποὺ δροῦν ἀπὸ παλιὰ στὰ χωριὰ καὶ τὶς πόλεις μας, ἀνενόχλητες! Μέσα σὲ σακούλες ποὺ ἔγραφαν “Ὁ Θεὸς μᾶς ἀγαπᾶ”, μοίραζαν τὴν αἱρετικὴ Καινὴ Διαθήκη, καὶ ἔντυπο διαφημιστικὸ ὑλικὸ γιὰ παραπλανητικὰ βιβλία, καὶ φυσικὰ τὰ στοιχεῖα ἐπικοινωνίας μαζί τους. Ἄν ὁ Μητροπολίτης ἤθελε νὰ προφυλάξει τὸ ποίμνιό του ἀπὸ τὴν αἱρετικὴ διάβρωση τῶν χαρακτήρων, θὰ μᾶς συντόνιζε, γιὰ νὰ ἀπωθήσουμε ὅλοι μαζὶ τὴν ἀπροκάλυπτη ἐπίθεση τῶν “λύκων”. Ὄχι μόνο ΔΕΝ προέβη σὲ καμία ἐπίσημη ἀνακοίνωση, ποὺ θὰ μᾶς προειδοποιοῦσε, ἀλλὰ τὴν ἑπόμενη χρονιὰ μᾶς μοίρασε ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ τὴν ΑΙΡΕΤΙΚΗ Καινὴ Διαθήκη στὸν Στρατό(!), ὅπου ὑπηρετοῦσα τὴν στρατιωτικὴ θητεία μου, μαζὶ μὲ τὸν πατέρα τοῦ Ἀγάπιου. Τὴν πρώτη Κυριακὴ ποὺ ἔλειψες, μετὰ ἀπὸ τὴν θεία Λειτουργία ἀργήσαμε νὰ ἐπιστρέψουμε. Παρακολουθήσαμε τὴν ἐνημέρωση ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ πατέρας Ἀγαθάγγελος γιὰ τὸν πάπα, ἄν θυμᾶσαι ποὺ τὸ ἀναφέραμε μετά».
«Δηλαδή; Τί ἄνθρωπος εἶναι ἕνας πάπας; Πῶς ὀργανώνει τὴν πολεμική του, γιὰ νὰ ἐπιτίθεται στὴν πίστη μας;».
«Ὅπως ὁ πατέρας Ἀγαθάγγελος, θὰ χρησιμοποιήσω κι ἐγὼ τὴν σκληρὴ γλῶσσα τῆς ἀλήθειας. Μόλις ἡ Βασίλισσα τῶν πόλεων κηρύχθηκε ὡς πρωτεύουσα τοῦ Ἑλληνικοῦ Βυζαντινοῦ Κράτους, καὶ μεταφέρθηκαν ὅλες οἱ διοικητικὲς ὑπηρεσίες στὴν Κωνσταντινούπολη, οἱ πᾶπες αἰσθάνονταν ἀνακούφιση ποὺ ξέφυγαν ἀπὸ τὴν ἄμεση αὐτοκρατορικὴ ἐπίβλεψη. Ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν αἴγλη τῶν κοσμικῶν ἀξιωμάτων, τῆς ἐξωτερικῆς φαντασίας καὶ τοῦ δεσποτισμοῦ, ὁ ὁποῖος προσπορίζει ὑλικὰ καὶ κοινωνικὰ ἀγαθὰ στὸν ἑκάστοτε ἐξουσιαστή, οἱ πᾶπες —μέχρι καὶ τῶν ἡμερῶν μας— διακατέχονται ἀπὸ διαφορετικὸ πνεῦμα. Ἡ καρδιά τους οὐδέποτε ὑπῆρξε χριστιανικὴ καὶ ἱερατική, ὑπὸ τὴν εὐαγγελικὴ ἔννοια. Ἄν ἐξαιρεθοῦν ἐλαχιστότατα ἄτομα, οἱ ὑπόλοιποι κυριαρχοῦνταν ὄχι μόνο ἀπὸ κοσμικὸ πνεῦμα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπολύτως ἀντιχριστιανικό, ἀφοῦ τὴν παποσύνη ἐνσάρκωναν ἄτομα κοσμικῆς εὐτέλειας, σαρκικῶν ῥοπῶν, τετυρωμένου ἐγωισμοῦ, ὑλιστικοῦ φρονήματος, ἄτομα “ψυχικὰ” κατὰ τὸν Παῦλο· τῶν ὁποίων ἡ ἐγκληματικὴ ἐνεργητικότητα δραστηριοποιήθηκε καὶ βασάνιζε τὶς συνειδήσεις, καὶ ὅσο κι ἄν ἤθελαν νὰ τὴν καλύψουν καὶ νὰ τὴν δικαιώσουν μὲ σοφίσματα στηριγμένα δῆθεν στὴν Ἁγία Γραφή, δὲν κατάφεραν νὰ πείσουν τὴν Ἱστορία. Λόγῳ τῶν γήινων ἐπιδιώξεών τους, περιβλήθηκαν τὴν ἱερωσύνη ὡς μέσον ἱκανοποίησης ἐγκληματικῶν ῥοπῶν, ἐγωιστικῶν καταβολῶν, ἀπόρροιας μιᾶς δίψας ποὺ παρατηρεῖται σὲ ἄτομα στερημένα ὄχι μόνο τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἁπλῆς ἰσορροπίας ἀνθρώπου, ποὺ ζεῖ στὴν κοινωνία μὲ κάποια ὑπόληψη καὶ σεβασμό. Ἡ ἐγκληματικὴ δράση τῶν ἀτόμων ἐκδηλώνεται ἀναλόγως τῆς μόρφωσής τους, τῶν ἐπαγγελματικῶν ἐπιδιώξεών τους, καὶ τὸν βαθμὸ τῆς φυσικῆς εὐφυΐας τους, ἡ ὁποία μεταστρέφεται σὲ πονηρία. Δὲν εἶναι καθόλου παράδοξο λοιπόν, ποὺ τὸ ἐσωτερικὸ περιεχόμενο τῶν ἀτόμων ποὺ δέχτηκε ἡ παποσύνη στοὺς κόλπους της, συγγένευε μὲ τὴν δίψα τοῦ πλουτισμοῦ καὶ τῆς κοσμικῆς δόξας, τὸν ἐξευτελισμὸ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας τοῦ πλησίον, ὑπὸ διαφόρων προσχημάτων μὲ ἱεροπρεπῆ διάλεκτο, τὴν ἐπιβολὴ καὶ ὑποδούλωση τοῦ ἀδελφοῦ κάτω ἀπὸ τὸ ἀκάθαρτο πέλμα τοῦ ἰσχυροῦ ἀντιχρίστου, περιβεβλημένου ἱερατικὴ στολή καὶ κοσμικὰ ἀξιώματα. Ἡ πνευματικὴ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἐκπροσωποῦσαν ἀρχικά, εἶναι νὰ καταρτίσει μὲ ἁγιότητα, Σῶμα Χριστοῦ. Ὁ Κύριος εἶπε, παιδί μου, πὼς ἄν θέλει κάποιος νὰ εἶναι πρῶτος, πρέπει νὰ ὑπηρετεῖ τοὺς ἄλλους, ἀφοῦ καὶ ὁ Ἴδιος ἦρθε γιὰ να διακονήσει, καὶ ὄχι γιὰ νὰ διακονηθεῖ. Εἶπε πὼς οἱ ἄρχοντες τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν τοὺς φέρονται δεσποτικά, σὰν ἀπόλυτοι κυρίαρχοί τους, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ κατέχουν μεγάλα ἀξιώματα ἀσκοῦν στοὺς λαοὺς ἀνεξέλεγκτη τυραννικὴ κυριαρχία, σὰν νὰ εἶναι δοῦλοι τους*. Ἐπειδὴ οἱ πᾶπες δὲν συμπεριφέρονταν μὲ ἁπλότητα ὡς δοῦλοι τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἐξευτέλισαν κάθε εὐαγγελικὴ ἔννοια καὶ ἀρχή, χρειάζονταν σωματοφύλακες, κοσμικὲς φρουρὲς καὶ διπλωματικὰ σώματα· ἡ αἰσχύνη τῶν ἀκάλυπτων προθέσεών τους χρειαζόταν τὴν ἐξωτερικὴ φαντασία, τὰ μέσα βίας καὶ καταναγκασμοῦ, τὸ διπλωματικὸ ψεῦδος καὶ τὴν ὑποκρισία ποὺ ὑβρίζει τὸν Θεάνθρωπο· ἐν ὀνόματι τοῦ Ὁποίου τρέφονταν, πλούτιζαν καὶ ὀργίαζαν εἰς βάρος ὅσων ἀντιτάσσονταν στὶς ἀντιχριστιανικὲς καὶ ἔξαλλες ἀξιώσεις τους, καὶ μάλιστα ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἄν ποιμένες καὶ ποίμνιο δὲν εἶναι ψυχικὰ ὀργανωμένοι σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, τότε ἡ ψυχικὴ διάλυση εἶναι ἀδύνατον νὰ ἑνώσει ἄρχοντες καὶ ἀρχομένους, ποιμένες καὶ πιστούς, ὁπότε καὶ ἡ θρησκεία μετακινεῖται πρὸς μία κοσμικὴ διάρθρωση· ἡ ὁποία μὲ τὰ ἐξωτερικὰ γνωρίσματα τῶν βαθμῶν, τῶν τίτλων, καὶ ἄλλων ἐφευρημάτων, ἱκανοποιεῖ τὸ ματαιόδοξο πνεῦμα, ὑπεγείρει τὸν φθόνο, καὶ ὁπλίζει τὴν γλῶσσα καὶ τὰ χέρια τῶν ἀδίκων. Ὅπως ὅλοι οἱ κοσμικοὶ ἄρχοντες ποὺ ἠθικῶς εἶναι ἀποκομμένοι ἀπὸ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, οἱ πᾶπες ἦταν καὶ εἶναι ἀπορροφημένοι ἀπὸ τὸ πνεῦμα ἐπιβολῆς πάνω στοὺς ἄλλους, τὴν φιλαρχία, ποὺ φέρει στοιχεῖα φθαρτότητας, φιλοδοξίας, ἐγωισμοῦ καὶ ἀλαζονείας, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ Ἱστορία. Τὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα οἱ πᾶπες τὸ εἶχαν —καὶ τὸ ἔχουν ἀκόμα— ὡς μέσον φοβήτρου, ὥστε μὲ ἀφορισμοὺς καὶ θείες ἐπικλήσεις νὰ “ποιμένουν(!)” ἐξαναγκαστικά, πιέζοντας τὶς συνειδήσεις, θέτοντας ἀνασταλτικοὺς φραγμοὺς στὸ πνεῦμα, μὲ τὰ αὐταρχικὰ τῆς ἐξουσίας τοῦ “ἐγὼ” καὶ τοῦ “ἐσύ”. Ἱκανοποιῶντας ἔτσι τὰ ἀβυσσώδη, διαβλητὰ πάθη τους, ἴδια μὲ τὰ πάθη τῶν μικρανθρώπων τῆς ἀγορᾶς, ἀλλὰ καὶ ἐκείνων μὲ ἐγκληματικὴ προδιάθεση».
«Μὰ ὅταν ὁ Κύριος ἔπλυνε τὰ πόδια τῶν μαθητῶν Του, ἀκόμα καὶ τοῦ Ἰούδα, ἦταν σαφῆς, πὼς ὄφειλαν καὶ ἐκεῖνοι ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ στοὺς ἄλλους, θέτοντας ἐνώπιόν τους τὸ αὐταπόδεικτο: ὅπως δὲν ὑπάρχει δοῦλος μεγαλύτερος ἀπὸ τὸν Κύριό του, ἔτσι δὲν ὑπάρχει Ἀπόστολος μεγαλύτερος ἀπὸ Ἐκεῖνον, ὁ Ὁποῖος τὸν στέλνει νὰ διδάξει».
«Ἔχουν γραφτεῖ ἀμέτρητοι τόμοι, πάνω στὸ ὅτι οἱ πᾶπες ὄχι μόνο Ἀρχιερεῖς δὲν ὑπῆρξαν, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Κυρίου ἐπὶ γῆς, ἀλλὰ οὔτε καλοὶ Χριστιανοί! Τυποποίησαν κοσμικὸ σύστημα θρησκευτικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ στὰ μέτρα τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν, τυράννησαν πιστούς, κατεξευτέλισαν Αὐτοκράτορες γιὰ νὰ ὑπερτονίσουν τὴν δική τους δύναμη, οἱκειοποιήθηκαν κοσμικὰ ἀξιώματα, ἔβαψαν μὲ αἷμα τὰ χέρια τους, τὰ ὁποῖα κλήθηκαν νὰ εὐλογοῦν, καὶ στήριξαν τοὺς θρόνους τους πάνω σὲ σωροὺς πτωμάτων… Ἐκμεταλλευόμενοι τὴν φύση τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος τοῦ λαοῦ καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἐπισκόπου, τὰ σχέδια τῆς παποσύνης περὶ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ στοὺς Ἐπισκόπους, καὶ μάλιστα τὸν Ἐπίσκοπο τῆς Ῥώμης, τὰ θεωροῦσαν “εὐλογημένα” ἄν ὄχι ἀπὸ τὸν Θεό, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν θρησκεύοντα ἀγράμματο λαό. Τὰ σχέδια γιὰ τὰ ὁποῖα καταλάμβαναν τὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα, ἦταν νὰ συγκεντρώσουν στὰ χέρια τους καὶ τὶς δύο μάχαιρες, τὴν θρησκευτικὴ ἀλλὰ καὶ τὴν κοσμικὴ ἐξουσία· πρᾶγμα ποὺ ἀποτελεῖ τερατούργημα, ἐφ’ ὅσον τὰ τοῦ Καίσαρος ἀνήκουν στὸν Καίσαρα, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ ἀνήκουν στὸν Θεό. Δεδομένου, πὼς ἡ πολιτικὴ ἐξουσία στερεῖται ἠθικῆς, καὶ εἶναι ἱκανὴ νὰ ἐφαρμόσει συστήματα Χριστοῦ καὶ διαβόλου στὴν διοίκηση, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων της καὶ τῶν ῥευμάτων τῆς ἐποχῆς. Ἡ πολιτικὴ θὰ ἐφαρμόσει καὶ βία, θὰ κλείσει σὲ φυλακές, θὰ μαστιγώσει, θὰ χύσει αἷμα ἀδελφικὸ γιὰ νὰ σταθεῖ. Θὰ χρησιμοποιήσει ὑποκρισία, δόλο, ψεῦδος, ὅπλα ἀδικίας, ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ βαδίσει μὲ τὸν εὐαγγελικὸ νόμο, καὶ νὰ μεταχειριστεῖ τὴν γλῶσσα τῆς ἀλήθειας. Ἡ πολιτικὴ ἐξουσία γίνεται ἀνεκτὴ ἀπὸ τὸν Θεό, λόγῳ τῆς ὕπαρξης ἀνθρωπίνων θηρίων ἀκόμα. Ἄν ὑπῆρχε ἠθικὴ κατὰ Χριστὸν ἡμέρωση, δὲν θὰ χρειαζόμασταν τὴν πολιτικὴ ἐξουσία, διότι καὶ θὰ ὑπῆρχε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη καὶ ἀσφάλεια μεταξὺ μελῶν τῆς χριστιανικῆς κοινωνίας, ὅπως καὶ ὑλικὴ εὐημερία, κατὰ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Ἡ μία μάχαιρα Φώτιε, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ μάχαιρα τοῦ Πνεύματος, ποὺ κρατάει ἡ Ἐκκλησία καὶ διαχειρίζεται τὸν θησαυρὸ τῶν Ἁγίων Μυστηρίων, πρὸς καταρτισμὸ τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ καὶ σωτηρία. Τότε ἡ παποσύνη τί χρειαζόταν τὴν ἄλλη μάχαιρα ποὺ ἐπεδίωκε, τὴν κοσμικὴ ἐξουσία; Κατὰ τὴν μαύρη ἐποχὴ τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης, ποὺ ἔκαιγαν ζωντανοὺς τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς δηλητηρίαζαν, ἤ τοὺς θανάτωναν μόνο μὲ τὸ νεῦμα της, ἡ παποσύνη προσπαθοῦσε νὰ κρατήσει τὰ προσχήματα, ὅτι δὲν ἔσταζαν τὰ χέρια της αἷμα καὶ μάλιστα χριστιανικό, ὅσο χρησιμοποιοῦσε τὴν κοσμικὴ ἐξουσία της ὡς… “πνευματικὴ Μητέρα(!)”, καὶ “θεοσύστατο καθίδρυμα”! Οἱ πᾶπες ὁραματίζονταν γύρω τους ἄλογα καὶ ἅρματα, ῥωμαϊκὲς λόγχες καὶ λεγεῶνες, ὑπουργούς, πρέσβεις, καὶ κοσμικὴ αἴγλη, πράγματα ποὺ στερεώνονταν μὲ ὑλική, δυναμικὴ βία. Ὅμως ὁ ἁπλὸς Ἀρχιερέας ποὺ σὲ ὅλα μιμεῖται τὸν Ἰησοῦ, δὲν ἔχει ἀνάγκη τέτοιες φαντασίες. Ἡ ὀρθόδοξη πίστη του, ὁ ἔνθεος ζῆλος του, ἡ ἁγιότητα τοῦ βίου του, ἡ ἀκτινοβολία τῆς προσωπικότητάς του, ἡ προσωπικὴ ἐκδαπάνησή του ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τοῦ παρέχουν τὴν ὑπέροχη πνευματικὴ πληρότητα. Οἱ πᾶπες δὲν πίστεψαν ποτὲ στὴν πνευματικότητα τῆς θρησκείας τοῦ Σταυροῦ, οὔτε καὶ εἶχαν καμία διάθεση νὰ ὑποβληθοῦν σὲ κανόνες λιτότητας βίου, ὅπως ὁ Κύριος, οἱ Ἀπόστολοι, καὶ οἱ Μεγάλοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας· οἱ ὁποῖοι καλλιέργησαν τὴν πίστη καὶ τὴν ἀρετή, ζῶντας χωρὶς τοὺς γελοίους γιὰ κληρικούς, τύπους τῆς παποσύνης. Αὐτή, ἤξερε νὰ χρησιμοποιεῖ —καὶ χρησιμοποιεῖ ἀκόμα—, μόνο τῆν ψεύτικη γλῶσσα τῆς διπλωματίας. Μέχρι καὶ τὴν μεταφορὰ τῆς πρωτεύουσας τοῦ Ἑλληνικοῦ πλέον Κράτους, στὴν Κωνσταντινούπολη, ἀπὸ τὸν Μεγάλο Κωνσταντῖνο, οἱ πᾶπες ὡς ὑπήκοοι τῶν Βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων, κρατοῦσαν σὲ ἀδράνεια καὶ ἀνενέργητα τὰ σχέδιά τους γιὰ τὴν παγκόσμια κυριαρχία».
«Ἡ θέση τῆς κοσμικῆς μάχαιρας βρίσκεται κοντὰ στοὺς θώκους τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, καὶ ὄχι σὲ ἀρχιερατικοὺς θρόνους, πόσω μᾶλλον στὴν Ἁγία Τράπεζα, πατέρα. Ὅπου τὸ Θῦμα τῆς Ἀγάπης Του, ὁ Χριστός, τὸ Ἄμωμον Ἀρνίον, θύεται ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας, καὶ δὲν θύει κανέναν, οὔτε καὶ τὸν φοβερότερο ἐχθρό Του. Ὅταν ὁ Ἀπ. Πέτρος τράβηξε τὸ μαχαίρι του καὶ ἔκοψε τὸ αὐτὶ κάποιου, γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὴν σύλληψη τοῦ Κυρίου ὅταν προδόθηκε, ὁ Κύριος εἶπε στὸν Πέτρο νὰ τὸ ξανάβαζε στὴν θέση του, ἐπειδὴ ὅσοι πῆραν μαχαίρι ἐναντίον τοῦ πλησίον τους, θὰ πεθάνουν μὲ μαχαίρι. Ὁ πατέρας Ἀγαθάγγελος ἔχει διαγωγὴ τιμίου, ἁγνοῦ καὶ εἰλικρινοῦς Χριστιανοῦ, καὶ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν ἱερότητα τοῦ ἀξιώματος καὶ τὴν ἀποστολή του ὡς κληρικοῦ, ποὺ κλήθηκε νὰ ποιμάνει ψυχές. Ἀπὸ τὴν διδασκαλία του συγκράτησα ἀπὸ παλιά, πὼς ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὁ βασιλιᾶς τοῦ σύμπαντος, καὶ ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ σύμπαντος εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Καὶ τὸ ἄλλο· ἄν ὁ Χριστιανὸς κατορθώσει νὰ βαδίσει ἀσφαλῶς πρὸς τὴν εὐτυχία τῆς αἰώνιας ζωῆς, ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ ΠΑΝ, ἐξασφάλισε τὸ αἰώνιο μέλλον του καὶ ΠΕΤΥΧΕ ΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ. Τὸ σημαντικότερο εἶναι πὼς τὰ τελευταῖα χρόνια ποὺ οἰκοδομεῖ καὶ καταρτίζει τὴν ἐνορία μας, τὰ παιδιὰ ποὺ βγήκαμε ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ καὶ πορευόμαστε δίπλα του, ὄντως πορευόμαστε πρὸς τὴν εὐτυχία τῆς αἰώνιας ζωῆς! Αὐτὰ συζητᾶμε στὰ Γυμνάσια, ἀλλὰ καὶ στὰ Λύκεια, καὶ ἔχουμε ξεσηκωθεῖ μὲ τὴν ἀκατάσχετη προδοσία τοῦ Μητροπολίτη, ποὺ θέλει νὰ φέρει στὴν Πατρίδα μας τὴν λατρεία τοῦ σατανᾶ! Ὁ “ἔνθρονος Ἰούδας” ἐνδιαφέρεται μόνο γιὰ τὴν ὑλικὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, ποὺ παραμένουν ἁπλῶς κινούμενα ζωντανὰ μὲ τὰ ἔνστικτά τους, καὶ χρειάζεται ἡ ἀστυνομία καὶ οἱ φύλακες νὰ προστατεύουν τὴν κοινωνία, ἀπὸ αὐτούς! Ἀκριβῶς ἐπειδὴ ὁ “ἔνθρονος” ἐργάτης τῆς ἀνομίας θέλει νὰ μᾶς πλανήσει, τοῦ “κακοφαίνεται” ποὺ ὁ πατέρας Ἀγαθάγγελος μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους συνεπεῖς ἱερεῖς, ὀρθοτομοῦν τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, κατὰ τοῦ ἠθικοῦ κακοῦ καὶ τῶν αἱρέσεων. Ἀναμενόμενο εἶναι, ποὺ ὁ ἄνομος τοὺς “γρυλίζει” ὅτι εἶναι… ταραξίες(!), καὶ μὲ ἔκδηλη ἐχθρότητα τοὺς διώκει σὲ κάθε βῆμα τους! Τί μπορεῖ νὰ ἔλεγε ὁ πατέρας Ἀγαθάγγελος στὸ κήρυγμά του, πρὶν ἀπὸ τὴν ἐνημέρωση ποὺ σᾶς ἔκανε γιὰ τὸ ποιὸν τοῦ πάπα, καὶ ἐξόργισε σὲ τέτοιο βαθμό τὸν Μητροπολίτη;».
«Ἐχω ἐδῶ τὸν λόγο του· τὸν ἔχω στείλει μὲ ἠλεκτρονικὸ μήνυμα σὲ ἀμέτρητους ἀνθρώπους, ποὺ ἐνδιαφέρθηκαν γιὰ αὐτὸν τὸν φρουρὸ τοῦ εὐαγγελικοῦ νόμου. Τὸν βρῆκα! Μᾶς μίλησε ἐκ μέρους ὅλων τῶν διωκόμενων ἱερουργῶν: “Επειδὴ τὸ ἔργο καὶ ἡ διακονία μας εἶναι τόσο ἔνδοξα, γι’ αὐτὸ ἔχοντας τὴν διακονία αὐτὴ ὄχι ἀπὸ τὰ κατορθώματά μας, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἔλεος ποὺ μᾶς ἔδειξε ὁ Θεός, δὲν ἀποκάμουμε, ὅσους πειρασμοὺς καὶ ἂν ὑποφέρουμε. Ἀλλὰ ἀπαρνηθήκαμε ὅλα ἐκεῖνα, ποὺ οἱ ἄνθρωποι κρατᾶνε κρυφά, ἐπειδὴ ντρέπονται νὰ τὰ φανερώσουν· καὶ δὲν συμπεριφερόμαστε μὲ πανουργία, οὔτε νοθεύουμε μὲ ξένες διδασκαλίες τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ τὴν καθαρὴ καὶ ἀνόθευτη φανέρωση τῆς ἀλήθειας, συστήνουμε σὲ κάθε εὐσυνείδητο καὶ ὀρθοφρονοῦντα, τὸν ἑαυτό μας, ὡς ἐργάτη τοῦ Εὐαγγελίου, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν καὶ εἶναι σκεπασμένο καὶ ἀκατανόητο τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου μας, εἶναι σκεπασμένο γιὰ ἐκείνους, ποὺ θεληματικὰ βαδίζουν τὸν δρόμο τῆς ἀπώλειας. Ἐν μέσῳ αὐτῶν ὁ θεὸς τοῦ ἁμαρτωλοῦ αὐτοῦ αἰώνα, δηλαδὴ ὁ σατανᾶς, ἔχει τυφλώσει τὶς διάνοιες καὶ τὶς σκέψεις τῶν ἀπίστων, γιὰ νὰ μὴν λάμψει σὲ αὐτοὺς ὁ φωτισμὸς τοῦ Εὐαγγελίου, τῆς δόξας τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Διότι ἐμεῖς δὲν κηρύττουμε τοὺς ἑαυτούς μας καὶ δὲν τοὺς δοξάζουμε, ἀλλὰ κηρύττουμε τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς Κύριο καὶ Δεσπότη, καὶ τοὺς ἑαυτούς μας δούλους δικούς σας, πρὸς δόξαν τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ τοῦτο διότι ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος κατὰ τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου διέταξε νὰ λάμψει φῶς ἀντὶ τοῦ σκότους ποὺ ὑπῆρχε, Αὐτὸς τώρα ἔλαμψε στὶς καρδιές μας καὶ τὶς φώτισε, ὄχι μόνο γιὰ νὰ γνωρίσουμε ἐμεῖς, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ μεταδώσουμε καὶ στοὺς ἄλλους φωτεινὴ καὶ καθαρὴ γνώση τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία δόξα φανερώθηκε διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἔχουμε αὐτὸν τὸν ἀνεκτίμητο θησαυρὸ τῆς ἐνδόξου γνώσεως μέσα στὰ σώματά μας, τὰ ἀδύνατα καὶ εὔθραυστα σὰν ὄστρακα, γιὰ νὰ ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ὑπεράφθονος πλοῦτος τῆς δυνάμεως εἶναι τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν προέρχεται ἀπὸ ἐμᾶς. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ὑπερνίκηση τῶν ἀναρίθμητων ἐμποδίων καὶ κινδύνων ποὺ συναντᾶμε στὸ ἔργο μας. Καὶ συμβαίνει νὰ θλιβόμαστε παντοῦ καὶ πάντοτε, χωρὶς ὅμως νὰ φτάνουμε σὲ ἀδιέξοδο καὶ ἀγωνιώδη στενοχώρια. Φτάνουμε σὲ ἀπορία, χωρὶς ὅμως νὰ ἀπελπιζόμαστε ἢ νὰ ἀποστερηθοῦμε ποτὲ μέσο καὶ πόρο σωτηρίας. Καταδιωκόμαστε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ δὲν ἐγκαταλειπόμαστε ποτὲ ἀπὸ τὸν Θεό. Φαίνεται μερικὲς φορὲς ὅτι καταβαλλόμαστε, καὶ σὰν ἄλλοι παλαιστὲς ῥιχνόμαστε κατὰ γῆς, ἀλλὰ δὲν χανόμαστε. Ὅπου κι ἄν στεκόμαστε γιὰ νὰ μιλήσουμε, φέρουμε στὸ σῶμα μας πάντοτε τὶς ὀδύνες καὶ τὸν θάνατο τοῦ Ἰησοῦ, κινδυνεύοντας ὅπως Ἐκεῖνος, νὰ πεθάνουμε σὲ κάθε στιγμή. Ἀλλὰ αὐτὸ γίνεται γιὰ νὰ φανερωθεῖ στὴν ζωή μας καὶ τὴν ὕπαρξή μας, ποὺ πάντοτε διαφεύγει τὸν θάνατο, ἡ ζωὴ καὶ ἡ δύναμη τοῦ Ἰησοῦ. Διότι πάντοτε ἐμεῖς, ποὺ ζοῦμε γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Κυρίου, παραδινόμαστε στὸν θάνατο πρὸς δόξαν τοῦ Χριστοῦ, ὥστε ἡ ζωὴ καὶ ἡ δύναμη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,νὰ φανεῖ στὸ θνητὸ σῶμα μας, τὸ ὁποῖο ὁ Κύριος σώζει κατὰ θαυμαστοὺς τρόπους. Ὥστε οἱ μὲν καθημερινοὶ θανάσιμοι κίνδυνοι ὑπάρχουν σὲ ἐμᾶς, ἐνῶ ἡ πνευματικὴ ζωή, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν δικό μας θάνατο, ἐνεργεῖται καὶ αὐξάνεται σὲ ἐσᾶς.”».
«Μάλιστα! Δηλαδὴ οἱ προστάτες τῶν αἰωνίων ἀξιῶν, “ἐμποδίζουν” τὸν Μητροπολίτη νὰ πολεμήσει ἀγριότερα τὴν Ὀρθοδοξία, γιὰ νὰ τὴν “ἑνώσει” μὲ τὸν παπισμὸ καὶ τὶς περίπου δύο χιλιάδες προτεσταντικὲς παραφυάδες, καὶ γι’ αὐτὸ κατέληξε νὰ… ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ στὸν πνευματικό μας νὰ ΚΗΡΥΤΤΕΙ καὶ νὰ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ! Μέσα στὰ δικά μου προβλήματα δὲν σὲ ῥώτησα τί ἀπέγινε τελικά. Ἄκουσα ἀπὸ ἄλλα παιδιὰ γιὰ μία ἀπάντηση πρὸς τὸν διώκτη Μητροπολίτη, “ὅπως τοῦ ἔπρεπε”, ἀλλὰ μετὰ μοῦ διέφυγε. Μήπως τὴν διένειμες κι αὐτή; Τὴν ἔχουμε ἐδῶ;».
«Τὴν ἔχουμε. Λοιπόν, ἄκου: “Σεβασμιότατε, μὲ τὸ ἀθεότατο συστημένο ἔγγραφό σας μοῦ ἀπαγορεύετε νὰ κηρύττω στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς τῆς Μητροπολιτικῆς περιφέρειάς μας, μὲ τὸ αἰτιολογικὸ πὼς προκάλεσα στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν σκάνδαλο, δῆθεν, ἐνῶ ἀντιθέτως ἐγὼ λάμβανα συγχαρητήρια καὶ δεχόμουν ἀσπασμοὺς ἐπιδοκιμασίας, γιὰ τὴν παρρησία καὶ τὴν δικαίωση τῆς Ἀλήθειας, ἡ ὁποία δυστυχῶς, τραυματίζεται ἀκόμα καὶ ἀπὸ Ἀρχιερεῖς. Ὁμολογῶ ὅτι κατὰ τὴν ὑπερτεσσαρακονταετὴ διακονία καὶ δράση μου ὡς Ἱεροκήρυκος στὴν Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία οὐδέποτε, παρὰ τὴν στυπτικότητα τῶν κηρυγμάτων μου, ἔλαβα τέτοιο ἀντίχριστο ἔγγραφο τὸ ὁποῖο χαροποιεῖ τὸν σατανᾶ, βλασφημεῖ τὸν Κύριο, προσβάλλει τοὺς Ἀποστόλους, καὶ ἀνατρέπει τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας στὸ πρόσωπο τῶν μεγάλων Πατέρων, οἱ ὁποῖοι ἀνάλωσαν τὴν ζωή τους στὸ κήρυγμα. Ἀδικεῖ ὅμως καὶ τὸν εὐσεβῆ λαό, ὁ ὁποῖος ὡς διψῶσα ἔλαφος ἔτρεχε νὰ ἐνωτιστεῖ τῶν θείων ῥημάτων ἀπὸ τὸν πατέρα Ἀγαθάγγελο. Μὲ τὴν ἀπαγόρευση τοῦ θείου κηρύγματος, ἡ ὁποία ἤγειρε ἀγανάκτηση στὶς ψυχὲς τοῦ λαοῦ, ὁ Ἐπίσκοπος τοῦ τόπου στερεῖ ἀπὸ τὸν λαὸ τὴν πνευματικὴ τροφή του, σὲ ἡμέρες ἀποστάσεως, ἀπιστίας, διαφθορᾶς καὶ διαβρώσεως ἀπὸ ποικιλώνυμες ἀντίχριστες αἱρέσεις· ἐναντίον τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε, μὲ εὐθύνη πολλή, νὰ στραφεῖ ἡ προσοχή ἐκείνου ποὺ ἔδωσε ὅρκο φρικτὸ ἐνώπιον τοῦ ἁγίου Θυσιαστηρίου, ὅτι θὰ ἐφαρμόζει τὶς συμβουλές τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου, τὶς ποιμαντικὲς πρὸς Τιμόθεον. Τὸ φοβερὸ σκάνδαλο τοῦ διχασμοῦ τῆς Ἱεραρχίας πλήττει τὴν πίστη, χαλαρώνει τὴν ἑνότητα, σπάζει τοὺς δεσμοὺς τῶν πιστῶν μὲ τὴν Ἐκκλησία, ὥστε καὶ τὸ ἐκκλησίασμα νὰ ἀραιώνει, καὶ νὰ παρατηρεῖται ἀπροθυμία μεταξὺ τῶν νέων, νὰ ἱερωθοῦν. Γνωρίζει, Σεβασμιότατε, ὁ σατανᾶς, ὅτι ἡ ἀλήθεια εἶναι φῶς καὶ ἐμπεδώνει τὴν κατ’ ἐπίγνωσιν πίστη πρὸς τὸν Χριστό, ἄνευ τῆς ὁποίας ὁ κόσμος θὰ ζεῖ στὸ παχύτατο σκότος τῆς θρησκευτικῆς ἄγνοιας ἐν μέσῳ προλήψεων, δεισιδαιμονιῶν, σατανισμοῦ, καὶ μὲ συνέπεια τὴν ἀποδέσμευση τῶν κτηνωδῶν ἐνστίκτων, τὴν ἠθικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση ἀτόμων καὶ λαῶν. Δὲν σᾶς ἀνησυχεῖ ἡ γενικὴ ἔκλυση τῶν ἠθῶν, ἡ ἐκτεταμένη σήψη στὸν δημόσιο καὶ ἰδιωτικὸ βίο, καὶ ἡ ἔλλειψη φλογερόψυχων πατερικῶν μορφῶν; Οἱ ὁποῖες μὲ τὴν ῥομφαία τοῦ Παναγίου Πνεύματος θὰ γίνονταν φραγμὸς κατὰ τοῦ παχύρευστου ποταμοῦ τῆς ἁμαρτίας, ποὺ σὰν Λερναία Ὕδρα ἀπομυζᾶ τὸ αἷμα τῶν λογικῶν προβάτων; Γιὰ αὐτὸ τὸ αἷμα, οἱ ποιμένες θὰ δώσουν φρικτὸ λόγο, κατὰ τὸν Προφήτη Ἰεζεκιήλ**. Θελήσατε νὰ σφραγίσετε τὸ στόμα τῆς ἀληθείας σὲ ἡμέρες θρησκευτικῆς ἀγνωσίας, μαρασμοῦ καὶ ζόφου, ὅπου τὸ σκάφος τῆς Ἐκκλησίας κλυδωνίζεται τρομερά, τρίζει καὶ κινδυνεύει νὰ ποντισθεῖ αὔτανδρο, γιὰ νὰ ἐπιπλέουν τὰ πειρατικὰ πλοῖα τοῦ σατανᾶ, ποὺ συντηροῦνται μὲ ληστεῖες, ἁρπαγές, λεηλασίες, καὶ μὲ τὸ αἷμα τῶν θυμάτων τους. Δὲν ἀντιλαμβάνεστε τὴν συμφορά; Δὲν τρομάζετε μπροστὰ στὸν τυφῶνα καὶ τὸν ἠθικὸ κατακλυσμό, ὅπου ἀπειλεῖται ἀκόμα καὶ ὁ βιολογικὸς ἀφανισμὸς τοῦ Γένους μας; Ἐνεργῶντας ἀντιευαγγελικότατα, τιμωρεῖτε τὸν λαὸ μὲ τὶς πράξεις σας, ἐπειδὴ δὲν σᾶς ἐνθρόνισε στὴν καρδιά του, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχετε τὴν πρώτη εὐθύνη ἀπὸ ὅλους μας. Ἀφήσατε τὸ ἐπισκοπικὸ χέρι νὰ τὸ ἀντικαταστήσει τὸ χέρι τοῦ πονηροῦ πνεύματος, τὸ ὁποῖο φρικιᾶ στὸ ἄκουσμα τῆς ἀλήθειας. Ὁ διάβολος μὲ τὰ ὄργανά του, ποὺ ἔχουν ἀπεμπολήσει προδοτικὰ κάθε ἱερὸ καὶ ὅσιο φόβο Θεοῦ καὶ εὐθύνη, προσπαθεῖ νὰ πνίξει τὴν φωνὴ τῆς ἀληθείας, ὥστε νὰ ἀσελγήσει ἐλευθέρως καὶ ἀναιδῶς ἐπὶ τοῦ μυστικοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ! Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν μπόρεσαν νὰ προβλέψουν ὅτι ὁ “τύπος Χριστοῦ”, δηλαδὴ ὁ Ἐπίσκοπος, θὰ… μισοῦσε τὸν Χριστό, μὲ τὴν γελοία πρόφαση τῆς ἐξυβρίσεως τῆς Ἱεραρχίας. Θὰ ἀφήσω τὸν Ἰερὸ Χρυσόστομο νὰ πεῖ τὸν τελευταῖο λόγο: “Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δεξαμένη φθόρους ἀνθρώπους, ζάλης καὶ ναυαγίων πληροῦται πολλῶν”…».
«Πατέρα, δὲν εἶχα ξαναδεῖ τὸν μικρότερο καὶ ἀσθενέστερο, νὰ ὑπερασπίζεται μὲ τόση δύναμη ἀλήθειας τὰ δίκαια τῶν εὐλαβῶν ψυχῶν! Ποὺ τὰ σφαγιάζει ὁ ἰσχυρός, ὁ ὁποῖος ὅμως, τάχθηκε νὰ τὰ ὑποστηρίζει! Ἡ ἀπάντηση τοῦ πατρὸς Ἀγαθαγγέλου μοῦ πῆρε τὴν “ταφόπλακα” ποὺ μὲ πίεζε! Ὅσο δὲν ἤξερα ὅτι κάποιοι, ἔχουν τὸ σθένος νὰ χαρακτηρίζουν καταπρόσωπο, ὅπως ἀκριβῶς τοὺς ἀξίζει, τοὺς σκανδαλοποιοὺς λειτουργοὺς τοῦ Ὑψίστου, νόμιζα ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ γλυτώσουμε ἀπὸ τοὺς φθόρους!».
«Ἀφοῦ βλέπω ὅτι σὲ βοηθάει, θὰ σοῦ τὸ ἐξηγήσω καλύτερα. Γιὰ τὴν ἐκλογή, χειροτονία καὶ ἀνάδειξη κληρικῶν, ὑπάρχουν εἰδικοὶ κανόνες. Ἔχουν τεράστιες εὐθύνες ἐκεῖνοι οἱ πνευματικοί, ποὺ ἀνεξέταστα —ἄν μὴ ἐπὶ πληρωμή—, δίνουν τὴν λεγόμενη “συμμαρτηρία”, ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ τὴν χειροτονία τοῦ ὑποψήφιου κληρικοῦ. Διότι παρατηρήθηκε καὶ αὐτὸ τὸ ἐγκληματικό, μὲ ἀνυπολόγιστες συνέπειες γιὰ τὴν Ἐκκλησία: ὅτι βλάσφημοι, πόρνοι, κλέφτες, ἀπατεῶνες, φίλοι τῶν δικαστηρίων, πλεῖστα “λιμόσκυλα” κατὰ τὴν λαϊκὴ ἔκφραση, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ βρίσκονται ὑπὸ ἰσόβιο ἐπιτίμιο θανάσιμων ἁμαρτημάτων, ἐξελέγησαν καὶ χειροτονήθηκαν… “ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς”! Ἔτσι, μεταξὺ τοῦ Σώματος τῶν τιμίων ἱεραρχῶν καὶ ἱερέων μας, εἰσχώρησαν καὶ κληρικοὶ τῆς αἰσχύνης γιὰ νὰ σκανδαλίζουν τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, καὶ ἀνασταυρώνοντας τὸν Χριστό, νὰ ἐμπορεύονται τὸ Πανάχραντο Αἷμα Του, προκειμένου νὰ ἀποκτήσουν χρήματα καὶ κτήματα… Κοιτάζοντας τὰ πράγματα ἀπὸ τὴν δική μου πλευρά, σοῦ θυμίζω ὅσα σοῦ ἔχω πεῖ γιὰ τὴν νεότητά μου. Ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τὸ ποιὸν τοῦ ἀντιχρίστου Μητροπολίτη, ὁ ὁποῖος δωρίζοντας αἱρετικὴ Καινὴ Διαθήκη, πολεμοῦσε τὸν Κύριο, ἄργησα νὰ συνειδητοποιήσω πὼς ἀπὸ σκανδαλισμὸ καὶ ἀντίδραση γινόμουν ὀρθολογιστής, πηγαίνοντας ἀντίθετα στὴν πίστη, ποὺ ἐκεῖνος ὑποτίθεται ὅτι “ἐκπροσωποῦσε”! Τὸ νὰ ξεχνάω τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ στηρίζομαι στὶς δικές μου δυνάμεις, ἦταν τραγικὸ σφάλμα!».
Σκεπάζοντας μὲ τὰ χέρια γιὰ λίγο τὸ πρόσωπο, προσπάθησα νὰ βάλω μία τάξη στὶς τόσο ἀναστατωμένες σκέψεις μου. Ἔχοντας σαστίσει ἀπὸ τόσα ποὺ ἄκουσα γιὰ τοὺς διεφθαρμένους κληρικούς, ἀκόμα δὲν μποροῦσα νὰ βρῶ τὸν δρόμο, γιὰ νὰ περιγράψω στὸν πατέρα μου τὸ ἀγκάθι ποὺ μάτωνε τὴν ψυχή μου. «Θὰ ἀλλάξω θέμα, γιὰ νὰ σοῦ περιγράψω κάτι ποὺ τὸ ἔχω τακτοποιημένο στὸ μυαλό μου, μέχρι νὰ βρῶ τὴν κατάληξη ποὺ θέλω, ἐντάξει;». Ὁ πατέρας ἀνακουφισμένος, συμφώνησε. «Ὁ ὑπουργὸς ψευτο-ἄμυνας μίλησε γιὰ τὴν ἐλληνικὴ συστοιχία τῶν πυραύλων, ποὺ κατέρριψε δύο βαλλιστικοὺς πυραύλους στὴν Σαουδικὴ Ἀραβία, ποὺ προέρχονταν ἀπὸ τὸ Ἰράν, γιὰ νὰ προστατέψει τὰ ΞΕΝΑ διυλιστήρια. Γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὸ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΑΣΟΣ τῆς ἐμπλοκῆς τῶν Ἑλλήνων σὲ πόλεμο ποὺ ΔΕΝ εἶναι δικός μας, μᾶς ἀράδιασε κάποια “παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς”. Ὅπως ὅτι ἔγιναν ΤΟΣΟ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΙ ἀπέναντί μας, λόγῳ τῆς δημιουργίας τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ τῆς ἀκρίβειας, ποὺ εἶναι μία πολλὴ μεγάλη ἀπειλή, ὅπως καὶ ἡ διαρκὴς αὔξηση τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου, ἀποτελεῖ μία τεράστια ἀπειλὴ γιὰ τὸ ἐπίπεδο ζωῆς τῶν Ἑλλήνων, τῶν Εὐρωπαίων, καὶ τῶν κατοίκων ὅλου τοῦ πλανήτη! Ὁπότε σὲ αὐτὴ τὴν συγκυρία, ταύτισε τὴν προστασία τῶν διυλιστηρίων τῶν πάμπλουτων Ἀράβων, μὲ τὴν προστασία τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς καὶ τὴν… “σωτηρία μας”! Δηλαδὴ ἄν μᾶς ῥίξουν ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα οἱ Ἰρανοὶ ἕναν πύραυλο γιὰ ἀντίποινα, καὶ πάρα πολλὰ οἰκοδομικὰ τετράγωνα γίνουν “σκόνη”, ξεκληριστοῦν οἰκογένειες, γεμίσουν τὰ νοσοκομεῖα μὲ νεκροὺς καὶ τραυματίες, καὶ οἱ πολιτικοὶ ὅπως πάντα θὰ μᾶς κοροϊδεύουν ἤ θὰ κρυφτοῦν, θὰ δοῦμε στὴν πράξη τὴν “ἀποσόβηση τῶν κινδύνων” ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο ψευτο-ἄμυνας, καὶ τὴν “προστασία” τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς τῶν Ἑλλήνων! Καλύτερα ὅμως πατέρα, νὰ πάρουμε τὸ σκηνικὸ ὅλο ἀπὸ τὴν ἀρχή. Λέγοντας μας τὰ “παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς”, ἀποκομμένα πλήρως ἀπὸ τοὺς ΑΣΥΛΛΗΠΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ὁ “παραμυθὰς” μιλάει σὰν κάποιος ποὺ ἔχει… “ΑΝΟΙΑ”, ὁπότε δὲν ἔχει καὶ ἐπαφὴ μὲ τὴν σκληρὴ πραγματικότητα. Τί “εὐθύνες” νὰ καταλογίσεις σὲ κάποιον ποὺ δὲν ξέρει οὔτε ποῦ βρίσκεται; Ἐπειδὴ ὅμως καταλαβαίνουμε ὅτι οἱ “ἀπαντήσεις” τῶν πολιτικῶν εἶναι “ἕτοιμες-ἑβραϊκές”, περνᾶμε στὸ ἑπόμενο σενάριο: ἡ ἀπάντηση τοῦ “παραμυθᾶ” εἶναι προσαρμοσμένη στὸ ὕφος τῆς “ΑΝΟΙΑΣ”, ἐπειδὴ θεωροῦν ὅτι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες… πάσχουμε ἀπὸ “ΑΝΟΙΑ”! Δηλαδὴ ἡ ὑπουργικὴ δικαιολογία φαινόταν στὸν “παραμυθὰ” ἱκανοποιητική, ἐπειδὴ ἦταν προσαρμοσμένη ὥς αὐτὸ ποὺ… “μπορούσαμε νὰ καταλάβουμε”. Ξέρεις, πῶς γελάει ὁ ξετσίπωτος μὲ αὐτὸν ποὺ ἔχει ἄνοια, καὶ τὸν κοροϊδεύει, ὅσο τοῦ ὑπόσχεται ἀνέφικτα πράγματα; Ὑπάρχουν βέβαια καὶ ἄλλες ἑρμηνείες ποὺ ὁ “παραμυθὰς” καὶ ὅλη ἡ παρέα του, μᾶς συμπεριφέρονται σὰν νὰ εἴχαμε “ΑΝΟΙΑ”· ἐπειδὴ μᾶς θεωροῦν “ἀνίσχυρους”, ἀπαιτοῦν ὅτι θὰ σκεφτόμαστε μόνο μὲ τὸν τρόπο ποὺ μᾶς “ἐπιτρέπουν”, ἤ ἐπειδὴ ΜΑΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ, θεωροῦν ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΦΤΕΙ ΛΟΓΟΣ γιὰ τὸ ἄν αὐτοὶ καταστρέψουν ὁλοσχερῶς τὴν ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ! Ὅμως ξέρουν ἐξ ἀρχῆς, ὅτι οἱ Ἕλληνες ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΕΜΠΟΛΟΚΗ στὸν ἀντίχριστο πόλεμο!».
«Φώτιε, πάντα ὁ πόλεμος βασίζεται στὴν ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ καὶ τὸν ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟ! Ἡ τρισάθλια ὑποτίμηση τῆς νοημοσύνης τοῦ λαοῦ, εἶναι πάγια τακτικὴ πολιτικῶν ἐλιγμῶν, γιὰ ἀνώδυνη ἀποφυγὴ τῶν εὐθυνῶν, ἀκόμα καὶ στὶς μεγαλύτερες δυσκολίες. Γιὰ παράδειγμα τέσσερα χρόνια πρίν, γιὰ νὰ μὴν ἀναλάβει τὶς εὐθύνες του ὁ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ, ὅταν κάποιο πρωὶ ἡ Ἀττικὴ Ὁδὸς εἶχε γεμίσει μὲ ἀκινητοποιημένα ὀχήματα, ἀπὸ τὸ πολὺ χιόνι, καὶ οἱ πολιτικοὶ κρύφτηκαν ἀντί νὰ βοηθήσουν ΑΜΕΣΩΣ τόσους παγωμένους ἀνθρώπους, τί βγῆκε καὶ δήλωσε μὲ ἄνεση; “ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΕΠΕΣΕ ΜΕΡΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΕΦΤΕΙ ΒΡΑΔΥ!” Τέτοια ἀπάντηση θὰ πρέπει νὰ χρυσοπληρώθηκε στὶς δημόσιες σχέσεις, ἐπειδὴ ἦταν διαβολική! Ὁ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ ἔδωσε μία ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΙΔΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ, γιὰ τὸν λόγο ποὺ πραγματικὰ ἐγκατέλειψαν τὸν κόσμο ΑΒΟΗΘΗΤΟ, ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ ΣΕ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΓΙΑ ΩΡΕΣ, σὰν νὰ εἴμαστε σὲ πρωτόγονη χώρα! Μὲ τὴν παιδιάστικη ἀπάντηση, στὴν οὐσία “ΑΚΥΡΩΝΕ” ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ὅσων τὸν ἄκουγαν, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ΤΟΥΣ ΔΙΕΦΕΥΓΕ ἡ συχνότητα τῆς ΕΚΔΗΛΗΣ ΕΙΡΩΝΙΑΣ καὶ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗΣ ποὺ εἶχε ἡ δικαιολογία. Ὅταν ὁ ἄλλος δὲν μιλάει σοβαρά, σοῦ ἀφαιρεῖ τὴν δυνατότητα νὰ τοῦ ἀπαντήσεις ἐσὺ στὰ σοβαρά· καθηλώνοντας τὴν ἀπὰντηση ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ “ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ”, δηλαδὴ ΕΥΤΕΛΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ, κάθε συζήτηση ποὺ ἀκολουθεῖ, ἔχει ἤδη “ξεχάσει” τὶς ΕΥΘΥΝΕΣ ἤ τους ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ τῆς πραγματικότητας, ὅπως ἔχει “ξεχάσει” καὶ τὴν ΑΠΑΙΤΗΣΗ γιὰ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ! Τώρα σοῦ λέω μὲ ἄλλο τρόπο, ὅσα εἶπες νωρίτερα γιὰ τὴν “ΑΝΟΙΑ”. Ὅταν ὁ ὑποκριτὴς πολιτικὸς ἐκφράζεται μὲ “παιδικὴ σκέψη”, τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δουλειὰ ἡ διαχείριση τῶν κινδύνων, ὅ,τι ἐπώδυνο καὶ νὰ πεῖ, προβάλλεται ὡς ΑΣΗΜΑΝΤΟ, καὶ ἔτσι καταλήγει ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ! Ὁ “ΝΗΠΙΑΚΟΣ ΛΟΓΟΣ” εἶναι ὁ τρόπος ποὺ ἀποσπᾶ τὴν —ἄς ποῦμε— συναίνεση τοῦ λαοῦ μας, στὰ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ! Ὁ ὑπουργὸς ψευτο-ἄμυνας μᾶς παραμύθιασε μὲ τὶς ἀνοησίες “τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ τῆς προστασίας ὅλου τοῦ κόσμου”, κοροϊδεύοντάς μας γιὰ τὸν ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ στὸν ὀποῖο ἐξέθεσαν τὴν Πατρίδα μας, ἀπλῶς μιλῶντας “παιδικά”!».
«Τότε πατέρα, τὸ ἴδιο ἀκριβῶς κάνουν καὶ μὲ τὴν διαβόητη ἀπαγόρευση τῶν ἀνηλίκων, στὴν ἀγορὰ καπνικῶν εἰδῶν καὶ ἀλκοολούχων! Ἄς ξεκινήσουμε ἀπὸ τὰ ἐβραϊκὰ σχέδια· οἱ Ἑβραῖοι ἔβαλαν τὴν συμμορία τυχοδιωκτῶν, δηλαδὴ τοὺς πολιτικούς, νὰ μᾶς ἐκμεταλλεύονται καὶ νὰ μᾶς βασανίζουν, ἀφαιρῶντας μας τὰ βιοποριστικὰ μέσα, ὥσπου νὰ προτιμᾶμε τὴν “ἡσυχία τῆς δουλείας” στοὺς Ἑβραίους, ἀπὸ τὰ δικαιώματα τῆς ἐλευθερίας μας… Εἶναι ὁλοφάνερο πὼς ΟΙ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΤΗΝ ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, καὶ ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικὰ μὲ τοὺς τρόπους ὑποταγῆς μας στοὺς Ἑβραίους! Ἀφοῦ οἱ πολιτικοὶ εἶναι ἀνήθικοι, τί λόγο ἔχουν οἱ ἴδιοι ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ νὰ ἀγοράζουν οἱ ἀνήλικοι καπνὸ καὶ οἰνοπνευματώδη; Κανέναν! Μᾶς κοροϊδεύουν, σὰν νὰ πάσχουμε ἀπὸ “ΑΝΟΙΑ”, ἐπειδὴ ἐκεῖ στηρίζουν τὴν ΤΙΜΩΡΙΑ ποὺ ἑτοίμασε τὸ κράτος γιὰ τοὺς ἀνηλίκους. Ὅποτε ἐπιβλήθηκε ποτοαπαγόρευση, οἱ ἄνθρωποι ἐξωθοῦνταν σὲ κατὰ πολὺ μεγαλύτερη κατανάλωση οἰνοπνευματωδῶν, τὴν ὁποία φυσικὰ κάλυπταν ἀπὸ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΗΓΕΣ. Ὅταν μειώνεται ἡ προσφορὰ, αὐξάνεται ἡ ζήτηση! Οἱ ἀνήλικοι γιὰ νὰ ἀγοράζουν αὐτὰ ποὺ “τοὺς ἀρνεῖται” τὸ κράτος, θὰ πλησιάζουν στὸ παραεμπόριο διαφόρους “ἀγνώστους”, γιὰ παράνομα τσιγάρα, ἴσως καὶ μὲ χημικὸ καπνό, καὶ παράνομα ἀλκοολοῦχα ποτά, γιὰ τὰ ὁποῖα κανεὶς δὲν θὰ ἔχει τὴν εὐθύνη! Ἕνα εἶναι βέβαιο, πὼς μὲ κάθε τρόπο οἱ ἀνήθικοι πολιτικοὶ θέλουν οἱ γονεῖς, ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ! Πατέρα, οἱ πολιτικοὶ ἀπαιτοῦν ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ… “ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ” ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ!». Νοιώθοντας τὸ στόμα μου νὰ στεγνώνει, πῆρα τὸ κινητὸ στὰ χέρια, καὶ πηγαίνοντας πάλι στὰ “Πρωτόκολλα”, διάβασα: “Η ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΝΤΥΠΟΥ ΛΟΓΟΥ. Στὶς χῶρες ποὺ λέγονται προοδευμένες, δημιουργήσαμε φιλολογία ῥυπαρή, ἀποτρόπαιη. Θὰ τὴν ὑποθάλπουμε γιὰ κάμποσο χρόνο ἀκόμα μετὰ τὴν ἔλευσή μας στὴν ἐξουσία, γιὰ νὰ ἐξαίρουμε τὴν ἀντίθεση τῶν λόγων καὶ τῶν προγραμμάτων μας, ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες. / ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΑΘΕΥΤΟΥΝ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ. Οἱ φιλόσοφοί μας θὰ συζητᾶνε ὅλα τὰ ἐλαττώματα τῶν χριστιανικῶν δοξασιῶν, ἀλλὰ κανεὶς δὲν θὰ ἀμφισβητεῖ ποτὲ τὴν θρησκεία μας, διότι κατὰ βάθος κανεὶς δὲν θὰ τὴν γνωρίζει, πλὴν τῶν δικῶν μας, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε θὰ τολμήσουν νὰ προδώσουν τὰ μυστικά της. / Οἱ σοφοί μας, ἐκπαιδευμένοι νὰ διευθύνουν τοὺς Χριστιανούς, θὰ συνθέτουν λόγους, σχέδια, ἄρθρα, ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς δίνουν τὴν ἐπιρροὴ πάνω στὰ πνεύματα, καὶ θὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ τοὺς διευθύνουμε πρὸς τὶς ἰδέες, τὶς ὁποῖες θὰ θέλουμε νὰ τοὺς ἐπιβάλλουμε”. Βλέπεις; Ὅλοι “ΠΑΙΖΟΥΝ” μὲ τὶς ἐντολὲς ποὺ δίνουν, πότε γιὰ ἐπιβολὴ τῆς διαφθορᾶς —ἤ τῶν τσιγάρων καὶ τῶν ποτῶν—, πότε γιὰ δῆθεν “ἀπαγόρευση” τῆς διαφθορᾶς! Ὅλη ἡ διαβολικὴ βία τῶν ἄθλιων, στοχεύει στὸ νὰ κάνουν τὰ παιδιὰ ΣΚΛΑΒΟΠΟΥΛΑ!». Ἡ φωνή μου “τσάκισε”, καὶ χαμήλωσα τὸ βλέμμα.
«Μίλησέ μου, παιδί μου! Πές μου αὐτὰ ποὺ ἔχεις μέσα σου. Δὲν εἴμαστε μόνοι μας, γιὰ τὰ πάντα καταφεύγουμε στὸν Χριστό!».
Φέρνοντας στὴν σκέψη τὴν δικαίωση ποὺ ἔνοιωσα ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις τοῦ πατρὸς Ἀγαθαγγέλου, πρὸς τὸν διεφθαρμένο Μητροπολίτη μας, ἀναθάρρησα. Κοιτάζοντας τὸν πατέρα μου στὰ μάτια πῆρα δύναμη, καὶ ἀποφάσισα νὰ μιλήσω γιὰ τὴν ντροπὴ ποὺ μὲ ἔλιωνε. «Οἱ Ἑβραῖοι λένε πὼς καταστρέφοντας κάθε ἄλλη πίστη, μὲ τὸ εἰδωλολατρικὸ σύστημα θὰ κατακτήσουν ὅλους τοὺς λαούς. Ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἐλεεινοὺς “κληρικούς μας” βοηθᾶνε τοὺς Ἑβραίους νὰ καταστρέψουν τὴν Ὀρθοδοξία, κάνουν λυκοσυμμαχίες μὲ τοὺς παπικούς, τοὺς δασκάλους τους στὸν ἐξευτελισμὸ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας τοῦ πλησίον, μὲ προσχήματα ἱεροπρεπῶν διαλέκτων. Ὁ σοδο-νόμος τῆς “νομιμοποίησης” τῶν ἀρσενοκοιτῶν, τέτοιο πρόσχημα ἦταν, ποὺ περιβεβλημένο ἱερατικὴ στολή, ἔγινε σύστημα θρησκευτικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, στὰ μέτρα τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν. Ἀφοῦ οἱ ἀρσενοκοῖτες ἀρνοῦνται ὅτι ὑπάρχει αἰώνια ζωή, ὅσα “αἰσθήματα” κι ἄν ἔχει ἡ μεταξύ τους “ἀγάπη”, ἀφορᾶ ἀποκλειστικὰ τὸ σῶμα. Δηλαδὴ εἶναι “ὑποκατάστατο ἀγάπης”, ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ! Μάλιστα εἶναι τέτοιο “ὑποκατάστατο”, ποὺ τὸ σῶμα μετατρέπεται σὲ “θεό”, ἄρα σὲ ΤΥΡΑΝΝΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ! Δηλαδὴ γίνεται “ΑΓΑΠΗ-ΚΤΗΝΩΔΗΣ”! Οἱ ἀντίχριστοι ἄνοιξαν τὸν δρόμο στὴν υἱοθεσία παιδιῶν ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ἀναβιβάσει τὰ χαμερπῆ ἔνστικτά τους σὲ “θεό”, καὶ κατὰ τὴν γνώμη μου, αὐτὰ τὰ παιδιὰ ἐξ ἀρχῆς, θὰ ἀποκτοῦν τὴν “σφραγίδα” τῶν ΣΚΛΑΒΟΠΟΥΛΩΝ! Θὰ τοὺς παίρνει χρόνια γιὰ νὰ συνειδητοποιοῦν ὅτι κάτι δὲν πάει καλὰ μὲ τὴν “ἀγάπη” ποὺ ἐξαρτᾶ τὴν σάρκα ἀπὸ τὴν ἡδονή, ἡ ὁποία τυραννάει χωρὶς λύπηση τὴν ψυχή! Θυμᾶμαι πρὶν δύο χρόνια, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος εἶχε πεῖ στὸν λαὸ τῶν Ῥωμιῶν, πὼς τὰ θέματα τῶν ἀρσενοκοιτῶν… “τὰ ῥυθμίζει ἡ πολιτεία”, καὶ πὼς “ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀντιδράει, ἀλλὰ ἀγαπάει”, λὲς καὶ οἱ Ῥωμιοὶ εἴχαμε “ΑΝΟΙΑ”, καὶ δὲν βλέπαμε ὅτι μᾶς πρόδιδε γιὰ ἀκόμα μία φορά! Ἤθελε νὰ φτιάξει καὶ στὴν Πατρίδα μας, “θρησκεία” ποὺ κρατάει τοὺς ἀνθρώπους δούλους τῶν παθῶν τους! Ἀφοῦ ὅμως ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, “συμμορφώθηκαν” πλήρως μὲ τὰ πρότυπα τῆς παποσύνης, ξέροντας ἐμεῖς πὼς οἱ φαῦλοι αἱρετικοὶ “χειροτονοῦν” ἱερεῖς ἀκόμα καὶ τοὺς… ἀρσενοκοῖτες, εἶναι βάσιμα τὰ ἐρώτηματά μας, γνωρίζοντας τὴν στάση ποὺ τηρεῖ ἡ παποσύνη ἀπέναντι στὴν… ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ! Γιατὶ οἱ προκαθήμενοι τῆς Ὀρθοδοξίας, δὲν ἐμπόδισαν ἐξ ἀρχῆς τοὺς ἑωσφορικοὺς νόμους τῶν ἀντιχρίστων πολιτικῶν, ὥστε ὡς πνευματικοὶ ἡγέτες, ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ, τὰ ὁποῖα ἡ παποσύνη ΣΥΝΤΗΡΕΙ καὶ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΑΙ; Ποιός θὰ μπορεῖ νὰ προστατεύσει τὰ παιδάκια ποὺ θὰ μένουν στὸ ἴδιο σπίτι μὲ τοὺς ἔκφυλους, ποὺ ἔχουν γιὰ “θεό τους” τὴν διαστροφή;». Ὁ πατέρας ἅπλωσε τὸ χέρι καὶ μὲ ἔβαλε στὴν ἀγκαλιά του, γιὰ νὰ σταματήσω νὰ τρέμω. Περίμενε ὑπομονετικά, μέχρι νὰ βγάλω ἀπὸ μέσα μου ὅλη τὴν φρίκη, ποὺ συνειδητοποίησα μέσα ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα”. «Ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΡΤΑ τῆς ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ, ΑΝΟΙΧΤΗ, ἐπειδὴ εἶναι “ΠΡΟΦΗΤΕΣ” τοῦ ΠΑΝΣΕΞΟΥΑΛΙΣΜΟΥ! Μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς μάγους, τοὺς ἀστρολόγους καὶ τὰ μέντιουμ, τῆς τερατόμορφης νέας ἐποχῆς τῶν Ἑβραίων! Οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε θὰ τολμήσουν νὰ προδώσουν τὰ μυστικὰ τῆς λατρείας τοῦ σατανᾶ, ἀλλὰ μέσα ἀπὸ διάφορες δημοσιεύσεις, δυστυχῶς, πήραμε μία ἰδέα γιὰ τὰ ὑπάνθρωπα καὶ κτηνώδη ποὺ κάνουν οἱ θεοκτόνοι στὴν σατανικὴ λατρεία, γιὰ τὰ ὁποῖα τοὺς χρειάζονται καὶ τὰ παιδιὰ… Οἱ ἄθλιοι πολιτικοὶ διατάχθηκαν ΝΑ ΘΕΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥΣ, οὔτως ὥστε σὲ αὐτά, ὁ διάβολος νὰ ὁρίζει τί θὰ κάνουν, καὶ τί δὲν θὰ κάνουν! Ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος βοηθᾶνε τὸν διάβολο, ὁ ὁποῖος μαζὶ καὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα ὄργανά του, ἀπεμπόλησαν προδοτικὰ κάθε ἱερὸ καὶ ὅσιο φόβο Θεοῦ καὶ εὐθύνη, καὶ προσπαθοῦν νὰ πνίξουν τὴν φωνὴ τῆς ἀληθείας, ὥστε νὰ ἀσελγήσουν ἐλευθέρως καὶ ἀναιδῶς ἐπὶ τοῦ μυστικοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ!».
«Ἡ “ἐκδρομὴ” ποὺ μᾶς πῆγε σήμερα τὸ σχολεῖο, ἦταν ἡ καλύτερη τῆς ζωῆς μου, πατέρα! Πρῶτα συγκεντρωθήκαμε οἱ μαθητὲς τῆς Μητροπολιτικῆς περιφέρειας, σὰν μία λαοθάλασσα, ἔξω ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς Μητρόπολης, τραγουδήσαμε κάποιους ὕμνους ποὺ εἴχαμε προγραμματίσει, ξεκινῶντας μὲ τὸ “Τῇ Ὑπερμάχῳ”, καὶ μετὰ μπήκαμε νὰ παραλάβουμε τὴν παραίτηση τοῦ ἀσεβοῦς Μητροπολίτη! Ἡ σημερινὴ ἡμέρα εἶναι ἱστορική!Δόξα τῷ Θεῷ!».
«Καὶ ἐμεῖς ἀναπαυτήκαμε, οἱ γονεῖς, ποὺ βλέπαμε τὴν αἰρετικὴ Καινὴ Διαθήκη νὰ κυκλοφορεῖ τόσα χρόνια, ἀσύδοτα, ἀλλὰ καὶ ὅλες αὐτὲς τὶς “πανθρησκειακὲς χαρὲς” τοῦ ΠΡΩΗΝ Μητροπολίτη, μὲ τοὺς ἀλλόθρησκους! Πρὶν λίγες ἡμέρες ποὺ τὸν ἐπισκεφθήκαμε ἐμεῖς, ἡ λαοθάλασσα τῶν μεγάλων, πραγματικὰ δὲν μποροῦσε νὰ καταλαγιάσει τὴν ταραχή του ἀπὸ τὴν δυσάρεστη ἔκπληξη, ὅτι πλέον οἱ πιστοὶ ΔΕΝ ἀνεχόμαστε, στὸν ἀρχιερατικὸ θρόνο νὰ κάθεται ἕνας ΑΘΕΟΣ! Τὸ βασικὸ ἐπιχείρημά μας, ἦταν ὁ ΝΗ΄ Ἀποστολικὸς Κανόνας, ὅτι “Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος, ἀμελῶν τὰ τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ, καὶ μὴ παιδεύων αὐτοὺς εἰς εὐσέβειαν, ἀφοριζέσθω· ἐπιμένων δὲ τῇ ἀμελείᾳ καὶ ῥαθυμίᾳ καθαιρέσθω”. Φυσικὰ τοῦ ἐξηγήσαμε “ἐκτενῶς” πὼς ἡ Πίστη καὶ ἡ Πατρίδα ἀνήκουν στὰ παιδιά μας, καὶ ἐκεῖνος καὶ τὰ τρία, τὰ εἶχε ΠΡΟΔΩΣΕΙ! Ὁπότε ὡς Ῥωμιοὶ γονεῖς, δὲν τοῦ ἐπιτρέπαμε νὰ “διαχειρίζεται” ἄλλο τὸ μέλλον μας!».
«Πατέρα, τὴν προσπάθεια ποὺ ξεκίνησα, νὰ μιλάω παντοῦ γιὰ τὸν ἡρωικὸ ἀγῶνα τοῦ Μεγάλου Φωτίου, θὰ τὴν ὀργανώσουμε καλύτερα, μαζὶ μὲ τὸν Ἀγάπιο. Θὰ μελετήσουμε εἰς βάθος τὰ γεγονότα γιὰ τὴν ἀναχαίτηση τῶν κακόδοξων “καινοτομιῶν”, μὲ τὶς ὁποίες ἡ παποσύνη προσπαθοῦσε νὰ μολύνει τοὺς Ῥωμιούς, γιὰ νὰ καταφέρει νὰ ὑποτάξει τὴν Ῥωμανία. Δὲν ξεσήκωσα δηλαδὴ τὰ παιδιά, ἁπλῶς γιὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦμε γιὰ τὴν παγίδευση τῆς ἐλευθερίας τῶν παιδιῶν, ἀπὸ τοὺς ἀντιχρίστους· μὲ τὸν Ἀγάπιο καὶ πολλοὺς ἄλλους ἀποφασίσαμε, πὼς τὸ μέλλον ἀνήκει στὸ Γένος, τοῦ ὁποίου ἡ νεολαία εἶναι προετοιμασμένη γιὰ ἐπίπονη ἐργασία καὶ τὴν θυσία ὑπὲρ τῶν ἄλλων. Θέλουμε νὰ δουλέψουμε ὅλοι μαζὶ γιὰ νὰ ἀναστήσουμε τὴν Ῥωμανία μας, μεγάλη καὶ ἔνδοξη! Διακονῶντας τὸ θέλημα τὸν Ἰησοῦ, θὰ προετοιμαστοῦμε γιὰ νὰ γίνουμε ὅχι μόνο ἀρχηγοὶ τοῦ λαοῦ μας, ἀλλὰ καὶ πρότυπα μίμησης! Ξέρουμε καλὰ ὅτι ἡ ἠθικὴ ἐλευθερία μας, θὰ ἐξασφαλίσει καὶ τὴν ἐθνικὴ ἐλευθερία μας! Ἡ φράση ποὺ ἐπαναλαμβάνει ὁ πατέρας Ἀγαθάγγελος, “Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν”***, ἠλεκτρίζει τὴν ψυχή μας! Δηλαδή, “Νὰ μὴν νικιέσαι ἀπὸ τὸ κακό, ἀλλὰ νὰ νικᾶς τὸ κακὸ μὲ τὴν καλοσύνη καὶ τὰ ἀγαθά σου ἔργα”. Μὲ τὸν καινούργιο Μητροπολίτη ποὺ θὰ διαλέξουμε, μέσα στὴν ζῶσα Ἐκκλησία ὁ Κύριος θὰ εἶναι ὁ Κυβερνήτης, ποὺ μὲ τὴν θεία Πρόνοιά Του μετατρέπει τὸ κακὸ σὲ καλό, καὶ μὲ τὴν σοφὴ παρέμβασή της διευθύνει ἀκόμα καὶ τὶς κακίες καὶ τὰ πάθη τῶν ἀνθρώπων, ὥστε νὰ ὑπηρετοῦν κι αὐτές, ἀθέλητα, στὸ νὰ πραγματοποιηθεῖ τὸ ἀγαθότατο καὶ ἁγιότατο Σχέδιο τοῦ Θεοῦ!».
6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν,
8 ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐξαπορούμενοι, 9 διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι,
10 πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ.
11 ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. 12 ὥστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν.
6 Καὶ τοῦτο διότι ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος κατὰ τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου διέταξε νὰ λάμψει φῶς ἀκτὶ τοῦ σκότους ποὺ ὑπῆρχε, Αὐτὸς τώρα ἔλαμψε στὶς καρδιές μας καὶ τὶς φώτισε, ὄχι μόνο γιὰ νὰ γνωρίσουμε ἐμεῖς, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ μεταδώσουμε καὶ στοὺς ἄλλους φωτεινὴ καὶ καθαρὴ γνώση τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία δόξα φανερώθηκε διὰ μέσου Ἰησοῦ Χριστοῦ! 7 Ἔχουμε αὐτὸν τὸν ἀνεκτίμητο θησαυρὸ τῆς ἐνδόξου γνώσεως μέσα στὰ σώματά μας, τὰ ἀδύνατα καὶ εὔθραυστα σὰν ὄστρακα, γιὰ νὰ ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ὑπεράφθονος πλοῦτος τῆς δυνάμεως εἶναι τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν προέρχεται ἀπὸ ἐμᾶς. 8 Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ὑπερνίκηση τῶν ἀναρίθμητων ἐμποδίων καὶ κινδύνων ποὺ συναντᾶμε στὸ ἔργο μας. Καὶ συμβαίνει νὰ θλιβόμαστε παντοῦ καὶ πάντοτε, χωρὶς ὅμως νὰ φτάνουμε σὲ ἀδιέξοδο καὶ ἀγωνιώδη στενοχώρια. Φτάνουμε σὲ ἀπορία, χωρὶς ὅμως νὰ ἀπελπιζόμαστε ἢ νὰ ἀποστερηθοῦμε ποτὲ μέσο καὶ πόρο σωτηρίας. 9 Καταδιωκόμαστε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ δὲν ἐγκαταλειπόμαστε ποτὲ ἀπὸ τὸν Θεό. Φαίνεται μερικὲς φορὲς ὅτι καταβαλλόμαστε, καὶ σὰν ἄλλοι παλαιστὲς ῥιχνόμαστε κατὰ γῆς, ἀλλὰ δὲν χανόμαστε. 10 Ὅπου κι ἄν περιοδεύουμε, φέρουμε στὸ σῶμα μας πάντοτε τὶς ὀδύνες καὶ τὸν θάνατο τοῦ Ἰησοῦ, κινδυνεύοντας ὅπως Ἐκεῖνος, νὰ πεθάνουμε σὲ κάθε στιγμή. Ἀλλὰ αὐτὸ γίνεται γιὰ νὰ φανερωθεῖ στὴν ζωή μας καὶ τὴν ὕπαρξή μας, ποὺ πάντοτε διαφεύγει τὸν θάνατο, ἡ ζωὴ καὶ ἡ δύναμη τοῦ Ἰησοῦ. 11 Διότι πάντοτε ἐμεῖς, ποὺ ζοῦμε γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Κυρίου, παραδιδόμαστε στὸν θάνατο πρὸς δόξαν τοῦ Χριστοῦ, ὥστε ἡ ζωὴ καὶ ἡ δύναμη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,νὰ φανεῖ στὸ θνητὸ σῶμα μας, τὸ ὁποῖο ὁ Κύριος σώζει κατὰ θαυμαστοὺς τρόπους.12 Ὥστε οἱ μὲν καθημερινοὶ θανάσιμοι κίνδυνοι ὑπάρχουν σὲ ἐμᾶς, ἐνῶ ἡ πνευματικὴ ζωή, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν δικό μας θάνατο, ἐνεργεῖται καὶ αὐξάνεται σὲ ἐσᾶς. (Β΄Κορ. 4,6-12)
τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΠΑΠΙΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ, ἀλλὰ καὶ τὸ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
* Ματθ.20, 25-28
** Ἰεζεκιήλ κεφάλαιο 34
*** Ῥωμ. 12,21
Πιὸ κάτω βρίσκεται τὸ δέκατο τέταρτο κεφάλαιο τῶν Πρωτοκόλλων τῆς Σιῶν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζουμε αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες.
ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΗΣ ΣΙΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ: ΔΕΚΑΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
