«Σᾶς θυμᾶμαι π. Χερουβείμ νὰ λέτε, πὼς ἔχοντας ὁ ἄνθρωπος ὀρθὴ στάση ἀπέναντι στὸν θάνατο, ὁδηγεῖται στὴν δημιουργικὴ ἀντίληψη τῆς ζωῆς, καὶ γενικὰ σὲ συνεπέστερη ζωή, προκειμένου αὐτὴ νὰ συνεχιστεῖ καὶ στὴν αἰωνιότητα». Ὁ π. Χερουβεὶμ εἶναι ἡλικιωμένος ἱερέας ποὺ ἐπειδὴ ζεῖ μόνος, ἐξακολουθῶ νὰ τὸν βοηθάω ὅπου χρειάζεται, ὅπως ἔκανα ἀπὸ μικρός. Εἶναι φυσικὸ ποὺ νοιώθουμε τὸν γείτονά μας ὡς μέλος τῆς οἰκογένειάς μας. Δόξα τῷ Θεῷ, ἡ ἐπιρροή του στὸ μεγάλωμά μου εἶναι ἔκδηλη, καὶ αὐτὸ μοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀνοίγω ὅλα τὰ θέματα ποὺ μὲ ἀπασχολοῦν, γιὰ συζήτηση μαζί του, ἰδιαιτέρως αὐτὰ τοῦ σχολείου. Ἦταν σπάνιο προνόμιο γιὰ ἐμένα ποὺ ὁ πατέρας του ἦταν δάσκαλος· αὐτὸ βοηθάει τὰ βιώματά μου νὰ ἐντρυφοῦν σὲ διαδρομὲς τῆς ἑλληνορθόδοξης Παράδοσης, πραγματικὰ δυσεύρετες. «Εἴχατε πεῖ ἀκόμα γιὰ τὸν σύγχρονο ὁλοκληρωτισμό, πὼς “τακτοποιεῖ” τὸ θέμα τοῦ θανάτου ἐπιβάλλοντας στοὺς ἀνθρώπους νὰ πιστεύουν, πὼς φτιάχτηκαν γιὰ νὰ ζοῦν ΚΑΤΑ ΜΑΖΕΣ! Κατὰ συνέπεια, ἡ προσωπικὴ ἀθανασία ἐκεῖ μέσα νὰ γίνεται ἀντιληπτὴ ὡς ψευδαίσθηση κάποιου εἴδους… “ὁμαδικῆς ἀθανασίας”! Δὲν τὸ πολυκαταλάβαινα, ἀλλὰ αὐτὲς τὶς παρερμηνεῖες καὶ τὶς πλάνες, ὅτι ἡ ΟΜΑΔΑ εἶναι ἐκείνη ποὺ “σώζει” τοὺς ἀνθρώπους, σήμερα τὶς εἶδα ζωντανές! Τὰ παιδιὰ στὸ σχολεῖο συζητοῦσαν ἀπὸ πολλὲς ἡμέρες γιὰ ἕνα ἀγόρι στὸ γειτονικὸ γυμνάσιο, σωματῶδες, μὲ χαρακτῆρα τραχὺ καὶ φιλοπόλεμο, ποὺ προσπαθώντας νὰ ἐπιβάλλει στὴν τάξη τὴν ἀρχηγεία του ἤθελε νὰ ξέρει ποιοὺς εἶχε στὴν ὁμάδα του. Ὅταν γελοῦσε, ἔπρεπε νὰ γελᾶνε καὶ οἱ ἄλλοι δίπλα του, ἀλλιῶς τοὺς θεωροῦσε ἐπικίνδυνους ἐχθρούς του, καὶ τοὺς ἔκανε τὴν ζωὴ δύσκολη. Ὅταν θύμωνε γιὰ κάτι καὶ οἱ ἄλλοι δὲν τὸν “ἀκολουθοῦσαν”, νὰ θυμώσουν κι ἐκεῖνοι, τοὺς “σκότωνε” μὲ τὸ ἡμιβάρβαρο βλέμμα ἀρχίζοντας τὶς βάναυσες χοντροκοπιές· ἤ σὲ διάφορες ἄλλες ὑποθέσεις μὲ συμμαθητές, ὅταν δὲν τὸν ἔβλεπαν οἱ καθηγητές, “ξεκαθάριζε” τοὺς λογαριασμούς του μὲ βίαιες ἐπιθέσεις! Μαθαίναμε πὼς ἕνα δεύτερο ἀγόρι, εἶχε περάσει μαζί του στιγμὲς δύσκολες —ἔφτασε ὥς τὴν ταχυκαρδία—, ὅπως καὶ ἕνα τρίτο —ποὺ φοβόταν μετὰ νὰ κυκλοφορήσει—, καὶ ἕνα τέταρτο, ποὺ μὲ τὶς κοροϊδίες τὸ ἔκανε νὰ καταντρέπεται. Κάθε ἀγόρι ἀπὸ τὰ θύματα ἀπελπιζόταν, ποὺ δὲν ἤξερε νὰ χειριστεῖ τὸ θέμα τοῦ ἐκφοβισμοῦ του ἀπὸ τὸ πρῶτο ἀγόρι. Ὥς ἐκεῖ ἤξερα, ἀλλὰ σήμερα στὸν δρόμο ἡ ἱστορία ἐξελίχθηκε μπροστὰ στὰ μάτια μου. Βλέποντας τὰ τρία θύματα —φαίνονταν ὅτι εἶχαν συνεννοηθεῖ—, ὅτι ἐρχόταν ἀπὸ μακριὰ τὸ πρῶτο ἀγόρι ἀμέριμνο, οἱ κεραυνοὶ τῆς πολυπόθητης ἐκδίκησης ἔσκαψαν στὰ πρόσωπά τους τὴν κακότροπη, τὴν θηριώδη βλοσυρότητα, πετρώνοντας στὴν ψυχολογία τὴν “ἀπαιτούμενη” σκοτεινιά, ποὺ ἑτοιμάζονταν νὰ ἐκδηλώσουν. Μόλις ὁ σωματώδης εἶδε τοὺς τρεῖς, καὶ μὲ ποιὸ γουρουνοειδὲς ἄφρισμα ἑτοιμάζονταν νὰ τοῦ ἐπιτεθοῦν, ἐπειδὴ ἦταν μόνος του, τὰ ἔχασε. Ἐκεῖνοι ἄρχισαν νὰ τὸν βρίζουν πραγματικὰ σὰν νὰ ἦταν πρωτόγονοι, μὲ ῥουθούνια ποὺ ξερνοῦσαν ἀντάρα καὶ μὲ μάτια ποὺ ἀπὸ τὴν ἔνταση ἐξογκώθηκαν! Μόλις τὸν εἶδαν νὰ κλονίζεται ἀπὸ τὴν βαναυσότητά τους, ποὺ κατάφεραν νὰ τοῦ δείξουν πὼς δὲν ἦταν ὁ μόνος ποὺ μποροῦσε νὰ γίνει “παχύδερμο”, ἕνα μοχθηρὸ χαμόγελο ἱκανοποίησης, γρήγορα μετατράπηκε σὲ ἔκφραση χλεύης. Μὴν ἔχοντας συνηθίσει ὁ σωματώδης νὰ δέχεται τὴν ἀνθρωποφάγα ὀργὴ πολλῶν ἀνθρώπων μαζί, κατατρόμαξε, καὶ πανικόβλητος τράπηκε σὲ φυγή. Νοιώθοντας εὐχαρίστηση οἱ τρεῖς ποὺ εἶχαν “ὅλο τὸ δίκαιο μὲ τὸ μέρος τους”, ἔκλεισαν τὸ σκηνικὸ “δικαιωμένοι”, καὶ ἔχοντας στὸ πρόσωπο μία ἄξεστη ἀναίδεια, ἀλληλοσυγχαίρονταν…».
«Ἐκεῖ ποὺ ἡ ἀθεΐα φαίνεται ὅτι εἶναι σαθρή, Σταῦρο, εἶναι στὴν ἐπαφή της μὲ τὴν ζωή. Κανένα ἀθεϊστικὸ σύστημα δὲν κατάφερε νὰ ἀπαντήσει σὲ ὅ,τι κάνει τὸν ἄνθρωπο, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ! Ἡ συναισθηματικὴ ὀνειροπόληση καὶ Ο ΦΟΒΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ὁδηγοῦν πρὸς τὴν ΦΥΓΗ στὸ ΠΡΟ-ΛΟΓΙΚΟ, δηλαδὴ στὸ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟ· λόγου χάρη στὴν μειονεξία, τὴν ζήλια, τὸν φθόνο ἤ τὸν φόνο. Τότε οἱ ἄνθρωποι προσπαθοῦν νὰ περισώσουν τὸν ἑαυτό τους μὲ τὸν ναρκισσισμὸ καὶ τὸν ἀτομισμό, ἐνεργώντας σὰν αὐτόματα. Λένε ὅτι εἶναι αὐθόρμητοι, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα λειτουργοῦν παρορμητικά, ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ! Βεβαίως στὸ “ἡ ἰσχὺς ἐν τῇ ἐνώσει”, τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἐλπιδοφόρα ὅταν τὰ μέρη ποὺ ἑνώνονται εἶναι καλὰ, διαφορετικά, τὴν ἰσχὺ ποὺ παράγεται θὰ τὴν ποῦμε βαρβαρότητα!».
«Ὅταν ὁ νέος ἔχει γιὰ ὁδηγό του τὴν ἐπιστήμη ἤ τὴν φιλοσοφία, ΖΕΙ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥ ΜΟΝΟ ΩΣ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΣ! Ἐπειδὴ εἶναι ἀκαθοδήγητος καὶ χωρισμένος ἀπὸ τὰ ΥΨΗΛΑ ΙΔΑΝΙΚΑ, καταπέφτει σὲ ΧΑΜΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. Μπροστὰ στὴν ἰσχὺ τοῦ κατώτερου πάθους, ἡ λογικὴ ὑποχωρεῖ, ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ, ἀλλὰ ὁ ἀκαθοδήγητος παίρνει τὸ πάθος ΓΙΑ “ΛΟΓΙΚΗ” ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΕΙ, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ΑΡΕΤΗ γιὰ νὰ τὸν κρατήσει. Βλέπει καὶ ἄλλους νὰ δικαιολογοῦν τὶς ἀτιμίες τους γιὰ χάρη τῆς ἐπιτυχίας τους, καὶ ἀρχίζει νὰ πιστεύει πὼς ἡ πίστη δείχνει μόνο “ἀδυναμία”… Πάτερ, τὸ διεφθαρμένο σύστημα ἐκμεταλλεύεται τὴν ἄγνοια τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου σχετικὰ μὲ τὸ ἀρχαῖο κακὸ ποὺ φωλιάζει μέσα του· ἐκμεταλλεύεται καὶ ποὺ ὁ ἄνθρωπος δὲν μαθαίνει νὰ ἐμποδίζει τὴν τάση τῆς ἴδιας τῆς ἀνθρώπινης φύσης του πρὸς τὸ ΕΥΚΟΛΟ, τὸ ΧΑΜΕΡΠΕΣ, καὶ τὸν ΚΑΤΩΤΕΡΟ ἑαυτό του. Τὸ ΟΡΜΕΜΦΥΤΟ ΠΡΟΣ ΥΠΕΡΟΧΗ, τοῦ διδάσκει τὴν ΕΠΙΘΥΜΙΑ τῆς ΙΣΧΥΟΣ καὶ τῆς “ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ” ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, καὶ μετὰ ἡ ἀναζήτηση τῆς ἰσχύος καὶ τῆς κυριαρχίας, ἐκφράζονται μὲ τὴν ἀναζήτηση τῶν σύγκρούσεων… Μόλις ἄρχισαν νὰ ἀκούγονται τὰ κρούσματα βίας ἀπὸ τὸ πρῶτο παιδὶ ποὺ σᾶς εἶπα, πάτερ, οἱ καθηγητὲς μᾶς ὑπενθύμισαν τὶς ἐπίσημες ὁδηγίες, σὲ περίπτωση ποὺ μᾶς ἐκφοβίσουν καὶ μᾶς προσβάλλουν κι ἐμᾶς, ὅτι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ… “ΤΣΙΜΠΑΜΕ”! Πρέπει, εἶπαν, νὰ βροῦμε τὴν δύναμη ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ, “ΠΑΡΑΤΑ ΜΕ… ΑΣΕ ΜΕ ΗΣΥΧΟ”, καὶ νὰ φύγουμε μὲ… ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ! Ἤ, ἄν φοβόμαστε ὅτι θὰ μᾶς δείρουν, νὰ φροντίζουμε νὰ εἴμαστε… πάντα μὲ κάποιον συμμαθητή μας! Ἐγὼ πιστεύω πὼς ἀφοῦ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΒΙΑ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ, ὅλο τὸ κλίμα τῆς κοινωνίας ΔΙΑΠΛΑΘΕΙ ΘΥΤΕΣ, γιὰ νὰ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ… “ΕΠΑΡΚΕΙΑ” ΣΕ ΘΥΜΑΤΑ! Ἡ τηλεκόλαση κάνει σαφὲς πῶς “οἱ ἰσχυροὶ θὰ δέρνουν, καὶ οἱ ἄνίσχυροι θὰ τὶς τρῶνε”, καὶ πὼς “ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ” ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ἀλλὰ μόνο τὸ “ΟΦΘΑΛΜΟΝ ΑΝΤΙ ΟΦΘΑΛΜΟΥ”! Τὰ παιδιά μεγαλώνουν ξέροντας αὐτὸ ὡς “ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ”, ἤ ὡς “ΑΔΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ”, ὅταν ἔρθει ἡ κακιὰ στιγμὴ ποὺ “θὰ τὶς φᾶνε” καὶ αὐτά. Ὅ,τι ΨΕΥΤΟΠΑΡΗΓΟΡΙΕΣ καὶ νὰ ποῦν στὸ θῦμα οἱ ἄλλοι, μέσα του θὰ “δικαιωθεῖ” μόλις καταφέρει νὰ ἀντιστρέψει τοὺς ὅρους, βάζοντας τὸν θύτη του στὴν θέση τοῦ θύματος, γιὰ νὰ “πληρώσει”… Δηλαδὴ ὁ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ θὰ νοιώσει πὼς… “δικαιώνεται(!)” μόλις πέσει στὸ ἐπίπεδο τοῦ θύτη του! Ἡ κοινωνία κατασκευάζει ἀνθρώπους-τέρατα, γιὰ τὰ ὁποῖα οἱ ὑπόλοιποι νοιώθουν ἀπέχθεια, ἀλλὰ καὶ ὁ ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΣ νὰ εἶναι ΒΙΑΙΟΣ, ὅσο νοιώθει πὼς τὸν μισοῦν ὅλοι, ἀπεχθάνεται τοὺς πάντες καὶ “ΧΑΙΡΕΤΑΙ” ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ! Πραγματικὰ μέσα σὲ ἕναν φαῦλο κύκλο, ἡ ἀδικία φουντώνει ὅσο περισσότερο φουντώνει καὶ ἡ βία! Ὅσο ἀπουσιάζει ἡ ἀληθινὴ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, οἱ ἄνθρωποι ΕΙΤΕ ΘΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ, ΕΙΤΕ ΘΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ, ζοῦν ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Νὰ λάβουμε ὑπ ὄψιν, πὼς ὁ κοντινὸς περίγυρος ΑΠΛΩΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, καὶ μετὰ παύει νὰ ἀσχολεῖται. Ἤ ὅταν τὸ θῦμα γίνεται κατακκόκινο, ἀπὸ τὸ πλῆγμα ποὺ μόλις δέχτηκε ἀπὸ τὸν θύτη του, καὶ στέκει μὲ κατεβασμένο τὸ κεφάλι, ὅσοι παραβρίσκονται καὶ τὸ βλέπουν, μπορεῖ ἀκόμα καὶ νὰ ἀδημονοῦν ποὺ τὸ θῦμα “μυξοκλαίει”, ἀντὶ νὰ γυρέψει τὸ δίκαιό του, ἤ σχολιάζουν ἀπὸ μέσα τους, “Πές το βλάκα! Μίλα ἐπὶ τέλους!”… Ἄν τὸ καλοσκεφτοῦμε, ἡ βία μέσα στὴν κοινωνία μᾶλλον ἐνδύθηκε τὴν… “φυσικότητα” ἑνὸς φυσικοῦ φαινομένου, τὸ ὁποῖο ἐμεῖς ΑΠΛΩΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ!».
«Πραγματικὰ παιδί μου, ἡ κοινωνία μας ἔχει γεμίσει μὲ βαρβαρότητα! Παρακολουθοῦμε τὴν ῥαγδαία αὔξηση τῆς βίας στὴν καθημερινότητα, πλατύτερα καὶ βαθύτερα, σὰν νὰ εἶναι πάνω ἀπὸ τὸ νοητικὸ ἐπίπεδό μας, γιὰ νὰ τὴν σταματήσουμε· σὰν νὰ ἐκδηλώνεται ἀσχέτως ἀπὸ τὶς δικές μας δυνάμεις, καὶ νὰ γίνεται ΑΠΟΔΕΚΤΗ ὅπως γιὰ παράδειγμα ἡ βροχή, γιὰ τὶς συνέπειες τῆς ὁποίας ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ, “ἄντε, καὶ ὅ,τι βρέξει ἄς κατεβάσει!”. Ὅμως ἡ ἀντιμετώπιση ἑνὸς κοινωνικοῦ φαινομένου, σὰν νὰ εἶναι “φυσικὸ φαινόμενο”, φανερώνει ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΙΑ! Ἡ λεγόμενη “πίστη στὴν μοίρα” ἐξ ὁρισμοῦ χαρακτηρίζει τὴν πρωτόγονη κοινωνία. Ἐκεῖ Σταῦρο, οἱ ἄνθρωποι παραδίδουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τὴν διαχείριση τῆς ζωῆς τους στὸν ἀρχηγὸ τῆς φυλῆς καὶ τὸν μάγο, οἱ ὁποῖοι ἑρμηνεύουν τὶς ἀποχρώσεις τοῦ “καλοῦ” καὶ τοῦ “κακοῦ” ΟΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ. Βασικὸ χαρακτηριστικὸ τῶν ἀνθρώπων τῆς πρωτόγονης φυλῆς εἶναι πὼς ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΓΝΩΣΕΙΣ, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ δική τους δουλειὰ νὰ συνδέουν μὲ ΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ, τὶς ἀπαγορεύσεις τῶν κανόνων ἤ τῶν ταμποῦ τῆς φυλῆς».
«Στὴν σημερινὴ ἐποχὴ ἡ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΙΑ φέρνει τὴν ΑΠΟΓΝΩΣΗ καὶ τὴν ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΝΑ ΛΥΝΟΥΝ ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ! Πῶς νὰ τὰ λύσουν ὅμως, ποὺ οἱ καινούργιες “ἀξίες”, δηλαδὴ οἱ ψευδοαξίες, ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΤΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕ ΜΙΣΟΣ; Εἶναι ἀσυμβίβαστο νὰ “ἀγαπάει” κάποιος μόνο τὸν ἑαυτό του, καὶ νὰ μισεῖ τοὺς ἄλλους. Εἶναι ἀσυμβίβαστο νὰ “ἀγαπάει” κάποιος μόνο τὴν οἰκογένειά του, καὶ νὰ μὴν ἔχει τὴν ἀσφάλεια τῆς Πατρίδας του, ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ! Δὲν ἔμαθαν ὅμως οἱ ἄνθρωποι νὰ διακρίνουν τὸ μίσος ποὺ ἐμπεριέχουν οἱ ψευδοαξίες, ἐπειδὴ τὸ σχολεῖο ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΙΣ ΗΘΙΚΕΣ καὶ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ, ἔχοντας τὴν ΒΑΡΒΑΡΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ, ἐν ὀνόματι τοῦ ἀνθρώπου δῆθεν, ΝΑ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ καὶ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ! Ὁ σκοπὸς τῆς σύγχρονης παιδείας εἶναι καθαρὰ ΩΦΕΛΙΜΙΣΤΙΚΟΣ, ἄρα θέτοντας μόνο ὑλιστικοὺς σκοποὺς —ὑπεράνω ὅμως τῶν ἀναγκῶν τῆς προσωπικότητας—, ἡ “ὕλη” ποὺ μαθαίνει στοὺς μαθητές της εἶναι ἡ ΧΡΗΣΙΜΟΘΗΡΙΑ καὶ ὁ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ! Ὅμως κάθε γνώση καὶ κάθε τεχνολογία δὲν εἶναι σκοπὸς ἀπὸ μόνες τους, ἀλλὰ μέσα, ποὺ τίθενται στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου. Εἴχατε πεῖ πῶς εἰδικὰ ἡ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, εἶναι καλὴ ὑπηρέτρια, ἀλλὰ πολὺ κακὴ κυρία…».
«Ὁ θεμέλιος καὶ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ εἶναι τὸ ἰδεῶδες δημιουργίας ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ! Αὐτὸ εἶναι τὸ αἴτημα ὁλόκληρης τῆς ἀνθρώπινης ὑποστάσεως! Εἶναι σπουδαῖο ἡ παιδεία νὰ φέρει τὴν σφραγίδα τῆς ἀλήθειας, ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΘΕΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΥΤΗΣ. Ὁ σκοπὸς τῆς ἀληθινῆς παιδείας εἶναι νὰ δώσει στὸν μαθητὴ μία ἱκανότητα γιὰ νὰ μπορεῖ ὁπωσδήποτε νὰ ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, καθὼς καὶ νὰ μπορεῖ νὰ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΤΕΙ μέσα στὸν κόσμο. Πρέπει νὰ φέρνει τὸν μαθητή της σὲ ἐπαφὴ μὲ ὅ,τι ἀποτελεῖ τὴν ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ τοῦ ἀνθρωπίνου ὄντος, δηλαδὴ μὲ τὸ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ· ὥστε ὁ μαθητὴς νὰ διαμορφώσει τέτοια ΗΘΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ, ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ ΚΡΙΝΕΙ, νὰ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ καὶ νὰ ΕΚΛΕΓΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣ, ὡς ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ. Δηλαδὴ καλό μου, ὁ σκοπὸς τῆς ἀγωγῆς ὡς συστηματικῆς ἐπίδρασης ἐπὶ ἑνὸς ἀνηλίκου προσώπου, πρέπει ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ! Ὁ μαθητὴς πρέπει νὰ βοηθιέται γιὰ νὰ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ὡς προσωπικότητα πνευματική, προορισμένη γιὰ μία ΑΝΩΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ. Πρέπει νὰ βοηθιέται, ὥστε νὰ παίρνει ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ γιὰ τὴν πραγματοποίηση τῆς ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ, δηλαδὴ νὰ καλλιεργεῖται ἡ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ, καὶ νὰ χτυπιέται κάθε τι ποὺ τὴν ἐμποδιζει. Και ἡ διανοητικὴ μόρφωση τοῦ παιδιοῦ, ἡ ἐξύψωση τοῦ μορφωτικοῦ ἐπιπέδου του νὰ γίνεται σὲ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ μὲ τὴν ΑΝΩΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ. Νοῦς καὶ σῶμα, ὄργανα μιᾶς ἀνώτερης πνευματικῆς ζωῆς, νὰ ἀναπτύσσονται σὲ μία ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ! Ἄν τὸ σχολεῖο δὲν ἐπιτελεῖ τὸν σκοπὸ τῆς ἀγωγῆς πρὸς ΔΙΑΠΛΑΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ, τότε ποιὰ ἡ χρησιμότητά του; Πῶς θὰ εἶναι δυνατὴ γιὰ τὸ παιδὶ ΚΑΘΕ ΒΕΛΤΙΩΣΗ, χωρὶς τὴν ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ στὰ κακῶς εἰθισμένα; Ἡ ἀληθινὴ παιδεία καταβάλλει κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ τοῦ ξεκαθαρίσει τὰ ΑΛΗΘΙΝΑ ΗΘΙΚΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ, τὶς ΔΥΝΑΜΕΙΣ οἱ ὀποῖες ἐνεργοῦν πράγματι γιὰ τὸ καλό· δηλαδὴ τοῦ μαθαίνει νὰ παρατηρεῖ καὶ νὰ καταλαβαίνει τὴν ἱκανότητα τοῦ ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ, καὶ νὰ ἀντιλαμβάνεται τὴν ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Ὅλες τὶς προϋποθέσεις γιὰ τὴν ἱκανότητα τοῦ αὐτοελέγχου καὶ τῆς ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, τὶς ἀνακαλύπτουμε στὸ παράγγελμα τοῦ Εὐαγγελίου, “Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου”, ὡς ΕΝΑΤΕΝΙΣΗ καὶ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ πρὸς τὸ Ὑπέρτατο Ἱδεῶδες! Τὸ δεύτερο εὐαγγελικὸ παράγγελμα, “Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν”, διδάσκει στὸν μαθητὴ τὴν ἱκανότητα νὰ παρατηρεῖ καὶ νὰ ἀπεργάζεται, τὴν ἀνθρώπινη ἀλληλεγγύη καὶ ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ.
«Πατέρα Χερουβείμ, τὰ σχολεῖα ἀντικατροπτρίζουν τὴν κοινωνία ποὺ ὑπηρετοῦν. Μία κοινωνία ποὺ παραβλέπει τὶς βασικὲς ἀξίες καὶ καταφεύγει στὸ ἐπιφανειακὸ καὶ τὸ ἐφήμερο, δὲν πρόκειται νὰ ζητήσει ἀπὸ τὰ σχολεῖα της νὰ διδάσκουν τὶς ἠθικὲς ἀξίες… Τὰ σημερινὰ σχολεῖα καταφρονοῦν τὴν ἐξύψωση τοῦ χαρακτῆρα τῆς νεολαίας. Γι’ αὐτὸ ὅταν ἦταν νέοι οἱ γονεῖς μου δὲν ἤξεραν οὔτε γιὰ τὴν ἱεράρχηση τῶν ἀξιῶν, οὔτε γιὰ τὴν συνέπειά της, τὴν ἐξύψωση τοῦ χαρακτῆρα. Ἀπὸ ἐσᾶς ἔμαθαν, καὶ δίδαξαν καὶ σὲ ἐμένα πὼς ὅ,τι δυναμώνει τὸ κέντρο τῶν πνευματικῶν ἐνεργειῶν, ἐναντίον τῶν ἐπιφανειακῶν ἀπαιτήσεων τῆς ἔξω ζωῆς, καὶ τῶν ἀνησυχιῶν τῆς ἔσω ζωῆς, ὅ,τι εἶναι ΗΘΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ δηλαδή, ἀποτελεῖ συγχρόνως καὶ μία ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ. Ὅ,τι ὑψηλότερο ὑπάρχει στὴν διανοητικὴ δραστηριότητα, ἔχει τὶς ῤίζες του στὴν καλλιέργεια τοῦ χαρακτῆρα. Καὶ ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἐξύψωση τοῦ χαρακτῆρα, ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει σεβασμὸς τῶν ἀξιῶν τῆς ζωῆς, καὶ ἐπειδὴ οἱ παιδαγωγοὶ δὲν κάνουν τὸ πρῶτο καθῆκον τους, νὰ μᾶς μιλᾶνε γιὰ τὴν ἐσωτερικὴ ζωή, γράφω ὅ,τι μπορῶ ἐγώ, στὶς ἐκθέσεις μου. Τώρα οἱ συμμαθητές μου ξέρουν, καὶ ζητᾶνε ἀπὸ τὸν καθηγητὴ νὰ τὶς διαβάζουν, γιὰ νὰ μαθαίνουν κι ἐκεῖνοι ὅτι τὰ ἰδεώδη εἶναι ἐκεῖνα ποὺ μορφώνουν καλύτερα τὸν χαρακτῆρα, τὸ μεγάλο αὐτὸ ἀπόθεμα πνευματικῆς ζωῆς στὸν ἄνθρωπο. Ἡ ἐσωτερικὴ προσήλωση πρὸς τὰ ἱεραρχημένα ἰδεώδη, ἑνοποιεῖ τὴν σκέψη καὶ τὸ συναίσθημα μὲ τὶς ἐξωτερικὲς ἐνέργειες καὶ τὴν δράση. Ὅταν ἀρχίζει ἡ ἐσωτερικὴ ἐνατένιση τῆς ζωῆς, ἐλευθερώνει στὸν ψυχοδιανοητικὸ κόσμο τοῦ νέου τὶς ἀξίες τῆς ζωῆς, καὶ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ διαλέγει μὲ τὴν συμπεριφορά του, μεταξὺ τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, τοῦ ὀρθοῦ καὶ τοῦ ἐσφαλμένου, πρᾶγμα ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὴν βασικὴ ἰδιότητα τοῦ χαρακτῆρα. Σὲ μία τέτοια ἐσωτερικὴ διαδικασία ὁ νέος διδάσκεται ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, μένοντας πιστὸς στὰ ἄξια μικρὰ ἤ τὰ μεγάλα πράγματα τῆς ζωῆς».
«Ἡ ἱεράρχηση τῶν ἀξιῶν εἶναι δουλειὰ τῆς ἀληθινῆς παιδείας! Δικό της ἔργο εἶναι νὰ διδάξει τοὺς νέους ὄτι ἡ ἀνώτερη ἀξία εἶναι τὸ Ἅγιο, τὸ ὁποῖο ἐμπνέει καὶ διαποτίζει ὅλες τὶς ὑπόλοιπες. Ἔτσι θὰ ἐπιτύχει καὶ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ΗΘΙΚΟΥ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΟΥ καὶ τοῦ ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΤΙΜΗΣ, ὡς ῥυθμιστὴ τῶν σχέσεων τῆς ζωῆς, ποὺ δίνουν τὴν ἱκανότητα πρὸς τὴν εὐτυχία. Ἐξ ἄλλου ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ ἀληθῶς ὡραῖο, πνευματικὸ ἤ ὑλικό, θὰ προφυλάξει ἀπὸ πολλὲς ἀσχήμιες! Διδάσκοντας τὸ ΗΡΩΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ στὴν ψυχὴ τοῦ ἐφήβου ὁ δάσκαλος, παρακάμπτει τὴν σκληρὴ καὶ ἀλύγιστη βία, καθὼς καὶ τὴν ἀσύδοτη “ἐλευθερία”. Σταῦρο, ὁ μαθητὴς πρέπει νὰ ἐμπεδώσει πὼς τὸ ἠθικὸ αἰσθητήριο εἶναι πολὺ περισσότερο σημαντικὸ ἀπὸ τὴν ἐυφυΐα. Μόρφωση δὲν σημαίνει μόνο ἡ κατάκτηση πολλῶν ἤ λίγων γνώσεων. Αὐτὸ τὸ κάνει καὶ ἕνας ψυχοπαθής, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ συσχετίζει τὰ πράγματα γιὰ νὰ βρίσκει τὶς βαθύτερες σχέσεις τους, ὥστε νὰ δημιουργεῖ ἐποικοδομητικὸ περιεχόμενο ζωῆς. ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος προσλαμβάνει τὶς γνώσεις, καὶ ΤΡΕΦΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ! Τέτοιες γνώσεις ΕΥΡΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἐπιτρέπουν ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΜΑΚΡΙΑ, καὶ νὰ ἀναμετρᾶ τὸ κάθε τι μὲ τὴν πραγματικὴ ἀξία του. Ὁ δάσκαλος ποὺ ξέρει νὰ διδάσκει ἀληθινά, σώζει τὸν μαθητή του ἀπὸ μία ἐσωτερικὴ κατάτμηση, ἐπειδὴ προβάλλει ἀνυψωμένο ὅ,τι εἶναι πράγματι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, συγκρατώντας ὅ,τι εἶναι ἐπουσιῶδες στὰ κανονικὰ ὅρια. Ἡ ἀληθινὴ καλλιέργεια εἶναι μία ἱκανότητα ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ κανεὶς τὸ οὐσιῶδες ἀπὸ τὸ ἐπουσιῶδες. ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, ἤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ, ἤ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἱκανότητα νὰ ἐκφράζονται τέτοιες διακρίσεις, μέσα ἀπὸ τὴν συμπεριφορά».
«Καὶ ποὺ πηγαίνουμε στὸ σχολεῖο, πάτερ, πάλι ἀμόρφωτοι βγαίνουμε ἀπὸ αὐτό! Πόσοι πτυχιοῦχοι Πανεπιστημίου δὲν βγαίνουν στὴν ζωή, καὶ δὲν μποροῦν νὰ προσανατολιστοῦν; Οἱ γονεῖς μου λένε πὼς ἄν ὁ νέος ἄνθρωπος δὲν καλλιεργηθεῖ καὶ ψυχικά, γιὰ νὰ ἀναπτύξει ὀρθὲς πνευματικὲς συνήθειες, οἱ γνώσεις διαρρέουν μέσα στὴν λήθη καὶ τὸν ἀνεμοστρόβιλο τῆς βιοπάλης, γιὰ νὰ ἀπομείνει ὁ ἄνθρωπος φτωχότερος ἀπὸ ποτέ! Προσωπικὰ μαζεύω σκέψεις καὶ δυνάμεις γιὰ τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο τοῦ αὔριο, τὸ ὁποῖο σεβόμενο τοὺς μαθητές του, θὰ τοὺς προσφέρει πολύπλευρη μορφωτικὴ καλλιέργεια. Τὸ σχολεῖο ποὺ μορφώνει ἀληθινὰ τὰ παιδιά του ἔχει διπλὸ ἔργο· ἡ συντηρητικὴ ἀποστολή του εἶναι νὰ παραδώσει ἀπὸ τὴν μία γενιὰ στὴν ἄλλη τὴν γνώση, τὶς ἱκανότητες καὶ τὶς ἀξίες ποὺ ἐκπροσωποῦν τὴν κληρονομιὰ τοῦ παρελθόντος· ἡ ἀναπλαστικὴ ἀποστολή του εἶναι νὰ ἐπιτρέπει νὰ ἀναπτύσσονται μέσα στοὺς νέους οἱ τάσεις, ποὺ θὰ δώσουν στὸν κόσμο νέα δημιουργικὴ ζωή. Τὸ μαθησιακὸ ὑλικό του εἶναι συνενωμένο μὲ ἕναν πνευματικὸ εἱρμό, τὴν πίστη στὸ Ἀνώτατο Ὄν καὶ τὴν μέλλουσα ζωή. Μόνο ἔτσι οἱ γνώσεις καταλήγουν στὸν ψυχικὸ καὶ διανοητικὸ ἐμπλουτισμὸ τῆς προσωπικότητας, ποὺ μὲ τὴν σειρά του ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ μαθητὴς ποὺ γνωρίζει σὲ ποιὸν σκοπὸ ἀποβλέπει ὁ κόπος τῆς μάθησής του, ἀξιοποιεῖ τὴν μορφωτικὴ ἀτμόσφαιρα τῆς ἀληθινῆς παιδείας, ἡ ὁποία διαπαιδαγωγεῖ τὸ συναίσθημά του, νὰ κεντρίζει τὴν διάθεση τῆς διάνοιας. Γελαστὸς ἀλλὰ αὐτοκυριαρχούμενος, ὁ δάσκαλος μὲ τὴν γνήσια ἀγάπη πρὸς τὸν ἄνθρωπο, ἀκριβῶς ἐπειδὴ αὐτοπειθαρχεῖται, γνωρίζει νὰ ἐπιβάλλεται στὰ παιδιὰ μόνο μὲ μία ματιά. Μέσα στὴν αἴθουσα διδασκαλίας πνέει πνεῦμα φιλομάθειας καὶ οἱ μαθητὲς αἰσθάνονται ὅτι ἀγαπιοῦνται, προστατεύονται, ἐνθαρρύνονται, βοηθιοῦνται καὶ ἐλέγχονται. Μέσα σὲ αὐτὴν βρίσκουν τὴν ἀσφάλεια, μία ἤρεμη πειθαρχία καὶ ἕνα πλῆθος ἀπὸ ἐνδιαφέροντα πράγματα νὰ κάνουν. Μιὰ ἅμιλλα θὰ σπρώχνει τοὺς μαθητὲς νὰ ἀλληλοβοηθιοῦνται καὶ νὰ ἐπιμελοῦνται ἀμοιβαία τὴν ἀγωγή τους. Οἱ δυνατοὶ στὰ μαθήματα βοηθᾶνε τοὺς ἀδύνατους, ἐπειδὴ τὸ ἰδεῶδες τῆς ἀληθινῆς ἀνδροπρέπειας, εἶναι νὰ ἔχει κανεὶς τὸ αἴσθημα καθήκοντος γιὰ διακονία τοῦ πλησίον».
«Τὸ σχολεῖο τοῦ αὔριο ποὺ λές, πρέπει νὰ τὸ ἀποκτήσουν ὅλα τὰ ἑλληνόπουλα, παιδί μου. Εἶναι τὸ σχολεῖο ποὺ ἵδρυσε ὁ Πατροκοσμᾶς, ποὺ δίδαξε τὰ Ἅγια Γράμματα, καὶ ἐκεῖνα δίδαξαν τὴν ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ!».
«Πάτερ, ἀφοῦ ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο νὰ ζεῖ ἐλεύθερος, γιατὶ οἱ ἐπίσημες ὁδηγίες τοῦ σχολείου μου ἀντιμετωπίζουν τὴν βία, σὰν νὰ μὴν πρόκειται νὰ ἐλευθερωθοῦμε ΠΟΤΕ ἀπὸ αὐτήν; Καθοδηγώντας μας νὰ κυκλοφοροῦμε μὲ παρέα, γιὰ νὰ μὴν μᾶς πειράξουν, ἐγὼ νοιώθω ὅτι εἴμαστε ἀνάπηροι-ἐλεύθεροι! Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ἄλλη ὁδηγία, νὰ βροῦμε τὴν δύναμη ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ, “ΠΑΡΑΤΑ ΜΕ… ΑΣΕ ΜΕ ΗΣΥΧΟ”, καὶ νὰ φύγουμε μὲ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. Ὅταν δηλαδὴ κάποιος ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ, δὲν ἐπιτρέπεται ὁ ἄλλος νὰ τὸν ἐνοχλεῖ, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπερασπιστεῖ μὲ θάρρος αὐτὸν τὸν λόγο, ὤστε νὰ ἐλευθερωθεῖ! Μᾶλλον οὔτε τὸ σχολεῖο ξέρει τίποτα γι’ αὐτὸν τὸν λόγο.. Αὐτὴ εἶναι ἡ ΦΥΓΗ στὸ ΠΡΟ-ΛΟΓΙΚΟ; ΑΜΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, περνάει στὴν μειονεξία καὶ ζεῖ σὰν… ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ;».
«Σταῦρο, ὅταν κάποιος φοβᾶται τὴν πραγματικότητα, αὐτὸ δείχνει ὅτι ἔχει ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ. Ὅσο δὲν ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ, μένει ἐσωτερικὰ ἀνάπηρος καὶ μπορεῖ νὰ ἐπιβιώσει μόνο σὲ ὑποκατάστατα “πραγματικότητας”, δηλαδὴ μέσα στὸ ψεῦδος. Μπορεῖ ἐξ ἀρχῆς νὰ μὴν τοῦ δίδαξαν τίποτα, ὡστόσο ὅποιος δὲν ἔχει πνευματικὰ συγκροτημένη προσωπικότητα, ἀποφεύγει τὴν πραγματικότητα. Τὸ ψέμα εἶναι πρῶτα ἡ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, καὶ μετὰ γίνεται ἡ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ καὶ ἡ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ».
«Μὰ ἀφοῦ γεννιόμαστε ὑποδουλωμένοι στὴν ἁμαρτία, καὶ πρέπει νὰ πολεμήσουμε τὴν κακία ποὺ ἔχουμε μέσα μας, σὲ ὅσουν δὲν ἔμαθαν νὰ τὴν πολεμᾶνε, πάνω τους ὁ διάβολος θὰ ἔχει δικαιώματα γιὰ πάντα! Οἱ ἴδιοι δὲν θὰ ξέρουν ὅτι ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ τὴν ἐσωτερικὴ ἐλευθερία τους, καὶ τὸ ἡρωικὸ στοιχεῖο τῆς ψυχῆς τους δὲν θὰ τὸ χρησιμοποιήσουν ποτέ! Πάτερ, γι’ αὺτὸ ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΝΤΑΙ νὰ ὑποτάσσονται μπροστὰ στὴν ἀλύγιστη καὶ σκληρὴ βία καὶ τὴν ἀσύδοτη “ἐλευθερία”!
«Παλαιότερα, τὸ Κρυφὸ Σχολειὸ καὶ ὁ Πατροκοσμᾶς ἀπέδειξαν πὼς ὅποιος διαφυλάσσει τὴν ἐσωτερικὴ ἐλευθερία του, διαφυλάσσει καὶ τὴν ἐξωτερικὴ ἐλευθερία. Τώρα ἔχουμε τὴν Διδασκαλία τοῦ Κυρίου καὶ τὴν Πατερικὴ Διδασκαλία γιὰ νὰ περιφρουρούμαστε πνευματικά. Ἀπορρίπτοντας ὅμως τὸ σημερινὸ σχολεῖο τὴν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου, ἔχει ἀπορρίψει καὶ τὸ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ, τὸ ΗΡΩΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ, ποὺ ἀνέκαθεν τρέφεται ἀπὸ τὴν Παράδοση τῶν Ἑλλήνων στὸν Ἡρωισμό! Ὅμως στερώντας ἡ ἀθεΐα ἀπὸ τὸ ἑλληνόπουλο τὸ Ἅγιο, αὐτομάτως τοῦ στερεῖ καὶ τὸν ἡρωισμό, δηλαδὴ… ΤΟ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΖΕΙ! Ὑποχρεώνοντας το ἑλληνόπουλο, νὰ μαθαίνει ἀγγλικὰ ἀπὸ τὸ προνήπιο, ὡς ἕνα ἐλάχιστο παράδειγμα, ἡ “ἑλληνικὴ” ἐκπαίδευση… ΤΟ ΑΦΕΛΛΗΝΙΖΕΙ!».
«Ὅμως πάτερ, τὸ ὅτι ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΖΟΜΑΣΤΕ καὶ ΑΦΕΛΛΗΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ὡς λαός, κι αὐτὸ τὸ παρακολουθοῦμε μοιρολατρικά! Σὰν ὁ ἀφανισμός μας νὰ εἶναι “φυσικὸ φαινόμενο”, ἤ σὰν ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ νὰ πράξουμε τὰ δέοντα!». Τὴν ἑπόμενη στιγμή, συσχέτισα τὰ λόγια τοῦ πνευματικοῦ μου. «Πάτερ; Τὸ σχολεῖο ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, γιὰ νὰ μὴν θεωροῦμε “δική μας δουλειὰ” τὶς… ΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ; Γι’ αὐτὸ μᾶς ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤῊΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ; Τὸ σχολεῖο πασχίζει νὰ σβήσει ἀπὸ μέσα μας τὸν ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΟ ΗΡΩΙΣΜΟ, γιὰ νὰ ΣΥΝΗΘΙΖΟΥΜΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΒΙΑ; Μὰ ἡ βία εἶναι “φυσικὸ φαινόμενο” ΜΟΝΟ γιὰ τὰ ζῶα!».
«Σταῦρο, ὁ φραγμὸς τῆς πίστης εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ νὰ συγκρατεῖ τὰ ἔνστικτα, καὶ νὰ φέρνει ἰσορροπία. Ὅταν ὁ φραγμὸς λείπει, ὁ ἄνθρωπος ΕΞΙΣΩΝΕΤΑΙ μὲ τὰ ζῶα! Δηλαδὴ ζεῖ ὡς πρωτόγονος! Πρόσεξε, δὲν τὸ λέω μεταφορικά, κυριολεκτῶ! Ἡ σύγχρονη κοινωνία ψεύδεται ὅτι εἶναι… δημοκρατική! Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΤΡΕΦΕΙ ΒΑΘΥ ΣΕΒΑΣΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ! Ὁ λόγος ποὺ μία κοινωνία παροδηγεῖ τοὺς πολίτες της, γιὰ νὰ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥΣ καὶ νὰ γίνονται δοῦλοι τῶν παθῶν, εἶναι ὅτι ἡ κοινωνία ΕΠΟΦΘΑΛΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τῶν πολιτῶν της! Στὴν πράξη, ἀποτελεῖ κατ’ εὐφημισμὸν δημοκρατία, ἔχοντας παραμορφωθεῖ σὲ πρωτόγονη φυλή! Ἐκεῖ ἰσχύει… ὁ νόμος τῆς ζούγκλας!».
«Θέλετε νὰ πεῖτε πὼς τὰ τρία ἀγόρια ποὺ ἄφριζαν καὶ ἔβριζαν σὰν πρωτόγονοι, “προσαρμόστηκαν” στὴν ζούγκλα; Κατάλαβαν πὼς γιὰ νὰ “ἐπιβιώσουν”, ἔπρεπε νὰ “δαγκώσουν” δυνατότερα ἀπὸ τὸν ἀντίπαλο; Καὶ ὅτι αὐτὴ ἦταν… ἡ “μοίρα τους”; Μὰ τότε πρωτόγονος εἶναι αὐτὸς ποὺ μπορεῖ νὰ δεῖ μόνο τὸ τυρί, καὶ ὄχι τὴν φάκα! Ὡραῖα τὰ κατάφεραν οἱ πολιτικοί, ποὺ ἔδωσαν στὸ σχολεῖο ἀτμόσφαιρα ΑΡΝΗΣΗΣ, γιὰ νὰ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ!».
«Τὰ σχολεῖα ξέρουμε ὅτι εἶναι εὐθύνη τῶν πολιτικῶν, ἀλλὰ κατὰ παράβασιν. Οἱ πολιτικοὶ δὲν ἔχουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ δουλειὰ μὲ τὰ γράμματα τῶν παιδιῶν μας! Τὰ σχολεῖα τὰ ἵδρυσε ὁ Πατροκοσμᾶς, γιὰ νὰ διδάσκονται τὰ Ἅγια Γράμματα, δηλαδὴ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ! Ἐκεῖνος ἔδωσε τὴν ζωή του ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΤΟΥΜΕ καὶ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΤΟΥΜΕ οἱ Ἕλληνες! Ὁ Πατροκοσμᾶς δίδασκε ὅτι τὰ Ἅγια Γράμματα θὰ ἐλευθέρωναν τὸν λαό μας! Ὅμως μόλις ἔφυγαν οἱ Τούρκοι καὶ ἦρθαν οἱ μασόνοι, ἡ Ἐπίσημη Ἐκκλησία δίπλα τους ΕΜΑΘΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, καὶ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΕΝ ΨΥΧΡΩ στοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔπαιρναν διαταγὲς ἀπὸ τὸν διάβολο, καὶ τὴν εὐθύνη τῶν ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ, ἀλλὰ καὶ τὴν εὐθύνη τῶν ΔΙΑΖΥΓΙΩΝ τῶν Χριστιανῶν, ποὺ τότε ἦταν σπάνια».
«Δηλαδὴ Πατέρα Χερουβείμ, μόλις ἡ Ἐπίσημη Ἐκκλησία ἀρνήθηκε τὴν ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ καὶ τοὺς ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ἔγινε… ὁ ΙΘΥΝΩΝ ΝΟΥΣ γιὰ τὸν ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ καὶ τὸν ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟ τῶν Ἑλλήνων! Γι’ αὺτὸ τώρα οἱ πνευματικὲς παρεκτροπὲς ὁρισμένων κληρικῶν, προκαλοῦν ἴλιγγο, μὲ τὶς μιαρὲς συμπροσευχές καὶ τὶς διαβολοσυνόδους! Καὶ γι’ αὐτὸ τότε ποὺ μᾶς ΦΥΛΑΚΙΣΑΝ στὰ σπίτια μας, οἱ ΕΠΙΓΕΙΟΙ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ πῆραν τὸ μέρος τῶν ΠΡΩΤΟΓΟΝΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ, ἐπειδή στὴν πραγματικότητα εἶχαν τὴν θέση τοῦ… ΜΑΓΟΥ τῆς φυλῆς! Τώρα πάτερ φαίνεται καθαρά, πόσο ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ παραδώσαμε τὴν διαχείριση τῆς ζωῆς μας στὸν ἀρχηγὸ τῆς φυλῆς καὶ τὸν μάγο, ἐπὶ κορονοϊοῦ… Δὲν ξέραμε νὰ ἐξηγήσουμε τί ἦταν αὐτὸ τὸ πρωτοφανὲς παράλογο, νὰ μᾶς περιορίσουν τὴν ἐλευθερία μας, ἀλλὰ ἀντιλαμβανόμασταν πὼς μὲ τὶς ἀποχρώσεις τοῦ “καλοῦ” καὶ τοῦ “κακοῦ” ποὺ ὑποστήριζαν ὁ ἀρχηγὸς καὶ ὁ μάγος, ἡ τηλεκόλαση μᾶς γέμιζε ψέματα! Παρόλη τὴν γιγάντια ἐκστρατεία τρομοκράτησης, οἱ γονεῖς μου ζύγιζαν πὼς τὸ συγκεκριμένο μικρόβιο δὲν ἦταν λόγος γιὰ νὰ μᾶς κρατᾶνε φυλακισμένους, οὔτε ὅμως καὶ λόγος γιὰ νὰ δεχτοῦμε ΜΕ ΤΗΝ ΒΙΑ στὸν ὀργανισμό μας, ἕνα ἀλλοπρόσαλλο φαρμάκι! Ὅμως ἡ τηλεκόλαση ἔπεισε πολλούς, πὼς ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΥΠΕΚΥΠΤΕ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ, ἦταν “κακοήθης”, “ἐπικίνδυνος” καὶ “ἀναίσθητος” μπροστὰ στὴν “πολύτιμη” ὑγεία τῶν ἄλλων…».
«Νομίζω Σταῦρο, πὼς ὅλο αὐτὸ ἦταν ἕνα πείραμα ποὺ διοργανώθηκε ἐξ ὁλοκλήρου στὸ ΠΡΟ-ΛΟΓΙΚΟ, προκειμένου νὰ ΥΠΟΤΑΞΟΥΝ τοὺς ἀνθρώπους σὲ αὐτὸ ποὺ ὑποδείκνυαν ὡς τὴν… “μοίρα τους”! Οἱ ἄνθρωποι ἔδειξαν ὅτι φοβοῦνται τὴν πραγματικότητα, ἀκριβῶς ἐπειδὴ ΤΟ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΖΕΙ τὴν προσωπικότητά τους».
«Ἐγὼ τότε δὲν τὰ πολυκαταλάβαινα ὅλα, ἀλλὰ ἀφοῦ οἱ ὑγειονομικοὶ ὑπάλληλοι ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ὑπερέβαιναν τὸν ἑαυτό τους στὰ ἐξαντλητικὰ ὡράρια, γιὰ νὰ φροντίσουν τὰ ἀδέρφια τους, καὶ ἀφοῦ γενικὰ τὸ νοσοκομειακὸ σύστημα δεχόταν “τόση πίεση”, ποὺ μιλοῦσαν καὶ γιὰ “ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ”, γιατὶ δὲν μποροῦσαν νὰ κάνουν τέστ ὅπως ἔκαναν οἱ ὑπόλοιποι; ΤΟΣΗ ΑΔΙΑΛΛΑΞΙΑ ἀπὸ τοὺς ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ, νὰ τοὺς λένε, “Ἔτσι καὶ δὲν μᾶς “προσκυνήσετε, ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΕΤΕ”, τί νόημα εἶχε; Κάποιοι ὑγειονομικοὶ ἔφτασαν στὸ ΕΣΧΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, ὥστε νὰ κάνουν ΑΠΕΡΓΕΙΑ ΠΕΙΝΑΣ! Τότε θυμᾶμαι, ἔνοιωσα πὼς τὸ διεφθαρμένο σύστημα αὔξησε κατακόρυφα τὴν ἔνταση τῆς κατατρομοκράτησης τῶν ἀνθρώπων, ἀπειλώντας τους ὑπογείως μὲ τὸ ἐνδεχόμενο, μήπως πάθουν καὶ αὐτοὶ τὰ ἴδια! Βλέπαμε ὅτι στεροῦσαν ἀναίτια τὸ ψωμὶ ἀπὸ οἰκογένειες, ἐπειδὴ οἱ ἐξουσιαστὲς ΕΙΧΑΝ ΜΟΥΛΑΡΩΣΕΙ! Ἀπὸ μακριὰ ζούσαμε γιὰ λίγο τὴν τραγικὴ κατάσταση τῶν… “ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΩΝ”, ποὺ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΟΥΣΑΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ, λὲς καὶ βλέπαμε “ἐπιστημονικὴ φαντασία”, ἀλλὰ ἐπρόκειτο γιὰ “ἐπιστημονικὴ ΦΡΙΚΑΛΕΟΤΗΤΑ”! Συμφωνῶ μαζί σας πάτερ, πείραμα πρέπει νὰ ἦταν, γιὰ νὰ ἔβλεπαν ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΣΑΜΕ ΣΤΟ ΦΡΙΚΑΛΕΟ ποὺ συνέβαινε στὸν ἀδερφό μας· ἤ πῶς θὰ ἀντιδρούσαμε σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν ΑΝΕΞΗΓΗΤΗ ΜΑΝΙΑ, αὐτὸ τὸ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ ΜΕΝΟΣ καὶ αὐτὸν τὸν ἐκφοβισμό!». Αὐθόρμητα κοίταξα τὸν πατέρα Χερουβείμ, γιὰ νὰ δῶ ἄν “ἄκουσε” τὴν σκέψη ποὺ βούιξε στὸ κεφάλι μου. «Πάτερ… οἱ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ἔκαναν μπούλινγκ στοὺς ὑγειονομικούς! Στοὺς ἀπεργοὺς ἔδειχναν ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΩΜΟΤΗΤΑ! Καὶ μᾶς εἶχαν ὅλους ἐμᾶς τριγύρω, γιὰ νὰ παρακολουθοῦμε στὴν τηλεκόλαση τὴν… “ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ” τῆς πρωτόγονης βίας! Μᾶς ἐκπαίδευαν φαίνεται, γιὰ ΝΑ “ΣΥΝΗΘΙΖΟΥΜΕ” ΤΟ ΦΡΙΚΑΛΕΟ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ὡς… “φυσικὸ φαινόμενο! Ὑποθέτω ἐμεῖς “κανονικὰ” θὰ ἔπρεπε ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ… “ΔΕΝ ΤΣΙΜΠΑΜΕ(;)”, καὶ νὰ ἀφήναμε τὴν συνειδησή μας νὰ “ξεχειλώνει”, ὥστε νὰ βλέπαμε τὸ ΑΔΙΚΟ χωρὶς νὰ σκεφτοῦμε νὰ θυμώσουμε, καὶ χωρὶς νὰ ἀντιδράσουμε γιὰ τὶς ἐλεεινότητες τῆς ἐξουσίας…».
«Σταῦρο, παιδί μου, αὐτὸ ποὺ χαρακτηρίζει τὴν κοινωνία τοῦ ψεύδους, εἶναι τὸ χάος. Ἀκόμα καὶ ὅταν στὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη, ΟΛΟΙ οἱ ἐργαζόμενοι μποροῦσαν νὰ πᾶνε στὶς ἐργασίες τους κάνοντας τέστ, ἐδῶ ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ τοὺς ὑγειονομικοὺς ὑπαλλήλους, ἐπειδὴ ἐξ ἀρχῆς ἔδειξαν ΗΡΩΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ! Αὐτὸ ἤθελαν νὰ διαβάλλουν ἐκ βάθρων, ἐκμηδενίζοντάς τους ἡ τηλεκόλαση σὲ “παράλογους”, καὶ “ἀντιπαθητικούς”. Προσπαθώντας οἱ διεφθαρμένοι πολιτικοὶ καὶ κληρικοί, νὰ ξυπνήσουν στὸν ἄνθρωπο ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΚΑΘΙΑ ποὺ ὑπάρχουν μέσα του, ἔχουμε τὴν ῥαγδαία αὔξηση τῆς βίας ὅπως εἴπαμε, ἀκόμα καὶ στὰ μικρὰ παιδιά! Φαντάσου πὼς ἀκόμα καὶ οἱ ὁδηγίες ποὺ παίρνετε, λένε νὰ κυκλοφορεῖτε μαζὶ μὲ ἄλλους, γιὰ τὴν πιθανότητα συμπλοκῶν, κάτι ποὺ σὲ ἐμένα θυμίζει… συμμορία! Δὲν ξέρω ἄν ἔχεις ἀκούσει κάτι γιὰ τὴν “Ἀνοιχτὴ(!) Γειτονιὰ τῶν δεκαπέντε λεπτῶν”, ποὺ ξεκίνησε καὶ στὴν Πατρίδα μας. Ὁ δημόσιος χῶρος ἐπανασχεδιάζεται ὥστε οἱ κάτοικοι νὰ μποροῦν νὰ καλύψουν τὶς καθημερινὲς ἀνάγκες τους, περπατώντας σὲ ἀκτίνα μόνο δεκαπέντε λεπτῶν. Στοὺς πολίτες λένε πὼς ἡ ζωή τους θὰ γίνει πολὺ πιὸ ἀνθρώπινη, μὲ περισσότερο πράσινο καὶ ἐργασία ἐξ ἀποστάσεως, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα τοὺς ἑτοιμάζουν ἀληθινὸ γκέτο! Στοὺς κατοίκους ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΝ μὲ αὐτοκίνητο ἀπὸ αὐτὸν τὸν περιορισμένο χῶρο, περισσότερες ἀπὸ τὶς προβλεπόμενες φορὲς μέσα στὸν χρόνο, διαφορετικὰ θὰ τοὺς ἐπιβάλλουν πρόστιμο. Δηλαδὴ θὰ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ τοὺς ἀνθρώπους νὰ ζοῦν μέσα στὸν κόσμο αὐτοῦ τοῦ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ, ποὺ θὰ γίνεται μέσῳ τεχνολογίας! Τώρα οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους κάνουν τὴν προετοιμασία στὶς πρῶτες ἑλληνικές πόλεις, ὥστε ὑποθετικά, μόλις —ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάξει— δώσουν τὶς νέες ταυτότητες, νὰ ξεκινήσει ὁ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ τοῦ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ! Διαφορετικά, θὰ τοῦς ἐξοντώνουν —κυριολεκτικὰ— στὰ πρόστιμα!».
«Δηλαδὴ πάτερ, ὅ,τι ξεκίνησαν μὲ τὸν κορονοϊό, τώρα θέλουν νὰ τὸ ἀποτελειώσουν! Οἱ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΣΚΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ θὰ τεντώσουν τὸ σχοινὶ ἐπειδὴ εἶναι “ἥσυχοι”, ὅτι οἱ πολίτες θὰ ἐκλάβουν τὴν ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΒΙΑ ὡς… κάτι “φυσικό”! Θέλει νὰ προφτάσει τὸ ΣΚΟΤΟΣ νὰ στήσει τὶς ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ-ΦΥΛΑΚΗ, πρὶν προλάβουν οἱ πολίτες ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ τὶς ἑωσφορικὲς προθέσεις τῶν δημάρχων, ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ! Οἱ ΚΑΚΟΠΟΙΟΙ δήμαρχοι περιμένουν ὅτι οἱ πολίτες θὰ δοῦν μόνο τὸ τυρί καὶ ὄχι τὴν φάκα, καὶ πὼς ἐπειδὴ δὲν θὰ σκεφτοῦν κὰν νὰ ἀντιδράσουν, θὰ εἶναι παιχνιδάκι νὰ τοὺς περάσουν τὶς ἁλυσίδες στὰ πόδια! ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ, τῶν τοπικῶν ἀρχόντων ποὺ θὰ κάνουν ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ στὰ ἴδια τὰ ἀδέρφια τους!».
«Καλό μου παιδί, οἱ ΑΝΑΝΔΡΟΙ ἄνθρωποι τοῦ σκότους, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ καὶ ΚΛΗΡΙΚΟΙ, ποὺ ὥς τώρα χαμογελᾶνε στοὺς κατοίκους τῶν πόλεών τους, ἑτοιμάζουν ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΠΟΥΛΙΝΓΚ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΣΤΟΠΙΚΩΝ ΕΠΟΧΩΝ! Φαίνεται ὀνειρεύονται νὰ γίνουν οἱ πιὸ “ἐπιτυχημένοι” θῦτες ἀπὸ ὅλους, μὲ πάμπολλα θύματα! Ἄς βάλει ὁ Θεὸς τὸ χέρι Του, καὶ νὰ τοὺς δώσει φώτιση!».
«Πάτερ;». Σκέφτηκα γιὰ δεύτερη φορὰ αὐτὸ ποὺ εἶδα σὰν σκέψη, καὶ σχεδὸν κατάπια τὴν φωνή μου. «Ξέρετε γιατὶ περιμένουν οἱ ΕΠΙΔΟΞΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΜΑΣ, ὅτι θὰ μᾶς πιάσουν στὸν ὕπνο; Ἐπειδὴ τὸ ΑΘΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ἀνέλαβε νὰ ἐκπαιδεύει μικροὺς καὶ μεγάλους στὴν ΕΝΤΑΞΗ τοῦ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ, μέσα στὴν καθημερινότητα! “ΕΚΛΟΓΙΚΕΥΣΑΝ” ΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ! Διασφάλισαν δηλαδὴ πὼς μεσα στὴν πάροδο τοῦ χρόνου ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΔΙΑΦΥΓΗΣ ἀπὸ τὴν “ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ” ΒΙΑ! Ὁπότε ἀργότερα ὅλοι θὰ… “προσαρμόζονταν” στὴν ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ “ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ” ΒΙΑΣ! Τὸ σατανόδουλο σύστημα πέρασε αὐτὸ τὸ καταχθόνιο σχέδιο τοῦ σχολικοῦ ἐκφοβισμοῦ ὡς “φυσικοῦ φαινομένου”, μέσα στὴν παιδαγωγία, ὥστε οἱ ψευδοεπιστήμονες νὰ δασκαλεύουν τοὺς ἀνυποψίαστους γονεῖς, ποὺ τοὺς ἐμπιστεύονταν, ἐπειδὴ οἱ ἴδιοι ἀποκόπηκαν ἀπὸ τὴν ἑλληνορθόδοξη διαπαιδαγώγηση! Ἔτσι ἡ ἀντίχριστη “ἀγωγὴ” φτάνει ὥς τὸ μεδούλι τῶν Χριστιανῶν, ὥστε ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΟΡΚΟΙ μετά να ΜΗΧΑΝΟΡΡΑΦΟΥΝ καὶ ΝΑ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!».
«Σταῦρο, ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ἐλεύθερος ἀπὸ τὸν Δημιουργό! Μόνο ἄν ἀγωνίζεται κανεὶς μὲ ἡρωικὸ φρόνημα γιὰ τὴν ἐσωτερικὴ ἐλευθερία του, θὰ ἔχει τὴν δύναμη νὰ ἀγωνιστεῖ καὶ γιὰ τὴν ἐξωτερικὴ ἐλευθερία του! Ὁ μόνος δρόμος γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς ψυχῆς μας, παιδί μου, εἶναι Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ! Τὴν δύναμη γιὰ νὰ συγχωρέσουμε τὸν ἀδερφό μας, καὶ νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὸν κύκλο τῆς βίας, μπορεῖ νὰ μᾶς τὴν δώσει μόνο ὁ Δεσπότης Χριστός! Ἐκεῖνος συγχώρεσε τοὺς σταυρωτές Του, πάνω στὸν σταυρό! Ἀρκεῖ νὰ Τοῦ τὴν ζητήσουμε, καὶ νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι τότε ἡ βία τῶν δαιμόνων δὲν θὰ μπορεῖ νὰ μᾶς ἀγγίξει, ἀσχέτως τῆς ἐξωτερικῆς ἀκαταστασίας ποὺ θὰ προκαλοῦν κάποιοι ἄλλοι! Ἡ συγχώρεση γίνεται ἀπὸ ψυχὴ ποὺ ἔχει δύναμη, δηλαδὴ ἀπὸ ἡρωικὴ ψυχή! Ἡ ἑλληνικὴ ψυχὴ ἀνέκαθεν τρεφόταν μὲ τὸν ἡρωισμό, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ σύμβολο τοῦ λαοῦ μας! Ἡ συγχωρητικὴ ψυχή, ἡ ἀναπαυμένη, μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσει ὅπως πρέπει τοὺς ἐχθροὺς τῆς ἱερῆς Πατρίδας μας, ποὺ θέλουν νὰ τὴν ἀφανίσουν. Ὁ Κύριος μᾶς περιμένει νὰ Τοῦ ποῦμε, “ΑΠΕΤΥΧΑ ΣΕ ΟΛΑ! ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ!”. Ὅπως ὁ ἄσωτος υἱὸς ποὺ λαχτάρισε νὰ ἐπιστρέψει στὸν Πατέρα του, ἀπελπισμένος ἀπὸ το δικό του θέλημα. Παιδί μου, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!»
Ἄξιον ἐστὶ μεγαλύνειν Σὲ τὸν Ζωοδότην,
Τὸν ἐν τῷ σταυρῷ τὰς χείρας ἐκτείναντα
καὶ συντρίψαντα τὸ κράτος τοῦ ἐχθροῦ.
Τὸ κείμενο βασίζεται στὸ βιβλίο Ο ΕΦΗΒΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ἀπὸ τὸν δεύτερο τόμο τοῦ ἀλησμόνητου ψυχιάτρου καὶ φωτισμένου Χριστιανοῦ, Ἀρίστου Ἀσπιώτη, μὲ τίτλο ΑΠΟ ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ
Ἡ εἰκονογραφημένη ἱστορία εἶναι ἀπὸ τὸ βιβλίο “ΜΙΛΑ, ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ. 3 ἱστορίες γιὰ τὴν βία στὸ σχολεῖο”, ἀπὸ τὴν ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
