«Ἀπὸ τέτοια σημεῖα τοῦ βουνοῦ, ὅπως αὐτὸ ποὺ βρισκόμαστε τώρα, Ἐλπίδα, οἱ ἄνθρωποι παλαιότερα ἀγνάντευαν τὴν θάλασσα, ἐπειδὴ οἱ κίνδυνοι ἦταν πολλοί. Ἀπὸ ψηλὰ ποὺ βρίσκονταν, κοιτοῦσαν πέρα μακριά, καὶ μόλις ἔβλεπαν καράβι τῶν πειρατῶν, εἰδοποιοῦσαν ὅσο μποροῦσαν ταχύτερα, ὁλόκληρη τὴν περιοχή! Φαντάσου νὰ κάθονταν ἐδῶ στὰ πεζούλια κάτω ἀπὸ τὰ πλατάνια, ὅπως καλὴ ὥρα ἐμεῖς, ἀκούγοντας ἀμέριμνοι τὸ κελάιδημα τῶν πουλιῶν καὶ τὸ θρόισμα τῶν φύλλων, καὶ ἀπὸ τὴν μία στιγμὴ στὴν ἄλλη ἡ ζωὴ νὰ γέμιζε ἀπὸ τὴν ἀγωνία τοῦ πολέμου…».
«Μᾶλλον ἡ ἀγωνία ποὺ λές, θεία, ὑπάρχει καὶ στὴν πόλη, κι ἄς μὴν συναντᾶμε ποτὲ πειρατές!». Ἡ θεία Σοφία, πρώτη ξαδέρφη τῆς γιαγιᾶς μου, ἦταν ἡ μόνη ποὺ ζοῦσε ἀπὸ αὐτὴν τὴν γενιὰ τῶν συγγενῶν μας. Ὅταν τῆς τηλεφώνησε ἡ μαμά μου γιὰ νὰ τῆς πεῖ πὼς ἀντιμετωπίζουμε μία… δυσκολία στὴν οἰκογένειά μας, ἡ θεία πρότεινε νὰ μοιράσουμε τὴν ἀπόσταση, καὶ νὰ συναντηθοῦμε στὴν Ἱερὰ Μονή, στὸ σπίτι τῆς Παναγίας μας, στὰ μέρη ποὺ ἡ ἴδια μεγάλωσε ἀπὸ παιδί. Ὅση ὥρα ἡ μαμά μου θὰ μιλοῦσε μὲ τὸν Γέροντα τῆς Μονῆς, θὰ προσπαθοῦσα νὰ ἀπολαύσω ἔξω στὴν φύση τὴν ἠρεμία, ποὺ τελευταῖα μοῦ εἶχε λείψει. «Θέλω νὰ πῶ, δὲν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ μᾶς ἐπιτίθεται φανερὰ κάποιος, γιὰ νὰ χάνουμε τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη. Ὅταν ἡ ζωή μας εἶναι χωρὶς πρωτοτυπίες καὶ χωρὶς ἐκπλήξεις, νοιώθουμε παγιδευμένοι σὰν νὰ χάσαμε τὴν ἐλευθερία μας! Μόλις ὅλα γίνονται ἐπίπεδα, βαραίνουν! Ὅταν τὰ πράγματα καταλήγουν χωρὶς ἐνθουσιασμὸ καὶ χωρὶς ἔμπνευση, φαίνονται σὰν ἀνώφελα καὶ μάταια…». Δὲν ἤξερα πῶς νὰ περιγράψω αὐτὸ ποὺ μὲ διέλυε, τὴν αἴσθηση δηλαδὴ πὼς κάτι μέσα μου δὲν πήγαινε καλά, καὶ τὶς ἐνοχὲς ποὺ μὲ γέμιζε. Σὰν κάτι νὰ ἐπέστρεφε πάλι καὶ πάλι, σφυρίζοντας ἐπιμονα στὸν νοῦ μου ὅτι… ἐγκαταλείφθηκα ἀπὸ τὸν Θεό!
«Αὐτὸ τὸ πάθαινα κι ἐγώ, ὅταν ζητοῦσα νὰ στηριχτῶ στὴν ἀνθρώπινη παρηγοριά. Κάποια στιγμὴ ἔμαθα, πὼς τέτοιες ἐμψυχώσεις λίγο μᾶς ξεκουράζουν, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐνισχύουν. Εἶναι μάταιο νὰ περιμένουμε τὴν πληρότητα μόνο ἀπὸ τὴν σχέση μας μὲ τοὺς ἀνθρώπους! Ἔτσι παγιδευόμαστε σὲ μία ἐσωτερικὴ ἔλλειψη, ἕνα κενὸ τῆς ψυχῆς, ποὺ ἀπὸ τὴν μειονεξία κάνει τὴν ὕπαρξή μας νὰ δυσφορεῖ!».
«Εἶναι γεγονός, πὼς νοιώθω κάτι ἀνάλογο· ἴσως αὐτὸ ποὺ μὲ ταλαιπωρεῖ νὰ μοιάζει μὲ δειλία, ἤ ἡττοπάθεια. Γενικὰ τελευταῖα, μὲ τὶς δυσκολίες νοιώθω δυσφορία, καὶ ἀνυπομονῶ νὰ περάσουν».
«Τὸ καλύτερο φάρμακο γιὰ τέτοιους ὑφάλους εἶναι ἡ νηστεία, καὶ γενικὰ ἡ ἐγκράτεια. Τὸ νόημα δηλαδὴ εἶναι σὲ ἕναν πειρασμὸ ποὺ θέλει μεγαλύτερη προσοχή, νὰ τοῦ ἀπαντήσουμε μὲ νηστεία καὶ προσευχή! Ὅλο τὸ μυστικὸ βρίσκεται στὴν ἑκούσια ἀπάρνηση τοῦ ἐγώ μας!».
«Ἐγὼ θεία, ξεκίνησα ἄλλο “φάρμακο”. Στὴν προσπάθειά μου νὰ ἀποκτήσω καινούργια ζωή, ἄρχισα νὰ τὸ ῥίχνω λίγο ἔξω!».
«Μὰ παιδί μου, ἄν τὸ “ῥίχνεις ἔξω”, αὐτὸ μόνο… “ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ” δὲν εἶναι!».
«Κι ὅμως ἕνα ἄλλο κορίτσι, ἡ Πίστη, νηστεύει καὶ προσεύχεται μαζί, ἀλλὰ παρ’ ὅλες τὶς προσπάθειές μου νὰ γίνουμε στενότερες φίλες, ἐκείνη μὲ κρατάει σὲ ἀπὸσταση. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἤμασταν μόνο ἐμεῖς οἱ δύο μέσα στὴν τάξη μας ποὺ ἀγαπούσαμε τὸν Χριστό, ἤθελα νὰ γίνουμε καὶ κολλητές. Δὲν μὲ ἀφήνει ὅμως νὰ τὴν πλησιάσω, καὶ δὲν καταλαβαίνω τὸν λόγο! Μπορῶ νὰ πῶ πὼς ἐπειδὴ μεσολάβησαν πολλά, αὐτὴ τὴν στιγμὴ εἶμαι περισσότερο μπερδεμένη ἀπὸ ποτέ! Γι’ αὐτὸ ἀποφάσισα νὰ τὸ ῥίχνω καὶ λίγο ἔξω».
«Μὰ ἕνας ἄνθρωπος ποὺ κάνει πνευματικὸ ἀγῶνα, εἶναι κοντὰ στὸν πλησίον. Ἡ Πίστη γιατὶ νὰ σὲ κρατάει σὲ ἀπόσταση;».
«Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ βασικό· ἐδῶ καὶ πολλοὺς μῆνες, σταμάτησε νὰ ἐκκλησιάζεται στὴν ἐνορία μας, καὶ μὲ τὴν οἰκογένειά της πάει ἀλλοῦ. Ὁ νέος ἱερέας ποὺ μᾶς ἦρθε, γεμάτος ἐνθουσιασμὸ καὶ ὄρεξη γιὰ δουλειά, εἶχε τὴν ἐξαίρετη πρωτοβουλία νὰ μοιράσουμε τὴν Καινὴ Διαθήκη σὲ ὅλον τὸν νομό, ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι. Ἐξ ἀρχῆς ἡ Πίστη ἀπέρριψε κάθε πρόταση ἀνάμειξής της μὲ τὴν διανομή. Ἀλλὰ καὶ στὸ συσσίτιο ποὺ ὀργανώνει αὐτὸς ὁ ἱερέας, ἡ Πίστη ἀρνήθηκε κοφτὰ κάθε συμμετοχή! Ἡ μαμά μου ἦταν ἀπὸ τὶς πρῶτες ποὺ ξεκίνησαν νὰ μαγειρεύουν, ἀλλὰ τὸ δικό μου διακόνημα ἦταν εὐκολότερο. Κάθε τόσο μαγνητοσκοποῦσα μὲ τὸ κινητό μου τὸν ἱερέα, νὰ κάνει δηλώσεις τοῦ τύπου, “καὶ σήμερα βάλαμε τὰ δυνατά μας γιὰ νὰ μὴν ἀφήσουμε ΚΑΝΕΝΑΝ νὰ πεινάει! Ὁ ἀγώνας γιὰ νὰ φροντίσουμε καὶ νὰ περιθάλψουμε τὸ Ποίμνιο εἶναι καθημερινὸς καὶ δύσκολος, ἀλλὰ δὲν τὸ βάζουμε κάτω, γιὰ νὰ μὴν μείνει κανεὶς παραπονεμένος!”. Παράλληλα ἐνημέρωνα καὶ τὴν ἱστοσελίδα τοῦ ἱερέα, μὲ τὶς πλούσιες φωτογραφίες του ἀπὸ τὶς πολλὲς ἐκδηλώσεις. Θυμᾶμαι, ἡ πρώτη του ὁμιλία σχετιζόταν μὲ τὴν ἀρσενοκοιτία· ὁ ἱερέας εἶπε πὼς οἱ ἐποχὲς συνεχῶς ἀλλάζουν καὶ ἔχουμε χρέος νὰ “συνοδοιποροῦμε” μὲ αὐτές, καὶ πὼς ὅσα ἀπαγορευτικὰ ἀνέφερε ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιὰ τὴν ἀρσενοκοιτία, στὶς ἐπιστολές του, ἀναφέρονταν στὶς συγκεκριμένες κοινωνικὲς συνθῆκες ποὺ ἐπικρατοῦσαν τότε. Ο ἱερέας τόνισε πὼς ἀφοῦ ἐμεῖς δὲν ζοῦμε στὸ παρελθόν, ἀλλὰ στὸ παρόν, πρέπει νὰ εἴμαστε εὐέλικτοι στὸ τώρα, γιὰ νὰ “χωρᾶμε” παντοῦ! Μόλις μάθαμε μὲ τὴν μαμά μου, πὼς ὁ ἱερέας ἦταν “πολυδιαβασμένος”, καὶ ὅτι εἶχε μία βαλίτσα πτυχία ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, μπροστὰ στὰ… “πρωτοφανῆ” ποὺ μᾶς ἔλεγε, σιωπούσαμε, γιὰ νὰ μὴν φαίνεται ἡ “ἄγνοιά μας”. Ἔτσι προσπαθώντας νὰ γίνουμε “εὐέλικτες”, πατούσαμε στὰ ἴχνη του. Ἐξ ἄλλου, κι ἐκεῖνος τὸ ἔριχνε ἔξω…».
«Ἐλπίδα, οἱ νέοι μὲ αὐτοσεβασμὸ θὰ ἑλκύσουν νέους μὲ αὐτοσεβασμό. Ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ βροῦμε γνήσιους φίλους γιὰ συντροφιά, εἶναι ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΓΝΗΣΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Ἀλλιῶς καὶ μέσα μας καταπιέζουμε ὅ,τι καλὸ ἔχουμε, καὶ τοὺς ἄλλους καλοὺς ἀνθρώπους ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΟΥΜΕ, καὶ πετᾶνε τὰ ὅπλα… Δὲν σοῦ περνάει οὔτε μία ἰδέα ἀπὸ τὸ μυαλό, γιὰ τὸν λόγο ποὺ ἡ Πίστη δὲν σὲ ἀφήνει νὰ τὴν πλησιάσεις;».
«Καλύτερα θεία νὰ σοῦ τὰ πῶ ὅλα, γιὰ νὰ καταλάβεις. Ἔχουμε μία συμμαθήτρια, τὴν Ἀγάπη, ποὺ τὶς πρῶτες δύο χρονιὲς στὸ Γυμνάσιο ἦταν ἀδιάφορη γιὰ τὸν Χριστό. Ἐδῶ καὶ καιρὸ ὅμως κάτι πάνω στὴν συμπεριφορὰ τῆς Πίστης τὴν προσείλκυσε, καὶ ἄρχισαν οἱ δυό τους νὰ συζητᾶνε γιὰ τὴν ἐντιμότητα, τὴν ἀγνότητα καὶ τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς. Ἀπὸ μακριὰ ἔβλεπα τὴν Ἀγάπη νὰ συναρπάζεται ἀπὸ τὸ ἠθικὸ ἀνάστημα τῆς Πίστης, καὶ νὰ μὴν χάνει τίποτα ἀπὸ τὰ λόγια της. Μὲ αὐτὰ ποὺ τῆς ἐξηγοῦσε, καὶ οἱ δυό τους ΟΜΟΡΦΑΙΝΑΝ καὶ ΕΛΑΜΠΑΝ! Θεώρησα λοιπὸν “αὐτονόητο”, πὼς θὰ μὲ ἔβαζαν κι ἐμένα στὴν παρέα τους γιὰ νὰ συζητᾶμε ὅλες μαζί. Ὅμως τὸ κακὸ ἐπεκτάθηκε, καὶ μὲ κρατοῦσε καὶ ἡ Ἀγάπη σὲ ἀπόσταση! Σύντομα κατάλαβα πὼς ἔκαναν παρέα καὶ τὰ Σαββατοκύριακα, στὰ σπίτια τους, καὶ μάλιστα ἡ Ἀγάπη ἄρχισε νὰ ἐκκλησιάζεται στὸν ναὸ ποὺ πήγαινε ἡ Πίστη. Ὅπως καταλαβαίνεις, τὸ ὅτι ἡ Ἀγάπη ζητοῦσε νὰ μάθει γιὰ τὸν Χριστό, μόνο ἀπὸ τὴν Πίστη, καὶ ὄχι ἀπὸ ἐμένα, μὲ πλήγωνε! Μήπως ἐμένα ἡ ἀγάπη μου γιὰ τὸν Χριστό, δὲν ἦταν τὸ μεγαλύτερο κεφάλαιο στὴν ζωή μου; Μὴν βγάζοντας ἄκρη, βρῆκα τὸ θάρρος νὰ ῥωτήσω τὴν Ἀγάπη, ἄν εἶχε κάποιο πρόβλημα μαζί μου».
«Σοῦ ἀποκάλυψε ἡ κοπέλα, τί τὴν ἐνοχλοῦσε;».
«Κατάλαβα πὼς ἤθελε νὰ τὸ ἀποφύγει· ἄρχισε νὰ μοῦ περιγράφει τὴν ΛΕΠΤΑΙΣΘΗΤΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ποὺ ἄσκησε στὴν ψυχή της, ἡ ΑΡΕΤΗ τῆς Πίστης. Εἶπε πὼς τὴν ἔβλεπε νὰ ζεῖ κατὰ τρόπο ΑΜΕΜΠΤΟ καὶ ΑΞΙΕΠΑΙΝΟ, καὶ πὼς αὐτὴ ἡ ὁλότελα ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ ποὺ ἔκανε ἡ συμμαθήτριά της, στάθηκε ἱκανὴ νὰ αἰχμαλωτίσει τὴν προσοχή της στὴν ἁγιότατη πίστη τοῦ Χριστοῦ! Αὐτὴ τὴν ΥΠΕΡΕΧΟΥΣΑ ΖΩΗ, τὴν εἰσέπραξε σὰν ἕνα… “ΘΑΥΜΑ”, σὰν ἕναν “θεϊκὸ μαγνήτη” ποὺ τὴν ἔφερε σὲ ΒΑΘΕΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ! Μέσα της ἡ Ἀγάπη ἔνοιωσε πὼς τὰ ΕΝΑΡΕΤΑ ΕΡΓΑ τῆς Πίστης, ἦταν ὁ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ καὶ ΓΝΗΣΙΟΤΕΡΟΣ ἐκφραστὴς τοῦ χριστιανικοῦ πνεύματος, τὰ ὁποῖα— ὁμολόγησε στὴν ψυχή της—, προσφέρονταν στὸν ἀληθινὸ Θεό!».
«Τῆς εἶπες νὰ σοῦ λύσει τὴν ἀπορία, ἄν εἶχε πρόβλημα μαζί σου;».
«Ναί. Μόλις μοῦ ἔδωσε συγκεκριμένη ἀπάντηση, ὅπως τὴν παρακάλεσα, τὰ ἔχασα! Εἶπε πὼς ἤμουν ΑΝΕΝΤΙΜΗ, ἐπειδὴ εἶχα μάθει νὰ ντύνω τὴν κακία μὲ… τὰ ῥοῦχα τῆς “καλοσύνης”! Ὅτι μὲ ἔβλεπε νὰ κάνω τὸ καλό, ἔχοντας ὅμως κίνητρα κακίας, τὰ ὁποῖα μάλιστα ἔκρυβα ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου, γιὰ νὰ τὸν “ἐξαπατῶ”· ὅτι θύμωνα ὅταν δὲν μὲ ἐκθείαζαν ὅσο περίμενα, ἤ ὅταν οἱ ἄλλοι ἀποσιωποῦσαν τὸ καλὸ τὸ ὁποῖο ἔκανα, ἀκριβῶς γιὰ νὰ φανῶ· καὶ ὅτι στὰ λόγια μου ἔκρυβα ἰδιοτέλεια καὶ ὑποκρισία, δηλαδὴ αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποῖα ἐκείνη ἀγωνιζόταν γιὰ νὰ ἀπαλλαγεῖ, ζητώντας τὴν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ… Θεία, ἡ Ἀγάπη εἶπε τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν εἶχα συνειδητοποιήσει τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτά!».
«Μάλιστα! Προφανῶς φοβόταν πὼς κάνοντας παρέα μαζί σου θὰ τὴν ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΕΣ, καὶ στὸ τέλος θὰ πετοῦσε τὰ ὅπλα τοῦ τιμητικοῦ ἀγώνα. Ἀπὸ αὐτὸ βγαίνει τὸ συμπέρασμα, πὼς οἱ δύο κοπέλες δὲν μποροῦσαν νὰ συζητήσουν μαζί σου για ἐντιμότητα, ἀγνότητα καὶ καθαρότητα τῆς ψυχῆς, διακρίνοντας πὼς δὲν εἶσαι ΓΝΗΣΙΑ, καὶ πὼς μέσα σου καταπιέζεις ὅ,τι καλὸ ἔχεις. Ἐξ ἄλλου ἐπιβεβαίωσες καὶ μόνη σου, πὼς περιμένοντας τὴν πληρότητα μόνο ἀπὸ τὴν σχέση μὲ τοὺς ἀνθρώπους, ἔχασες τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς, καὶ νοιώθεις ἐσωτερικὴ ἔλλειψη. Ἐλπίδα, ἡ κτίση ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ νὰ δώσει τὸ ἀνώτερο ποὺ θέλει ἡ ψυχή, γιὰ νὰ τραφεῖ! Ὁ ἄνθρωπος εἶναι προορισμένος νὰ ἀναζητάει παντοῦ ΕΝΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ ΝΟΗΜΑ!».
«Τὸ συγκλονιστικὸ εἶναι πὼς ὅταν πρωτοήρθε ὁ ἱερέας ποὺ σοῦ εἶπα, ἡ μαμὰ τῆς Πίστης ἀνακάλυψε πὼς πολὺ κοντὰ στὴν ἐκκλησία ζοῦσε ἕνας ἀνήμπορος παππούς, ποὺ ἀπὸ τὴν ἔλλειψη φροντίδας του, τὸ δωματιάκι του μύριζε ἄσχημα· καὶ τὸ ἀνέφερε στὸν καινούργιο ἱερέα, γιὰ νὰ ἐπιληφθεῖ τοῦ θέματος. Ἐκεῖνος ἀμέσως τῆς ξεκαθάρισε πὼς δὲν μποροῦσε νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ αὐτὸ τὸ ἀηδιαστικὸ ἔργο, καὶ ἀπὸ τότε ἡ μόνη ποὺ κατεβαίνει στὸ ὑπόγειο τοῦ παπποῦ, εἶναι ἡ μαμὰ τῆς Πίστης. Ἡ Ἀγάπη, ποὺ τῆς ἔχει μεγάλη ἀδυναμία, μοῦ τόνισε πὼς ἕνας ἱερέας γνωρίζει καλὰ τὸν νόμο τῆς ἀγάπης, καὶ πὼς ἐπειδὴ τὸ ἀξιωμά του εἶναι θεῖο, τοῦ διδάσκει νὰ εἶναι πάντα ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑΣ καὶ τοῦ ΕΛΕΟΥΣ πρὸς τοὺς ἄλλους! Ἡ μαμὰ τῆς Πίστης εἶχε ἐξηγήσει στὴν Ἀγάπη, πὼς τέτοιου εἴδους “ἀηδιαστικὸ” ἔργο δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀποφεύγει ὁ Χριστιανός, ἐπειδὴ αὐτὸ ΕΞΗΜΕΡΩΝΕΙ καὶ ΕΞΕΥΓΕΝΙΖΕΙ τὸν ἄνθρωπο! Αὐτὸ διεγείρει τὰ ΛΕΠΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ τῆς ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑΣ καὶ τῆς ΑΓΑΠΗΣ πρὸς τὸν πλησίον· αὐτὸ παρουσιάζει ζωντανὴ τὴν εἰκόνα τῆς ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ, καὶ συγκρατεῖ ἀπὸ τὴν ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ καὶ τὴν ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗ στὶς ἁμαρτωλὲς ἡδονὲς τοῦ κόσμου. Τὰ λόγια τῆς Ἀγάπης καὶ γιὰ τὴν ὑποκρισία μου, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν παγερὴ ἀδιαφορία τοῦ ἱερέα μας, μὲ ξύπνησαν ἀπὸ τὸν λήθαργο. Μετὰ ἀπὸ τόσο καιρὸ ξαναθυμήθηκα ὅτι ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ἐπιτίθενται μὲ αἱμοβορία στὴν ψυχή μας, καὶ μὲ περισσὴ καταστρεπτικὴ μανία τὴν ληστεύουν, καὶ τὴν ἀφήνουν πληγωμένη θανάσιμα! Ὅταν τὰ συζήτησα αὐτὰ μὲ τὴν μαμά, συναισθανθήκαμε πὼς τὸ φρόνημα τῆς μικροπρέπειάς μας, καὶ ἡ ἄφρονη “ἀνοχή μας” μπροστὰ στὴν ἀνηθικότητα τοῦ καινούργιου ἱερέα, μᾶς ἔκαναν ΗΘΙΚΑ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΕΣ καὶ ΑΣΕΒΕΙΣ! Τελικὰ θεία, οἱ “πειρατὲς” φτάνουν μέσα μας! Μᾶς πειράζουν γιὰ νὰ διασκορπίζουν τὶς δυνάμεις μας, καὶ νὰ μᾶς πνίγει ἡ μελαγχολία καὶ ἡ ἀπαισιοδοξία…».
«Εἶναι λυπηρὸ νὰ βλέπουμε τέτοιους “μορφωμένους”, νὰ μιλᾶνε γιὰ ζητήματα θεία καὶ ὑψηλὰ μὲ πολλὴ ἐλαφρότητα καὶ μὲ τρόπο ἐμπαικτικό! Μὲ τὴν οἴηση καὶ τὴν μεγάλη ἰδέα γιὰ τὴν ἐπιστήμη του, κάθε ἀνόητος δοκισήσοφος προβάλλει αυτὰ τὰ θέματα μὲ διάθεση ἐλεεινή, μὲ τὸν ὕπουλο σκοπὸ οἱ ἄλλοι νὰ ΧΑΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΝ καὶ νὰ μετατρέπονται σὲ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΑ… Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στηλίτευσε τὰ εἰδωλολατρικὰ ἤθη, μεταξὺ τῶν ὁποῖων καὶ τὴν ἀρσενοκοιτία. Ὁ καινούργιος ἱερέας σας πρόδωσε τὸν Χριστό, καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ κάνει τὴν συνείδησή σας “εὐέλικτη”, γιὰ νὰ χωράει τὴν εἰδωλολατρεία! Ὅμως ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς περιέγραψε μὲ κάθε λεπτομέρεια, πὼς ὁ ὑποκριτὴς ἱερέας εἶδε ἕναν ἑτοιμοθάνατο, καὶ χωρὶς κὰν νὰ τὸν πλησιάσει, ΤΟΝ ΠΑΡΕΚΑΜΨΕ καὶ ΕΦΥΓΕ! Κακοποιοὶ εἶχαν ληστέψει αὐτὸν τὸν δύστυχο ἄνθρωπο, τὸν ἔγδυσαν, καὶ γιὰ νὰ χορτάσουν τὶς αἱμοβόρες διαθέσεις τους, ΤΟΝ ΚΑΤΑΠΛΗΓΩΣΑΝ, καὶ τὸν ἄφησαν ΜΙΣΟΠΕΘΑΜΕΝΟ, μὲ λίγες μόνο ὧρες ὀδυνηρῆς ζωῆς! Ὅμως ἀφοῦ ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ἔμεινε ἀδιάφορος ἀπὸ τὴν ἄθλια κατάσταση τοῦ πλησίον ποὺ κινδύνευε, καὶ τὸν ἄφησε στὴν τύχη του, ἔδειξε ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΑ ἀπὸ τοὺς κακοποιούς! Ἐκεῖνος ποὺ χαροπαλεύει, περιμένει ἀπὸ τὸν σπλαχνικὸ συνάνθρωπο νὰ γίνει ὁ σωτήρας του! Ὅμως ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ, ἐνῶ ἦταν ὁρισμένος γιὰ τὰ θεῖα ἔργα τῆς λατρείας, τοῦ ἐλέους καὶ τῆς ἀγαθοεργίας, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΣΠΛΑΧΝΙΑΣ!».
«Θεία, τί συμφέρον ἔχει ἕνας ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ, νὰ θέλει νὰ παραστήσει τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ, ὡς ΑΣΑΦΗ; Δὲν ἀντιλαμβάνεται, πὼς εἶναι θέμα χρόνου νὰ δοῦν ὅλοι ὅτι εἶναι ΞΕΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, καὶ ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ;».
«Μάτια μου, εἶναι πολὺ… “συνηθισμένο”, ἄνθρωποι ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἔργα, μὲ τὴν λατρεία τοῦ Θεοῦ, ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ καὶ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ἐπειδὴ συνδέθηκαν μὲ τὴ Θρησκεία καὶ τὴν Ἐκκλησία μόνο ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ. Πλησιάζουν τὸ θυσιαστήριο καὶ τὰ ἱερά, χωρὶς τὴν πρέπουσα προσοχὴ καὶ εὐλάβεια, τυπικά, ἕνεκα τοῦ… “ἐπαγγέλματός τους”! Τὰ πλησιάζουν ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ καὶ ΣΕΒΑΣΜΟ! Τὰ “συνηθίζουν” ὅλα, καὶ δὲν τοὺς κάνουν καμία ἐντύπωση, ἀκόμα καὶ τὰ ἱερότερα καὶ τὰ φρικτότερα! Ἁπλῶς διαχωρίζουν τὴν διαγωγή τους, καὶ ἐκτὸς τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἔργων καὶ καθηκόντων τους, ἁμαρτάνουν ΑΦΟΒΩΣ, ὅπως ἐκείνοι ποὺ εἶναι ΞΕΝΟΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ! Δεύτερον, μὲ τὴν διπροσωπία του ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ καταφέρνει νὰ θεωρεῖται ΕΥΛΑΒΗΣ καὶ ΑΓΙΟΣ, καὶ νὰ ΘΑΥΜΑΖΕΤΑΙ καὶ νὰ ΛΙΒΑΝΙΖΕΤΑΙ ἀπὸ τὸν λαό. Ἕνας ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ, τοῦ ὁποίου τὰ “εὐαίσθητα” νεῦρα ταράχθηκαν ἀπὸ τοὺς σπαρακτικοὺς στεναγμοὺς ποὺ προκαλοῦν φρίκη, θεωρεῖ κατάπτωση τῆς “ἀξιοπρέπειάς του”, νὰ σκύψει καὶ νὰ κάνει τὸν νοσοκόμο σὲ ἕναν φτωχὸ τραυματία! Ἕνας τέτοιος ἀριστοκράτης, πῶς νὰ σκύψει πάνω ἀπὸ τὸ γυμνὸ σῶμα τοῦ ἑτοιμοθάνατου, ποὺ εἶναι γεμάτο αἵματα, ζυμωμένα μὲ τὸ χῶμα, καὶ νὰ λερώσει τὰ χέρια του μὲ τὸ ἀηδὲς ἔργο; Γι’ αὐτὸ διάλεξε νὰ φύγει βιαστικά, προσπαθώντας νὰ ἐξαλείψει ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν μνήμη του ὅσα εἶδε, γιὰ νὰ μὴν τὸν ἐνοχλεῖ οὔτε ἡ ἀνάμνηση! Τρίτον, εἶναι ΦΙΛΑΥΤΟΣ. Στὴν περιγραφή Του ὁ Κύριος εἶπε, πὼς ὅταν ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ εἶδε τὸν ἑτοιμοθάνατο, σκέφτηκε πὼς ἄν καθυστεροῦσε γιὰ νὰ περιποιηθεῖ τὸν πληγωμένο, ἦταν φόβος νὰ πέσει κι αὐτὸς στὰ χέρια τῶν ληστῶν. Προτίμησε δηλαδὴ νὰ σώσει τὸν ἑαυτό του καὶ τὰ χρήματά του· τί τὸν ἔνοιαζε γιὰ τὸν ἄλλον; Εἶδε πὼς γιὰ τὴν φροντίδα του θὰ ἤθελε ἀρκετὰ χρήματα, καὶ ἀρκετὸ χάσιμο χρόνου. Αὐτὰ εἶναι ΘΥΣΙΕΣ, ποὺ ἕνας φίλαυτος καὶ ἐγωιστής, στερημένος ἀπὸ αἰσθήματα συμπάθειας καὶ ἀγάπης, ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΠΟΤΕ! Ὅταν λείπει τὸ πνεῦμα χριστιανικῆς ἀγάπης δὲν λείπουν ποτὲ οἱ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ, ποὺ θέλουν νὰ σκεπάσουν τὴν ἔλλειψη εὐσπλαχνίας καὶ ἀνθρωπιᾶς… Τέταρτος λόγος ποὺ πέρασε ἀδιάφορος ἦταν, ποὺ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΧΘΕΙ! Δὲν ὑπῆρχε ἀνθρώπινο μάτι, ποιός θὰ τὸν ἔβλεπε ἐκεῖ ΓΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑ ΤΟΥ; Ἄν ὁ τραυματίας ἦταν σὲ καμία πλατεῖα, θὰ χτυποῦσε τὸ στῆθος του καὶ θὰ ὑποκρινόταν ὅλα αὐτὰ ποὺ θὰ προκαλοῦσαν τὴν ἔκπληξη τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὴν σπάνια καλοσύνη του, ποὺ θὰ τὸν ἔβλεπαν ΤΟΣΟ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΚΟ καὶ ΑΓΙΟ! Στὴν ἐρημιὰ ποιός θὰ τὸν ἔβλεπε; Ποιός ὁ λόγος νὰ κουραστεῖ ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ; Ἄν θὰ ἔμπαινε τὸ ὄνομά του σὲ κάποια δημοσίευση, ἡ ἀσπλαχνία καὶ ἡ φιλαργυρία του θὰ ὐποχωροῦσαν, μπροστὰ στὴν ΕΠΙΔΕΙΞΗ καὶ τὴν ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ… Ὅταν προσφέρουμε ἐλεημοσύνη γιὰ νὰ πάρουμε “ἀντάλλαγμα” ἀπὸ τὸν Θεό, γινόμαστε ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ…».
«Θεία, μὲ τὴν μαμά συζήτησα ἀρκετὰ πρὶν σὲ πάρει τηλέφωνο. Εἰλικρινὰ δὲν καταλάβαμε ὅτι ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ εἶχε παρερμηνεύσει τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μὲ τὰ διεστραμμένα συμφέροντά του, καὶ ὅτι εἶχε διαστρέψει τὰ νοήματα τῶν θείων ἐντολῶν! Πραγματικὰ γιὰ λίγο λησμόνησα ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἐκπέσαμε ἀπὸ τὴν ἐπουράνια Ἱερουσαλήμ, καὶ ἀπὸ τὸν μέγα καὶ ὑψηλὸ προορισμό μας, καὶ πήραμε τὸν καταστρεπτικὸ κατήφορο τῆς ἁμαρτίας! Ἄν τὰ ἄλλα παιδιὰ ποὺ δὲν γνώριζαν τὸν Χριστό, ἔβλεπαν ἐμένα, ποὺ νόμιζα ὅτι κρατοῦσα τὴν πίστη, νὰ ζῶ παρόμοια μὲ αὐτά, στὰ πάθη, καὶ ὅτι δὲν σκεφτόμουν τὸν θάνατο, τότε ἐγὼ ΕΔΡΑΙΩΝΑ ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥΣ! Ἀφοῦ ἐγὼ μὲ τὰ ἄφρονα ἔργα μου, ἐπιβεβαίωνα ὅσα ἐκεῖνα διακήρυτταν μὲ τὰ λόγια, ἔπαιρναν ἀφορμὴ οἱ ἄπιστοι νὰ βλασφημοῦν ἐναντίον τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ! Ἀλλὰ αὐτὸ μᾶς τὸ ἔμαθε ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ! Γι’ αὐτὸ τότε, δὲν μπόρεσαν νὰ μὲ βοηθήσουν τὰ φιλικὰ λόγια τῆς Ἀγάπης· εἶπε πὼς ἄν δὲν προσέξω ἀπὸ τὴν ἀρχή, μὲ περιμένουν πολλὰ γλυστρήματα, καὶ πὼς ἡ πίστη στὸν Χριστὸ μοῦ ζητάει ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ, καὶ τοὺς κανόνες τῆς ζωῆς μου. Δηλαδή, νὰ στερηθῶ κάτι πρόσκαιρο, γιὰ τὴν τελική νίκη, ὅπως οἱ ἀθλητές. Εἶπε, πὼς δὲν φτάνει νὰ πάρω τὴν σωτήρια ἀπόφαση, ἀλλὰ πρέπει ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ νὰ ξεκαθαριστεῖ. Γιὰ νὰ στηρίξω τὴν ζωή μου στὴν ἀλήθεια, ΠΡΕΠΕΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΗ!».
«Ἐλπίδα, χωρὶς τὴν γνώση τοῦ Εὐαγγελίου βαδίζουμε στὸ σκότος καὶ τὴν σκιὰ θανάτου. Ἀλλὰ μόνο ἡ γνώση τοῦ Εὐαγγελίου, δὲν ὠφελεῖ. Ἡ τελειότερη θεολογικὴ μόρφωση νὰ ὑπάρχει, ὅταν ἡ καρδιὰ εἶναι ὅλη ἀντίθετη πρὸς αὐτὴν τὴν θρησκευτικὴ γνώση, ὄχι μόνο εἶναι ΑΝΩΦΕΛΗ καὶ ΑΧΡΗΣΤΗ, ἀλλὰ φέρνει τὴν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ! Τὰ πάθη εἶναι τυφλές δυνάμεις, ποὺ τραβᾶνε τὸν ἄνθρωπο στὴν πτώση. Σὰν ἀόρατοι πειρατές, οἱ δαίμονες ὁρμοῦν στὴν ψυχή γιὰ νὰ τὴν βανδαλίσουν, καὶ νὰ τὴν ἀφήσουν μισολιπόθυμη. Μήπως δὲν ἔκανε ΑΚΡΙΒΩΣ τὴν ἴδια δουλειὰ καὶ ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ, στοὺς ἀνυποψίαστους πιστούς; Δὲν ἀνέλαβε νὰ τοὺς ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΕΙ ἀπὸ τὸν καλὸ ἀγῶνα, γιὰ νὰ πετάξουν τὰ ὅπλα καὶ νὰ γίνουν ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΑ; Παιδί μου, ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ δὲν ἦρθε γιὰ νὰ ποιμάνει τὸ Ποίμνιο, ἀλλὰ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΤΥΡΑΝΝΗΣΕΙ! Ἡ βαλίτσα ποὺ εἶπες δὲν περιεῖχε πτυχία, ἀλλὰ ΥΒΡΕΙΣ, ΔΙΑΒΟΛΕΣ, ΑΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑ καὶ ΣΥΓΧΥΣΗ! Δηλαδὴ ΟΠΛΑ ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ φερμένα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, ΠΡΩΤΟΓΟΝΑ, ποὺ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ! Ὁ Κύριος ἀπαγόρευσε νὰ σκανδαλίζει κάποιος τὸν ἄλλον, καὶ νὰ τὸν παρασύρει στὴν ἁμαρτία. ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ νὰ τὸν ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΕΙ σὲ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΗΣ… Ξέρω μὲ βεβαιότητα, πὼς ἡ Καινὴ Διαθήκη ποὺ μοίρασε ὁ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ, ἦταν ΑΙΡΕΤΙΚΗ! Δηλαδή, εἶναι ἀπὸ ἐκείνους τοὺς “Ἐφιάλτες” κληρικοὺς ποὺ ΝΕΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ, καὶ παρασύρουν κι ἄλλους ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ χάριν τῆς ὕλης καὶ τοῦ ἐγώ! Τέτοιοι ΕΠΙΓΕΙΟΙ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ, ἔχουν φέρει τὴν ἀνθρωπότητα ἀρκετοὺς αἰῶνες πίσω, στὰ χρόνια ποὺ ὑπῆρχε μόνο ὁ Μωσαϊκὸς Νόμος· ὁ ὁποῖος περνοῦσε μπροστὰ ἀπὸ τὴν ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΗ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, τὴν ἔβλεπε νὰ πάσχει καὶ νὰ φθείρεται ἀπὸ τὸν βουνώδη ὄγκο τῆς ἁμαρτίας, μολυσμένη καὶ ἀκάθαρτη ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρεία, τὶς ἀνθρωποθυσίες, τὴν ἀκατονόμαστη αἰσχρότητα, ἀλλὰ ἀντιπαρερχόταν, ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕΙ! Πολὺ περισσότερο ἀνίκανη γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο, ἦταν ἡ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ἐπειδὴ οἱ λίγες ἀλήθειες ποὺ δίδαξε ἦταν ἀνακατεμένες μὲ ἄφθονη πλάνη. Ἐπιπλέον, ἤθελε τὴν ἀνθρωπότητα μοιρασμένη σὲ λίγους προνομιούχους ἐλεύθερους, καὶ πολλοὺς δούλους χωρὶς ἀνθρώπινη ἀξία. Ἄν μετὰ τὸ πέρασμα τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, καὶ τὴν ἑλληνική, καὶ γενικὰ τὴν εἰδωλολατρικὴ φιλοσοφία, δὲν παρουσιαζόταν ἐγκαίρως ὁ Καλὸς Σαμαρείτης, ὁ Σωτῆρας Χριστός, Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΘΑ ΣΑΠΙΖΕ ΤΕΛΕΙΩΣ!
«Ὅσο διακρίνουμε ἐγκαίρως τοὺς ὑφάλους καὶ τοὺς ἀποφεύγουμε, Πίστη, τόσο τοὺς προσπερνᾶμε χωρὶς νὰ πληγωνόμαστε! Γιὰ νὰ κληρονομήσουμε τὴν αἰώνια ζωή, πρέπει νὰ μάθουμε τί διδάσκει ὁ Θεὸς στὸν Νόμο Του, γιὰ νὰ εἶναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ ὁ καθημερινὸς ὁδηγὸς τῆς ζωῆς μας. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ προσπάθεια, στὴν ἑκούσια ἀπάρνηση τοῦ ἐγώ μας! Ἀπαιτεῖ ΠΡΟΣΕΥΧΗ καὶ ΝΗΣΤΕΙΑ, ποὺ δίνουν τὴν δύναμη γιὰ τὸν πνευματικὸ ἀγῶνα!». Τώρα ποὺ ἀπομακρύνθηκα ἀπὸ τὸν ΥΠΕΡΗΦΑΝΟ—μαζὶ μὲ τὴν μαμά—, καὶ ἐκκλησιάζομαι στὸν ναὸ ποὺ πηγαίνει ἡ Πίστη, ἡ ζωὴ ἀπέκτησε πάλι νόημα! Κατάλαβα πολὺ καλά, πὼς ὁ ὑπερήφανος ποὺ δὲν θέλει νὰ ταπεινωθεῖ στὴν ἀρχή, θὰ ταπεινωθεῖ καὶ θὰ ἐξευτελιστεῖ στὸ τέλος, κατὰ τρόπο πολὺ χειρότερο! «Ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν πλησίον δὲν μπορεῖ νὰ νοηθεῖ χωρὶς θυσίες! Ἡ μαμά σου μοῦ τὸ ἔμαθε αὐτό! Ὁ Χριστὸς ἐπαλήθευσε μὲ τὴν ζωή Του τὰ ὅσα μᾶς δίδαξε, καὶ ἐγὼ ἀποφάσισα νὰ Τὸν “ψηλαφίσω”, γιὰ νὰ ξεδιπλωθεῖ ὅλη ἡ Ἀλήθεια μέσα στὴν ζωή μου, καὶ νὰ καλύψω τὴν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΨΑ ΜΟΥ. Στὸν Χριστὸ ἐλπίζω γιὰ τὴν σωτηρία μου, καὶ ἡ πίστη αὐτὴ εἶναι ποὺ ἔσωσε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸ Γένος μας ὁλόκληρο!».
«Κοντὰ στὸν ταπεινὸ ἱερέα, ἀναπαύεται ὅλη ἡ οἰκογένειά μου, Ἐλπίδα. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ συμβούλεψε τὴν μαμά μου νὰ εἶναι σπλαχνική, καὶ νὰ ἀνακουφίζει τὸν ἄνθρωπο ποὺ χρειάζεται τὴν βοήθειά της, ἐπειδὴ καὶ ὁ ἴδιος ὁ ἱερέας εἶναι ΕΥΣΠΛΑΧΝΟΣ· ζεῖ ἀναζητώντας στὶς “ἐρημιὲς” τὶς μισοπεθαμένες ψυχές, γιὰ νὰ τὶς ἐνθαρρύνει, νὰ τὶς παρηγορήσει, καὶ νὰ τοὺς προσφέρει τὴν μετάνοια καὶ τὴν ἐξομολόγηση γιὰ νὰ πλυθοῦν ἀπὸ τὴν ἀκαθαρσία πάσης ἁμαρτίας. Τοὺς προσφέρει τὴν θεία Κοινωνία γιὰ νὰ τὶς ζωογονήσει, καὶ νὰ τὶς ἑνώσει μὲ τὸν Κύριο. Ἀκόμα, τοὺς προσφέρει τὸ φῶς τῆς διδασκαλίας Του, τὴν Χάρη τοῦ Πνεύματος, καὶ ὅλα τὰ μέσα σωτηρίας ποὺ παρέχει ἡ ἁγία ζωή! Δυστυχῶς, ἐπειδὴ πολλοὶ κληρικοὶ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΝΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ, δὲν καταδέχονται νὰ ἐνδιαφερθοῦν γιὰ τὶς ψυχὲς ποὺ τὶς ἄγγιξε ἡ ἀκαθαρσία τῆς παρακοῆς. Θεωροῦν πὼς δὲν τοὺς ταιριάζει νὰ βάλουν τὰ χέρια τους στὸ “ἀηδιαστικὸ” ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὴν πορνεία, τὴν μοιχεία, ἤ τὰ ναρκωτικά, καὶ ἀποφεύγουν —σὰν νὰ εἶναι πετρόψυχοι— ἀκόμα καὶ τὴν ἀνάμνηση τῶν ἀναστεναγμῶν καὶ τῶν θρήνων, τῶν ἑτοιμοθάνατων ψυχῶν!».
«’Υπάρχει καὶ τὸ ἀκομα χειρότερο, Πίστη· αὐτοὶ ποὺ εἶναι μόνο ἐξωτερικὰ κληρικοί, ἀλλὰ μέσα τους… ΜΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ! Μὲ τὰ σατανικὰ ἔργα τους οἱ ἄνομοι ῥασοφόροι ἐνισχύουν τοὺς δαίμονες στὸν πνευματικὸ ὄλεθρο ποὺ ἐπιφέρουν στοὺς Χριστιανούς, περιμένοντας ὄλοι μὲ ἀνυπομονησία τὶς ψυχὲς ποὺ αἱμορραγοῦν, ΝΑ ΞΕΨΥΧΙΣΟΥΝ! Δηλαδὴ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ! Ὁ ἱερέας εἶναι ὁ μεσίτης τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ οἱ “Ἰοῦδες” κληρικοὶ μπαίνουν “ἀνάμεσα”, γιὰ νὰ φράζουν τὸν δρόμο τῶν πιστῶν πρὸς τὸν Κύριο, καὶ νὰ τοὺς ἐκτρέπουν στὴν εἰδωλολατρεία! Δὲν μιλᾶμε ἁπλῶς γιὰ ΜΙΣΘΩΤΟΥΣ ΠΟΙΜΕΝΕΣ, ἀλλὰ γιὰ ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ, ποὺ κάτω ἀπὸ τὸ “πολιτισμένο” κρύβουν τὸ φοβερότερο θηρίο, ποὺ κατασπαράσσει ψυχὲς γιὰ νὰ θησαυρίζει “χώματα”…».
«Κάθε μικρότερος ΤΥΡΑΝΝΟΣ ἔχει ὑποδουλωθεῖ σὲ κάποιον μεγαλύτερο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο παίρνει συγκεκριμένες ἐντολὲς πάνω στὴν τυραννία τῶν ὀρθοδόξων. Οἱ ἁπλοὶ “Ἰοῦδες” κληρικοὶ “προσκυνᾶνε” τοὺς “Ἰοῦδες” ἀρχιερεῖς, καὶ αὺτοὶ τὴν Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας· ἡ ὁποία σὰν “κακοῦργος ἀρχιληστής”, παίρνει ἐντολὲς ἀπὸ τὸν αἱρεσιάρχη Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος μὲ τὶς ἀναρίθμητες ἀσύλληπτες ἀνομίες του, πασχίζει νὰ “ἐξευτελίσει” τὸν Χριστὸ ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ! Θὰ τὸ καταλάβεις καλύτερα, Ἐλπίδα, μόλις σοῦ πῶ μία ἱστορία ἀπὸ τὴν Ἱερὴ Παράδοση. Μετὰ ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ὁ προφήτης Ζαχαρίας κήρυττε μὲ παρρησία πὼς ἡ Θεοτόκος ὄντως γέννησε τὸν Θεό, καὶ πὼς μετὰ ἀπὸ τὸν τοκετὸ ἐξακολουθοῦσε νὰ εἶναι Παρθένος. Μάλιστα, τῆς ὅρισε στὸν ναό, νὰ στέκεται μαζὶ μὲ τὶς ὑπόλοιπες παρθένες κοπέλες, σὲ συγκεκριμένο σημεῖο, κάτι ποὺ ξεσήκωσε ἐναντίον του τὸ μίσος τῶν Ἑβραίων. Ὅταν γινόταν ἡ βρεφοκτονία τῆς Βηθλεέμ, ὁ Ζαχαρίας ἔκρυψε τὴν Ἐλισάβετ μαζὶ μὲ τὸν Ἰωάννη, δυόμισι ἐτῶν νήπιο, σὲ σπήλαιο πέρα ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη. Οἱ Ἰουδαῖοι τότε τὸν κατήγγειλαν στὸν Ἡρώδη, καὶ τὸν καταδίωξαν ὥς τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ναοῦ. ΜΕΣΑ ΕΚΕΙ τὸν σκότωσαν, μεταξὺ ναοῦ καὶ θυσιαστηρίου, καὶ τὸ αἷμα του κύλησε ὤς τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ θυσιαστηρίου. Ἀπὸ ἐκείνη τὴν στιγμή, στὸν ναὸ τῶν Ἱεροσολυμων συνέβησαν σημεῖα καὶ τέρατα. Οἱ ἱερεῖς σταμάτησαν νὰ ἔχουν ὀπτασίες θεόπεμπτων ἀγγέλων· τοὺς ἀφαιρέθηκε τὸ χάρισμα τῆς προφητείας, καὶ δὲν μποροῦσαν πιὰ νὰ δίνουν χρησμὸ ἀπὸ τὸ ἄδυτο τοῦ ναοῦ· σταμάτησε μάλιστα καὶ κάθε βοήθεια ἀπὸ τὸν Θεό, στὴν διασαφήνηση τῶν δυσνόητων σημεῖων τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Οὐσιαστικά, καλή μου Ἐλπίδα, στοὺς ἀσεβεῖς Ἰουδαίους ἐπήλθε ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ! Κάτι ἀκόμα· στὶς 12 Δεκεμβρίου τοῦ 1452, στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ κοινὸς “ἑορτασμὸς” τοῦ Πάσχα μεταξὺ ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν, ἡ κοινὴ θεία Λειτουργία καὶ τὸ “κοινὸ Ποτήριο”, ὁδήγησαν στὴν ΘΕΙΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ καὶ τὴν ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, στὶς 29 Μαΐου τοῦ 1453! Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο θέλει νὰ φτάσει τώρα τὴν ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ὁ θεομάχος Πατριάρχης, καὶ σὰν ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΤΟΥ, τὴν ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΕΙ στὰ μιαρὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης! Θέλει ὁ δυσσεβέστατος νὰ τερματίσει τὴν ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, καὶ μάλιστα διὰ τῆς βίας, ὥστε νὰ μᾶς ὑποδουλώσει στὴν ἀποστασία τοῦ Σκότους! Ὄμως ὁ Κύριος εἶναι ἀκαταγώνιστος ἀντίπαλος, καὶ δὲν ἀφήνει τὴν Ἀλήθεια νὰ γίνεται “παιχνίδι” αὐτῶν ποὺ θέλουν νὰ Τὴν γελοιοποιήσουν. Μπροστὰ στὸ μαχαίρι τοῦ Πνεύματος, καὶ τὰ ἐξυπνότερα μυαλὰ ἀποδεικνύονται εὔθραυστα ἄχυρα!».
«Μὲ τὴν βοήθειά Του, ἐμεῖς θὰ κάνουμε αὐτὰ ποὺ εἶναι ἀνθρωπίνως δυνατά, καὶ τὰ ὑπόλοιπα εἶναι στὸ χέρι τοῦ Χριστοῦ! Θὰ κάνουμε ὅ,τι μᾶς φωτίζει. Μίλησες γιὰ τυράννους, καὶ θυμήθηκα τὴν ἀπόφαση τῶν πολιτικῶν τῆς Ἀγγλίας, νὰ μπορεῖ στὸ ἑξῆς νὰ ἐργάζεται κάποιος μέσα στὴν χώρα τους, ΜΟΝΟ μὲ τὴν χρήση τοῦ ἐκεῖ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ! Κανεὶς δὲν θὰ πληρώνεται, ἀποφάσισαν οἱ ἄγγλοι τύραννοι, ἄν δὲν “στέκεται στὸ ἕνα πόδι”! Ὅμως καὶ ἐδῶ, σὲ ἐμᾶς, συζητιέται ὅτι προσεχῶς δὲν θὰ ἐπιτρέπουν τὴν πρόσβαση στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, στὶς ἡλικίες τῶν ἐφήβων καὶ κάτω. Ὁ λόγος μιᾶς τέτοιας ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ἀπὸ τὸν σαρκολάτρη καιρό μας —ποὺ ἀπευθύνεται σὲ κουτοὺς— εἶναι ὅτι γίνεται γιὰ τὴν… “ἠθικὴ προστασία” τῶν παιδιῶν! Ἡ “ἐπίσημη” ἀνέντιμη τακτικὴ τυραννίας, λέει, “δεχτεῖτε τώρα τὴν ἐφαρμογὴ σὲ λίγους, καὶ σιγὰ σιγὰ θὰ φτάσουμε καὶ σὲ ἐσᾶς!”. Ἔτσι ἔγινε καὶ μὲ τὸ ἐμβόλιο, πρῶτα “ὑπόσχονταν” πὼς ἀφοροῦσε ἀποκλειστικὰ τοὺς ἡλικιωμένους, καὶ μὲ ὅσους διαφωνοῦσαν μὲ τὸ “λογικό”, ἔφριτταν… Μία θεία μου, εἶχε ἀναφέρει τὴν γνώμη τοῦ γιοῦ της, ὅτι ἡ πραγματικὴ “βαριὰ βιομηχανία” τῶν σύγχρονων κοινωνιῶν, δὲν εἶναι ἡ τεχνολογία, ὅπως νομίζουμε, ἀλλὰ Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ! Παραξενεμένη, τηλεφώνησα στὸν θεῖο μου, καὶ απὸ τὶς ἀπροσδόκητες περιγραφές του γιὰ τὴν… “κατασκευασμένη” κοινωνία, ἔμεινα κατάπληκτη. Οἱ ψευδο-ἐπιστήμονες δὲν χάνουν εύκαιρία νὰ μιλᾶνε γιὰ τὴν “μεταμοντέρνα” ἐποχή, τὴν “ἀποσταθεροποίηση” καὶ γενικὰ τὴν “ῥευστότητα” καὶ “ἀποδόμηση” τῶν παραδοσιακῶν ῥόλων, ἀλλὰ ὅλοι ἐργάζονται στὴν πονηρὴ “βαριὰ βιομηχανία”· ὑποστηλώνοντας τὴν θεοποίηση τῶν εἰδικῶν, καὶ τὴν ἀνασφάλεια καὶ μοιρολατρεία τῶν πολλῶν, θέτουν τὶς βάσεις γιὰ τὴν τυραννία. Προφανῶς ἡ ἀποστολὴ τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης, ἦταν νὰ “ἀπορροφήσουν” τὴν ἀληθινὴ ζωή, βάζοντας στὴν θέση της μία εἰκονική, ποὺ θὰ τὴν “κατασκευάζαμε” ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς τυράννους. “Ἀποσύροντας” οἱ ψευδο-ἐπιστήμονες τὶς ἀνώτερες ἀξίες ἀπὸ τὴν καθημερινότητα, μέσῳ τοῦ ἀσυνείδητου ἐμπορίου, καὶ τοῦ σχολείου χωρὶς “ὀντότητα”, ἀπώλεσαν καὶ οἱ ἄνθρωποι τὴν ὀντότητά τους· δηλαδὴ ΕΞΑΡΤΗΘΗΚΑΝ ἀπὸ τὴν “ΕΙΚΟΝΑ”, ἡ ὁποία… ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥΣ! Κινητὰ ἔχουν ἀκόμα καὶ τὰ παιδιά, ἐπειδὴ πλέον ἡ “ΕΞΑΡΤΗΣΗ” παρουσιάζεται ὡς κάτι… “φυσικό”! Ἡ τεχνολογία κράτησε ὅλον τὸν ἔλεγχο στὴν ἐξέλιξη τοῦ τρόπου ἐπικοινωνίας τῶν ἀνθρώπων, καταλήγοντας μεταξὺ ἄλλων, καὶ στὴν ἠλεκτρονικὴ παρέα· δημοσιεύοντας τὶς φωτογραφίες της, ἡ “ἀνολοκλήρωτη” προσωπικότητα ἐπιβεβαιώνει τὴν ὕπαρξή της… Μέσα στὸν ψηφιακὸ κόσμο, οἱ ἴδιοι οἱ χρῆστες εἶναι “ἐλεύθεροι” νὰ φακελώνουν τὸν ἑαυτό τους! Τελικά, Πίστη, ὅλες οἱ πλευρὲς τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων ἔχουν ἀποκτήσει ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, πὼς ΥΠΟΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟ-ΕΙΔΙΚΩΝ! Ἐδῶ βρίσκεται ἡ “ΒΑΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ” τοῦ πονηροῦ! Τὰ “ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ” ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ “ἐπεξεργάζονται” ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ποδηγετώντας τὶς “πρῶτες ὕλες” ποὺ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ στὴν ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ! Ἔχοντας οἱ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ τὴν πεποίθηση, πὼς οἱ συνειδήσεις ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ἀπὸ… τὰ “ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ” ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, γιὰ τὴν “ἐπεξεργασία τους”, καὶ πὼς εἶναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ νὰ ἐπιβιώσουν χωρὶς τὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, θέλουν νὰ βάλουν “εἰσιτήριο”, στὴν ὥς τώρα “δωρεὰν ἐπεξεργασία”. Ἄν τὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης ἀπαγορευτοῦν ἔστω στὰ παιδιὰ —ὡς κοροϊδία “προστασίας”—, στὸ ἑπόμενο γλοιῶδες βῆμα, θὰ ἀπαιτοῦν ἀπὸ τοὺς ἐνήλικες προσωπικὸ ἀριθμὸ… Ὅποιος τὸν ἀποκτήσει, ἐννοεῖται πὼς μόλις λέει τὴν ἀλήθεια, ΘΑ ΤΟΥ “ΚΟΒΟΥΝ ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ”, γιὰ νὰ μὴν μπορεῖ νὰ ἐπιβιώσει! Τὸ Σκότος ἔχει κάνει μεγάλη προεργασία, γιὰ νὰ προσφέρει τὴν συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου, ὡς “δῶρο” στὸν διάβολο… Αὐτὸ ποὺ μὲ ἄφησε ἄφωνη, ἦταν ἡ παρατήρηση τοῦ θείου μου γιὰ ὅσα ἤδη ζοῦμε. Εἶπε πὼς καὶ μόνο ποὺ ἡ σχέσεις τῶν ἀνθρώπων περνᾶνε ἀπὸ τὰ “ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ” ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, αυτὸ σημαίνει πὼς ἡ κοινωνία μας εἶναι ἀπολύτως… ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ! Ἡ ὅλη πρακτικὴ τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, εἶναι ἁπλῶς μιὰ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ…».
«Ἀπίστευτο! Μὰ αὐτὸ τὰ ἀλλάζει ὅλα! Ἤ μᾶλλον ΕΞΗΓΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ… “ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΕΣ”! Ἔχω ἀκούσει πολλὰ στὶς συζητήσεις τῶν γονιῶν μου, γιὰ τὴν ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ τοῦ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ἀπὸ τὴν κομμουνιστικὴ ἐξουσία. Γι’ αὐτὸ τὸ σχολεῖο βγάζει… “ζωντανὰ ῥομπότ ἐργασίας”! Ὑποκρίνεται πὼς τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν…συνείδηση, ἐπειδὴ ἤδη τὰ “ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ” ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ παράγουν ἀνθρώπους “αὐτόματους”! Μὲ τὴν κομμουνιστικὴ ἰδέα πὼς ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, μᾶς μιλᾶνε γιὰ σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση καὶ ἔμφυλες ταυτότητες τῶν ἀνωμάλων —ἰσοπεδώνοντας τὴν ψυχή μας—, δηλαδὴ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἡ οἰκογένεια ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ νὰ διδάσκονται στὰ παιδιά της! Μέσα ἀπὸ τὰ ἄθεα κείμενα καὶ τὴν ἐλευθεριότητα, ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ὑφαρπάζουν τὴν ἠθικὴ ἐλευθερία τῶν μαθητῶν, ἐπιβάλλοντας στὰ παιδιὰ νοοτροπίες ἀντίθετες ἀπὸ αὐτὲς τῶν γονιῶν τους! Ἐννοεῖται, πὼς τὸ κομμουνιστικὸ σχολεῖο βδελύσσεται ὁποιαδήποτε ἀναφορὰ στὸν Λυτρωτὴ Ἰησοῦ! Ἡ διδασκαλία του ἄθεου σχολεῖου περὶ “σωτηρίας”, ἐννοεῖ ἀποκλειστικὰ τὸν… μαμμωνᾶ! Μετὰ εἶναι καὶ ἡ ἰδρυματοποίηση τῶν παιδιῶν, ποὺ ἀρχίζουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τὸ σχολεῖο στὰ τέσσερα ἔτη, ἀφοῦ βεβαίως ὁ κομμουνισμὸς λέει στὶς γυναῖκες, “θὰ σᾶς γλυτώσω ἀπὸ τὶς δουλειὲς τοῦ σπιτιοῦ”… Ὅλη αὐτὴ ἡ ὑποδούλωση τοῦ ἀνθρώπου στὴν μηχανή, ἀπὸ τὴν ἀπρόσωπη τεχνοκρατία, καὶ οἱ ἀτελείωτες ὧρες δουλειᾶς, στοιχίζουν στὸν ἄνθρωπο τὴν ἐσωτερικὴ ἑλευθερία του! Ὁ ἱστορικὸς ὑλισμὸς καυχιέται πὼς λύνει ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ἐπειδὴ “δὲν τὰ βλέπει”! Οὔτε ἡ ἀνηθικότητα τὸν ἐνοχλεῖ, οὔτε ἡ ἐγκληματικότητα, οὕτε ἡ ἐνδοοικογενειακὴ βία, οὔτε τα ναρκωτικά, οὔτε ὁ ἀλκοολισμός, ὅλα τὰ θεωρεῖ “φυσικά”! Ἐπίσης ἀποκτήσαμε στὴν Ἑλλάδα καὶ ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ ἤθη, ὅπως εἶναι οἱ πολιτικοὶ “γάμοι”, οἱ ὀνοματοδοσίες τῶν παιδιῶν, καὶ οἱ πολιτικὲς κηδεῖες. Γενικά, ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΚΑ στὸν ἄνθρωπο, ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΣΕΙ! Γιὰ θυμήσου ΤΙΣ ΑΓΡΙΟΤΗΤΕΣ τοῦ κομμουνιστικοῦ κράτους στὴν Κίνα ἐπὶ κορονοϊοῦ, ποὺ χτυποῦσαν σὰν τὰ ζῶα τοὺς ἀπελπισμένους ἀνθρώπους, ποὺ γιὰ νὰ καλύψουν στοιχειώδεις ἀνάγκες τους προσπαθοῦσαν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὸν ἑωσφορικὸ κλοιό! Προκειμένου νὰ τοὺς περικλείσουν ΣΤΟ ΓΚΕΤΟ(…), ὅπως ἀποφάσισε γιὰ τὸ “καλό τους” τὸ κράτος τους, τὰ ἀνθρωπόμορφα θηρία τοὺς φέρονταν ἀπάνθρωπα, μὴν ἀναγνωρίζοντάς τους ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Μὰ τέτοια εἶναι ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ κάθε κοινωνία ποὺ ζεῖ σὲ ΣΥΓΧΥΣΗ, καὶ φαντάζεται ὅτι ἔχει… “δημοκρατία”;».
«Ὁ θεῖος μου εἶπε πὼς ὁ λόγος ποὺ “χρειάζεται” νὰ νομίζουμε ὅτι ἔχουμε “δημοκρατία”, εἶναι γιὰ νὰ νοιώθουμε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ νὰ πειθαρχοῦμε ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ στοὺς αὐταρχισμούς. Ὥστε σὲ περίπτωση ποὺ ἀγανακτοῦμε ἀπὸ τοὺς παραλογισμούς, ὅπως μὲ τὴν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ τῶν ΕΜΒΟΛΙΩΝ, νὰ μποροῦν οἱ ψευδο-ἐπιστήμονες τοῦ αὐταρχισμοῦ νὰ μᾶς κατηγοροῦν γιὰ… “ΠΑΡΑΛΟΓΟΥΣ”! Πίστη, ἀπὸ τοὺς λίγους ἀντίθεους ἀνθρώπους ποὺ “συστήνεται” ὁ κομμουνισμὸς, ΠΡΟΩΘΕΙΤΑΙ ΩΣ… “ΘΕΟΤΗΤΑ”! Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχουμε δεῖ πουθενὰ “εὐγενῆ” κομμουνισμό, τὸ κράτος προωθεῖται ὡς… “ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΗ ΘΕΟΤΗΤΑ”! Ἡ ἀντίφασή του εἶναι πὼς ἐνῶ τρέφει ἰσχυρότατο τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης, ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἀρνεῖται τὸ πνεῦμα, ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Στὴν θέση της, βάζει τὴν πάλη τῶν τάξεων, ἤ πιὸ συγκεκριμένα στὴν ἐποχή μας, τὴν πάλη τῆς ἀθεΐας τοῦ ἀντιχρίστου κατὰ τῆς πίστης στὸν Χριστό! Ὁ κομμουνισμὸς ἔχει γιὰ “δικαιοσύνη του” τὴν… “ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΒΙΑ”! Ακριβῶς αὐτή, ποὺ ἐκμεταλλεύεται καὶ ὁ μανιώδης ἐχθρὸς καὶ διώκτης τοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατριάρχης, καὶ τὸν ὑλιστικὸ ἀθεϊσμό, τὸν μετατρέπει σὲ ΒΑΡΒΑΡΟ ΑΝΤΙΘΕΪΣΜΟ! Εἶναι φῶς φανάρι, πὼς ὅλοι οἱ ΕΠΙΓΕΙΟΙ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ, μὲ τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ, ἐκφράζουν τὴν θηριώδη κομμουνιστικὴ ἀφοσίωσή τους στὴν “ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΗ ΘΕΟΤΗΤΑ”…».
«Δυστυχῶς, Ἐλπίδα, βλέπουμε ὅτι ἀπὸ τὴν μεριά τους, οἱ μικρότεροι τύραννοι ἀπροκάλυπτα προχωρᾶνε στὴν προετοιμασία τοῦ ἐδάφους γιὰ τὸν ἀρχιτύραννο ἀντίχριστο, καὶ σχεδιάζουν νὰ ἀνεβάσουν τὸ ἐπίπεδο παραλόγου καὶ βαναυσότητας… Ἀλίμονο στοὺς λαοὺς ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸν Χριστό, ἤ ἀκόμα χειρότερα, στοὺς λαοὺς ποὺ… Τὸν ἔχουν διώξει! Σκέφτομαι, πὼς ὅταν ἕνας τύραννος, ΓΙΑ ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟΥ, ἔχει καταφέρει νὰ τὸν ἀποπροσανατολίσει, καὶ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σὲ μεγάλο βαθμὸ τὸ πνευματικὸ σκοτάδι, τότε πολλοὶ ἄνθρωποι —μέσα στὴν πρωτόγονη ἄγνοιά τους—, ἔχουν ὅλες τὶς “ἐλπίδες τους” στὸν… τύραννο! Ἐξ ἀρχῆς ἡ πρόθεσή του εἶναι μέσα στὴν πλάνη τους, νὰ τὸν βλέπουν ὥς τὸν… “ἀπόλυτο κυβερνήτη”! Ὅπως τὸ καταλαβαίνω, ὁ τύραννος μπορεῖ νὰ ἐξουσιάζει ἀποτελεσματικὰ τὰ θύματά του, ὅταν αὐτὰ ἔχουν πιστέψει ὅτι… ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ἀπὸ τὸν τύραννο! Σὲ μία τέτοια περίπτωση, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ “ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΙ” πὼς ὁ βάναυσος δείχνει ὡς… “ΑΔΙΑΒΛΗΤΟΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗΣ”! Κάθε φορὰ ποὺ ὁ δυνάστης θὰ ἐπιτάσσει κάτι, τὰ ἐκκοσμικευμένα θύματά του θὰ τὸ πιστεύουν ὅτι… ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ! Ὅλη ἡ “ἐπιτυχία” τοῦ βανδάλου, δηλαδή, εἶναι ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ τὰ θύματά του πὼς δὲν ὑπάρχει Κανεὶς πιὸ πάνω ἀπὸ ἐκεῖνον, γιὰ νὰ κατέφευγαν αὐτά! Ζαλισμένος ἀπὸ τὴν ἐξουσία ὁ τύραννος, χάνει τὸ μέτρο καὶ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ· νομίζει ὅτι ὁ λαὸς τὸν… “παντρεύτηκε”, ἤ ὅτι ὁ τύραννος θὰ κρατάει τὴν ἐξουσία γιὰ πάντα! Ἄν ὁ λαὸς τὸν φοβάται, ὁ τύραννος θὰ ἔχει “δίκιο” νὰ κάνει ὅσα κάνει. Ἄν οἱ πολίτες ἀπὸ φόβο, ὑποτάσσονται στὴν ΑΝΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ, τὸν βεβαιώνουν ὅτι γιὰ ἐκεῖνους εἶναι… “τὸ πᾶν”! Γιὰ ὅ,τι καλὸ σκέφτεται νὰ μᾶς ἀπαγορεύσει, γενικά, ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ, ἐπειδὴ μᾶς ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ πὼς τὸ θεωρεῖ ΔΙΚΟ ΤΟΥ, καὶ ὅτι εἶναι στὸ χέρι του ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΣΤΕΡΗΣΕΙ! Δηλαδὴ εἶναι καὶ ΨΕΥΤΗΣ καὶ ΚΛΕΦΤΗΣ, ὅταν ΙΔΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ὅσα αὐταπόδεικτα ἀνήκουν στὸν λαό· ὅπως παράδειγμα, Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ στὰ σχολεῖα! Ὁ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ἡγέτης ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΙΚΟ ΤΟΥ! Δὲν εἶναι ἐξουσιοδοτημένος νὰ ἀποφασίζει ΤΙΠΟΤΑ, ἄν δὲν ἐξυπηρετεῖ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΜΑΣ! Ὁ ΚΛΕΦΤΗΣ καὶ ὁ ΨΕΥΤΗΣ τὸν πρῶτο χρόνο χαίρονται!».
«Θὰ σοῦ πῶ κι ἐγώ, πὼς βλέπω τὰ πράγματα· ὁ λόγος ποὺ ἕνας τύραννος εἶναι τέτοιος, εἶναι ἐπειδὴ τὸ πραγματικὸ “ἐπάγγελμά του” εἶναι ΕΚΒΙΑΣΤΗΣ. Θέλει νὰ μᾶς τυραννάει κάθε τόσο, ἐπειδὴ γιὰ κάθε φορὰ ποὺ ἀνεβάζει τὸ ἐπίπεδο τῆς ΠΡΩΤΟΓΟΝΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ, ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ. Ἄν δὲν κάνει ὅλη τὴν παράσταση “ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ” ποὺ τοῦ ἔχουν παραγγείλει, Πίστη, δὲν θὰ πάρει τίποτα! Φυσικὰ ἕνας τύραννος εἶναι ἀπὸ τοὺς ΠΙΟ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΣ ἀνθρώπους, ἐπειδὴ ποτὲ δὲν ξέρει ἄν θὰ πετύχει τοὺς παραλογισμοὺς ποὺ ἀπαιτεῖ. Ἄν τοῦ δώσουμε αὐτὸ ποὺ θέλει νὰ μᾶς κλέψει, γίνεται αὐταρχικότερος! Ὁ σατράπης νικιέται μόνο ἄν δὲν τοῦ πληρώνουμε τὸν ΕΚΒΙΑΣΜΟ ποὺ μᾶς κάνει! ΜΟΝΟ ἄν ἔχουμε ΗΘΙΚΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ, ἀρνούμαστε νὰ “δικαιώσουμε” τῆν ΑΝΗΘΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΤΟΥ!».
«Καλὰ λές! Πάντα ὅταν μᾶς λέει ἕνας τύραννος, “ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ Ο,ΤΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΕΓΩ!”, μᾶς ἔχει ἀνάγκη γιὰ νὰ πετύχει ΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ. Εἶναι ὅμως ξεκάθαρο ὅτι ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ, ἀφοῦ εἶναι ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΣ! Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, Ἐλπίδα, μᾶς κάνει σαφές, πὼς ἀπαιτεῖ ἀπὸ ὅλους μας ΝΑ… “ΘΥΣΙΑΣΤΟΥΜΕ” ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ! Θεωρεῖ “φυσικό”, ἕνας ὁλόκληρος λαὸς νὰ γίνει “ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ” γιὰ χάρη του! Αὐτὸ θὰ προσφέρει καὶ στὸ ὑπόλοιπο ΜΙΣΑΔΕΛΦΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΤΟΥ, ποὺ τὸν στηρίζει στὴν ἐκτέλεση ὅλων τῶν ἀνοσιουργημάτων, ὅπως εἶναι ἡ ἠλεκτρονικὴ “ταυτότητα”! Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ “θυσιάσει” κάποιος τὸν ἑαυτό του ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ; Αὐτὸ ποὺ ἀπαιτεῖ ὁ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ἀπὸ τὸν λαό του, μὲ τὴν χαρακτηριστικὴ ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΣΗ ΤΟΥ, λέγεται ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ!».
«Ἔχει γίνει πλέον σαφές, ὅτι ὁ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ὀργανώνει τὴν ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ, γιὰ τὸ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟ! Τὸν ἔβαλαν νὰ κάνει τὴν δουλειὰ τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος μᾶς θέλει στὶς ἁλυσίδες! Τὴν ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ποὺ ἤδη μᾶς ἀνήκει, θέλει ΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΚΛΕΨΕΙ, καὶ μετὰ νὰ μᾶς τὴν “ΞΑΝΑΠΟΥΛΗΣΕΙ” ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΑ, μαζὶ μὲ τὸν προσωπικὸ ἀριθμὸ στὴν νέα “ταυτότητα”! Ὅμως ἡ “ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΗ ΘΕΟΤΗΤΑ”, τὸ κρυφο-κομμουνιστικὸ κράτος, μᾶς ἐπιφυλάσσει μία παγκόσμια πρωτοτυπία, ἤ μία… ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΕΚΠΛΗΞΗ: μαζὶ μὲ τὴν ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ἐξ αἰτίας τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, ἡ νέα “ταυτότητα” ποὺ θὰ δώσουν θὰ εἶναι… “ταυτότητα ΖΩΟΥ”! Δηλαδὴ θὰ… “πιστοποιεῖ” πὼς ὅποιος τὴν ἀπέκτησε, μετὰ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ, ΘΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΖΩΩΔΗ ΒΙΟ!».
«Τὸ κακὸ παρουσιάζεται ὅταν λείψει τὸ καλό, καὶ ἐμεῖς θὰ εἴμαστε ἀσφαλεῖς ὅσο κάνουμε τὸν ΚΑΛΟ ΑΓΩΝΑ! Ὁ Κύριος, ποὺ εἶναι πάνω ἀπὸ ὅλους καὶ ἀπὸ ὅλα, μᾶς λέει ”ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ, ΑΣ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ”. Χωρὶς νὰ μᾶς ἔχει καμία ἀνάγκη, Ἐκεῖνος θυσιάστηκε γιὰ ὅλους μας, ἐπειδὴ μᾶς σπλαχνίζεται! Ἦρθε κοντά μας γιὰ νὰ μᾶς θεραπεύσει ἀπὸ τὸσο σκότος ψεύδους καὶ πλάνης ποὺ μᾶς κύκλωνε! Μᾶς θεράπευσε μὲ τὴν ἀλήθεια, καὶ μᾶς φώτισε μὲ τὸ φῶς τῆς διδασκαλίας Του, γιὰ νὰ βροῦμε τὸν δρόμο τοῦ προορισμοῦ μας! Ἡ διδασκαλία Του καταπραΰνει τοὺς πόνους τῆς ψυχῆς, ὅπως τὸ λάδι τὶς πληγές. Ὁ Κύριος θεραπεύει τὴν καρδιὰ τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀπὸ τὴν βαρύτατη ἐνοχὴ τῆς ἁμαρτίας. Τὴν θεραπεύει μὲ τὸ Ἅγιο Αἷμα Του ποὺ ἔχυσε πάνω στὸν σταυρό, μὲ τὸ ὁποῖο ἀπολυμαίνονται καὶ καθαρίζονται οἱ ψυχὲς τῶν πιστῶν, ὅπως τὸ κρασὶ καθαρίζει τὰ τραύματα τῶν πληγωμένων!».
«Ὁ Κυριος εἶναι ὁ Μεγάλος Εὐεργέτης μας! Μετέφερε ὁ Ἴδιος τὴν πάσχουσα ἀνθρωπότητα στὸ Πανδοχεῖο, τὴν Ἐκκλησία ποὺ ἵδρυσε, γιὰ τὴν ἀποθεραπεία καὶ τὴν τέλεια ἀνάρρωση! Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ θαυμάσιο Ἰατρεῖο, ὅπου ὁ Χριστὸς εἰσάγει τὸν ἁμαρτωλό, τὸν ὁποῖο καθαρίζει μὲ τὸ Αἷμα Του, καὶ δένει μὲ τοὺς ἐπιδέσμους τῶν ἐντολῶν Του, γιὰ νὰ συγκρατεῖ τὴν αἱμορραγία καὶ νὰ διευκολύνει τὴν θεραπεία. Μὲ τὴν Χάρη τῶν Μυστηρίων Του, καὶ μάλιστα μὲ τὸ Μέγα Μυστήριο τῆς θείας Κοινωνίας, παρακολουθεῖ ἐπιμελῶς τὴν πορεία τῆς ἀναρρώσεως τοῦ κάθε Χριστιανοῦ ξεχωριστά, καὶ στέλνει τὸν Παράκλητο γιὰ νὰ μᾶς ζωογονεῖ καὶ νὰ μᾶς ἐξυγειαίνει. Ἔτσι ὁ μοναδικὸς Ἰατρός, ἐπαναφέρει σὲ πλήρη πνευματικὴ ζωὴ τοὺς Χριστιανοὺς ἐκείνους, ποὺ ἐμπιστεύθηκαν σὲ Αὐτὸν τὴν θεραπεία τῆς ψυχῆς τους! Πίστη, εἶναι θαυμαστὴ ἡ ἀγἀπη, καὶ ἀνεκδιήγητες οἱ φροντίδες τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἁμαρτωλοῦ!».
14 ὁμολογῶ δὲ τοῦτό σοι, ὅτι κατὰ τὴν ὁδὸν ἣν λέγουσιν αἵρεσιν οὕτω λατρεύω τῷ πατρῴῳ Θεῷ, πιστεύων πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν νόμον καὶ τοῖς ἐν τοῖς προφήταις γεγραμμένοις.
15 ἐλπίδα ἔχων εἰς τὸν Θεόν, ἣν καὶ αὐτοὶ οὗτοι προσδέχονται, ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι νεκρῶν, δικαίων τε καὶ ἀδίκων·
16 ἐν τούτῳ δὲ καὶ αὐτὸς ἀσκῶ ἀπρόσκοπον συνείδησιν ἔχειν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους διὰ παντός.
14 Ὁμολογῶ ὅμως σὲ ἐσένα τοῦτο· ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν νέα πίστη, τὴν χριστιανική, τὴν ὁποία αὐτοὶ ὀνομάζουν αἵρεση, ἔτσι λατρεύω τὸν Θεό τῶν πατέρων μας, πιστεύοντας σὲ ὅλα ὅσα διατάσσει ὁ Νόμος καὶ σὲ ὅσα εἶναι γραμμένα στοὺς προφῆτες. 15 Ἔχω πίστη καὶ ἐλπίδα στὸν Θεό, τὴν ὁποία καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι συμμερίζονται, ὅτι δηλαδὴ θὰ γίνει ἀνάσταση νεκρῶν, δικαίων καὶ ἀδίκων. 16 Ἀκριβῶς διότι ἔχω αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, ἐργάζομαι προσπαθώντας νὰ ἔχω πάντοτε συνείδηση ἀγαθή, χωρὶς καμία τύψη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων (Πράξεις 24,14-16)
Τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΑΙ ΠΑΡΑΒΟΛΑΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, καὶ συγκεκριμένα στὴν παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη, ἀπὸ τὸν μακαριστὸ πατέρα μας Ἀρχ. Σεραφεὶμ Παπακώστα
—ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΝΕΟ, τοῦ ἀλησμόνητου ψυχιάτρου καὶ φωτισμένου Χριστιανοῦ, Ἀρίστου Ἀσπιώτη
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
