Ἀπὸ τὶς δύο ἑβδομάδες τῶν σχολικῶν διακοπῶν, τὶς περισσότερες ἡμέρες τὶς πέρασα στὴν “πνευματικὴ ὄαση”, ὅπως λέει ὁ πατέρας μου τὴν συγκεκριμένη Ἰερὰ Μονή. Ἀνάμεσα σὲ τόσους ἀγαπημένους μοναχούς, βίωσα…
«Θεοφανία, γλυκὸ ἀπὸ τὰ χεράκια τῆς “ὁμάδας” δὲν ἔμεινε, ἀλλὰ θὰ φᾶμε ἀπὸ τὸ γλυκὸ ποὺ μοῦ ἔδωσε χθὲς ἡ Ἰωάννα, ἀπὸ τὴν δική της γιορτή». Ἐγὼ δὲν ἐπισκέφτηκα τὴν Ἰωάννα…
«Σὲ λίγες ὧρες τὸ σπίτι θὰ γεμίσει μὲ Βασίλειους!», εἶπα, καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ Βασιλείου, τοῦ ξάδερφού μου, φωτίστηκε ἀπὸ τὸ χαμόγελο. Στὸ δωμάτιό του ἤμασταν οἱ δυό μας, ἀλλὰ…
Ἀνοίγοντας τὴν πόρτα της γιὰ νὰ μπῶ, ἡ Γεωργία ξαφνιάστηκε ἀπὸ τὴν σύγχυση ποὺ εἶδε στὸ πρόσωπό μου. Ὁ φόβος καὶ ἡ ἀγωνία ἀνακατεμένα μὲ θυμὸ καὶ ἐκνευρισμό, μὲ ἔκαναν…
«Λαυρέντιε, ὁ πατέρας μου λέει πὼς τὸ κομμουνιστικὸ κράτος εἶναι στυγνό, καὶ προκειμένου νὰ στηρίζει ΔΙΚΑΙΟΦΑΝΗ ΨΕΥΔΗ, καὶ νὰ διαπράττει ΑΣΥΣΤΟΛΕΣ ΑΔΙΚΙΕΣ, καὶ γενικὰ νὰ κινεῖ πρὸς ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ, ἔχει…
Περπατῶντας στὴν πολύβουη πόλη, βυθισμένη στὶς πολλὲς καὶ ἐνδιαφέρουσες πληροφορίες ποὺ μόλις εἶχα πάρει, κοίταξα ὥς τὸ τέλος τοῦ πεζοδρομίου καὶ τὴν διάβαση, γιὰ νὰ δῶ τὸ φανάρι ποὺ θὰ…
Περπατώντας ὥς τὴν πλατεία, ἄκουγα ζαλισμένος τὶς σκέψεις στὸ κεφάλι μου νὰ βουΐζουν, λὲς καὶ ἦταν μέλισσες. Δὲν ἦταν μόνο οἱ δόσεις τοῦ στεγαστικοῦ ποὺ εἶχαν ἀφήσει ἀπλήρωτες, οἱ γονεῖς…
«Εὐψυχία, γιὰ θυμήσου λίγους μῆνες πρίν, ποὺ ἐρχόμασταν οἱ δυό μας στὸ σχολεῖο χωρίς τὸ κινητό, καὶ ὅλοι μᾶς κοιτοῦσαν μὲ “μισὸ μάτι”... Σὲ ποιὸν νὰ ἐξηγούσαμε πὼς ἀπὸ ἐκεῖ…
Ἐδῶ καὶ δύο ἑβδομάδες ὁ Ἀρέθας μοῦ εἶχε κόψει τὴν καλημέρα, ἀλλὰ ὅταν μοῦ τηλεφώνησε, γιὰ νὰ ἔρθει στὸ σπίτι μου, ἀκουγόταν σὰν ἄλλος ἄνθρωπος. «Ὅλα καλά;», ῥώτησα ἀπορημένος, ἐπειδὴ…
Τὸ οἰκεῖο, γεμάτο ζεστασιὰ δωμάτιο τῆς Ἐλευθερίας μὲ γέμιζε νοσταλγία γιὰ τὶς ὄμορφες ἡμέρες τῆς χρονιᾶς ποὺ πέρασε, ἀλλὰ καὶ τὶς τόσο κρίσιμες. Δὲν φανταζόμασταν ποτὲ πὼς ἡ γ΄ Γυμνασίου…
«Δηλαδὴ Εὐκαρπίων γεμίζουν τὴν πόλη μὲ πεζοδρόμους, γιὰ νὰ ἀρχίζουμε νὰ συνειδητοποιοῦμε, πὼς θὰ μᾶς ὑποχρεώσουν νὰ ζοῦμε στὶς ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ-ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ τῶν δεκαπέντε λεπτῶν! Γιὰ ἄλλη μία φορὰ θὰ ὑποτιμήσουν…
«Ἐνῶ πρωτύτερα ἦταν οἱ κύριοι τῆς χώρας, ἀφότου ὑποδουλώθηκαν καὶ ὀνομάστηκαν εἵλωτες, καλλιεργοῦσαν τὴν γῆ γιὰ τοὺς νέους κυρίους, δίνοντάς τους συγκεκριμένο μέρος τῆς συγκομιδῆς. Ὅταν σκέφτομαι τὸ... “ἀποτυχημένο ἀστεῖο”…
Ἄνοιξα τὴν πόρτα γιὰ νὰ μπεῖ ὁ Μελέτιος καὶ τὸν εἶδα ἀναστατωμένο, ὅπως ἀκριβῶς τὸν φαντάστηκα, ἀκούγοντάς τον στὸ τηλέφωνο. Μὲ ἀγανάκτηση εἶχε μιλήσει γιὰ ἀπαράδεκτη —γιὰ τὴν παράδοση τῆς…
Μετὰ ἀπὸ τόσα ἀστεῖα ποὺ εἴπαμε, τὸ πρόσωπο τῆς Λυδίας ξαφνικὰ σοβάρεψε, σὰν τὸ βλέμμα της νὰ ἔκανε πρόλογο, ὅτι εἶχε νὰ μοῦ πεῖ κάτι σοβαρό. «Ὀρθοδοξία, τὸτε ποὺ εἴχαμε…
Βλέποντας ἀπὸ μακριὰ ἀναμμένο τὸ φῶς, στὸ γραφεῖο δίπλα ἀπὸ τὴν ἐκκλησία, ἔνοιωσα ἀνακούφιση. «Τὴν εὐχή σας πάτερ. Μπορῶ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω γιὰ λίγο, ἤ πρέπει νὰ φύγετε;».«Εὐλόγιε, κάθησε. Σὲ…
«Ἀπὸ τέτοια σημεῖα τοῦ βουνοῦ, ὅπως αὐτὸ ποὺ βρισκόμαστε τώρα, Ἐλπίδα, οἱ ἄνθρωποι παλαιότερα ἀγνάντευαν τὴν θάλασσα, ἐπειδὴ οἱ κίνδυνοι ἦταν πολλοί. Ἀπὸ ψηλὰ ποὺ βρίσκονταν, κοιτοῦσαν πέρα μακριά, καὶ…
Ἐπιστρέφοντας μὲ θορυβο ἡ μεγάλη παρέα στὴν αἴθουσα, ἀκόμα γελοῦσε μὲ τὸ “νέο” ποὺ μοιράστηκα στὸ διάλειμμα μαζί της· ὅτι εἶδα τάχα τὸν Λεύκιο νὰ βγάζει ἀπὸ τὴν ἀνοιγμένη σάκα…
Πατώντας τὸ κουδούνι στὴν πόρτα τοῦ διαμερίσματος, ποὺ ἦταν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν δική μας πόρτα, εὐχήθηκα ὁλόψυχα νὰ ἦταν μέσα ἡ κυρία Εὐβούλη. Δὲν εἶναι πολὺς ὁ καιρὸς ποὺ ἦρθε…
«Σᾶς θυμᾶμαι π. Χερουβείμ νὰ λέτε, πὼς ἔχοντας ὁ ἄνθρωπος ὀρθὴ στάση ἀπέναντι στὸν θάνατο, ὁδηγεῖται στὴν δημιουργικὴ ἀντίληψη τῆς ζωῆς, καὶ γενικὰ σὲ συνεπέστερη ζωή, προκειμένου αὐτὴ νὰ συνεχιστεῖ…
Τὸ τραπεζάκι μου ἦταν κάτω ἀπὸ τὴν σκιὰ ποὺ ἔκαναν μερικὲς ἐλιές, στὴν ἄκρη τοῦ κήπου μας. Γνωρίζοντας τὶς συνήθειες τῆς ἡλικιωμένης γειτόνισσάς μου, ὑπολόγιζα πὼς σὲ λίγο θὰ ἤθελε…
Εἶχα διαλέξει τὰ ἀκουστικὰ ποὺ θὰ ἀγόραζα, στὸ κατάστημα μὲ τὶς μικροσυσκευές, καὶ πηγαίνοντας στὸ ταμεῖο γιὰ νὰ πληρώσω εἶδα τὸν Ἀετίωνα, ποὺ πλήρωνε κι αὐτὸς κάτι μπαταρίες.«Βαρνάβα τί κάνεις;…
«Μαμά, πολλὰ ἀπὸ τὰ κορίτσια στὴν τάξη δεν ἔχουν κάνεναν στὴν οἰκογένειά τους, νὰ τὰ συμβουλεύει γιὰ τὴν ἔχθρα τοῦ “κόσμου”, καὶ δὲν ξέρουν πὼς ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς ἐφηβικοὺς ἀνθοὺς…
“ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!”· τὰ λόγια αὐτὰ εἶχαν “στοιχειώσει” μέσα μου! Μὲ ὅσα γνώριζα γιὰ τὸν Ἡσυχασμό, προσπαθοῦσα νὰ ἑρμηνεύσω τὸν λόγο ποὺ μπόρεσαν οἱ “ΗΣΥΧΑΣΤΕΣ”, καὶ…
«Ὅταν μιὰ κοπέλα ἔχει ἄγνοια τοῦ θήλεος ψυχικοῦ κόσμου —ὅπως τὸν λέει ἡ μαμά σου, Χαριτίνη—, ἡ ζωή της ὑποβαθμίζεται σὲ στείρα ὑπακοὴ κανόνων, εἶναι δηλαδὴ ζωὴ πρωτόγονη! Ὅμως ἐπιβάλλεται…
«Τὸν κακὸ καὶ χειριστικὸ ἄνθρωπο, ἡ εὐτυχία μας τὸν ἀποσυντονίζει καὶ τὸν πληγώνει! Ὅταν ὁ κακεντρεχὴς νάρκισσος μᾶς βλέπει ὅτι ὑπερβαίνουμε τὶς δυσκολίες καὶ προχωρᾶμε, ἤ ὅτι εἴμαστε ἀγαπητοὶ ἀπὸ…