Περπατώντας ὥς τὴν πλατεία, ἄκουγα ζαλισμένος τὶς σκέψεις στὸ κεφάλι μου νὰ βουΐζουν, λὲς καὶ ἦταν μέλισσες. Δὲν ἦταν μόνο οἱ δόσεις τοῦ στεγαστικοῦ ποὺ εἶχαν ἀφήσει ἀπλήρωτες, οἱ γονεῖς μου· ἡ περίπτωση νὰ ἔπαιρνε ἡ τράπεζα τὸ σπίτι, δὲν εἶχε γίνει ἀκόμα ὁρατή. Ὅμως ἡ χρεωκοπία στὸ μαγαζὶ τοῦ πατέρα μου, ἦταν θέμα κάποιων ἡμερῶν. Ὁ ἴδιος πήγαινε νὰ σκάσει, ἀλλὰ ἡ μάνα μου συνέχεια τοῦ ἔλεγε, πὼς ὁ Θεὸς δὲν ἀφήνει κανέναν. Δὲν σκόπευα νὰ τὸ ἔλεγα ποτὲ στὸν πατέρα μου, ἀλλὰ κάπου μέσα μου τὸ ἔνοιωθα, πὼς ἡ κατάληξη αὐτοῦ τοῦ μαγαζιοῦ δὲν θὰ ἦταν καλή. Μπορεῖ τότε μὲ τὸν κορονοϊὸ νὰ ἤμουν παιδὶ τοῦ δημοτικοῦ, ἀλλὰ θυμᾶμαι πολλὲς ἀνεξήγητες ἀντιδράσεις τοῦ πατέρα. Μόλις τὸ κράτος ἔδωσε ΡΗΤΗ ΕΝΤΟΛΗ στοὺς καταστηματάρχες, πὼς ἔτσι καὶ δὲν εἶχε κάποιος χαρτὶ ἀπὸ τέστ ἤ ἀπὸ ἐμβόλιο, ΝΑ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ, ἀλλοιῶς ὁ καταστηματάρχης θὰ ἀντιμετώπιζε τὰ ΑΝΕΛΕΗΤΑ πρόστιμα τοῦ κράτους, ὁ πατέρας ἄρχισε νὰ κοιτάζει ὅλους τοὺς πελάτες… “ἐχθρικά”! Ἀποφασισμένος νὰ τηρήσει πιστὰ τὴν ἐντολή, ὑπὸ τὸν φόβο αἰφνιδίου κρατικοῦ ἐλέγχου, κοιτοῦσε τοὺς πελάτες ποὺ ἑτοιμάζονταν νὰ μποῦν, μὲ… “ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ”. Μὲ ἐλεγκτικὴ ματιὰ καὶ ἔνταση στὸ πρόσωπο τοὺς ἔφραζε τὸν δρόμο, ὥσπου νὰ ἐλέγξει τὰ χαρτιά τους, καὶ νὰ τοὺς δώσει τὴν ἄδεια γιὰ νὰ μποῦν καὶ νὰ ψωνίσουν. Ὁρισμένες φορὲς ποὺ ἐξυπηρετούσαμε καὶ οἱ δύο, καὶ δὲν κοιτούσαμε ὅτι πέρασαν ἀπὸ τὴν πόρτα κάποιοι, τὸν ἔβλεπα τὰ ἑπόμενα λεπτὰ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ τὰ ἐποχικὰ εἶδη ποὺ ἤθελαν νὰ ἀγοράσουν —ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἦταν χωρὶς χαρτὶ— καὶ νὰ τοὺς διώχνει κακὴν κακῶς! Ἡ μάνα τοῦ ἔλεγε συνέχεια νὰ μὴν ἀποπαίρνει τοὺς πελάτες, σὰν νὰ ἔμπαιναν γιὰ νὰ “κλέψουν”, ἀλλὰ ἐκεῖνος τῆς ἀπαντοῦσε πὼς δὲν ἤθελε μπλεξίματα. Στὰ μάτια μου τότε ἦταν ΑΝΕΞΗΓΗΤΟΣ ὁ τρόπος, ποὺ μὲ τὴν ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ὁ πατέρας μου γινόταν… “νομοταγῆς”! Ἀκούγοντας τὴν μάνα νὰ τοῦ λέει, πὼς ΟΛΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ ὅτι οἱ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ μᾶς ΚΟΡΟΪΔΕΥΑΝ γιὰ τὴν “φοβερὴ” ἀπειλὴ τῆς ὑγείας μας, καὶ πὼς οἱ “εἰδικοὶ” τῆς τηλεκόλασης ΕΞΑΠΑΤΟΥΣΑΝ τὸν ἑλληνικὸ λαό, συμπέρανα πὼς οἱ πολιτικοὶ ΑΛΛΑ ΕΛΕΓΑΝ, καὶ ΑΛΛΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ. Ὅμως πρὶν τοὺς κατηγορήσουμε οἱ πολίτες ὅτι ὡς κοινωνία, μᾶς ἐκθέτουν σὲ “ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ” ΚΙΝΔΥΝΟ μὲ τὶς ΑΠΑΤΕΣ ΤΟΥΣ, προλάβαιναν οἱ πολιτικοὶ νὰ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ἐμᾶς τοὺς ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ πολίτες, ποὺ “ἐκθέταμε(!)” ὁ ἕνας τὸν ἄλλον σὲ κίνδυνο… Τὴν ἐξήγηση γιὰ τὴν “ἐχθρικότητα” τοῦ πατέρα μου πρὸς τοὺς πελάτες, μοῦ τὴν ἔδωσε ὁ πατέρας του, ἀλλὰ ἦταν “ΤΟΣΟ ἱκανοποιητικὴ” ἡ ἑρμηνεία τοῦ παπποῦ μου, ποὺ μοῦ κόπηκαν τὰ γόνατα. Τὰ κομμουνιστικὰ κράτη, εἶπε, προκειμένου νὰ ἔχουν ἥσυχο τὸ κεφάλι τους πὼς οἱ φυλακισμένοι στὰ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ θὰ εἶναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ “ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΣ”, καὶ πὼς δὲν θὰ περνάει ἀπὸ τὸ μυαλό τους ἡ διαφυγή, ἤ τίποτα ἐξεγέρσεις, ὅριζαν ὡς φύλακες κάποιους ΒΑΡΥΠΟΙΝΗΤΕΣ μὲ ΠΩΡΩΜΕΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Μὴν θέλοντας οἱ ΜΕΓΑΛΟΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ νὰ χάσουν τὴν ΕΥΝΟΙΑ τῆς διοίκησης τῆς φυλακῆς, τῆς ἔδειχναν “ΑΦΟΣΙΩΣΗ(!)”, ἀσκώντας μὲ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ τὴν ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ποὺ ἀποκτοῦσαν, ἔναντι τῶν συγκρατουμένων τους, ἐξαντλώντας πάνω τους ὅλο τὸ ΑΠΩΘΗΜΕΝΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥΣ! Οἱ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ τῆς διοίκησης πρὸς τοὺς δύστυχους φυλακισμένους —ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ ἐξ αἰτίας τῆς πίστης τους—, ἦταν ἡ “χαρὰ” κάθε προνομιούχου βαρυποινήτη, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ διατηρήσει τὴν θέση του… Γιὰ πότε ἔγινε “ΒΑΡΥΠΟΙΝΗΤΗΣ” καὶ ὁ πατέρας μου, κανείς μας δὲν κατάλαβε, ὅμως γεγονὸς παρέμενε ἡ ΡΗΤΗ ΕΝΤΟΛΗ τοῦ κράτους πὼς ὡς “ΦΥΛΑΚΑΣ”, ἡ δουλειά του ἦταν νὰ… “βασανίζει” τοὺς πελάτες! Τώρα ὅμως ποὺ οἱ πολιτικοὶ ἀνέφεραν τὴν ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΕΝΤΟΛΗ, πὼς σὲ λίγο θὰ γίνει… “ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ” ἕνα “ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ γιὰ παιδιά”, πάλι ΑΛΛΑ ΕΛΕΓΑΝ, καὶ ΑΛΛΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ! Εἶναι ἡλίου φαεινότερο πὼς ΤΙΠΟΤΑ δὲν γινόταν γιὰ τὴν προστασία τῶν ἀνηλίκων, ὅπως ἰσχυρίζονταν ὑποκριτικά, ἀλλὰ γιὰ τὴν μουλωχτὴ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΗΤΩΝ! Κάνοντας ἕνα βῆμα τὴν κάθε φορά, ἤθελαν νὰ μᾶς ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΟΥΝ στὸ ΨΗΦΙΑΚΟ ΧΡΗΜΑ, παρακολουθώντας ἔτσι καὶ τὴν κάθε κίνησή μας. Τί θὰ συμβεῖ ὅμως ἄν γύρω μας, ξαφνικὰ ὁ τόπος γεμίσει ἀπὸ… περιπτεράδες καὶ ψιλικατζῆδες “ΒΑΡΥΠΟΙΝΗΤΕΣ”, ποὺ ἀπὸ… “ΑΦΟΣΙΩΣΗ” στοὺς ὑποκριτὲς πολιτικούς, θὰ ἀσκοῦν πρὸς τοὺς ἀνηλίκους… ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΗ “ΕΞΟΥΣΙΑ”; Ἐγὼ προσωπικὰ δὲν χρειαζόμουν καπνικὰ ἤ ἀλκοολοῦχα εἶδη, ἀλλὰ ἤδη στὴν τάξη, ὁ Μάκης διαφώνησε μὲ τὸν Κώστα, ὁ ὁποῖος εἶπε ἀπειλητικὰ πὼς ὅποιος ἀρνιόταν νὰ τοὺς πουλήσει τσιγάρα, θὰ εἶχε νὰ κάνει μαζί τους. Ἐπειδὴ ὁ Κώστας εἶχε “παρελθὸν” μὲ μικροπαρανομίες, ὁ Μάκης τοῦ ἐπιτέθηκε, γιὰ νὰ μὴν ξεσηκώνει τοὺς ὑπόλοιπους σὲ “τραβήγματα”, καὶ εὐτυχῶς προλάβαμε καὶ τοὺς σταματήσαμε στὶς “πρῶτες σφαλιάρες”… Ὅπου ὑπάρχουν “ΒΑΡΥΠΟΙΝΗΤΕΣ”, ὑπάρχει καὶ ΦΥΛΑΚΗ! Ἔνοιωθα τὸν κόσμο νὰ μοῦ θέτει ἕναν ἀσφυκτικὸ κλοιό, ποὺ ζητοῦσε νὰ ΑΦΑΙΜΑΣΣΕΙ ΚΑΘΕ ΖΩΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΟΥ! Πῶς θὰ γλύτωνα ἀπὸ τὴν ἔλλειψη σταθερότητας γύρω μου καὶ μέσα μου; Πῶς θὰ γλύτωνα ἀπὸ τὸ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟ ποὺ μὲ τυραννοῦσε; Διψασμένος γιὰ τὴν ΑΛΛΑΓΗ τοῦ ΚΟΣΜΟΥ, ποθοῦσα νὰ ἔβρισκα τὸν πραγματικὸ ἑαυτό μου, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ σπάσει τὸν κλοιὸ ποὺ μὲ φυλάκιζε!
«Ταξιάρχη, ἔλα στὴν παρέα μας ἄν θέλεις!”.
Μόλις εἶδε ὁ Εὐλάλιος, ὅτι φτάνοντας στὴν πλατεία κάθησα στὸ πεζούλι, μοῦ φώναξε νὰ πάω κοντά τους. Τὸν ἄκουσα τὸ πρωὶ στὸ σχολεῖο νὰ λέει σὲ συμμαθητές, πὼς εἶναι ὥρα νὰ ἀντιδράσουμε στὴν ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, καὶ νὰ ἀνοίξουμε τὸν δικό μας δρόμο στὴν ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ. Εἶπε πὼς τὸ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ εἶναι ΠΟΛΥΤΙΜΟ, καὶ γιὰ νὰ διατηρηθεῖ ἀπαιτοῦσε ἀγῶνες, ὄχι “συζητήσεις” στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης. Ὁ Εὐλάλιος ἦταν μετρημένο παιδί, φρόνιμο. Ἡ σεμνότητά του ἔκανε τὸν καθένα ποὺ τὸν γνώριζε, νὰ τὸν συμπαθήσει. Γνωρίζοντας ἐγὼ ἤδη τὰ ὀνόματα τῶν περισσοτέρων ἀπὸ τὴν παρέα, ὁ Εὐλάλιος μοῦ σύστησε καὶ τὸν Μαρῖνο μὲ τὸν Παράσχο, φίλους του ἀπὸ τὸ Κατηχητικό.
«Μαρῖνε», ῥώτησε ὁ Ἀντώνης, «γιατὶ ὁ ἐγωιστὴς δὲν δέχεται κανέναν ὡς ἰσάξιό του, ἀλλὰ θέλει νὰ εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους; Γιατὶ ὅσο κι ἄν τὸν τιμᾶς, πιστεύει πὼς δὲν τὸν τίμησες καθόλου, καὶ ζητάει ἀκόμα περισσότερη ἀναγνώριση; Ἐγὼ βλέπω πὼς τὴν στιγμὴ ποὺ θέλω νὰ μὲ ἀναγνωρίζει κάποιος, ΤΟΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝΩ, καὶ ἐνῶ ἐκείνους ποὺ μὲ τιμοῦν δὲν τοὺς ὑπολογίζω, τὶς τιμές τους ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΖΩ!». Τὰ λεγόμενα τοῦ Ἀντώνη, μὲ ἄφησαν ἄναυδο!
«Πρὶν σοῦ ἀπαντήσω Ἀντώνη, θὰ πῶ ἐν συντομίᾳ στὸν Ταξιάρχη τί κάνουμε ἐδῶ, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ παρακολουθεῖ. Ἡ ἁμαρτία ΦΘΕΙΡΕΙ τὸν ἄνθρωπο, ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΣ τὸν νοῦ καὶ τὴν σκέψη του. Χωρὶς τὸ φῶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ φθειρόμενος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία νοῦς, σκοτίζεται, καὶ ὁ ἄνθρωπος ΕΚΟΥΣΙΩΣ χάνει τὴν πνευματικὴ ὅρασή του. Ἔτσι ἡ φυσικὴ —ἀπὸ τὸν Θεὸ— ῥοπὴ τοῦ ἀνθρώπου στὴν διάκριση τοῦ καλοῦ ἀτονεῖ, δίνοντας τὴν θέση της σὲ ὅ,τι σαρκικό. Ὅταν ὁ νοῦς δὲν εἶναι ἐξασκημένος στὴν θέα τῆς ὕπαρξης τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ εἶναι βαθιὰ βυθισμένος σὰν σὲ βόρβορο, στὸ φρόνημα τῆς σάρκας, καὶ στὴν καρδιὰ συσσωρεύονται οἱ διάφορες ὄψεις τῆς ἁμαρτίας, ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος ἔχει τὴν συνείδηση πὼς ζεῖ “κάτω ἀπὸ τὴν ὀργὴ” τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁμολογεῖ πὼς τὰ κύματα τῶν ἁμαρτημάτων του τὸν πνίγουν, ὤστε ὑπὸ ἀπὸ τὸ βάρος τους νὰ ΣΥΝΘΛΙΒΕΤΑΙ! Αὐτὸ εἶναι τὸ δράμα τοῦ σαρκικοῦ ἀνθρώπου, ὅτι φέρει μέσα του τὸν φονιὰ τοῦ ἑαυτοῦ του· συνεργάζεται μαζί του, και ὅμως… τὸν μισεῖ! Μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς εἰρήνης, ἡ “ΣΑΡΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ” ΨΥΧΗ ὁδηγεῖται σταδιακὰ στὸν ΑΘΑΝΑΤΟ ΘΑΝΑΤΟ! Σὲ αὐτὴν τὴν πορεία δημιουργεῖται στὸν ἄνθρωπο ΑΦΟΡΗΤΗ ΘΛΙΨΗ καὶ ΜΟΝΑΞΙΑ, ἐπειδὴ ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ εἶναι καὶ ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν συνάνθρωπό του. Βιώνοντας συγχρόνως τὸ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΧΑΟΣ καὶ τὴν ΑΓΩΝΙΑ, τὸ ΚΕΝΟ κυριαρχεῖ στὴν ζωή του ΤΥΡΑΝΝΙΚΑ! Ἐμεῖς ἐδῶ βάζουμε μπροστά μας ἕναν πνευματικὸ “καθρέφτη” ἐν Χριστῷ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ, γιὰ νὰ μαθαίνουμε νὰ ἒντοπίζουμε καὶ μέσα μας, ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ τῆς ΦΘΟΡΑΣ. Συνειδητοποιώντας τὴν δυνατότητα τῆς ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ ΤΟΥΣ, μετὰ τὰ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΟΥΜΕ μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς καθιστοῦν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ, καὶ ὄντως ΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΟΥΣ!».
«Μαρῖνε, πρὶν ἀπαντήσεις στὸν Ἀντώνη, ἤθελα νὰ ἐπισημάνω στὸν Ταξιάρχη κάτι», ἔκανε μία παρένθεση ὁ Εὐλάλιος. «Στὸν Παράδεισο δὲν εἶχε νόημα νὰ πεῖ ὁ Θεὸς στοὺς Πρωτοπλάστους, νὰ μὴν κλέψουν ἤ νὰ μὴν πορνεύσουν. Προκειμένου νὰ γνωρίζουν οἱ δυό τους ὅτι βρίσκονταν κάτω ἀπὸ τὸν νόμο τοῦ Δεσπότη, μέσα στὴν ἀφθονία ποὺ τοὺς ἔδωσε σὲ ὅλα, τοὺς ἀπαγόρευσε μόνο ἕνα δέντρο. Ὄχι ἐπειδὴ τὸ δέντρο ἦταν κακό, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ ΠΑΡΑΒΑΣΗ τῆς ΕΝΤΟΛΗΣ ἦταν ΜΟΧΘΗΡΗ! Ὡς ῥίζες τοῦ ἀνθρωπίνου Γένους, οἱ Πρωτόπλαστοι, ῥίζες ποὺ μολύνθηκαν ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, μόλυναν καὶ ὅλο τὸ ὑπόλοιπο “δέντρο” τῆς Ἀνθρωπότητας! Ἔτσι ἐξηγεῖται ὁ σκληρὸς ἀγῶνας ποὺ ὀφείλουμε νὰ κάνουμε, γιὰ νὰ καθαρίσουμε τὴν καρδιά μας ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς καθηλώνουν στὸν μεταπτωτικὸ ἄνθρωπο. Στὴν φύση τῆς σάρκας τοῦ ἀνθρώπου εἰσχώρησαν οἱ ΗΔΟΝΕΣ καὶ οἱ ΑΚΑΘΑΡΣΙΕΣ, ὡς νόμος ποὺ ΑΓΡΙΕΨΕ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ, καὶ μὲ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ἡ ΑΜΑΡΤΙΑ, προσπαθεῖ νὰ ΣΥΛΗΣΕΙ ὅ,τι καλὸ ἔχει ἀπομείνει στὸν ταλαίπωρο ἄνθρωπο. Σύρει τὶς θελήσεις μας ὑπὸ τὸ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ, καὶ ἐμᾶς ὑπὸ τὴν ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ! Χωρὶς νὰ ἔχουμε ἀντιληφθεῖ ποιὸς ΘΑΝΑΣΙΜΟΣ ΕΧΘΡΟΣ εἶναι γιὰ ἐμᾶς ἡ ἁμαρτία, τῆς παραδινόμαστε μέσα στὴν ΜΑΛΘΑΚΗ ΖΩΗ, ὡς… “πηγὴ εὐτυχίας(!)”, ἐνῶ ἐκείνη μᾶς ὁδηγεῖ σὲ ΤΑΦΟ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΟΒΕΡΟΥ! Ὁ πλασμένος ὡς ἀναμάρτητος καὶ αὐτεξούσιος ἄνθρωπος, κυριεύτηκε ἀπὸ τόσα ΔΕΙΝΑ, τὰ ΠΑΘΗ, ποὺ ὅταν ἐπικρατήσουν γίνονται κύριοι καὶ ΤΥΡΑΝΝΟΙ! Ποὺ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝ τὴν ψυχή μας, καὶ τὴν ΥΠΟΤΑΣΣΟΥΝ στὴν ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ, ὅπως ἕναν ΑΙΧΜΑΛΩΤΟ! Ταξιάρχη, ἡ ἁμαρτία εἶναι ΦΥΛΑΚΗ, μέσα στὴν ὁποία ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜΕ ΟΛΟΙ! Τὸ ΕΓΩ ΜΑΣ εἶναι πουλημένο στὴν ἁμαρτία, ΑΙΧΜΑΛΩΤΟ στὸν νόμο της, καὶ ὅμως, τὸ ΕΓΩ ΜΑΣ ἔχει τὴν ἐντύπωση ὅτι εἶναι κάτι ΞΕΧΩΡΟ ἀπὸ αὐτήν, καὶ ἀκόμα περισσότερο, ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ! Ἡ ὁποία ὡς πράξη ΠΑΡΑΚΟΗΣ, εἶναι σαφὴς ΑΡΝΗΣΗ τῆς ΣΟΦΙΑΣ καὶ τῆς ΘΕΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!».
Κάποια ἀπὸ αὐτὰ τὰ εἶχα ἀκούσει καὶ ἀπὸ τὴν μάνα, ὅμως ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἔννοιες ὅπως αὐτές, προλάβαιναν νὰ ἁπλώσουν στὴν ψυχή μου “ῥίζα”! Αὐθόρμητα, μπῆκα κι ἐγὼ στὴν συζήτηση. «Δηλαδὴ παιδιά, ὁ ΣΑΡΚΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ μᾶς ἀπομονώνει μέσα στὸν ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΚΛΟΙΟ τῆς ΠΛΑΝΗΣ, τῆς ἀναζήτησης τῆς ΕΥΤΥΧΙΑΣ καὶ τῆς ΖΩΗΣ, ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει μόνο ΔΥΣΤΥΧΙΑ καὶ ὁ ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ! Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἄν, ἐνῶ μᾶς προσφέρονται ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ, γιὰ νὰ συμπεριληφθοῦμε στὸν ΧΟΡΟ τῶν ΑΓΓΕΛΩΝ, ἐμεῖς μείνουμε προσκολλημένοι στὴν γῆ, ζῶντας καὶ πεθαίνοντας σὰν κτήνη, θὰ εἶναι μεγάλη προσβολὴ πρὸς τὸν Χριστό, που μᾶς προσφέρει τὰ ΟΥΡΑΝΙΑ ΑΓΑΘΑ! Ἄν καταφέρουμε νὰ σπάσουμε τὸν ἐγωιστικὸ κλοιό, ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΖΩΗΣ! Πῶς χρησιμοποιοῦμε αὐτὸν τὸν “καθρέφτη”;».
«Ὁ ἅγιος Νεκτάριος θεωρεῖ τὴν ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ὡς πρωταρχικὸ ΑΓΩΝΙΣΜΑ στὴν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ καὶ ΗΘΙΚΗ ΑΓΩΓΗ». Ὁ Μαρῖνος ἀπαντοῦσε στὸν Ἀντώνη, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλους μας. «Γίνεται δηλαδὴ ὁδηγός μας στὴν ἀρετὴ ἐπειδή, μᾶς λέει ὁ ἅγιος, ὅποιος γνωρίζει τὸν ἑαυτό του, γνωρίζει καὶ τὰ καθήκοντα πρὸς τὸν ἑαυτό του, καὶ πρὸς τὸν πλησίον· ἐνῶ ἡ ἄγνοιά τους συνέπάγεται ΜΥΡΙΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ! Ἐγωισμὸς εἶναι ἡ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ἡ ΦΙΛΑΥΤΙΑ, δηλαδὴ ἡ ΝΟΣΗΡΗ ΑΓΑΠΗ πρὸς τὸν ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, ὡς ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ τοῦ ΕΓΩ! Εἶναι ἡ πιὸ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ τῆς ψυχῆς, ἀφοῦ παραμορφώνει τὴν πραγματικὴ εἰκόνα ποὺ ἔχουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ὅπως ἡ λέπρα παραμορφώνει τὸ πρόσωπο! Ἐπειδὴ λειτουργεῖ ὡς διπλὸς φακός, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, τοὺς ἄλλους ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΑΙΝΕΙ. Ὅταν δὲν ἔχουμε τὸν Χριστὸ μπροστά μας, ὡς μέτρο σύγκρισης, ἡ ΜΕΓΑΛΟΠΟΙΗΣΗ τῶν ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ ΜΑΣ μᾶς ΤΥΦΛΩΝΕΙ, καὶ ΔΕΝ ἀναγνωρίζουμε τὰ ΣΦΑΛΜΑΤΑ καὶ τὰ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ. Ἐπειδὴ τρέφουμε ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ, γινόμαστε ΕΡΜΑΙΑ τῶν ΑΔΥΝΑΜΙΩΝ καὶ τῶν ΠΑΘΩΝ ΜΑΣ, σὲ σημεῖο νὰ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΟΥΜΕ μόνοι μας τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ οὔτε αὐτὸ δὲν ἀντιλαμβανόμαστε. Ὅταν ἐπιτρέπουμε σὲ ὁτιδήποτε νὰ τρέφει τὸν ἐγωισμό μας, καταλήγουμε νὰ ἔχουμε ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΥΘΥΚΡΙΣΙΑ καὶ ΟΡΘΟΚΡΙΣΙΑ, ὅπως ὅταν μπαίνει κάτι στὸ μάτι μας. Ἐπειδὴ ὁ ἐγωισμὸς μᾶς στερεῖ τὴν ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, δεν ἔχει αὐτὸς καμία σχέση μὲ τὴν ΑΡΕΤΗ. Βλέπετε, ὅπου ὑπάρχει ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ἐκεῖ λιμνάζει καὶ ἡ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΦΤΩΧΕΙΑ. Πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ τέτοια κακία ποὺ ἔχουμε, ὡς ἐγωιστές, νὰ συνυπάρξουν ἀρετές; Ὅσο εἴμαστε ΦΙΛΑΥΤΟΙ καὶ θεωροῦμε τὸν ἑαυτό μας ὡς τὸ κέντρο τῆς γῆς, πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ διακρίνουμε τὰ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ καὶ τὶς ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΜΑΣ; Ἀκόμα περισσότερο, πῶς θὰ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ὅτι εἴμαστε ΕΝΟΧΟΙ; Πῶς θὰ ΚΡΙΝΟΥΜΕ, καὶ θὰ ΑΝΑΚΡΙΝΟΥΜΕ, καὶ θὰ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΜΕ τὸν ἑαυτό μας; Ὅσο λειτουργοῦμε ἐγωιστικὰ εἶναι βέβαιο πὼς ἀγνοοῦμε τὰ ΤΡΑΥΜΑΤΑ τῆς ψυχῆς μας, ἐπειδὴ ὁ ἑαυτός μας εἶναι… ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ!».
«Ἐμένα ὁ πατέρας μου λέει, νὰ μὴν χαρίζομαι στὸν ἑαυτό μου, ἐπειδὴ ὅσο πιὸ εἰλικρινὰ καὶ τίμια τὸν ἀτενίζω καὶ τὸν ΑΝΑΚΡΙΝΩ, τόσο πιὸ ΩΡΑΙΟΣ θὰ ἐμφανίζεται». Ὁ Κοσμᾶς, ἐξέπεμπε θέληση ποὺ ὑποτασσόταν στὴν θέληση τοῦ Χριστοῦ. «Λέει πὼς μὲ τὸ ΛΟΓΙΚΟ, τὴν ΓΝΩΣΗ καὶ τὴν ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, θὰ διακρίνω ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ΣΥΜΦΕΡΟΥΝ καὶ ΩΦΕΛΟΥΝ τὴν ψυχή· κυρίως, λέει νὰ θεωρῶ τὸν ἑαυτό μου ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. Μπορεῖ κάποιος νὰ βοηθήσει στὸ τελευταῖο;».
«Δὲν εἶναι μικρὴ ΕΥΣΕΒΕΙΑ καὶ ΑΡΕΤΗ, τὸ νὰ μποροῦμε νὰ συνειδητοποιήσουμε τὴν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΜΑΣ», πῆρε τὸν λόγο ὁ Παράσχος. «ΕΠΙΓΝΩΣΗ σημαίνει καλή, ἀκριβής, ΒΑΘΙΑ ΓΝΩΣΗ τοῦ ἑαυτοῦ μας. Συχνὰ ἔχουμε ΑΠΑΤΗΛΗ ἤ καὶ ΨΕΥΤΙΚΗ, ΨΕΥΔΩΝΥΜΗ ΓΝΩΣΗ τοῦ θέματος. Τὸ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ εἶναι ἡ βασικότερη προϋπόθεση γιὰ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΓΝΩΣΗ, καὶ γιὰ ΚΑΘΕ ΑΡΕΤΗ, ἐπειδὴ συμβάλλει στὴν ΑΝΑΠΤΥΞΗ τῆς ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ. Δίνει τὸ ΜΕΤΡΟ στὴν ΣΚΕΨΗ καὶ τὴν ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ, καὶ ὁδηγώντας μας πρὸς τὴν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ, ὑποβαστάζει τὴν ἐπίτευξη τῆς ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΣ καὶ τῆς ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ! Μὲ ἄλλα λόγια ἡ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, ποὺ φυσικὰ ἀπαιτεῖ πολὺ κόπο καὶ ἀγῶνα, ὡς ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ καὶ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑ ΒΙΟΥ, ἀποτελεῖ τὸ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ τῆς ἐσωτερικῆς ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ! Ἡ φωτισμένη ἀπὸ τὸν Κύριο, συνείδηση, βλέπει ΚΑΘΑΡΑ τὰ λάθη μέσα στὸν ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ, στὴν πορεία πρὸς τὴν ΣΩΤΗΡΙΑ! Ἡ ἀρετὴ ἀρχίζει καὶ τελειώνει μὲ τὴν αὐτογνωσία, δηλαδὴ εἶναι τὸ ΦΩΣ τῆς ψυχῆς! Βλέποντας ΚΑΤΑΜΑΤΑ τὸν ἑαυτό μας, μὲ τὴν ΜΕΤΑΝΟΙΑ καὶ τὴν ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ μετά, καθαρίζουμε τὴν ψυχὴ ἀπὸ κάθε ΚΑΚΙΑ, ΔΟΛΟ καὶ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ. Ὁπότε, χρειάζεται νὰ παρατηροῦμε τὸν ἑαυτό μας. Ὄντας ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ καὶ ΑΛΑΖΟΝΕΣ, γιὰ παράδειγμα, ἀσφαλῶς εἴμαστε καὶ ΚΕΝΟΔΟΞΟΙ. Ἐπειδὴ μᾶς λείπει ἡ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, εἶναι ἑπόμενο νὰ ἔχουμε ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ γιὰ τὸν ἑαυτό μας, καὶ νὰ ΔΙΨΑΜΕ γιὰ ΔΟΞΑ. Ἡ ΑΥΤΑΡΕΣΚΕΙΑ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ποικίλα ΝΟΣΗΡΑ κλαδιὰ τοῦ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας, ἔχουμε τὴν ἐντύπωση πὼς εἴμαστε ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ, καὶ νοιώθουμε ΙΣΧΥΡΗ ΡΟΠΗ ΓΙΑ ΕΠΙΔΕΙΞΗ. Αὐτάρεσκοι εἴμαστε ὅταν μοναδικὸς στόχος μας εἶναι ΝΑ ΑΡΕΣΟΥΜΕ ΠΡΟ ΠΑΝΤΟΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, καὶ δὲν βρίσκουμε ἄλλον τόσο “ἄξιο ἐκτίμησης καὶ ὑπόληψης”, ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους… Ἡ ΕΚΤΙΜΗΣΗ καὶ ἡ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ τοῦ ἑαυτοῦ μας, ΑΝΤΙΘΕΤΑ πρὸς τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ καὶ τὸ ΟΡΘΟ, κάνουν νὰ φρονοῦμε πὼς ἔχουμε “ΜΕΓΑΛΗ ΑΞΙΑ” καὶ “ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ”, ποὺ μᾶς ξεχωρίζουν ἀπὸ τοὺς ἄλλους, καὶ πὼς πρέπει νὰ κατέχουμε κάποια “πολὺ ἀνώτερη” θέση. Ἔτσι εἶναι εὔκολο νὰ ἔχουμε τὸ ΑΙΣΘΗΜΑ τῆς ΑΔΙΚΙΑΣ, ἐπειδὴ οἱ ἄλλοι τάχα “δὲν μᾶς ἀναγνωρίζουν”. Εἶναι εὔκολο καὶ νὰ αὐτοαποκαλούμαστε ὡς “ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΕΣ”, ἤ ἐνῶ εἴμαστε ΗΜΙΜΑΘΕΙΣ, νὰ φανταζόμαστε πὼς εἴμαστε “ΤΑΜΕΙΑ ΣΟΦΙΑΣ καὶ ΓΝΩΣΗΣ”! Ἤ μπορεῖ νὰ ἔχουμε μέτριες ἱκανότητες, ἀλλὰ νὰ δημιουργοῦμε τὸ φρόνημα πὼς εἴμαστε “ΙΔΙΟΦΥΪΕΣ”… Τὸ ΑΥΤΟΕΙΔΩΛΟ τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ μας, στὰ μάτια μας φαντάζει “ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ”! Ὅταν ἔχουμε τὴν κρυφὴ ἤ φανερὴ πεποίθηση ὅτι “τὰ ξέρουμε ΟΛΑ”, ὅτι “ΠΑΝΤΑ ἔχουμε δίκιο”, ὅτι “ΠΟΤΕ δὲν φταῖμε”, ἤ ὅτι “ΔΕΝ ὑπάρχει λόγος” νὰ ἀλλάξουμε κάτι μέσα μας, τότε ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ ΜΥΣΤΙΚΑ καὶ “ΕΚΣΤΑΤΙΚΑ” τὸ ΕΓΩ ΜΑΣ, μὲ τὸ λιβάνι τοῦ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΥ!».
Κάτι δὲν μοῦ πήγαινε καλά. «Παιδιά, τώρα ποὺ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, καὶ τὰ βάζουμε ὅλα σὲ μία σειρά, βλέπω πὼς ἡ ἐγωκεντρικὴ αὐταρέσκεια ὁδηγεῖ σὲ ΠΤΩΣΗ, καὶ σὲ ΑΠΟΤΥΧΙΑ. Ὅμως ἡ προσωπικὴ ἀνάπτυξη λέει τὰ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ! Λέει συγκεκριμένα, ὅτι “ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ σημαίνει ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, πιστεύω στὶς ἱκανότητές μου, νοιώθω ὅτι μπορῶ νὰ κάνω πολλά, καὶ αὐτὴ ἡ πεποίθηση μὲ βοηθάει νὰ τολμάω, νὰ ῥισκάρω, νὰ ἐπιβάλλομαι, νὰ ὀνειρεύομαι καὶ νὰ χαίρομαι τὸν ἑαυτό μου…”. Ἡ ἄποψη τῆς δυτικῆς κοινωνίας, “θριαμβολογεῖ” γιὰ τὴν πτώση, καὶ τὴν παρουσιάζει γιὰ… “ΕΠΙΤΥΧΙΑ”!».
«Ἡ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ εἶναι ἡ γεννεσιουργὸς αἰτία τοῦ ΕΓΩΙΣΜΟΥ!», ἀπάντησε ὁ Εὐλάλιος. «Ὅταν ἡ ἐμπιστοσύνη στὶς δικές μας δυνάμεις εἶναι ΠΑΡΑΛΟΓΗ καὶ ΑΜΕΤΡΗ, εἶναι ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΜΑΡΤΩΛΗ. Ἀλίμονό μας ἄν ἀφήσουμε νὰ τυφλωθοῦμε ἀπὸ τὸν καπνὸ τῆς ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ ΜΑΣ, ὥστε νὰ ξεγελᾶμε τὸν ἑαυτό μας, καὶ νὰ στηρίζουμε τὶς ἀποφάσεις μας στὶς φτωχὲς δυνάμεις μας… Ἡ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ἐπιφέρει ΧΑΛΑΡΩΣΗ στὴν ΠΡΟΣΟΧΗ, καὶ ΑΦΟΒΙΑ ἔναντι τῶν ΚΙΝΔΥΝΩΝ ποὺ περιβάλλουν τὸν Χριστιανό, ὅταν αὐτὸς ξεχνάει πὼς ἄν ὁ Θεὸς πάρει τὸ χέρι Του ἀπὸ πάνω του μία μόνο στιγμή, ὁ ἄνθρωπος γίνεται κυριολεκτικὰ ΠΑΙΓΝΙΟ τοῦ διαβόλου, καὶ γκρεμίζεται στὰ βάθη τοῦ κακοῦ! Ἕνα ἀπὸ τὰ κακὰ ποὺ μᾶς ἔφερε ἡ αἱρετικὴ νοοτροπία τῆς Δύσης, εἶναι τὸ μεταπτωτικὸ φαινόμενο τῆς ἐξωστρέφειας, ποὺ μάλιστα ὀνομάστηκε καὶ “ΤΕΧΝΗ”! Οἱ ταινίες καὶ ὅλα τὰ συναφῆ, στρέφουν τὴν προσοχὴ μας περισσότερο στὸν τρόπο ζωῆς καὶ τὴν ἐμφάνιση τῶν ἄλλων, καὶ σχεδὸν καθόλου μέσα μας, βυθίζοντας τὴν ψυχὴ σὲ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΥΠΝΟ! Δηλαδὴ σὲ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, σὲ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, σὲ ΑΜΕΛΕΙΑ, σὲ ΥΠΕΚΦΥΓΗ, σὲ ΑΔΥΝΑΜΙΑ νὰ ἀντιταχθεῖ στὸν κίνδυνο ποὺ τὴν ἀπειλεῖ! Ὁ ὕπνος τῆς ψυχῆς τὴν κάνει νὰ ΜΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑ στὶς ΙΣΧΥΡΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ τῆς ΚΑΚΙΑΣ, νὰ μὴν αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ ΑΜΥΝΘΕΙ —παρὰ τὶς ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ τῆς ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ—, ἐπειδὴ ἀρέσκεται καὶ “ἀναπαύεται” στὴν ἀμαρτία… Παιδιά, ὅταν ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΟΥΜΕ γιὰ πολὺ καιρὸ τὸ ΚΑΘΗΚΟΝ τῆς ΑΥΤΟΕΞΕΤΑΣΗΣ, θὰ καταντήσουμε νὰ ἀφήνουμε ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ ἀκόμα καὶ τὰ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΟΛΙΣΘΗΜΑΤΑ στὴν ἁμαρτία, καὶ νὰ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΜΕ καὶ τὰ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ! Χωρὶς ΑΥΤΟΕΠΙΓΝΩΣΗ, ἀντιλαμβανόμαστε τὸν κόσμο μέσα ἀπὸ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙΣ και ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ! Πρέπει νὰ ἔχουμε ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ γιὰ νὰ βλέπουμε καὶ νὰ ΚΡΙΝΟΥΜΕ τὰ πάντα ΚΑΘΑΡΑ, ἀλλιῶς ΠΡΟΔΙΔΟΜΑΣΤΕ καὶ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΟΥΜΑΣΤΕ! Ὁ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ ἔρχεται ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν ἀρκετὰ “ΠΡΕΠΕΙ”· τὰ “ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ”, τὰ ὁποῖα “δικαιώνουν” τὸν ἐγωισμό, φέρνουν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΥΠΝΟ!».
«Εὐλάλιε, ἐγὼ προσπάθησα ὤς τώρα νὰ κάνω πολλὲς ἐξωτερικὲς ἀλλαγές, ἀλλὰ τὸ βάθος ἔμενε τὸ ἴδιο». Πρώτη φορὰ παρατηροῦσα μὲ τόση ἀκρίβεια, τὸ παραπονό μου. «Ἡ μάνα μου λέει πὼς τὸ μόνο ποὺ ΣΚΟΤΩΝΕΙ καὶ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΝΕΙ τὸν ἐγωισμό, εἶναι ἡ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Πρέπει νὰ λέμε: “Κύριε, ὅ,τι καλὸ ἔχω, εἶναι δικό Σου· Σὲ εὐχαριστῶ! Ὅ,τι κακὸ ἔχω, εἶναι δικό μου· βοήθησέ με! Λέει ἀκόμα πὼς καθένας ποὺ πιστεύει μὲ πίστη ζωντανή, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Μεσσίας, ἔχει γεννηθεῖ πνευματικὰ ἀπὸ τὸν Θεό. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ὁ Ἰησοῦς μᾶς ἔπλασε, ἀλλὰ δὲν μποροῦσα νὰ βρῶ τρόπο γιὰ νὰ Τὸν πλησιάσω. Μὲ τὴν ΗΘΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ τῆς ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ὅμως, σιγὰ σιγὰ γινόμαστε ΣΟΦΟΙ! Δηλαδὴ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!».
«Ταξιάρχη, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δημιούργησε τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ τὸν κάνει αἰωνίως εὐτυχισμένο κοντά Του, νὰ τὸν ἀναδείξει “θεὸν κατὰ Χάριν”! Μερικὰ ἀπὸ τὰ ἔξοχα χαρίσματα τοῦ “κατ’ εἰκόνα” ἦταν ἡ ΤΕΛΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ἡ ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ τοῦ ΝΟΥ, καὶ ἡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑ ΛΥΠΗΣ. Ὁ “κατ’ εἰκόνα” Θεοῦ πλασμένος ἄνθρωπος, ὄφειλε μὲ τὴν ἀφοσίωσή του στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, νὰ γίνει ὅμοιος μὲ τὸν Θεό. Ἀλλὰ καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν πτώση τῶν Πρωτοπλάστων, ἡ θεϊκὴ ἀγάπη ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸ Αἷμα τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου! Βέβαια ὁ Θεὸς χαριτώνει καὶ φωτίζει τὴν συνείδηση ἐκείνων, ποὺ μὲ τὰπείνωση καὶ μετάνοια ἐπικαλοῦνται τὸ θεῖο ἔλεος καὶ τὴν συγγνώμη, καὶ ΑΝΑΓΕΝΝΑ τὴν ἀνθρώπινη ψυχή! Ὅταν καταυγάζει τὴν ψυχὴ τοῦ πιστοῦ τὸ “τῆς θεογνωσίας ἀκήρατον φῶς”, τότε βλέπει ὅτι εἶναι γεμάτος ἀπὸ πλῆθος κακιῶν! Ἀντιλαμβάνεται πόσο ὑστερεῖ, καὶ μένει κυριολεκτικὰ ἔκπληκτος μπροστὰ στὴν φρικτὴ ἀρμαθιὰ τῆς ἁμαρτίας, ποὺ φωλιάζει μέσα του! Μὲ τὴν ἀναγνώριση τῆς ἁμαρτωλότητας καὶ τὴν ὑπέρβασή της, θὰ προχωράει ἐνισχυμένος μὲ τὴν δύναμη καὶ τὴν ἐνέργεια τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, στὴν ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ!
«Παππού, δὲν εἶναι πὼς δὲν ἔβλεπα τοὺς τυράννους ποὺ εἶχαν ὑποτάξει τὴν ψυχή μου, ὅπως τὸν θυμό, τὸν φόβο, τὴν δειλία, ἤ τὴν σκληρότητα, ἀλλὰ ΥΠΟΚΡΙΝΟΜΟΥΝ πὼς ἦταν “φίλοι μου”… Ἀπὸ τὸν ΧΟΡΤΑΣΜΟ τῆς ΨΕΥΔΟ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ἐξόγκωνα τὶς ἱκανότητές μου καὶ συμπεριφερόμουν μὲ ΑΥΘΑΔΕΙΑ, κάνοντας ἐγωιστικὴ χρήση του ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΥ ΜΟΥ. Πλέον καταλαβαίνω πὼς ἡ σημερινὴ κοινωνία δίνει “ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ” ποὺ παραδόξως, ΔΕΝ ἀντιστοιχοῦν σὲ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Ἦρθα νὰ σοῦ πῶ ὅτι μόλις ἔμαθα πὼς ἡ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ εἶναι τὸ ΠΗΔΑΛΙΟ τῶν ἀρετῶν, ἔνοιωσα τὸ νόημα αὐτοῦ ποὺ εἶχες πεῖ: “Ὅπου ἀνταρσία καὶ δεσμά, ὅπου ἔπαρση καὶ συντριβή, ὅπου θεομαχία καὶ ὀδύνη θανάτου!”». Ὁ παπποὺς πάντα μιλοῦσε γιὰ τὴν ἐσωτερικὴ πατρίδα, ἐπειδὴ ὑπεραγαποῦσε τὴν Πατρίδα Ἑλλάδα. Μὴν θέλοντας νὰ χρεωκοπήσω στὴν ζωή, πρὶν κὰν τὴν ἀρχίσω, ἦρθα γιὰ νὰ παραλάβω ἐπισήμως ἀπὸ τὰ χέρια του, τὴν σκυτάλη τῆς Παράδοσης μὲ τὶς ΑΓΙΕΣ καὶ ΑΚΑΤΑΛΥΤΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. «Ὥς καὶ μερικὲς δεκαετίες πρίν, ὁ λαός μας δὲν γνώριζε τί θὰ πεῖ ΗΘΙΚΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗ στὴν Πατρίδα μας. Τί ἦταν αὐτὸ ποὺ χαρακτήριζε τοὺς Ῥωμιούς, ποὺ ἐγὼ πρέπει νὰ θυμᾶμαι ΠΑΝΤΑ; Τί ἦταν αὐτὸ ποὺ τοὺς ΓΙΓΑΝΤΩΝΕ, ὅταν ἀγωνίζονταν γιὰ τὴν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥΣ;».
«Καλέ μου Ταξιάρχη, ἡ ψυχὴ τοῦ Ῥωμιοῦ πλάστηκε γιὰ νὰ ἀστράφτει ἀπὸ Πίστη! Ἀνέκαθεν ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ φώτιζε μὲ τὸ ἱλαρὸ φῶς της, τὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων! Ἀκόμα καὶ τότε ποὺ ἦταν ῥαγιάδες! Τὸ προβάδισμα στὸ τιτάνιο ἔργο νὰ μείνουν ΑΠΕΙΡΑΧΤΑ τὰ ΑΘΑΝΑΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ τοῦ ΓΕΝΟΥΣ στὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων, τὸ εἶχαν οἱ κληρικοί. Τὸ ῥάσο κρατοῦσε ἀναμμένη τὴν φλόγα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς ἐλευθερίας! Κάτω ἀπὸ τοὺς θόλους τῶν ναῶν ὁ παπᾶς ὡς δάσκαλος, διαιώνιζε σταθερὰ τὴν ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ καὶ τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Ἡ Ἐκκλησία μὲ τὰ μοναστήρια καὶ τοὺς μοναχούς της, κρυφὰ καὶ φανερά, ἐργαζόταν ἀνύστακτα γιὰ τὸν φωτισμὸ τοῦ δούλου Γένους, πραγματοποιώντας ἄθλους! Ἡ Πίστη σφυρηλατοῦσε σιωπηλά, μυστικὰ τὸ θαῦμα τοῦ ἱεροῦ Ἀγῶνα τοῦ 1821. Φωτισμένη ἡ ψυχὴ τῶν σκλάβων ἀπὸ τὸ αἰώνιο φῶς τοῦ Χριστοῦ, καὶ θρεμμένη μὲ τὸ αἷμα τῶν Μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας, ὁπλιζόταν μὲ ΥΠΟΜΟΝΗ, ΑΝΤΟΧΗ καὶ ΕΛΠΙΔΑ. Κι ὅταν ἦρθε ἡ μεγάλη ὥρα, τὸν σκλάβο ἡ Πίστη τὸν ἔκανε “ἡμίθεο”, καὶ τὸν ἔστησε ΑΤΡΟΜΗΤΟ μπροστὰ στὸν ΒΑΡΒΑΡΙΣΜΟ καὶ τὸν ΘΑΝΑΤΟ! Τοῦ ἔδωσε ΕΜΠΝΕΥΣΗ καὶ ΤΟΛΜΗ νὰ πεῖ τὸν μεγάλο λόγο: “Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν ἁγία, καὶ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερία!”. Ὁ ῥαγιὰς ἔτσι γίνεται ἄλλος ἄνθρωπος! Τώρα δὲν παραδίνεται στὴν μοίρα του. Λησμονεῖ τὴν ἀριθμητικὴ καὶ ὀρθώνεται περήφανος, χυμάει μὲ ὁρμὴ καὶ χτυπάει τὸν καταπατητὴ τῆς ἐλευθερίας του, καλώντας σὲ βοήθεια τὴν Παναγία, μὲ τὰ λόγια τοῦ Κολοκοτρώνη: “Παναγία μου, βοήθησε καὶ τούτη τὴν ὥρα τοὺς Ἕλληνες νὰ ἐμψυχωθοῦν!”». Σκύβοντας ἐγὼ τὸ κεφάλι, εὐχόμενος νὰ ἐμψύχωνε καὶ ἐμένα ἡ Παναγία, ὁ παπποὺς συνέχισε μετὰ ἀπὸ λίγο. «Ὁ χείμαρρος τοῦ ὑλισμοῦ καὶ τῆς σαθρότητας, τῆς “ἀπελευθέρωσης” ἀπὸ ἠθικοὺς καὶ πνευματικοὺς δεσμούς, παρέσυραν τὸν Ἕλληνα σὲ ἀδιέξοδο. Βλέποντας τὸν κόσμο μόνο μέσα ἀπὸ τὸν ἑαυτό του καὶ τὰ τοῦ ἑαυτοῦ του, θεοποίησε τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ δικά του. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται ὁλοένα καὶ περισσότερο ΑΥΤΟΜΑΤΟ, ποὺ κατασκευάζει ΜΗΧΑΝΕΣ, οἱ ὁποῖες ἐνεργοῦν ὅπως οἱ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, δημιουργώντας ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ποὺ ἐνεργοῦν σὰν ΜΗΧΑΝΕΣ…».
«Παππού, τί πρέπει νὰ γίνει, γιὰ νὰ νοιώθει ὁ ἄνθρωπος ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ τῶν ΔΥΝΑΜΕΩΝ καὶ τοῦ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΟΥ; Γιὰ νὰ μὴν εἶναι ἕνα ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΟ “ΠΡΑΓΜΑ”, ποὺ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἄλλα πράγματα ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, στὰ ὁποῖα προβάλλει τὴν ζωϊκή του οὐσία;».
«Παιδί μου, πρέπει νὰ ἀποκτήσει καὶ πάλι τὴν αἴσθηση τοῦ ἑαυτοῦ του, καὶ νὰ φτάσει σὲ ἕνα ἐπίπεδο ποὺ οἱ πνευματικὲς ἀξίες τῆς ΑΓΑΠΗΣ, τῆς ΑΛΗΘΕΙΑΣ καὶ τῆς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, νὰ ἐφαρμόζονται μέσα στὴν ἐργασία του. Ξέρεις τί στοίχισε στὴν Πατρίδα μας ἡ ὑποδούλωση στὸν ὑλισμό, μέσα σὲ ὅλα; Αὐτὸ ποὺ προεῖπε ὁ Πατροκοσμᾶς, ὅτι θὰ μᾶς ἔβαζαν φόρο ἀκόμα καὶ στὰ παράθυρα! Τὸ κράτος Ταξιάρχη, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ νὰ “νομιμοποιεῖ” τὰ σπίτια ποὺ χτίζουν μέσα στὴν Πατρίδα τους οἱ πατριῶτες, οἱ ὁποῖοι ὑποτάσσονται στὴν Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ! Χρειάζονταν τέτοιοι ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΙ ΠΕΙΘΑΝΑΓΚΑΣΜΟΙ στὴν Ῥωμανία; Ὄχι! Ἐπειδὴ τότε οἱ Ῥωμιοὶ ζοῦσαν ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ! Ἐδῶ καὶ δύο αἰῶνες ὅμως, μὲ τὴν ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΜΑΣ στὴν ΔΥΣΗ, πάντα ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ κρατᾶνε ΜΑΣΤΙΓΙΟ, καὶ ματώνουν μὲ λύσσα τὶς πλάτες τῶν Ἑλλήνων, μέχρι νὰ τοὺς γονατίσουν! Οἱ περισσότερες πολιτικὲς δυνάμεις, ὅπως διαπιστώνουμε, ΔΕΝ “ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ” νὰ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ τὸν λαό μας, γιὰ τὸν ἐμφανῆ λόγο ὅτι ΕΧΘΡΕΥΟΝΤΑΙ τὸν λαό μας! Μόνο ἄν μποροῦμε νὰ ξεχωρίσουμε τὸ ΚΑΛΟ ἀπὸ τὸ ΚΑΚΟ, θὰ μπορέσουμε νὰ ξεχωρίσουμε τὴν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ἀπὸ τὸν ΦΑΣΙΣΜΟ!
«Μάνα, ὁ παπποὺς εἶπε πὼς ἄν θέλει κάποιος νὰ σκεπάσει τὴν βεράντα του, γιὰ παράδειγμα, τὸ κράτος δὲν ἔχει καμία δουλειὰ νὰ ζητάει χρήματα γιὰ νὰ “νομιμοποιήσει” τὸ σκέπασμα, κάπως ἔτσι τὸ ἐννοοῦσε. Ὅτι στὸ σπίτι του ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος νὰ κάνει Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙ! Πὼς ὅλη αὐτὴ ἡ ΝΟΜΙΚΗ ΠΙΕΣΗ ἀπὸ τὸ κράτος, καὶ τὰ ΧΡΗΜΑΤΑ ποὺ ζητάει, καὶ τὰ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ποὺ ἐπιβάλλει, εἶναι ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ καὶ ΣΤΥΓΝΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ πραγμάτων, ποὺ ΔΕΝ τοῦ ἀνήκουν! Ἁπλῶς θέλει νὰ πιστεύουμε ὅτι μέσα στὴν ἴδια τὴν Πατρίδα μας… ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟ! Καὶ “ΑΥΣΤΗΡΟ” ὅπως εἶναι τὸ κράτος, ὅ,τι θελήσουμε ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας νὰ πηγαίνουμε στὴν… “μαύρη ἀγορὰ” γιὰ νὰ μᾶς τὸ δίνει, “ΓΙΑ ΛΙΓΟ”! Τελικὰ ὅλα ξεκινᾶνε ἀπὸ τὸ σχολεῖο, ποὺ μὲ τὴν ΨΕΥΔΩΝΥΜΗ ΓΝΩΣΗ τοῦ ἑαυτοῦ μας, μᾶς διδάσκει τὴν ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ! Ἐμποδίζοντας τὴν ΕΠΙΓΝΩΣΗ τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἐμποδίζει τὴν ΑΝΑΠΤΥΞΗ τῆς ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ, ὥστε χωρὶς ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ νὰ ἔχουμε μαῦρα μεσάνυχτα ἀπὸ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ καὶ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ! Ὅταν μεγαλώνουμε μαθαίνοντας πὼς ὁ ἐγωισμὸς εἶναι… “φίλος μας”, ἔχουμε ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΥΘΥΚΡΙΣΙΑ καὶ ΟΡΘΟΚΡΙΣΙΑ, καὶ δίχως ΜΕΤΡΟ στὴν ΣΚΕΨΗ καὶ τὴν ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, καὶ δίχως ΕΛΕΓΧΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ καὶ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑ ΒΙΟΥ, ἐπιτρέπουμε νὰ γινόμαστε τὰ ΠΙΟΝΙΑ ἐκείνων ποὺ ΕΛΕΓΧΟΥΝ τὴν ἐκπαίδευση, καὶ ὅλη τὴν ζωή μας… Θυμᾶσαι ὄταν εἴχαμε τόσο καιρὸ τὸν παπποὺ στὸ νοσοκομεῖο, καὶ πηγαίναμε δίπλα στὰ φαρμακεῖα γιὰ νὰ κάνουμε τὰ τέστ; Τότε δὲν δίναμε σημασία, ποὺ… παραδίδαμε τὰ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΜΑΣ σὲ ΟΛΟΥΣ τοὺς φαρμακοποιούς, σύμφωνα μὲ τὴν ΡΗΤΗ ΕΝΤΟΛΗ τῶν “αὐστηρῶν(!)” πολιτικῶν! Δὲν μᾶς ἔμεινε πλέον καμία ἀμφιβολία πὼς γιὰ τὴν ΑΣΦΑΛΕΙΑ τῶν ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΜΑΣ, οἱ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ δὲν δίνουν δεκάρα! Κι ἄς ὠρύονται τώρα μὲ τὸν ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ, ὅτι ἡ τεχνολογία θὰ εἶναι “ἄξια ἐμπιστοσύνης(!)”… Δὲν τὸ σκεφτόμασταν παλιότερα, ὅτι οἱ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ τῶν ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ, μᾶς ΚΑΤΑΤΑΣΣΟΥΝ στοὺς ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΤΟΥΣ… Χωρὶς ΑΥΤΟΕΠΙΓΝΩΣΗ, μέσα στὴν ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ “ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ” τοῦ κορονοϊοῦ, ἀντιλαμβανόμασταν τὸν κόσμο μέσα ἀπὸ… ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙΣ και ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ! Μάνα, ὅταν ἀδυνατοῦμε νὰ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ τὴν ΕΝΟΧΗ ΜΑΣ ἀπὸ τὶς πτώσεις μας, μὲ τὶς γνώσεις ποὺ μᾶς παρέχει τὸ σχολεῖο, τότε αὐτὸ μᾶς ἐμποδίζει νὰ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ τὴν ΕΝΟΧΗ τῆς ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ, ἀπὸ τὶς ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ στὶς ΗΘΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΜΑΣ. Πρόσεξα ὅμως καὶ κάτι ἄλλο: ἀφοῦ τὰ παιδιὰ βλέπουν στὴν τηλεκόλαση τύπους ΑΥΤΑΡΕΣΚΟΥΣ, μὲ ΕΚΤΙΜΗΣΗ καὶ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ τοῦ ἑαυτοῦ τους ΑΝΤΙΘΕΤΑ πρὸς τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ καὶ τὸ ΟΡΘΟ, ποὺ φρονοῦν πὼς “τὰ ξέρουν ΟΛΑ” καὶ “ΠΟΤΕ δὲν φταῖνε”, μεγαλώνοντας γίνονται ἄνθρωποι ἀνήμποροι νὰ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ καὶ νὰ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ, στὶς ΕΝΤΟΛΕΣ ἀνθρώπων ποὺ ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ… Ἡ ἀρχικὴ σκέψη μου εἶναι πὼς ἐνῶ ὅλοι γεννιόμαστε μέσα στὴν “φυλακὴ” τῆς ἁμαρτίας, οἱ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ καὶ οἱ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ τῆς ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ, μᾶς θέλουν ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΤΟΥΣ, δηλαδὴ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΙΩΝΙΩΣ!».
«Σὲ μία κωμωδία του ὁ Ἀριστοφάνης, ἔκανε τὴν ἀκόλουθη εὔστοχη περιγραφή: “Φωνὴ μιαρά, γέγονας κακῶς, ἀγοραῖος εἶ, ἔχεις ἅπαντα πρὸς πολιτείαν ἅ δεῖ”· δηλαδὴ, “Βρόμικη φωνή, ἄθλια ἀνατροφή, εἶσαι χυδαῖος, τὰ ἔχεις ὅλα ὅσα χρειάζονται γιὰ νὰ ἀσχοληθεῖς μὲ τὴν πολιτικὴ…” Αὐτὰ ποὺ ἀνεφερες, Ταξιάρχη, περιγράφουν τὴν σατανικὴ θεωρία τοῦ κοινωνικοῦ Δαρβινισμοῦ, ποὺ λέει πὼς οἱ ἰσχυρότεροι ἐπιβιώνουν, ἐπειδὴ θυσιάζουν τοὺς ὑπόλοιπους· ἡ θεωρία αὐτὴ ἀποκαλύπτεται μέσα ἀπὸ τὶς παγκόσμιες ἐξελίξεις, καὶ τὶς ἐντολὲς ποὺ δίνουν οἱ ἄνθρωποι ποὺ ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ. Μέσα ἀπὸ τὸν ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΒΑΡΒΑΡΙΣΜΟ, στὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία τους οἱ πολιτικοὶ ΑΦΑΙΡΟΥΝ ὅλο καὶ περισσότερες ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ἀπὸ τοὺς πολίτες, μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι οἱ ἄνθρωποι ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ νὰ τὶς ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ, ἐπειδὴ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΑΦΗ ΕΙΚΟΝΑ τῆς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ! Σὰν οἱ συγκεκριμένοι πολιτικοὶ νὰ πέταξαν κάποιο ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ποὺ φοροῦσαν, δείχνουν νὰ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ὄχι τὸν λαό τους, ἀλλὰ μία “ΑΛΛΗ” ΕΞΟΥΣΙΑ, ΜΙΑΡΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ, ἡ ὁποία τοὺς βάζει νὰ ΣΚΛΑΒΩΣΟΥΝ καὶ τοὺς Ἕλληνες στὰ ΜΙΑΡΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ. Τὸ βλέπουμε αὐτὸ καὶ στὴν ὑπόλοιπη Δυση, ὅπου οἱ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΔΙΑΤΑΧΘΗΚΑΝ νὰ ΕΞΟΝΤΩΣΟΥΝ τοὺς λαούς τους, ἀλλὰ τώρα θὰ μιλήσουμε γιὰ τὴν Πατρίδα μας. Τὸ χαρακτηριστικὸ τῶν ΜΙΑΡΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ εἶναι, ἡ στάση τους πὼς πάνω μας ἔχουν… “ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ”! Ἡ δύναμή τους βρίσκεται στὴν ΤΡΑΠΕΖΑ, ποὺ εἶναι ὁ… “ναός τους”, λέγοντάς μας “Θὰ “ΣΩΘΕΙΤΕ” ΜΟΝΟ ἄν τὰ ἔχετε καλὰ μὲ τὴν ΤΡΑΠΕΖΑ! Ἀλλιῶς ΔΕΝ ὑπάρχουν “ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ” ὅτι θὰ… ΕΠΙΒΙΩΣΕΤΕ!”. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ βγάζουμε ὅσα —ΔΙΚΑ ΜΑΣ— χρήματα θέλουμε ἡμερησίως, ἀφοῦ μὲ τοὺς ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ, ἀποδεικνύουν(!) τὴν ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ πάνω μας… Ἄλλος τρόπος τέτοιας ΤΥΡΑΝΝΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ εἶναι τὸ ΜΑΣΤΙΓΩΜΑ μὲ τὰ ΠΡΟΣΤΙΜΑ, θέμα στὸ ὁποῖο οἱ ΜΙΑΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ἔχουν ξεφύγει τελείως! Ξέρεις τί δαιμονικὸ εἶπαν τώρα; Ἀποφάσισαν ὅτι μὲ τὴν ἀλλαγὴ τῆς χρονιᾶς, ὅσοι ΔΕΝ πληρώνουν τὸ ἐνοίκιό τους μέσῳ ΤΡΑΠΕΖΗΣ, θὰ πληρώνουν… ΠΡΟΣΤΙΜΟ! Ὡστόσο, ἀκόμα κι ἄν ὁ νοικάρης πληρώσει μὲ μετρητά, δίνουν τὸ ΜΙΑΡΟ “ΔΙΚΑΙΩΜΑ” στὸν ἰδιοκτήτη, νὰ ΘΕΩΡΗΣΕΙ τὸ ἐνοίκιο… ΑΠΛΗΡΩΤΟ(;), “ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ” ἐπιπλέον μὲ τὴν ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΗΛΩΣΗΣ τοῦ ἐνοικίου στὴν ἐφορία! Μήπως ἡ ἱστορία σοῦ θυμίζει τοὺς ΒΑΡΥΠΟΙΝΗΤΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ; Ποὺ θὰ ἐκβιάζουν τοὺς νοικάρηδες νὰ πληρώνονται ΜΟΝΟ μὲ ψηφιακὸ χρῆμα; Ὅταν οἱ ΜΙΑΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΟΛΜΑΝΕ νὰ λένε πὼς ἄν δὲν πληρώνουμε μέ ψηφιακὸ χρῆμα, ΘΑ ΜΑΣ ΜΑΣΤΙΓΩΝΟΥΝ, δὲν κρύβουν ὅτι μᾶς βλέπουν γιὰ… ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΤΟΥΣ! Τὸ ἴδιο θέλουν νὰ κάνουν καὶ μὲ τὸ λεγόμενο “ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ”, καὶ τόσα ἄλλα ποὺ θέλουν οἱ ΑΦΕΝΤΕΣ(!) νὰ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ στοὺς ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΤΟΥΣ… Παιδί μου, ὁ ψεύτης καὶ ὁ κλέφτης, τὸν πρῶτο χρόνο χαίρονται!».
«Μάνα, πῶς ἀφήσαμε νὰ ἀποκτήσουν οἱ ΜΙΑΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, τέτοια ΤΕΡΑΤΩΔΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ἀπέναντί μας; Γιατὶ δὲν τοὺς ΤΡΙΞΑΜΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ νωρίτερα; Ἐπειδὴ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΑΜΕ οἱ Χριστιανοὶ τὸ ΚΑΘΗΚΟΝ τῆς ΑΥΤΟΕΞΕΤΑΣΗΣ, καὶ ἀρχίσαμε κι ἐμεῖς νὰ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΜΕ τὰ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ;».
«Τώρα ποὺ ἔχει περάσει καιρός, Ταξιάρχη, βλέπω πὼς κάποιες κινήσεις “ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ”, πέρασαν ἀπὸ μπροστά μας ἀθέατες. Ὅταν οἱ ΜΙΑΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ἔδωσαν ΕΝΤΟΛΗ νὰ βγοῦμε οἱ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ἀπὸ τὸ ΣΠΙΤΙ-ΦΥΛΑΚΗ, τότε ἐπὶ κορονοϊοῦ, ἦταν σὰν νὰ κυκλοφορούσαμε… “μὲ τὰ χέρια ψηλά”! Σὰν κάποιοι νὰ μᾶς “σημάδευαν” ἀδιάκοπα! Ὅλες οἱ κινήσεις μας ἔδειχναν… “ὕποπτες”, καὶ χρειαζόταν νὰ ἔχουμε κάποιο “χαρτί”, γιὰ νὰ μὴν… “προκαλούσαμε τὴν τύχη μας”! ΘΥΜΑΜΑΙ, ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ! ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ οἱ ἄνθρωποι περιμέναμε ἀπὸ τοὺς ΜΙΑΡΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ νὰ μᾶς ἔλεγαν τί θὰ γινόταν μὲ τόσα προβλήματα ποὺ εἶχαν συσσωρευτεῖ, ὅσο ἤμασταν ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ στὰ σπιτια μας. Ὅσο μᾶς κρατοῦσαν ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥΣ, σὲ κάποιους ἔδωσαν κάτι σὰν ἀποζημιώσεις, ὡς ἔνδειξη ΕΥΝΟΙΑΣ τῆς ΤΡΑΠΕΖΑΣ, ἀλλὰ στοὺς πολλοὺς δὲν ἔδωσαν τίποτα. ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΤΟΥ ΞΗΜΕΡΩΝΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ! Αὐτὸ εἶναι ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΧΑΟΥΣ! Ὅταν οἱ ΜΙΑΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ πάτησαν στὴν ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ, τὴν “ἔνεση” τῶν ΜΙΑΡΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ποὺ τὴν ΑΦΗΣΕ ΠΑΡΑΛΥΤΗ, κρατώντας γιὰ τόσο καιρὸ ΚΛΕΙΣΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ, τὸ ὑπόκοφο μήνυμά τους ἦταν πὼς ἔχουν πάνω μας, “ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ”! Ἐπρόκειτο δηλαδὴ γιὰ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ στὴν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ, ὅπου ἡ οἰκογενειακὴ ζωὴ “μεταβιβάστηκε” μὲ διαβολικὸ τρόπο, στὴν ΨΗΦΙΑΚΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ! Ὅταν μᾶς ΦΥΛΑΚΙΣΑΝ στὰ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ, εἶχαν ΜΙΑΡΗ ΕΝΤΟΛΗ νὰ μᾶς “ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΟΥΝ” ἐπισήμως τὴν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ! Δηλαδή, ΔΙΑΤΑΧΘΗΚΑΝ νὰ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΝ τὴν ΣΚΛΑΒΕΙΑ ΜΑΣ στὴν ΤΡΑΠΕΖΑ! Ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ Ἐκεῖνον θὰ ὑπακοῦμε! Ὡς Ἕλληνες μὲ Χριστιανορθόδοξη Παράδοση, θὰ ΑΓΝΟΗΣΟΥΜΕ τὶς ΔΙΑΒΟΛΙΚΕΣ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ὅπως καὶ τὰ πρόστιμά τους! Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ βάλει ἕναν ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΛΑΟ, νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ!».
«Ἔχουν ἀλλάξει τόσα πράγματα ἀπὸ τὰ ΜΙΑΡΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ! Ὅταν ἔλεγες γιὰ τὴν ΣΚΛΑΒΙΑ στὴν ΤΡΑΠΕΖΑ, στὸ μυαλὸ μοῦ ἦρθαν οἱ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΙ, ἐκεῖ στὶς Μονὲς μὲ ἐκείνους ποὺ ΠΡΟΔΩΣΑΝ τὸν Χριστό, καὶ ὑποδέχτηκαν τοὺς ΜΙΑΡΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ μὲ ἀνοιχτὲς ἀγκάλες! Πληρώθηκαν πολλὰ ἑκατομμύρια γιὰ τὴν “ἐπιτυχημένη” παράστασή τους στὸ… “ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ”, ἐνῶ ἡ θέση τους ἁρμόζει σὲ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ! Τελικά, εἶναι καὶ δικός τους “ναὸς” ἡ ΤΡΑΠΕΖΑ…Τέλος πάντων, ἄν λάβουμε ὑπόψιν τὸν γενικευμένο πόλεμο ποὺ κάνουν ὅλοι οἱ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ, στὸν Χριστό, καταλαβαίνουμε τὸν λόγο ποὺ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΙΔΕΑ ἀπὸ ὅσα συζητοῦσε ὁ Εὐλάλιος καὶ ἡ ἀξιόλογη παρέα του. Εἶναι τραγικό, νὰ ἔχουν ὁρισμένοι Ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς ΑΔΟΚΙΜΟ ΝΟΥ, ἀνίκανο νὰ διακρίνει τὸ ΑΛΗΘΕΣ καὶ τὸ ΟΡΘΟ! Εἶναι ἀσύλληπτο ὁ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ καὶ ὁ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ νὰ ἔχουν ΠΛΑΝΗΣΕΙ τόσες ψυχές, στὴν ΛΑΤΡΕΙΑ τῆς ΚΤΙΣΗΣ! Εἶναι ἁμαρτία νὰ χρησιμοποιεῖ ὁ ἄνθρωπος τὸν κόσμο γιὰ νὰ ἀσφαλίσει μόνο τὸν ἑαυτό του, καὶ νὰ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙ τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ τοῦ ΘΕΟΥ σὲ ΨΕΜΑ! Ἐφόσον ὅμως καὶ οἱ πλανεμένοι κληρικοὶ βασίζονται στὴν θεωρία τοῦ κοινωνικοῦ Δαρβινισμοῦ, τότε —κακὰ τὰ ψέματα— ἔχουν ὑποπέσει στὸ βδέλυγμα τῆς ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑΣ! Δὲν ἔχουν καμία διαφορὰ ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες, ποὺ ζητοῦσαν φιλοσοφικοὺς συλλογισμοὺς γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὸ περίεργο πνεῦμα τους, δηλαδὴ… ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ! Μάνα, ντρέπομαι γιὰ λογαριασμὸ τῶν πλανεμένων κληρικῶν, ἀλλὰ θὰ σοῦ τελειώσω τὸν συλλογισμό μου. Αὐτοὶ οἱ πλανεμένοι, ποὺ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, ἔχουν τὴν Πίστη καὶ τὴν σταυρικὴ ζωή μας γιὰ… “ΜΩΡΙΑ(!)”, λογαριάζοντας πὼς δῆθεν ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς… “δὲν νίκησε” τοὺς ἐχθρούς Του! Ἔβαλαν δηλαδὴ οἱ πλανεμένοι τὸν ἑαυτό τους στὴν ΙΔΙΑ ΘΕΣΗ μὲ τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ περιμένουν τὸν ψευδομεσσία! Δηλαδὴ τὸν… ἀντίχριστο! Μάνα, ἔχουν τὸν ἴδιο “ἀρχηγὸ” ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ! Οἱ ΜΙΑΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, οἱ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ καὶ οἱ “ΙΟΥΔΑΙΟΙ”, προετοιμάζουν τὸν δρόμο τοῦ διαβόλου! Οἱ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΙ θέλουν νὰ μᾶς παρασύρουν ὅλους τοὺς Ἕλληνες στὴν ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ, ὅπως ἔκαναν παλιότερα οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ νόμιζαν ὅτι τοὺς “ἄξιζε” ἡ προστασία τοῦ Θεοῦ! Ἀλλὰ ἡ ἐγωιστικὴ αὐταρέσκεια τοὺς τύφλωσε τὸν νοῦ, καὶ παρεξέκλιναν στὴν ἀνηθικότητα μὲ εἰλωλολατρικοὺς λαούς! Ἑνώνουν λοιπὸν αὐτοὶ οἱ τρεῖς τὶς βδελυρὲς δυνάμεις τους, γιὰ νὰ μᾶς ΣΚΛΑΒΩΣΟΥΝ στὴν ΕΞΟΥΣΙΑ τῆς ΤΡΑΠΕΖΑΣ, ποὺ δίνει… “ζωὴ(!)” σὲ ὅσους προσκυνᾶνε τὸν μαμμωνᾶ, ἀφοῦ πρῶτα ΘΕΟΠΟΙΗΣΟΥΝ τὸ ΕΓΩ ΤΟΥΣ! Ὁ παπποὺς εἶπε πὼς ὁ Μαρξισμὸς εἶναι οὐτοπικὸς ἑβραϊσμός, μὲ τὸ αἰώνιο ὄνειρο τοῦ πύργου τῆς Βαβέλ! Ὁ ἀριθμὸς βδέλυγμα ποὺ ἀναφέρει ἡ Ἀποκάλυψη, συνδέεται μὲ τὸν φόρο ποὺ πλήρωναν παλιότερα στοὺς Ἑβραίους, οἱ ὑπόδουλοι λαοί. Αὐτὸν τὸν ἀριθμὸ τὸν ἔχουν καὶ στὰ προϊόντα ποὺ παίρνουμε οἱ Ἕλληνες στὰ χέρια μας, σὰν νὰ μᾶς λένε πὼς εἶναι θέμα χρόνου νὰ μᾶς ΣΚΛΑΒΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΕΜΑΣ στὸν διάβολο… Ὅμως ὁ Ἑσταυρωμένος Χριστὸς τὸν Ὁποῖο οἱ Ἕλληνες ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ στὴν Πατρίδα μας, τοὺς εἶναι πρόσκομμα! Σκοντάφτουν ἐκεῖ, καὶ ὁ δρόμος τους κλείνει! Ὁ Χριστιανὸς λέει τὸ ἡρωικὸ ΟΧΙ στὴν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, καὶ ἀφοσιώνεται στὸν Χριστό! Ἔξοδος ἀπὸ τὸν “κόσμο” εἶναι κυρίως ἡ ἔξοδός μας ἀπὸ τὸν ἐγωισμό μας! Ἡ νέκρωση τοῦ κόσμου ὁλοκληρώνεται μὲ τὴν ἐγκαθίδρυση τοῦ Χριστοῦ “ἐντὸς ἡμῶν”, καὶ τὴν γέννηση τοῦ “ΚΑΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ”! Πλέον μέσα μας δὲν ζεῖ ὁ “παλαιὸς ἄνθρωπος”, ἀλλὰ ὁ Ἰδιος ὁ Χριστός! Ὁ ἄνθρωπος ΑΝΑΚΑΙΝΙΖΕΤΑΙ, ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ! Γίνεται ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Ἡ προσωπικότητά του αὐξάνει διαρκῶς δυνάμει τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ προαίρεση καὶ τὸ κριτήριο τῆς διάνοιας μετασκευάζεται, ὥστε ὁ ἄνθρωπος νὰ σχηματίζει ΟΡΘΗ ΓΝΩΜΗ γιὰ τὰ πράγματα. Τότε ἔχει νέα συναισθήματα, νέες ἀρχὲς καὶ φρονήματα, νέες ἐπιθυμίες καὶ ἐφέσεις! Ὁ Κύριος διαποτίζει ὅλες τὶς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου, χαρίζοντάς του μία ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ!».
«Ἔτσι εἶναι παιδί μου! Ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ μόνη “θύρα” ποὺ μπορεῖ νὰ διασπάσει τὸν κλοιὸ τοῦ κόσμου! Καὶ στὸ μέτρο ποὺ ὁ ἄνθρωπος πλησιάζει τὸν Θεό, τοῦ ἀνοίγεται ἡ θύρα τῆς ἀλλαγῆς, μέσα ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του. Ὀ ἄνθρωπος ποὺ πιστεύει σὲ ὅσα ἐντέλλεται ἡ Ὀρθοδοξία μας, συνδέεται ἄρρηκτα —ὡς υἱὸς κατὰ Χάρη— μὲ τὴν Παναγία Τριάδα. Ἑπομένως ὁ ἀδύναμος καὶ φτωχὸς ἄνθρωπος, μέσῳ τῆς Πίστης συνδέεται μὲ τὴν Πηγὴ τῆς ΔΥΝΑΜΗΣ καὶ τῆς ΣΟΦΙΑΣ καὶ τῆς ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ, τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀνακαινίζουν τὸν ἀχρειωμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἄνθρωπο. Ἐκεῖνος ποὺ πιστεύει στὸν Ἰησοῦ Χριστό, ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποποιηθεῖ καθετὶ τὸ ξένο πρὸς τὸ θέλημά Του, καὶ νὰ συνδεθεῖ ὅσο τὸ δυνατὸν στενότερα μαζί Του. Ἡ ἔνδυση αὐτὴ μὲ τὸν Χριστό, καθιστᾶ ἰσχυρότερη τὴν ἀγάπη τῆς καρδιᾶς του, στερεώνοντας ἀκόμα περισσότερο τὴν ΕΛΠΙΔΑ τῆς ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗΣ καὶ τῆς ΣΩΤΗΡΙΑΣ!».
13 τὴν δὲ αὐτὴν ἀντιμισθίαν, ὡς τέκνοις λέγω, πλατύνθητε καὶ ὑμεῖς.
14 Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;
15 τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; 16 τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.
17 διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς,
18 καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
13 Δείξατε καὶ ἐσεῖς τὴν αὐτὴ ἀγαθὴ διάθεση πρὸς ἀνταμοιβὴ τῆς ἀγάπης μας. Σᾶς μιλάω ὡς πρὸς παιδιά μου. Πλατύνατε καὶ ἐσεῖς τὶς καρδιές σας μὲ τὴν ἀγάπη. 14 Μὴ συνάπτετε στενὸ σύνδεσμο πρὸς τοὺς ἀπίστους, μὲ τοὺς ὁποίους δὲν μπορεῖτε νὰ ἀποτελέσετε ταιριαστὸ ζευγάρι, ὥστε νὰ μπαίνετε στὸν ἴδιο ζυγὸ μαζί τους. Διότι ποιὸς συνεταιρισμὸς μπορεῖ νὰ ὑπάρχει μεταξὺ δικαιοσύνης καὶ ἀνομίας; Ποία ἐπικοινωνία μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους; 16 Πῶς μπορεῖ νὰ βρίσκονται μαζὶ στὸν ἴδιον τόπον ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ εἴδωλα; Ναί· δὲν ἔχουν καμίαν θέση τὰ εἴδωλα σὲ ἐσᾶς. Διότι ἐσεῖς εἶστε ναὸς τοῦ ζῶντος Θεοῦ, καθὼς εἶπε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὁ Θεός· Ὅτι θὰ κατοικήσω μέσα τους καὶ θὰ περπατήσω μεταξύ τους καὶ θὰ εἶμαι Θεὸς δικός τους καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός Μου. 17 Γι’ αὐτὸ ἐξέλθετε ἀπὸ μέσα ἀπὸ τοὺς ἀπίστους καὶ ξεχωρισθεῖτε ἀπὸ αὐτούς, λέγει ὁ Κύριος, καὶ μὴν ἀγγίζετε ὀτιδήποτε ἀκάθαρτο. Καὶ ἑγὼ θὰ σᾶς δεχθῶ μὲ στοργὴ πατρική. 18 Καὶ θὰ γίνω Πατέρας σας καὶ σεῖς θὰ εἶσθε παιδιά Μου καὶ θυγατέρες Μου, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ. (Β΄Κορ. 6, 13-18)
τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ. ΜΕΤΡΟ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ, τοῦ αἰμνήστου θεολόγου καὶ συγγραφέα, Μιχαὴλ Μιχαηλίδη
—ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ, τοῦ πολυγραφότατου πατέρα μας, μακαριστοῦ Ἀρχιμ. Καλλιστράτου Λυράκη
—ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, τοῦ ἐκλεκτοῦ καὶ ἀξέχαστου θεολόγου Νικολάου Βασιλειάδη
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
