Ὅποιος σιωπᾶ δείχνει ὅτι συναινεῖ...

Πατώντας τὸ κουδούνι στὴν πόρτα τοῦ διαμερίσματος, ποὺ ἦταν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν δική μας πόρτα, εὐχήθηκα ὁλόψυχα νὰ ἦταν μέσα ἡ κυρία Εὐβούλη. Δὲν εἶναι πολὺς ὁ καιρὸς ποὺ ἦρθε…

«Σᾶς θυμᾶμαι π. Χερουβείμ νὰ λέτε, πὼς ἔχοντας ὁ ἄνθρωπος ὀρθὴ στάση ἀπέναντι στὸν θάνατο, ὁδηγεῖται στὴν δημιουργικὴ ἀντίληψη τῆς ζωῆς, καὶ γενικὰ σὲ συνεπέστερη ζωή, προκειμένου αὐτὴ νὰ συνεχιστεῖ…

Τὸ τραπεζάκι μου ἦταν κάτω ἀπὸ τὴν σκιὰ ποὺ ἔκαναν μερικὲς ἐλιές, στὴν ἄκρη τοῦ κήπου μας. Γνωρίζοντας τὶς συνήθειες τῆς ἡλικιωμένης γειτόνισσάς μου, ὑπολόγιζα πὼς σὲ λίγο θὰ ἤθελε…

Εἶχα διαλέξει τὰ ἀκουστικὰ ποὺ θὰ ἀγόραζα, στὸ κατάστημα μὲ τὶς μικροσυσκευές, καὶ πηγαίνοντας στὸ ταμεῖο γιὰ νὰ πληρώσω εἶδα τὸν Ἀετίωνα, ποὺ πλήρωνε κι αὐτὸς κάτι μπαταρίες.«Βαρνάβα τί κάνεις;…

«Μαμά, πολλὰ ἀπὸ τὰ κορίτσια στὴν τάξη δεν ἔχουν κάνεναν στὴν οἰκογένειά τους, νὰ τὰ συμβουλεύει γιὰ τὴν ἔχθρα τοῦ “κόσμου”, καὶ δὲν ξέρουν πὼς ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς ἐφηβικοὺς ἀνθοὺς…

“ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!”· τὰ λόγια αὐτὰ εἶχαν “στοιχειώσει” μέσα μου! Μὲ ὅσα γνώριζα γιὰ τὸν Ἡσυχασμό, προσπαθοῦσα νὰ ἑρμηνεύσω τὸν λόγο ποὺ μπόρεσαν οἱ “ΗΣΥΧΑΣΤΕΣ”, καὶ…

«Ὅταν μιὰ κοπέλα ἔχει ἄγνοια τοῦ θήλεος ψυχικοῦ κόσμου —ὅπως τὸν λέει ἡ μαμά σου, Χαριτίνη—, ἡ ζωή της ὑποβαθμίζεται σὲ στείρα ὑπακοὴ κανόνων, εἶναι δηλαδὴ ζωὴ πρωτόγονη! Ὅμως ἐπιβάλλεται…

«Τὸν κακὸ καὶ χειριστικὸ ἄνθρωπο, ἡ εὐτυχία μας τὸν ἀποσυντονίζει καὶ τὸν πληγώνει! Ὅταν ὁ κακεντρεχὴς νάρκισσος μᾶς βλέπει ὅτι ὑπερβαίνουμε τὶς δυσκολίες καὶ προχωρᾶμε, ἤ ὅτι εἴμαστε ἀγαπητοὶ ἀπὸ…

«Δὲν ξέρω πῶς νὰ σᾶς εὐχαριστήσω...», εἶπε μὲ ἀμηχανία ὁ πατέρας μου, κοιτώντας μία τὴν φίλη μου, τὴν Τατιανή, μία τὴν μαμά της, τὴν κυρία Μεταξία, καὶ μία ἐμένα. «Εἶναι…

«Τί εἶναι οἱ δημόσιες σχέσεις, θεῖε; Τί ὑπηρεσίες προσφέρεις στὶς ἑταιρείες ποὺ συνεργάζεστε;». Τὸν ἀδερφὸ τῆς μάνας δὲν τὸν πολυγνώριζα, ἐπειδὴ ἡ μόνιμη κατοικία του ἦταν στὴν Ἀμερική. Δέχτηκε ὅμως…

Μόλις χτύπησε τὸ κουδούνι καὶ μαζευτήκαμε ὅλοι γιὰ τὴν πρωινὴ προσευχὴ τοῦ σχολείου, ἐξακολουθοῦσα νὰ μὴν μπορῶ νὰ πάρω τὰ μάτια μου ἀπὸ τὴν Εὐθαλία, ποὺ φαινόταν σὰν νὰ ἦταν…

Κάποιες ἐπαγγελματικὲς κάμερες τῆς τηλεκόλασης στὴν μέση τοῦ δρόμου, καὶ πίσω ἀπὸ αὐτές, ἀρκετὸς κόσμος ποὺ χάζευε, τράβηξαν ἀπὸ μακριὰ τὴν προσοχή μου. Ὅσο τὰ πόδια μου μὲ πλησίαζαν πρὸς…

«Γρηγορία, μὴ φεύγεις!». Μὲ εἶδε ποὺ ξεκίνησα νὰ διαβάζω τὴν Ἱστορία, στὰ σκαλιὰ τοῦ προαυλίου, ἀλλὰ τώρα ποὺ ἔχουμε κενὸ μᾶλλον ἐρχόταν γιὰ νὰ μιλήσουμε. Ἡ Γρηγορία εἶναι ἀπὸ τὰ…

«Εὐγένειε, ἄκουσες πρὶν ἀπὸ καιρό, γιὰ ἐκεῖνο τὸν ἀγόρι ποὺ λίγο πρὶν μπεῖ στὸν ἠλεκτρικό, ἔπεσε πάνω σε κάποιους ποὺ... “ἔδερναν”; Τοῦ ζήτησαν νὰ βγάλει τὴν μπλούζα τῆς ποσοσφαιρικῆς ὁμάδας…

«Μαμὰ γιατὶ εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ μπορεῖ κάποιος νὰ παρακολουθεῖ τηλεκόλαση ἀτελείωτες ὧρες; Κάποια παιδιὰ στὴν τάξη ἔχουν συνδρομητικὴ τηλεκόλαση στὸ σπίτι τους, καὶ εἶναι πολὺ χαρούμενα ποὺ δὲν θὰ…

«Τί θὰ γίνει μὲ ἐσένα, Καλλίνικε, ἔτσι θὰ τὸ πηγαίνεις ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα; Θὰ εἶσαι “κάποιος ἄλλος”; Δὲν τὸ καταλαβαίνεις ὅτι αὐτὴ ἡ μουσικὴ θὰ σὲ καταστρέψει;».Μᾶλλον ὁ ἀδερφός…

«Ἐξ ἀρχῆς ἡ γιαγιὰ δὲν πῆρε μὲ καλὸ μάτι τὴν Κύνθια, καὶ βλέποντάς την νὰ μὲ ξαναεπισκέπτεται, γιὰ τὴν ἐργασία, τὴν περιτριγύριζε σὰν τὸν καρχαρία. Ἔτσι ὅταν ἡ Κύνθια μοῦ…

«Νὰ καθίσουμε ἐδῶ;». Ἔδειξα στὸν Σωκράτη τὸ μικρὸ παγκάκι στὴν ἄκρη τῆς πλατείας, ποὺ ἦταν καὶ τὸ μόνο ἄδειο ποὺ ὑπῆρχε· ὁ ὑπόλοιπος χῶρος τριγύρω ἦταν γεμάτος μὲ τὰ παιδιὰ…

«Αὐτὸ εἶναι ἕνα δῶρο γιὰ τὴν γιορτή σου, Ἀδαμαντία. Πιστεύω ὅτι τὸ σχέδιο θὰ σοῦ ἀρέσει, ἀλλὰ γίνεται καὶ ἀλλαγή», εἶπε ἡ Κοραλία καὶ μοῦ ἔδωσε τὴν τσάντα ποὺ κρατοῦσε. «Εὐχαριστῶ!…

Μὲ τὸν Χαρίσιο εἴμαστε κολλητοί σὲ ὅλο τὸ γυμνάσιο, καὶ ἤξερε ὅτι ἡ μελέτη τῶν πατερικῶν κειμένων συνηθίζεται στὴν οἰκογένειά μου. Ἐπειδὴ αὐτὸ δὲν μπόρεσε νὰ τὸ καταλάβει ποτέ, δὲν…

«Πρίσκιλλα, στὴν σχολὴ εἶναι ὅλα καλά;». Ἔχω λίγες ἡμέρες τώρα, ποὺ βλέπω τὴν ἀδερφή μου νὰ γυρίζει στὸ σπίτι μὲ τὸ κεφάλι σκυφτό, σὰν νὰ ἔχει κάποιον πόνο ποὺ τὴν…

Ἐγὼ τώρα θὰ ἔπρεπε νὰ χόρευα ἀσταμάτητα γιὰ ὧρες μέσα στὴν ἐκκωφαντικὴ ἠλεκτρονικὴ μουσική, μαζὶ μὲ τὴν παρέα μου! Παρόλο ποὺ ἔβλεπα τὸ πόδι μου μέσα στὸν γύψο, ἀρνιόμουν νὰ…

Σταυριανή, ἄν θυμώνεις ἐπειδὴ σοῦ φαίνονται λίγα τὰ πατατάκια ποὺ σοῦ ἔβαλα στὸ πιατάκι, σοῦ θυμίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητα· μπορεῖς καὶ νὰ μὴν τὰ φᾶς καθόλου. Τὸ στομάχι ἑνὸς…

«Πατέρα, ζοῦμε τώρα τὴν ἐποχὴ ποὺ εἶπε ὁ ἅγιος Ἀντώνιος ὅτι θὰ ἐρχόταν, ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ τρελαίνονταν καὶ θὰ ἀποκαλοῦσαν τοὺς λογικούς, “τρελούς”! Θυμᾶσαι τὸν Ἀγησίλαο ἀπὸ τὴν τάξη…

«Πές μου τώρα μὲ λεπτομέρειες τί ἔγινε, Λεπτῖνα, γιὰ νὰ καταλάβω σωστά». Ἐπειδὴ ἡ Γαλάτεια δὲν ἡσύχαζε ποτὲ μὲ τὶς ἐξηγήσεις ποὺ ἱκανοποιοῦσαν τοὺς πολλούς, πάντα ἔψαχνε τὸν τρόπο νὰ…