«Εἶναι καταπληκτικό! Ποτὲ δὲν περίμενα, πὼς στὴν α΄ Γυμνασίου θὰ ἔκανα ὡραῖες φιλίες!», εἶπα μόλις κάθησα δίπλα της, στὸ κρεβάτι τῆς καινούργιας συμμαθήτριάς μου, τῆς Μυροφόρας. Ἐπειδὴ ἦταν ἡ πρώτη ἐργασία ποὺ θὰ κάναμε μαζί, καὶ ἡ πρώτη φορὰ ποὺ θὰ ἔμπαινα στὸ σπίτι της, εἶπα νὰ μὴν ἐρχόμουν μὲ “ἄδεια τὰ χέρια”. «Λοιπόν, μαζί μου ἔχω καὶ κάποιες “προμήθειες”, γιὰ νὰ πάρουμε δύναμη γιὰ τὴν ἐργασία!», δήλωσα χαρωπά, βγάζοντας ἀπὸ τὴν σάκα μου ἕνα σακουλάκι μὲ πατατάκια, ἄλλο ἕνα μὲ γαριδάκια, γκοφρέτες, ἕναν χυμό, καὶ ἕνα ἀναψυκτικὸ τύπου κόλα. «Θὰ τὰ μοιράσουμε στὰ δύο, γιὰ νὰ ἀπολαύσουμε ἀπὸ ὅλες τὶς γεύσεις. Ὡραία ἡ ἰδέα μου; Στὴν ἀρχὴ σκέφτηκα νὰ ἔφερνα σάντουιτς ἀπὸ κάποιο ταχυφαγεῖο, ἀλλὰ δὲν ἤξερα τὶς προτιμήσεις σου, ὁπότε κατέληξα στὰ… “γνωστά”!».
«Τί καλὰ ποὺ δὲν ἔφερες αὐτὰ τὰ σάντουιτς! Δὲν σοῦ κρύβω, πὼς συμφωνῶ μὲ τὴν γιαγιά μου, ὅτι τὸ “πλαστικὸ” φαγητὸ εἶναι… “ἀπροσδιόριστης φύσης”! Ὅμως μὴ σὲ πειράζει ποὺ δὲν θὰ φάω οὔτε ἀπὸ αὐτὰ τὰ “γνωστά”· ἀπὸ ὅταν ἤμουν μικρούλα, ἄκουγα τὴν γιαγιά μου νὰ λέει ὅτι πρόκειται γιὰ… “ζωοτροφὲς προσαρμοσμένες γιὰ ἀνθρώπους(!)”, καὶ δὲν τὰ βάζω στὸ στόμα μου! Καταλαβαίνω πὼς ἀπὸ τὰ ἑκατομμύρια τῶν παιδιῶν ποὺ ὑπάρχουν, ἴσως εἶμαι τὸ μοναδικὸ ποὺ σκέφτεται ἔτσι, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει πὼς τὰ ὑπόλοιπα μποροῦν νὰ συνεχίζουν νὰ τρῶνε τὰ “γνωστά”! Ἄνοιξε γιὰ ἐσένα, ὅ,τι προτιμᾶς!».
«Εἶσαι τυχερὴ ποὺ ἡ γιαγιά σου δίδασκε στὸ Κατηχητικό, καὶ ἤξερε τὸν τρόπο νὰ μιλάει στὰ παιδιά! Ὅταν θέλουμε νὰ ποῦμε κάτι, στὸ σπίτι μου, γιὰ νὰ… “συνεννοούμαστε”, τὸ στολίζουμε μὲ ἀντιπαραθέσεις καὶ συγκρούσεις! Εἶτε μιλάω μὲ τὴν μαμά μου, εἶτε μὲ τὸν πατριό μου, σὲ κάθε ὑποτίμηση ἤ ἀπόρριψή τους, ἠχεῖ ὁ “πολεμικὸς συναγερμὸς” τῶν ἄκαρπων συζητήσεων! Μόνο ὅταν μοῦ ἀνοίγει ὁ παπποῦς μου συζήτηση, καὶ μοῦ λέει νὰ ἐρευνήσω μέσα στὴν καρδιά μου γιὰ λύσεις, δὲν ξέρω τί νὰ ἀπαντήσω· παρακαλάω ἀπὸ μέσα μου νὰ ἔκανε κι ἐκεῖνος μονόλογο, ὅπως συνηθίζεται στὸ σπίτι μου, καὶ ἐγὼ μόνο νὰ ἄκουγα… Ἐσύ, μὲ ἐντυπωσίασες! Ἐπειδὴ εἶσαι ἱκανὴ γιὰ διάλογο, καταφέραμε καὶ δεθήκαμε στὸ σχολεῖο τόσα παιδιά, ἐπειδὴ λέμε τὴν γνώμη μας μὲ ἠρεμία! Προφανῶς, ἐπειδὴ δὲν ἀφήνεις κανέναν νὰ πεῖ κακία γιὰ τὸν ἄλλον».
«Κατηχήτρια εἶναι ἡ μαμά μου, καὶ ἡ γιαγιά μου ἦταν δασκάλα. Τώρα, Χρυσή, θὰ σοῦ πῶ κάτι ὡραῖο, ἀπὸ τὸ Γεροντικό: “Κάποιος μοναχὸς ῥώτησε τὸν ἀββᾶ Ποιμένα· πῶς μπορεῖ νὰ ἀποφύγει κάποιος, νὰ κατακρίνει τὸν πλησίον; Ὁ γέρων Ποιμένας τοῦ ἀπάντησε: Ὅποια ὥρα ὁ ἄνθρωπος ἔχει τὴν προσοχή του στὸν ἑαυτό του καὶ τὸν κατηγορεῖ, ὁ ἀδελφός του εἶναι τιμημένος μπροστά του. Ὅταν φαίνεται στὸν ἑαυτό του καλός, βρίσκει τὸν ἀδελφό του κακὸ ἐνώπιόν του”».
«Ἡ μαμά μου πρέπει νὰ τὸ ἀκούσει αὐτό! Ποὺ ἀδημονοῦσε νὰ ἀνοίξουν τὰ σχολεῖα, γιὰ νὰ ξεφορτωθεῖ τὴν κακομαθημένη κόρη της —ὡς τέτοια εἶμαι “γνωστὴ” ἐντὸς τοῦ σπιτιοῦ—, σὰν νὰ εἶμαι ἡ “προβληματικὴ” ποὺ θὰ πήγαινε σὲ ἵδρυμα ἀπροσάρμοστων!», εἶπα, καὶ τὸ στόμα μου πίκρισε. «Ὅποτε μὲ κατηγορεῖ ὅτι εἶμαι ἀναιδής, φροντίζω νὰ τῆς δείχνω πὼς δὲν κάνω ἀνταρσία μόνο ἐπειδὴ ἐμποδίζει τὴν ζωή μου, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶμαι πρόσωπο, ΟΧΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ! Μὲ τὶς ὑποσχέσεις εὐημερίας, τὸ χάσμα γενεῶν ΔΕΝ γεμίζει! Ὅσο μὲ καταδικάζει στὴν μοναξιά, ἡ ἀναίδεια ἐντάσσεται στὴν… “ἀτομικὴ ἐλευθερία μου”! Ὁ πατέρας μου εἶχε μείνει γιὰ πολὺ ἄνεργος, καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖνη “δὲν τὸ ἀνέχθηκε”, πρὶν δύο χρόνια τὸν χώρισε! Στὴν δουλειὰ ποὺ πῆγε γιὰ νὰ δουλέψει, ἡ “κούκλα” μαμά μου, γνωρίστηκε μὲ τὸν ἐπιχειρηματία “ἀφέντη”, τὸν παντρεύτηκε, καὶ τὸν ἔφερε στὸ σπίτι! Περιέργως, ἡ οἰκογένεια τῆς μαμᾶς μου περιορίστηκε μόνο στὸν “ἀφέντη”, τὸν “σωτῆρα της”, ποὺ ἐπειδὴ τὴν φρόντιζε, καὶ τὴν ἀπάλλασσε ἀπὸ τὸ νὰ “σηκώνει τὸν σταυρό της” γιὰ νὰ μεγαλώσει τὴν κόρη της, τὴν βοηθοῦσε καὶ νὰ ἐξοργίζει τὸν πρώην ἄντρα της, τὸν ἀκόμα ἄνεργο. Στὸ τέλος ὁ πατέρας μου ἀπελπίστηκε καὶ ἔφυγε, πέρσι, ἀφοῦ ἡ μόνη δουλειὰ ποὺ βρῆκε ἦταν σὲ καράβι… Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ γονεῖς μου τσακώνονταν γιὰ τὰ χρήματα, ἡ μαμά μου δὲν ἤθελε νὰ ἐπισκέπτομαι τὸν πατέρα τοῦ πατέρα μου —ἐγὼ νομίζω ἐπειδὴ εἶναι ἱερέας· ἀφοῦ μόλις ὁ πατέρας τῆς μιλοῦσε γιὰ ἐμπιστοσύνη στὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μὴν ἀκούω τὸ ἀπρεπὲς στόμα τῆς μαμᾶς, ἔψαχνα μέρος γιὰ νὰ κρυφτῶ! Ὅπως καταλαβαίνεις, Μυροφόρα, χωρὶς τὸν μπαμπά μου, ἡ μοναξιὰ εἶναι τὸ μαῦρο φίδι ποὺ μὲ τρώει. Τὴν… “ἀφοσιωμένη” μαμά μου —στὴν ἐπιχείρηση τοῦ “ἀφέντη”—, ὅταν ἔρχεται στὸ σπίτι τὸ βράδυ, τὴν νοιάζει ἄν τήρησα τὸν ῥητὸ κανόνα της νὰ μὴν “περιπλανιέμαι” στὸ διαδίκτυο, ἀλλὰ ὅσο ἐκείνη μὲ διατάζει, τόσο ἡ ἐπιθυμία μου γιὰ “περιπλάνηση” φουντώνει ἀκόμα περισσότερο! Ὅσο γιὰ τὶς δουλειὲς τοῦ σπιτιοῦ, σιγὰ ποὺ θὰ τὶς κάνω ἐγώ! Ἡ γυναῖκα ποὺ πληρώνει, τὶς κάνει ἐξαίρετα! Γιὰ νὰ μὴν στὰ πολυ-λέω, γιὰ νὰ σωθῶ ἀπὸ τὴν τρέλα τῆς ἀπομόνωσης, δικαίως πρὶν ἀπὸ μῆνες ἔκανα τὴν ἐπανάστασή μου! Σοῦ μιλάω γιὰ ἐπανάσταση ποὺ ἐξυψώνει τὴν αὐτὸ-ἀγάπη, ὅπως τὴν ἔλεγαν στὸ διαδίκτυο οἱ ἐπιστήμονες τῆς προσωπικῆς ἀνάπτυξης. Αὐτὸ ποὺ κατάλαβα ἦταν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχουμε ἀπὸ τοὺς τοξικοὺς ἀνθρώπους, ΑΝΕΛΕΗΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ! Ἄν ἤθελαν, ἄς ἔκαναν κι ἀλλιῶς! Μόλις ἐπιθυμοῦσα κάτι, τοὺς ὑποχρέωνα νὰ τὸ ὑλοποιήσουν ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ! Τὶ κοριτσίστικα περιοδικὰ τοὺς ζητοῦσα, τί φανταχτερὰ ἠλεκτρονικὰ παιχνίδια, μὲ ἀμέτρητους συνδυασμοὺς ῥούχων καὶ βαψίματος προσώπου, ὅ,τι μπορεῖς νὰ φανταστεῖς! Ἤθελα νὰ εἶμαι στὰ πάντα ἐνημερωμένη γιὰ τὴν μόδα, προκειμένου νὰ ἤμουν ἐγὼ ἡ “ἡρωίδα” ποὺ θὰ προκαλοῦσε στὶς ἄλλες, τὴν —πολύτιμη(!)— ζήλια!».
«Ἀκούγοντάς σε, Χρυσή, νὰ λὲς γιὰ ῥητὸ κανόνα ἀπαγόρευσης τῆς “περιπλάνησης” στὸ διαδίκτυο, στὸ μυαλὸ μοῦ ἦρθε ἡ προμήτορά μας Εὔα μέσα στὸν Παράδεισο, κάτω ἀπὸ τὸ δέντρο μὲ τὸν ἀπαγορευμένο καρπό. Ἡ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, νὰ μὴν τὸν φάει, δόθηκε γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τὸν ΟΛΕΘΡΙΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ, στὴν ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ὅμως ἡ ἁμαρτία παγίδευσε τὴν Εὔα, καὶ μὲ τὴν άπάτη, τὴν φόνευσε! Σκέψου πὼς ἡ δαιμονικὴ κακία ἐνεδρεύει ὑπομονετικά, περιμένοντας νὰ βρεθεῖ ὁ ἄνθρωπος μπροστὰ σὲ μία ἀπαγόρευση ποὺ προστατεύει τὴν ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ. Μία ἀπαγόρευση ποὺ ἀποτρέπει ἀπὸ κάθε πονηρὴ ἐπιθυμία, ἑλκύει καὶ δραστηριοποιεῖ τὸν θανατηφόρο δυναμισμὸ τῶν δαιμόνων, ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου, προκειμένου αὐτοὶ νὰ φονεύσουν ὁριστικὰ κάθε πιθανὴ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ τοῦ ἀνθρώπου, πρὸς τὴν ἀπόρριψη τῆς πονηρῆς ἐπιθυμίας του. Ἄρα οἱ δαίμονες ἐπεμβαίνουν γιὰ νὰ ἐμποδίσουν τὴν συμμόρφωση τοῦ ἀνθρώπου, στὴν ἀπαγορευτικὴ ἐντολὴ ποὺ τὸν προφυλάσσει. Καλύτερα νὰ σοῦ δείξω τί ἐννοῶ». Ἁπλώνοντας τὸ χέρι, πῆρε ἀπὸ τὸ τραπεζάκι τὴν Καινὴ Διαθήκη, καὶ τὴν ξεφύλλισε. «Ἐδῶ εἴμαστε! Στὸ ἕβδομο κεφάλαιο τῆς “πρὸς Ῥωμαίους” ἐπιστολῆς, στὸν ὄγδοο στίχο καὶ λίγο μετά, λέει ὅτι ἡ ἁμαρτία, ἀφοῦ ἔλαβε τὴν ΑΦΟΡΜΗ ἀπὸ τὴν ἀπαγόρευση, μόλις γνώρισα τὴν ἐντολή, αὐτὴ —ἡ ἁμαρτία— μὲ ἐξαπάτησε καὶ ἀναζωογονήθηκε μέσα μου!».
«Δὲν κατάλαβα. Πῶς παγίδευσε τὴν Εὔα, ἡ ἁμαρτία;».
«Μὲ τὴν ἀπάτη! Ἡ ἁμαρτία γεννήθηκε ἀπὸ τὴν μητέρα της, τὴν δαιμονικὴ βία, ὡς καρπὸς τῆς ἀπάτης, δηλαδὴ τῆς δαιμονικῆς κολακείας τῆς ἀνθρώπινης φιλαυτίας καὶ φιλαρέσκειας. Ὁ ὄφις ξεγέλασε τὴν Εὔα, πὼς μόλις αὐτὴ παραβιάσει τὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, θὰ γίνει… “θεὸς”! Ἀλλὰ καὶ στὶς Δέκα Ἐντολές, διαβάζουμε τὸ “οὐκ ἐπιθυμήσεις”. Δηλαδὴ μόλις ὁ νόμος ἀπαγορεύσει μία συγκεκριμένη ἐπιθυμία, ἡ ἁμαρτία σπεύδει νὰ θωπεύσει καὶ νὰ ὑποστηρίξει τὴν ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ, ἡ ὁποία ὅμως ἐκφράζει τὸν ἐσώτατο πυρῆνα τῆς ΦΙΛΑΥΤΙΑΣ καὶ τοῦ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ τοῦ ἀνθρώπου. Ὅ,τι ἀπαγορεύεται, ἡ ἁμαρτία ΜΑΣ ΕΚΒΙΑΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΣΟΥΜΕ, ἀκόμα καὶ ἄν ἐμεῖς τὸ εἴχαμε ξεχάσει, ἤ δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει κάν! Μπροστὰ στὴν ΒΙΑ ΤΗΣ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ νὰ ἀθετήσουμε, νὰ παραβοῦμε τὴν ἐντολὴ ποὺ μᾶς προστατεύει, ἡ ἀπάτη τῆς ἁμαρτίας γίνεται ὁ μεγαλύτερος συνήγορος τῆς ἐπιθυμίας, στὴν ἀντιδικία της μὲ τὴν ἐντολή! Αὐτὸς εἶναι ὁ μακρινὸς ἀπόηχος τῆς ἀρχέγονης δαιμονικῆς, θανάσιμης διαβεβαίωσης τοῦ ὄφεως, “οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε”, δηλαδὴ τοῦ ἐγκλωβισμοῦ τοῦ ψυχισμοῦ μας στὴν παγίδα τῆς δαιμονικῆς βίας, καὶ τοῦ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ, ποὺ πρόσεξε, μπορεῖ καὶ… ΑΠΟΚΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ! Χρυσή, ὅλα αὐτά, ὁ παπποῦς σου μπορεῖ νὰ σοῦ τὰ μάθει, γιὰ νὰ μὴν παγιδεύεσαι στὴν ἀπάτη. Δὲν τὸν ἐπισκέπτεσαι καθόλου;».
Ὁ κόμπος στὸν λαιμό μου, ἐπιβεβαίωνε ὅτι ἡ συζήτηση ἐντόπισε τὸ “ἐπικίνδυνο” μονοπάτι. «Τί νὰ σοῦ πῶ… Πηγαίνω σπάνια, ἀλλὰ καὶ ὅταν τὸν ἐπισκέπτομαι, νοιώθω… ἄβολα! Πρόσφατα, ποὺ μὲ συμβούλεψε νὰ εἶμαι ἔντιμη καὶ ἐργατική, καὶ νὰ ἔχω τὴν ταπείνωση γιὰ πλοῦτο μου, τοῦ ἀπάντησα πὼς στὴν ζωὴ ἀμοίβεται ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ὁ πιὸ ἐπιθετικός, ἐνῶ ὁ συνετὸς εἶναι καταδικασμένος νὰ χάνει. Τοῦ εἶπα πὼς προτιμῶ νὰ παρατηρῶ γύρω μου ποιός διαθέτει ἰσχύ, καὶ εἶναι πιὸ ζωηρὸς καὶ πιὸ “γρήγορος”, ὥστε νὰ κάνει τὴν ζωή του συναρπαστική, ἤ ποιός εἶναι ἀλαφιασμένος ἐπειδὴ ὀσμίζεται τὸν κίνδυνο, καὶ ἄλλα παρόμοια. Δὲν θυμᾶμαι πῶς τὸ ἔφερε ἡ συζήτηση, ἀλλὰ εἶπα στὸν παπποῦ πὼς ὁ στόχος τῆς Νέας Τάξης εἶναι, μέσα ἀπὸ τὴν ἀναπόφευκτη σύγκρουση τῶν θανάσιμων ἐχθρῶν, νὰ κερδίσει τὸ ἔπαθλο τῆς παγκόσμιας ἐπικράτησης, μὲ κάθε κόστος σὲ ἔμψυχο καὶ ἄψυχο ὑλικό! Φυσικὰ τοῦ δήλωσα ὅτι “θαύμαζα” τὴν Νέα Τάξη, ἐπειδὴ ὁ δυναμισμός της ὑποδήλωνε ὅτι ἦταν “ἀπὸ ἄλλη ῥάτσα”, ἐκείνη τῶν ἀπειλητικῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, κάτι ποὺ τῆς προσέδιδε ζοφερὴ ἔνταση καὶ… ἐνδιαφέρον! Ὁ παπποῦς ταραγμένος, λέγοντας, “Ἰησοῦς Χριστὸς νικάει”, σταυροκοπήθηκε, καὶ διαμαρτυρήθηκε ὅτι οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ, θέλουν νὰ ξεριζώσουν ἀπὸ τὴν ἱερὴ Πατρίδα μας τὴν οἰκογένεια. Ἐγὼ σταθερὴ στὶς ἀπόψεις μου, παραδέχτηκα πὼς εἶναι καὶ αὐτὸ… “ἕνα παιχνίδι τῆς Νέας Τάξης”, ἀλλὰ ἄνευ σημασίας, ἀφοῦ οὔτως ἤ ἄλλως αὐτὰ τὰ “δεσμὰ” δὲν κρατᾶνε γιὰ πολλὰ χρόνια… Τὸ σημαντικὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι, μέσα ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμά του νὰ “ἐπικρατεῖ”, ὥστε ἀκόμα καὶ ἄν ζεῖ ὡς ἄλλος… “Νέρωνας”, οἱ ὑπόλοιποι νὰ τὸν τιμοῦν! Στὴν κατηγορία τοῦ παπποῦ γιὰ τὸ σχολεῖο, ὅτι ΠΡΟΔΙΔΕΙ τὴν Πατρίδα καὶ ΔΙΑΦΘΕΙΡΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, παρέμεινα ἀμίλητη. Δὲν μπόρεσα νὰ τοῦ ἐξηγήσω πὼς ΧΡΩΣΤΑΩ ΝΑ “ΣΕΒΟΜΑΙ” ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, καὶ νὰ τὸν γλιτώνω ἀπὸ τὴν ἀφόρητη μοναξιά, καὶ ὅλη τὴν “κατάπτωση” ποὺ αὐτὴ συνεπάγεται… Ἡ “δύναμή μου” εἶναι νὰ μὴν ἐπιτρέπω σὲ κανέναν νὰ… ἐπεμβαίνει στὴν “ἐλευθερία μου” γιὰ αὐτο-ἀγάπη, ποὺ εἶναι ἀτομικὸ δικαίωμά μου! Μυροφόρα, δὲν συμφωνεῖς, πὼς ἡ ταπείνωση μᾶς προσβάλλει, ἐπειδὴ μᾶς στερεῖ τὰ μοναδικὰ ὅπλα ὑπεράσπισης τοῦ ἑαυτοῦ μας, στὴν μάχη μὲ τοὺς ἄλλους;».
«Μᾶλλον θὰ διαφωνήσω μαζί σου! Χρυσή, αὐτἡ ἡ κόλαση μοναξιᾶς ποὺ σοῦ προκαλεῖ ΤΟΣΗ ΟΔΥΝΗ, εἶναι ἡ… ψευδαίσθηση αὐτοθεΐας! Ἡ ὁποία ἀποκαλύπτει περίτρανα τὸν ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ τοῦ ἀνθρώπου, στὴν ΤΥΦΛΩΤΙΚΗ γιὰ αὐτόν, ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΒΙΑ… Πίσω ἀπὸ τὴν Νέα Τάξη κρύβονται οἱ ἀπάνθρωποι Ἑβραῖοι, ποὺ μισοῦν θανάσιμα τὸν Χριστό, μαζὶ μὲ ὅλους ἐμᾶς ποὺ Τὸν προσκυνᾶμε! Ἐπειδὴ μισοῦν μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά τους τὴν ἀλήθεια, τὴν ἀντικατέστησαν ἀπὸ διάφορες σκοταδιστικὲς ἰδέες, ὅπως οἱ φαυλότητες ποὺ διασπείρει ἡ αἱρετικὴ προσωπικὴ ἀνάπτυξη, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ὀπισθοδρομήσουν τοὺς ἀνθρώπους στὴν ὑποταγὴ στὸν σατανᾶ, δηλαδὴ στὶς πρωτόγονες κοινωνίες! Γιὰ νὰ καταλάβεις, ὅταν ἐξῆλθε ὁ ἀνθρωπος ἀπὸ τὴν θανατηφόρα ἐμπειρία τῆς παρακοῆς τοῦ Θεοῦ, ἦταν πλέον ἀμετάκλητα συγκεχυμένος καὶ διαταραγμένος! Ἐνῶ ὅλες οἱ ψυχικὲς δυνάμεις του διαβρώθηκαν καὶ διασαλεύθηκαν, καὶ ο ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ἀλλοιώθηκε, ὁ ἴδιος δὲν εἶχε καμία δυνατότητα, γιὰ μία ὑποψία ἔστω, τοῦ ξεπεσμοῦ μέσα στὴν ψυχή του! Συνεπῶς ζοῦσε χωρὶς ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΙΤΗΡΙΟ γιὰ μία σαφῆ καὶ ἐνσυνείδητη διάκριση μεταξὺ πονηροῦ καὶ ἀγαθοῦ! Ἡ ἀπουσία κάθε δυνατότητας ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ, τὸν ὁδηγοῦσε σὲ μία ἀποτελμάτωση καὶ ὑποταγή, στὴν ἀσυδοσία τῶν ποικίλων πονηρῶν καὶ κακοποιῶν γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση του, ἀπαιτήσεων τῆς δαιμονικῆς λογικῆς, ἄρα καὶ τῆς δαιμονικῆς βίας… Ἡ ἀνήθικη προσωπικὴ ἀνάπτυξη ὄχι μόνο παριστάνει ψευδῶς τὴν “ἐπιστήμη”, ἀλλὰ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου μία δαιμονικὴ ἀπάτη, ἡ ὁποία διαστρέφει τὴν ἴδια τὴν ἔννοια τῆς ἀγάπης! Χρυσή, χωρὶς ΑΓΑΠΗ, δὲν ὑπάρχει οὔτε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Τὸ πεῖσμα νὰ σοῦ ὑλοποιοῦνται “αὐτομάτως” οἱ ἀνελέητες ἀπαιτήσεις, δείχνει ὅτι… καταγοητεύεσαι ἀπὸ τὴν δαιμονικὴ ὑποβολὴ τῆς φίλαυτης ἐπιθυμίας! Τὰ ἐκτυφλωτικὰ ψυχικὰ στολίδια δὲν ἀφήνουν τὸν ὑποκριτὴ καὶ δειλὸ ἀτομιστή, νὰ δεῖ, ὅτι κινεῖται στὴν ὁριζόντια ἐπιφάνεια τῆς αὐθάδειας τῶν αὐθαίρετων “ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν”! Ἐκεῖ τὰ γεγονότα δὲν συγκινοῦν, ἐπειδὴ δὲν ἀπαιτοῦν προσωπικὴ συμμετοχὴ καὶ εὐθύνη, ποὺ νὰ φτάνει ὥς τὴν ΘΥΣΙΑ! Οἱ γονεῖς μου λένε, πὼς ὅσο ὁ ἄνθρωπος δὲν γνωρίζει τὴν ἀγάπη, δὲν γνωρίζει οὔτε καὶ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του, ἤ ἀρνεῖται τὴν φύση του καὶ ζεῖ παράλογα, ἤ ζεῖ “παρὰ φύσιν”! Ἐκβάλλοντας ὁ Πανάγαθος Θεὸς τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν Παράδεισο, τοῦ μίλησε γιὰ ΣΚΛΗΡΗ καὶ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΖΩΗ, ποὺ ὅμως εἶχε τὸ νόημα μιᾶς προοδευτικῆς καὶ σωτήριας ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ! Ἐσὺ νὰ τὶς κάνεις τὶς δουλειὲς τοῦ σπιτιοῦ, Χρυσή, γιὰ νὰ διδάσκεσαι πῶς νὰ ἀντιστέκεσαι στὴν ὑποκρισία καὶ τὴν μικρότητα! Δὲν μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ τὶς διάφορες καταστάσεις, ἄν πρῶτα δὲν μετρήσουμε τὴν δική μας ἐντιμότητα καὶ εὐθύνη! Ἡ ἀνδρεία εἶναι ἐσωτερικὴ δύναμη, ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀντιστέκεται σθεναρὰ καὶ ἄκαμπτα, στὶς συμφορὲς καὶ τὶς ἀντίξοες περιστάσεις, καὶ νὰ μένει σταθερὸς στὶς ἠθικὲς καὶ πνευματικὲς πεποιθήσεις του. Ἀνδρεῖος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν προσδοκᾶ τίποτα, καὶ ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ τὰ ἀντιμετωπίσει ὅλα! Δὲν τὰ χάνει στὰ λάθη καὶ τὶς ἀποτυχίες του, καὶ στὶς ἁμαρτίες του μετανοεῖ γονατιστός. Νὰ θυμᾶσαι πάντα πὼς ὁ Θεὸς χαριτώνει καὶ φωτίζει τὴν συνείδηση ἐκείνων, ποὺ μὲ μετάνοια καὶ ταπείνωση ἐπικαλοῦνται τὸ θεῖο ἔλεος καὶ τὴν συγγνώμη. Ὁ ἅγιος Νεκτάριος εἶπε πὼς “γιὰ τὸν ἀνδρεῖο ἄνθρωπο, ὁ Νόμος τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ κανόνας τῶν σκέψεών του, καὶ τὸ μέτρο μὲ τὸ ὁποῖο ἀξιολογεῖ ὅλες τὶς πράξεις του. Κανένας πειρασμὸς δὲν μπορεῖ νὰ κάμψει τὴν σταθερότητα τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν πεποιθήσεών του. Καμία κακία δὲν κατορθώνει νὰ νικήσει τὴν ἠθικὴ δύναμη τῆς ψυχῆς του”!».
«Παπποῦ, ἐπειδὴ εἶχα ξεχάσει τὰ κριτήρια ποὺ μοῦ μάθαινε ὁ μπαμπάς, γιὰ νὰ διακρίνω τὸ πονηρὸ καὶ τὸ ἀγαθό, καταλάβαινα τὰ ἐκτυφλωτικὰ ψυχικὰ στολίδια, ὡς κάτι ἀπατηλὰ… “φωτεινό”· αὐτὸ ποὺ κάνουν ὅμως εἶναι μόνο νὰ μᾶς σκοτίζουν! Γίνεται ἐμφανὲς πὼς μοῦ ἔλειπε ἡ αὐτογνωσία, ἐπειδὴ δὲν εἶχα τὴν προσοχή μου στὸν ἑαυτό μου γιὰ νὰ τὸν κατηγορῶ. Οἱ ἀνελέητες φίλαυτες ἀπαιτήσεις καὶ γενικὰ ἡ ἀναιδὴς πλεονεξία, μᾶς διαβεβαιώνει πὼς “οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε”, ἀλλὰ κατὰ βάθος ΑΠΟΚΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ! Μόλις κατάλαβα τὴν εὐθύνη ποὺ ἔχω ἀπέναντι στὴν ἀλήθεια, ὑποσχέθηκα στὸν ἑαυτό μου ὅτι θὰ τὴν ὑπερασπίζομαι! Μία ἀγαπημένη συμμαθήτριά μου, ἡ Μυροφόρα, εἶπε πὼς ἡ πνευματικὴ ἄσκηση εἶναι ἐκείνη ποὺ νικάει τὸν πειρασμὸ τῆς εὔκολης ζωῆς, καὶ προφυλάσσει καὶ τὴν ἴδια τὴν ζωή».
«Χρυσή μου, ὁ ἄνθρωπος, αὐτὴ ἡ μοναδικὴ προσωπικότητα, εἶναι μία ποιοτικά ἰδιαίτερη ὕπαρξη! Εἶναι ἕνας ὁλόκληρος “μεγάκοσμος”, ποὺ ἀνακεφαλαιώνει ὅλους τοὺς ὑπάρχοντες αἰσθητοὺς καὶ νοητοὺς κόσμους! Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἕνα θεολογικὸ ὄν, καὶ τόπος ζωντανῆς θεοφανείας! Γι’ αὐτὸ ὁ Κύριος ἔγινε ἄνθρωπος, ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸ πλάσμα Του! Ἔτσι μᾶς δίδαξε, πὼς “ἡ ἀγάπη εἶναι αὐτὴ ποὺ θὰ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν”*. Τώρα ποὺ ἔχεις μία καλὴ φίλη, γιὰ νὰ ἀσκεῖστε ἀπὸ κοινοῦ στὴν ἀγάπη, τὴν κατανόηση, τὴν συμπαράσταση, τὸ πνεῦμα θυσίας καὶ τὴν ἐνθάρρυνση, μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, θὰ ὁδηγεῖστε στὴν “αὔξησιν” καὶ τὴν πλήρωσιν”. Ἄν ὁ ἄνθρωπος στραφεῖ στὰ ἄνω ἀγαθά, καὶ μιμηθεῖ τὶς θεῖες τελειότητες καὶ “θεοειδεῖς” ἀρετές, θὰ φτάσει στὴν ἀληθινὴ “μόρφωση”, τὴν ὁλοκλήρωσή του. Αὐτὴ ἡ μόρφωση ἀποτελεῖ τὸν ὑψηλὸ σκοπὸ τοῦ Εὐαγγελίου, τὸν ὁποῖο ἀξίζει γιὰ τὸ πνευματικὸ ὄν, τὸ “θεόμορφο”, ποὺ εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Μὲ τὶς ἕξεις τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν, τὴν εὐαγγελικὴ διδαχή, καὶ μὲ τὴν συμμετοχὴ στὴν μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ἄνθρωπος ἀνακαινίζεται καὶ ἑνώνεται μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό».
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Μυροφόρα μὲ “ἐπισκέφτηκε στὴν φυλακή μου”, καὶ κίνησε ὅλες τὶς δυνάμεις της γιὰ νὰ μὲ ἀπαγκιστρώσει ἀπὸ τὴν ἐγωιστικὴ μοναξιὰ ποὺ μὲ βασάνιζε, γιὰ τὴν διόρθωση τοῦ χαρακτήρα μου, χρωστάω κι ἐγὼ στὸν ἑαυτό μου νὰ κινήσω ὅλες τὶς δυνάμεις μου. «Σὲ ἕνα βιβλίο τοῦ μπαμπὰ διάβασα, πὼς ὅλες οἱ ἀρετὲς συνδέονται μεταξύ τους, καὶ ἡ μία κρατάει τὴν ἄλλη. Ἡ ἁγνότητα καὶ ἡ σωφροσύνη κάποιου, δὲν θὰ εἶναι ἀνίκητη καὶ μεγάλη, ἄν πρόκειται γιὰ κανέναν ἐγωίσταρο καὶ ὑπερήφανο. Ἐπειδὴ ὅπου ὑπάρχει ἐγωισμός, δὲν μπορεῖ νὰ ἀκμάσει τὸ μοσχομύριστο ἄνθος τῆς ἁγνότητας. Πρέπει νὰ ὑπάρχει ταπείνωση γιὰ νὰ ἀναπτυχθεῖ καὶ νὰ προοδεύσει ἡ ἀρετὴ τῆς σωφροσύνης. Ἡ ταπείνωση φαίνεται ἀπὸ τὴν ὑπομονή καὶ τὴν ἀνεξικακία, τὴν ὥρα τῆς συκοφαντίας. Κάποιος ποὺ εἶναι ἐγωιστής, στὴν συκοφαντία θὰ τὸν ἔπιανε παραφορά, καὶ θὰ ἔσερνε στὸν συκοφάντη ὅσα τοῦ ἔρχονταν στὴν γλῶσσα!».
Θὰ ἤθελα πολὺ νὰ καθόταν δίπλα ὁ μπαμπάς μου καὶ νὰ ἐκκλησιαζόμασταν παρέα, ὅπως παλιά, ἀλλὰ τουλάχιστον ἔχω τὸν παπποῦ, μέσα στὸ Ἰερὸ Βῆμα. Μὲ βοηθάει πολὺ ποὺ ἀπὸ τὸ Σάββατο, μοῦ ἐξηγεῖ αὐτὰ ποὺ θὰ πεῖ στὸ κήρυγμά του, μπροστὰ στὴν Ὡραία Πύλη. Τώρα ποὺ θὰ τὰ ἀκούσω καὶ πάλι, ἐπειδὴ ἀρχίζω νὰ τὰ προσέχω καὶ στὸν ἑαυτό μου, νοιώθω τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπευθύνω στὸν Λυτρωτὴ Κύριο, ἕνα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
«Ἀδελφοί, προσκληθήκατε ἀπὸ τὸν Κύριο γιὰ νὰ εἶστε ἐλεύθεροι ἀπὸ κάθε δουλεία. Μόνο προσέξτε, μήπως ἐκλάβετε τὴν ἐλευθερία ὡς πρόφαση γιὰ νὰ ζεῖτε κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τῆς σαρκός. Ἀντιθέτως πρέπει νὰ ὑπηρετεῖτε σὰν δοῦλοι ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, γιὰ τὴν ἄσκηση τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης. Ἄλλωστε ὅλος ὁ Νόμος συγκεφαλαιώνεται πλήρως σὲ ἕναν λόγο· στὴν ἐντολή, “θὰ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου, ὅπως τὸν ἑαυτό σου”. Ἐὰν ὅμως ἀντὶ νὰ ἀγαπιέστε, δαγκώνετε καὶ κατατρώγετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, προσέξτε, μήπως ἀλληλοκαταστραφεῖτε καὶ ἀφανιστεῖτε μεταξύ σας. Μὲ αὐτὸ ἐννοῶ ὅτι πρέπει νὰ ζεῖτε καὶ νὰ συμπεριφέρεστε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἔτσι δὲν θὰ ἐκτελέσετε τὴν ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς —ἡ ὁποία ἐπιθυμία καθότι ἁμαρτωλή, δημιουργεῖ καταστρεπτικὲς ἔριδες μεταξύ σας. Διότι ἡ σάρκα, ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος, ἐπιθυμεῖ καὶ ζητάει ἀντίθετα ἀπὸ τὸ πνεῦμα, καὶ τὸ πνεῦμα, ἡ ἀνώτερη φύση τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἐμπνέεται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἐπιθυμεῖ ἀντίθετα πρὸς τὴν σάρκα. Αὐτὰ ἀντιτίθενται καὶ ἀνταγωνίζονται τὸ ἕνα τὸ ἄλλο, ὥστε ἐσεῖς νὰ μὴν πράττετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλετε. Ἐὰν λοιπόν, ὁδηγεῖσθε καὶ ἐμπνέεστε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, δὲν εἶστε πλέον κάτω ἀπὸ τὸν ζυγὸ τοῦ νόμου. Εἶναι φανερὰ τὰ ἔργα, στὰ ὁποῖα παρασύρει τὸν ἄνθρωπο ἡ διεφθαρμένη σαρκικὴ φύση του· τὰ πονηρὰ ἔργα εἶναι ἡ μοιχεία, ἡ πορνεία, κάθε πράξη διαφθορᾶς, ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἀκάθαρτο, ἡ ἀκολασία καὶ ἡ μανία γιὰ τὴν ἀπόλαυση τῆς ἡδονῆς, ἡ εἰδωλολατρεία, ἡ μαγεία. Εἶναι ἀκόμα οἱ ἐχθρότητες καὶ οἱ ἀντιπάθειες, οἱ ζηλοφθονίες, οἱ θυμοί, οἱ φατριασμοὶ ποὺ διαιροῦν τοὺς ἀνθρώπους, οἱ διχόνοιες, οἱ αἱρέσεις ποὺ ὁδηγοῦν σὲ σχίσματα, οἱ φθόνοι, οἱ φόνοι, οἱ μέθες, οἱ ἄσωτες καὶ ἄσεμνες διασκεδάσεις, καὶ τὰ ἄλλα ὅμοιά τους, τὰ ὁποῖα ὅπως σᾶς εἶχα ξαναπεῖ, ὅσοι τὰ διαπράττουν χωρὶς νὰ δείξουν εἰλικρινῆ μετάνοια, δὲν θὰ κληρονομήσουν τὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν».
Τόσους μῆνες ἀφ’ ὅτου ἡ ἐκκλησία ἔγινε τὸ δεύτερο σπίτι μου, τὰ μάτια μου ἔβλεπαν ὅτι πήγαινα ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο ἀπὸ ἐγωισμό, ἐπειδὴ πικραινόμουν γιὰ τὶς παρατηρήσεις ποὺ μοῦ γίνονταν καὶ τὶς ἀπέκρουα. Ὅταν ζοῦμε ἐγωκεντρικά, κάνοντας τὸ πᾶν γιὰ νὰ διασφαλίσουμε τὶς ἀτομικὲς ἐπιδιώξεις μας, νομιμοποιῶντας τις μέσα σὲ κάποιο εἶδος “οἰκογενειακοῦ ἀσύλου”, τότε δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει διάλογος. Τώρα ποὺ πλουτίζω γιὰ τὴν ταπείνωση καὶ πτωχαίνω γιὰ τὴν ἀναίδεια, ἐλέγχω τὸν πατριὸ καὶ τὴν μαμά μου μὲ τὴν πραότητα καὶ τὴν γαλήνη τῶν χειλιῶν μου, μὲ τὴν εὐγένεια, καὶ τὴν δύναμη τῶν ἀρετῶν μου. Ὁ παπποῦς ἐξήγησε στὴν μαμά μου πὼς δὲν δίνουμε ἀρνητικὰ τὴν νηστεία στὰ παιδιά, σὰν στέρηση, ἀλλὰ τὴν δίνουμε ὡς κίνηση ἀγάπης πρὸς τὸν Χριστό, ἐπειδὴ ὅταν ἀγαπᾶμε μποροῦμε νὰ στερηθοῦμε κάτι· χωρὶς αὐτὸ νὰ τὸ βλέπουμε σὰν θυσία, καὶ χωρὶς νὰ ὑποφέρουμε. Δηλαδὴ πρέπει νὰ ἀγαπάει κανείς, γιὰ νὰ κάνει ἄσκηση. Τελικὰ ἡ μαμὰ πείστηκε πὼς τὸ τεράστιο σύμπαν, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι μπροστά του τώρα εἴμαστε ἀσήμαντοι, δὲν θὰ εἶναι τίποτα μπροστὰ στὴν αἰωνιότητα ποὺ ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, καλούμαστε νὰ κληρονομήσουμε! Μᾶλλον ὁ Θεὸς ἔφτιαξε τὸ ἀχανὲς σύμπαν, ὡς προεικόνιση τοῦ Μεγαλείου τοῦ Θεοῦ στὴν αἰωνιότητα!
Μετὰ ἀπὸ ἕνα τόσο ὄμορφο Καλοκαιράκι, τὰ σχολεῖα ἄνοιξαν καὶ πάλι! Μὲ τὴν Μυροφόρα ὄχι μόνο δὲν σταματήσαμε νὰ κάνουμε παρέα, ἀλλὰ μελετήσαμε τόσο, καὶ συζητήσαμε ἄλλο τόσο, γιὰ τὸν “πνευματικὸ νόμο” τῆς δημιουργίας ποὺ λέγεται ΑΓΑΠΗ, ἡ ὁποία ἔχει Πηγὴ καὶ Διδάσκαλο τὸν Κύριο. Τὸ συμπέρασμα ἦταν πὼς Η ΑΓΑΠΗ, προσδιορίζει τὴν φύση καὶ τὴν κλήση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Τὰ μαθήματα τῆς β΄ Γυμνασίου εἶναι βεβαίως δυσκολότερα, ἀλλὰ καὶ τί δὲν ἀπαιτεῖ προσπάθεια; Κυριακὴ μεσημέρι, ἐδῶ στὸν παπποῦ, καὶ ἀνυπομονῶ νὰ τοῦ πῶ αὐτὰ ποὺ μοῦ ἀνακάτεψαν τὸ στομάχι. «Παπποῦ, ὅσο σὲ περίμενα τὸ πρωὶ μετὰ τὴν Λειτουργία, νὰ τελειώσεις μὲ τὶς δουλειὲς καὶ τὶς συζητήσεις ποὺ εἶχες, ἔξω στὴν αὐλὴ ποὺ καθόμουν, ἕνας ἱερέας ποὺ δὲν εἶχα ξαναδεῖ, ἔλεγε σὲ κάποιους νέους, πράγματα ἀλλόκοτα! Ἀφοῦ ἐκεῖνοι τὸν ἀναγνώρισαν ὅτι εἶναι ὁ παιδοψυχίατρος ποὺ ἔχει γράψει καὶ βιβλία γιὰ τὴν ἀρσενοκοιτία, ἐκεῖνος τοὺς ῥώτησε μὲ ἀλεπουδίσια πονηριά: “Πῶς μποροῦμε νὰ καταλογίσουμε ἐγωκεντρικότητα σέ ἕναν ὁμοφυλόφιλο, ὁ ὁποῖος ἀγαπάει τὸν σύντροφό του μέ πιστότητα καί ἀφοσίωση(;);” Παπποῦ, εἶχε περάσει ἐγκεφαλικό; Γιαυτὸ μιλοῦσε σὰν νὰ ἦταν… “ἀποπροσανατολισμένος”; Τὸ στόμα του —σὰν ὀχετὸς κοπρολογιῶν— εἶπε ἀκόμα, πὼς ἡ… “διάχυτη ἐκκλησιαστικὴ προκατάληψη, ὅτι ἡ ἀρσενοκοιτία εἶναι πρωτίστως σεξουαλικὸ πάθος, εἶναι ἀντίληψη ἐσφαλμένη, ἀλλὰ καὶ… προσβλητικὴ πρὸς τὰ ἑκατομμύρια παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἡ ἐρωτική τους ἀφύπνιση κατὰ τὴν ἐφηβεία, συνοδεύεται ἀπὸ ὁμοφυλόφιλη συναισθηματικὴ ἕλξη”! Οἱ φαυλότητες μὲ τὶς ὀποῖες συνέχισε νὰ “γρονθοκοπάει” τοὺς ἄτυχους νέους, μὲ ὑποψίασαν ὅτι ἦταν… “μεταμφιεσμένος” σὲ ἑλληνορθόδοξο ἱερέα! Οἱ ἀχρειολογίες του δὲν εἶχαν τέλος! Προσπαθοῦσε νὰ παραπείσει τὰ παιδιά, πὼς… “μέ θεολογικά κριτήρια εἶναι ἀμφίβολο, ἄν εὐσταθεῖ ἡ θέση τῆς πίστης μας, ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι πτώση καὶ ἀσθένεια τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, δεδομένου ὅτι τὸ νὰ ἀνακαλύπτει κάποιος νέος τὴν ὁμοφυλόφιλη ἕλξη μέσα του, συνιστᾶ ἀσθένεια τῆς… φύσεως (;) καὶ ὄχι τοῦ προσώπου”! Τὸ τελευταῖο ποὺ θὰ σοῦ πῶ —δὲν ἀντέχω ἄλλο, ντρέπομαι γιὰ λογαριασμό του— θὰ εἶναι ἡ χαριστικὴ βολή: μὲ γλοιώδη αὐτοπεποίθηση, εἶπε πὼς “Τό σὲξ ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὸ συναίσθημα, ὅπως εἶναι καὶ ἡ φυσικὴ τάξη(;). Ὁ καλὸς κληρικὸς δείχνει νὰ τὸ ἀγνοεῖ(!)”… Ἀπίστευτο; Ἦταν σὰν νὰ νὰ πολεμοῦσε ἐσένα, γιὰ παράδειγμα, ποὺ μὲ δίδαξες ὅτι δὲν εἶμαι “ζῶο”, ἀλλὰ “θεόμορφο” πνευματικὸ ὄν! Τώρα κατάλαβα τί ἀκριβῶς ἐστί, ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΑΣ!».
«Πράγματι, εἶναι ἀπίστευτο… Ὅλοι αὐτοὶ οἱ προδότες τῆς Πίστεως, εἶναι ἀπόγονοι τῶν αἰσχρῶν φιλοενωτικῶν, ἐκείνων ποὺ ἔσπευσαν παλαιότερα στὴν Φερράρα καὶ τὴν Φλωρεντία τῆς Ἰταλίας, καὶ ὑπέγραψαν τὴν ψευδοένωση μὲ τοὺς μωροὺς παπικούς. Αὐτοί, οἱ σημερινοὶ προσκυνητὲς τοῦ πάπα, φορῶντας τὰ ἁγιασμένα ῥοῦχα τῶν ὀρθοδόξων ἱερωμένων, τὰ ὁποῖα καταντροπιάζουν καὶ κατασυκοφαντοῦν, συνεχίζουν τὸ φιλοπαπικὸ κῦμα τῶν προηγουμένων, ποὺ πρόδωσαν τὸν Χριστό. Στὴν πραγματικότητα, ὁ συγκεκριμένος ἱερωμένος, ὡς κανονικὸς “δικηγόρος” τοῦ ἀντιχρίστου, ἦρθε γιὰ νὰ μοῦ ἀνακοινώσει αὐτὸ ποὺ γνώριζε ὅτι γιὰ ἐμένα, θὰ ἦταν πραγματικὸ πλῆγμα. Ὁ Μητροπολίτης τελικὰ πείστηκε νὰ φτιάξει τὸν νέο ἱερὸ ναὸ ποὺ οἰκοδομεῖ, χωρὶς… ἁγιογραφίες στοὺς τοίχους! Πείστηκε πὼς ὁ ἀνακαινισμένος ναὸς στὸ Μεσολόγγι, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τίποτα ἀπὸ τὴν βυζαντινὴ μεγαλοπρέπεια, ἀφοῦ ἀπὸ τοὺς τοίχους του ἀπουσιάζει ἡ βυζαντινὴ ἁγιογράφηση, καὶ συνεπῶς μοιάζει μὲ παπικός, ὅτι εἶναι περισσότερο σύμφωνος μὲ τὶς “νέες… τάσεις στὴν ἐκκλησιαστικὴ μόδα”! Πάντως δὲν ἔπεσες ἔξω, ἐμένα πολεμάει, καὶ τὸν πολυετῆ ἀγῶνα μου νὰ ἐμποδίσω τὴν ἀνατροπὴ τῶν θεμελιωδῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας, ἀπὸ τοὺς παπολάτρεις. Ὁ ὁποῖος ἀγῶνας ἐντάθηκε ἰδιαιτέρως, ὅταν ἄκουσα πέρσι ἄλλον ψυχολόγο, νὰ ΑΠΑΙΤΕΙ νὰ ἀποχαρακτηριστεῖ ἡ ἀρσενοκοιτία ὡς ἁμαρτία, ἐπειδὴ λέει, τὰ… ἰατρικὰ στοιχεῖα(!) προσκαλοῦν σὲ… “ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ” ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ· ὥστε νὰ “ἐναρμονιστοῦν” τὰ θρησκεύματα τῆς πίστης, μὲ τὴν “πραγματικότητα(!)” τῆς ἀνθρωπίνης βιολογίας καὶ ψυχολογίας! Καὶ ὅτι τάχα ὁ “ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΣ(;)” τῶν ἀρσενοκοιτῶν, συντηρεῖ τὶς “κοινωνικὲς διακρίσεις” εἰς βάρος τους, καὶ μάλιστα… “ἀντιβαίνει” στὶς θεμελιώδεις ἐπιταγὲς τῆς Χριστιανικῆς ἀγάπης καὶ πίστης! Τί ἄλλο θὰ ἀκούσουν τὰ αὐτιά μας; Ἐγὼ παιδί μου, ξεκαθάρισα στοὺς πιστούς, ὅτι οἱ “δικηγόροι” τοῦ ἀντιχρίστου στηρίζουν τὸν χριστομάχο πόλεμό τους στὸν “πολιορκητικὸ κριὸ” τῶν Ἑβραίων, τὸν διεφθαρμένο Φρόιντ. Ἐκεῖνος διέδιδε τὶς θεωρίες τῆς ἐκφυλότητας, ποὺ ἀπολυτοποίησαν τὴν “ἀπαγόρευση” τῶν ἀπαγορεύσεων, λέγοντας τὶς παραλυσίες, ὅτι οἱ ἀπωθήσεις τοῦ γενετησίου ἐνστίκτου, εἶναι τὸ… “κίνητρο” τῶν ψυχικῶν λειτουργιῶν τοῦ ἀνθρώπου, ἤ… τῶν “ψυχικῶν διαταραχῶν”!».
«Καὶ ἡ Μυροφόρα εἶχε πεῖ, ὅτι ἡ Νέα Τάξη τῶν Ἑβραίων, ἀντικαθιστᾶ τὴν ἀλήθεια ἀπὸ διάφορες σκοταδιστικὲς ἰδέες, γιὰ νὰ μᾶς ὀπισθοδρομήσει στὶς πρωτόγονες κοινωνίες! Ὅταν γιὰ παράδειγμα, οἱ γονεῖς παρασύρονται ἀπὸ αὐτὲς τὶς “αὐτοθεωτικὲς ἰδέες(!)” γιὰ αὐτὸ-ἀγάπη —ποὺ προωθοῦν οἱ Ἑβραῖοι—, καὶ δὲν θέλουν νὰ “σηκώνουν τὸν σταυρό τους” γιὰ τὸ μεγάλωμα τῶν παιδιῶν τους, προκαλοῦν… “χάσμα γενεῶν”! Στὴν οὐσία τὰ… “μισοσκοτώνουν” μέσα στοὺς ψευδο-παραδείσους ποὺ τὰ καταδικάζουν, νὰ ζοῦν τὴν ὀδύνη τῆς ἀπομόνωσης! Τὸ εἶχες πεῖ κι ἐσύ, κάποια στιγμή, ὅτι ἄν ἀντὶ νὰ ἀγαπιόματε, δαγκώνουμε καὶ κατατρῶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, στὸ τέλος ὅλοι θὰ ἀφανιστοῦμε μεταξύ μας. Παπποῦ, τὰ περισσότερα παιδιὰ εἶναι ἀπογοητευμένα ἀπὸ τὴν κοινωνία! Ἡ ὁποία ὀνομάζει “ἐλευθερία” τόσες αὐθαιρεσίες, ποὺ πλέον θεωρεῖται ἀναξιόπιστη! Τὰ ψευτοκολακεύει λέγοντάς τα “ὥριμα”, μπροστὰ στὶς πρόωρες ἀπαντήσεις, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὰ κρατάει ἔξω ἀπὸ τὴν γνώση τοῦ ἑαυτοῦ τους, αὐτὰ ζοῦν στὴν ἔνδεια τῶν ψευδοσυναισθημάτων! Τὸ πρόβημα βρίσκεται κυρίως μέσα στὴν οἰκογένεια, ὅπου κανονικὰ δὲν ὑπάρχει χῶρος γιὰ νὰ εὐδοκιμοῦν ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΓΟΗΤΡΟΥ, ἤ περιθώρια γιὰ νὰ προβάλλονται ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ. Σὲ σχέση μὲ τὴν ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας, δὲν νομίζεις ὅτι ἡ οἰκογένεια… ΕΚΦΥΛΙΖΕΤΑΙ;».
«Τὸ “χάσμα τῶν γενεῶν” ὑπάρχει, καλό μου παιδί, ἀλλὰ τὸ προκαλοῦν οἱ ἀντίχριστοι “κληρικοί”! Αὐτοὶ εἶναι οἱ ψευδο-πατέρες ποὺ μὲ τὴν ἀνεντιμότητα καὶ τὴν ὑπουλία στὶς σχέσεις τους, ἡ ζωή τους εἶναι θεατρικὴ παράσταση “ἀγάπης”! Τὸ ἀπερίγραπτο ἔγκλημα αὐτῶν τῶν “φαρισαίων” ὑποκριτῶν, εἶναι ὅτι μετέτρεψαν καὶ τὶς οἰκογένειες πολλῶν Ἑλλήνων, σὲ φαρισαϊκές, καὶ ἡ θρησκευτικὴ ἀνταρσία αὐτῶν τῶν παπολατρῶν, μολύνει γονεῖς μαζὶ μὲ τὰ παιδιά τους… Ἡ εἰδωλολατρεία τῆς οἰκογένειας, τὸ πρότυπο τῆς “εὐτυχισμένης οἰκογένειας” καὶ ἡ ὑποκρισία της, εἶναι σκάνδαλο γιὰ τοὺς νέους καὶ τὰ παιδιά! Ἰδιαίτερα ἡ μικρότητα καὶ ἡ ἀσυνέπεια τοῦ χλιαροῦ οἰκογενειακοῦ περιβάλλοντος, καὶ ἡ εἰκόνα τῆς “καθὼς πρέπει” οἰκογένειας, μὲ ὅλους τοὺς νομικο-θρησκευτικοὺς τύπους καὶ ἠθικιστικὲς ὑποχρεώσεις της, ποὺ ὅμως δὲν καλλιεργεῖ τὴν προσωπικὴ ἐπίγνωση καὶ τὴν εὐθύνη τῶν μελῶν της. Μὲ τὸ νὰ ἔχει ἡ “θρησκευτικὴ ἀγωγὴ” τῶν ἐπικίνδυνων καὶ μοχθηρῶν παπολατρῶν, παραπλανητικοὺς καὶ διεστραμμένους σκοπούς, ὥστε νὰ αὐξάνεται ἡ νοσηρότητα καὶ ὁ διασκορπισμὸς τῶν πιστῶν, ὁμοίως καὶ ἡ οἰκογένεια ἀποκτᾶ παραπλανητικοὺς καὶ διεστραμμένους σκοπούς, γιὰ νὰ παρακάμπτεται καὶ νὰ εὐτελίζεται ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἐλπίδα τῶν νέων! Κάτι ποὺ θὰ ἐκφραστεῖ ἀργότερα σὲ ἔντονες ψυχοπαθολογικὲς ἀντιδράσεις, σὲ φυγὴ καὶ μίσος, σὲ ἀπόρριψη καὶ ἀντικοινωνικότητα… Ὁ “πολιτισμὸς τοῦ κρέατος” δὲν ἀφήνει τὰ παιδιὰ νὰ ὑψωθοῦν στὴν πνευματικὴ διαφάνεια, ἤ τὴν ἀσύγκριτη ὡραιότητα τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως, ἐπειδὴ τὰ παραμορφώνει μὲ πλῆθος ἀκατανόητων ἐπιθυμιῶν καὶ ἄχρηστων γνώσεων, ποὺ σκοτίζουν καὶ καταστρέφουν τὴν ἁπλότητα τῆς σοφίας, καὶ βιάζουν τὴν παρθενικότητα τῆς χαρᾶς! Μὲ τὴν ὑποδούλωση στὴν αὐτολατρεία τοῦ ἐγώ, ὄντως ὁ ἄνθρωπος ἐκπίπτει σὲ μία ἀντιανθρώπινη νοοτροπία, ποὺ ἐκφυλίζει τὴν φύση του, καὶ διαστρέφει τὴν κλήση του. Ἡ ζωὴ χωρὶς τὰ νάματα τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι ζωὴ χωρὶς νόημα, δηλαδὴ ζωὴ ἀβίωτη καὶ βάρβαρη, ποὺ αἰχμαλωτίζει στὴν ἀθλιότητα τοῦ φόβου! Ἀποτελεῖ ποιμαντικὴ διαπίστωση τὸ γεγονός, ὅτι οἱ περισσότερες οἰκογένειες παρουσιάζονται ἀνίκανες καὶ φοβισμένες, ἐνώπιον τῶν νέων γεγονότων καὶ καταστάσεων, τῶν ἐξελίξεων καὶ τῶν… “ἐκπλήξεων”. Ἡ νοοτροπία τοῦ “νὰ παίρνεις καὶ ὄχι νὰ δίνεις”, ξεκινάει ἀπὸ τοὺς ὀρθολογιστὲς ἀντιχρίστους “κληρικούς”, ποὺ ἔχουν ἰδέες περὶ Θεοῦ, ἀλλὰ ὄχι τὸν Θεό· καὶ καταλήγει στὶς οἰκογένειες ὡς γελοιοποίηση τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εὐθύνης, καὶ βεβήλωση τῆς ἱερότητας τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογένειας!».
«Ὁ Ἰσαὰκ ὁ Σύρος εἶχε πεῖ, πὼς “Κανένας ἄλλος δὲν εἶναι ἀξιόπιστος στὸ νὰ δώσει βουλή, παρὰ μόνο ἐκεῖνος ποὺ κυβέρνησε σωστὰ τὴν ἐλευθερία του, καὶ δὲν φοβᾶται τὶς κατηγορίες καὶ τὶς συκοφαντίες”. Ὅταν λέμε ὅτι εἴμαστε νεκρωμένοι ὡς πρὸς τὸν “κόσμο”, σημαίνει ὅτι τίποτα ἀπὸ αὐτὸν δὲν μᾶς δελεάζει, ἀλλὰ καὶ τίποτα ἀπὸ αὐτὸν δὲν μᾶς φοβίζει! Ἡ Νέα Ἐποχὴ θέλει νὰ ἀντικαταστήσουμε τὴν εὐθύνη ἀπὸ τὰ δικαιώματα, ἀλλὰ ἡ ἐλευθερία μας, παπποῦ, μᾶς δόθηκε ὑπὸ τὴν προϋπόθεση τῆς ἀδιάλειπτης εὐθύνης! Ὅταν οἱ γονεῖς εἶναι δειλοὶ στὸ νὰ ἀναθέτουν στὰ παιδιά τους, τὶς εὐθύνες τους, οἱ ἴδιοι εἶναι φοβισμένοι ἐνώπιον τῆς ἐλευθερίας τους. Εἶναι ἡλίου φαεινότερο, ὅτι δὲν νοεῖται ἀτομικὴ ἐλευθερία, ἀλλὰ ΣΥΝ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Εἶχα διαβάσει ὅτι, μόνο ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, μποροῦμε νὰ εἴμαστε ἐλεύθεροι! Ὑπάρχει μόνο ἡ ἐλευθερία μὲ τὸν ἄλλον, καὶ γιὰ τὸν ἄλλον, ἡ ἡ ἐλευθερία τοῦ ἄλλου. Τότε ἔχουμε ἐπίγνωση τῆς συσταυρώσεώς μας μὲ τὴν Ἱστορία μας! Ὁ ἀτομισμὸς εἶναι μεγάλη παγίδα, και πραγματικὴ προσβολὴ γιὰ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο. Ἀπὸ προσωπικὴ πείρα ξέρω, πὼς ὅποιος διεκδικεῖ τὰ δικαιώματά του ἤ τὴν ἐλευθερία του, γίνεται περισσότερο ἐγωκεντρικὸς καὶ ἀπαιτητικός, ἀνάλγητος καὶ σκληρός, ἀπαιτῶντας διαρκῶς τὴν ἱκανοποίηση τῶν αἰτημάτων του, καὶ πάντα προσβάλλοντας τοὺς ἄλλους».
«Χρυσή, πρέπει νὰ φράξουμε τὴν πηγὴ τοῦ κακοῦ, στὴν Πατρίδα μας! Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ κόψουμε τὸ κεφάλι τοῦ βδελύγματος, ποὺ πολεμάει τὴν Πίστη μας! Οἱ σκανδαλοποιοὶ ῥασοφόροι ποὺ βάλλουν κατὰ τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιβάλλεται νὰ ἐλέγχονται γιὰ τὸ ἠθικὸ ποιόν τους καὶ τὶς ἀνήκουστες αἰσχρότητες, γιὰ τὶς ὁποῖες εἶναι ἔνοχοι, ὥστε ἡ Ἑκκλησία νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὰ σαπρὰ στοιχεῖα της. Θὰ σοῦ διαβάσω τὴν ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν χριστεπώνυμο λαό, ποὺ συνέταξα, ἀφοῦ στὸν διωγμὸ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, οἱ Χριστανορθόδοξοι ὀφείλουμε νὰ παίρνουμε θέση. Ἄκου: “Πρὸς τὸ χριστιανορθόδοξο πλήρωμα. Τὰ πιστὰ τῆς Ἐκκλησίας τέκνα, τὰ ὀποῖα ἐν μέσῳ ἀδιαφόρου, ἀποστάτιδος καὶ διεστραμμένης γενεᾶς, διατηροῦν τὸ αἰσθητήριο τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, ἀνησυχοῦν μὲ τὸ φιλοπαπικὸ κλίμα ποὺ ἔχει διαμορφωθεῖ, καὶ ἐκδηλώνουν ἐντονότατες διαμαρτυρίες καὶ σφοδρότατες ἀντιδράσεις πρὸς τοὺς φιλοπαπικοὺς Ἀρχιεπισκόπους, Μητροπολῖτες καὶ ἱερεῖς. Ὅταν ὁ ἱερέας, ἤ ὁ Ἀρχιερέας, εἶναι ἀθεόφοβος, θρασύς, μὲ ἐνεργοποιημένα τὰ κατώτερα πάθη, καὶ ἔνστικτα ἑνὸς λύκου, μιᾶς τίγρεως ἤ μιᾶς ἔχιδνας· ὅταν εἶναι ἄπιστος, αἱμοβόρος, βέβηλος πρὸ τοῦ Ἱεροῦ Θυσιαστηρίου· εἶναι ἀντιπνευματικός, ἀμελὴς στὰ καθήκοντά του, φιλάργυρος καὶ πλεονέκτης, ἐνδιαφερόμενος γιὰ τὰ χρήματα· ὅταν ἀδιαφορεῖ γιὰ τὸν προσωπικὸ εὐαγγελικὸ καταρτισμό του, ὅπως καὶ γιὰ τὴν πνευματικὴ συγκρότηση τοῦ ποιμνίου του· ὅταν ἡ ζωὴ καὶ οἱ ἀπόψεις του εἶναι ἐξοργιστικές, καὶ τύπτουν τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν· τότε ὁ ἴδιος δὲν δικαιοῦται νὰ ἀπαιτεῖ σεβασμὸ ἀπὸ τὸ ποίμνιο, τὸ ὀποῖο μετὰ βδελυγμίας ἀποστρέφεται τὸν σχήματι μὲν ἄγγελο, ἀλλὰ στὴν οὐσία διάβολο, ὁ ὁποῖος μὲ ἱερατικὴ περιβολὴ καὶ διάσημα, προσπαθεῖ νὰ τινάξει στὸν ἀέρα τὸ Οἰκοδόμημα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ ἁγιαζούσης ἀρετῆς (Β΄ Κορ. 11,14). Ἡ θεόπνευστη καὶ παγία εὐαγγελικὴ καὶ κανονικὴ νομοθεσία στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἐπιβάλλει τὸν δημόσιο προσωπικὸ ἔλεγχο ἀπο τὰ ἁρμόδια ὄργανα, πρὸς ἀνάσχεση τοῦ κακοῦ, ἔλεγχο ἐκείνων ποὺ ὑβρίζουν τὸν Θεὸ καὶ τὸν εὐαγγελικὸ Νόμο, καὶ βρίσκονται ὑπόδικοι ἐνώπιον τῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας».
«Πῶς τὰ πέρασες τὸ Σαββατοκύριακο στὸν παπποῦ σου; Τοῦ ἔδειξες τὰ καινούργια βιβλία; Δυστυχῶς, οὔτε καὶ στὴν γ΄ Γυμνασίου, ὐπάρχουν οἱ ἀφηρημένες ἔννοιες, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ δείξουν στοὺς μαθητές, τὸ αἰώνιο μέλλον…».
«Εἰδικὰ αὐτὴ τὴν φορά, δὲν σήκωσα τὰ μάτια ἀπὸ τὰ βιβλία, ἀλλὰ γιὰ ἄλλο λόγο. Δὲν σκόπευα νὰ μελετήσω εἰς βάθος τὰ “Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν”, ποὺ μοῦ ἔδωσες, Μυροφόρα· ἀλλὰ κάποια στιγμὴ ποὺ μάζεψα διάφορα γιὰ τὴν ἀνακύκλωση, καὶ βρίσκοντας τὸ βιβλίο μου τῆς α΄ Γυμνασίου, τὸ ξεφύλλισα κάπως, καὶ τὸ ὅλο “μεῖγμα” ποὺ προέκυμε, ἦταν… ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ! Κάτσε νὰ σοῦ διαβάσω κάτι ἀντιπροσωπευτικὸ ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Ἑβραίων, γιὰ νὰ καταλάβεις: “Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΕΩΣ: Ἐν ὀλίγοις γνωρίζοντας ἀπὸ τὴν πείρα πολλῶν αἰώνων, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ζοῦν καὶ διευθύνονται ἀπὸ ἰδέες, καὶ ὅτι αὐτὲς οἱ ἰδέες μεταδίδονται σὲ αὐτοὺς μὲ τὴν μόρφωση, ποὺ δίνεται μὲ ἴση ἐπιτυχία σὲ ὅλους τοὺς αἰῶνες, ἀλλὰ ἐννοεῖται, μὲ διαφορετικὰ μέσα, θὰ ἀπορροφήσουμε καὶ θὰ προσαρμόσουμε πρὸς τὸ συμφέρον μας τὶς τελευταῖες ἀναλαμπὲς τῆς ἐλεύθερης σκέψης, τὴν ὁποία ἀπὸ πολὺ καιρὸ ἤδη κατευθύνουμε πρὸς τὰ πράγματα καὶ ἐκεῖνες τὶς ἰδέες ποὺ μᾶς χρειάζονται”. Γιὰ νὰ πάρεις ἕνα δεῖγμα τοῦ τρόπου ποὺ ἀπορροφοῦν καὶ τὶς τελευταῖες ἀναλαμπὲς τῆς ἐλεύθερης σκέψης μας, κοίτα στὴν σελίδα 101, τοῦ προπέρσινου βιβλίου μας, καὶ… “θαύμασε”!
Τότε ποὺ ζεμάτισα τὸν παπποῦ μου, λέγοντας γιὰ… “παγκόσμια ἐπικράτηση μιᾶς χώρας, ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ ΣΕ ΕΜΨΥΧΟ καὶ ἄψυχο ὐλικό”, ἤ ὅτι “στὴν ζωὴ ἀμοίβεται ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ὁ πιὸ ἐπιθετικός, ἐνῶ ὁ συνετὸς εἶναι καταδικασμένος νὰ χάνει”, κι ἄλλα νόστιμα, γιὰ “τὸ παιχνίδι τῆς Νέας Τάξης”, ἤ ὅτι “προτιμῶ νὰ παρατηρῶ γύρω μου ποιός εἶναι ὁ ζωηρός, καὶ ποιὸς ἀλάφιασε ἀπὸ τὸν κίνδυνο ποὺ ὀσμίζεται”, ὄντως Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΠΝΙΓΕΙ ἀπὸ τὴν Νέα Τάξη! Πρόπερσι δὲν γίνονταν πολεμικὲς ἐχθροπραξίες ἀπὸ τοὺς ψυχοπαθεῖς Ἑβραιο-ἀμερικανούς, καὶ βεβαίως, ἤμασταν ἀνυποψίαστοι γιὰ τὸν κίνδυνο νὰ μᾶς ῥίξουν κι ἐμᾶς, οἱ ψυχοπαθεῖς Ἕλληνες πολιτικοί, στὴν “κρεατομηχανὴ” τοῦ πολέμου! Σκέφτεσαι πόσων χιλιάδων, ἤ ἑκατομμυρίων παιδιῶν, ἡ ἐλεύθερη σκέψη “ΑΠΟΡΡΟΦΗΘΗΚΕ(;) καὶ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ(;)” πρὸς τὸ συμφέρον τῶν δαιμονόφιλων Ἑβραίων; Τότε, ξεστόμισα, ὅτι “στὴν ζωὴ ἀμοίβεται ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ὁ πιὸ ἐπιθετικός”· τώρα ὅμως ποὺ τὸ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΑΠΙΛΑΣ τῶν πολικῶν, θέλει νὰ μᾶς ὑποχρεώσει νὰ τρῶμε μεταλλαγμένα, δηλαδὴ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΑ ΤΡΟΦΙΜΑ, ξέρω ἤδη ὅτι οἱ πολιτικοί, ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΟΛΥ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ, γιὰ νὰ πετύχουν τὴν ταπεινωτικὴ κατατρόπωση τοῦ λαοῦ μας! Ὁ ὁποῖος λαός, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ἐμπεδώνει ὅτι μονίμως θὰ εἶναι καταδικασμένος νὰ χάνει, δηλαδὴ ζυμώνεται μὲ τὴν νοοτροπία τοῦ ὑποτελῆ! Θὰ ἔλεγα ἀκόμα, πὼς οἱ ΑΝΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟΙ ΟΡΟΙ ΖΩΗΣ, ποὺ φυτεύουν στὴν σκέψη μας οἱ “ὑπάλληλοι τῶν δαιμόνων”, μᾶς καλλιεργοῦν ὑποσυνείδητη δειλία μπροστὰ στοὺς φαύλους ἰσχυρούς, ἐξοικειώνοντὰς μας σιγὰ σιγὰ μὲ τὴν ζωὴ ποὺ ΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ καὶ τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ! Ἄρα, Μυροφόρα, μὲ τὴν ὐποσυνείδητη ἀντιστροφὴ τῶν συμβόλων, ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ πολιτικοί, τὰ παιδιὰ καὶ οἱ νέοι εἶναι ἕτοιμοι “γενίτσαροι”! Δηλαδή, ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ! Κάτσε νὰ σοῦ τὸ διαβάσω: “ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΚΑΘΙΣΤΑΜΕΝΑ ΑΚΙΝΔΥΝΑ. Ἔχοντας σκοπὸ νὰ καταστρέψουμε κάθε ξένη πρὸς ἐμᾶς συγκεντρωτικὴ δύναμη, θὰ καταργήσουμε τὰ Πανεπιστήμια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸν πρῶτο σταθμὸ τοῦ συγκεντρωτισμοῦ, καὶ θὰ ἱδρύσουμε νέα ὑπὸ νέα μορφή. Οἱ Πρυτάνεις τους καὶ οἱ καθηγητὲς τους θὰ προετοιμάζονται μυστικὰ γιὰ τὸ ἔργο τους, μὲ μυστικὰ καὶ λεπτομερῆ προγράμματα ἐνεργειῶν καὶ πράξεων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ μποροῦν νὰ παρεκκλίνουν οὔτε κατὰ ἕνα κόμμα. Θὰ διορίζονται μὲ ἐντελῶς ἰδιαιτερη προσοχή, καὶ θὰ ἐξαρτῶνται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὴν κυβέρνηση. Ἀποκλείουμε ἀπὸ τὴν διδασκαλία τὸ πολιτικὸ δίκαιο, ὅπως καὶ ὅ,τι ἀφορᾶ τὰ πολιτικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα θὰ διδάσκονται μόνο σὲ μερικὲς δεκάδες πρόσωπα, ἐκλεγμένων λόγῳ ἐξεχόντων προσόντων. Οἱ νέοι ποὺ ἀποφοιτοῦν ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια, δὲν πρέπει νὰ εἶναι σὲ θέση νὰ συντάσσουν συνταγματικὰ νομοσχέδια, ἀφοῦ ἄν ἀσχολοῦνται μὲ πολιτικὰ ζητήματα ποὺ ἀκόμα και οἱ γονεῖς τους δὲν ἀντιλαμβάνονται, θὰ συνέθεταν κωμωδίες ἤ τραγωδίες. Ἡ κακὴ γνώση ποὺ ἔχουν οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι σχετικὰ μὲ τὰ πολιτικὰ ζητήματα, δημιουργεῖ οὐτοπιστὲς καὶ κακοὺς πολῖτες. Μπορεῖτε καὶ μόνοι σας νὰ ἀντιληφθεῖτε σὲ ποιὰ κατάσταση ἔφερε τοὺς Χριστιανούς, ἡ γενικὴ μόρφωσή τους. Ἀναγκαστήκαμε νὰ εἰσαγάγουμε στὴν μόρφωσή τους ὅλες τὶς ἀρχές, ποὺ τόσο καλὰ ἐξασθένησαν τὴν κοινωνικὴ τάξη τους. Ὅταν ὅμως θὰ πάρουμε τὴν ἐξουσία, θὰ ἀποκλείσουμε ἀπὸ τὴν ἐκπαίδευσή τους ὁτιδήποτε μπορεῖ νὰ προκαλέσει ταραχές, καὶ θὰ δημιουργήσουμε ἀπὸ τὴν νεολαία παιδιὰ ποὺ θὰ ὑπακοῦνε στοὺς νόμους καὶ θὰ ἀγαπᾶνε τὸν κυβερνῶντα, τέτοια, σὰν ἕνα στήριγμα καὶ ἐλπιδα εἰρήνης καὶ εὐτυχίας”».
«Ὅλὸ τὸ οἰκοδόμημα τῆς τυραννίας τῶν ἄθεων, Χρυσή, στηρίζεται στὴν σύγχυση ποὺ ἔχουν προκαλέσει στοὺς ἀνθρώπους, πολεμῶντας τὴν ἀλήθεια. Ὅταν στὴν οἰκογένεια κυριαρχοῦν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ ὁ ἀτομισμός, τότε τὸ κυρίαρχο “ἰδανικὸ” εἶναι ἡ κατανάλωση, κάτι ποὺ διαστρέφει τὴν φύση τοῦ προσώπου —καὶ “ὑπόσχεται”… ΚΑΤ΄ ΟΙΚΟΝ ΦΥΛΑΚΙΣΗ! Σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση, ἡ οἰκογένεια “ΚΑΤΑΠΝΙΓΕΙ” τὰ μέλη της· στρέφεται ΕΝΑΝΤΙΟΝ τῆς ψυχῆς καὶ τῆς κλήσης τοῦ ἀνθρώπου, αὐξάνει τὸν ναρκισσισμό, καὶ ἀγνοεῖ τὸν ΠΟΘΟ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ τῶν προσώπων… Γι’ αὐτὸ ὅπου ἐπικρατεῖ ἡ κάθε λογῆς εὔκολη ἱκανοποίηση τῶν παράλογων ἀπαιτήσεων, ἐκεῖ συναντᾶμε καὶ τὴν ἀνικανότητα τοῦ ἀνθρώπου γιὰ κοινωνικὴ προσαρμογὴ καὶ κοινωνικότητα. Μαθαίνει νὰ τὰ θέλει ὅλα δικά του, καὶ νὰ γνωρίζει μόνο τὰ δικά του. Ὑποδουλώνεται στὴν αὐτολατρεία, ὥστε νὰ παρουσιάζει σὲ σημεῖο ἀνησυχητικό, ἔντονη δειλία ἤ ἀνευθυνότητα, ἐγωκεντρισμό ἤ ἀντικοινωνικότητα, ἀναλγησία ἤ ἀνεπιείκεια. Ὁ ἀντικοινωνικὸς χαρακτῆρας καὶ ἡ ἀντιανθρώπινη συμπεριφορὰ πολλῶν παιδιῶν καὶ νέων, εἶναι ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα σκάνδαλα τοῦ αἰώνα μας! Ἄν ἡ ἀγωγὴ ἀπὸ τὸ σπίτι ἔχει ἀπομακρύνει τὸ παιδὶ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, τότε τα προβλήματα τῆς ἀγωγῆς ποὺ προσφέρει τὸ προδοτικὸ σχολεῖο, γίνονται ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΑ! Ἡ γιαγιά μου λέει ὅτι τὸ σχολεῖο ἔχει ΣΥΓΚΕΧΥΜΕΝΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ, ποὺ δὲν ὁδηγοῦν ΠΟΥΘΕΝΑ! Δὴλαδὴ ἡ ἐκπαίδευση δὲν ὁδηγεῖ σὲ καμία ἀνθρωπιστικὴ ἀνανέωση, καὶ σὲ κανέναν πνευματικὸ πλουτισμό! Ἐπιπλέον, ἀμφισβητεῖ τὸν ἄνθρωπο, καὶ τὸν κάνει ΘΕΑΤΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ, προκειμένου νὰ τὸν εὐτελίσει καὶ νὰ τὸν ὑποτάξει στὶς ἰδέες ποὺ ἔχουν ὑποτάξει ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα, ὥστε μετὰ αὐτὸς νὰ ὑπηρετήσει τὴν κρατικὴ μηχανή. Εἰσάγει τὰ παιδιὰ στὴν παγερότητα μόνο, τῶν ἀφηρημένων ἐννοιῶν, γιὰ νὰ τὰ ῥίξει ἀπότομα καὶ ἀνυποψίαστα σὲ ἕναν κόσμο ΠΑΡΑΛΟΓΟ καὶ ΧΩΡΙΣ ΜΕΛΛΟΝ. Τὰ ὑπερτρέφει διανοητικὰ γιὰ νὰ μὴν μποροῦν αὐτὰ νὰ καλλιεργήσουν τὶς ψυχικὲς ἰδιότητές τους, καὶ γιὰ νὰ μὴν διαμορφώσουν τὸν χαρακτῆρα τους. Τοὺς ἀπαγορεύει νὰ ζητᾶνε τὸ νόημα, ποὺ ταυτίζεται μὲ τὴν ἀνθρώπινη καταξίωσή τους, καὶ τὰ ἐκπαιδεύει νὰ κυνηγᾶνε τυχαῖα ἤ περιστασιακὰ ἐκεῖνες τὶς γνώσεις καὶ πληροφοφίες, ποὺ ὕστερα ἀπὸ κάποια ἐπιτυχία ἤ ἀποτυχία, θὰ τοὺς εἶναι ἐντελῶς ἄχρηστες. Τὸ μόνο μέτρο “καταξίωσης” τοῦ σχολείου, ἀκατανόητο γιὰ τὶς κρίσιμες ἀνάγκες τοῦ Γένους μας, εἶναι τὸ πόσο “κοντὰ” εἶναι τὸ σχολεῖο στὴν Εὐρώπη, μέσα στὸ μειωτικὸ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες, δίλημμα… “Εὐρώπη ἤ χάος”! Σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση, ὅλες οἱ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ἀπαιτοῦν τὸ ἀκατανόητο, νὰ θυσιάζουμε τὰ πάντα στὴν πολιτική ἤ τὴν οἰκονομικὴ σκοπιμότητα, νὰ πειστοῦμε ὅτι εἴμαστε εὐρωπαῖοι, ἤ δυτικοί, χωρὶς ἑλληνικὰ ἤ ἑλληνικότητα, χωρὶς ἐλευθερία πνεύματος καὶ πνεῦμα ἐλευθερίας! Δυστυχῶς, Χρυσή, τὸ μορφωτικὸ ἀγαθὸ ποὺ προσφέρει τὸ σχολεῖο, εἶναι ΞΕΝΟ καὶ ΑΛΛΟΤΡΙΟ πρὸς τὶς ὑπαρξιακὲς ἀνάγκες, καὶ τὶς ἀνθρώπινες ἀπαιτήσεις μιᾶς πραγματικῆς παιδείας! Ὅπως προκύπτει, ἡ ἑλληνικὴ ἐκπαίδευση εἶναι ἄχρηστη καὶ ἐπικίνδυνη, ποὺ παράγει πλῆθος ἡμιμορφωμένων νέων μὲ ἄχρηστη γνώση! Χρειάζεται λοιπὸν νὰ ἀνασυνταχθοῦμε, ἐπειδὴ ὁ πνευματικὸς πολιτισμός μας κινδυνεύει νὰ καταποθεῖ ἀπὸ τὶς ΞΕΝΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ καὶ τὴν ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ!».
«Σοῦ διαβάζω τὰ τελευταῖα ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα”, γιὰ νὰ καταλήξω στὶς πόλεις τῶν 15 λεπτῶν: “ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ. Θὰ καταργήσουμε κάθε ἐλεύθερη μόρφωση. Οἱ φοιτητὲς θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ συναθροίζονται μαζὶ μὲ τοὺς γονεῖς τους, στὰ σχολικὰ ἱδρύματα, ὅπως στὶς λέσχες. ΟΙ ΝΕΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ. Κατὰ τὶς συγκεντρώσεις αὐτὲς καὶ κατὰ τὶς ἑορτές, οἱ καθηγητὲς θὰ κάνουν διαλέξεις δῆθεν ἐλεύθερες, σχετικὰ μὲ τὶς σχέσεις τῶν ἀνθρώπων πρὸς τοὺς ἄλλους, σχετικὰ μὲ τοὺς νόμους τῆς μίμησης [ἡ μίμηση εἶναι τὸ μόνο “δικαίωμα” ποὺ ἀναγνωρίζουν οἱ ὀλιγόφρενοι Ἑβραῖοι, στοὺς ἀνθρώπους], σχετικὰ μὲ τοὺς νόμους ποὺ δὲν ἔχουν ὅριο στὸν ἀνταγωνισμὸ ποὺ προκαλεῖ τὰ κακά [τί πρωτότυπο!], καὶ τέλος σχετικὰ μὲ τὴν φιλοσοφία τῶν νέων θεωριῶν, ποὺ ἀκόμα εἶναι ἄγνωστες στὸν κόσμο. Τὶς θεωρίες αὐτὲς θὰ τὶς ἀναγάγουμε σὲ δόγμα, καὶ θὰ τὶς χρησιμοποιήσουμε μὲ σκοπὸ νὰ φέρουμε τοὺς ἀνθρώπους στην πίστη μας [ἐννοεῖ τὴν λατρεία τοῦ σατανᾶ]. Ὅταν θὰ τελειώσουμε τὴν ἔκθεση τοῦ προγράμματος ἐνεργειῶν μας, στὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον, θὰ σᾶς πῶ τὶς βάσεις τῶν θεωριῶν αὐτῶν. Η ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΙΣΜΟΥ. Θὰ ἀντικαταστήσουμε τὸν Κλασικισμό, καθὼς καὶ κάθε μελέτη τῆς ἀρχαίας Ἱστορίας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ περισσότερα κακὰ παρὰ καλὰ παραδείγματα, γιὰ τὴν μελέτη τοῦ προγράμματος τοῦ μέλλοντος. Θὰ διαγράψουμε ἀπὸ τὴν μνήμη τῶν ἀνθρώπων ὅλα τὰ μὴ εὐχάριστα σὲ ἐμᾶς γεγονότα τῶν παρελθόντων αἰώνων, καὶ θὰ διατηρήσουμε ἀπὸ αὐτὰ μόνο ἐκεῖνα ποὺ ζωγραφίζουν τὰ σφάλματα τῶν χριστιανικῶν κυβερνήσεων. Ὁ πρακτικὸς βίος τῆς φυσικῆς κοινωνικῆς τάξεως, οἱ σχέσεις τῶν ἀνθρώπων μεταξύ τους, ἡ μὴ ὑποχρέωση τῆς ἀποφυγῆς τῶν κακῶν ἐγωιστικῶν παραδειγμάτων, τὰ ὁποῖα σπἐρνουν τὸν σπόρο τοῦ κακοῦ [αὐτὸ μᾶς ἐκπλήσσει!], καὶ ἄλλα ὅμοια παραδείγματα παιδαγωγικοῦ χαρακτήρα, θὰ εἶναι στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προγράμματος. Ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς θέσης τοῦ ζητήματος, ἔχει πολὺ ἰδιαίτερη σπουδαιότητα”. Ὁ παπποῦς εἶπε ὅτι ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος, ἔχει ψευδαισθήσεις αὐτοθεΐας καὶ φαντασιώσεις αὐτονομίας, σὲ κατάσταση ποὺ νὰ μὴν μπορεῖ νὰ κάνει κρίσεις καὶ ἐκτιμήσεις ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Δηλαδὴ γιὰ κάθε γεγονὸς ποὺ συμβαίνει ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, καὶ ποὺ ὅμως ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, εἶναι… “ΤΥΦΛΟΣ(!)”! Ἄρα οἱ πολιτικοὶ τῆς ΣΑΠΙΛΑΣ, πραγματικὰ τὸν ἔχουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ! Οἰ προδότες κληρικοὶ καὶ τὸ ἄθεο σχολεῖο, μᾶς μαθαίνουν αὐτὸ ποὺ κάνουν οἱ εὐρωπαῖοι: ζοῦν “μεθ’ ἑαυτῶν”, μόνο μὲ τὸν ἑαυτό τους καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό τους, ἤ ἀγνοοῦν τοὺς ἄλλους, καὶ παραμένουν ἀσυγκίνητοι γιὰ τοὺς ἄλλους. Σὲ αὐτὴ τὴν νοοτροπία μᾶς ἁλυσοδένει τὸ σχολεῖο, στὴν “ἰδανικὴ” ἐσωτερικὴ κατάσταση γιὰ τοὺς ΣΚΛΑΒΟΥΣ τῶν ΣΠΙΤΙΚΩΝ-ΦΥΛΑΚΩΝ! Ποὺ εἶναι ΑΝΙΚΑΝΟΙ νὰ δοῦν τὶ τοὺς ἑτοιμάζει ὁ ΔΑΙΜΟΝΟΚΙΝΗΤΟΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ! Γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἀνευθυνότητας καὶ τῆς ἀνελευθερίας, καὶ τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὴν φοβισμένη συμπεριφορά, ἡ ζωὴ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ! Γι’ αυτὸ τὸ σχολεῖο ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΕΛΛΟΝ στὰ παιδιά, ἐπειδὴ ἐξ ἀρχῆς τὰ προορίζει γιὰ αἰώνιους σκλάβους! Τὰ ὑποδουλώνει στὴν αὐτολατρεία καὶ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀνέφερες, ὥστε μὲ τὸν ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟ χαρακτῆρα καὶ τὴν ΑΝΤΙΑΝΘΡΩΠΙΝΗ συμπεριφορά, νὰ “προσαρμοστοῦν” στὴν σκλαβιὰ… ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ! Ἀφοῦ πρῶτα θὰ τοὺς ἔχει κατακάψει τὸ ἠθικὸ καὶ ψυχικὸ σθένος γιὰ ἄρνηση, στὶς δαιμονικὲς ὑποβολές καὶ τὴν δαιμονικὴ βία… Ὅμως ἐμεῖς ἀπὸ σεβασμὸ στὸν ἑαυτό μας, θὰ ἀντισταθοῦμε μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις μας, καὶ στὰ δηλητηριασμένα τρόφιμα, καὶ στὰ πυρηνικὰ τῶν Γάλλων, καὶ στὴν ὁποιαδήποτε ἀνάμειξη τοῦ λαοῦ μας στὸν δαιμονικὸ πόλεμο. Θὰ κόψουμε τὴν φόρα στὸν ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ, ὥστε νὰ σταματήσει νὰ παίρνει ἀποφάσεις κινούμενος ἀπὸ τὸ προσωπικὸ συμφέρον του, εἰς βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ! Στοὺς ταραγμένους καιροὺς ποὺ ζοῦμε, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, πρέπει οἱ Ἕλληνες νὰ βάλουμε τὰ δυνατά μας στὴν ἄσκηση αὐτογνωσίας. Μόνο ἔτσι θὰ γιγαντωθεῖ ξανά ἡ θέληση τοῦ Ἑλληνισμοῦ, προκειμένου ἐν ὄψει τῶν ἐπερχομένων ἐξελίξεων, νὰ ἐπιβιώσει ὡς Ὀρθοδοξία καὶ ὡς Γένος! Ὀφείλουμε νὰ ἔχουμε ἐπίγνωση τῆς συσταυρώσεώς μας μὲ τὴν Ἱστορία μας! Στὴν ΣΥΝ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ θὰ ἀποδειχθοῦμε ἀήττητοι, γιὰ νὰ ποῦμε λίγο ἀργότερα καὶ στοὺς ὑπόλοιπους λαους, ὅτι ὀ ἄνθρωπος εἶναι ἕνα θεολογικὸ ὄν, καὶ τόπος ζωντανῆς θεοφανείας!».
13 Ὑμεῖς γὰρ ἐπ’ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε, ἀδελφοί· μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμὴν τῇ σαρκί, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀγάπης δουλεύετε ἀλλήλοις. 14 ὁ γὰρ πᾶς νόμος ἐν ἑνὶ λόγῳ πληροῦται, ἐν τῷ, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
15 εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴ ὑπ’ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε. 16 Λέγω δὲ πνεύματι περιπατεῖτε καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε.
17 ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός· ταῦτα δὲ ἀντίκειται ἀλλήλοις, ἵνα μὴ ἃ ἐὰν θέλητε ταῦτα ποιῆτε.
18 εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε, οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον.
13 Ἀδελφοί, προσκληθήκατε ἀπὸ τὸν Κύριο γιὰ νὰ εἶστε ἐλεύθεροι ἀπὸ κάθε δουλεία. Μόνο προσέξτε, μήπως ἐκλάβετε τὴν ἐλευθερία ὡς πρόφαση γιὰ νὰ ζεῖτε κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τῆς σαρκός. Ἀντιθέτως πρέπει νὰ ὑπηρετεῖτε σὰν δοῦλοι ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, γιὰ τὴν ἄσκηση τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης. 14 Ἄλλωστε ὅλος ὁ Νόμος συγκεφαλαιώνεται πλήρως σὲ ἕναν λόγο· στὴν ἐντολή, “θὰ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου, ὅπως τὸν ἑαυτό σου”. 15 Ἐὰν ὅμως ἀντὶ νὰ ἀγαπιέστε, δαγκώνετε καὶ κατατρώγετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, προξέστε, μήπως ἀλληλοκαταστραφεῖτε καὶ ἀφανιστεῖτε μεταξύ σας. 16 Μὲ αὐτὸ ἐννοῶ ὅτι πρέπει νὰ ζεῖτε καὶ νὰ συμπεριφέρεστε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἔτσι δὲν θὰ ἐκτελέσετε τὴν ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς —ἡ ὁποία ἐπιθυμία καθότι ἁμαρτωλή, δημιουργεῖ καταστρεπτικὲς ἔριδες μεταξύ σας. 17 Διότι ἡ σάρκα, ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος, ἐπιθυμεῖ καὶ ζητάει ἀντίθετα ἀπὸ τὸ πνεῦμα, καὶ τὸ πνεῦμα, ἡ ἀνώτερη φύση τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἐμπνέεται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἐπιθυμεῖ ἀντίθετα πρὸς τὴν σάρκα. Αὐτὰ ἀντιτίθενται καὶ ἀνταγωνίζονται τὸ ἕνα τὸ ἄλλο, ὥστε ἐσεῖς νὰ μὴν πράττετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλετε. 18 Ἐὰν λοιπόν, ὁδηγεῖσθε καὶ ἐμπνέεστε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, δὲν εἶστε πλέον κάτω ἀπὸ τὸν ζυγὸ τοῦ Νόμου. 19 Εἶναι φανερὰ τὰ ἔργα, στὰ ὁποῖα παρασύρει τὸν ἄνθρωπο ἡ διεφθαρμένη σαρκικὴ φύση του· τὰ πονηρὰ ἔργα εἶναι ἡ μοιχεία, ἡ πορνεία, κάθε πράξη διαφθορᾶς, ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἀκάθαρτο, ἡ ἀκολασία καὶ ἡ μανία γιὰ τὴν ἀπόλαυση τῆς ἡδονῆς, 20 ἡ εἰδωλολατρεία, ἡ μαγεία. Εἶναι ἀκόμα οἱ ἐχθρότητες καὶ οἱ ἀντιπάθειες, οἱ ζηλοφθονίες, οἱ θυμοί, οἱ φατριασμοὶ ποὺ διαιροῦν τοὺς ἀνθρώπους, οἱ διχόνιες, οἱ αἱρέσεις ποὺ ὁδηγοῦν σὲ σχίσματα, 21 οἱ φθόνοι, οἱ φόνοι, οἱ μέθες, οἱ ἄσωτες καὶ ἄσεμνες διασκεδάσεις, καὶ τὰ ἄλλα ὅμοιά τους, τὰ ὁποῖα ὅπως σᾶς εἶχα ξαναπεῖ, ὅσοι τὰ διαπράττουν χωρὶς νὰ δείξουν εἰλικρινῆ μετάνοια, δὲν θὰ κληρονομήσουν τὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. (Γαλ. 5,13-21)
* Α΄Πέτρου 4,8
τὸ κείμενο δανείζεται ὑλικὸ ἀπὸ τὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΒΙΑ, Η ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, τοῦ μεγάλου Ἕλληνα μελετητῆ, θεολόγου καὶ ἐκκλησιαστικοῦ συγγραφέα, ἀειμνήστου Ἰωάννη Κορναράκη.
—ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ πατρός μας Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
—ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, τοῦ μακαριστοῦ πατρός μας Μιχαὴλ Καρδαμάκη, τοῦ θεολόγου τῆς ἄσκησης, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ὀμορφιᾶς.
Πιὸ κάτω βρίσκεται τὸ δέκατο ἕκτο κεφάλαιο τῶν Πρωτοκόλλων τῆς Σιῶν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζουμε αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες.
ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΗΣ ΣΙΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ: ΤΕΤΑΡΤΟ
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
