Μὲ τὸ ἐξεταστικὸ βλέμμα τῆς μεγάλης ἀδελφῆς, ἡ Συντύχη περίμενε νὰ δεῖ τὶς ἀντιδράσεις μου. Μόλις συναντηθήκαμε στὴν κουζίνα, τώρα ποὺ ἐπιστρέψαμε ἀπὸ τὸ σχολεῖο, τὸ σκυθρώπιασμά μου φανέρωνε τὴν ἀναταραχὴ καὶ τὴν πικρία στὴν καρδιά μου, ἀφοῦ ὁ ἐκνευρισμὸς ἐξακολουθοῦσε νὰ μοῦ κεντάει τὴν τραυματισμένη ὑπόληψη. Μόλις τῆς εἶπα χθὲς ὅτι ἡ Αἴγλη, ἡ συμμαθήτριά μου μοῦ μίλησε ἀπερίσκεπτα, καὶ ἄφησε ὑπονοούμενα ποὺ ἔθιξαν τὴν ἀξιοπρέπειά μου, περίμενα πὼς ἡ Συντύχη θὰ μὲ καταλάβαινε. Ἡ Αἴγλη ἦταν χαρακτῆρας ποὺ ἔβρισκε ἰδιαίτερη εὐχαρίστηση ὅταν ἐκτόξευε πειρακτικά, διάφορα λόγια εἰρωνείας, ποὺ πλήγωναν τὴν ἀξιοπρέπεια, τὴν ἀρετὴ καὶ τὶς ἱκανότητες τοῦ ἄλλου. Ἡ ἀδελφή μου γνώριζε κι ἐκείνη, πὼς οἱ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι ἐγωιστές, ἀπρόσεκτοι, καὶ ἀδιάφοροι γιὰ τὴν ψυχικὴ ἠρεμία τοῦ διπλανοῦ τους, χαίρονται νὰ τὸν βλέπουν νὰ ταράζεται καὶ νὰ ἐνοχλεῖται, γεγονὸς ποὺ ἐκλαμβάνουν ὡς… “νίκη”! Ἡ Αἴθρα εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὴν ἐκκεντρικὴ γιαγιά της, τὸ σπίτι της, γιὰ νὰ ἔκανε τὸ πάρτι της. Ὅταν ἀνακοίνωσε στὴν τάξη, ὅτι θὰ δεχόταν τοὺς φίλους της σὲ μία τόσο ἐπιβλητικὴ κατοικία, τὰ παιδιὰ ἐνθουσιάστηκαν μὲ τὴν “τιμὴ” ποὺ τοὺς γινόταν, νὰ ἐπισκεφθοῦν αὐτὴ τὴν πολυτελέστατη ἔπαυλη. Οὔτως ἤ ἄλλως, οἱ συμμαθητὲς ἦταν ἤδη θαμπωμένοι ἀπὸ τὰ προηγούμενα πάρτι τῆς Αἴγλης, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν εἶχα προσωπικὴ εἰκόνα. Τὴν ὥρα ποὺ τὰ ὑπόλοιπα παιδιὰ “ζητοκραύγαζαν”, ἡ Αἴγλη πρῶτα μοῦ εἶπε μὲ… “φιλικὴ” σκληρότητα, “δὲν πιστεύω νὰ ἔρθεις μὲ ῥοῦχα… παλιομοδίτικα;”, καὶ γυρίζοντας τὸ κεφάλι ἀλλοῦ, ἀμέσως μετὰ ἔφυγε ἀδιαφορῶντας γιὰ τὴν ἀντίδρασή μου. Δηλώνοντας στὴν ἀδελφή μου, πὼς γιὰ νὰ… “ἐκδικηθῶ” τὴν Αἴγλη, θὰ ζητοῦσα ἀπὸ τὴν μαμὰ νὰ μοῦ ἀγοράσει κάποιο ῥοῦχο ἐντυπωσιακό, ἡ Συντύχη εἶπε νὰ ἔπαυα νὰ τὸ σκέφτομαι, διότι στὸ συγκεκριμένο πάρτι δὲν εἶχα καμία δουλειά. Ἐπειδὴ δὲν μπόρεσε νὰ νοιώσει τὴν ταραχή μου, μοῦ παρέθεσε τὸν εὐαγγελικὸ λόγο: “Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῆ τί φάγητε καὶ τὶ πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖον ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;”1.
«Εὐοδία, τὸ ὄνομά σου σημαίνει “καλὴ πορεία”. Τὸ βρίσκεις σωστὸ νὰ ζητήσεις ἀπὸ τὴν μαμὰ κάτι, ποὺ γιὰ τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητές μας εἶναι ἀνέφικτο; Ἀπὸ μόνη σου ἔπρεπε νὰ ἀπορρίψεις τὴν ἰδέα τοῦ πάρτι, ἐξ ἀρχῆς! Θυμήθηκα ποὺ πέρσι εἶχες πεῖ, πὼς τὰ ῥοῦχα ποὺ φοροῦσαν πολλὲς ἄγνωστες κοπέλες, στὴν φωτογραφία ποὺ εἶχες δεῖ τότε, ἀπὸ τὸ πάρτι, δὲν ἦταν σεμνά! Ὅταν σοῦ εἶπα ὅτι δὲν εἶναι γιὰ ἐσένα αὐτὸ τὸ περιβάλλον, γιατὶ θύμωσες;».
Ὄντως, εἶχα κάνει αὐτὸ τὸ σχόλιο μὲ τὰ ἄσεμνα ῥοῦχα, ἀλλὰ τὸ εἶχα ξεχάσει! Δόξα τῷ Θεῷ, ποὺ δὲν ἔχω ξεχάσει καὶ τὰ λόγια τῆς γιαγιᾶς Συντύχης, κι ἄς ἔχει περάσει στὴν αἰωνιότητα ἐδῶ καὶ ἕνα χρόνο. Ἔλεγε πὼς ὅποιος περιμένει μὲ ἀγάπη τὴν ἔλευση τοῦ Κυρίου, ἀποφεύγει τὴν ἁμαρτία καὶ ζεῖ μία οὐράνια, ἅγια καὶ πνευματικὴ ζωή. Ἡ ὁποία βεβαίως, ἀπαιτεῖ ἡρωικὴ ἀντίσταση στὶς ἐπιθέσεις τῆς δαιμονικῆς βίας. Μᾶς ἔλεγε, πὼς ὁ ἀνομολόγητος σκοπὸς τῆς μόδας εἶναι ἡ ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ· ἡ ὁποία πρωτίστως, στενάζει κάτω ἀπὸ τὸ “ΑΠΟΓΥΜΝΩΤΙΚΟ” ΒΑΡΟΣ τοῦ ὑλισμοῦ. Δίχως νὰ τὸ καταλαβαίνει, ἡ γυναῖκα κάνει ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ, καὶ πρὶν τὸ ἀντιληφθεῖ, ἐμπλέκεται σὲ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ —ὅπως ἐγώ! Στὸν ἀόρατο πόλεμο ὀφείλουμε νὰ κινούμαστε μὲ τὸ ἀνδρεῖο φρόνημα τῆς εἰλικρίνειας —ἄχ, γιαγιάκα μου—, ἐπειδὴ μετὰ θάνατον τὰ λάθη ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΝΤΑΙ! «Ἴσως τελικά, ἡ ἀντίδρασή μου νὰ ἦταν “ἀψυχολόγητη”, μὴ μὲ παρεξηγεῖς…Τί ἦταν αὐτὸ ποὺ μὲ πῆγε νὰ μὲ “πνίξει”; Ἄγχος καταναλωτισμοῦ; Ὧρες ὧρες, ἐκπλήσσομαι καὶ ἡ ἴδια ἀπὸ τὴν συμπεριφορά μου! Ἡ γιαγιὰ ἔλεγε πὼς ἡ σημερινὴ νέα ἐγκατέλειψε τὸ χρυσὸ ἅρμα τῶν χριστιανικῶν, ἠθικῶν καὶ οἰκογενειακῶν παραδόσεων, καὶ πεζοπορεῖ ἐκεῖ ποὺ ἡ τιμὴ ἀτιμάζεται, ἡ ἀξιοπρέπεια γκρεμίζεται, καὶ οἱ ζωτικὲς δυνάμεις της σπαταλοῦνται, ἐνῶ τῆς δόθηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ νὰ δημιουργεῖ πρὸς δόξαν Θεοῦ! Θυμᾶσαι; Ἀντὶ τῆς θερμῆς πίστεως, οἱ δισταγμοί, ἄν ὄχι ἡ τέλεια ἄρνηση, καὶ μετὰ τοὺς δισταγμούς, οἱ χλευασμοὶ εἰς βάρος τῶν ὡραίων ψυχῶν ποὺ φλέγονται ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἀνεβαίνουν τὸν δύσκολο δρόμο τοῦ δικοῦ τους Γολγοθᾶ. Ἀντὶ τῆς ἀνυπόκριτης ἀγάπης γιὰ τὸν Κύριο, ἡ σαρκικὴ δεσποτεία μὲ τὰ προσωπικά, οἰκογενειακὰ καὶ κοινωνικὰ δράματα! Ἀντὶ τῆς παρθενικῆς ὑπεροχῆς καὶ ἀκτινοβολίας, ὁ δημόσιος διασυρμὸς καὶ τὸ πηχτὸ σκοτάδι, ποὺ τὴν θάβει στὴν ἀνυποληψία… Ἐμεῖς Συντύχη, θὰ μιμούμαστε τὴν Παρθένο, τὴν ἔμψυχη Κιβωτό, ποὺ μὲ τὴν ζῶσα πίστη Της καὶ τὴν ἀρετή Της ΣΥΝΕΤΡΙΨΕ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ, ποὺ ἄλλοτε ἐξαπάτησε τὴν Εὔα».
«Ὁ ἄυλος κόσμος τῆς καρδιᾶς τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι ὁ Μέγας Κόσμος! Τὸ ἐσωτερικὸ βάθος μιᾶς καρδιᾶς, εἶναι ΑΣΥΓΚΡΙΤΑ μεγαλύτερο ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ σύμπαν! Μιλῶντας γιὰ ἄρνηση καὶ χλευασμούς, καὶ δεσποτεία τῆς σάρκας, ἄν ῥωτήσουμε τοὺς ὑλιστές, “πῶς βρέθηκε ἡ ὕλη;”, θὰ βρεθοῦν σὲ ἀμηχανία. Ἤ, “γιατὶ τὰ ζῶα δὲν ἔχουν συνείδηση τῆς ὕπαρξής τους, καὶ δὲν δημιουργοῦν πολιτισμούς”; Παρόλα αὐτά, οἱ ὑλιστὲς ἐπιμένουν πὼς ἡ οὐσία τῶν ὄντων ἀποτελεῖται μόνο ἀπὸ ὕλη, καὶ ἐπειδὴ ἀπὸ μόνη της δὲν μπορεῖ νὰ δημιουργήσει, λένε ὅτι ΥΛΗ και ΔΥΝΑΜΗ πᾶνε μαζί. Ὁπότε ὁ χλευασμὸς τῆς Αἴθρας, πρὸς ὁτιδήποτε παραδοσιακό, τὸ πολυτελὲς σπίτι τῆς γιαγιᾶς της, καὶ τὸ “ἄνομο” ποὺ θὰ… κανακέψει(;) αὐτὴ ἡ γιαγιὰ στὸ σπίτι της, εἶναι ἡ περιβόητη “ΥΛΙΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ(!)”· ἡ ὁποία ὅμως, ὑπηρετεῖ τὴν πλάνη τῆς “ΤΕΛΕΙΑΣ ΙΔΕΑΣ” γιὰ τὸν ἑαυτό τους, ποὺ ἔχουν υἱοθετήσει αὐθαίρετα οἱ ὑλιστὲς. Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὴ τὴν ψευδῆ εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ, τὴν ἔχουν ΘΕΟΠΟΙΗΣΕΙ, περνᾶνε στὸ ΕΚΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΟ στρατόπεδο, ὅπου ἡ ψευδο-εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ τους εἶναι ΤΟ ΠΑΝ, σὰν τὸ “πνεῦμα”(!) νὰ ἐξουσιάζει τὴν ὔλη… Τελικά, τί ἀπὸ τὰ δύο παραδέχονται; Νὰ μᾶς τὸ ποῦν! Εἶναι ὑλιστές, καὶ “θεοποιοῦν” τὴν ὕλη, ἤ εἶναι ἰδεαλιστές, καὶ “θεοποιοῦν” τὸ “πνεῦμα”; Ὁ Μαρξισμὸς ἰσχυρίζεται πὼς ἡ Ἱστορία κατευθύνεται ὄχι ἀπὸ ὑπερφυσικὸ Ὄν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ χρῆμα. Ἐμεῖς βλέπουμε πὼς στὴν καθημερινότητα, ὑλισμὸς καὶ ἰδεαλισμὸς… συμπορεύονται! Ἀκόμα καὶ οἱ πιὸ ἰδεαλιστές, ζοῦν ὑλιστικά, καὶ μὲ τὶς ὑλιστικὲς θεωρίες, πασχίζουν ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΟΥΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ στὸν κόσμο! Ὅμως ἡ ζωὴ εἶναι μαζί, ΦΥΣΙΚΗ καὶ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ. Οἱ ἀντίχριστοι ὑποχρεώνουν τοὺς ἀνθρώπους ΝΑ ΖΟΥΝ ΣΤΑ ΑΚΡΑ, δηλαδὴ στὸ… ΑΝΕΦΙΚΤΟ(!), καὶ τοὺς ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΟΥΝ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, ὁδηγῶντας τους στὸ σημερινὸ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΟ ΧΑΟΣ, ποὺ εἶναι ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ! Ὅπως λένε οἱ γονεῖς μας, ἡ μοναδικὴ διέξοδος ἐδῶ εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ».
«Ὁ μπαμπὰς εἶχε πεῖ, ὅτι στὴν γεμάτη ψεῦδη πραγματικότητα, αὐτὴ ποὺ “κατασκεύασαν” οἱ ἀντίχριστοι τῆς αἱρετικῆς Δύσης, οἱ ἄνθρωποι ζοῦν ἀπαραιτήτως μὲ… ψευδαισθήσεις γιὰ τὴν πραγματικότητα, καὶ αὐταπάτες γιὰ τὸ ἑαυτό τους. Ὁπότε στὴν θέση τοῦ πνεύματος, οἱ ἐξαπατημένοι ἐκπαιδεύονται νὰ βάζουν τὴν… ΦΑΝΤΑΣΙΑ, δηλαδὴ τὸ… ΨΕΥΔΟΣ! Αὐτὸ ποὺ μόλις ἔκανα καὶ ἐγώ! Πόσο θλιβερὰ φτωχὴ εἶναι μία ψευδὴς “τέλεια εἰκόνα”! Συνεπῶς, στὴν ΨΕΥΔΟ-ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ποὺ εἶναι μία ΧΑΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ἡ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ἐκπαιδεύει τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀφοσιώνονται σὲ ΑΝΕΦΙΚΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ, ΟΥΤΟΠΙΚΟΥΣ, οἱ ὁποῖοι ΣΥΝΤΡΙΒΟΥΝ τοὺς ἀνθρώπους ὁλοκληρωτικά! Γι’ αὐτὸ πῆγε νὰ μὲ “πνίξει” τὸ ἄγχος τοῦ καταναλωτισμοῦ… Συντύχη θυμᾶσαι ἐκεῖνον τὸν παιδικὸ φίλο τοῦ μπαμπά, ποὺ τὸν εἶχε συναντήσει ἡ γιαγιὰ στὸν δρόμο, καὶ τὸν ἔφερε γιὰ νὰ ξαναβρεθεῖ μὲ τὸν μπαμπά; Ποὺ εἶχε κι αὐτὸς ὡραῖο, φωτεινὸ πρόσωπο, ποὺ λαμποκοποῦσε ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ὅμως τὸ πρόσωπο τοῦ μπαμπᾶ; Αὐτὸς μᾶς εἶπε γιὰ τὴν παραποίηση τῶν εὐαγγελικῶν ὄψεων, ποὺ κάνει ἡ “κατασκευασμένη πραγματικότητα”. Κάτσε νὰ τὸ θυμηθῶ ἀκριβῶς. Ἔλεγε ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ἔχει ΔΥΟ ΙΣΟΚΥΡΕΣ και ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΣ ΟΨΕΙΣ: ἡ μία εἶναι τὸ “Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία”, δηλαδὴ ὁ τόνος εὐφρόσυνης χαρᾶς γιὰ τὴν λύτρωση ἀπὸ τὰ δεινὰ τῆς ἁμαρτίας· ἡ ἄλλη ὄψη, εἶναι τὸ “Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βιάζεται καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν”, ὅπου τὸ εὐαγγελικὸ μήνυμα οὐσιώνεται ὡς πράξη καὶ ζωή στὴν καθημερινότητα, ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΒΙΑ, ὡς ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΟΔΟΥ πρὸς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Εἶχε πεῖ ὁ κύριος Ἄρχιππος —τὸν θυμᾶμαι σωστά;— ὅτι τὸ γεγονὸς τῆς Γέννησης τοῦ Κυρίου αἰτιολογεῖ τὴν ἔκρηξη χαρᾶς καὶ αἰσιοδοξίας μας, ἀφοῦ πρὶν ἀπὸ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Σωτῆρος μας, δὲν εἴχαμε καμία δυνατότητα σωτηρίας, παρὰ μόνο ἐλπίδα καὶ προσδοκία. Ὅμως καθημερινὰ καταιγιζόμαστε ἀπὸ νοοτροπίες καὶ εἰκόνες, καὶ σύμβολα τρόπου ζωῆς ποὺ ΔΕΝ προλαβαίνουμε νὰ ἀντιληφθοῦμε, ἄρα ἐπειδὴ ΔΕΝ τὰ ἐλέγχουμε, ΔΕΝ τὰ κρίνουμε, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ΣΤΕΡΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, νὰ μποροῦμε μὲ ὑπευθυνότητα νὰ ἀπορρίψουμε τὰ ἐπιζήμια… Ἐκφράσεις ὅπως “σωθήκαμε μὲ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ”, ἤ “μᾶς ἔσωσε ὁ Χριστός”, συχνὰ λειτουργοῦν ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ γιὰ τὴν συνείδησή μας, ὅσο κατασταλάζονται στὸ πνεῦμα μας ὡς… “ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΣ”. Ἡ πλάνη βρίσκεται στὸν βαθμό, ποὺ μὲ τὸ “Ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτὴρ”, μένουμε σίγουροι ὅτι… “ΣΩΘΗΚΑΜΕ(!)”, τὴν στιγμὴ ποὺ ΑΠΛΩΣ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ὅτι γεννήθηκε ὁ Σωτῆρας μας· ἁπλῶς μαθαίνουμε ὅτι ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ νὰ σωθοῦμε. Χωρὶς νὰ τὸ συνειδητοποιοῦμε, αὐτὴ ἡ σύγχυση μᾶς πλάθει τὴν ἐπικίνδυνη ἀντίληψη τῆς καθησύχασης τῆς ἀγωνίας γιὰ τὴν σωτηρία μας, ΜΟΝΟ λόγῳ τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Λυτρωτῆ. Ἀλλὰ ἡ μονοσήμαντη ἐκδοχὴ τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἀποκλειστικὰ εὐφρόσυνης χαρᾶς, μᾶς παγιδεύει στὴν ΛΗΘΗ τῆς ἄλλης δυναμικῆς ΕΙΚΟΝΑΣ ΒΙΑΣ, ὡς σταυρικοῦ μαρτυρίου καὶ ὡς ΝΕΚΡΩΣΗΣ ἑν Χριστῷ Ἰησοῦ. Τί λέει τὸ εὐαγγελικὸ μήνυμα; “Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν, τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακή, καὶ τὴν πλεονεξίαν ἥτις ἐστιν εἰδωλολατρεία”2. Ὥστε τὸ σωτήριο περιεχόμενό του εὐφραίνει, ἀλλὰ συγχρόνως καλεῖ τὸν ἀποδέκτη σὲ ἕναν ΣΚΛΗΡΟ καὶ ΑΝΕΝΔΟΤΟ, ΑΝΥΣΤΑΚΤΟ καὶ ΒΙΑΙΟ ἀγῶνα ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ καὶ ΝΕΚΡΩΣΗΣ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Γι’ αὐτὸ εἶναι συγχρόνως ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΧΑΡΑΣ, ἀλλὰ καὶ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΤΑΥΡΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ. Εἶναι Ευαγγέλιο Βίας! Ἄν ἀπολυτοποιοῦμε εὔκολα ὅ,τι μᾶς βολεύει καὶ μᾶς συμφέρει, ἡ —ἀκόμα καὶ ἀγγελικὴ— πληροφορία τῆς ὑπερφυσικῆς Γέννησης τοῦ Κυρίου, σὲ ἑμᾶς μεταποιεῖται σὲ… ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ! Ἄν θυμᾶσαι, ὁ κύριος Ἄρχιππος τόνισε, πὼς ὅταν ἡ χριστιανικὴ αὐτοσυνειδησία ἀντιλαμβάνεται τὸ λυτρωτικὸ περιεχόμενο τοῦ Εὐαγγελίου, ΠΑΡΑΠΟΙΗΜΕΝΟ —μέσα στὴν “κατασκευασμένη πραγματικότητα”, δηλαδὴ ἀντιλαμβάνεται ΜΟΝΟ τὸ εὐφρόσυνο, καὶ ὄχι τὸ “ΣΤΕΝΟ καὶ ΤΕΘΛΙΜΕΝΟ”, ὑπὸ τὴν ἔννοια τοῦ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ, παραμένει ἀκροατής τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλὰ ΟΧΙ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ, γιὰ τὴν ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ τὴς σωτηρίας, ἐπειδὴ τελικά, θρησκεύει ἐπιφανειακὰ… Τώρα φτάνουμε στὸν ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, ποὺ εἶπες πρίν, καὶ τὸ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ· αὐτὴ ἡ ψευδαίσθηση τῆς σωτηρίας μας, καθηλώνει ἀμετακίνητα τὴν σκέψη μας στὸ εὐφρόσυνο μήνυμα, τὸ ὁποῖο μᾶς… ΚΟΙΜΙΖΕΙ ΛΗΘΑΡΓΙΚΑ, καὶ ΔΕΝ μποροῦμε νὰ καταλάβουμε ΓΙΑΤΙ χρειάζεται ΒΙΑ γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς σωτηρίας μας. Ἕνας τέτοιος ὕπνος “δικαίου καὶ σεσωσμένου(;)”, ἐμποδίζει τὴν ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ ΜΑΣ νὰ περάσει στὸ ΒΙΩΜΑ, μὲ τὸ λυτρωτικὸ ἀντίκρυσμα. Κατόπιν τούτου, συρόμαστε πνευματικὰ στὴν ψευδαίσθηση σωτηρίας ποὺ θεωρεῖ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ὡς μία… συνταγὴ ἀνώδυνης(!) προσωπικῆς ζωῆς καὶ παιδαγωγίας, μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ… θρησκευτικοῦ “καθωσπρεπισμοῦ”! Δυστυχῶς, αὐτό, ἐγὼ μόλις τὸ ἔζησα…».
«Καὶ ἐμένα μοῦ προκάλεσε ζωηρὴ ἐντύπωση, ποὺ ἡ ἄλλη ὄψη τοῦ κοσμοχαρμόσυνου μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἡ ὄψη τῆς βίας! Και ὅτι τὸ εὐαγγελικὸ μήνυμα μπορεῖ νὰ βιωθεῖ ΜΟΝΟ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ, στὸν ἀγῶνα τῆς “στενῆς καὶ τεθλιμμένης ὁδοῦ” τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν! Ὅταν ὁ κύριος Ἄρχιππος μίλησε γιὰ τὰ ψυχοδυναμικὰ στοιχεῖα τοῦ ἑαυτοῦ μας, ποὺ χρειάζεται νὰ τοὺς ἀσκοῦμε συστηματικὴ βία, ἐπειδὴ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ στὸ πέρασμά μας ἀπὸ τὴν προαίρεση, στὸ βίωμα, μὲ βοήθησε στὸν πνευματικὸ ἀγῶνα μου, νὰ βάλω μία τάξη. Ὁ δεύτερος παράγοντας τέτοιας ἀντίστασης, εἶχε πεῖ, εἶναι Η ΡΑΘΥΜΙΑ. Ὁ πρῶτος εἶναι ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ, ποὺ ἐκφράζουν τὸν ὑπαρξιακὸ προσανατολισμό μας, ἐννοῶντας πώς, ὅ,τι ἐπιθυμοῦμε βαθύτατα, μᾶς καθορίζει καὶ μᾶς προσδιορίζει. Δηλαδὴ οἱ ἐπιθυμίες μας, εἶναι… ὁ ἑαυτός μας! Ὑπὸ αὐτὴ τὴν ἔννοια, κάθε ἀξίωση νὰ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ, ταυτίζεται μὲ τὴν ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ! Ὥστε τὸ πέρασμα ἀπὸ τὴν προαίρεση στὸ βίωμα, μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ ΜΟΝΟ ἀπὸ τὴν “στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδὸ” τῆς ΒΙΑΙΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ ΜΑΣ, δηλαδὴ τῆς ἀποφασιστικῆς ἄρνησης τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ μας! Ἑξάλλου, Εὐοδία, ἡ ἐντολὴ “Οὐκ ἐπιθυμήσεις”, μᾶς προκαλεῖ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὶς ἄνομες ἐπιθυμίες μας, ἀλλὰ καὶ τὶς ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΕΣ καὶ ΕΝΣΤΙΚΤΙΚΕΣ ΟΡΜΗΣΕΙΣ ποὺ κυριαρχοῦν στὸν ψυχισμό μας, σκοπεύοντας αὐτὲς νὰ μᾶς ἐμποδίσουν ἀπὸ τὴν βίωση τῆς εὐαγγελικῆς ἀρετῆς. Μία τέτοια μετωπικὴ παρέμβαση τῆς ἁμαρτίας, ποὺ παρασιτεῖ μέσα στὴν καρδιά μας, μπορεῖ νὰ ὑπερνικηθεῖ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ… ΒΙΑ! Ὅσο γιὰ τὴν παράλυση ποὺ ἐπιφέρει στὸν ψυχισμό μας ἡ ῥαθυμία, ὁ κύριος Ἄρχιππος εἶπε πὼς ἐνῶ ὁ Χριστιανὸς πιστεύει, καὶ θρησκεύει, δὲν φαίνεται νὰ βιώνει μὲ ΣΥΝΕΠΕΙΑ τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια· γι’ αὐτὸ συχνὰ εἶναι παγιδευμένος σὲ ψυχολογικὰ προβλήματα καὶ ἐνδοψυχικὲς συγκρούσεις, ἀσυμβίβαστες μὲ τὸ εἶδος, τὸν τρόπο καὶ τὸν χρόνο τῆς ζωῆς του μέσα στὸν χῶρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Ἀδελφούλα, ἐπειδὴ ἡ ἀνθρώπινη φύση μπολιάστηκε μὲ τὸν δαιμονικὸ χυμὸ τῆς ἁμαρτίας, στὴν ΣΚΛΗΡΗ ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΡΑΘΥΜΙΑΣ μπορεῖ νὰ ἀντιταχθεῖ μόνο τὸ Εὐαγγέλιο ΒΙΑΣ! Εἶναι τὸ μόνο ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς βιάζει, ὥστε μὲ τὴν σειρά μας νὰ βιάζουμε τὴν ΑΨΥΧΙΑ ΤΗΣ ΡΑΘΥΜΙΑΣ, τὴν νωχέλεια, τὴν βαριεστημάρα, τὴν ἀβουλία, ἤ τὴν ὑπνηλία, ποὺ λυμαίνεται τὸ πρόσωπό μας, γιὰ νὰ ὑπερνικήσουμε τὸν δαιμονικὸ δυναμισμό!». Ἡ Συντύχη πῆρε τὴν Καινὴ Διαθήκη, καὶ ἐντόπισε συγκεκριμένη σελίδα. «Παράδειγμα ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑΣ ΛΟΓΟΥ —ἄρα ΛΥΤΡΩΤΙΚΟΥ—, ποὺ μᾶς παρέδωσε ὁ Κύριος γιὰ νὰ τὸν βιώσουμε μὲ πραγματικὴ βία, ὅταν μᾶς ἀδικοῦν, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: “Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ»· ἀλλ’ ὅστις σὲ ῥαπίζει εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην”3. Ὁ Κύριος γνωρίζει πὼς ὅταν μᾶς κακομεταχειρίζονται, ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος νὰ παγιωθοῦν μέσα μας καταστάσεις μίσους καὶ ἔχθρας, γι’ αὐτὸ μᾶς παρέδωσε καὶ ἄλλο ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΑ ΣΚΛΗΡΟΤΑΤΟ ΛΟΓΟ: “Ἐγὼ δὲ λέγω ἡμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν. Εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς”4… Ἡ κυριακὴ ἐντολὴ ζητάει τὴν δραστικὴ ἑτοιμότητα ἁγιοπνευματικῆς συμπεριφορᾶς πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ποὺ δείχνει ὅτι ἔχουμε ἐσωτερικὴ καθαρότητα ἀπὸ ΨΥΧΟΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ, καὶ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑΣ καὶ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ… Ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐχθρούς, μᾶς ἀπελευθερώνει ἀπὸ κάθε ἐγωκεντρική, ναρκισσιστικὴ καὶ ἀλαζονικὴ ἐμπλοκή, καὶ μᾶς βγάζει ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας, γιὰ νὰ συναντήσουμε, ἐπὶ τέλους, τὸν ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, τὸν ΚΑΙΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ, τὸν “κτισθέντα ἐν δικαιοσύνη καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας”5».
«Ἔχεις δίκαιο! Ὅσο ὑπερασπιζόμαστε τὴν… “σκιώδη λαμπρότητα” τῆς ψεύτικης εἰκόνας τοῦ ἑαυτοῦ μας, δὲν μποροῦμε νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι ὁ ζυγὸς τοῦ Κυρίου εἶναι χρηστός, καὶ τὸ φορτίο Του ἐλαφρὺ! Ἄν δὲν ἀρνούμαστε τὸν ἑαυτό μας, γιὰ νὰ ζοῦμε τὴν βία τοῦ σταυρικοῦ μαρτυρίου τοῦ Χριστοῦ, πῶς θὰ γευθοῦμε τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη; Μὲ τὴν ῥαθυμία μπροστὰ στὶς ἄνομες ἐπιθυμίες, Συντύχη, εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ παγιδευόμαστε στὰ ψυχολογικὰ προβλήματα! Ὅπως ὅλοι μας, ἔτσι καὶ ἡ Αἴγλη κυριαρχεῖται ἀπὸ ἐλαττώματα καὶ ἀδυναμίες, καὶ παρασύρεται σὲ ἀπρεπῆ συμπεριφορά. Θὰ προσπαθῶ νὰ τὴν βλέπω μὲ μεγαλοκαρδία καὶ καλοσύνη, καὶ νὰ τῆς ἀπαντάω μὲ ὑπομονὴ καὶ γλυκύτητα. Ἴσως μία εὐγενικὴ ἀπάντησή μου νὰ τὴν διδάσκει, καὶ σὺν τῷ χρόνῳ νὰ τὴν ἐμποδίζει νὰ μὲ πληγώνει. Κυρίως, γιὰ τὸν κίνδυνο τῆς ματαιοδοξίας καὶ τῆς ἀλαζονείας, καταλαβαίνω πὼς δὲν πρέπει νὰ ξεθαρρεύω μὲ τὸν καλὸ ἑαυτό μου, ἀλλὰ νὰ τὸν νεκροποιῶ κι αὐτόν· νὰ κρατάω σὲ ἀπόσταση τὶς ἀρετὲς καὶ τὰ χαρίσματά μου, για νὰ τὰ φυλάξει ὁ Χριστὸς στὸ θησαυροφυλάκιο τοῦ οὐρανοῦ, “εἰς ἡμέραν κρίσεως”!». Θέλοντας νὰ ἀπομονωθῶ γιὰ λίγες στιγμές, σκέφτηκα πὼς μέσα στὸ μυστήριο ποὺ λέγεται ἀθανασία, ἡ τιμὴ τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται στὸ ἠθικὸ μεγαλεῖο τῆς καθαρότητας τῆς καρδιᾶς του! Τὸ κλειδὶ τοῦ Παραδείσου καὶ τῶν θησαυρῶν τῆς βαθειᾶς πίστεως καὶ εὐσεβεἰας, ἦταν ἡ Ἄσπιλη Παναγία μας. Γύρισα τὸ κεφάλι πρὸς τὴν εἰκόνα τῆς Μάνας Παναγίας τῆς Ὑπάρχουσας, καὶ Τὴν εἶδα ποὺ ἦταν θλιμμένη. Κοιτάζοντας τὴν παρθενικὴ μορφή Της, στὴν ψυχή μου ἀνάβλυσαν αἰσθήματα ἀπολύτου σεβασμοῦ καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, καὶ ἕνα γλυκὸ δάκρυ τῆς καρδιᾶς, γεμάτο μετάνοια, ἀποφόρτισε τὴν συνείδησή μου. Μὲ ἑνωμένα, τὰ τρία πρῶτα δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ Της, ἡ Θεοτόκος, μᾶς ἔδειχνε τὴν Ἁγία Τριάδα, τὸν μόνο αἰώνιο καὶ ἀληθινὸ Θεό. Ἡ σκέψη ποὺ σπάθισε τὴν μνήμη μου, μὲ ἄφησε ἄφωνη. Στὰ δεκαπέντε χρόνια μου, γιὰ πρώτη φορὰ συνειδητοποιοῦσα πὼς ἀκριβῶς τὸν ἴδιο συμβολισμό μὲ τὰ δάχτυλα, ἔβλεπα καθημερινὰ καὶ στὴν έπίσης ἀγαπημένη μου εἰκόνα, ὅπου ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, εὐλογεῖ τὴν σημαία τῆς Ἐπανάστασης τῶν προγόνων μας!
Ἡ συγκεκριμένη εἰκόνα πάντα μαγνήτιζε τὴν ματιά μου! Ἔβλεπα τοὺς προγενέστερους Ῥωμιούς, οἱ ὁποῖοι γιὰ τοὺς ἀγῶνες τους πάντα ἤθελαν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, νὰ μᾶς δείχνουν μὲ τὸν συμβολισμὸ τῶν δαχτύλων, καὶ αὐτοί, τὴν Ἁγία Τριάδα! Ἔμπαιναν στὴν ἐμπειρία τοῦ σταυρικοῦ θανάτου, ὡς Γένος ποὺ ἤθελε τὴν ἐλευθερία του, γιὰ νὰ ξαναφτιάξει τὸ Ῥωμαίικο πρὸς δόξαν Θεοῦ! Πόσο ἀναπαυόμουν, βλέποντας τὴν καρδιακὴ καθαρότητα νὰ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΕΙ στὰ πρόσωπα τῶν προππάπων μου! Ἡ ἐλευθερία μὲ τὴν ὁποία ὑποτάχθηκαν στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὀμόρφαινε μὲ συγκινητικὴ ΑΓΝΟΤΗΤΑ, τὴν πρόθεσή τους νὰ δώσουν τὸ αἷμα τους ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος! Μέσα στὸ σκοτάδι τῆς πικρῆς δουλείας, τὰ βήματά τους φώτιζε τὸ δυνατὸ φῶς τῆς πίστεως πρὸς τὸν Σωτῆρα Χριστό, τὸ ὁποῖο φωταγωγῶντας τὴν συνείδησή τους, καθρεφτιζόταν καὶ στὰ πρόσωπα, ὡς ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν θεία Πρόνοια! Τὴν ἴδια ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΑ ΟΜΟΡΦΙΑ εἶχε στὸ πρόσωπο καὶ ὁ πατέρας μου, καὶ ἡ συγγένειά του μὲ αὐτοὺς τοὺς ταπεινοὺς ἁγίους ἥρωες, φαινόταν ἀπὸ μακριά! Τὸ κοινὸ τῶν Ῥωμιῶν ἀγωνιστῶν ὅλων τῶν ἐποχῶν, ἦταν ποὺ εἶχαν Σκέπη τους τὴν Μάνα Παναγία, τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγὸ τῶν εὐλαβῶν Ῥωμιῶν! Καὶ ὅλων τῶν σημερινῶν Ῥωμιῶν, βεβαίως, ἡ εὐθύνη εἶναι ἀνυπολόγιστη, τοῦ καθενὸς ἀπὸ τὴν δική του πολεμίστρα!
«Εὐοδία, σοῦ διαβάζω λίγο ἀπὸ τὴν πρώτη πρὸς Κορινθίους ἐπιστολή, καὶ μετὰ θὰ σοῦ πῶ τί συμβαίνει μὲ τὴν διασάλευση τῆς τάξεως. “21 Ἀφοῦ διὰ μέσου τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία καταφαίνεται στὰ δημιουργήματά Του, δὲν γνώρισαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου μὲ τὴν σοφία τους τὸν Θεό, ἀποφάσισε ὁ Πανάγαθος Θεὸς νὰ σώσει ὅσους θὰ πιστέψουν σὲ κάθε ἐποχή, μὲ τὸ κήρυγμα, ποὺ φαίνεται μωρὸ καὶ ἀνόητο στοὺς σοφοὺς τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου. 22 Φαίνεται μωρὸ καὶ ἀνόητο ἐπειδὴ οἱ Ἰουδαῖοι ἀπαιτοῦν ὑπερφυσικὸ σημεῖο γιὰ νὰ πιστέψουν. Καὶ οἱ Ἕλληνες ζητοῦν φιλοσοφικοὺς συλλογισμοὺς καὶ ἀκλόνητες ἀποδείξεις. 23 Ἐμεῖς ὅμως κηρύττουμε τὸν Χριστό, ποὺ ἔχει σταυρωθεῖ. Καὶ ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς γιὰ τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ περιμένουν τὸν Μεσσία ὡς ἐπίγειο βασιλιᾶ, εἶναι πρόσκομμα πάνω στὸ ὁποῖο σκοντάφτουν καὶ δὲν πιστεύουν. Γιὰ τοὺς εἰδωλολάτρες Ἕλληνες ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς εἶναι μωρία καὶ ἀδυναμία, ἀφοῦ δὲν κατόρθωσε νὰ νικήσει τοὺς ἐχθρούς του. 24 Σὲ αὐτοὺς ὅμως, τοὺς ὁποίους ὁ Θεὸς βρῆκε ἄξιους νὰ καλέσει σὲ σωτηρία, εἶτε εἶναι Ἰουδαῖοι, εἴτε Ἕλληνες, κηρύττουμε Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶναι δύναμη Θεοῦ, ποὺ ἀναγεννᾶ καὶ ἁγιάζει, καὶ Θεοῦ σοφία, ποὺ φωτίζει κάθε πιστό”. Ὅπως γνωρίζουμε, ὁ θεϊκὸς νόμος τῆς συνείδησης καὶ τῆς ὑπερφυσικῆς ἀποκάλυψης, ἐπιδιώκει τὴν σύνολη ἁρμονία. Ἡ φυσικὴ καὶ ἠθικὴ ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπου συντελεῖται ὁμαλά, καὶ ἔχει ὡς τέρμα τὴν θέωση. Ὁ σατανᾶς μόλις ἐπαναστάτησε ἐναντι τοῦ Θεοῦ, ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ! Ἡ παρέκκλιση ἀπὸ τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ ΜΟΡΦΟΠΟΙΕΙ ΤΕΡΑΤΑ, καὶ ἡ τερατοποίηση εἶναι ξένη πρὸς τὴν σύνολη ἁρμονία τῆς Δημιουργίας. Οἱ πάσης φύσεως αἱρετικοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τὴν διασάλευση τῆς τάξεως, “ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ” καὶ αὐτοί, ὅπως ἀκριβῶς ὁ πατέρας τους ὁ διάβολος, καὶ ζητᾶνε νὰ “τερατοποιήσουν”, δηλαδὴ νὰ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ὅλους τοὺς λαούς! Οἱ Λουθηρανοὶ καλύπτοναι ὑπὸ τὸ ὄνομα τῆς χριστιανικῆς πίστεως, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα εἶναι ΑΡΝΗΤΕΣ τοῦ Χριστοῦ. Ἀπορρίπτουν τὶς νηστεῖες καὶ τὸν Μοναχισμό, ἤ τὴν ἐν παρθενία ζωὴ τὴν ἀφιερωμένη στὸν Θεό, καὶ δοσμένοι στὶς φιλοσοφικὲς ἀσυναρτησίες ποὺ θεοποιοῦν τὴν λογική, παραδίνονται στὴν… φιληδονία! Τοὺς “τερατοποιημένους” Λουθηρανούς ἀπὸ τὴν Φιλανδία, λοιπόν, ὁ Μητροπολίτης Πρόδρομος μᾶς τοὺς ἔφερε στὸ Ῥέθυμνο, ὡς δῆθεν “ἁγιογράφους”, ἐξισώνοντας ὁ ἐπίσης “τερατοποιημένος” Μητροπολίτης, τὴν ζωγραφικὴ τῶν αἱρετικῶν εἰκονομάχων Λουθηρανῶν, μὲ τὴν Ὀρθόδοξη ἁγιογραφία· ἡ ὁποία εἶναι πράγματι τέχνη ἱερή, ἀλλὰ στὸ πλαίσιο τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ μόνο! Ἐνῶ οἱ Λουθηρανοὶ εἶναι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ, δηλαδὴ προδότες τῆς Πίστεως τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ ΔΕΝ ἐπιτρέπεται στοὺς Ὀρθοδόξους καμία σχέση μαζί τους, ὁ ἐπαίσχυντος προδότης Μητροπολίτης Πρόδρομος διασαλεύει τὴν τάξη, προκειμένου νὰ “ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ” καὶ τὸ ποίμνιό του! Τὴν ἑπομένη ἔβαλε τοὺς ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ —οἱ ὁποῖοι μισοῦν ὁλόψυχα τὸν Λυτρωτὴ Χριστό—, μέσα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, γιὰ νὰ παρακολουθήσουν(;) τὴν Θεία Λειτουργία, τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας ἀπαγορεύουν ῥητῶς τὶς συμπροσευχὲς μὲ τοὺς μιαροὺς αἱρετικούς! Προφανῶς ὁ ἀρχιερέας μας βρίσκει ἰδιαίτερη εὐχαρίστηση νὰ πληγώνει τὴν ὀρθόδοξη ἀξιοπρέπεια τῶν πιστῶν, καὶ χαίρεται νὰ τοὺς βλέπει νὰ ταράζονται καὶ νὰ ἐνοχλοῦνται, γεγονὸς ποὺ προφανῶς ἐκλαμβάνει ὡς… “νίκη”! Ὅπως ὅλοι οἱ ὅμοιοί του “ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ” ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ, ὁ μητροπολίτης Ῥεθύμνου καὶ Αὐλοποτάμου ἀπολυτοποιεῖ ὅ,τι τὸν συμφέρει, βάζοντας στὴν θέση τοῦ πνεύματος, τὸ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΨΕΥΔΟΣ! Θέλει νὰ παγιδέψει τοὺς Χριστιανοὺς στὸν ὕπνο τοῦ “δικαίου καὶ σεσωσμένου”, ἐμποδίζοντας —μιμούμενος τὸν σατανᾶ— τὴν ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥΣ νὰ περάσει στὸ ΒΙΩΜΑ μὲ τὸ λυτρωτικὸ ἀντίκρυσμα… Κάνοντας δηλαδὴ κόμμα μὲ ὅλους τοὺς διαβόλους τῆς γῆς, μὲ τὶς αἱρετικὲς-ὑλιστικὲς θεωρίες πασχίζει ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ… “ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ” στοὺς Ὀρθοδόξους! Στὴν πραγματικότητα, ἀδερφή μου, αὐτὸς ὁ μιαρὸς ῥασοφόρος ΦΟΒΕΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ, ὅτι μέσα στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο ΕΙΣΗΛΘΕ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ καὶ πῆρε ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ, ὥστε ὁ “τερατοποιημένος” νὰ κάμπτει τοὺς πιστούς, ΝΑ ΥΠΟΣΤΕΛΛΟΥΝ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ καὶ ΝΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΥΠΟΤΑΓΗ στὸν σατανᾶ! Ὁ ἐλεεινὸς διπρόσωπος ΕΧΕΙ ΚΗΡΥΞΕΙ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ στοὺς Χριστιανούς, ἔχοντας ἀναλάβει ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΕΙ ΣΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΒΙΑ! Ὅπως ὅλοι οἱ εἰδωλολάτρες ποὺ βλέπουν τὸ εὐαγγελικὸ κήρυγμα ὡς “ἀνόητο”, ἀντικαθιστᾶ τὸ φῶς, ἀπὸ τὸ σκοτάδι, γιὰ νὰ ἀτιμάζει τοὺς Χριστιανοὺς καὶ νὰ τοὺς παίρνει ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ, δηλαδὴ νὰ τοὺς ΚΟΙΜΙΖΕΙ ΛΗΘΑΡΓΙΚΑ καὶ νὰ τοὺς ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΖΕΙ… Ὁ μητροπολίτης Ῥεθύμνου βλέπει τὸ ποίμνιο ὄχι ὡς ἀπογόνους Ῥωμιῶν, ἂλλὰ ὡς ἀπογόνους… εἰδωλατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἄν δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν ΓΙΑΤΙ χρειάζεται ΒΙΑ γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς σωτηρίας τους, τότε θὰ ὑπηρετοῦν τὸ κτηνῶδες χάριν περιεργείας, αἰσθησιακῶν ἡδονῶν ἤ ἱκανοποίησης ἑνὸς ἀρρωστημένου ἐγώ! Ὁ ἄνομος μητροπολίτης μᾶς προβάλλει τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ὡς συνταγὴ “ἀνώδυνης” προσωπικῆς ζωῆς καὶ παιδαγωγίας, ἐπειδὴ ὁ ἴδιος διδάσκει τὸ ἁμάρτημα τῆς παρακοῆς ὡς… “δικαίωμα”! Ὁ ἀντίχριστος ποιμενάρχης προκαλεῖ στοὺς πιστοὺς ἀπώλεια τοῦ ἠθικοῦ αἵματος, ψυχικὴ καχεξία, αἰσθήματα ἐρημώσεως καὶ τάσεις αὐτοκαταστρφῆς, ὅπως ἔχουν ὅσοι ἐργάζονται τὸ κακό, καὶ γενικὰ τοὺς ἐμποδίζει ἀπὸ τὸν λειμῶνα τῆς αἰώνιας εὐτυχίας! Ὅσο οἱ πιστοὶ τοῦ ζητᾶμε “ψάρι”, ὁ μητροπολίτης Πρόδρομος μᾶς δίνει ΦΙΔΙ6, ἀλλὰ προσευχόμαστε γι’ αὐτόν, καὶ περιμένουμε τὴν ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ. Ὥς τότε, ἡ Ἁγιοπαράδοτη, Ἱεροκανονικὴ Ἀποτείχιση μᾶς προστατεύει ἀπὸ τὴν αἵρεση, καὶ γενικὰ ἀπὸ τὶς ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ τῶν Οἱκουμενιστῶν!».
«Καλὰ λέει ἡ μαμά, ὅτι στὸ Ἅγιο Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας παρείσφρυσαν καὶ πονηροὶ ποὺ ἐκμεταλλεύονται τὴν εὐσέβεια τοῦ θρησκευόμενου λαοῦ, γιὰ νὰ τύπτουν τὶς συνειδήσεις. Μοῦ ἄρεσε καὶ αὐτὸ ποὺ εἶχε πεῖ γιὰ τοὺς διαστροφεῖς τῆς ἀλήθειας, ὅτι ὁ ὀρυμαγδὸς τῶν ἀπειλητικῶν κεραυνῶν τους, δὲν μπορεῖ νὰ ἐξαφανίσει τὴν λάμψη τῆς ἀλήθειας! Μπορεῖ γιὰ λίγο νὰ τὴν ἀποκρύψει ἤ νὰ τὴν φυλακίσει, ἀλλὰ ποτὲ δὲν θὰ μπορέσει νὰ τὴν σβήσει. Ἀργὰ ἤ γρήγορα, Συντύχη, ἡ ἀλήθεια θὰ ξεχυθεῖ ὁρμητικὰ στὸν κόσμο, σὰν καυτὴ λάβα ἀπὸ γιγάντιο κρατῆρα! Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς εἶχε προφητεύσει, ὅτι “Οἱ παπᾶδες θὰ χαλάσουν τὴν θρησκεία”, ὅπως καὶ ὅτι, “Οἱ κληρικοὶ θὰ γίνουν οἱ χειρότεροι καὶ οἱ ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων”! Εἶχα διαβάσει ὅτι ἀπὸ τὴν πτώση τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ μετά, τὸ Γένος μας βρισκόταν κάτω ἀπὸ τὴν στυγνὴ τυραννία τοῦ ἀλλόθρησκου Τούρκου δυνάστη. Ὅταν ὁ ἅγιος Κοσμᾶς περιόδευε στὰ πάτρια ἐδάφη, ἔβλεπε πὼς ἀπὸ τὴν πολλὴ ἀμάθεια, ἡ εὐσέβεια καὶ ἡ χριστιανικὴ ζωὴ κινδύνευε νὰ χαθεῖ τελείως. Οἱ Χριστιανοὶ ἦταν παραδομένοι σὲ πολλὰ κακά, κλεψιὲς καὶ φόνους, καὶ μύριες ἄλλες παρανομίες, καὶ κόντευαν νὰ γίνουν χειρότεροι ἀπὸ τοὺς ἀσεβεῖς! Ἀπὸ τὴν ἄγνοια τῆς Πίστης, καὶ τὰ ἀφόρητα δεινὰ ἐκ μέρους τῶν Τούρκων, οἱ ὁμαδικὲς ἀλλαξοπιστίες εἶχαν λάβει τρομακτικὲς διαστάσεις! Χωριὰ ὁλόκληρα ἐγκατέλειπαν τὴν πίστη τους καὶ ἔπεφταν στὴν πίστη τῆς σιχαμερῆς ἀραβικῆς ἀλεποῦς, δηλαδὴ ἐξισλαμίζονταν, γιὰ νὰ ἀνακουφιστοῦν ἀπὸ τὶς δυσβάστακτες συμφορές! Ἐπειδὴ εἶδα ὅτι καὶ ὁ δικός μας προδότης ποιμενάρχης θέλει νὰ χαλάσει τὴν Πίστη τῶν Πατέρων μας, γι’ αὐτὸ διάλεξα τὸ ἔργο τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ ὡς θέμα γιὰ τὴν ἐργασία μου. Εἶναι μεγάλη εὐλογία νὰ μαθαίνουμε γιὰ τὸν μοναδικὸ στὴν Ἱστορία, ἄθλο Ὀρθοδοξίας τοῦ ἁγίου, ὁ ὁποῖος —κατ’ ἄνθρωπον— διέσωσε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὸ ἐθνικὸ φρόνημα τῶν ὑποδούλων Ἑλληνο-ῥωμιῶν! Τὸ 1760, σὲ ἡλικία 46 ἐτῶν, ὁ ἱερομόναχος φλεγόταν ἀπὸ τὸν πόθο νὰ συμβάλλει στὸν κατὰ Θεὸν φωτισμὸ τοῦ ὑπόδουλου Γένους. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δουλείας, μέσα στὸ πυκνὸ σκοτάδι τῆς τουρκικῆς κυριαρχίας, καὶ τὴν φρικαλεότητα τῆς ἀτέλειωτης νύχτας, τὸ Γένος ἀναζήτησε τὴν ἑνότητά του, καὶ σεισπειρώθηκε στὴν προστασία καὶ τὴν φροντίδα τῆς Ἐκκλησίας. Συνεχίζοντας ὡς θεμέλιο ὕπαρξης τοῦ Γένους-Ἔθνους, ἡ Ὁρθοδοξία στάθηκε μάνα γιὰ τοὺς Ῥωμιούς. Ὅμως τὸν 18ο αἰῶνα, ἡ ἐθνικὴ ἐνότητα ἀπειλήθηκε καὶ πάλι, τώρα ἀπὸ τὴν Δύση, καὶ τὴν συνάντηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μὲ τὸν δυτικὸ “διαφωτισμό”. Ὁ ὁποῖος εἰσέβαλε στὴν ζωὴ τοῦ Ἔθνους μέσω τῆς ἑλληνικῆς διασπορᾶς, ποὺ μεταφύτευε μία ἀλλοιωμένη θρησκευτικότητα, ὁλότελα ξένη πρὸς τὴν οὐσία τῆς Ἑλληνορθοδόξου Παραδόσεώς μας. Ἡ ἐθνικὴ συνείδηση διχάζεται σὲ μία δυτικόπληκτη, καὶ σὲ μία συντηριτικὴ-ἀντιδραστική, ποὺ ἀγωνίζεται νὰ φυλάξει τὴν χριστοκεντρικότητα τοῦ φρονήματός της. Γενικὰ ὅμως, ἡ κατάσταση στὸν ἑλληνικὸ χῶρο ἦταν ζοφερή. Στὶς ὀρεινὲς περιοχὲς βασιλεύει ἡ ληστεία καὶ ἡ ἀναρχία· ἡ ἀγριότητα διχάζει τὸν λαό, ὅπως καὶ ἡ ἠθικὴ κατάπτωση καὶ ἡ ἐκθηρίωσή του· οἱ συνεχεῖς πόλεμοι —μὲ Ῥώσους καὶ Αὐστριακοὺς— διατηροῦν μία τεταμένη κοινωνικὴ ἀνησυχία καὶ ἀβεβαιότητα· οἱ μεταναστεύσεις καὶ οἱ βαρειὲς φορολογίες ἐπιφέρουν μία συνεχὴ αἱμορραγία σὲ ἔμψυχες καὶ ὑλικὲς δυνάμεις· οἱ ἐξισλαμισμοὶ δὲν ἔχουν σταματήσει, καὶ νέοι Μάρτυρες προστίθενται στὸ νεοελληνικὸ μαρτυρολόγιο· σὲ ὅλα αὐτὰ προστίθεται καὶ ἡ πνευματικὴ καὶ ἠθικὴ κατάπτωση τοῦ Κλήρου, ποὺ σημαίνει κλονισμὸ τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας, τῆς δύναμης ποὺ ἐπωμίστηκε τὴν διάσωση τοῦ Γένους μέσα στὴν δουλεία· ἡ ἀπαιδευσιὰ καὶ ἡ ἠθικὴ ἐξαθλίωση κρατοῦσαν σὲ θλιβερὸ ἐπίπεδο τὸν λαό· οἱ διάφορες κοινωνικὲς ὁμάδες ἀλληλοϋποβλέπονταν καὶ ἀλληλομισοῦνταν· οἱ ῥαγιάδες δέχονταν ὅλες τὶς πιέσεις καὶ κατέφευγαν στὴ δουλοπρέπεια καὶ τὴν πονηρία, γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπιβίωσή τους· οἱ κοτζαμπάσηδες ἤ τὸ ἀρχοντολόι στὴν ἐνετοκρατούμενη Ἑπτάνησο, περισσότερο συμπορεύονταν μὲ τὸν κατακτητή, περιφρονῶντας τὸ λαϊκὸ στοιχεῖο· οἱ Ἑβραῖοι μὲ τὸ ἐμπορικὸ δαιμόνιό τους, ἦταν ἡ προσωποποίηση τῆς νοθείας καὶ τῆς ἐκμετάλλευσης, ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι συνέχιζαν τὴν καταπίεση καὶ τὴν ἀπομύζηση σὲ κάθε εἴδους δύναμη τῶν Ῥωμιῶν ὑποδούλων…».
«Πὼ πώ! Θὰ ἔλεγε κανείς, Εὐλογία, ὅτι περιγράφεις τὴν ΣΗΜΕΡΙΝΗ Ἑλλάδα! Σὲ ΤΟΣΟ ΒΑΘΥ ΣΚΟΤΑΔΙ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, βρισκόμαστε λοιπόν; Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ μιλᾶνε γιὰ “πρόοδο”, ἀλλὰ φροντίζουν γιὰ τὸ “διαίρει καὶ βασίλευε”, εἶναι ὑπόλογοι στὸν Ἑλληνικὸ λαό, καὶ τοῦ ὀφείλουν ἐξηγήσεις!».
«Ὁ Πατροκοσμᾶς διάλεξε τὸν ἀποστολικὸ τρόπο ἐργασίας, τὴν περιοδεία, καὶ γιὰ εἴκοσι χρόνια, ἄρδευε ὅλη τὴν χώρα μὲ τὰ νάματα τῆς χριστιανικῆς ἀλήθειας. Διὰ τῆς ἀλληλοκαταλλαγῆς καὶ συναδέλφωσης, ἐπεδίωξε τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητας καὶ τῆς ὀργάνωσης τοῦ λαοῦ. Μὲ τὶς ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ θέτει μία κοινὴ βάση γιὰ μία συνολικὴ ἀνάπτυξη, ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς ἐθνικῆς ζωῆς, πάνω ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΕΛΙΟ. Ἡ δράση του ἦταν ῥιζικὰ ἑνοποιητική, ἐπειδὴ πρῶτα ἀπ’ ὅλα ἦταν ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ. Ὁ ἅγιος Πατέρας εἶχε πιστέψει στὶς λαϊκὲς δυνάμεις, ποὺ διατηροῦσαν μέσα τους τὰ ζώπυρα τῆς Παραδόσεως. Αὐτὲς τὶς μακραίωνες ἱερὲς καταβολὲς τοῦ λαοῦ, στόχευε ὁ γεμάτος ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑ ΘΕΟΥ λόγος του. Πίστευε στὴν δυνατότητα ἀφύπνισης τῶν Ῥωμιῶν καὶ τὴν ἐπαναφορά τους, μὲ τὴν φανέρωση τῆς ῥωμαίικης συνείδησής τους, γιὰ νὰ πραγματοποιηθεῖ ἔτσι καὶ ἡ ἀνάσταση τοῦ Γένους. Βγαλμένος καὶ ὁ ἴδιος ἀπὸ τὸν λαό, ζυμωμένος μὲ τὴν δυστυχία καὶ τὴν κατάπτωσή του, μπόρεσε νὰ καταλάβει τὸ παράπονο τῆς λαϊκῆς ψυχῆς, νὰ μιλήσει στὶς ψυχὲς, καὶ νὰ γίνει ἀκουστός. Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν λαὸ φαινόταν καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίμονη συμβουλὴ σὲ ὅσους γνώριζαν πολλὰ γράμματα, νὰ μὴν ἔτρεχαν στὶς αὐλὲς τῶν ἀρχόντων, χαραμίζοντας τὴν σπουδή τους γιὰ νὰ ἀποκτήσουν πλοῦτο καὶ ἀξιώματα, ἀλλὰ νὰ δίδασκαν τὸν λαό, ποὺ ζοῦσε μὲ πολλὴ ἀπαιδευσιὰ καὶ βαρβαρότητα. Ἐξηγοῦσε δηλαδή, πὼς ἄν ἡ σπουδὴ δὲν ἀποβλέπει στὸν φωτισμὸ τοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι “θεία”, ἀλλὰ “ἐπίγεια”, ψυχικὴ καὶ δαιμονιώδης! Ὁ λόγος του ἦταν ἀπέριττος, ἀλλὰ βαθύτατα πατερικὸς καὶ θεολογικός. Στὸ ἀκροατήριό του βρίσκονταν καὶ Τοῦρκοι, ποὺ εἶχαν καλὴ προαίρεση· ἀλλὰ βρίσκονταν καὶ πολλὲς “κλειστὲς καρδιές”, ἀνθρώπων ποὺ ἔγιναν οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροί τοῦ ἁγίου, ὅπως κοτζαμπάσηδες, τὸ ἑπτανησιακὸ ἀρχοντολόι, οἱ ἰσχυροὶ Τοῦρκοι, καὶ φυσικὰ οἱ Ἑβραῖοι. Ἀγωνιζόμενος νὰ ἐπαναφέρει τὸ Γένος στὰ γνήσια ὑπαρκτικὰ θεμέλιά του, ἔκανε ἀδιάκοπη ἔκκληση στὰ ὀρθόδοξα βάθη τῆς ἀδούλωτης λαϊκῆς ψυχῆς, γιὰ νὰ συνειδητοποιήσει ἐκείνη ὅτι εἶναι βαπτισμένη “εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”. Μὲ τὴν δική του γνησιότητα τῆς πίστεως, δίδασκε συνεχῶς σὰν θεμέλιο τῆς ὅλης ζωῆς μας, τὸ ὑπέρλογο μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, καὶ ἐπαναλάμβανε ὅτι πρέπει ΝΑ ΤΗΝ ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ! Κυρίως, δὲν ἤθελε συμβιβασμούς. Ἤ τὴν ἀλήθεια, ἤ τίποτα! Καλύτερος ὁ ΖΩΗΦΟΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, ἀπὸ μία ζωὴ προδοσίας τῆς Πίστεως! Διακήρυττε μὲ σθένος τὴν βασιλικὴ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ, στὸν οὐρανό καὶ τὴν γῆ, στὰ πνευματικὰ καὶ τὰ βιοτικά. “Εἷς ἅγιος, εἷς κύριος, Ἰησοῦς Χριστός”. Αὐτὸ εἶναι τὸ βαθύτερο μήνυμά του, γιὰ τὴν ζωὴ τοῦ Ἔθνους! Ὅπως ὅλοι οἱ ἅγιοι Πατέρες, ζητοῦσε ἀπὸ τὸν λαὸ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ καὶ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΔΙΑΘΕΣΗ, γιὰ νὰ τοὺς κηρύξει ὅλη τὴν ἀποκεκαλυμμένη θεία ἀλήθεια. Γιὰ νὰ βοηθήσει τὶς ψυχὲς νὰ συνειδητοποιήσουν τὴν ἀνάγκη μετοχῆς στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, πρῶτα ἔστηνε ἕναν ξύλινο σταυρό, καὶ κάτω ἀπὸ τὴν σκιά του ἄρχιζε νὰ διδάσκει, γιὰ νὰ καλέσει μετὰ τοὺς πιστοὺς σὲ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ καὶ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΕΣ πράξεις. Ἔτσι στὴν συνείδηση τοῦ λαοῦ, τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ μυστήριο τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, μεταφράζονταν στὸ γεγονὸς τῆς σωτηρίας! Ζητοῦσε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ῥιζώσει στὴν καρδιὰ τῶν ἀκροατῶν του, τὴν εἰρήνη, τὴν ἀγάπη, τὴν ὁμόνοια, τὴν πραότητα, τὴν θερμὴ πίστη καὶ τὴν ὀρθὴ ἐξομολόγηση. Ὡς κορυφὴ τῶν ἀρετῶν, ἡ ΑΓΑΠΗ πρέπει νὰ μετουσιωθεῖ σὲ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ ΘΥΣΙΑ γιὰ τοὺς ἀδελφούς, καὶ τότε μόνο, ἡ ΘΥΣΙΑ θὰ μετουσιωθεῖ σὲ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!».
«Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ἵδρυσε καὶ πάρα πολλὰ σχολεῖα! Αὐτὴ ἡ ἑλληνοχριστιανικὴ παιδεία ποὺ προσέφεραν, βέβαια, ἦταν μὲ τὴν αὐθεντικὴ ἔννοια, ποὺ συντελοῦσε στὴν ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Πράγματα… “ἐχθρικὰ(;)” γιὰ τὰ ἄθεα γράμματα καὶ τὸν σημερινὸ πιθηκισμὸ τῶν δυτικόπληκτων…».
«Ναί, ἀπὸ τὴν παιδεία, ὁ ἅγιος περίμενε τὴν ἐθνικὴ ἀναγέννηση· γι’ αὐτὸ συμβούλευε τοὺς ὁμοεθνεῖς του νὰ φτιάξουν σχολεῖα, “γιὰ νὰ ἐννοοῦν τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο καὶ τὰ λοιπὰ βιβλία”. Ἔλεγε ὅτι ἀπὸ τὸ σχολεῖο μαθαίνουμε τί εἶναι ἡ ἁγία Κοινωνία, τί εἶναι Βάπτισμα, τί εἶναι τὸ ἅγιο Εὐχέλαιο, ὁ τίμιος γάμος, τί εἶναι ἡ ψυχή, ἤ τί εἶναι τὸ κορμί. Ἡ Πίστη μας δὲν στερεώθηκε ἀπὸ ἀμαθεῖς ἁγίους, ἀλλὰ ἀπὸ σοφοὺς καὶ πεπαιδευμένους, ποὺ μᾶς ἐξήγησαν τὶς Ἁγίες Γραφές, καὶ μᾶς φώτισαν μὲ τὰ θεόπνευστα λόγια τους. Τὸ παιδευτικὸ πρότυπό του ἦταν ὁ ἅγιος ἄνθρωπος, καὶ γιὰ νὰ ἐλέγξει τὴν ἀδιαφορία τῶν γονιῶν γιὰ τὴν μόρφωση τῶν παιδιῶν τους, ὀνόμαζε τὰ ἀγράμματα παιδιά, “γουρουνόπουλα”! Ὅμως δὲν ἤθελε τὴν χριστιανικὴ ἀναγέννηση μόνο τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρης τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας. Γι’ αὐτὸ δίδασκε ὅτι τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ ἦταν, νὰ μὴν φροντίζει κανεὶς Χριστιανὸς μονάχα γιὰ τὸν ἑαυτό του, πῶς νὰ σωθεῖ, ἀλλὰ πάντα νὰ φροντίζει καὶ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀδελφῶν του! Ἄλλο βασικό σημεῖο τῆς διδασκαλίας τοῦ ἁγίου, ἦταν ἡ ΙΣΟΤΗΤΑ καὶ ἡ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ἀρνούμενος τὴν φεουδαρχικὴ ἀντίληψη, γιὰ φυσικὴ διάκριση τῶν ἀνθρώπων σὲ εὐγενεῖς καὶ δουλοπάροικους. Ἡ συνείδηση τῆς ἀδελφοσύνης καὶ τῆς κοινῆς καταγωγῆς ἦταν ἡ ἀναγκαία προϋπόθεση, γιὰ τὴν δημιουργία τῆς χριστιανικῆς κοινωνίας. “Ἄν εἶστε Χριστιανοί, μὲ τοὺς κόπους σας νὰ ζεῖτε”, συμβούλευε. Ὅσο γιὰ τὴν δική του “πληρωμή”, ζητοῦσε ἀπὸ τοὺς πιστοὺς νὰ βάζουν στὴν καρδιά τους τὰ θεῖα νοήματα ποὺ τοὺς εἶχε διδάξει, καὶ μετὰ καθημερινά, νὰ κάθονται ἀπὸ πέντε λεπτὰ καὶ νὰ τὰ συζητᾶνε μεταξύ τους, “γιὰ νὰ τοὺς προξενήσουν τὴν ζωὴ τὴν αἰώνιον”! Συνιστοῦσε ἡ ἐκλογὴ τῶν ἡγετικῶν προσώπων νὰ γίνεται “ΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ”, ἔχοντας ὡς βαθύτερο νόημα, τὸ μήνυμα: “ἤ ἑνότητα, ἤ καταστροφή!”. Τὴν κοινωνικὴ ἐνότητα τὴν ἔβλεπε στὴν ἀλληλοεκτίμηση καὶ τὸν ἀλληλοσεβασμὸ “ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων”, ζητῶντας νὰ τιμῶνται οἱ πολῖτες μεταξύ τους “ὡσὰν ἀδελφοί”, χωρὶς νὰ καταφρονοῦν κανέναν! Ὅλοι ἔπρεπε νὰ προσεύχονται γιὰ τοὺς προεστούς τους· στοὺς ποιμένες ὑποδείκνυε νὰ εἶναι ἄξιοι ἱερατικῆς τιμῆς, νὰ μένουν πάντα “λαμπροὶ ὡσὰν ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου”, καὶ νὰ ἑνώνουν τὸν λαὸ στὴν χριστιανικὴ ἀλήθεια. Μπροστὰ στὸ θέλημα τῶν ἄλλων ἀνθρώπων —ἐννοῶντας τοὺς Τούρκους—, παντοῦ, διακήρυττε τὴν προτεραιότητα τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ! Μιλῶντας γιὰ τὸν ἀντίχριστο, λαϊκότατο θέμα τῆς ἐποχῆς, ἔλεγε συγκεκριμένα: “Ὁ ἀντίχριστος ὁ ἕνας εἶναι ὁ πάπας, καὶ ὁ ἕτερος εἶναι αὐτός, ποὺ εἶναι εἰς τὸ κεφάλι μας. Χωρὶς νὰ εἴπω τὸ ὄνομά του, τὸ καταλαβαίνετε…”. Δριμύτερος ὅμως, ἦταν ἀπέναντι στοὺς Ἑβραίους, ἐπειδὴ γνώριζε πὼς πίσω ἀπὸ τὶς ἀδικίες καὶ τοὺς ΔΙΩΓΜΟΥΣ τῶν Χριστιανῶν, κρύβονταν αὐτοί. Ἰδιαιτέρως ἀγανακτοῦσε μαζί τους γιὰ τὶς συκοφαντίες τους εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ συντελοῦσαν στὸν ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ καὶ τὴν ΑΠΙΣΤΙΑ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ! Ἔτσι ἔλεγε στὸ κήρυγμά του: “Ὁ Ἑβραῖος μοῦ λέγει πὼς ὁ Χριστός μου εἶναι μπάσταρδος καὶ τὴν Παναγίαν μου τὴν λέγει πὼς εἶναι πόρνη. Τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον τὸ λέγει πὼς εἶναι ἀπὸ τὸν διάβολον. Τώρα ἔχω μάτια νὰ βλέπω τὸν Ἑβραῖον; Ἕνας ἄνθρωπος νὰ μὲ ὑβρίσει, νὰ μοῦ σκοτώσει τὴν μητέρα μου, καὶ ὕστερα νὰ μοῦ βγάλει καὶ τὸ μάτι, ἔχω χρέος ὡσὰν Χριστιανὸς νὰ τὸν συγχωρέσω. Τὸ νὰ ὑβρίζει τὸν Χριστόν μου καὶ τὴν Παναγίαν μου, δὲν θέλω νὰ τὸν βλεπω. Καὶ ἡ εὐγένειά σας, πῶς σᾶς βαστάει ἡ καρδιά σας καὶ κάμνετε πραγματεῖες καὶ λισιβερίσια μὲ τοὺς Ἑβραίους;”. Ὁ Πατροκοσμᾶς, Συντύχη, εἶχε συνείδηση τῆς ἰδιαίτερης θέσης τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους στὴν Ἱστορία. Ἔβλεπε τὸν Ὀρθόδοξο Ἑλληνισμὸ ὡς τὴν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΥΜΗ, ποὺ μποροῦσε νὰ ζυμώσει ὅλο τὸν κόσμο! Γι’ αὐτὸ πάλευε νὰ δώσει στὸ Γένος τὴν ξαχνισμένη ἀπὸ τὴν δουλεία καὶ τὶς ἱστορικὲς περιπέτειες, ταυτότητά του. Γιὰ τὸν ἅγιο, μία Ἑλλάδα χωρὶς Χριστό, δὲν ἦταν ἡ Ἑλλαδα ἀλλὰ μία ἀπάτη! Ἡ φιλοπατρία του βρισκόταν μέσα σὲ καθαρὰ χριστιανικὰ πλαίσια, ὅπως φαινόταν στὶς προφητεῖες του, καὶ σὲ ὅλο τὸν ἀγῶνα του γιὰ τὸν ἐρχομὸ τῆς ἀπελευθέρωσης. Πάντα προτεραιότητά του ἦταν ἡ Ὀρθοδοξία. Καὶ ὁ φιλορωσισμός του, ὑπαγορευόταν ἀπὸ τὴν φιλορθοδοξία του. Δὲν ζητοῦσε ἐλευθερία ἀπὸ ὁποιονδήποτε. Τὸ “ὀρθόδοξο γένος τῶν Ῥώσων” τὸν εἵλκυε, καὶ ὄχι ἀπὸ μία τυφλὴ ξενομανία. Ἀπὸ τὸ 1774, μὲ τὶς ἀποτυχίες τῶν ῥωσοτουρκικῶν συγκρούσεων καὶ μετά, συνειδητοποίησε τὴν ἀνάγκη ἐντατικῆς σπορᾶς μέσα στὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ, γιὰ νὰ βρεῖ μόνος τὸν δρόμο του. Ἀπὸ τότε βοηθοῦσε μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις του τὸ Ἔθνος νὰ ἀναζωπυρώσει τὴν αὐτοσυνειδησία του, νὰ ξαναβρεῖ τὴν ταυτότητά του, γιὰ νὰ ξανασταθεῖ μία ἡμέρα καὶ πάλι στὰ πόδια του. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ἦταν πρότυπο ἤθους, πρότυπο πατέρα τῆς ἐθνικῆς ἑνότητάς μας, καὶ πρότυπο τοῦ ἐνσαρκωτῆ τοῦ αὐθεντικοῦ ἑλληνορθοδόξου ἰδεώδους!».
«Ὅσο ἐσὺ μελετοῦσες γιὰ τὴν ἐργασία σου, γυρόφερνα διαρκῶς στὸ μυαλό μου τὸν ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΣΑΔΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΟΝΩΝ, στοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν Χριστιανῶν! Εὐοδία, ἕνα πρᾶγμα θέλουν οἱ Ἑβραῖοι γιὰ τοὺς Ῥωμιούς, ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ νὰ μᾶς “ΣΤΑΥΡΩΝΟΥΝ”! Μέσα σὲ τόσους αἰῶνες ἔχουν βγάλει ἀπὸ τὴν ψυχή τους τόση ζήλια, τόσο φθόνο, τόση κακία καὶ χαιρεκακία, τόση μοχθηρία, ὑπουλία, ὑποκρισία, πράγματα ποὺ φαίνονται στὰ δεινὰ ποὺ μᾶς ἔχουν προκαλέσει. Ὅμως ἐπειδὴ οἱ Ἑβραῖοι εἶναι ὕπουλοι καὶ κρύβονται, ἔχουν βάλει τοὺς Εὐρωπαίους Μασόνους νὰ μᾶς τυλίξουν σὲ μία κόλλα χαρτί. Πάντα μπροστὰ στὴν ΗΘΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ τῶν προγόνων μας, ἡ ΕΞΑΧΡΕΙΩΤΙΚΗ ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ τῶν Εὐρωπαίων δυσκολευόταν, καὶ μᾶς προξενοῦσε ὅλο καὶ κρυφότερες πληγές! Ἐν ὀλίγοις, φτάσαμε στὰ μνημόνια, ὅπου μὲ τὰ βέβηλα χέρια τους, οἱ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ἐκχώρησαν ἐπισήμως τὸν ἔλεγχο τῆς Πατρίδος μας, ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ! Αὐτό, ὀνομάζεται ΑΛΩΣΗ! Ποιά ἦταν τὰ συμπεράσματά μου; Τὸ δυτικοκυριαρχούμενο καὶ δυτικοκατευθυνόμενο Ἑλληνικό κράτος, ἔχει ἀναλάβει ΝΑ ΘΑΨΕΙ ΤΗΝ ΡΩΜΑΝΙΑ, πολιτικά. Ὁ θρησκευτικὸς Οἰκουμενισμός, ἔχει ἀναλάβει ΝΑ ΘΑΨΕΙ ΤΗΝ ΡΩΜΑΝΙΑ πνευματικά. Ὅσο γιὰ τὴν φράγκικη Εὐρώπη, ἐπιχειρεῖ ἀπὸ αἰῶνες ΝΑ ΘΑΨΕΙ ΤΗΝ ΡΩΜΑΝΙΑ ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, πολιτικὰ καὶ πνευματικά! Καὶ ἐπειδὴ καὶ οἱ Ἕλληνες πολιτικοί εἶναι ὕπουλοι, καὶ κρύβονται, τὴν μελέτη μου γιὰ τὸν τρόπο ποὺ ἐνεργοῦν —ὥς τὸ μεδούλι—, θὰ τὴν ἔκανα πάνω στὸ… “ἀντιπροσωπευτικότερο δεῖγμα τους”, τοὺς ΛΑΤΙΝΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣ! Ὅποιος μελετήσει τὸ φιδίσιο δηλητήριό τους, μετὰ διαβάζει τοὺς Ἕλληνες πολιτκούς σὰν… “ἀνοιχτὸ βιβλίο”! Πῶς αἰσθάνεσαι; Θὰ ἀντέξεις τὴν σιχασιά; Κορίτσι μου, κοίτα νὰ φανεῖς γενναία, γιὰ νὰ μάθεις μὲ ποιοὺς ἔχουμε μπλέξει! Ὁ ἀντίχριστος πάπας ἐνδιαφερόταν ὄχι γιὰ τὴν δόξα τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ γιὰ τὴν κοσμικὴ δόξα, ἡ ὁποία ἀποκτᾶται μὲ τὴν ἐλαστικότητα τῆς συνείδησης, τὶς ληστρικὲς ἀδικίες, τὸ αἱματηρὸ ἔγκλημα, καὶ γενικὰ μὲ τὴν προσκύνηση τοῦ σατανᾶ. Γιὰ νὰ καθυποτάξει τοὺς πάντες, κυρίως τὸν ὀρθόδοξο χριστιανικὸ κόσμο τῆς Ἀνατολῆς, ὁ νοσηρὰ φίλαρχος πάπας ἐπινόησε τὸ πρόσχημα τῆς ἀπελευθέρωσης τῶν Ἁγίων Τόπων. Ἀφοῦ ἔπεισε τοὺς ἡγεμόνες τῆς Δύσης, γιὰ τὴν “ἱερὴ ἀνἀγκη” νὰ διώξουν τοὺς Τούρκους ποὺ δῆθεν μόλυναν τὴν Ἁγία Γῆ, κήρυξε “ἱερὸ πόλεμο”, τὸν ὁποῖο καὶ “εὐλόγησε”. Ἔτσι ξεκίνησε ἡ πρώτη σταυροφορία —1096-1108—, ὡς… “θέλημα Θεοῦ”! Ὁ πάπας Οὐρβανὸς Β΄ κατόρθωσε νὰ ἠλεκτρίσει τοὺς πάντες, καὶ ὁ ἐνθουσιασμὸς τῶν ἡγεμόνων τῶν σταυροφόρων ὑπῆρξε ἀκράτητος. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ ἱδρύσουν στὴν Ἀντιόχεια ἡγεμονία Φράγκων, νὰ ἐγκαταστήσουν ΕΚΕΙ πατριάρχη Λατῖνο μαζὶ μὲ πολυάριθμο κλῆρο, καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ κηρύξουν ἀμείλικτο διωγμὸ γιὰ τὴν ἐξόντωση τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Συρίας! Μάλιστα κάλεσαν καὶ τὸν πάπα νὰ κατέλθει ἐκεῖ, γιὰ νὰ… ἐκκαθαρίσει τὴν χώρα ἀπὸ τοὺς… “αἱρετικούς(!)”, ὅπως ἀποκαλοῦσαν τοὺς Ὀρθοδόξους οἱ παπικοί. Κατόπιν ἐκπόρθησης τῶν Ἱεροσολύμων, τὴν 15η Ἰουλίου τοῦ 1099, οἱ σταυροφόροι τοῦ πάπα διέπραξαν ἀπερίγραπτες ὠμότητες εἰς βάρος τοῦ ἐκεῖ πληθυσμοῦ! Τὰ θηλάζοντα βρέφη κατασφάχτηκαν μέσα στὸν Ναὸ τοῦ Παναγίου Τάφου, καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ὁμολογία τῶν Λατίνων χρονογράφων, τὸ αἷμα τῶν σφαγμένων ἀνῆλθε σὲ ὕψος μισοῦ μέτρου! Τρεῖς ἡμέρες μετά, οἱ σφαγεῖς λούστηκαν καὶ ὀργάνωσαν λιτανεία καὶ… “αἴτηση συγγνώμης”, δῆθεν, ἀπὸ τὸν Θεό, γιὰ τὰ κακουργήματα ποὺ διέπραξαν. Στὴν συνέχεια κήρυξαν “ἔκπτωτο(!)” τὸν Ὀρθοδοξο Πατριάρχη Συμεών, καὶ στὴν θέση του ἐγκατέστησαν ἐκεῖ κάποιον Λατῖνο Ἀρνοῦλδο. Ἡ δεύτερη σταυροφορία ἔγινε ἐπὶ πάπα Εὐγενίου Δ΄. Ἡ ἴδια καρδιά, τὰ ἴδια μυαλά, τὰ ἴδια σχέδια. Αὐτὸς περιόδευε συνεχῶς καὶ διακήρυττε παντοῦ πὼς ἡ Ἀνατολὴ ἔπρεπε νὰ περιέλθει στὴν ἡγεμονία τῆς Δύσης, καὶ κατάφερνε νὰ ξεσηκώνει τοὺς ἡγεμόνες καὶ νὰ ὀργανώνει στρατούς. Δὲν διέφερε ἀπὸ βάρβαρο. Ὀ Αὐτοκράτορας Μανουὴλ εἶχε θορυβηθεῖ, ἐπειδὴ οἱ σταυροφόροι ἔλεγαν ὅτι στράτευαν γιὰ νὰ “σώσουν” τοὺς Ἁγίους Τόπους ἀπὸ τοὺς Μωαμεθανούς, ἀλλὰ δὲν ἔλεγαν τὴν ἀλήθεια, μιὰ καὶ ἐποφθαλμιοῦσαν τὴν χώρα τῶν Ἑλλήνων! Καὶ αὐτὴ ἡ σταυροφορία τοῦ πάπα ἀπέτυχε οἰκτρά, ἀλλὰ ἀπὸ ὅπου κι ἄν πέρασαν δὲν ἄφησαν τίποτα ὄρθιο. Ἀκρίδα σωστή! Ἡ τρίτη σταυροφορία τὸ 1188-1192, προσέλαβε μισελληνικὸ χαρακτῆρα, ἀλλὰ ἀπέτυχε καὶ αὐτή, χωρὶς νὰ βελτιωθεῖ ἡ θέση τῶν Χριστιανῶν τῶν Ἁγίων Τόπων. Ἡ τέταρτη σταυροφορία —1198-1216—, ποὺ ὀργάνωσε ὁ πάπας Ἰννοκέντιος Γ΄, ὑπῆρξε ἡ μεγαλύτερη ἐθνικὴ καὶ θρησκευτικὴ συμφορά μας, καὶ πανθομολογουμένως ἦταν καθολοκληρίαν μισσεληνικὴ καὶ ἀντιορθόδοξη. Τὰ “χριστιανικὰ ἔργα” τοῦ πάπα καταλαμβάνουν τόμους ὁλόκληρους, ἀλλὰ θὰ σοῦ πῶ περιληπτικὰ αὐτὴ τὴν πικρὴ δοκιμασία γιὰ τὸ ἑλληνορθόδοξο Γένος μας. Στὶς 12.4.1024 οἱ σταυροφόροι ἅλωσαν τὴν Κωνσταντινούπολη, καὶ ἐπιδόθηκαν στὴν λεηλασία της ἀκράτητοι καὶ ἀνενόχλητοι. Μόλις εἰσόρμησαν στὴν πόλη, ἔσφαζαν ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ… Χιλιάδες ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν κάθε ἡλικίας, κατασφάχτηκαν! Ὁλόκληρη ἡ πόλη, πλατεῖες, σπίτια καὶ βασιλικὰ παλάτια, λεηλατήθηκαν ἀγρίως ἀπὸ ἐκείνους τοὺς βαρβάρους! Πολύτιμα καλλιτεχνήματα τοῦ Φειδία, τοῦ Πραξιτέλη καὶ ἄλλων Ἑλλήνων, συντρίφθηκαν ἀπὸ τοὺς βάναυσους κατακτητές· οἱ ὁποῖοι δὲν ἀρκέστηκαν σὲ αὐτά, καὶ εἰσῆλθαν στὸ ἡρώων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὅπου βρίσκονταν οἱ προαιώνιοι σαρκοφάγοι τῶν Βυζαντινῶν Βασιλέων, καὶ διασκορπίζοντας τὰ ὀστᾶ, ἅρπαζαν ὁτιδήποτε πολύτιμο στόλιζε τὶς λειψανοθῆκες: χρυσό, λίθους, τιμαλφῆ, βαρύτιμα χρυσοκέντητα κεντήματα. Ὅμως δὲν σεβάστηκαν οὔτε τοὺς ἱεροὺς ναούς. Εἰσορμῶντας στοὺς ἱεροὺς χώρους, ἀνέτρεπαν τὶς Ἁγίες Τράπεζες, διασκόρπιζαν στοὺς δρόμους τὸν Ἱερὸ Οἶνο, τὸ “Αἷμα καὶ Σῶμα τοῦ Σωτήρος”, ἔσπαγαν, καταπατοῦσαν καὶ βεβήλωναν τὶς ἁγίες εἰκόνες, ἔσπαγαν τὰ ἱερὰ σκεύη τῶν ἐκκλησιῶν, ἤ τὰ μεταχειρίζονταν σὲ βέβηλες χρήσεις, κατασυνέτριβαν τοὺς ἄμβωνες, τὰ κωδωνοστάσια καὶ τοὺς ἐπισκοπικοὺς θρόνους, περιυβρίζοντας τὰ πάντα! Ἔδειχναν δηλαδή, τὸ αἶσχος τῆς Δύσης… Τὰ ὅσα διαπράχθηκαν μέσα στὸν μεγάλο ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας, τὰ αὐτιὰ δὲν μποροῦν νὰ τὰ ἀντέξουν! Ἡ Ἁγία Τράπεζα, φτιαγμένη ἀπὸ χρυσὸ καὶ πολύτιμους λίθους, κατατεμαχίστηκε καὶ μοιράστηκε στὰ χυτήρια, ὅπως καὶ ὅλος ὁ πλοῦτος ἀπὸ τὸ Ἱερό, ποὺ τὸ πλῆθος καὶ ἡ λάμψη του δὲν εἶχε τέλος! Γιὰ νὰ μεταφέρουν τὰ ἀμύθητης ἀξίας ἱερὰ σκεύη καὶ ἔπιπλα τοῦ ναοῦ ἐκείνου, Εὐοδία, ἔμπαζαν τοὺς ἡμιόνους τους ἀκόμα καὶ μέσα στὸ Ἱερό! Ἡ φθορὰ καὶ τὸ πλῆθος τῶν κειμηλίων ποὺ ἁρπάχθηκαν, ἦταν ἀπερίγραπτα! Ἄπειρα λείψανα ἁγίων, σταυροὶ καὶ ἱερὰ σκεύη χρυσᾶ, μὲ πολύτιμους λίθους, καὶ διάφοροι ἄλλοι θησαυροὶ ποὺ κοσμοῦσαν τοὺς πολυπληθεῖς ναούς, ἰδίως ἐκείνους μέσα στὰ βασιλικὰ παλάτια, ἤ τοὺς ναοὺς ὅπου φυλάσσονταν τὰ βασιλικὰ σκευοφυλάκια, χάθηκαν! Ἐλάχιστοι διασώθηκαν, καὶ φυλάσσονται σήμερα σὲ διάφορους “ναοὺς” τῆς Εὐρώπης… Ὅμως καὶ τὰ δεινὰ ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ὀρθόδοξοι κάτοικοι τῆς Κωνσταντινούπολης, κατὰ τὴν ἅλωσή της ἀπὸ τοὺςΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ Φράγκους, εἶναι ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΑ! Δισχίλιοι πολῖτες κατακρεουργήθηκαν! Οἱ ἐπιζήσαντες καταληστεύθηκαν καὶ κακοποιήθηκαν οἰκτρὰ ἀπὸ τοὺς Λατίνους, ποὺ δὲν σεβάστηκαν οὔτε τὰ γηρατειά, οὔτε τὸ γένος, οὔτε τοὺς τάφους, οὔτε τίποτα τὸ ἱερό! Ἡ μεγάλη αὐτὴ πόλη, ἀδελφή, ποὺ γιὰ ἐννιακόσια χρόνια ἀπὸ τὴν ἵδρυσή της ἦταν “παρθένος πάσης ἁλώσεως”, εἶχε συγκεντρώσει στὰ χέρια της τοὺς θησαυροὺς ὁλόκληρου τοῦ κόσμου, διασώζοντας σὰν κιβωτός, τὰ πολυτιμότερα κειμήλια τῆς ἀρχαίας τέχνης καὶ τῆς ἀρχαίας διάνοιας! Γιὰ τέσσερις ἡμέρες, οἱ ἀποθηριωμένοι, μοχθηρότατοι Λατῖνοι, κατέστρεφαν μὲ ἀπερίγραπτη ἐκδικητικὴ βιαιότητα τοὺς ἀμύθητους θησαυροὺς τῶν ἐνδόξων Ῥωμιῶν, μᾶλλον τρομακτικὰ πληγωμένοι ἀπὸ τὸ ἀπροσμάχητο ὕψος τοῦ ἐσωτερικοῦ ῥωμαίικου πλούτου, ποὺ ἀβίαστα ἀντανακλοῦσαν οἱ χῶροι ποὺ λαφυραγωγοῦσαν! Ὁ ἐσωτερικός, ὁ καρδιακὸς πλοῦτος δήλωνε τὴν ΑΙΩΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ τοῦ ΡΩΜΑΙΙΚΟΥ, μὲ τὴν ὁποία ὁ σατανᾶς ἔχει προαιώνιο πρόβλημα! Ἀκόμα θλιβερότερη ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τῶν ἔργων τέχνης, ἦταν ἡ καταστροφὴ ποὺ ὑπέστη ὁ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, μὲ τὴν ἐξαφάνιση πολλῶν συγγραφῶν τῆς ἀρχαιότητας, μετὰ ἀπὸ τὶς τρεῖς πυρκαγιὲς ποὺ ἔβαλαν οἱ ΠΑΝΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΟΙ αἱρετικοὶ… Τὰ βάνδαλα χέρια τῶν ΠΑΝΤΑ ΕΝΔΕΩΝ εὐρωπαίων, εἶναι ὑπεύθυνα γιὰ τὸ μέγα ναυάγιο τῶν προϊόντων τοῦ ἀρχαίου διανοητικοῦ βίου! Ἡ καρδιὰ τοῦ πάπα Ἰννοκέντιου πλημμύρισε μὲ τόση χαρά, γιὰ τὸ “κατόρθωμα” ποὺ ἔγινε, ὥστε ἐπὶ τέλους κάλεσε ἅπαντες τοὺς δυτικοὺς ποὺ ἀναμείχθηκαν μὲ τὴν σταυροφορία νὰ μεταβοῦν στὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ λάβουν γαῖες καὶ πλούτη! Ἐν τῷ μεταξὺ ὅταν πλέον οἱ δαιμονικοὶ σταυροφόροι ἐξαντλήθηκαν νὰ σφάζουν καὶ νὰ λεηλατοῦν, ἀνακήρυξαν αὐτοκράτορα τῆς Κωνσταντινούπολης τὸν κόμητα Φλάνδρας Βαλδουΐνο, καὶ ἵδρυσαν τὸ θνησιγενὲς κατασκεύασμα, τὴν Νέα Φραγκία, ἤ Λατινικὴ αὐτοκρατορία… Ἡ σταυροφορία κατὰ τῶν Μουσουλμάνων ξεχάστηκε. Στὸν πάπα ἀρκοῦσε ἡ νίκη τῆς κατάκτησης τῶν Ἑλλήνων, ἐλπίζοντας ΜΑΤΑΙΩΣ πὼς κάποια στιγμὴ θὰ κατακτοῦσαν καὶ τὴν Ἑλληνορθοδοξία. Αὐτὴ ἡ λατινικὴ αὐτοκρατορία ἐπέζησε ὥς τὶς 26 Ἰουλίου του 1261, ὅταν ἡ Κωνσταντινούπολη ἀνακτήθηκε ἀπὸ μία χούφτα Ἕλληνες, ὑπὸ τὶς διαταγὲς τοῦ Ἰωάννη Βατάτζη, τοῦ μετέπειτα δικοῦ μας ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ!».
«Καὶ νὰ σκεφτεῖς, ὅτι πολλοὶ συνομήλικοί μας, θεωροῦν τὴν Εὐρώπη… “πολιτισμένη”! Πραγματικά, Συντύχη, τώρα μπορῶ νὰ καταλάβω πολλὰ περισσότερα ἀπὸ τὶς ἐπιλογὲς τῶν Ἑλλήνων πολιτικῶν! Εἶναι φῶς φανάρι, ὅτι ἔχουν ἀνατραφεῖ ἀπὸ τὴν παραλυσία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ “διαφωτισμοῦ”, ὁ ὁποῖος εἰσηγεῖται τὴν “ΑΝΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ”, ὅπως λέει ὁ μπαμπάς, δηλαδὴ τὴν “ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ”! Ποὺ λέει ὅτι θὰ “σωθοῦμε” ἀπὸ τοὺς “φωτιστάδες” τῆς Δύσης, τοὺς ἐπαίσχυντους ἀπογόνους τῶν Λατίνων… Τώρα ἀντιλαμβάνομαι τὶ ἀκριβῶς… “σωτηρία(!)” θέλουν γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἑλληνορθοδόξους, οἱ Λατῖνοι καὶ οἱ Ἕλληνες πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΟ ἔχουμε στὴν Πατρίδα μας! Τελικά, τὸ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ τοῦ σημερινοῦ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΟΥ ΧΑΟΥΣ τῆς κοινωνίας, καταλήγει μόνο στὴν γειτονιὰ τῶν 15΄! Ἡ… “ΣΙΔΕΡΩΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ(;)” ποὺ μᾶς μαθαίνουν στὸ σχολεῖο, δὲν μᾶς φανερώνει ὅτι τὸ ἑλληνικὸ κράτος ποὺ συγκροτήθηκε τὸ 1831-1945, ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ, στὰ προγενέστερα στάδια τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΡΙΖΕΣ στὴν πρόσφατη ζωῆ τῶν Ἑλλήνων! Τὸ σχολεῖο μᾶς ἀποκρύπτει τὴν ἀλήθεια, ὅτι ἀπὸ τὴν διάρκεια τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης, ἐπιβλήθηκε ΑΝΩΘΕΝ καὶ ΕΞΩΘΕΝ, στὸ Γένος μας, ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ μέχρι τότε! Τὸ μόνο ποὺ θέλουν οἱ Ἑβραῖοι, ποὺ κρύβονται πίσω ἀπὸ τοὺς Εὐρωπαίους, εἶναι Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ! Ὅπως διηγήθηκες, ἔχουν ἤδη ἐγκληματίσει καὶ μὲ τὸ παραπάνω, εἰς βάρος μας, ἀλλὰ ὁ Θεὸς μᾶς φυλάει! Ὁ μπαμπᾶς μᾶς εἶχε μιλήσει γιὰ τὰ λόγια τοῦ ἁγίου Παϊσίου σχετικὰ μὲ τὴν Εὐρώπη, ὅτι θὰ βγεῖ ὁ ἐθνικισμὸς στὴν έπιφάνεια, καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θὰ διαλυθεῖ. Ὁ φρενήρης πολεμικὸς ἐξοπλισμὸς ποὺ βλέπουμε στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες —εἶπε ὁ μπαμπάς—, γίνεται, ἐπειδὴ σὲ λίγο οἱ ἐντολὲς τῆς “ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ”, δηλαδὴ οἱ ἑβραϊκὲς ἐντολὲς, θὰ ζητήσουν νὰ διαλυθεῖ ἡ ἕνωση τῆς Εὐρώπης, καὶ τὸ ἕνα ΒΑΡΕΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΟ κράτος, θὰ στρέφεται κατὰ τοῦ πρώην συμμαχικοῦ του! Προφανῶς δὲν εἶναι ἀκόμα ὥρα νὰ τὸ μάθουν αὐτὸ οἱ “φωτισμένοι” λαοὶ τῆς Δύσης, ὅτι τὰ ὅπλα προορίζονται γιὰ τοὺς ἴδιους, καὶ ὄχι μόνο γιὰ τὴν Ῥωσία! Οἱ ἀντίχριστοι ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ἡγέτες ΠΑΤΑΝΕ ΕΠΙ ΠΤΩΜΑΤΩΝ! Μόλις ἀπορροφήσουν ὅλους τοὺς πόρους τῶν λαῶν τους, καὶ τοὺς κάνουν ΕΠΑΙΤΕΣ, θὰ τοὺς ῥίξουν στὰ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ, καὶ θὰ τοὺς βγάζουν μόνο γιὰ νὰ τοὺς ῥίξουν στὴν ΚΡΕΑΤΟΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ! Ἔτσι θὰ μειωθεῖ γρήγορα ὁ παγκόσμιος πληθυσμός, καὶ θὰ μποῦν τὰ νέα θεμέλια γιὰ τὴν ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ στὸν διάβολο… Καλέ, αὐτὸ μοῦ θυμίζει κάποιες διαφημίσεις στὸ διαδίκτυο· ποὺ γιὰ νὰ μετρήσει κάποιος τὸ… “ἐπίπεδο εὐφυΐας του(!)”, παίζει στὰ διάφορα ἡλεκτρονικὰ παιχνίδια ποὺ διαφημίζονται· μόνο ποὺ οἱ “ἥρωες” εἶναι… ΔΑΙΜΟΝΕΣ, οἱ ὁποῖοι —Χριστέ μου— ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ τοὺς ἀνθρώπους! Οἱ ἄνθρωποι εἶναι μικρούληδες, καὶ μπροστά τους ὁ ΔΑΙΜΟΝΑΣ τοῦ “παιχνιδιοῦ”, μία γιγάντια διαβολικότατη γυναῖκα, ἀποκεφαλίζει(!) τοὺς κατατρομαγμένους ἀνθρωπάκους, ποὺ περιμένουν τὴν σειρά τους, ὁ ἕνας πίσω ἀπὸ τὸν ἄλλο! Μόλις τὸ δαιμόνιο ἀποκεφαλίζει, γελάει σαρκαστικὰ δείχνοντας τὴν δαιμονικὴ κακία, παίρνοντας γιὰ λίγάκι ΤΕΡΑΤΩΔΗ ΜΟΡΦΗ μὲ κόκκινα μάτια, καὶ μετὰ πλησιάζει τὸ ἑπόμενο ἀνθρωπάκι… Ἄλλα παιχνίδια δείχνουν τὸ τεράστιο δαιμόνιο-γυναῖκα, νὰ κλωτσάει τὰ ἀνθρωπάκια πάνω στὰ σπαθιά, ἤ νὰ πέφτουν μέσα στὴν κόλαση καὶ νοιώθοντας φρίκη, νὰ καταστρέφονται, καὶ διάφορα ἄλλα! Τελικά, Συντύχη, αὐτὸς εἶναι ΟΛΟΣ ὁ… “δυτικὸς πολιτισμός”, τὸ “καζάνι τῆς κόλασης”, μέσα στὶς πόλεις τῶν 15΄! Συμφωνεῖς; Ἡ ἐξουσία τοῦ διαβόλου πάνω στὸν Ἀδὰμ καὶ τοὺς ἀπογόνους του, εἶχε χαρακτῆρα ἀπόλυτο, ἔτσι ὥστε νὰ μὴν μπορεῖ καμία ἀνθρώπινη δύναμη νὰ ἐλευθερώσει τὸ ἀνθρώπινο Γένος, ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία τοῦ σατανᾶ. Γι’ αὐτὸ οἱ ἀντίχριστοι Ἑβραιομασόνοι ἤθελαν νὰ φτιαχτεῖ “ἀρχαιοελληνικὸ κράτος”, διοικούμενο ἀπὸ ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ, δηλαδὴ ἀπὸ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, καὶ ἀπὸ γελοῖες θεωρίες τοῦ ὑλισμοῦ, γιὰ νὰ “ἐξισώνουν” τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὰ ζῶα! Γιὰ τὰ ὁποῖα ὁ πολιτισμὸς εἶναι… “περιττὸς”… Ἀδελφή, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ΤΕΡΑΤΟΨΥΧΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ποὺ ἐπίτηδες ἔριξαν ἔξω τὴν Πατρίδα μας, γιὰ ὁρμήσουν οἱ ἐπαίσχυντοι ἀπόγονοι τῶν Λατίνων σταυροφόρων, καὶ νὰ ΚΑΤΑΛΕΗΛΑΤΙΣΟΥΝ ΛΙΓΟ ΒΑΘΥΤΕΡΑ τὸν πλοῦτο τῆς Ἑλλάδας μας, παράλληλα φρόντιζαν νὰ ἐντείνουν τὴν “ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗΣ ΒΙΑΣ”, πάνω στὶς ψυχὲς τῶν Ἑλλήνων. Ὅπως βλέπουμε, ἔφτασαν τὸν εὐλογημένο τόπο μας στὸ σημεῖο τοῦ πρωτογονισμοῦ, τῆς νεοειδωλολατρείας, τῆς φαυλότητας καὶ τῆς διαφθορᾶς τῶν χαρακτήρων, καὶ στὸ σημεῖο τῶν χρόνων τῆς πνευματικῆς παρακμῆς καὶ τοῦ ἠθικοῦ ξεπεσμοῦ! Στὴν ἐγκληματικότητα καὶ τὴν πολυμορφία τῆς ἁμαρτίας, καὶ ΤΗΝ ΠΑΧΥΛΗ ΑΓΝΟΙΑ, κατάντησαν τοὺς Ἕλληνες νὰ ξεπερνᾶνε σὲ ἔνταση καὶ τοὺς εἰδωλολάτρες σκοτεινῶν ἐποχῶν, γιὰ νὰ εἶναι πάντα δεμένη ἡ ζωή τους μὲ τὴν ΟΔΥΝΗ! Ἰδιαιτέρως τὴν γυναῖκα, τὴν τυποποίησαν σὲ ἕνα ἀνδροποιημένο κατασκεύασμα, ἕνα παράδοξο ὄν, γνήσιο τέρας τῆς μηχανοκρατίας καὶ τοῦ χυδαίου αἰσθησιασμοῦ! Τὴν ἄφησαν χωρὶς τρυφερότητα αἰσθημάτων, χωρὶς σταθερότητα στὸν χαρακτῆρα, καὶ χωρὶς παρθενικὴ γλυκύτητα! Τώρα ποὺ ἄκουσα τί μᾶς ἔκαναν στὸ παρελθὸν οἱ δαιμονικοὶ σταυροφόροι, μπορῶ νὰ ὑπολογίσω τὴν ἀγριότητα τῶν σημερινῶν ἐλεεινῶν ἀπογόνων τους, ὅταν θὰ πάρουν ἐντολὲς ἀπὸ τοὺς Ἑβραῖους νὰ μᾶς κλείσουν στὰ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ! Οἱ πολιτικοὶ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, θέλουν νὰ μᾶς ἐπιστρέψουν στὸ ΖΟΦΕΡΟ ΣΚΟΤΑΔΙ τῆς δαιμονολατρείας, ποὺ χαρακτηρίζει τὸν ΠΡΩΤΟΓΟΝΙΣΜΟ! Κορίτσι μου, ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ!».
«Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνο σίγουρο! Οἱ ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ εὐρωπαῖοι ἡγέτες ἀγοράζουν πολεμικὸ ἐξοπλισμό, γιὰ νὰ ἐπιτεθοῦν στὴν Ῥωσία, ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν κρύβουν, ὅτι μόλις τοὺς δώσουν σῆμα οἱ Ἑβραῖοι, τὰ δαιμονικὰ κοπάδια τῶν Εὐρωπαίων ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ, πάνω ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, γιὰ νὰ τοὺς κατασπαράξουν! Δὲν εἶναι μόνο οἱ Ῥώσοι, τῶν ὁποίων δὲν “ἀνέχονται” τὴν ὕπαρξη! Οἱ ἀντίχριστοι ἀκονίζουν τὰ μαχαίρια τους γιὰ νὰ ΚΑΤΑΣΦΑΞΟΥΝ ΠΡΩΤΟΥΣ ΕΜΑΣ! Τοὺς Ἑλληνορωμιούς! Αἰῶνες τὸ ὀνειρεύονται αὐτό, οἱ Ἑβραῖοι! Γι’ αὐτὸ πᾶνε νὰ μᾶς μπλέξουν σὲ πόλεμο οἱ σιχαμεροὶ πολιτικοί μας! Βέβαια, δὲν εἶναι ὅλα στὸ δικό τους βέβηλο χέρι. Ἄν ὁ Χριστὸς δεῖ ὅτι οἱ Ἕλληνες βιάζουμε τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, δὲν θὰ ἐπιτρέψει νὰ γίνει ἡ ζωή μας κόλαση. Ὁ διάβολος εἶναι ὑποταγμένος στὴν Βούληση τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ ἀνακαινιζόμενος ἐν Χριστῷ ἄνθρωπος, κυριαρχεῖται ἀπὸ τὸ φρόνημα τῆς παντοδύναμης προστασίας τοῦ Θεοῦ. Ἐπιτέλους, δὲν θέλουμε νὰ εἴμαστε πλούσιοι μὲ τὴν “συμμαχία” τοῦ διαβόλου. Θέλουμε νὰ εἴμαστε φτωχοί, ἔχοντας τὸν Χριστὸ ΑΧΩΡΙΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΣ! Ὁ εὐαγγελικὸς λόγος, εἶναι περισσότερο ἐπίκαιρος ἀπὸ ποτέ: “Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῆ τί φάγητε καὶ τὶ πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖον ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;”. Ἔχουμε μάθει νὰ λέμε, “Θεέ μου, ὅ,τι θέλεις Ἐσύ, τὸ θέλουμε καὶ ἐμεῖς! Ὅ,τι βρίσκεται μέσα στὸ Ἅγιο Σχέδιό Σου γιὰ ἐμᾶς, μόνο εὐλογία θὰ εἶναι! Γενηθήτω τὸ θέλημά Σου!”».
«Θυμᾶσαι τί μᾶς ἔλεγε ἡ γιαγιὰ Συντύχη, γιὰ τὴν κοπέλα; Δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐντυπωσιάζει τὸ λουλούδι τοῦ κάκτου, ποὺ ἴσως ἔχει δυνατὸ χρωματισμό, ἀλλὰ εἶναι ἄοσμο καὶ ἐφήμερο. Πρέπει νὰ μιμεῖται τὴν Παρθένο, τὸ ὑπέροχο ἦθος τῶν μητέρων ποὺ ἀνέθρεψαν καὶ ἀνέδειξαν Βασιλείους, Γρηγορίους καὶ Χρυσοστόμους! Στὴν ἠθικὴ χρεωκοπία τοῦ κόσμου, νὰ ἀντιτάσσουμε τὸν ἀτίμητο πλοῦτο τῶν ἀρετῶν μας. Γὰ νὰ προλάβουμε τὴν ἀποσύνθεση τῆς κοινωνίας, στὸν κατακλυσμὸ τῆς ἁμαρτίας, ἐμεῖς νὰ μείνουμε γιὰ τὴν χειμαζόμενη Ἐκκλησία μας ἡ παρήγορη ἐλπίδα, ΤΟ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟ ΑΛΑΤΙ τῆς χριστιανικῆς οἰκογένειας! Εἶναι ἱερὴ καὶ βαρειὰ ἡ ἀποστολή μας καὶ ὡς παρθένων καὶ ὡς μητέρων, ἐπειδὴ ἀπὸ ἐμᾶς θὰ στρατευθοῦν τὰ παιδιὰ τῆς ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΠΙΣΤΕΩΣ καὶ ΑΡΕΤΗΣ!».
21 ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας. 22 ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, 23 ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν, 24 αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν·
21 Ἀφοῦ διὰ μέσου τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία καταφαίνεται στὰ δημιουργήματά Του, δὲν γνώρισαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου μὲ τὴν σοφία τους τὸν Θεό, ἀποφάσισε ὁ Πανάγαθος Θεὸς νὰ σώσει ὅσους θὰ πιστέψουν σὲ κάθε ἐποχή, μὲ τὸ κήρυγμα, ποὺ φαίνεται μωρὸ καὶ ἀνόητο στοὺς σοφοὺς τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου. 22 Φαίνεται μωρὸ καὶ ἀνόητο ἐπειδὴ οἱ Ἰουδαῖοι ἀπαιτοῦν ὑπερφυσικὸ σημεῖο γιὰ νὰ πιστέψουν. Καὶ οἱ Ἕλληνες ζητοῦν φιλοσοφικοὺς συλλογισμοὺς καὶ ἀκλόνητες ἀποδείξεις. 23 Ἐμεῖς ὅμως κηρύττουμε τὸν Χριστό, ποὺ ἔχει σταυρωθεῖ. Καὶ ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς γιὰ τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ περιμένουν τὸν Χριστὸ Μεσσία ὡς ἐπίγειο βασιλιᾶ, εἶναι πρόσκομμα πάνω στὸ ὁποῖο σκοντάφτουν καὶ δὲν πιστεύουν. Γιὰ τοὺς Ἕλληνες ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς εἶναι μωρία καὶ ἀδυναμία, ἀφοῦ δὲν κατόρθωσε νὰ νικήσει τοὺς ἐχθρούς του. 24 Σὲ αὐτοὺς ὅμως, τοὺς ὁποίους ὁ Θεὸς βρῆκε ἄξιους νὰ καλέσει σὲ σωτηρία, εἶτε εἶναι Ἰουδαῖοι, εἴτε Ἕλληνες, κηρύττουμε Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶναι δύναμη Θεοῦ, ποὺ ἀναγεννᾶ καὶ ἁγιάζει, καὶ Θεοῦ σοφία, ποὺ φωτίζει κάθε πιστό. (Α΄Κορ. 1,21-24)
1 Ματθ. 6-25 ~ μὴ φροντίζετε μὲ ἀγωνία καὶ στενοχώρια γιὰ τὴν ζωή σας, γιὰ τὸ τί θὰ φᾶτε καὶ τί θὰ πιεῖτε, οὔτε γιὰ τὸ σῶμα σας, μὲ τί θὰ ντυθεῖτε. Δὲν ἀξίζει ἡ ζωὴ περισσότερο ἀπὸ τὴν τροφή, καὶ τὸ σῶμα περισσότερο ἀπὸ τὸ ἔνδυμα; (Ὁ Θεὸς ποὺ σᾶς ἔδωσε τὸ πολυτιμότερο, δὲν θὰ σᾶς δώσει καὶ τὸ κατώτερο;).
2 Κολ. 3,5 ~ Νεκρώστε λοιπὸν τὰ μέλη σας, ποὺ ἐπιθυμοῦν τὶς γήινες ἀπολαύσεις καὶ ἡδονές. Νεκρώστε τὴν πορνεία, τὴν ἀκαθαρσία, κάθε πάθος καὶ ὑποδούλωση στὸ κακό, κάθε κακὴ ἐπιθυμία, καὶ τὴν πλεονεξία, ποὺ θεοποιεῖ καὶ λατρεύει τὸ χρῆμα.
3 Ματθ.5,39 ~ Ἐγὼ ὅμως σᾶς λέω νὰ μὴν καταληφθεῖτε ἀπὸ ὀργὴ καὶ ἐχθρότητα, καὶ νὰ μὴν ἀντισταθεῖτε στὸν πονηρό, ποὺ χρησιμοποιεῖ ὡς ὄργανό του ἐκεῖνον ποὺ σᾶς βλάπτει· ἀλλὰ ὅποιος σὲ ῥαπίσει στὸ δεξιὸ σαγόνι, γύρισε μὲ πραότητα καὶ τὴν ἄλλη μεριὰ γιὰ νὰ τὴν ῥαπίσει καὶ αὐτὴ.
4 Ματθ. 5,44 ~ Ἐγὼ ὅμως σᾶς λέω, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας, εὐλογεῖτε αὐτούς ποὺ σᾶς καταριοῦνται, εὐεργετεῖτε αὐτοὺς ποὺ σᾶς μισοῦν, καὶ προσεύχεσθε γιὰ ἐκείνους ποὺ σᾶς συκοφαντοῦν καὶ σᾶς καταδιώκουν ἀδίκως.
5Ἐφεσ. 4,24
6 Ματθ. 7,10
τὸ κείμενο δανείζεται ὑλικὸ ἀπὸ τὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΠΑΠΙΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ, καὶ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΘΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ πατρός μας Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
— ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ, τοῦ πολυαγαπημένου μακαριστοῦ πατρός μας Γεωργίου Μεταλληνοῦ, τοῦ σοφοῦ θεολόγου ποὺ ἔμεινε πιστὸς πρὸς τὴν Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.
—ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΔΙΩΧΝΟΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΑ, τοῦ ἀειμνήστου θεολόγου, παιδαγωγοῦ και ἱεροδιδασκάλου, Ἰωάννη Κολιτσάρα.
—ΒΙΑ, Η ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, τοῦ μεγάλου Ἕλληνα μελετητῆ, θεολόγου καὶ ἐκκλησιαστικοῦ συγγραφέα, ἀειμνήστου Ἰωάννη Κορναράκη.
—ΕΡΕΘΙΣΜΑΤΑ, τοῦ μακαριστοῦ πατρός μας Τιμοθέου Κιλίφη, τοῦ ἱερέα ποὺ κοπίασε γιὰ νὰ διαδώσει τὴν ἀκτινοβολία καὶ τὴν χαρὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
