Μετὰ ἀπὸ τόσα ἀστεῖα ποὺ εἴπαμε, τὸ πρόσωπο τῆς Λυδίας ξαφνικὰ σοβάρεψε, σὰν τὸ βλέμμα της νὰ ἔκανε πρόλογο, ὅτι εἶχε νὰ μοῦ πεῖ κάτι σοβαρό. «Ὀρθοδοξία, τὸτε ποὺ εἴχαμε πρωτοέρθει σὲ αὐτὸ τὸ σπίτι, ἔνοιωθα νὰ μὲ σφίγγει ἕνα αἴσθημα ἀνασφάλειας καὶ ἀβεβαιότητας, ποὺ μάλιστα ἐκφραζόταν ὡς ἄγχος καὶ διάφορες φοβίες. Ταξινομοῦσα τοὺς ἀνθρώπους σὲ “δυνατοὺς” καὶ “ἀδύναμους”, θαυμάζοντας τοὺς πρώτους καὶ περιφρονώντας τοὺς δεύτερους. Ἐπειδὴ πίστευα στὸ παράλογο “ἰδανικὸ τῆς δύναμης(!)”, ποὺ ἀπαιτοῦσε νὰ νομίζω πὼς ἔπρεπε νὰ ἤμουν σὲ θέση νὰ ἐλέγχω κάθε δύσκολη κατάσταση, ἔβλεπα τὴν ἀδυναμία ὄχι μόνο ὡς κίνδυνο, ἀλλὰ καὶ ὡς ντροπή! Ὅταν εἶχα ταραχή, προσπαθοῦσα νὰ ἀποκρύψω τὸ γεγονός, καὶ ὅταν ἀναγνώριζα μέσα μου τὴν ὕπαρξη ἄγχους καὶ ἀναστολῶν, περιφρονοῦσα τὸν ἑαυτό μου, ὅπως γινόταν καὶ ὅποτε δὲν μποροῦσα νὰ τὰ βγάλω μόνη μου πέρα. Μᾶλλον εἶχα πιστέψει ὅτι ἀνῆκα στὰ “ὄμορφα παπάκια”, ποὺ ὄφειλαν νὰ διώχνουν μὲ περιφρόνηση ἤ καὶ ἀπέχθεια, τὸ κάθε “ἀσχημόπαπο”, ὑποτίθεται λόγῳ τῆς “ἀποκρουστικῆς” μορφῆς του. Ἐρχόμενη στὸ καινούργιο σχολεῖο ἤθελα νὰ ἐπιβληθῶ στὰ ἄλλα κορίτσια ὡς “ἐντυπωσιακή”, καὶ γιὰ νὰ χτενίσω τὰ μαλλιά μου κάθε πρωί, καθόμουν στὸν καθρέφτη μὲ τὶς ὧρες. Τὴν στιγμὴ ποὺ σὲ χλέυαζα στὶς ἄλλες, ὅτι ἔρχεσαι “ἀχτένιστη” στὸ σχολεῖο, δὲν φανταζόμουν ὅτι μὲ ἄκουγες. Ἡ ἀπάντησή σου πραγματικά, μοῦ ἀνέτρεψε τὰ δεδομένα: “Αὐτοὶ ποὺ μᾶς προτιμοῦν γι’ αὐτὸ ποὺ φαινόμαστε, καὶ ὄχι γι’ αὐτὸ ποὺ εἴμαστε, στὴν οὐσία δὲν μᾶς ἀγαπᾶνε. Ἐντυπωσιάζονται μαζί μας, ἀλλὰ ἔτσι δείχνουν ὅτι τὸ κίνητρό τους δὲν εἶναι καθαρό. Οὔτε καὶ τὸ δικό μας εἶναι καθαρό, ὅταν ἐπιδιώκουμε τὴν παρέα μὲ αὐτοὺς ποὺ δὲν ξέρουν νὰ ἀγαπᾶνε, γιὰ νὰ μὴν δοῦν ὅτι δὲν ξέρουμε οὔτε καὶ ἐμεῖς”!».
Τὸν πρῶτο καιρὸ ποὺ ἦρθε ἡ οἰκογένεια τῆς Λυδίας νὰ μείνει στὸ κτήριο ποὺ μένουμε καὶ ἐμεῖς, ἡ Λυδία μὲ ἀπέφευγε. «Ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ ἐξωθεῖ σὲ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΑΞΙΩΣΕΙΣ, ποὺ ὑποδουλώνουν τοὺς ἀνθρώπους στὰ ὑλικὰ ἀγαθά. Χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουν οἱ ἄνθρωποι τὰ ὑπηρετοῦν καὶ ὑπάρχουν γιὰ αὐτά, καὶ ἡ ζωή τους ΦΤΩΧΑΙΝΕΙ! Λυδία, συνήθως δὲν σκεφτόμαστε μέχρι ποιοῦ σημείου ἔχουμε πάψει νὰ ἐλέγχουμε τὴν ζωή μας, καὶ νὰ τὴν διαμορφώνουμε ἀνάλογα μὲ τὶς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ καὶ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ, καὶ τὶς ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ ΕΦΕΣΕΙΣ τῆς ἀθάνατης ψυχῆς μας. Παρασυρόμαστε στὸν χορὸ τῆς σπατάλης, ὅταν ἀκόμα δὲν ἔχουμε ἀντιμετωπίσει τὶς ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ τῆς ζωῆς μας! Ἡ ψυχολογικὴ πίεση τῆς ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ “ΕΥΤΥΧΙΑΣ”, δημιουργεῖ στὴν κοινωνία πολλὰ προβλήματα, κατ’ ἐξοχὴν ΑΝΤΙΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, ἐπειδὴ συνδέουν τὴν αὐτοεκτίμηση καὶ τὴν αὐτοεπιβεβαίωση, μὲ τὴν ἱκανότητα κατανάλωσης καὶ ἐπίδειξης».
«Τότε δὲν ἔβλεπα ὅτι ἡ χυδαία εὐδαιμονιστικὴ ἀντίληψη τῆς ζωῆς λειτουργεῖ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΤΙΚΑ, καὶ ἀφήνει ἰδιαίτερα τὸν νέο, ΑΝΕΤΟΙΜΟ νὰ ἀντιμετωπίσει κάθε κατάσταση μὲ τὴν ὁποία ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΞΟΙΚΕΙΩΘΕΙ. Αὐτὸ βέβαια, ἰσχύει πρωτίστως γιὰ τὴν διασκέδαση. Ὅσο ἤμουν βολεμένη μέσα στὸ σύστημα τῆς φθορᾶς τῆς τυποποιημένης διασκέδασης, στὸ σύστημα τῆς μάζας καὶ τῆς ἀπουσίας τοῦ νοήματος, τότε ΟΛΕΣ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ἔχαναν τὸ περιεχόμενό τους! Μπλεγμένη μέσα στοὺς φόβους ὅτι θὰ ἐκτεθῶ, καὶ τὴν διάθεση νὰ ἐπικρατῶ, γκρέμιζα κάθε δυνατότητα σχέσης. Προσπαθοῦσα νὰ δείχνω ἕναν κυριαρχικὸ ἑαυτό, ὅσο ἔβλεπα τοὺς ἄλλους ὡς ἐχθρούς, ἐπειδὴ ἔνοιωθα ὁλόκληρη τὴν ζωὴ ὡς ΑΠΕΙΛΗ! Ποῦ νὰ φανταζόμουν πὼς Η ΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ καὶ τῶν διασκεδάσεων, εἶναι ἔχθρα τοῦ Θεοῦ; Ἡ “διασκέδαση” τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου συγχέει τὴν ἐλευθερία μὲ τὴν ἐλευθεριότητα, καὶ τὸν κάνει ΑΝΙΚΑΝΟ ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΑΥΤΟΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ…».
«Πραγματικά, στὴν ΚΟΙΝΩΝΙΑ τῆς ΑΦΘΟΝΙΑΣ βρίσκονται οἱ περισσότερες αἰτίες τῶν νοσηρῶν φαινομένων, ὅπως τὸ ἄγχος, ἡ ἔλλειψη ἀνθρώπινης ἐπικοινωνίας, ἤ οἱ ποικίλες μορφὲς ΝΕΥΡΩΣΕΩΝ καὶ ὁ ΨΥΧΙΚΟΣ ΚΛΟΝΙΣΜΟΣ. Ὁ π. Φιλεόρτιος εἶπε πὼς ἡ νοοτροπία τοῦ ὑπερκαταναλωτισμοῦ, λειτουργεῖ ΕΞΟΥΘΕΝΩΤΙΚΑ πάνω στὶς δυνάμεις ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ καὶ ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗΣ, τὴν ὥρα ποὺ ἡ παιδεία ἀρνεῖται νὰ κάνει τὸ χρέος της, νὰ διδάσκει τὴν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ. Ἡ λεγόμενη “εὐημερία” ἀφήνει τοὺς ἀνθρώπους μὲ ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ, καὶ ἀντίστοιχη ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ καὶ ΨΥΧΙΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ! Οἱ ξενόφερτες μορφὲς ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ἐπιβάλλουν τὸ ἐντελῶς ΠΛΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ “ΕΥΤΥΧΙΑΣ” καὶ “ΗΔΟΝΗΣ”, ποὺ διαμορφώνει μία ΨΕΥΤΙΚΗ “ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ”, καὶ ακόμα χειρότερα, μία ΨΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ποὺ ΑΠΟΝΕΚΡΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ! Τὰ ΨΕΥΤΙΚΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ τῆς ζωῆς ποὺ ὑποβάλλονται, ἀντὶ νὰ μᾶς αὐξάνουν τὴν ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ καὶ ΓΝΗΣΙΑ, μᾶς τὴν μειώνουν…».
«Εἶχε δίκιο ποὺ εἶπε στὴν τελευταία ὁμιλία του, πὼς ὅσο συγκεντρωνόμαστε κάπου ὄχι γιὰ νὰ συζητήσουμε καὶ νὰ ψυχαγωγηθοῦμε, ἀλλὰ γιὰ νὰ θορυβήσουμε σὲ μία ἀτμόσφαιρα ἠλεκτρισμένη ἀπὸ ἐπιθυμίες καὶ ἱλαρότητες, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ, ἀλλὰ οὔτε καὶ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ! Οἱ ΕΜΠΟΡΟΙ τοῦ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ μᾶς σερβίρουν ΑΠΟΒΛΑΚΩΤΙΚΑ ΘΕΑΜΑΤΑ, ποὺ φαίνονται “διασκεδαστικά”, ἐπειδὴ σιγὰ-σιγὰ ἀρνηθήκαμε τὴν φυσιολογικὴ ἐπικοινωνία, καὶ αἰσθανόμαστε τὴν ΑΠΕΙΛΗ τῆς ΠΛΗΞΗΣ καὶ τῆς ΜΟΝΑΞΙΑΣ νὰ μᾶς κυκλώνει. Ὅμως ἐκεῖνος ποὺ σταδιακὰ καταργεῖ τὴν ἀνθρώπινη ἐπικοινωνία, σταθερὰ ἀλλοιώνει καὶ τὸν ἀνθρώπινο λόγο. Ὁ προφορικὸς περιορίζεται στὰ ἀπολύτως ἀπαραίτητα καὶ καθημερινά, καὶ ὁ γραπτὸς τὸν κουράζει. Ὅμως Ο ΚΛΟΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ καὶ ἡ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ τοῦ προφορικοῦ καὶ γραπτοῦ λόγου, ἔχουν ὡς συνέπεια τὴν φάση τῆς ΓΕΝΙΚΗΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΗΘΩΝ, μὲ τὴν ἔννοια πὼς καθετὶ ποὺ δὲν ἔρχεται ἀπευθείας σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν νόμο, καταντάει νὰ εὶναι κοινωνικὰ “ἀποδεκτό”. Ἀλλὰ ἔτσι πολλαπλασιάζονται τὰ φαινόμενα τῆς ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ· δηλαδὴ τῆς ΗΘΙΚΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ, τῆς ΚΥΝΙΚΟΤΗΤΑΣ καὶ τῆς ΑΝΟΜΙΑΣ, φαινόμενα ποὺ τελικῶς ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ! Τώρα ποὺ σταμάτησα νὰ βγαίνω, μὲ τὶς συζητήσεις μας θέλω νὰ ἐντοπίσω τὰ μέρη ὅπου γίνονταν ὅλα τὰ “ἐγκλήματα”, μέσα μου. Ὀρθοδοξία, ὅσο ἤμουν μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό, χρειαζόμουν τὴν “ἔξοδο” γιὰ νὰ καλύπτω τὸ κενὸ μέσα μου, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα αὐτὸ τὸ κενὸ ὅλο καὶ μεγάλωνε! Μήπως ξέρεις τὸν λόγο;».
«Οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις εἶναι ὄντως πολύτιμες, καὶ ὁ ἐχθρὸς ποὺ τὶς πληγώνει εἶναι ἡ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΤΩΧΕΙΑ. Ἡ ἐγκαρδιότητα τῆς ἐπικοινωνίας στὶς διάφορες οἰκογενειακὲς ἐπισκέψεις καὶ συναναστροφές, καὶ τὶς διάφορες ἐπικοινωνίες μὲ πρόσωπα γνωστὰ καὶ προσφιλῆ, εἶναι τὸ ΜΟΝΑΔΙΚΟ θεμέλιο γιὰ νὰ καταφέρουμε νὰ ἔχουμε μιὰ ζωὴ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ. Μὲσα στὶς διαπροσωπικὲς σχέσεις, καθένας ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτό του προσέχει καὶ ὀχυρώνει καὶ τὸν ἄλλον! Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο μεγαλώνοντας, ὁ ἄνθρωπος τρέφει τὴν ΗΘΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ, ἕναν ἀπὸ τοὺς πιὸ δυναμικοὺς καὶ ζωτικοὺς παράγοντες τῆς προσωπικότητας. Ὁ π. Φιλεόρτιος μᾶς εἶχε πεῖ, πὼς σὲ καμία περίπτωση δὲν μπορεῖ νὰ νοηθεῖ ἀνθρώπινη προσωπικότητα χωρὶς ἠθικὴ συνείδηση, ἐπειδὴ μὲ τὴν πνευματικὴ λειτουργία της διακρίνουμε τὸ ΗΘΙΚΑ ΟΡΘΟ ἀπὸ τὸ ΜΗ ΟΡΘΟ. Δηλαδὴ λειτουργεῖ ὡς ΗΘΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, ἀλλὰ καὶ ὡς ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ τῆς ΗΘΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ, τῆς ὁποίας εἶναι ὁ ἀόρατος φρουρός. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν κάνει πονηρὲς σκέψεις, ἔχει τὴν πολυπόθητη γαλήνη. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ καταδιώκεται ἀπὸ ἄγχος, σπάνια ἔχει συνείδηση τοῦ ῥόλου ποὺ παίζει αὐτὸ στὴν ζωή του, ἤ τοῦ πόσο βαθειὰ εἶναι ῥιζωμένο μέσα του· γιὰ νὰ τὸ ΚΑΤΕΥΝΑΣΕΙ ἀρχίζει νὰ κάνει κάτι ΕΥΚΟΛΟ, ὅπως γιὰ παράδειγμα, νὰ ἀρχίσει νὰ πίνει, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἀκόμα μεγαλύτερους κινδύνους στοὺς ὁποίους ὁδηγεῖται, τὸ ἄγχος του μεγαλώνει δραματικά!».
«Λὲς δηλαδή, πὼς τὸ κενὸ ποὺ ἔνοιωθα συνδεόταν μὲ κάποιο τέτοιο ἄγχος; Δὲν μοῦ εἶχε περάσει ἀπὸ τὸ μυαλό. Ἔ, βέβαια! Ὅταν ὁ ψυχικὸς βίος ἤθελε νὰ ὑποσκελίζει τὰ “ἀσχημόπαπα” καὶ νὰ ἐπικρατεῖ παντοῦ, φυσικὰ καὶ παρέβαινε τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ! Γιατὶ δὲν τὸ καταλάβαινα τότε; Ἐπειδὴ δὲν ἤξερα νὰ βλέπω τὴν ΟΛΟΤΗΤΑ τοῦ ἀνθρώπου;».
«Κάθε φορὰ ποὺ πᾶμε νὰ καταπνίξουμε τὴν συνείδησή μας, ΚΑΘΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ. Ἡ σαφήνεια τοῦ ῥόλου ποὺ παίζει ἡ συνείδηση στὸν ὅλο ψυχισμό μας, Λυδία, φαίνεται στὴν πρώτη ἁμαρτία, τῶν Πρωτοπλάστων. Καὶ ἐπειδὴ ΚΑΘΕ ΑΜΑΡΤΙΑ ποὺ διαπράττουμε, εἶναι κατὰ κάποιον τρόπο ἐπανάληψη τῆς πρώτης, μέσα στὸν Παράδεισο, πάντα πληττόμαστε ἀπὸ τὶς ΙΔΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. Ξεκινᾶμε λοιπὸν μὲ τὸ δεδομένο, πὼς ἀφοῦ ὁ Θεὸς ἔδωσε συγκεκριμένη ἐντολή, ἡ ὅποια παράβασή της θὰ ἐπιφέρει ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. Μόλις ἁμάρτησαν οἱ Πρωτόπλαστοι, τοὺς κυρίευσε ΦΟΒΟΣ καὶ ἔτρεξαν νὰ κρυφτοῦν ἀπὸ τὸν Θεό. Αὐτὸ μαρτύρησε ὅτι ὑπάρχει συνείδηση, ποὺ βεβαίωσε τὸ βάρος τῆς ἐνοχῆς γιὰ τὴν παράβαση, ἡ ὁποία διατάραξε τὴν ψυχή. Ἡ ἁμαρτία μεθάει ἐκεῖνον ποὺ τὴν κάνει, ἀλλὰ μετά ἡ ἡδονὴ ἐξαφανίζεται, καὶ ἡ συνείδηση παίρνει θέση ΔΗΜΙΟΥ, ποὺ κατασχίζει αὐτὸν ποὺ ἀμάρτησε, ἀπαιτώντας τὴν χειρότερη καταδίκη! Ὅταν ὁ Θεὸς φώναξε τὸν Ἀδάμ, ἐκεῖνος ἀντὶ τῆς ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ τῆς ΕΝΟΧΗΣ, διάλεξε τὴν ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΟΔΟ, τῆς ΑΠΩΘΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ, καὶ ἀποφυγῆς τῆς συγγνώμης ἀπὸ τὸν Θεό. Ἡ πρώτη ἐμπειρία τοῦ Ἀδὰμ μετὰ ἀπὸ τὴν παρακοή, εἶναι ΙΣΧΥΡΗ ΔΙΕΓΕΡΣΗ τοῦ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ, κάτι ποὺ δημιουργεῖ ΑΝΩΜΑΛΙΑ στὴν φυσιολογικὴ πορεία τῆς ΝΟΗΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ· ποὺ φυσικά, ἐπιβαρύνει ἐπιπρόσθετα τὸ συναίσθημα. Ἡ ΑΡΝΗΣΗ νὰ ὁμολογήσει κάποιος τὸ σφάλμα του, δηλαδὴ ἡ ΑΠΩΘΗΣΗ τοῦ αἰσθήματος τῆς ΕΝΟΧΗΣ, καὶ ἡ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΩΝ πρὸς κάλυψή του, μαρτυροῦν κατάσταση ποὺ ΕΧΕΙ ΕΜΠΕΔΩΘΕΙ. Ἡ ἄρνηση τῆς ὁμολογίας τῆς ἐνοχῆς, προκαλεῖ στὸν Ἀδὰμ ΦΟΒΟ. Παραδέχεται στὸν Θεὸ ὅτι “φοβήθηκε”, ἔχοντας ὡς αἰτιολογία τὴν γύμνια του, ὡστόσο μετὰ ἀπὸ τὴν παράβαση Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ἀπὸ τὴν ΑΠΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ! Ἀπὸ τὴν ἄρνηση ὁμολογίας τῆς ἐνοχῆς, μπροστά του ὑπάρχει ἕνα ΦΟΒΕΡΟ ΚΕΝΟ, ποὺ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ καλύψει! Ὁ ΦΟΒΟΣ τοῦ Ἀδάμ, εἶναι ΑΓΧΟΣ ἐνώπιον τοῦ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ! Ὁ Ἀδὰμ βρίσκεται σὲ ΑΠΟΓΝΩΣΗ, καὶ δὲν γνωρίζει τί νὰ πράξει στὴν συνέχεια. Ἡ συγκλονιστικὴ παράβαση τοῦ προκαλεῖ ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ. Η ΑΠΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ ΤΗΝ ΕΠΑΥΞΑΝΕΙ, προκαλώντας ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΧΟΣ! Ἡ ἴδια ἡ ἀπώθηση προκαλεῖ στὴν ψυχὴ ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ “ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ”, καὶ προκαλεῖ αἰσθήματα μειονεκτικά! Ἀκούγοντας τὸν Θεὸ Πατέρα του νὰ τὸν καλεῖ σὲ ΑΠΟΛΟΓΙΑ, τὸ ΑΓΧΟΣ καὶ ἡ ΤΑΡΑΧΗ ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὴν ἐνοχὴ ποὺ ἀπωθήθηκε στὸ ἀσυνείδητο, ἐκδηλώνονται μὲ τὴν ἀπάντηση ποὺ δίνει ὁ Ἀδὰμ στὴν κλήση τοῦ Θεοῦ, τὴν ΦΥΓΗ. Δηλαδὴ τὴν ΑΝΕΠΙΤΥΧΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΛΗΓΗΣ ΤΟΥ. Ἡ φυγὴ εἶναι ὁ μάταιος ἀγῶνας γιὰ τὴν ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ τῆς ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, καὶ τὴν ΑΠΑΛΛΑΓΗ ἀπὸ τὶς ὀδυνηρὲς συνέπειες τῆς ἀπωθημένης ἐνοχῆς. Ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ φτάνει παντοῦ, καὶ ὁ ἦχος της γεμίζει καὶ τὴν πιὸ ἀπόκρυφη πτυχὴ τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς. Γι’ αὐτὸ τελικὰ ἡ ἀπώθηση τῆς ἐνοχῆς δὲν ὠφελεῖ σὲ τίποτα. Ὁ Ἀδὰμ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποφύγει τὸν Θεό, καὶ νὰ “ἀσφαλιστεῖ” σὲ τόπο ἀπροσπέλαστο…».
«Ἡ πείρα μου πάνω σὲ αὐτό, μπορεῖ νὰ τὸ βεβαιώσει! Προφανῶς γιὰ νὰ μὴν ΣΥΝΘΛΙΒΟΜΑΣΤΕ, κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ΟΞΥΤΑΤΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ τῶν ΕΛΕΓΧΩΝ ΤΗΣ, ἡ συνείδηση ἀφήνει κάποια διαλείμματα ἀνάπαυσης, ὥστε νὰ παίρνουμε μία ἀνάσα καὶ νὰ μὴν ἀπογοητευόμαστε. Ὅταν ὅμως μᾶς ἐπιτίθεται καὶ πάλι ἀπότομα, ὁ βασανιστικὸς ἔλεγχος μὲ τὶς ΤΥΨΕΙΣ, τὴν ΑΓΩΝΙΑ καὶ τὸ ΑΓΧΟΣ, τρυπάει χειρότερα ἀπὸ κάθε ἀγκάθι! Ἤ ὅταν ἀκοῦμε νὰ κατηγοροῦν ἄλλους γιὰ ἁμαρτίες ἴδιες μὲ τὶς δικές μας, ἡ συνείδηση ξυπνάει καὶ μὲ τὴν ὑψωμένη φωνὴ μαστιγώνει σκληρότερα, ἤ βομβαρδίζει μὲ ὅνειρα φοβερά, σὰν ἄγκυρα ποὺ δὲν ἀφήνει νὰ πνιγοῦμε τελείως στὸν βυθὸ τῆς ἁμαρτίας! Δηλαδὴ Ὀρθοδοξία, ὅσο πίστευα πὼς τάχα ἡ διασκέδαση μὲ ἀπελευθέρωνε ἀπὸ τὸ ἄγχος, στὴν πραγματικότητα τὴν χρησιμοποιοῦσα γιὰ νὰ ἀπωθῶ τὶς ἐνοχές μου, πολλαπλασιάζοντας ἔτσι τὸ ἄγχος! Ὅσο δὲν παραδεχόμουν οὔτε στὸν ἑαυτό μου τὶς παραβάσεις μου, πληγωνόμουν ἀπὸ τὶς φοβίες! Μόλις ὅμως πλησίασα τὸν Χριστὸ καὶ Τὸν ἀγάπησα, καὶ Τοῦ ζήτησα συγγνώμη, ἡ ἐπούλωση τῶν πληγῶν ἐξασφάλισε τὴν ψυχικὴ γαλήνη!».
«Ὁ Θεὸς εἶναι Φιλάνθρωπος! Γιὰ νὰ βοηθήσει τὸν Ἀδὰμ στὸν “σεισμικὸ” κλονισμὸ τοῦ ψυχικοῦ κόσμου του, τοῦ δίνει μία εὐκαιρία γιὰ νὰ μετανοήσει καὶ νὰ ὁμολογήσει τὴν ἐνοχή του. Δυστυχῶς, ὁ Ἀδὰμ χειροτερεύει ἀκόμα περισσότερο τὴν θέση του· ἡ ἀναγκαστικὴ ἀπολογία του καταλήγει σὲ… ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Ἀπάντησε: “Ἡ γυναῖκα ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ, μοῦ ἔδωσε νὰ φάω!”. Βλέπουμε ἐδῶ τὸν πρῶτο ἄνθρωπο, νὰ βρίσκεται ὑπό τὴν ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ ποὺ ΑΠΩΘΗΣΕ, καὶ νὰ ΤΥΦΛΩΝΕΤΑΙ μπροστὰ στὴν εὐκαιρία ποὺ τοῦ δίνεται, γιὰ νὰ ζητήσει τὴν ΣΥΓΓΝΩΜΗ καὶ τὸ ΕΛΕΟΣ τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ ἐπιτύχει τὴν ἀποκατάστασή του…».
«Μὰ ἐξ ἀρχῆς τὸν ἐνημέρωσε ὁ Θεός, γιὰ νὰ μὴν πέσει στὸ μεγάλο σφάλμα! Ἡ ἐντολὴ καὶ ὁ φόβος δὲν ἦταν ἀρκετὰ γιὰ νὰ τὸν συγκρατήσουν. Ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἀδὰμ θεώρησε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ “ΑΞΙΟΠΙΣΤΑ” τὰ λόγια τῆς γυναίκας του, παρόλο ποὺ ὡς κεφαλὴ τῆς οἰκογένειας, ὄφειλε νὰ τῆς δείξει τὸ μέγεθος τῶν σφαλμάτων!».
«Ὁ Ἀδὰμ ΑΝΕΤΡΕΨΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΤΑΞΗ, ποὺ ὡς κεφαλή, ἀκολούθησε τὸ σῶμα! Ὁ λόγος ποὺ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΔΟΥΛΙΚΑ καὶ ἔφαγε μὲ ΤΟΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ, ἦταν ἐπειδὴ ΝΟΜΙΖΕ ὅτι εἶχε… “ΕΞΑΠΑΤΗΘΕΙ” ἀπὸ τὸν ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ, τάχα γιὰ νὰ μὴν κατορθώσει μεγαλύτερα πράγματα! Ἡ ῥαθυμία του, Λυδία, τὸν ἔκανε νὰ ξεχνάει τὶς ΑΠΕΙΡΕΣ ΕΥΕΡΓΕΣΙΕΣ ποὺ δεχόταν ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα του, καὶ τὸν ὁδήγησε στὸ μέγεθος τῆς δυστυχίας ποὺ τὸν βρῆκε… Εὑρισκόμενος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει μία κατάσταση προτιμάει μία “ΨΕΥΔΟ-ΛΥΣΗ”, τὴν ὁποία περιβάλλει μὲ ὑποτιθέμενο “ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΥΡΟΣ”. Αὐτὴ ἡ ΑΔΥΝΑΜΙΑ τοῦ Ἀδὰμ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ποὺ ὄφειλε πάση θυσίᾳ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙ, ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΣΚΟΤΙΣΤΗΚΕ! Ἔκτοτε ὁ ἄνθρωπος πορεύτηκε ψηλαφητὰ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ ΣΚΟΤΑΔΙ. Ἡ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ καὶ ἡ ΤΑΡΑΧΗ ἦταν τὰ ἀσήκωτα βάρη ποὺ κουβαλοῦσε μέσα στὴν κατάσταση τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου, ποὺ περιπλανιόταν. Ἡ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ τῆς ἁμαρτίας, θὰ ὁδηγεῖ σὲ ἀπώθηση τῆς ἐνοχῆς, ὅσο ὁ Ἀδὰμ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΤΟΥ, στὸν ὁποῖο “ἀρέσει” ἡ βρώση καὶ ἡ γνώση τοῦ ἀπαγορευμένου καρποῦ…Ὅμως παρακοὴ σημαίνει ΘΑΝΑΤΟΣ!».
«Μπορεῖ τὸ μόνο ποὺ ἤθελε νὰ πετύχει ὁ Ἀδάμ, νὰ ἦταν ἡ ἀποφυγὴ τῶν συνεπειῶν τῶν πράξεών του· ἀλλὰ ὁ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΛΗΣΤΗΣ στὶς τελευταῖες στιγμές του ταπεινώθηκε, ἀναγνωρίζοντας τὸ ΔΙΚΑΙΟ τῶν ΤΙΜΩΡΙΩΝ ποὺ τοὺς ἐπέβαλε ὁ Θεός, γιὰ τὶς ἁμαρτίες τῶν δύο κακούργων. Μὲ τὴν ΑΥΤΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ, ἀπέβαλε τὸ βάρος τῶν ἁμαρτημάτων του, πάνω στὸν σταυρό! Δηλαδὴ Ὀρθοδοξία, ὁ Ληστὴς ἐμφανίζεται χωρὶς φόβο, καὶ χωρὶς τὴν ἀνάγκη κάποιας φυγῆς, ἐπειδὴ μόλις ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ ἐνοχὴ ἀναγνωριστοῦν, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ! Ἡ ὁποία σπρώχνει τὸν ἄνθρωπο στὴν μόνη ἐκλογὴ ποὺ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΙ τὴν ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ τῆς ΟΔΥΝΗΣ, σὲ ΑΓΩΝΑ, τὴν ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ!».
«Εἶναι τόσο ἀληθινὴ ἡ πίστη μας! Ὁ π. Φιλεόρτιος εἶχε πεῖ πὼς ἐκεῖνος ποὺ ἀποδέχεται τὸ Πάθος καὶ ὅλη τὴν σταυρικὴ Θυσία τοῦ Κυρίου, ἐκ βαθέων ΟΜΟΛΟΓΕΙ ὅτι ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξε Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! Ὁ Θεὸς μᾶς ἀπέστειλε τὸν Κύριο γιὰ νὰ θυσιαστεῖ ὡς Ἀρνίο, καὶ μὲ τὴν σφαγή καὶ τὴν Θυσία Του, νὰ σηκώσει ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ καὶ τὴν ΕΝΟΧΗ τοῦ κόσμου, ΕΞΑΛΕΙΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ἀπὸ τὴν γῆ!».
«Ἐξαλείφοντάς την;». Ἡ Λυδία ἀπόρησε, καὶ μὲ κοίταζε. «Μὰ τότε τί ἦταν ὅλα αὐτὰ ποὺ μάθαινα ἐγώ, στὸ προηγούμενο σπίτι μου; Μία φίλη τῆς μαμᾶς μου ἀσχολεῖται ἐπαγγελματικὰ μὲ τὴν προσωπικὴ ἀνάπτυξη, τῆς ὁποίας ὁ στόχος εἶναι ἡ διαχείριση τοῦ ἄγχους, ἡ διαχείριση τοῦ θυμοῦ, ἡ διαχείριση τῶν φόβων… Γιὰ τὸ λεγόμενο “καλὸ παιδὶ” ἔλεγε, γιὰ παράδειγμα, πὼς προσπαθώντας νὰ ἐκφράζεται ἐλεύθερα ἀπὸ νήπιο, πετώντας ἴσως τὰ παιχνίδια του κάτω, ἐννοεῖται πὼς θὰ κάνει ζημιές, καὶ θὰ σπάσει καὶ κάτι. Ἀναλόγως τὸ πόσο θὰ φοβηθεῖ ἀπὸ τὴν γονεϊκὴ φιγούρα, θὰ συνειδητοποιήσει πὼς τὰ λάθη του ἐνοχλοῦν τὴν “ἡσυχία” τῶν γονιῶν, ποὺ “δὲν μποροῦν νὰ ἔχουν ὑπομονή”, καὶ τιμωροῦν. Τὸ “ΣΥΜΜΟΡΦΩΜΕΝΟ(!)” παιδὶ ὅταν μεγαλώσει, γίνεται ἄνθρωπος ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ πεῖ ποτὲ “ὄχι”, καὶ ἐπειδὴ εἶναι ὅπως τὸν θέλει ὁ καθένας, καὶ ὅχι ὅπως θέλει ὁ ἴδιος, γεμίζει μὲ ψυχοσωματικὰ… Ἡ “θεραπεία” τῆς προσωπικῆς βελτίωσης θὰ τὸν “πείσει”, πὼς ἡ “δοτικότητα”, τὸ “νοιάξιμο” καὶ ἡ “ἀγάπη ἄνευ ὅρων”, κατὰ βάθος τὸν “κουράζουν ἀπὸ τὸσο δόσιμο”, καὶ τὸν “στερεύουν”… Πρὶν προσκυνήσω τὸν Ἰησοῦ Χριστό, μοῦ ἔμοιαζαν γιὰ “φυσιολογικά”, ἀλλὰ τώρα ποὺ τὰ προσέχω, βλέπω πὼς εἶναι ὅλα… “στὸν ἀέρα”!».
«Σοβαρά, Λυδία; Πληρώνονται γιὰ νὰ λένε τέτοια πράγματα; Εἶχα διαβάσει πὼς ὄντως, ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἔχουν σαφῆ ἔννοια γιὰ τὸ τί θέλουν ἀπὸ τὴν ζωή, καὶ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ νὰ ἐκφράσουν τὶς ἐπιθυμίες τους, ἤ τὴν γνώμη τους, ἀφήνοντας ἄλλους νὰ διαλέγουν γιὰ σημαντικά θέματα· ἀπὸ τὴν μία, ἐξ αἰτίας τῆς ὑπερβολικῆς “εὐαισθησίας τους” —δὲν ἔχουν καμία ΗΘΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ— ἡ ΔΟΥΛΟΦΡΟΝΗ ζωή τους εἶναι ἄθλια, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀποφεύγουν νὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι αἰσθάνονται ταπεινωμένοι, γιὰ νὰ μὴν ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάσταση. Πρόκειται γιὰ αὐτὸ ποὺ εἴπαμε νωρίτερα, ὅτι χωρὶς ἠθικὴ συνείδηση δὲν μπορεῖ νὰ νοηθεῖ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ! Ὁ Χριστιανὸς ἐξ ὁρισμοῦ εἶναι ἀνδρεῖος χαρακτῆρας, ὥστε ΝΑ ΜΑΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ! Μαζί της, ὑπερασπίζεται καὶ τὸν ἑαυτό του. Ἡ πίστη μᾶς διδάσκει πὼς ἡ ΜΟΝΗ ὀρθὴ χρήση τοῦ αὐτεξουσίου —δηλαδὴ ὅλη ἡ ἀνθρώπινη ἐλευθερία—, βρίσκεται μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ΑΠΟΛΥΤΡΩΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ τοῦ Κυρίου μας, καὶ συγκεκριμένα στὰ πλαίσια τῆς σταυρικῆς Θυσίας Του. Ἔξω ἀπὸ αὐτὰ τὰ πλαίσια, ΗΘΙΚΗ ΚΡΙΣΗ δὲν ὑφίσταται, ὑπάρχει μόνο ὁ ζυγὸς τοῦ ΑΚΡΑΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ, ὁπότε ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου ἐκεῖ εἶναι ΟΥΤΟΠΙΑ! Κάτι ἄλλο ποὺ θυμᾶμαι ἀπὸ τὸ συγκεκριμένο βιβλίο, εἶναι πὼς γιὰ τὴν “ἀναγνώρισή τους” οἱ ἄνθρωποι “χωρὶς προσωπικότητα”, ἔχουν τὴν ἀνάγκη νὰ στρέφονται πρὸς τὰ μέσα, καὶ νὰ παρουσιάζονται στὸν ἑαυτό τους ὡς… “ἀλάθητοι” καὶ “θαυμάσιοι”! Ὅμως ἡ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣΗ εἶναι γνώρισμα τοῦ διαβόλου!».
«Χρειάζεται μεγάλη προσοχή! Μία ἄλλη κατηγορία “θυμάτων” ποὺ ὑποτίθεται ὅτι “θεραπεύει” ἡ προσωπικὴ ἀνάπτυξη, εἶναι τῶν λεγόμενων “χειριστικῶν”, ἤ “τοξικῶν”. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, συμβουλεύουν τὰ “διαλυμένα θύματα” νὰ μένουν μακριὰ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ γνωρίζουν καλὰ τὰ ἀδύναμα σημεῖα τους, καὶ ποὺ τὰ χρησιμοποιοῦν ἐναντίον τους, μὲ τρομακτικὴ ἀγριότητα! Μισὸ λεπτό, νὰ βρῶ τὸ παράλογο… Μιλᾶμε γιὰ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΡΗΧΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ὅπου ΚΑΝΕΙΣ δὲν σέβεται τὸν ἑαυτό του, ἤ τὴν εὐπρέπεια τῆς ἀλήθειας… Ὀρθοδοξία, ἡ “θεραπεία” ποὺ γίνεται στὴν προσωπικὴ ἀνάπτυξη, θεωρεῖ τὴν ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ πρὸς τοὺς γνωστοὺς τῶν “θυμάτων”, ΑΠΟΛΥΤΩΣ “ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ” καὶ “ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ”! Οἰ “εἰδικοὶ” μιλᾶνε στὴν πελατεία τους γιὰ τοὺς οἰκείους τους, μὲ πραγματικὴ ΚΑΚΙΑ! Αὐτὸ “ἐμπορεύονται” δηλαδή, τὴν ΑΠΕΧΘΕΙΑ πρὸς τὸν πλησίον ποὺ διδάσκουν στοὺς πελάτες τους, κάνοντάς τους περισσότερο “τέρατα” ἀπὸ τοὺς “χειριστικούς”! Μπορῶ νὰ πῶ, πὼς τοὺς ΜΥΟΥΝ στὴν ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ὡς ΔΙΚΑΙΩΜΑ! Οἱ στρατηγικὲς ποὺ προβάλλουν βασίζονται στὴν ΜΑΝΙΩΔΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ μεταξὺ ἤδη “ΔΙΑΛΥΜΕΝΩΝ” προσωπικοτήτων, ὡς κάτι… “φυσικό”!».
«Ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν σημεῖα τῶν καιρῶν, ἐνδεικτικὰ μιᾶς γενικῆς ἀναταραχῆς! Βλέπουμε δηλαδή, ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο! Ὁ πένης ἠθικά, ψάχνει γιὰ “λύτρωση” ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν μόνο ΘΑΝΑΣΙΜΕΣ ΠΑΓΙΔΕΣ… Μὲ τὴν παρακοή, ὁ ἄνθρωπος ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΨΙΣΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ἡ ὁποία ξέρει πιὰ μόνο τὶς ΝΟΣΗΡΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ, τὸν ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΘΡΗΝΟ καὶ τὸν ΑΣΙΓΗΤΟ ΟΔΥΡΜΟ! Ἡ παρακοὴ εἶναι ΕΞΩΣΗ καὶ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ἀπὸ τὴν ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Εἶναι θάνατος! Ὅταν ὁ ἄνθρωπος κάνει τὰ θελήματα τοῦ ΑΚΡΑΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ ΤΟΥ, τότε ποὺ ἀρχίζει νὰ νοιώθει ἔνοχος καὶ ἡ ἠθικὴ συνείδηση ὑποφέρει, ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΤΟΥ πρὸς τὰ ἔξω. Ἀντὶ νὰ πεῖ πὼς εἶχε ἄδικο μὲ μία ἐνέργειά του, σκέφτεται ὅτι θὰ τὸν κρίνουν ἄσχημα, καὶ βλέπει τὸν ἑαυτό του ὡς ἀντικείμενο σκληρότατων τιμωριῶν. Λίγο λίγο, μὲ αὐτὴ τὴν ψυχικὴ διέγερση ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΟΧΟΣ ΣΕ ΘΥΜΑ, καὶ γι’ αὐτὸ καταλήγει στὴν ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ… Ὅμως μὲ τὴν ἀπώθηση τῆς ἁμαρτίας, διαπράττεται μία δεύτερη ἁμαρτία, καὶ ΕΔΡΑΙΩΝΕΤΑΙ καὶ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ μία ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΨΥΧΙΚΗ ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ, γεμάτη ΨΥΧΙΚΗ ΚΟΠΩΣΗ, ποὺ προκαλείται ἀπὸ τὶς ΤΥΨΕΙΣ τῆς συνείδησης. Μὲ τὴν ΑΠΩΘΗΣΗ τῆς ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΒΙΩΣΗΣ τῆς ΠΙΣΤΗΣ στὸν Χριστό, χάνεται ἡ φυσικὴ σύνδεση τῆς προσωπικότητας ἀπὸ τὸν Πατέρα Θεό, ἡ ὁποία σύνδεση βιώνεται ὡς ΑΣΦΑΛΕΙΑ καὶ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ. Μπορεῖ κάποιος μὲ τὰ χείλη του νὰ ὁμολογεῖ ἴσως τὴν πίστη του, ἡ ζωή του ὅμως νὰ προδίδει ἔλλειψη πίστης, ἡ ὁποία ἐκθέτει τὴν προσωπικότητα μπροστὰ σὲ ἀπειλητικὸ κενὸ ποὺ προκαλεῖ ἄγχος. Ὅταν ἡ συνείδηση ἐμποδίζεται νὰ ἀσκεῖ τὸ ἔργο της ΦΑΝΕΡΑ, πλήττει τότε ΚΡΥΦΑ καὶ ΥΠΟΥΛΑ τὴν ὅλη ὑπόσταση τοῦ ἀνθρώπου, τὴν ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ. Ἀσθένειες σωματικές, ἀλλὰ καὶ νευρικές, ψυχοπάθειες ἐπικίνδυνες, συχνὰ ἔχουν τὴν ῥίζα τους στὴν ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΗ καὶ ΦΙΜΩΜΕΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Ἡ ΓΝΗΣΙΑ καὶ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΗ πίστη συνοδεύεται ἀπὸ πραγματικὲς θυσίες ἐκ μέρους τοῦ πιστοῦ, καὶ ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ μόνος παράγοντας πρὸς ΘΕΡΑΠΕΙΑ, τοῦ ταραγμένου ἀνθρώπου».
«Τώρα ποὺ εἶμαι ἀσφαλισμένη στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Χριστοῦ, βλέπω πὼς δὲν εἶναι καὶ λίγο, ποὺ ἀποφεύγω πολλὲς στραβοτιμονιὲς καὶ λάθη, ποὺ θὰ ἔκανα χωρὶς τὴν πίστη. Ὀρθοδοξία, ὅταν σὲ εἶχα γνωρίσει ἔβλεπα ἐμφανῶς τὴν ἀρετή σου, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν μποροῦσα νὰ ἐκτιμήσω πολλὰ, σὲ ἀπέφευγα. Ἔγινε ὅμως κάτι ποὺ μὲ ταρακούνησε, καὶ ἤθελα νὰ σοῦ τὸ πῶ. Κάποια στιγμὴ διάβασα σὲ ἕνα βιβλίο, πὼς οἱ νέοι, ποὺ εἶναι ἡ ἐλπίδα τοῦ μέλλοντος καὶ ἡ συνέχεια τοῦ Γένους μας, εἶναι αὐτοὶ ποὺ ξεγελιοῦνται εὔκολα καὶ παρασύρονται ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους τῶν ναρκωτικῶν. Ἡ προσπάθεια τῶν διεφθαρμένων γιὰ τὴν διάδοση αὐτῶν τῶν δηλητηρίων διαρκῶς ἐντείνεται, γιὰ νὰ φέρουν συνεχῆ κατάπτωση τῶν ἠθικῶν καὶ σωματικῶν δυνάμεων σὲ ἑκατομμύρια ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ! Θέλουν νὰ κυριαρχήσει ὁ ἀργὸς θάνατος, ὥστε νὰ ΦΘΕΙΡΟΥΝ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΑ τὸν πολιτισμένο κόσμο! Ἀφοῦ γιὰ ἕναν ναρκομανῆ, ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ οἱ ὑποχρεώσεις “δὲν ὑπάρχουν”, ἡ πίεση τῆς ἀνάγκης τοῦ ναρκωτικοῦ τὸν μετατρέπει σὲ ὑποψήφιο ἐγκληματία, δηλαδὴ σὲ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΔΙΑΛΥΤΙΚΟ τῆς κοινωνίας, καὶ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΗΣ! Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οἱ ΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ χρησιμοποιοῦν τὰ ναρκωτικὰ ὡς ΙΣΧΥΡΟ ΟΠΛΟ, γιὰ νὰ καταντήσουν τὴν νεολαία ΕΥΚΟΛΗ ΛΕΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥΣ. Οἱ κίνδυνοι εἶναι πολύπλευροι, διότι ἐκτὸς ἀπὸ τῶν πνευματικῶν, ἰατρικῶν, κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν, ἔχουν καὶ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ! Ἐχθροὶ καὶ “φίλοι” ποὺ δὲν θέλουν τὸ καλό μας, έχουν ΣΥΜΦΕΡΟΝ νὰ θέλουν τὴν συστηματικὴ διάδοση τῶν ναρκωτικῶν, ὥστε νὰ χάσουμε τὴν δυναμικότητα καὶ τὴν ΙΣΧΥΡΗ ΨΥΧΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΑΣ, καὶ νὰ γίνουμε ΟΡΓΑΝΑ στὶς ὀρέξεις τῶν μικρότερων ἤ μεγαλύτερων ἰσχυρῶν τῆς γῆς. Γιὰ μιὰ μικρὴ χώρα ὅπως ἡ Ἑλλάδα, περικυκλωμένη ἀπὸ ἀλλόφυλους καὶ ἀλλόδοξους, ἡ διάδοση τῶν ναρκωτικῶν ἀποτελεῖ ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΑ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ, διότι ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΕΛΑΤΤΩΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, κατ’ εὐθείαν ἀνάλογη πρὸς τὴν ἔξαρση τῶν ναρκωτικῶν! Οἱ ἀδίστακτοι ἐχθροὶ τοῦ Γένους μας καταβάλλουν κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ φθείρουν τὴν νεότητα, καὶ ΝΑ ΔΙΑΒΡΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΠΑΝΟΠΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ! Δηλαδή, τὰ ναρκωτικὰ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ κάποιους, ὡς ΤΡΟΜΕΡΟ ΟΠΛΟ γιὰ τὸν ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ καὶ τὴν ΕΞΟΥΔΕΝΩΣΗ τῶν ΕΧΘΡΩΝ ΛΑΩΝ! Διαβάζοντας τέτοια πράγματα, πραγματικὰ κεραυνοβολήθηκα! Κατόπιν σκέφτηκα, πὼς γιὰ νὰ μὴν προχωρήσει κι ἄλλο τὸ κακό, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑποχωρήσει ἐντελῶς, χρειαζόταν ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΧΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΜΥΝΑ! Ὅσο συνειδητοποιοῦσα πὼς εἶχα διαβάσει ἕνα σωρὸ εὐεργετικὲς συμβουλές, ποὺ ἔβγαζαν ἀπὸ τὴν ἀπόλυτη ἄγνοια, καὶ ἀπὸ τὴν ἀδυναμία ἀντιμετώπισης αὐτῆς τῆς μάστιγας, συνειδητοποιοῦσα πὼς ἀκριβῶς αὐτὲς οἱ συμβουλὲς ἦταν ποὺ ἔλειπαν, καὶ ἔμπαιναν τὰ ναρκωτικὰ μέσα στὰ σχολεῖα! Ἀναρωτιόμουν, γιὰ ποιόν λόγο τὸ σχολεῖο δὲν προνοεῖ, γιὰ νὰ μᾶς μαθαίνει νὰ κρατᾶμε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ τὰ ναρκωτικὰ μακριὰ ἀπὸ τὴν ζωή μας, ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΜΕ; Γιατὶ οἱ πολύτιμες συμβουλὲς ποὺ διάβασα, μαζὶ μὲ τὸ πόσο ἀνεκτίμητη ἦταν ἡ ζωή μας, ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΜΠΕΙ ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΙΚΗ ΥΛΗ; Ὤστε νὰ μὴν εἶναι οἱ νέοι περίεργοι καὶ εὔπιστοι στὶς προσκλήσεις τῶν θανατεμπόρων. Ἀφοῦ στὸν μηδενιστικὸ “μύλο” τῶν ναρκωτικῶν ἀλέθονταν χιλιάδες ἄνθη τῆς νεολαίας, τί περίμεναν; Γιὰ ποιόν λόγο δὲν ξέραμε ὡς κοινωνία, πῶς νὰ ἐξοστρακίσουμε τὰ ναρκωτικά, ὥστε οἱ ναρκέμποροι νὰ πεινάσουν; Ἀμέσως μετά, σκέφτηκα τὸν ἄλλον μηδενιστικὸ “μύλο” ποὺ εἶχε μπεῖ ἀπὸ καιρὸ ΜΕΣΑ στὴν σχολικὴ ὕλη, τὶς ἐλεεινὲς “ἔμφυλες ταυτότητες”! Ποὺ χτύπησαν κατ’ εὐθείαν τὸ ἦθος μας γιὰ νὰ τὸ νεκρώσουν, ἀκυρώνοντας τὴν ἠθικὴ συνείδησή μας, ποὺ ἀρνιόταν τὴν “διδασκαλία” τῶν ἐκχυδαϊστικῶν προτύπων ποὺ καθιέρωσε ἡ ἀκατάλληλη τηλεκόλαση· ποὺ ἀποθεώνουν τὴν ΒΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΗ, καὶ διαδίδουν τὴν ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΨΥΧΡΟΤΗΤΑ καὶ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ… Τελικά, αὐτοὶ ποὺ ἔφτιαχναν τὰ προγράμματα γιὰ τὰ σχολεῖα, μᾶς μιλοῦσαν γιὰ πράγματα ποὺ δὲν ἐπιτρέπεται, καὶ δὲν μᾶς μιλοῦσαν γιὰ πράγματα ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ μᾶς μιλᾶνε! Τότε συμπέρανα, πὼς οἱ σημερινοὶ πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΩΜΑΛΙΑ, μὲ τὸ ἴδιο “σκεπτικό”, ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ! Μόνο ἔτσι ἐξηγεῖται, ποὺ τὰ ναρκωτικὰ μέσα στὰ σχολεῖα κατάντησαν σὰν “φυσικὸ φαινόμενο”, ποὺ ἁπλῶς τὸ παρακολουθοῦμε νὰ ΔΙΑΒΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ… Ὀρθοδοξία, μόλις συνειδητοποίησα ὅτι δὲν ὑπάρχει πολιτικὴ διάθεση νὰ μᾶς ἀπελευθερώσει τοὺς μαθητὲς ἀπὸ τὸ δίχτυ τοῦ μηδενιστικοῦ θανάτου, καὶ πὼς ὁ ῥοῦς τῶν πραγμάτων μᾶς ἤθελε θύματα στὴν ΑΠΑΘΕΙΑ ποὺ καταντάει ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗ, καὶ στὴν ΗΘΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ποὺ καταντάει ΚΤΗΝΩΔΗΣ καὶ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ, παραδέχτηκα πὼς τὰ πάντα στὴν ζωή μας εἶχαν ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ! Ὅμως στὴν φιλελεύθερη κοινωνία εἶχε ΣΑΛΕΨΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ, καὶ ἦταν ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΠΑΙΔΙΑ! Ὅσοι ἔχαναν τὸ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ἔψαχναν “ψευδο-λύσεις”, μὲ φυγὴ σὲ καταστροφικὲς διεξόδους, ὅπως στὰ ναρκωτικὰ καὶ τὴν παραβατικότητα —κατὰ τοῦ νόμου ἤ τοῦ ἤθους. Θυμήθηκα τὰ λόγια σου, πὼς τὸ ἀναφαίρετο “κατ’ εἰκόνα” προδιαγράφει τὴν δυνατότητα τῆς ψυχικῆς ἀπελευθέρωσης τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἡ ἠθικὴ συνείδησή μου ΕΚΡΙΝΕ, πὼς εἶχα ἀνάγκη μια ΒΑΘΕΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ἀπέναντι στὴν ζωή, ποὺ νὰ ὁδηγεῖ στὴν ΑΛΗΘΕΙΑ!».
«Ἐπὶ Τουρκοκρατίας, Λυδία, ὁ τύραννος δὲν ἤθελε νὰ ἔχουμε ἐθνικὴ καὶ πνευματικὴ αὐτοσυνειδησία, κάτι ποὺ βλέπουμε πὼς ἐπαναλαμβάνεται… Ἀνέκαθεν οἱ Ῥωμιοὶ φέρουμε πάνω μας ὡς πλοῦτο αἰώνιο τὸ Χρίσμα, τὴν σφραγίδα ποὺ μᾶς χάραξε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στὴν βάπτισή μας, ἡ ὁποία σφραγίδα φανερώνει ὅτι ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. Ὄντας ἐπισήμως τὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, μποροῦμε νὰ χρησιμοποιοῦμε τὰ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ πρὸς δόξαν Θεοῦ, μὲ ἀπώτερο στόχο τὴν ἀποθεραπεία μας ἀπὸ τὴν νόσο τῆς ἁμαρτίας. Πλέον ἔχουμε δεῖ ὅλοι, πὼς πολλὰ συστήματα καὶ θεωρίες καὶ πρόσωπα, ποὺ ὑποσχέθηκαν στὸν ἄνθρωπο τὴν ψυχικὴ ἀπελευθέρωσή του, στὴν πραγματικότητα ΧΑΛΚΕΥΟΥΝ ΔΕΣΜΑ ΑΒΑΣΤΑΚΤΑ καὶ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ! Μόνο στὸν Χριστιανισμὸ γίνεται ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ, ἐκεῖνος ποὺ ἀντιμετωπίζεται ὡς “δοῦλος”, στὴν ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΡΟΣΩΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ· ἡ τυραννία τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζει ἀποκλειστικὰ τὸν θεσμὸ τῆς δουλείας, θεωρώντας τὸν Χριστιανισμὸ μία… “οὐτοπία”, δηλαδὴ κάτι “ἀνέφικτο”(!)”. Ξέρεις Λυδία, πρὶν ἀπὸ πολὺ καιρὸ οἱ ἅγιοί μας εἶπαν, πὼς ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΚΥΡΩΣΟΥΝ οἱ θεομάχοι τὴν οὐρανόδοτη σφραγίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, θὰ θελήσουν νὰ μᾶς δώσουν μὲ τὴν βία τὸ σφράγισμα τοῦ διαβόλου! Γιὰ νὰ μὴν φανεῖ ἀκραῖο, θὰ προηγηθεῖ ἡ τερατωδία τους, τὸ προπαρασκευαστικὸ βῆμα τῶν ψηφιακῶν ταυτοτήτων, ποὺ θὲλουν τώρα νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν τόσο αὐταρχικά! Τὸ πανοῦργο σχέδιο προβλέπει πολλὲς κλοπὲς τῶν ταυτοτήτων, καὶ σοβαρὲς ταλαιπωρίες, ὡς πρόφαση γιὰ νὰ μᾶς σύρουν στὸ χάραγμα τοῦ σατανᾶ, κάτω… ἀπὸ τὸ δέρμα! Ἄν θέλουμε μποροῦμε ἐγκαίρως, νὰ διαπιστώσουμε τὴν ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ τῆς “ΕΠΙΣΗΜΗΣ” ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ποὺ ἔχει ἐξαναγκάσει ἤδη τοὺς πολίτες στὴν ψηφιακὴ ταυτότητα, καὶ νὰ πάρουμε μία ἀηδὴ γεύση τῆς ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΙΑΣ τῆς Νέας Ἐποχῆς! Στὴν Ἰνδία, ἡ κυβέρνηση συνέδεσε τὶς μερίδες τροφίμων τῶν ἀνθρώπων, τὶς συντάξεις καὶ τὴν πρόσβαση στὰ νοσοκομεία, μὲ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα. Ὅμως μετὰ ἀπὸ παραβιάσεις κυβερνοπειρατῶν, τὰ δακτυλικὰ ἀποτυπώματα πολλῶν ἀνθρώπων δὲν ταίριαζαν μὲ τὴν κάρτα τους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ… ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ! Μιλᾶμε γιὰ ὁλόκληρες οἱκογένειες ποὺ στεροῦνται τὸ φαγητό, ἐπειδὴ ΤΕΘΗΚΑΝ ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, ὅπου μάλιστα κάποιοι ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ! Ὁρισμένοι ἡλικιωμένοι ἔμειναν ΓΙΑ ΜΗΝΕΣ χωρὶς εἰσόδημα, ἐπειδὴ δὲν μποροῦσαν νὰ βγάλουν ἄκρη μὲ τὴν ταυτότητά τους! Ἄλλους τοὺς ἔδιωχναν ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖο, ἐπειδὴ κάποιος εἶχε… ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΕΙ τὴν ταυτότητά τους! Μία δυσλειτουργία τοῦ ἡλεκτρονικοῦ συστήματος, φτάνει γιὰ νὰ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν ζωή! Ὀργανωμένες ἐγκληματικὲς ὁμάδες ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, τὸ ΕΜΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ, καὶ τὰ χρήματα τῶν φτωχῶν ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ! Μία μαύρη ἀγορὰ πλαστῶν ταυτοτήτων, δίνει “εὐημερία” σὲ ὅσους πατοῦν ἐπὶ πτωμάτων! Αὐτὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς κίνδυνος τοῦ κάλπικου συστήματος, Λυδία, τὸ ὁποῖο διαφημίζεται ὡς… “ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΣΦΑΛΕΣ”, καὶ “ΛΥΣΗ” ΠΟΛΛΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ!».
«Εἶναι ἀσύλληπτο! Ἔχουν μπεῖ οἱ λύκοι γιὰ νὰ φυλᾶνε τὰ πρόβατα! Οἱ ἄθεοι ποὺ ὀργανώνουν τὰ κοινωνικὰ “συστήματα” μπορεῖ νὰ λένε ὅτι δὲν πιστεύουν στὸν Θεό, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα ἔχουν γιὰ ὁδηγό τους τὸν διάβολο! Ο ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟΣ ΥΛΙΣΜΟΣ δὲν προσφέρει ΚΑΜΙΑ ἐξασφάλιση γιὰ τὸ μέλλον, καὶ ἐπειδὴ ΔΕΝ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ, ἀπαγορεύει νὰ σκεφτεῖς γιὰ τὸ αὔριο… Τελικά, Ὀρθοδοξία, νομίζω πὼς τὸ νὰ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι “διαλυμένες” προσωπικότητες, μὲ ἔλλειψη πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ὁλοκλήρωσης, ὅπως εἶπες, ἐξουθενωμένες, χωρὶς δυνάμεις αὐτοσυγκράτησης, ποὺ ζοῦν τὸ ἐντελῶς “πλαστὸ ὄνειρο” εὐτυχίας, δὲν εἶναι ἐπιδίωξη μόνο τῶν διεφθαρμένων πολιτικῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν διεφθαρμένων κληρικῶν. Φαντάζομαι πὼς ὅταν μία χώρα κατακτήσει μία ἄλλη, ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὸν κατακτημένο λαὸ νὰ ἀπαρνηθεῖ τὰ ἐθνικὰ χαρακτηριστικά του —ποὺ ὥς τότε ἐξέφραζαν τὴν ἐλευθερία του— καὶ νὰ μιμεῖται τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς κατακτήτριας χώρας. Δηλαδὴ ὁ ἡττημένος λαὸς ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΟ “ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ” καὶ νὰ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΙ ΔΟΥΛΟΦΡΟΝΩΣ τὸν νικητή. Μόνο ἔτσι οἱ κατακτητὲς θὰ εἶναι “ἥσυχοι”, πὼς οἱ δοῦλοι τους ἐμπέδωσαν πὼς δὲν εἶναι ἐλεύθεροι. Ὑποθέτω πὼς αὐτὴ ἡ σκέψη ἐξηγεῖ, τὸν λόγο ποὺ τόσοι καὶ τόσοι ὀρθόδοξοι ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς εἶναι “ΜΟΥΓΓΟΙ”, καὶ δὲν μιλᾶνε στὸ Ποίμνιο οὔτε γιὰ τὸν σταυρὸ τοῦ Κυρίου καὶ τὸ ΑΠΟΛΥΤΡΩΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ, οὔτε γιὰ τὴν πνευματικὴ καλλιέργεια ποὺ ταιριάζει στὴν ὑπέρλαμπρη σφραγίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματός μας, οὔτε φυσικὰ γιὰ τὴν ἠθικὴ συνείδηση, ὡς ἀόρατο φρουρὸ καὶ ἐπίγνωση τῆς ΗΘΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ… Μετὰ ἀπὸ τὴν εἰλικρινῆ μετάνοιά μου, ἔβλεπα πράγματα ποὺ δὲν ταίριαζαν μὲ τὴν δική μου ζέουσα πίστη, καὶ ῥώτησα τὸν π. Φιλεόρτιο ἀλλὰ καὶ ἄλλους πιστούς. Τὸ συμπέρασμα τῆς ἔρευνας καὶ τῶν παρατηρήσεών μου, Ὀρθοδοξία, εἶναι πὼς ὑπάρχουν ἀναρίθμητα πλήθη συνανθρώπων μας μὲ “διαλυμένες” προσωπικότητες, ἐπειδὴ οἱ “ΜΟΥΓΓΟΙ” κληρικοὶ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΑΝ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ στην ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, γιὰ νὰ πάει νὰ ΔΙΑΦΘΕΙΡΕΙ τὸ δικό τους Ποίμνιο, δηλαδὴ ΝΑ ΤΟ ΥΠΟΤΑΞΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ! Ὁ ὕπουλος πόλεμος τῶν “ἐπεκτατικῶν” αἱρετικῶν φρονημάτων, εἶχε ὅλη τὴν “βοήθεια” ἀπὸ τοὺς ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ, ὥστε ὁ ἑλληνορθόδοξος λαὸς σταδιακὰ νὰ μαθαίνει τὴν βρώση καὶ τὴν γνώση τοῦ ἀπαγορευμένου καρποῦ… Οἱ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ἐπ ἀμοιβῇ, ποὺ ἀναπτύσσει καθημερινὰ μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα ἡ προσωπικὴ ἀνάπτυξη, μπροστὰ στὰ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΜΑΤΙΑ τῶν ΕΚΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, φωνάζουν στοὺς Ἕλληνες πὼς ἡ ἀμαρτία εἶναι… “ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥΣ”, ἄρα νὰ βγάζουν ἀπὸ τὴν σκέψη τους… ΤΙΣ “ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ”· δηλαδὴ νὰ τὶς ἀπωθοῦν, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΩΖΟΝΤΑΙ! Στὴν πραγματικότητα, οἱ “ΜΟΥΓΓΟΙ” ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς σιωπηλὰ προτρέπουν τὸ Ποίμνιό τους νὰ θεωροῦν “ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΑ” τὰ λόγια τῆς προσωπικῆς ἀνάπτυξης, ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ! Τὰ αἱρετικὰ “κηρύγματα” ποὺ κατακλύζουν τὸ διαδίκτυο, ἀπὸ ψευτο-εἰδικοὺς ποὺ ΕΚΤΡΑΧΥΝΟΥΝ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ τὴν ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ μεταξὺ ἀδερφῶν, ἀποκαλύπτουν τὸ καταχθόνιο σχέδιο στὸ ὁποῖο συμφώνησαν οἱ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ μὲ τοὺς ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ: τὴν ΑΝΑΤΡΟΠΗ τῶν ΜΑΚΑΡΙΣΜΩΝ τοῦ Κυρίου! Ὅποιους μακάρισε ὁ Κύριος, οἱ ψευτο-εἰδικοὶ τοὺς χλευάζουν! Μιὰ ματιὰ νὰ ῥίξει κάποιος στὶς ταινίες ποὺ προβάλλονται, ἤ στὶς τηλεκολαστικὲς σειρές, ἤ στὶς φιλελευθεριάζουσες διαφημίσεις, βλέπει πὼς ἡ κοινωνία ποὺ τῆς σάλεψε τὸ μυαλό, φοράει “παπικὰ ἐνδύματα”! Ὅμως τὸ ἐρώτημα, καλή μου Ὀρθοδοξία, εἶναι, γιατὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὡς Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, δὲν δείχνει στοὺς “ΜΟΥΓΓΟΥΣ” συνεργάτες τῶν αἱρετικῶν, τὸ μέγεθος τῶν σφαλμάτων; Γιατὶ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΤΑΞΗ καὶ ἀκολουθεῖ τὸ σῶμα; Γιατὶ δὲν ἐπεμβαίνει στὶς ΑΜΟΙΒΟΜΕΝΕΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ποὺ κατασπαράσσουν τὰ λογικὰ πρόβατά του; Τὰ ἴδια ἀκριβῶς ἰσχύουν καὶ γιὰ τὸν Πατριάρχη, ποὺ ἐπίσης ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΤΑΞΗ καὶ ἀκολουθεῖ τὸ σῶμα. Προσωπικά, θεωρῶ τὴν προσπάθεια ἀνατροπῆς τῶν ΜΑΚΑΡΙΣΜΩΝ τοῦ Κυρίου, ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΑ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ! Γιὰ τὴν ὁποία πρωτίστως εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Πατριάρχης, ὁ ὁποῖος κάνει τὰ πάντα γιὰ νὰ ἀποσπάσει τους ΡΩΜΙΟΥΣ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ, καὶ νὰ τὴν μεταστρέψει σὲ μίσος! Ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ἔδειξαν ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ποὺ ὄφειλαν πάση θυσίᾳ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΟΥΝ, καὶ γιὰ νὰ ἔχουν ΔΙΚΑΙΩΜΑ νὰ προΐστανται τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ, ὀφείλουν ἔστω καὶ τώρα νὰ ΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥΝ, ὅτι ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξε Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! Ἄν δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ εἶναι οἱ προκαθήμενοι τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἵδρυσε ὁ Ἰησοῦς Χριστός!».
«Τὰ λὲς πάρα πολὺ ὡραῖα, Λυδία! Πόσο χαίρομαι! Θὰ συμφωνήσω μαζί σου, μὲ μεγάλη προθυμία! Ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ὁ Πατριάρχης ἀδιαφοροῦν γιὰ τὰ λογικὰ πρόβατά τους ποὺ κατασπαράσσονται ἀπὸ τὸν λύκο, αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ ὑποστηρίξουν τὸν λύκο νὰ γίνει ἀκόμα καὶ ψηφιακός! Ἐξ ἄλλου, ἡ δολιοφθορὰ τῶν ναρκωτικῶν στοὺς νέους, ποὺ ἀφήνουν οἱ διεφθαρμένοι πολιτικοί, νὰ ὑφέρπει, λαμβάνει χώρα, ἀκριβῶς ἐπειδὴ οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους μᾶς πολεμᾶνε μὲ ἀπίστευτη λύσσα, γιὰ νὰ ἐκθρονίσουν τοὺς ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΥΣ τοῦ Κυρίου μας. Τοῦ Μόνου Λυτρωτῆ τῶν ἀνθρώπων! Μὲ τὴν πίστη στὸ Πρόσωπό Του καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὴν Πρόνοιά Του, μποροῦμε μέσα στὶς μεγαλύτερες θλίψεις τῆς ζωῆς μας, νὰ στηριζόμαστε στὴν ἀγάπη καὶ τὶς ἀψευδεῖς ἐπαγγελίες Του. Μὲ τὴν σταυρικὴ Θυσία Του ὁ Κύριος ἀπαλλάσσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας, καὶ τὸν συμφιλιώνει μὲ τὸν Θεό. Ὁ Ἕνας, ὁ Χριστός, πέθανε γιὰ ὅλους, καὶ ἀφοῦ μᾶς ἐξαγόρασε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία μὲ τὸ Τίμιο Αἷμα Του, δὲν ἀνήκουμε στοὺς ἑαυτούς μας. Τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου, εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν δική μας ἀθανασία. Καὶ τὸ δάκρυ Του, τὴν δική μας χαρά. Ἡ δική Του ταφή, τὴν δική μας ἀνάσταση. Τὸ δικό Του βάπτισμα, τὸν δικό μας ἁγιασμό. Ἡ κάθοδός τοῦ Κυρίου, ἔγινε ἄνοδος δική μας. Μᾶς ἀνέστησε ὁ Θεὸς μαζὶ μὲ τὸν Χριστό, καὶ μᾶς ἔβαλε νὰ καθήσουμε μαζί Του στὰ ἐπουράνια. Καὶ ἡ ἀνάσταση καὶ ἀνυψωσή μας αὐτή, ἔγινε μὲ τὴν ἕνωσή μας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό*!».
9 Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ,
10 τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι,
11 τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες,
12 τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες,
9 Ἡ ἀγάπη ἂς εἶναι εἰλικρινὴς καὶ ἐλεύθερη ἀπὸ ὑποκρισία. Νὰ ἀποστρέφεσθε μὲ ὅλη σας τὴν δύναμη τὸ πονηρὸ καὶ να εἶστε προσκολλημένοι στὸ ἀγαθό. 10 Διὰ τῆς φιλαδελφίας νὰ γίνεστε φιλόστοργοι μεταξύ σας. Νὰ προλαμβάνει ὁ καθένας τοὺς ἄλλους στὸ νὰ τοὺς ἀποδίδει τὴν τιμή. 11 Στὴν προθυμία καὶ τὸν ζῆλο, ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ κάθε ἔργο θεάρεστο, νὰ μὴ εἶστε δυσκίνητοι καὶ ὀκνηροί. Οἱ ἐσωτερικές σας πνευματικὲς δυνάμεις νὰ εἶναι γεμᾶτες ἀπὸ θερμὴ ἀφοσίωση καὶ πάντοτε ζεστὲς ἀπὸ τὴν πνευματικὴ φλόγα τοῦ Πνεύματος. Δι’ ὅλων αὐτῶν νὰ ὑπηρετεῖτε ὡς ἀφοσιωμένοι δοῦλοι τὸν Κύριο. 12 Ἡ ἀκλόνητη ἐλπίδας σας στὰ μέλλοντα ἀγαθὰ νὰ σᾶς γεμίζει χαρὰ καὶ νὰ σᾶς ἐνισχύει, γιὰ νὰ δείχνετε ὑπομονὴ στὴν θλίψη. Καὶ νὰ ἐπιμένετε στὴν προσευχή, ἀπὸ τὴν ὁποία θὰ λαμβάνετε σπουδαία βοήθεια γιὰ ὅλες αὐτὲς τὶς ἀρετές, καθὼς καὶ στὶς δύσκολες τοῦ βίου περιστάσεις. (Ῥωμ. 12,9-12)
* Ἐφ. 2,6
Τὸ κείμενο βασίζεται στὰ ἑξῆς βιβλία:
—ΨΥΧΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, τοῦ φιλόστοργου πατέρα, μακαριστοῦ ἀρχ. Καλλίστρατου Λυράκη
— ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, Ο ΛΕΥΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, τοῦ μακαριστοῦ ἀρχ. Λεωνιδα Διαμαντόπουλου, ποὺ διδάσκει τὴν ψυχή μας
Τὸ ῥωμαίικο φιλότιμο εἶναι ἡ ἐπουράνια “ἀγαπητικὴ τιμὴ” ποὺ τρέφει
τὴν εὐλαβὴ ψυχή, καὶ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ!
Τὸ βιβλίο μου εἶναι ἕτοιμο νὰ φτάσει
στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνσή σου!
Διαβάζοντάς το, ξεκινᾶς ἕνα ταξίδι ἀπὸ δρόμο ποὺ εἶχε κλείσει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸν τόπο μας!
Θυμήσου τὰ λόγια μου…
