Ὅποιος σιωπᾶ δείχνει ὅτι συναινεῖ...

«Δὲν θὰ χαλάσω ἐγὼ τὴν ἐπιδερμίδα μου γι’ αὐτή!», εἶπα μὲ πομπώδη περιφρόνηση, καὶ ὁ παπποὺς τά’ χασε. Χαιρόμουν ποὺ γιὰ τὶς σχολικὲς διακοπὲς ἐπέστρεψα στὸ παλιό μου σπίτι, ἐπειδὴ…

“Θεοτόκε ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν Χριστιανῶν,σκέπε, φρούρει, φύλαττε τοὺς ἐλπίζοντες εἰς Σὲ...”Ὅσο βοηθοῦσα τὴν πρεσβυτέρα μὲ τὸ μάζεμα τοῦ τραπεζιοῦ, ἄκουγα τὸν πνευματικό μου, τὸν πατέρα Εὐέλπιστο, νὰ σιγοψάλλει τὰ…

Ἐπιτέλους, τὸ λεωφορεῖο τῆς σχολικῆς ἐκδρομῆς διασχίζει τὴν Ὑψηλὴ Γέφυρα καὶ σὲ λίγο θὰ βρισκόμαστε στὴν Χαλκίδα. Τὰ παιδιὰ ἄρχισαν νὰ κατεβάζουν τὰ πράγματά τους ἀπὸ τὰ ἐρμάρια, καὶ μὲ…

Περπατοῦσα στὸν δρόμο φορώντας τὰ ἀκουστικὰ στὰ αὐτιά, καὶ ἤμουν ἀπορροφημένος ἀπὸ ὅσα δὲν ἄντεχα νὰ ἀκούω, στὶς συμβουλὲς ποὺ παρακολουθοῦσα. Δὲν πρόσεξα τὰ σπασμένα τούβλα ποὺ πάτησα, δίπλα ἀπὸ…

«Αὐτὴ ἡ ἰώβεια ὑπομονή σου καὶ ἡ τεράστια ἀνοχή σου, νὰ δέχεσαι τὰ πάντα καὶ νὰ μὴν ἀντιδρᾶς, εἶναι οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροί σου! Γιατὶ δὲν κάνεις κάτι μὲ ὅλους αὐτούς,…

«Ἐλᾶτε παιδιά, σὲ μισὴ ὥρα πρέπει νὰ βρισκόμαστε στὴν πισίνα». Μόλις τελείωσε ἡ τακτοποίηση τῶν ἀποσκευῶν στὸ σπιτάκι μας, καὶ ὅπως θὰ πηγαίναμε γιὰ τὴν πρώτη δραστηριότητα, ὁ ὁμαδάρχης μας,…

«Τί ἔχεις καλό μου; Τί σὲ μαραζώνει;». Ἤξερα πὼς ἡ κυρία Συμέλα μὲ διαβάζει σὰν ἀνοιχτὸ βιβλίο ἀπὸ ὅταν ἤμουν μικρὸ κοριτσάκι, ποὺ οἱ γονεῖς μου μὲ ἔφερναν ἐδῶ στὸ σπίτι…

Μόλις βγήκαμε ἀπὸ τὴν πολυκατοικία ποὺ ἔμενε ὁ Στυλιανός, προσπαθοῦσε νὰ ἀνοίξει τὴν ὀμπρέλα του, ἀλλὰ κάτι δὲν πήγαινε καλὰ καὶ καθυστεροῦσε. Τὸ ὅτι δὲν ἐπεδίωξα νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὸ…

«Τὸ τηλέφωνό μου, ΔΕΝ ΜΕ ΘΕΛΕΙ!», εἶπα ὅλο νεῦρα. «Δὲν ξεκίνησε καλὰ ἡ ἡμέρα σήμερα...». Προσπαθοῦσα νὰ βρῶ μία συγκεκριμένη ἀνάρτησή μου στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, γιὰ νὰ τὴν δείξω…

«Τώρα εἶδες ὅτι σοῦ εἶχα τηλεφωνήσει τὸ πρωί; Στὶς πέντε τὸ ἀπόγευμα;». Ὁ Θεολόγος δὲν κατάφερε νὰ κρύψει τὴν πικρία του. «Ὅχι, ἔχω ξυπνήσει ἀπὸ τὶς ἕντεκα, ἀλλὰ ἄργησα νὰ σηκωθῶ.…

«Ἡλιοστάλακτη, τὸ ὄνομά σου εἶναι σπάνιο! Ἐκτὸς ἀπὸ ἐσένα καὶ τὴν μακαρίτισσα τὴν γιαγιά σου, δὲν τὸ ἔχω ἀκούσει ἀλλοῦ· τὸν Δεκαπενταύγουστο ἔμαθα, πὼς γιόρταζες τότε. Σοῦ ἀρέσει ποὺ ἦρθες…

«Μὲ τὸσο ὑψηλὸ πυρετὸ ποὺ δὲν ἔλεγε μὲ τίποτα νὰ πέσει, νόμιζα ὅτι δὲν τὸ γλύτωνα τὸ “ψήσιμο”!», εἶπα μεταξὺ σοβαροῦ καὶ ἀστείου. Παρόλο ποὺ ἔχουν περάσει λίγες ἡμέρες, ἐξακολουθῶ…

Γιὰ ἀκόμα μία φορά, πῆρα στὰ χέρια τὴν κληρονομιὰ ποὺ εἶχα ἀπὸ τὸν παππού μου, εὐελπιστώντας πὼς θὰ κατόρθωνα νὰ ἀποκωδικοποιήσω τὸ αἴνιγμα τῆς ζωῆς. Ἀνοίγοντας τὴν Καινὴ Διαθήκη στὴν…

«Ἰάκωβε, δὲν εἴμαστε μικρὰ παιδάκια γιὰ νὰ πιστεύουμε ὅτι γεννηθήκαμε γιὰ κάτι σπουδαῖο, καὶ πὼς μὲ τὰ κατορθώματά μας θὰ σώσουμε τὸν κόσμο! Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν κοινωνία ποὺ δὲν…

Ἔβλεπα μέσα στὴν ἐκκλησία τὸν Νικηφόρο νὰ κάνει τὸν σταυρό του, καὶ δὲν μποροῦσα νὰ ἑρμηνεύσω τὴν ἀνάγκη νὰ ἔχουν τόση ταπείνωση οἱ κινήσεις του. Ἴσως στὰ τριάντα του —τὰ…

«Ὅταν πρωτογνώρισα τὸν Ἕκτορα στὸ σχολεῖο, εἶπε σὲ ἄλλο παιδὶ δυνατά, γιὰ νὰ τὸ ἀκούω καὶ ἐγώ, ὅτι ὅσοι “πουλᾶνε ἰσορροπία” τοῦ κάθονταν στὸν λαιμό· ὅτι ἡ “τελειότητα” τὸν ἀπωθοῦσε…

«Θεοχάρη, τοῦ ἔδωσες καὶ κατάλαβε, ἔ;», εἶπε ὁ Δρόσος ὅπως ἔκατσε καὶ αὐτὸς νὰ πιεῖ λίγο νερὸ καὶ νὰ πάρει μία ἀνάσα.Ἤμασταν καὶ οἱ δύο μέσα στὸν ἱδρώτα καὶ τὴν…

«Μοῦ φαίνεται ἀπίστευτο, ὅτι βρίσκομαι πάλι ἐδῶ! Μοῦ εἶχε λείψει τὸ μέρος! Ἡ τελευταία φορὰ ποὺ εἴχαμε ἔρθει γιὰ περίπατο στὸ δάσος, ἦταν πολλοὺς μῆνες πρὶν μπαρκάρεις, μπαμπά. Δὲν ἦταν…

«Ὁ μπαμπὰς εἶναι ἄντρας, δὲν ξέρει ἀπὸ αὐτά, καὶ λέει ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ διαθέσουμε χρήματα ἐκεῖ· ἀλλὰ ἡ μαμὰ δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ περιποιημένα νύχια ἐπειδὴ ἀσχολεῖται μὲ τὰ…

«Μὰ τὴν φράση “Νὰ ζεῖ κανείς, ἤ νὰ μὴν ζεῖ”, μόνο ὁ Χορτάτος μπορεῖ “νὰ τὴν πεῖ” παππού, ποὺ εἶναι ζῶο...», εἶπα, καὶ εἶδα τὸν σκύλο μου ποὺ ἦταν ξαπλωμένος…

“Χριστέ μου, σῶσε με!”. Ἡ ἐσωτερικὴ κραυγὴ ἀναδύθηκε μέσα ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου, καὶ πρὸς στιγμὴν κίνησε μία πνοὴ λύτρωσης μέσα μου! Ἀνακουφίστηκα ποὺ μὲ φυγάδευσε στὴν ἀπέναντι…

«Θέλεις;», ῥώτησε ὁ Χρόνης καὶ ἔδειξε τὰ γαριδάκια ποὺ κρατοῦσε, ἀλλὰ θυμήθηκε ὅτι νήστευα καὶ τὸ διόρθωσε: «Τί λέω, ἀφοῦ δὲν τρῶς...». Εἶχε ἀνοίξει τὸ σακουλάκι, ἀφότου τελείωσε τὴν μεγάλη…

«Εὐριδίκη, ἀκριβῶς μόλις πάτησα στὴν αὐλὴ τοῦ γυμνασίου πέρσι, ξεκινώντας τὴν α΄ τάξη, ἀπὸ τὸ “περιβάλλον τῆς αὐλῆς” μοῦ ἔγινε σαφὲς ὅτι ἦταν πολλὰ αὐτὰ ποὺ “ὄφειλα νὰ μάθω”, ἀλλὰ…

«Ὅμηρε, τὸ πιστεύεις ὅτι ξεχείλιζα τὸ πιάτο μου μὲ φαγητό, ἀλλὰ τὰ μάτια μου λυποῦνταν ποὺ δὲν χωροῦσε κι ἄλλο; Ἔλεγα ὅτι ἄν ἦταν τρόπος, θὰ μποροῦσα νὰ τσακίσω ὅλη…

«Μπῆκαν χώματα στὰ μάτια μου!», εἶπα νιώθοντας τοὺς κόκκους νὰ μὲ κόβουν κάτω ἀπὸ τὰ κλειστὰ βλέφαρα. Ὁ ὀξὺς πόνος δὲν ἐπέτρεπε στοὺς βολβοὺς νὰ κινηθοῦν, χωρὶς νὰ κάνουν τὴν…