-Οἰκίαν ἀχειροποίητον ἔχομεν, αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς

«Ἡ ἀρετὴ δὲν εἶναι προϊὸν τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ, οὔτε ἁπλῶς ἕνα μέγεθος ἠθικό, ποὺ ἀποτελεῖ καρπὸ νοητικῆς σύλληψης. Ὅταν μιλᾶμε γιὰ Ἐκκλησία, δὲν ἐννοοῦμε ἕνωση ἀνθρώπων μὲ κοινοὺς σκοπούς, ἀλλὰ ἐννοοῦμε πρωταρχικὰ τὸν Ἴδιο τὸν Χριστό, μέσα στὸν Ὁποῖο πραγματοποιεῖται ἡ ἕνωσή μας. Ὁ σταυρὸς τοῦ Κυρίου μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ ζωὴ ἐπὶ τῆς γῆς εἶναι ζωὴ θυσίας. Οἱ Χριστιανοὶ καλούμαστε νὰ σταυρώσουμε τὸν ἑαυτό μας, δηλαδὴ τὸν παλαιό, τὸν διεφθαρμένο ἄνθρωπο, τὸ κτηνῶδες ἐγὼ ποὺ ὑπάρχει καὶ βόσκει στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μας, καὶ νὰ θέσουμε τὸν ἑαυτό μας ὁλοκληρωτικὰ στὴν ὑπηρεσία τῆς σταυρωμένης ἀγάπης! Δηλαδή, Γεσθημανή, ἡ ἐγκληματικότητα ὑποχωρεῖ μόνο μὲ τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη, καὶ ἡ ξεδιαντροπιὰ ὑποχωρεῖ μὲ τὴν ἠθικὴ ἀξιοπρέπεια καὶ τὸν πλουτισμὸ σὲ ἀρετὲς τοῦ ἤθους».

Ἐπὶ τέλους, μὲ τὴν Δήμητρα, τὴν ξαδέρφη μου, ξαναβρεθήκαμε μετὰ ἀπὸ καιρό! Πάντα οἱ συζητήσεις μαζί της μὲ βοηθοῦσαν νὰ ἐμπεδώσω καλύτερα τὴν Πίστη μας, δίνοντάς μου ἔμπνευση καὶ γιὰ κατοπινὲς ἀναζητήσεις, μέσα ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση πνευματικῶν βιβλίων. Ὁ πατέρας της —ὁ πατέρας Ἀνύσιος, ἀλλὰ καὶ ἀδερφὸς τῆς μαμᾶς μου— εἶναι ἱερέας, καὶ τῆς μαθαίνει ὅτι μέσα ἀπὸ τὸν βίο μας, ὀφείλουμε νὰ διακηρύττουμε τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας. «Ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ σταυρώνουμε τὸν ἑαυτό μας! Ἡ ἀνθρώπινη θέληση πάντοτε καλεῖται νὰ ἀρνεῖται τὸν ἑαυτό της, καὶ νὰ ταυτίζεται μὲ τὴν θέληση τοῦ Χριστοῦ. Χωρὶς τὸν σταυρὸ τοῦ Κυρίου, οὔτε ἄφεση τῶν ἁμαρτημάτων ὑπάρχει, οὔτε καὶ λύτρωση! Ὅλο τὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, βρίσκεται στὴν πορεία τῆς πρώτης ἀνάστασης τῆς ἀνθρώπινης φύσης, δηλαδὴ τῆς ἀναγέννησης, τῆς ἀνακαίνωσης! Δηλαδὴ ὁ μετανοημένος καὶ ἀναστημένος- ἐσωτερικά, ἄνθρωπος, δὲν εἶναι ἔνας “ἐπισκευασμένος” ἄνθρωπος, ἀλλὰ μία ὁλότελα ἀπὸ τὴν ἀρχή, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ἀπὸ τὸν Χριστό! Πρόκειται γιὰ ΑΝΑΠΛΑΣΗ, ὅπου ὁ ἄνθρωπος διὰ μέσου τοῦ ζωοποιοῦ Σταυροῦ σώθηκε, καὶ ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὴν δουλεία τῆς ἁμαρτίας. Ὁ Σταυρὸς εἶναι ἡ ἀήττητη σημαία τοῦ Ναζωραίου, καὶ τὸ ἱερότατο σύμβολο τῆς Πίστης μας».

«Ἀκριβῶς! Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἦταν ποτέ, οὔτε καὶ θὰ γίνει, ἡ ἀγέλη τῶν χοίρων ποὺ ἀπὸ τὸν γκρεμὸ ἔπεσε στὴν θάλασσα. Ἐπειδὴ τὸ Γένος μας ὑπῆρξε σταυροφόρο, καὶ ἡ Ἑλλὰς εἶναι ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ὁ πατέρας μου μαζὶ μὲ τὸν πνευματικὸ ἀδερφό του, τὸν πατέρα Γεμινιανό, πρωτοπρεσβύτερο τῆς γειτονικῆς ἐνορίας, ἀποφάσισαν νὰ καινοτομήσουν μὲ τὰ ἑσπερινὰ κηρύγματά τους. Τὰ διψασμένα πλήθη ἄρχισαν νὰ “θυσιάζουν” τὴν τηλεκόλαση, καὶ νὰ συνωστίζονται στοὺς δύο ναοὺς γιὰ νὰ ἐνωτισθοῦν τῶν θείων ῥημάτων. Βλέποντας οἱ ἐνορῖτες στὴν πράξη τί εἶναι “ἱερωσύνη”, ὅτι δηλαδὴ ὁ ἱερέας δὲν εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλὰ ἡ θυσία ἑνὸς ἀνθρώπου, ποὺ προστίθεται στὴν Θυσία τοῦ Χριστοῦ, ἔφερναν μαζί τους καὶ πιστοὺς ἀπὸ ἄλλες ἐνορίες. Ὁ πατέρας λέει πὼς οἱ ὅροι ποὺ ἐκφράζουν τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας στὴν Καινὴ Διαθήκη, εἶναι σχολικοί. Μαθητὲς τοῦ Διδασκάλου Χριστοῦ ἦταν οἱ πρῶτοι Ἀπόστολοι καὶ οἱ πρῶτοι Χριστιανοί· ὁ Κύριος εἶπε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους, “πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, διδάσκοντες αὐτούς”. Ἡ συνέχιση τῆς ἑλληνορθοδόξου Παράδοσεώς μας, δηλαδὴ ἡ μαθητεία μας στὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ὀρθοδοξίας, δὲν εἶναι μετάδοση ξηρῶν γνώσεων σχολικοῦ χαρακτῆρα, ἀλλὰ εἰσαγωγὴ καὶ κατήχηση στὴν ἐν Χριστῷ ζωή, ποὺ εἶναι ἡ ἄσκηση καὶ ὁ πνευματικὸς ἀγῶνας. Ἀφοῦ λοιπὸν ὅταν μιλᾶμε γιὰ ἀληθινὴ γνώση, ἐννοοῦμε πάντα τὴν γνώση τῆς ἀλήθειας, τότε γιὰ νὰ κάνουμε τὸ χρέος μας, ΝΑ ΜΙΣΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ, καὶ νὰ δώσουμε τὸν ἑαυτό μας στὸν Κύριο, δὲν σταματᾶμε ποτὲ νὰ εἴμαστε μαθητὲς τῆς ἀλήθειας, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός».

«Θὰ ἔλεγα πὼς μὲ τὴν ἐπιμελημένη κατήχηση, οἱ πιστοὶ ἀναγνωρίζουμε συνειδητὰ τὴν ἱερὴ σφραγίδα πάνω μας, ποὺ μᾶς ξεχωρίζει ἀπὸ τὰ ξένα ποίμνια τῆς εἰδωλολατρείας καὶ τῆς ἀπιστίας. Ὅταν κατὰ τὴν βάπτισή μας σφραγίζονται μὲ τὸν σταυρὸ ὅλες οἱ αἰσθήσεις μας, καὶ ὁ Κύριος μᾶς “ἐξαγοράζει” ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ἔκτοτε ΔΕΝ ἀνήκουμε στὸν ἑαυτό μας, οὔτε στὸν κοσμοκράτορα διάβολο, ἀλλὰ ἀνήκουμε ἐξολοκλήρου στὸν Κύριο! Ἡ κατήχηση βοηθάει νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὁ Χριστιανὸς ΔΕΝ ἔχει μερίδα στὴν δόξα τοῦ κόσμου, καὶ ὅτι ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡδονή, καὶ συμπορεύεται μὲ τὴν ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ! Εἶπα εἰδωλολατρεία καὶ θυμήθηκα τὸ μεγάλο πρόβλημα ποὺ ἔχουμε, μὲ ἔναν Μητροπολίτη αἱρετίζοντα! Ὅμως δὲν μποροῦμε νὰ ὑπηρετοῦμε δύο κυρίους ἀσυμβίβαστους, τὸν Χριστὸ καὶ τὸν “κόσμο”. “Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν”! Στὴν οἰκογένειά μου λέμε, Δήμητρα, πὼς ἀκόμα κι ἄν τὸ ἔξωθεν κακὸ ὀργανωθεῖ, καὶ μὲ ὁρμὴ ῥινόκερου ἐπιτεθεῖ κατὰ τοῦ πιστοῦ, ἐκεῖνος δὲν πρέπει νὰ ὑποχωρήσει οὔτε σπιθαμή, ἀλλὰ νὰ προβάλλει γενναία ἀντίσταση. Γιὰ τὴν τήρηση τοῦ θείου θελήματος πρέπει νὰ εἶναι πρόθυμος, νὰ ὑποστεῖ καὶ αὐτὸς σὲ σμικρογραφία ὅλα ὅσα ὑπέστη ὁ Κύριος, γιὰ τὴν σωτηρία μας. Καὶ νὰ ἐμπαιχθεῖ, καὶ νὰ μαστιγωθεῖ, καὶ νὰ φορέσει ἀγκάθινο στεφάνι, δηλαδὴ νὰ συνεχίσει καὶ στὴν σύγχρονη γενεὰ τὰ πάθη τοῦ Κυρίου!».

«Αὐτὸ λέμε καὶ ἐμεῖς· ὁ Χριστιανὸς δὲν πρέπει νὰ βαδίζει παράλληλα πρὸς τὸν δρόμο ποὺ χαράζει ὁ “κόσμος”, ἀλλὰ ἐναντίον τοῦ κοσμικοῦ ῥεύματος, καθέτως, δηλαδή, να τὸ ΤΕΜΝΕΙ! Ἡ τομή, τὸ σημεῖο ἐκεῖνο τῆς ζωῆς στὸ ὁποῖο γίνεται ἡ σύγκρουση τοῦ θεϊκοῦ θελήματος μὲ τὸ ἀντίθεο φρόνημα, σχηματίζει τέλειο σταυρό. Ὅπου τομή, καὶ σταυρός! Ὅσες συγκρούσεις προκαλοῦν αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ μολύνουν τὰ Ἱερὰ καὶ τὰ Ὅσιά μας, τόσους σταυροὺς χρωστᾶμε νὰ κουβαλήσουμε, λέγοντας στοὺς θεομάχους: “ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ! ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΑΡΑΔΙΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ! Ἐδῶ εἶναι ὁ σταυρός μας, καὶ θὰ σταυρωθοῦμε γιὰ τὴν Ἀλήθεια καὶ τὴν Δικαιοσύνη! Ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε πὼς ἀπὸ τὸ νὰ λαμβάνει κανείς, εἶναι μακαριότερο τὸ νὰ δίνει, νὰ ἐλεεῖ, νὰ συμμετέχει στὶς θλίψεις τῶν ἄλλων καὶ νὰ τοὺς ἀνακουφίζει. Μὲ ὅλα τὰ ἀδέλφια μας, ὁ σταυρὸς ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ, ἀλλὰ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν τὸ δόγμα, “ἅρπαξε γιὰ νὰ φᾶς καὶ κλέψε γιὰ νὰ ἔχεις”, ὁ σταυρὸς ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ! Μεταξὺ ἐλεημοσύνης καὶ ἁρπαγῆς, ἤ μεταξὺ ἀγάπης καὶ μίσους, ποιά ἡ σχέση; Γεσθημανή, τὸν τελευταῖο καιρὸ ζοῦμε καταστάσεις κοσμογονικές. Θέλοντας ὁ πατέρας μου νὰ προστατέψει τὸ ποίμνιο ἀπὸ τὴν αἱρετικὴ ἐπιρροὴ τοῦ ἀθεότατου Μητροπολίτη μας, κάποιο ἀπόγευμα μετὰ ἀπὸ τὸν ἑσπερινό, στὴν κατήχηση μίλησε γιὰ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἀπ. Παύλου στὴν Β΄ πρὸς Κορινθίους, ποὺ λέει, “Μὴ συνοδοιπορεῖτε μὲ τοὺς ἀπίστους, ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας τῶν ὁποίων ἡ καλὴ συνεννόηση εἶναι ἀδύνατη. Διότι ποιά συνάφεια καὶ ἀνάμειξη μπορεῖ νὰ ὑπάρχει μεταξὺ δικαιοσύνης καὶ ἀνομίας; Ποιά ἐπικοινωνία μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους; Ποιά συμφωνία μπορεῖ νὰ γίνει μεταξὺ τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ διαβόλου; Ἢ τί κοινὸ μπορεῖ νὰ ἔχει ἕνας πιστὸς μὲ ἕναν ἄπιστο; Ποιός συμβιβασμὸς καὶ ποιὰ συνύπαρξη μπορεῖ νὰ νοηθεῖ μεταξὺ τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν εἴδωλων; Διότι ἐσεῖς εἶστε ναὸς τοῦ ζῶντος Θεοῦ, καθὼς εἶπε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὁ Θεός· ὅτι “θὰ κατοικήσω μεταξύ αὐτῶν καὶ ἐντὸς αὐτῶν, θὰ περπατήσω ἀνάμεσά τους, θὰ εἶμαι ὁ Θεός τους καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός Μου”. Γιὰ νὰ καταλάβεις, ῥωτῶντας “ποιὰ συνύπαρξη μπορεῖ νὰ νοηθεῖ μεταξὺ τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν εἴδωλων”, οἱ πιστοὶ ἀντιλήφθηκαν ὅτι ὁ πατέρας μου στηλίτευε τὴν κατάφωρη βλασφημία τοῦ Μητροπολίτη, μέσα στὴν Μεγάλη Σαρακοστή! Ὁ ὁποῖος περιφρόνησε τὸν Κύριο, ποὺ εἶπε “Ὁ οἶκος Μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται”, καὶ μετέτρεψε τὸν ἱερὸ ναὸ σὲ… αἴθουσα συναυλιῶν(;), καὶ σὲ… χῶρο φιλολογικῶν ἀναγνώσεων(;), δηλαδὴ σὲ… ΘΕΑΤΡΟ(;)! Μιλᾶμε γιὰ ἀναγνώσεις ἀπὸ ἔργα τοῦ Καβάφη καὶ τοῦ ἄθεου Καζαντζάκη, γιὰ συναυλίες μὲ μουσικὰ ὄργανα ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ(;), ὅπως καὶ γιὰ καλλιτεχνικὲς ἐμφανίσεις μὲ τραγουδιστές, πράγματα ποὺ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ χαρακτῆρα λατρευτικό, ἀλλὰ καθαρὰ καλλιτεχνικὸ καὶ θεατρικό! Ὁ βέβηλος ἀρχιποιμένας, μετέτρεψε τὸν ἱερὸ χῶρο τοῦ Θεοῦ σὲ σκηνὴ πολιτιστικῶν ἐκδηλώσεων καὶ θεάματος! Σὰν νὰ ἦταν κανένας ἀγροῖκος ἀλλόθρησκος, ὁ λυκοποιμένας προσέβαλε τὸν τόπο μυστηρίου, καὶ τόπο τῆς ζωντανῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, ὑποβιβάζοντάς τον σὲ χῶρο γιὰ κοσμικὲς δραστηριότητες τῆς ὑποτιθέμενης… “Λατρευτικῆς Ἑβδομάδας”, παρουσιάζοντάς τες ὡς “εὐγενεῖς” καὶ “πολιτιστικές”! Ὅμως ξαδέρφη μου, χαρακτηρίζουμε κάτι ὡς “λατρευτικό”, ὅταν αὐτὸ ἀποδίδει τὴν πρέπουσα ὕψιστη τιμὴ στὸν Κύριο· παραδόξως τὴν τάχα “Λατρευτικὴ Ἑβδομάδα”, οὔτε κὰν στὸ πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου δὲν τὴν ἀφιέρωσε ὁ θεομπαίχτης Ἀρχιερέας, ἀλλὰ στὴν μνήμη ἑνὸς…ἀνθρώπου(;), ὁ ὁποῖος μάλιστα ὡς καθηγητὴς ἦταν γνωστός, γιὰ τὶς ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ καὶ ΑΝΤΙΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ θέσεις του! Στὴν θεολογικὴ σχολή, ὁ ἀποβιώσας καὶ… “τιμώμενος(!)” τώρα, Χρυσόστομος Σταμούλης, εἶχε ἤδη μεταγγίσει σὲ πάμπολλους ἀπροστάτευτους φοιτητὲς ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΙΡΕΤΙΚΑ(;)· ὅπως γιὰ παράδειγμα τὸ βδέλυγμα περὶ δῆθεν… “ἐρωτικότητας τοῦ Χριστοῦ”, καὶ τὴν ἀνόσια “ἄρνηση” τῆς Ἀειπαρθενίας τῆς Θεοτόκου, Τὴν ὁποία ΔΕΝ ἀναγνώριζε ὡς Μητέρα Θεοῦ! Πόση εἰρωνεία ἔδειχνε ἡ προσποίηση “ἀγάπης” καὶ “ἀφοσίωσης” τοῦ βλάσφημου Σταμούλη πρὸς τὴν Παναγία, στὶς μουσικὲς συνθέσεις του ποὺ παρουσιάστηκαν μέσα στὸν ναὸ ποὺ βεβήλωναν! Σκέψου Γεσθημανή, πὼς ὁ “τιμώμενος” μέσα στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ Κυρίου, μάθαινε στοὺς αὐριανοὺς “θεολόγους” πῶς νὰ πολεμᾶνε κι αὐτοὶ τὸν Ἴδιο τὸν Κύριο, καὶ πῶς νὰ προσβάλλουν τὴν Βασίλισσα τοῦ Ούρανοῦ! Αὐτὸν “τιμοῦσε” ὁ φθονερὸς Μητροπολίτης, ποὺ φαινόταν σὰν νὰ… “ἐκδικήθηκε” τὸν Κύριο, μολύνοντας τὸ Σπίτι Του, μὲ τὶς νοσηρὲς “τιμὲς” πρὸς τὸν χριστομάχο καθηγητή, ἀντὶ πρὸς τὸν Ἴδιο τὸν Χριστὸ… Πόσο μεγαλύτερος πόλεμος μπορεῖ νὰ γίνει στὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ ἕναν ἀντίχριστο “Ἀρχιερέα”; Ὁ ὁποῖος γιὰ νὰ σύρει στὴν αἱρετικὴ πλάνη τὸ ποίμνιο, γιὰ τὸν αἱρετικὸ Σταμούλη ἀνέφερε: Ὁ Θεὸς νὰ τὸν ἀναπαύσει ἐκεῖ “ὅπου ἦχος καθαρὸς ἑορταζόντων(!)”…».

«Εἶναι ἀλήθεια, πὼς τὰ ῥάσα δὲν κάνουν τὸν παπᾶ. Ἡ ἄρνηση τῆς Ἀειπαρθενίας τῆς Θεοτόκου ἀποτελεῖ μασονικὴ ἀσέβεια, ποὺ εἰσχώρησε ἀκόμα καὶ στὸ Πανεπιστήμιο! Τὸ ἴδιο καὶ ὁ μιαρὸς μασονικὸς μῦθος περὶ “σχέσης τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴν Μαγδαλινή”, τὸν ὁποῖο προώθησε ὁ αἰσχρὸς Καζαντζάκης, μεταφυτεύεται ἐμμέσως καὶ σταδιακῶς στὴν Θεολογία! Ὑπάρχουν “κληρικοὶ” καὶ “θεολόγοι” ποὺ ἀνήκουν στὴν μασονία, καὶ… “ἀθωώνουν(;)” τὸν Καζαντζάκη· ὁ ὁποῖος ἄντλησε ὅλα αὐτὰ τὰ βλάσφημα ποὺ ἔγραψε γιὰ τὸν Κύριο, ἀπὸ τὸν ὀχετὸ τῆς αἰσχρῆς φαντασίας του, καὶ τὶς ἐκπορνευμένες σκέψεις του. Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι τὸ βασικότερο μασονικὸ δόγμα, ποὺ στοχεύει στὴν ἄρνηση τοῦ ὀρθοδόξου δόγματος τῆς Ἁγίας Τριάδος! Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ βλέπουμε τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀποδοχὴ καὶ προβολὴ μασόνων —ἤ ἀρεστῶν στὴν Μασονία—, ἀποκρυφιστῶν συγγραφέων, ὅπως ὁ Καζαντζάκης. Ἡ ἐκκλησιαστικὴ συμμετοχὴ σὲ μασονικὲς ἐκδηλώσεις καὶ αἱρετικὰ ἔργα, δείχνει τὴν ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ τοῦ προβλήματος τῆς μασονικῆς ἀπειλῆς κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς σωτηρίας τῶν πιστῶν! Ὅμως Δήμητρα, τὶς διαστάσεις τῶν συνεπειῶν ἀπὸ τὴν ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ τῶν πρακτικῶν τῆς Μασονίας, στὸ περιβάλλον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, θὰ σοῦ τὶς δείξω καὶ μέσα ἀπὸ τὸ ἀνάλογο πρόβλημα ποὺ βιώνουμε καὶ στὴν δική μας Μητρόπολη. Γιὰ νὰ δεῖς, ὅτι οἱ παποκίνητοι δικοί μας κληρικοί, συνεργάζονται μὲ τοὺς ἐπαίσχυντους λατίνους, στὸ νὰ φέρουν καὶ τὴν Πατρίδα μας σὲ “μεταχριστιανικὴ ἐποχή”, ΥΦΑΡΠΑΖΟΝΤΑΣ τοὺς ὀρθοδόξους ναοὺς ἀπὸ τὴν ἱερὴ χρήση τους. Ἡ συμπαιγνία τῆς δῆθεν “παγκόσμιας κληρονομιᾶς”, μὲ τὴν ὁποία ἡ Οὐνέσκο χαρακτηρίζει ὡς… “δικά της”, ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΜΝΗΜΕΙΑ, καὶ ὑφαρπάζοντας ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΘΝΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ, τὴν ὀνομάζει ληστρικά, “παγκόσμια”, κάνει τὴν πονηρὴ Οὐνέσκο ἕνα “πολιτιστικὸ ὑπερκράτος” διοικούμενο ἀπὸ ἀλλοεθνεῖς· τὸ ὁποῖο ἔχει τοὺς “δικούς του” νόμους, ποὺ ὅμως “ῥυθμίζουν” καὶ “διατάζουν” ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες, γιὰ τὶς ξένες “πολιτιστικὲς” προτεραιότητες πάνω στοὺς ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΝΑΟΥΣ! Ἡ ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Γεωργίου, χτισμένη στὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰώνα ἀπὸ Ῥωμαίους, γιὰ δική τους εἰδωλολατρικὴ χρήση, στὴν συνέχεια ἔγινε ὀρθόδοξη ἐκκλησία, ἐπὶ Τουρκοκρατίας μετατράπηκε σὲ τζαμί, καὶ ἀργότερα ἐπιστράφηκε στὴν ὀρθόδοξη λατρεία. Μετὰ ἀπὸ σεισμούς, ἡ ἑλληνικὴ πολιτεία τὴν ἀναστήλωνε γιὰ πολὺ καιρὸ, καὶ στὴν συνέχει τὴν… “δώρισε” στὴν Οὐνέσκο· ἡ ὁποία τὴν “ἀνέδειξε παγκοσμίως”, ὄχι ὡς ἐκκλησία, ἀλλὰ δίνοντάς της “ἀξία” ὡς ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ, θεωρῶντας “πολὺ σπουδαῖο” ποὺ μέσα στοὺς αἰῶνες, ὑπῆρξε ναὸς τριῶν θρησκειῶν, τοῦ ἀρχαίου Δωδεκαθέου, τοῦ Μωαμεθανισμοῦ καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ! Μὲ τέτοιες ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ, ἀλλὰ καὶ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΕΣ “πολιτισμικὲς ἀπάτες” δηλαδή, οἱ ἀντίχριστοι ΜΑΣ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΙΕΡΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ, συνδέοντας ἀνενόχλητοι τὴν βυζαντινὴ κληρονομιὰ τῆς πόλης, μὲ… σύγχρονες “καλλιτεχνικὲς προσεγγίσεις”! Μέχρι καὶ συναυλία τζάζ, εἶχε γίνει στὸ παρελθὸν μέσα στὸν ἱερὸ ναό, καὶ ὅταν μὲ ἱερὴ ἀγανάκτηση, εὐσεβεῖς ἱερεῖς καὶ πιστοὶ διέκοψαν τὴν συναυλία καὶ ἔβγαλαν τὸ πιάνο ἔξω ἀπὸ τὸν ναό, οἱ “πολισμένοι” λατινόφιλοι χαρακτήρισαν τὴν ἀγωνιστικὴ ἐπέμβαση τῶν Χριστιανῶν ὡς… “βαρβαρότητα”! Οἱ ὁποῖοι “πολιτισμένοι(!)” ἀπορρίπτουν μετὰ βδελυγμίας τὸ αὐτονόητο αἴτημα νὰ ἐπανατοποθετηθεῖ ὁ σταυρὸς στὴν στέγη τοῦ ἱεροῦ μνημείου, ποὺ εἶναι ἀφιερωμένο ἀποκλειστικὰ στὴν λατρεία τοῦ Θεοῦ. Στὴν θέα τοῦ σταυροῦ, οἱ ἀντίχριστοι ἀνθέλληνες ἀφρίζουν ἀπὸ τὴν λύσσα τους, καὶ θέλουν νὰ ἐξαφανίσουν τὸ σημεῖο του ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς! Γιὰ ἐμᾶς, ὁ σταυρὸς τοῦ Κυρίου συμβολίζει ὅ,τι ἅγιο, ὅ,τι μέγα καὶ ὑψηλὸ ὑπάρχει! Ὁ σταυρὸς εἶναι ἄξιος κάθε τιμῆς, εὐλάβειας καὶ προσκύνησης! Ὁπότε ποῦ ὁδηγοῦν τὰ πράγματα, καὶ οἱ δύο προδότες Μητροπολῖτες; Ξέρουμε ὅτι στὴν ἐποχὴ τοῦ ἀντιχρίστου, οἱ ἐκκλησίες θὰ γεμίζουν, ὅμως οἱ ἄνθρωποι ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΝΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, θὰ προσκυνᾶνε… τὸν ἐχθρό Του! Ἄκου τώρα πῶς σχολίασε ὁ δικός μας ἄθεος Μητροπολίτης, τὴν… “θεατρικὴ” χρήση τοῦ ἱεροῦ ναοῦ! “Ἐρχόμαστε νὰ λατρεύσουμε τὸν Θεό! Ὄχι μὲ τὴν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας, πάντοτε. Γιατὶ αὐτὰ τὰ γεγονότα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας εἶναι ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ [ἐδῶ ξεκινάει ἡ “σπορὰ” τῆς ἑωσφορικῆς Πανθρησκείας]! Τὰ ἔχουν ὑμνήσει καὶ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι ΕΚΤΟΣ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας! Τὰ ἔχουν ὑμνήσει καὶ τὰ ἔχουν λατρεύσει, ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΤΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ, ποὺ τελοῦμε μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ γιατὶ “ἡ ψυχή τους αὐτὸ ἔλεγε” [μόνο ποὺ ἡ ψυχή τους εἶναι εἰδωλολατρική, καὶ ξέρει νὰ λατρεύει μόνο τὰ δαιμόνια]! Ἔ, τί θὰ κάνουμε; Θὰ τοὺς ποῦμε ὅτι ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΑΥΤΟ; [Ναί, αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ τοὺς ποῦμε, δὲν θὰ τὸ συζητήσουμε! Οἱ ναοί μας εἶναι ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ! Δηλαδὴ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ γιὰ τὴν λατρεία ὑπὸ ΤΗΝ ΣΤΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ!]. Ὁ ἄλλος “ἀγαπάει τὸν Θεὸ καὶ θέλει νὰ Τὸν λατρεύσει καὶ νὰ Τὸν ὑμνήσει! [Τὸν διάβολο ἀγαπάει, γιὰ τὴν λατρεία τοῦ ὁποίου ἔχει τὶς μασονικὲς στοές. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΜΑΣ, ΟΙ ΣΑΤΑΝΟΛΑΤΡΕΙΣ!]. Ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται μέσα στοὺς ναούς, εἶναι… “ἐλεγμένα καὶ ΟΡΘΟΔΟΞΑ!”».

«Ἀκριβῶς ἐπειδὴ αὐτὰ τὰ σημεῖα τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ καὶ τῆς ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, εἶναι σημεῖα τοῦ ἀντιχρίστου, Γεσθημανή, ὁ πατέρας μου καὶ ὁ πατέρας Γεμινιανὸς καλλιεργοῦσαν τὴν πίστη γιὰ νὰ δυναμώσει τὸ ποίμνιο πνευματικά, καὶ μέσα στὴν ἀδελφικὴ κοινωνία, νὰ ἔχουν ὄλοι ΕΝΑ ΘΕΛΗΜΑ, τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἀγῶνας τους νὰ μὴν ἐμποδίζει τίποτα τοὺς πιστούς, νὰ πλησιάζουν τὸν Κύριο, προκαλοῦσε τὸν μοχθηρότατο πόλεμο τοῦ Μητροπολίτη —ἰδιαιτέρως στὶς ἡμέρες τῆς ἀσεβοῦς “Λατρευτικῆς Ἑβδομάδας”—, κάτι ποὺ κλόνισε τὴν ὑγεία τοῦ πατρὸς Γεμινιανοῦ. Κάποιο βράδυ ἡ κόρη του μᾶς εἰδοποίησε ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖο, ὅτι λόγῳ ἀνακοπῆς τῆς καρδιᾶς, ὁ πατέρας της ἐξεδήμησε εἰς Κύριον. Στὸν ἐπικήδειο λόγο ποὺ ἐκφώνησε ὁ πατέρας μου, τὴν ἡμέρα τῆς κηδείας τοῦ πνευματικοῦ ἀδερφοῦ του, μέσα στὶς λέξεις ἤθελε νὰ χωρέσει τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη του πρὸς τὸν Κύριο, παράλληλα μὲ τὶς προσευχὲς ποὺ συνόδευαν τὸν ἐκδημοῦντα ἱερέα. Κανεὶς δὲν φαντάστηκε πὼς ὁ ἐπικήδειος λόγος θὰ ἐξόργιζε τὸν λυκοποιμένα σὲ τέτοιο σημεῖο, ὥστε νὰ ἀπειλήσει τὸν πατέρα μου μὲ… ἐξορία — ἔτσι πῆγε καὶ τοῦ εἶπε! Θὰ σοῦ τὸν διαβάσω, γιὰ νὰ δεῖς ὅτι πρόκειται γιὰ ὑπέροχο κείμενο! Ἄκου: “Δὲν ἀποκάμουμε. Διότι γνωρίζουμε καλά, ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγεια κατοικία τῆς ψυχῆς μας, ποὺ εἶναι κατοικία πρόσκαιρη καὶ διαλύεται εὔκολα σὰν σκηνή, δηλαδὴ τὸ σῶμα μας, γίνει ἐρείπιο ἀπὸ τὰ δεινὰ καὶ διαλυθεῖ ἀπὸ τὸν θάνατο, ἔχουμε σὰν μία ἄλλη οἰκοδομή, ποὺ μᾶς ἑτοιμάζεται ἀπὸ τὸν Θεό, τὸ νέο ἀθάνατο σῶμα. Αὐτὸ πλέον θὰ εἶναι σπίτι, ποὺ δὲν ἔφτιαξαν χέρια ἀνθρώπινα, καὶ τὸ ὁποῖο θὰ εἶναι αἰώνιο στοὺς οὐρανούς. Καὶ ἀλήθεια, ὅσο καιρὸ βρισκόμαστε στὸ φθαρτὸ σῶμα, στενάζουμε, διότι μὲ πολὺ πόθο ἐπιθυμοῦμε νὰ φορέσουμε ἐπάνω μας σὰν ἄλλο ἔνδυμα τὴν μόνιμη κατοικία μας, ἡ ὁποία θὰ μᾶς δοθεῖ ἀπὸ τὸν οὐρανό. Καὶ ἐὰν ἀκόμη λάβουμε τὸ νέο σῶμα ὡς ἔνδυμα, μιὰ φορὰ ποὺ θὰ φορέσουμε τὸ ἔνδυμα αὐτό, μετὰ δὲν θὰ βρεθοῦμε ποτὲ γυμνοί. Ἐμεῖς δηλαδή, ὅσοι εἴμαστε στὸ σῶμα αὐτό, ποὺ μοιάζει μὲ σκηνή, στενάζουμε σὰν νὰ πιεζόμαστε ἀπὸ κάποιο βαρὺ φόρτωμα. Καὶ στενάζουμε, ὄχι ἐπειδὴ θέλουμε νὰ ἐκδυθοῦμε τὸ σῶμα, ἀλλὰ ἐπειδὴ θέλουμε νὰ ἐνδυθοῦμε ἐπάνω μας τὸ οὐράνιο σῶμα, ὥστε ἀπὸ τὴν ἄφθαρτη ζωή του, νὰ ἐξαφανιστεῖ ἡ θνητότητα τοῦ σημερινοῦ σώματός μας. Βέβαια αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω εἶναι ἀδύνατο στὴν ἀνθρώπινη δύναμη. Ἂλλὰ Ἐκεῖνος ποὺ μᾶς ἔπλασε γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτό, δηλαδὴ γιὰ νὰ ἐνδυθοῦμε τὴν ἀφθαρσία, εἶναι ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος μάλιστα ὡς ἀρραβῶνα καὶ ἐπίσημη ὑπόσχεση περὶ τοῦ ὅτι θὰ ἀφθαρτισθοῦμε, μᾶς ἔδωσε τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔχουμε λοιπὸν πάντοτε θάρρος καὶ γνωρίζουμε, ὅτι ὅσο καιρὸ μένουμε στὸ σῶμα, εἶναι σὰν νὰ ἔχουμε ξενιτευτεῖ ἀπὸ τὸν Κύριο. Δὲν Τὸν βλέπουμε μὲ τὰ μάτια τοῦ σώματος, διότι τὴν παροῦσα ζωὴ τὴν περνᾶμε μὲ πίστη, χωρὶς νὰ βλέπουμε κατὰ πρόσωπο τὸν Κύριο. Εἴμαστε γεμᾶτοι θάρρος καὶ ἐπιθυμοῦμε πολὺ νὰ ἀναχωρήσουμε ἀπὸ τὸ σῶμα, καὶ να μεταβοῦμε γιὰ νὰ μείνουμε μονίμως πλησίον τοῦ Κυρίου. Γι’ αὐτὸ καὶ προσπαθοῦμε μὲ κάθε φιλοτιμία, εἴτε βρισκόμαστε μέσα στὸ φθαρτὸ σῶμα, εἴτε ἀποθνήσκουμε καὶ ἀναχωροῦμε ἀπὸ τὸ σῶμα, νὰ εἴμαστε εὐάρεστοι στὸν Κύριο. Διότι ὅλοι ἐμεῖς πρέπει νὰ παρουσιαστοῦμε φανεροὶ καὶ ξεσκεπασμένοι ἐμπρὸς στὸ δικαστικὸ βῆμα τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ ἀπολαύσει ὁ καθένάς μας ἐκεῖνα, ποὺ ἔκανε μὲ τὸ σῶμα, ἀναλόγως τῶν ὅσων ἔπραξε, εἴτε ἀγαθὸ εἶναι τὸ σύνολο τῶν πράξεών του εἴτε κακό”. Μόλις ἄκουσε ὁ πατέρας μου γιὰ “ἐξορία”, δηλαδὴ βρέθηκε στὸ σημεῖο τομῆς τοῦ θεϊκοῦ θελήματος μὲ τὸ ἀντίθεο φρόνημα, δέχτηκε εὐχαρίστως νὰ σηκώσει τὸν σταυρὸ ποὺ τοῦ ἔβαλε ὁ Κύριος στὴν πλάτη. Στὸ πρῶτο κήρυγμά του, μίλησε γιὰ τὸ ἐδάφιο στὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολή**, ποὺ λέει: “Προσέχετε τοὺς ψευτοδιδασκάλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι σκύλοι ἀκάθαρτοι καὶ βέβηλοι, καὶ ξένοι πρὸς τὸν Θεό· σημαδέψτε τοὺς κακοὺς ἐργάτες, τοὺς ψευδαδέλφους, ποὺ ἀντὶ νὰ οἰκοδομοῦν γκρεμίζουν, καὶ ποὺ νοθεύουν τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια μὲ τὶς τυπικὲς διατάξεις τοῦ Νόμου, προσπαθῶντας νὰ κατακομματιάσουν τὴν Ἐκκλησία”. Ἀναλύοντας ὁ πατέρας τὸ ἐδάφιο, εἶπε πὼς ὑπάρχουν κάτι σκύλοι ΕΚ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ, ποὺ μέσα τους δεσπόζουν τὰ ἔνστικτα τοῦ λύκου, καὶ εἶναι ἰσχυροί, ῥωμαλέοι καὶ ἐπιθετικοί. Εἶναι καλοὶ γιὰ τὴν ἀσφάλεια τοῦ σπιτιοῦ, ἀλλὰ ἔτσι καὶ χρησιμοποιηθοῦν ὡς φύλακες προβάτων εἶναι ἐπικίνδυνοι, ἀφοῦ τὰ ἔνστικτά τους φουντώνουν καὶ ῥέπουν ἀκάθεκτα πρὸς τὶς προτιμήσεις τους, δηλαδὴ τὰ πρόβατα. Ποτὲ ἡ Ἐκκλησία δὲν φοβήθηκε τὸν ἐξωτερικὸ ἐχθρό, ἤ κάθε κίνδυνο ποὺ τὴν προσέβαλε ἀπὸ ἔξω, ἀφοῦ ἀντιμετώπισε θαρραλέα τὰ ὀργανωμένα βασανιστήρια τῆς ῥωμαϊκῆς τυραννίας. Ἡ Ἐκκλησία πληγώθηκε ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις ἐκ τῶν ἔσω, δηλαδὴ ἀπὸ τὶς αἱρέσεις ποὺ τὴν δίχαζαν, πρὸς διαφθορὰ τῆς συνείδησης τῶν ὀρθοδόξων· οἱ ὁποῖοι ἐξ αἰτίας τῆς ἀτροφικῆς πίστης, πιάνονταν στὰ δίχτυα τοῦ ἑβραϊκοῦ μαμμωνᾶ, ποὺ μᾶς ἐρχόταν ἀπὸ τὴν Ἀμερική. Ἀλλὰ τί ἔπραξε ἡ Ἐπίσημη Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσή μας ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ μετά, ὥστε μέχρι τὴν ἀκρότατη ἐσχατιὰ τῆς Ἐλληνικῆς Ἐπικράτειας, ὁ χριστιανικὸς λαὸς νὰ κατηχηθεῖ στοιχειωδῶς; Εἶναι λυπηρό, ὅμως ὅλη ἡ δραστηριότητα τῆς Ἐκκλησίας ἐξαντλεῖται μὲ τὴν σχοινοτένεια τοῦ πρωτοκόλλου, τὶς ἄδειες γάμου, τὴν ἐπικύρωση τῶν διαζυγίων καὶ τὴν ταφὴ τῶν νεκρῶν, τὴν στιγμὴ ποὺ μέσα στὴν ὀρθόδοξη ποίμνη οἱ λυσσώδεις “σκύλοι” ἁρπάζουν τὰ ἡνία τῆς κοινωνίας, γιὰ νὰ τὴν βανδαλίσουν! Οἱ πιστοὶ σπανίως ἀκοῦνε κήρυγμα ἀρχιερατικό, κάτι ποὺ ἐξηγεῖ τὴν ζοφερὴ εἰκόνα τῆς πνευματικῆς ξηρασίας καὶ παρακμῆς! Ἄλλωστε αὐτὴ ἡ αὐξανόμενη ἐγκληματικότητα, εἶναι μία ἀπόδειξη βαρύτατης ἠθικῆς κρίσης, τὴν ὁποία ἐκμεταλλεύονται οἱ “σκύλοι”, οἱ κακοὶ ἐργάτες, καὶ κατορθώνουν νὰ πετυχαίνουν διὰ τῶν ὀλίγων πολλά. Λόγοι τουλάχιστον κάποιου εὐγενοῦς ἐγωισμοῦ καὶ πνεῦμα ἄμυνας, ἐπιβάλλουν σὲ ὅσους τάχθηκαν φρουροὶ τοῦ λογικοῦ ποιμνίου, τὴν ἀνάπτυξη μιᾶς ἀσυνήθους ἕως τώρα θρησκευτικῆς δραστηριότητας, διότι ὑπάρχει φόβος πολλοὶ ποιμένες νὰ καταγγελθοῦν, ὅτι μὲ τὴν ἀμέλεια καὶ τὴν ἀδιαφορία τους ἱκανοποιοῦν τὶς σαδιστικὲς ὀρέξεις τῶν “σκύλων”. Σὲ κάθε Μητρόπολη πρέπει νὰ συγκροτηθεῖ ἐπιτελεῖο φλογερόψυχων ἀνδρῶν γιὰ τὴν καταπολέμηση τοῦ κακοῦ. Μακριὰ ἀπὸ κάθε μικρότητα καὶ μωρία, πρέπει τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας νὰ τεθεῖ πάνω ἀπὸ ὅλα! Τὰ πνευματικά, ῥηξικέλευθα μέτρα τῆς Ῥωμαίικης Παράδοσης πρέπει νὰ ξαναζήσουν, ἀλλιῶς ὡς Γένος θὰ πεθάνουμε! Τὸ πρόβλημα δὲν λύνεται μὲ τὴν μεταλλαγὴ τῶν φράσεων, τοῦ μονίμως πανομοιότυπου δῆθεν κηρύγματος. Χρειάζεται ἁγιότητα καὶ δουλειά, ἀγρύπνια καὶ θυσία τοῦ σαρκίου, χάριν τοῦ ὑψίστου σκοποῦ! ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΞΕΣΠΑΘΩΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ! Ἔτσι ἀγωνίστηκαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἔθραυσαν τὶς κεφαλὲς τῶν “σκύλων”!».

«Σὲ κάποιο σημεῖο τῆς Ἀποκάλυψης, λέει: “Μὴν φοβᾶσαι τίποτα γιὰ ἐκεῖνα ποὺ πρόκειται νὰ πάθεις. Νά, τώρα ὁ σατανᾶς πρόκειται νὰ ῥίξει στὴν φυλακὴ μερικοὺς ἀπὸ ἐσᾶς, γιὰ νὰ δοκιμαστεῖτε ἔτσι ὅλοι σας, καὶ θὰ ἔχετε θλίψη δέκα ἡμέρες [δηλαδὴ γιὰ λίγο διάστημα]. Φρόντιζε νὰ γίνεσαι πιστός, ἀποφασισμένος καὶ θάνατο ἀκόμα νὰ ὑποστεῖς γιὰ τὴν Πίστη σου, καὶ θὰ σοῦ δώσω ὡς στέφανο τῶν ἀγώνων σου τὴν αἰώνια ζωή”***. Νοιώθω ἀγαλλίαση, Δήμητρα, ποὺ ὁ πατέρας Γεμινιανὸς ἀγωνίστηκε ὥς τὸ τέλος γιὰ τὴν Πίστη, καὶ κέρδισε τὸ πᾶν! Ὁ θεῖος τὰ εἶπε πολὺ σωστὰ στὸ κήρυγμά του· ὁ μαμμωνᾶς μᾶς ἦρθε ἀπὸ τὴν αἱρετικὴ Δύση, καὶ ἡ μόνη προστασία μας εἶναι ἡ ὀχύρωση τῆς ἠθικῆς συνείδησης. Δυστυχῶς, στὴν πιὸ ἱερὴ καὶ κατανυκτικὴ περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, τὴν Μεγάλη Σαρακοστή, οἱ “σκύλοι” ἔφτασαν νὰ μετατρέπουν τοὺς ναοὺς σὲ χώρους ἐκδηλώσεων, γιὰ τὴν ἐπίτευξη ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ “μεταχριστιανικῆς ἐποχῆς(!)”, ἀκριβῶς ἐπειδὴ οἱ πρακτικὲς τῆς Μασονίας, διείσδυσαν στὸ περιβάλλον τῆς Ἐκκλησίας. Θὰ βρῶ μία φωτογραφία ποὺ ἔχω στὸ κινητό, ἀπὸ τὸ βιβλίο “Τὰ Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν”. Ἐκεῖ οἱ Ἑβραιομασόνοι περιγράφουν πῶς παγιδεύουν τὶς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων, στὰ σατανικὰ δίχτυα τους, μέχρι νὰ καταφέρουν νὰ ὑποτάξουν ὅλους τοὺς λαοὺς στὸν ἑωσφόρο. Λοιπόν, ξεκινάω: “Οἱ Χριστιανοὶ γίνονται μέλη τῶν στοῶν ἀπὸ περιέργεια, μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς μὲ τὴν βοήθειά τους, θὰ ἀπολαύσουν κάποια δημόσια ἐπιτυχία· κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς γίνονται μέλη, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ἐκφράσουν καὶ παραέξω τὰ ἀπραγματοποίητα ὄνειρά τους, τὰ ὁποῖα δὲν στηρίζονται σέ τίποτα. Ἐπιθυμοῦν τὴν συγκίνηση τῆς ἐπιτυχίας καὶ τῶν χειροκροτημάτων, τὰ ὁποῖα πάντοτε προσφέρουμε ἀφθόνως. Τοὺς προσφέρουμε τὴν ἐπιτυχία αὐτή, γιὰ νὰ ἐπωφεληθοῦμε ἀπὸ τὴν ἱκανοποίηση τοῦ ἑαυτοῦ τους· χάρη στὴν ὁποία οἱ ἄνθρωποι δέχονται τὶς ὑποβολές μας ἀνεπιφύλακτα, πεπεισμένοι πλήρως πὼς ἐπειδὴ εἶναι ἀλάνθαστοι, ἐκφράζουν τὶς προσωπικὲς ἰδέες τους, καὶ ὅτι δὲν ἐπηρεάζονται ἀπὸ ἰδέες ἄλλων… Δὲν φαντάζεστε πῶς μποροῦν νὰ περιέλθουν καὶ οἱ εὐφυέστεροι ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς, σὲ ἀνεπίγνωστη μωροπιστία, ὑπὸ τὸν ὅρο νὰ εἶναι εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους· καὶ συγχρόνως πόσο εὔκολα ἀποθαρρύνονται ἀπὸ τὴν παραμικρότερη ἀποτυχία, ἔστω καὶ μόνο ἀπὸ τὴν στέρηση τῶν χειροκροτημάτων, καταλήγοντας μετὰ σὲ δουλικὴ ὑπακοή, μὲ σκοπὸ τὶς νέες ἐπιτυχίες. Ὅσο οἱ δικοί μας, ποὺ ἀρκοῦνται στὸ νὰ φέρουν εἰς πέρας τὰ σχέδιά τους, περιφρονοῦν τὴν ἐπιτυχία, τόσο οἱ Χριστιανοί, γιὰ νὰ ἔχουν πάνω ἀπὸ ὅλα ἐπιτυχίες, εἶναι ἕτοιμοι νὰ θυσιάσουν τὸ κάθε σχέδιό τους. Ἡ ψυχολογία αὐτὴ διευκολύνει ὑπερβολικὰ τὸ ἔργο μας, νὰ τοὺς διευθύνουμε. Αὐτοί, οἱ κατὰ τὰ φαινόμενα τίγρεις, ἔχουν ψυχὴ προβάτων καὶ τὰ κεφάλια τους εἶναι ἐντελῶς ἄδεια. Τοὺς ἔχουμε ῥίξει γιὰ δόλωμα, τὸ ὄνειρο τῆς ἀπορρόφησης τῆς προσωπικότητάς τους ἀπὸ τὴν μαζοποίηση. Ὥς τώρα δὲν ὑποπτεύθηκαν, οὔτε καὶ θὰ ὑποπτευθοῦν σύντομα, ὅτι τὸ δόλωμα αὐτὸ εἶναι καταφανῆς παραβίαση τοῦ σπουδαιότερου ἀπὸ τοὺς νόμους τῆς φύσης, ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς δημιουργίας, ἔπλασε τὸ καθένα ἀπὸ τὰ ὄντα διαφορετικὸ ἀπὸ τὰ ἄλλα, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἀποδεικνύει τὴν μοναδικότητά του”. Εἶχα ἀκούσει κάποτε ἀπὸ τὸν πατέρα σου, Δήμητρα, πὼς ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἔδινε μεγάλη σημασία στὸν θεραπευμένο ποιμένα, ὁ ὁποῖος θὰ μπορεῖ μετὰ νὰ γίνει ὁδηγὸς ἄλλων στὴν θεραπεία τῆς ψυχῆς. Χρειάζεται πρῶτα νὰ γίνει φῶς ὁ ἴδιος, ὥστε μετὰ νὰ φωτίσει καὶ ἄλλους. Ὅταν ὅμως κάποιον τὸν κάνουν Ἀρχιερέα, χωρὶς ἡ ψυχή του νὰ ἔχει ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὶς κακίες καὶ τὰ δαιμονικὰ πάθη, εἶναι ἑπόμενο αὐτὸς νὰ ἔχει τὶς ἐλπίδες του στοὺς ἀνθρώπους, καὶ συγκεκριμένα στοὺς Μασόνους· οἱ ὁποῖοι γιὰ νὰ προσφέρουν ἐπιτυχίες καὶ “χειροκρότημα”, ἀπαιτοῦν ὅπως ὁ διάβολος, δουλικὴ ὑπακοή. Δηλαδή, ἀπαιτοῦν νὰ ἀπορροφήσουν τὴν προσωπικότητα τοῦ μωρόπιστου Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ, ἐντάσσεται ὁ ἴδιος στὴν μᾶζα, γιὰ νὰ βγεῖ καὶ νὰ μετατρέψει καὶ τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ σὲ μᾶζα! ΑΚΑΤΗΧΗΤΟΣ Ο ΙΔΙΟΣ, δὲν ξεχωρίζει τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὰ ξένα ποίμνια τῆς εἰδωλολατρείας καὶ τῆς ἀπιστίας, ὁπότε ἐκμεταλλευόμενος τὸ ἱερὸ ῥάσο καὶ τὰ ὑπόλοιπα σύμβολα καὶ τὶς ἐξουσίες ἑνὸς Ἀρχιερέα, προσλαμβάνεται ἀπὸ τὴν ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ, καὶ συνεργάζεται μὲ ὅλους τοὺς ζωντανοὺς καὶ πεθαμένους χριστομάχους. Ὁ ἐλεεινὸς ῥόλος του εἶναι, μέσα ἀπὸ μασονικὲς ἐκδηλώσεις καὶ ἀνόσια αἱρετικὰ ἔργα, νὰ πείσει τοὺς ἀνυποψίαστους —γιὰ τὴν παλιανθρωπιά του—, ὅτι… ἡ “Ἑκκλησία ἐγκρίνει(;)” τὴν μασονικὴ εἰδίκευση πάνω στὴν γελοιοποίηση τοῦ Κυρίου, ἤ τὶς προσβολὲς πρὸς τὴν Βασίλισσα τοῦ Οὐρανοῦ, διαφημίζοντας μάλιστα τοὺς ἀποκρυφιστὲς συγγραφεῖς, στοὺς ὁποίους καὶ ὁ ἴδιος ἐντρυφᾶ! Ὁ ἀποκρυφισμὸς βεβηλώνει τὸ ἱερὸ βῆμα τῆς ψυχῆς, ἐφόσον μεταβιβάζει τὴν ἐλευθερία της στὸν διάβολο, καὶ ἀπορροφῶντας τὴν προσωπικότητα, μετατρέπει τὸν ἄνθρωπο σὲ ΑΡΙΘΜΟ! Ἕνας τέτοιος ἀγροῖκος “Ἀρχιερέας” μέσα στὸν ἱερὸ ναό, εἶναι σὲ θέση νὰ λατρεύσει ΜΟΝΟ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ! Ὄχι μόνο δὲν ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο, καὶ τὸν κάνει δυστυχισμένο καὶ ὀρθολογιστή, ἀλλὰ τὸν κάνει καὶ ἀγνωστικιστή!».

«Γι’ αὐτὸ σοῦ εἶπα Γεσθημανή, ὅτι ζήσαμε καταστάσεις κοσμογονικές, ἐπειδὴ μὲ τὴν εἰδωλολατρικὴ δράση του, ὁ ψευδάδελφος Μητροπολίτης τὸ “παραξήλωσε”! Μαθαίνοντας ὅλο καὶ πιὸ πολὺ τὴν πίστη μας οἱ συμπολῖτες μας, πήγαιναν στὸν ψευδάδελφο καὶ τοῦ ἔλεγαν, γιὰ παράδειγμα, πὼς ἡ θρησκεία ἐξ ἀποκαλύψεως εἶναι ἀληθινή, σὲ σχέση μὲ τὶς ὑπόλοιπες θρησκείες, οἱ ὁποῖες φυσικὰ ΔΕΝ μιλᾶνε γιὰ σωτηρία, ἤ τοῦ ἔλεγαν ὅτι ἡ Ἑλλάδα στὸ στέμμα της ἔχει τὸν σταυρό! Ἐπειδὴ ὁ ψευδάδελφος ἄρχισε νὰ βρίσκει δυσκολία στὸ νὰ γκρεμίζει καὶ νὰ νοθεύει τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια, γιὰ νὰ σύρει ἔτσι καὶ τὸ ποίμνιο στην Μασονία, “διατάχθηκε” νὰ ἐξορίσει καὶ τοὺς δύο πνευματικοὺς ποὺ συνυπηρετοῦσαν μὲ τὸ αἷμα τους, τὴν Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου. Αὐτό, ὁ πατέρας Γεμινιανὸς τὸ πληροφορήθηκε· προκειμένου καὶ ἐκεῖνος νὰ σηκώσει τὸν σταυρό του ἐκεῖ, στὸ σημεῖο τῆς γενναίας σύγκρουσης μὲ τὸ κακό, ἔγραψε μία ἀνοιχτὴ ἐπιστολή πρὸς τὸν περεκτρεπόμενο Ἀρχιποιμένα, ποὺ ὅμως ἤθελε νὰ διαβαστεῖ καὶ ἀπὸ ΟΛΟΚΛΗΡΗ τὴν μητροπολιτικὴ ἐπικράτεια. Κανεὶς δὲν γνώριζε τίποτα, ἀλλὰ στὴν πρώτη κατήχηση τοῦ πατέρα μου, μετὰ ἀπὸ τὴν κηδεία τοῦ ἀγαπημένου ἱερέα, ἡ κόρη του εἶχε βρεῖ τὴν ἐπιστολὴ καὶ τὴν ἔφερε, καὶ γεμάτη συγκίνηση μᾶς τὴν διάβασε. Ἡ καρδιά μας “σχίστηκε” ποὺ χάσαμε ἀπὸ κοντά μας ἕναν τέτοιο σπάνιο μαχητὴ τῆς ἀλήθειας, ἀλλὰ τουλάχιστον ὁ χριστεπώνυμος λαός, πράγματικὰ ἔσπευσε νὰ ἐφαρμόσει τὶς κατευθύνσεις ποὺ πῆρε ἀπὸ τὸν οὐρανοπολίτη κληρικό! Τὸ τελευταῖο θὰ σοῦ τὸ ἐξηγήσω σὲ λίγο· οὔτως ἤ ἄλλως πλησιάζει καὶ ἡ ὥρα. Ἄκου ξαδέρφη τὴν ἀνοικτὴ ἐπιστολή, καὶ θαύμασε τὴν πνευματικὴ λεβεντιά! “Ὁρισμένοι τύποι γλοιώδους συνθέσεως καὶ βατραχοειδοῦς κατασκευῆς, ἔνοχοι κατὰ κανόνα, ἔχουν τὴν γνώμη, ὅτι δὲν πρέπει ἡ ἀλήθεια νὰ λέγεται ὠμὴ καὶ κατὰ Χρυσοστόμειο τρόπο· ὅταν μάλιστα τὸ μαστίγωμά της πρόκειται νὰ αὐλακώσει βαθειὰ τὴν ῥάχη ἀνωτέρων ἤ κατωτέρων κληρικῶν, ποὺ προδίδουν τὴν πίστη καὶ τὴν ἀρετή, μὲ τὸ σοφιστικὸ ἐπιχείρημα ὅτι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἀρνήσεως ἐκμεταλλεύονται τὴν περίσταση, καὶ βάλλουν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἄκρως ἐσφαλμένη ἡ ἀντίληψη αὐτή. Οἱ φωνὲς διαμαρτυρίας γιὰ τὰ κακῶς ἔχοντα μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὑψώνονται σπανίως. Καὶ ὅμως, αὐτὴ ἡ “εἰρήνη” ἀποξένωσε τὸν λαὸ ἀπὸ τὸ δικαίωμά του, νὰ ἔχει κρίση ἐπίσημη ἐπὶ τῶν πράξεων τῶν κληρικῶν. Γιὰ τόσα χρόνια οἱ Ἐπίσκοποι δὲν ὑπέστησαν καμία κριτική, οὔτε ἔλεγχο, ἔστω καὶ ἤπιας μορφῆς. Ἡ κρίσημη ἐρώτηση εἶναι, γιατὶ δὲν προάχθηκε ἡ πνευματικὴ κατάσταση τοῦ τόπου; Γιατὶ δὲν φονεύθηκαν τὰ ἠθικὰ μικρόβια; Γιατὶ ὁλόκληρος ὁ κοινωνικὸς ὀργανισμὸς ὑπέστη σήψη; Καὶ γιατὶ ἡ ἐπὶ τόσα χρόνια σιγή, πρὸς κάλυψη τῶν προδοτῶν καὶ θεομπαιχτῶν δὲν ὠφέλησε, καὶ δὲν βελτίωσε τὰ ἤθη τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἐκκλησιάζονται; Τὴν καρδιακὴ ψυχρότητα καὶ πνευματικὴ ἀδιαφορία, τὸν περιορισμὸ τῶν γεννήσεων καὶ τὴν αὔξηση τῶν ἐκτρώσεων, τὸν πολλαπλασιαμὸ τῶν ἀκόλαστων κέντρων, τὴν περιφρόνηση τῆς ἀλήθειας, καὶ ὅ,τι ἀποτελεῖ προσβολὴ κατὰ τῶν ἀρχῶν τοῦ Εὐαγγελίου, δὲν τὴν προκάλεσε ὁ ἔλεγχος τοῦ βίου καὶ τῆς πολιτείας τῶν Ἐπισκόπων, διότι ἁπλῶς τέτοιος ἔλεγχος δὲν ἔγινε ποτέ! Καὶ αὐτό, ἐπειδὴ ἀπειλεῖται τὸ σύμπαν μὲ ἀφορισμούς, καθαιρέσεις, καὶ τὴν ἐπέμβαση τῆς ἀστυνομίας, ἡ ὁποία ἐξαντλεῖ κάθε θεολογικὸ ἐπιχείρημα στὸν τολμητία. Ὥστε τὸ ἠθικὸ κατρακύλισμα καὶ ἡ κοινωνικὴ ἀναρχία, δὲν ὀφείλονται στὸ ξεσκέπασμα καὶ τὸ δημόσιο μαστίγωμα τῶν ἀναίσθητων ἐκείνων, ποὺ περιβλήθηκαν ἀναξίως τὸ ἱερατικὸ ἀξίωμα καὶ πρόδωσαν τὴν ἀποστολή τους. Ἡ Ἐκκλησία γελοιοποιεῖται ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία πολλῶν ῥασοφόρων, καὶ στὸν εἰκοστὸ πρῶτο αἰῶνα μεγάλων ἀνησυχιῶν, ὑπὸ τὸ βλέμμα τῶν Ἐπισκόπων, ἡ δογματικὴ καὶ ἠθικὴ διδασκαλία ἔχει ἀναληφθεῖ ἀπὸ πνευματικὰ μειράκια, ποὺ φλυαροῦν ἐντυπωσιακὲς ἀνοησίες· ἀκόμα καὶ στὶς ἕδρες τῶν Μητροπόλεων, σὲ κάθε συνοικία ξεφυτρώνει καὶ κάθε εἴδους αἱρετικὴ καὶ σχισματικὴ σφηκοφωλιά, χωρὶς οἱ ἁρμόδιοι νὰ συγκινοῦνται· πολλὲς φορὲς ὁ Ἄμβωνας, χρησιμοποιεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους ἀμφιβόλου ἠθικῆς ὑποστάσεως· ὄχι σπανίως, αὐτὸς ὁ ἱερὸς χῶρος τοῦ ναοῦ, μεταβάλλεται σὲ χῶρο συναλλαγῆς ἱερέων καὶ λαϊκῶν, ἤ ἀκόμα καὶ σὲ χῶρο θεαμάτων· πιστοὶ ἀπευθύνονται σὲ κλέφτες, ῥυπαρολόγους, βλάσφημους καὶ ὑβριστὲς τῶν θείων, γιὰ νὰ τοὺς καθαρίσουν τὴν ψυχὴ… Ποῦ θὰ θίξει ὁ ἔλεγχος τὸν ἐνάρετο, τὸν τίμιο, τὸν φιλότιμο καὶ ἔξυπνο ἐργάτη τῆς Ἐκκλησίας; Καὶ τί χρωστάει τὸ γνήσιο ὄργανο τῆς Βουλῆς τοῦ Θεοῦ, νὰ συλλειτουργεῖ μὲ τὴν θρησκεύουσα ἐμπορία, ἡ ὁποία περιβληθεῖσα τὴν ἱερὴ τήβεννο, κατειρωνεύεται τοὺς πάντες καὶ ἐκμεταλλεύεται τὴν πίστη; Οἱ καιροὶ ἄλλαξαν. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, ἡ πονηρία τῶν θρησκειοκαπήλων εἶναι ἀδύνατον νὰ δικαιωθεῖ! Γιὰ νὰ προληφθεῖ τὸ μεγαλύτερο κακό, οἱ κατὰ τόπους Ἐπίσκοποι ὀφείλουν μιὰ πρωτοβουλία ἠθικῆς ἀναγεννήσεως. Νὰ ἐγκαταλειφθεῖ ἡ τακτικὴ τῆς στρουθοκαμήλου. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ζημιώθηκε ὑπερβολικὰ ἐξ αἰτίας τῆς μωρῆς ἀντιλήψεως πολλῶν, πὼς ὁ ἔλεγχος τοῦ κακοῦ σκανδαλίζει τὶς ἀστήρικτες καρδιές. Αὐτὸ εἶναι δόγμα τῶν ἐνόχων, ποὺ ἔχουν προσωπικὸ συμφέρον νὰ παρατείνεται ἡ βασιλεία τοῦ σκότους, γιὰ νὰ καρποῦνται τὰ φροῦτα τῆς ἁμαρτίας. Εἶναι τὸ σύνθημα τοῦ ἑωσφόρου, ποὺ ὑφίσταται κρίση στὴν λάμψη τοῦ φωτός, διότι μόνο διὰ τοῦ ψεύδους πριονίζει τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖο κινδυνεύει νὰ ὑποστεῖ ἀφανισμό! Δέξου, λέει ἡ Γραφή, τὸν ἔλεγχο τοῦ φίλου σου, πρὶν σὲ δαγκώσει ὁ ἐχθρὸς…”».

«Ὁ λυσσώδης “σκύλος” ΕΚ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ ποὺ εἶπε ὁ θεῖος στὸ κήρυγμα, ὁ ὁποῖος βανδαλίζει τὴν κοινωνία, μέσα στὴν Ἐκκλησία λειτουργεῖ ὡς ΜΑΣΟΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΝ ΚΡΑΤΕΙ! Τὰ ἔνστικτα τοῦ λύκου ποὺ δεσπόζουν μέσα του, ὅπως φαίνονται καὶ στὶς μεθόδους λεηλασίας ποὺ χρησιμοποιοῦνται στὶς καταστροφικὲς ἐπιθέσεις τοῦ κακοῦ ἐναντίον τὸ καλοῦ, δὲν κρύβουν ὅτι τὸ παρακράτος ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας συντηρεῖ μία… ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ! Ἡ ὁποία μὲ τὴν κυνικὴ ἀποθράσυνση ποὺ κρύβει κάτω ἀπὸ τὴν ἀπατηλῆ ἱεροπρεπῆ εἰκόνα, ἀξιώνει νὰ θέτει “ὑπὸ ἀμφισβήτηση” τὴν παραδοσιακὴ Δικαιοσύνη, ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ… ΤΟ ΑΔΙΚΟ! Ὅσο ὁ τύραννος “Ἀρχιερέας” γνωρίζει ὅτι δὲν θὰ τὸν ἐλέγξει κανείς, ἄρα ὅτι κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ τοῦ κλείσει τὸν δρόμο, ἀποκαλύπτει ὅτι “ἔχει πλάτες”, οἱ ὁποῖες τοῦ δίνουν τὴν “ΙΣΧΥ” καὶ τὴν “ΕΞΟΥΣΙΑ” γιὰ… ΒΕΒΗΛΩΣΗ! Ἐνῶ στὴν ὑπηρεσία τῆς σταυρωμένης ἀγάπης, οἱ πιστοὶ καλούμαστε νὰ σταυρώσουμε τὸ κτηνῶδες ἐγώ, ὁ ἀθεόφοβος κληρικὸς “ΑΛΛΑΖΕΙ” ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, παραβιάζοντάς τους. Σὰν “κατακτητὴς” δηλαδή, μᾶς πληροφορεῖ, πὼς τώρα ποὺ μὲ τὰ θεάματα ΒΕΒΗΛΩΝΕΙ τὸν ἱερὸ ναό, “ΠΑΥΕΙ” νὰ εἶναι ὁ ναὸς τὸ ΙΕΡΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΑΣ, μέσα στὸ ὁποῖο νικούσαμε τὸ κτηνῶδες ἐγώ! Δήμητρα, χρησιμοποιῶντας ὁ κάθε ἀχρεῖος λυκοποιμένας τὸν ναό, μὲ τοὺς αἰρετικοὺς τρόπους ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ δυτικοὶ τοὺς δικούς τους, στὴν πραγματικότητα ΠΕΡΙΣΤΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ! Ἡ ὁποία μέσα στὴν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΗ! Δηλαδή, μὲ τὴν ΜΑΣΟΝΙΚΗ “ΕΠΑΝΕΡΜΗΝΕΙΑ” τῆς ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ὁ ναός, τὸ ΙΕΡΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΑΣ, σταδιακὰ θὰ μετατρέπεται στὴν… ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ ΜΑΣ!».

«Δυστυχῶς, ὥς τώρα ἔτσι γινόταν! Ὅμως Γεσθημανή, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ὅλα αὐτὰ θὰ περάσουν στὸ παρελθόν! Ἀκοῦς τὴν Παράκληση στὴν Παναγία, ποὺ ψάλλεται ἀπὸ τοὺς πιστούς; Ἔλα μαζί μου, καὶ θὰ καταλάβεις! Ἀπὸ τὸν ἐξώστη φαίνονται τὰ γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως! Γι’ αὐτὸ λείπουν οἱ γονεῖς μου ἀπὸ τὸ πρωί, ἐπειδὴ ἡ σημερινή ἡμέρα θὰ μείνει στὴν Ἱστορία! Βλέπεις τὴν ἀνθρωποθάλασσα; Μόλις μαθεύτηκε πὼς ὁ δικτάτορας “Ἀρχιερέας”, ἤθελε νὰ ἐξοβελίσει τοὺς πνευματικούς, ποὺ θυσίαζαν τὸ σαρκίο τους στὴν καλλιέργεια τοῦ Ἀμπελῶνα τοῦ Θεοῦ, αὐθόρμητα καὶ παμψηφεί, ἀποφασίστηκε ἡ ἀπαίτηση ΑΜΕΣΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ τοῦ μασόνου προδότη, ἀπὸ τὸν ἀρχιερατικὸ θρόνο! Ὁ πατέρας μᾶς μετέφερε ἕνα σωρὸ ἐλπιδοφόρες ἀποφάσεις τῶν Χριστιανῶν, ὅπως ὅτι δὲν ἀνέχονται ἄλλο τὴν πονηρία τῶν θρησκειοκαπήλων, ὅτι δὲν ἔχει θέση στὴν ζωή τους ἡ βασιλεία τοῦ σκότους, καὶ ὅτι θὰ μαζευτοῦν ὅλοι ἔξω ἀπὸ τὴν Μητρόπολη, ΓΕΜΑΤΟΙ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΟΥΣ, ἀποφασισμένοι νὰ δώσουν τὸν ἑαυτό τους στὸν Κύριο! Ὁ ἴδιος ὁ πατέρας μου, προσεύχεται ὁλόψυχα στὸν Χριστὸ νὰ φωτίσει τὸν ἀμείλικτο διώκτη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως φώτισε καὶ τὸν Ἀπ.Παῦλο, ὁ ὁποῖος μεταστράφηκε σὲ κορυφαῖο “καλλιεργητὴ” μέσα στὸν Ἀμπελῶνα τοῦ Θεοῦ! Ἀλλὰ τὸ ἐνδεχόμενο τῆς μετάνοιας τοῦ συγκεκριμένου κληρικοῦ, θὰ γινόταν μέσα στὴν προσωπικὴ πορεία του, ἀφοῦ τώρα οἱ δρόμοι μας χωρίζουν».

«Ψάλλουν τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο!», εἶπα καὶ ἡ ψυχή μου ἠλεκτρίστηκε ἀπὸ πνευματικὴ χαρά.

«Πῆραν τὴν παραίτηση! Γεσθημανή, τὴν πῆραν!», εἶπε ἡ Δήμητρα, καὶ μὲ μάτια δακρυσμένα ἀπὸ συγκίνηση, ἔπεσε πάνω μου καὶ ἀγκαλιαστήκαμε.

Βλέποντας νοερὰ τὸν ἀφοπλισμὸ καὶ τοῦ δικοῦ μας προδότη Μητροπολίτη, ἡ καρδιά μου φτερούγισε ἀπὸ ἐλπίδα, γιὰ τὸ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ποὺ πλησιάζει στὴν Πατρίδα μας! Μόλις ἐξαντλήσαμε τὶς δυνάμεις μας ἀπὸ τὸ σφιχταγκάλιασμα, πάντα χαμογελῶντας, ἐπιστρέψαμε στὴν συζήτηση ἀναζωογονημένες. «Πραγματικὰ εἶχαν ὄλοι ΕΝΑ ΘΕΛΗΜΑ, κι ἄς ἦταν συγκεντρωμένοι τόσοι πολλοὶ ἄνθρωποι!», παρατήρησα. «Εἶναι θαυμαστό! Δὲν εἶχα ξαναδεῖ πῶς γίνεται ἀδελφικὴ ἡ κοινωνία, ὅταν οἱ Χριστιανοὶ ἔχουν ὄλοι ΕΝΑ ΘΕΛΗΜΑ, τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ!».

«Ὁ πατέρας μου λέει πὼς ὅταν ἀρνούμαστε τὴν δική μας θέληση, γιὰ νὰ ὑποταχθοῦμε στὴν θέληση τοῦ Κυρίου, βρίσκουμε δυνάμεις γιὰ νὰ πολεμήσουμε καὶ τὸ ἐσωτερικὸ κακό, καὶ τὸ ἐξωτερικό. Σήμερα ἡ περιοχή μας δέχτηκε τὸν ἔλεγχο τοῦ φίλου μας πατρὸς Γεμινιανοῦ, πρὶν… μᾶς δαγκώσει ὁ ἐχθρός! Ὁ ὁποῖος ὄντως πριονίζει τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας…».

«Εἶναι γεγονός, πὼς γιὰ νὰ ὑπερασπιστοῦμε τὴν Πατριδα μας ἀπὸ κοσμοκράτορα διάβολο, ποὺ τὴν θέλει γιὰ δική του, χρειάζεται ἐκ βάθρων πνευματικὴ ἀνασύνταξη! Ἐπείγει, τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας νὰ τεθεῖ πάνω ἀπὸ ὅλα! Κάπου πρέπει νὰ ἔχω καὶ μία ἄλλη φωτογραφία ἀπὸ τὰ “Πρωτόκολλα τῆς Σιῶν”, ποὺ λέει γιὰ τὸ ἑωσφορικὸ ὑπερκράτος ποὺ θέλουν νὰ φτιάξουν οἱ παράφρονες Ἑβραῖοι. Ἄ, νάτη. Σοῦ διαβάζω: “ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ “ΑΠΟΨΗ” ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ. Ἡ κυβέρνησή μας θὰ ἔχει τὴν ὅψη Πατριαρχικῆς καὶ Πατρικῆς ἐπιτροπείας, ἐκ μέρους τοῦ κυβερνήτη μας. Ὁ λαός μας καὶ οἱ ὑπήκοοί μας θὰ βλέπουν στὸ πρόσωπό του τὸν πατέρα, ὁ ὁποῖος μεριμνᾶ γιὰ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα, γιὰ ὅλες τὶς πράξεις, γιὰ ὅλες τὶς ἀμοιβαῖες σχέσεις τῶν ὑπηκόων μεταξύ τους καὶ μὲ τὴν κυβέρνηση. ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ. Τότε θὰ ἐμποτιστοῦν τόσο πολὺ μὲ τὴν σκέψη, ὅτι ἐφ’ ὅσον θέλουν νὰ ζήσουν μὲ εἰρήνη καὶ ἡσυχία, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπορρίψουν τὴν κηδεμονια καὶ τὴν καθοδήγηση αὐτή· ὥστε θὰ ἀναγνωρίσουν τὴν ἀπολυταρχία τῆς κυβέρνησής μας, προσεγγίζοντας τὴν λατρεία [ἐννοεῖ τὴν λατρεία τοῦ σατανᾶ] μὲ σεβασμό [ἐδῶ βρίσκεται ὁ λόγος τῆς πολτοποίησης τῶν λαῶν, μὲσῳ τοῦ πολέμου], ἰδίως ὅταν θὰ πειστοῦν ὅτι ἡ ἐξουσία της, δὲν ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὴν ἐξουσία τῶν ὑπαλλήλων της, ποὺ ἐκτελοῦν τυφλὰ τὶς ὁδηγίες της. Θὰ εἶναι κατευχαριστημένοι, γιατὶ θὰ ἔχουμε κανονίσει τὰ πάντα στὴν ζωή τους, ὅπως οἱ φρόνιμοι γονεῖς, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀναθρέψουν τὰ τέκνα τους στὸ αἰσθημα τοῦ καθήκοντος καὶ τῆς ὑπακοῆς. Διότι οἱ λαοί, ἀναφορικὰ πρὸς τὰ μυστικὰ τῆς πολιτικῆς μας, εἶναι παιδιὰ αἰωνίως ἀνήλικα, ὅπως καὶ οἱ κυβερνήσεις τους… ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ ΩΣ ΤΟ ΜΟΝΟ ΔΙΚΑΙΟ. Ὄπως βλέπετε, βασίζω τὸν δεσποτισμό μας πάνω στὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον. Τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἀπαιτοῦμε τὴν ἐκπλήρωση τοῦ καθήκοντος, εἶναι τὸ πρώτιστο δικαίωμα κυβέρνησης, ἡ ὁποία φέρεται πατρικῶς πρὸς τοὺς ὑπηκόους της.Ἔχει ὑπὸ τὴν κατοχή της τὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου, καὶ ὀφείλει νὰ τὸ χρησιμοποιήσει γιὰ νὰ κατευθύνει τὴν ἀνθρωπότητα πρὸς τὴν τάξη, ἡ ὁποία καθορίζεται ἀπὸ τὴν φύση, ποὺ εἶναι ἡ ὑπακοή. Τὸ πᾶν γιὰ τὸν κόσμο εἶναι νὰ ὑπακούει, ἄν ὄχι στοὺς ἀνθρώπους, τουλάχιστον στὶς περιστάσεις, ἤ στὴν ἴδια τὴν φύση τὴν κοσμική, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ὑπακούει στὸν ἰσχυρότερο. Ἄς καταστοῦμε λοιπὸν οἱ ἰσχυρότεροι, γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε αὐτὸ τὸ προνόμιο. Πρέπει νὰ γνωρίζουμε νὰ θυσιάζουμε ἀδίστακτα, κάποια μεμονωμένα ἄτομα, παραβιάζοντας ἔτσι τὴν ἐπικρατοῦσα τάξη, διότι μὲ τὴν παραδειγματικὴ τιμωρία τοῦ κακοῦ, ὑπάρχει μεγάλη μορφωτικὴ δύναμη. Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Ἐὰν ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραὴλ βάλει στὸ κεφάλι του τὸ στέμμα, τὸ ὁποῖο θὰ τοῦ προσφέρει ἡ Εὐρώπη, θὰ γίνει ὁ Πατριάρχης τοῦ κόσμου. Τὰ ἀπαραίτητα θύματα, ποὺ θὰ θυσιάσει λόγῳ τῆς χρησιμότητάς τους, ποτὲ δὲν θὰ φτάσουν τὸν ἀριθμὸ τῶν θυμάτων ποὺ προσφέρθηκαν γιὰ αἰῶνες στὴν μανία τῶν μεγαλείων, ἀπὸ τὴν ἀντιζηλεία τῶν χριστιανικῶν κυβερνήσεων. Ὁ βασιλιᾶς μας θὰ βρίσκεται σὲ διαρκῆ ἐπικοινωνία μὲ τὸν λαό. Ἀπὸ τὸ βῆμα θὰ ἀπευθύνει πρὸς αὐτόν, λόγους, τοὺς ὁποίους ἀμέσως ἡ φήμη θὰ φέρνει στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης”».

«Τέτοια δαιμονικὰ πράγματα, Γεσθημανή, μόνο ἀπὸ τοὺς δαιμονόπληκτους Ἑβραίους μπορεῖ νὰ τὰ ἀκούσει κανείς! Οἱ ὁποῖοι βλέπουν ὅλους τοὺς λαούς, γιὰ στάνες γεμᾶτες μὲ δίποδα ζῶα, ποὺ μάλιστα θὰ τοὺς βάζουν καὶ τὰ δύο πόδια σὲ ἕνα παπούτσι! Ξεκινῶντας νὰ “σταυρώνουν” ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα μὲ τὸν πόλεμο, λένε ὅτι θὰ μᾶς δώσουν “εἰρήνη” καὶ “ἡσυχία”, ἄν δεχτοῦμε νὰ βρισκόμαστε σὲ ΜΟΝΙΜΗ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ, καὶ ΝΑ ΜΑΣ ΚΗΔΕΜΟΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΣΤΑΥΡΩΤΕΣ! Τί ξέρουμε ὅμως ἀπὸ αἰχμαλωσία; Γιὰ κάποιους μῆνες τὴν ζήσαμε! Δώσαμε ἐμπιστοσύνη στὰ δουλικὰ τῶν Ἑβραίων, τοὺς ἐλεεινοὺς πολιτικοὺς —ὅλων τῶν παρατάξεων—, οἱ ὁποῖοι ἐμποτισμένοι μὲ τὴν νοοτροπία τῆς “ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΙΑΣ”, μᾶς ὑποβίβασαν “δοκιμαστικὰ” σὲ ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, στερῶντας τὶς ἐλευθερίες μας! Τὰ ὑποτιθέμενα μέτρα ποὺ μᾶς ἐπέβαλαν, δὲν ἦταν μέτρα, ἀλλὰ ΔΙΩΓΜΟΣ, ποὺ ἐφάρμοζε στὴν πράξη αὐτὰ ποὺ μόλις διάβασες. Ὅτι οἱ ἑβραιομασόνοι θέλουν νὰ κατευθύνουν τὴν ἀνθρωπότητα σὲ κατάσταση, ποὺ ΜΟΝΟ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΣΤΟΝ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ! Καὶ ὅποιον ἀντιδρᾶ, θὰ τὸν σκοτώνουν ἐν ψυχρῷ! Εἶναι δηλαδὴ αὐταπόδεικτο πὼς οἱ πολιτικοὶ τῆς Ἑλλάδας εἶναι ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ τῆς Μασονίας, ποὺ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΥΦΛΑ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ, παρέα μὲ τοὺς ἄλλους διαβολο-ὑπαλλήλους· τὸν Πατριάρχη καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ποὺ ἀνυπομονοῦν νὰ συγκυβερνήσουν μὲ τοὺς δαίμονες καὶ τοὺς Ἑβραίους, στὸ σατανικὸ ὑπερκράτος! Γι’ αὐτὸ ἄρχισαν ἀπὸ νωρὶς νὰ μᾶς περιστέλλουν τὶς θρησκευτικὲς ἐλευθερίες μας μέσα στοὺς ναούς, γιὰ νὰ ἀπομακρύνουν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη! Ἡ μασονικὴ πρακτικὴ εἶναι ἡ “ἐπέλαση διά τῶν θεσμῶν”, ὅπως αὐτὸ ποὺ ζήσαμε μὲ τοὺς ἐγκλεισμούς. Δηλαδή, ΤΟ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τῶν ΣΤΑΥΡΩΤΩΝ. Ἡ Μασονία φιλοδοξεῖ νὰ μετασχηματισθεῖ ἀπὸ “κρύπτη τοῦ παρελθόντος” σὲ “ἐκκλησία τοῦ μέλλοντος”, ἑνώνοντας τὶς ἐπί μέρους θρησκεῖες, οἱ ὁποῖες προβλέπεται νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ δόγματα ἐκεῖνα, πού τίς διαχωρίζουν ἀπό τίς ὑπόλοιπες. Ἄν τόσους μῆνες ὁ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ, μείωνε τὸν φόρο καυσίμων, ἤ γενικὰ ἄν βλέπαμε ὅτι προσπαθοῦσε νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ τὰ καταφέρουμε καλύτερα, μὲ τόσα ποὺ περνᾶμε ὡς λαός, ἴσως τὶς ὁδηγίες τοῦ Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ Ἐνέργειας νὰ τὶς δεχόμασταν. Τώρα ὅμως ξέρουμε πὼς ὅλα τὰ ἑβραϊκὰ μέτρα ποὺ ἑτοιμάζουν, στοχεύουν ὄχι νὰ βοηθήσουν τὴν οἰκονομία, ἀλλὰ νὰ μᾶς ἀφαιρέσουν τὴν ἐλευθερία! Μὲ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό, θέλουν νὰ μετατρέψουν κι ἐμᾶς ΣΕ ΑΡΙΘΜΟ! Μόνο ποὺ τὰ τέκνα τῆς νύχτας δὲν εἶναι σὲ θέση, νὰ ἀποφασίζουν γιὰ τὴν αἰώνια ἐλευθερία τῶν τέκνων τῆς ἡμέρας! Ὁ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ εἶναι ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ γιὰ ἀρχηγός τῆς Πατρίδας μας! Καλύτερα θὰ ἔλεγα ὅτι εἶναι ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ! Μετὰ ἀπὸ τοὺς ναζιστικοὺς ἐμβολιασμούς τῆς ἐπιστημονικῆς δικτατορίας ποὺ μᾶς ἐπέβαλλαν τὰ ἀφεντικά του, δὲν εἶναι φρόνιμο νὰ τοῦ κανουμε τὴν χάρη, νὰ ὑποκύψουμε στὴν οἰκονομικὴ δικτατορία ποὺ θέλουν οἱ παράφρονεςἙβραίοι! Ἄν δεχτοῦμε τὰ μέτρα ποὺ ἄρχισε νὰ ἀναγγέλλει ἡ σατανοπροσκύνημένη Εὐρώπη, ὄχι μόνο δὲν θὰ λυθοῦν τὰ προβλήματα, ποὺ ὄντως ἀρχίζουν νὰ μᾶς πλησιάζουν, ἀλλὰ τὰ ἀδιέξοδα καὶ οἱ κίνδυνοι θὰ γίνουν ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ἀπὸ τὰ προβλήματα ποὺ ὑποτίθεται ὅτι θὰ λύσουν! Οἱ ἀπειλὲς ποὺ τώρα δὲν εἶναι ὁρατές, θὰ γίνουν κάτι σὰν κινούμενη ἄμμος, καὶ ὅσο θὰ προχωρᾶμε, θὰ χάνουμε τὸ ἔδαφος κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μας Ὁ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ εἶναι φύση ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ, καὶ ἄκρως ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ! Ἄσε ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἐμπιστευόμαστε μὲ τοὺς Τούρκους, μὲ τοὺς ὁποίους “θὰ τιμήσει τὴν παρακαταθήκη τοῦ Βενιζέλου καὶ τοῦ Κεμὰλ τοῦ γενοκτόνου”… Οἱ γονείς μου λένε, Γεσθημανή, ὅτι πρέπει νὰ τοῦ ἀφαιρέσουμε τὴν ἐξουσία ὅσο γίνεται τὸ γρηγορότερο, πρὶν ἀνακατέψει τὸν ἑλληνικὸ λαὸ στὶς πολεμικὲς συρράξεις! Ὅλοι καταλαβαίνουμε, πὼς ἀνυπομονεῖ νὰ στείλει τοὺς Ἕλληνες δίπλα στοὺς Ἑβραίους, γιὰ νὰ τοὺς βασανίζουν καὶ νὰ… “χαλαρώνουν” οἱ ἑωσφοριστές, ἀπὸ τὴν ἔνταση τοῦ πολέμου!».

«Ἄν περιφρονήσουμε τὰ ὄποια μέτρα μᾶς ἐπιβάλλει, ὁ μισέλληνας ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ θὰ μείνει μὲ ἄδεια χέρια! Μόλις ἀρνηθοῦμε νὰ τὸν ὑπακούσουμε, ὁ ἴδιος ἀπὸ μόνος του, γίνεται ἀνίσχυρος! Πρέπει λοιπὸν νὰ κοιτάξουμε μὲ τὴν προσευχή μας καὶ τὸν πνευματικὸ ἀγῶνα μας, νὰ ζητήσουμε ἀπὸ τὸν Κύριο τὸν καινούργιο Ἀρχηγὸ γιὰ τὴν Πατρίδα μας, ποὺ θὰ ὑπηρετήσει τὸ ἅγιο θέλημά Του. Τὸν Κυβερνήτη ποὺ θὰ μᾶς σπλαχνίζεται, καὶ μὲ τὴν καθοδήγηση τοῦ Χριστοῦ, θὰ μᾶς περάσει μέσα ἀπὸ τὰ δεινά, ποὺ ξέρουμε ὅτι θὰ φέρει αὐτὸς ὁ μακρινὸς πόλεμος! Ὁ Κύριος εἶναι πάντα δίπλα μας! Ἀνέκαθεν προστάτευε τὸν θεοσεβῆ λαό μας, καὶ θὰ τὸ κάνει καὶ τώρα! Θὰ μᾶς στείλει τὸν κατάλληλο Ἡγέτη, ποὺ θὰ ἐργαστεῖ γιὰ τὴν ΗΘΙΚΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ τοῦ Γένους μας, καὶ θὰ μᾶς βοηθάει τοὺς Ῥωμιοὺς νὰ πετυχαίνουμε τὸν σκοπὸ τῆς ζωῆς μας, νὰ ἐνδυθοῦμε τὴν ἀφθαρσία. Τότε θὰ πραγματοποιηθεῖ καὶ πάλι στὴν ‘Ρωμανία μας, αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Θεός: “θὰ κατοικήσω μεταξύ αὐτῶν καὶ ἐντὸς αὐτῶν, θὰ περπατήσω ἀνάμεσά τους, θὰ εἶμαι ὁ Θεός τους καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός Μου”!»

1 Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 2 καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες,

3 εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα. 4 καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν, βαρούμενοι ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι, ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.

4 καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν, βαρούμενοι ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι, ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.

5 ὁ δὲ κατεργασάμενος ἡμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο Θεός, ὁ καὶ δοὺς ἡμῖν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος. 6 Θαρροῦντες οὖν πάντοτε καὶ εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου·

7 διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν, οὐ διὰ εἴδους· 8 θαρροῦμεν δὲ καὶ εὐδοκοῦμεν μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν Κύριον. 9 διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα, εἴτε ἐνδημοῦντες εἴτε ἐκδημοῦντες, εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι.

10 τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὸν εἴτε κακὸν.

1 Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἀποκάμουμε. Διότι γνωρίζουμε καλά, ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγεια κατοικία τῆς ψυχῆς μας, ποὺ εἶναι κατοικία πρόσκαιρη καὶ διαλύεται εὔκολα σὰν σκηνή, δηλαδὴ τὸ σῶμα μας, γίνει ἐρείπιο ἀπὸ τὰ δεινὰ καὶ διαλυθεῖ ἀπὸ τὸν θάνατο, ἔχουμε σὰν μία ἄλλη οἰκοδομή, ποὺ μᾶς ἑτοιμάζεται ἀπὸ τὸν Θεό, τὸ νέο ἀθάνατο σῶμα. Αὐτὸ πλέον θὰ εἶναι σπίτι, ποὺ δὲν ἔφτιαξαν χέρια ἀνθρώπινα, καὶ τὸ ὁποῖο θὰ εἶναι αἰώνιο στοὺς οὐρανούς. 2 Καὶ ἀλήθεια, ὅσο καιρὸ βρισκόμαστε στὸ φθαρτὸ σῶμα, στενάζουμε, διότι μὲ πολὺ πόθο ἐπιθυμοῦμε νὰ φορέσουμε ἐπάνω μας σὰν ἄλλο ἔνδυμα τὴν μόνιμη κατοικία μας, ἡ ὁποία θὰ μᾶς δοθεῖ ἀπὸ τὸν οὐρανό. 3 Καὶ ἐὰν ἀκόμη λάβουμε τὸ νέο σῶμα ὡς ἔνδυμα, μιὰ φορὰ ποὺ θὰ φορέσουμε τὸ ἔνδυμα αὐτό, δὲν θὰ βρεθοῦμε γυμνοί. 4 Ἐμεῖς δηλαδή, ὅσοι εἴμαστε στὸ σῶμα αὐτό, ποὺ μοιάζει μὲ σκηνή, στενάζουμε σὰν νὰ πιεζόμαστε ἀπὸ κάποιο βαρὺ φόρτωμα. Καὶ στενάζουμε, ὄχι ἐπειδὴ θέλουμε νὰ ἐκδυθοῦμε τὸ σῶμα, ἀλλὰ ἐπειδὴ θέλουμε νὰ ἐνδυθοῦμε ἐπάνω μας τὸ οὐράνιο σῶμα, ὥστε ἀπὸ τὴν ἄφθαρτη ζωή του, νὰ ἐξαφανιστεῖ ἡ θνητότητα τοῦ σημερινοῦ σώματός μας. 5 Βέβαια αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω εἶναι ἀδύνατο στὴν ἀνθρώπινη δύναμη. Ἂλλὰ Ἐκεῖνος ποὺ μᾶς ἔπλασε γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτό, δηλαδὴ γιὰ νὰ ἐνδυθοῦμε τὴν ἀφθαρσία, εἶναι ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος μάλιστα ὡς ἀρραβῶνα καὶ ἐπίσημη ὑπόσχεση περὶ τοῦ ὅτι θὰ ἀφθαρτισθοῦμε, μᾶς ἔδωσε τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 6 Ἔχουμε λοιπὸν πάντοτε θάρρος καὶ γνωρίζουμε, ὅτι ὅσο καιρὸ μένουμε στὸ σῶμα, εἶναι σὰν νὰ ἔχουμε ξενιτευτεῖ ἀπὸ τὸν Κύριο. 7 Δὲν Τὸν βλέπουμε μὲ τὰ μάτια τοῦ σώματος, διότι τὴν παροῦσα ζωὴ τὴν περνᾶμε μὲ πίστη, χωρὶς νὰ βλέπουμε κατὰ πρόσωπο τὸν Κύριο. 8 Εἴμαστε γεμᾶτοι θάρρος καὶ ἐπιθυμοῦμε πολὺ νὰ ἀναχωρήσουμε ἀπὸ τὸ σῶμα, καὶ να μεταβοῦμε γιὰ νὰ μείνουμε μονίμως πλησίον τοῦ Κυρίου. 9 Γι’ αὐτὸ καὶ προσπαθοῦμε μὲ κάθε φιλοτιμία, εἴτε βρισκόμαστε μέσα στὸ φθαρτὸ σῶμα, εἴτε ἀποθνήσκουμε καὶ ἀναχωροῦμε ἀπὸ τὸ σῶμα, νὰ εἴμαστε εὐάρεστοι σὲ Αὐτόν.10 Διότι ὅλοι ἐμεῖς πρέπει νὰ παρουσιαστοῦμε φανεροὶ καὶ ξεσκεπασμένοι ἐμπρὸς στὸ δικαστικὸ βῆμα τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ ἀπολαύσει ὁ καθένάς μας ἐκεῖνα, ποὺ ἔκανε μὲ τὸ σῶμα, ἀναλόγως τῶν ὅσων ἔπραξε, εἴτε ἀγαθὸ εἶναι τὸ σύνολο τῶν πράξεών του εἴτε κακό. (Β΄Κορ. 5,1-10)

*Β΄ Κορ. 6,14
**Φιλιπ. 3,2
*** Ἀποκ. 2,10

τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΑΝΟΡΘΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, τοῦ γνήσιου κληρικοῦ, ἄγρυπνου θεολόγου καὶ ἀσκητῆ ἱερομονάχου, μακαριστοῦ πατρός μας Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καλύβα.
—Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, τοῦ ἀθανάτου πατρός μας, μακαριστοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης, Ἀρχιμ. Αὐγουστίνου Καντιώτου
π. Σεραφεὶμ Ζήσης: ἐδῶ ἡ πηγὴ γιὰ τὰ μασονικὰ δόγματα ποὺ μεταφυτεύονται στὴν Θεολογία

Πιὸ κάτω βρίσκεται τὸ δέκατο πέμπτο κεφάλαιο τῶν Πρωτοκόλλων τῆς Σιῶν. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζουμε αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες.